0 item - ₹0.00

இயேசு இரட்சிக்கிறார் (பாகம் 01)

Sunday Tamil Service - 9 DEC 18

Transcript

கிறிஸ்துமஸ் காலமாக இருப்பதால் இயேசுவைப் பற்றி பிரசங்கித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று யோசித்தேன். கிறிஸ்துமஸ் கிறிஸ்துவைப் பற்றியது. ஆனால் சில நேரங்களில் கிறிஸ்துமஸில் தான் கிறிஸ்துவை விட்டு விடுகிறார்கள், கிறிஸ்துவை மறந்துவிடுகிறார்கள், கிறிஸ்துவின் மீது நேரத்தை செலுத்த முடியவில்லை. அவ்வளவு busy-ஆகிவிடுகிறது. எல்லாருக்கும் gift வாங்குவதிலேயே சரியாக போய்விடுகிறது. தேவன் நமக்குக் கொடுத்த மாபெரும் gift-ஐ பற்றி அன்றைக்குத்தான் யோசிக்க முடிகிறது. இயேசுவைப் பற்றி பல காரியங்களைச் சொல்லலாம். இன்றைக்கு நான் ஒரு அடிப்படையான சத்தியத்தை பேச விரும்புகிறேன். இயேசு இரட்சிக்கிறார் என்று நாம் சொல்லுவதைப் பற்றி பேச இருக்கிறேன். ஏனென்றால் இது ஒரு முக்கியமான சத்தியம். விசேஷமாக இப்படிப்பட்ட நேரத்தில் இயேசுவைப் பற்றி அநேகர் பேசுவார்கள். “இயேசு நல்லவர், அவர் நல்ல மனிதன், அவரைப் போன்ற மனிதனைப் பார்ப்பது கஷ்டம், அவர் அருமையான காரியங்களைப் போதித்தார்” என்று இயேசுவைப் பற்றி நல்ல காரியங்களைப் பேசுவார்கள். பொதுவாக கிறிஸ்துமஸ் காலத்தில் எல்லாரும் இப்படி பேசுவார்கள். “அவர் எல்லாரையும் அன்புகூர வேண்டும் என்று போதித்தார், எல்லாருக்கும் உதவி செய்தார், வியாதியஸ்தரை சுகமாக்கினார், நாம் எல்லாரும் அவரைப்போல் இருக்க வேண்டும்” என்று சொல்லுவார்கள். அது கேட்பதற்கு மிகவும் நன்றாக இருக்கும். ஆனால் அதை கேட்டு நாம் மயங்கிவிடக்கூடாது. ஏனென்றால் அநேகர் ஒரு காரியத்தை விட்டு விடுவார்கள். இயேசு ஏன் உலகத்திற்குள் வந்தார்? வெறும் ஒரு நல்ல மனிதனாக வாழ்ந்துவிட்டு போவதற்கு வந்தாரா? வெறும் சில அருமையான போதனைகளை கொடுத்துவிட்டுப் போக வந்தாரா? வெறும் சிலரை குணமாக்குவதற்கு வந்தாரா? நமக்கு ஒரு inspiration-ஆக வாழ்ந்து காண்பித்து விட்டுப் போக வேண்டும் என்பதற்காக வந்தாரா? அவர் இதையெல்லாம் செய்தார் உண்மைதான். ஆனால் வெறும் அதற்குத்தான் அவர் வந்தாரா? அதுதான் அவர் வந்ததற்கு முக்கிய நோக்கமா? கிடையாது. அவர் வந்ததற்கு முக்கியமான நோக்கமே அவர் இரட்சிக்கும்படி வந்தார் என்று வேதம் போதிக்கிறது. அவர் உலகத்தின் இரட்சகராய் வந்தார். இதை அநேகர் விட்டு விடுவார்கள். உலகத்திலே இயேசுவை அருமையாய் புகழுகிறார்களே என்று நமக்கு தோன்றுகிறது. கிடையாது, அவர்கள் அதிகமாக புகழவில்லை. அவருடைய உண்மை மேன்மை, மகிமை என்ன? அவர் இரட்சகர் என்பது. அதை எடுத்துவிடக்கூடாது. இயேசு இரட்சிக்கிறார், அவர் நம்முடைய இரட்சகராய் இருக்கிறார். நாம் அதை அடிக்கடி சொல்லுகிறோம், நம்புகிறோம். ஆனால் அதனுடைய அர்த்தம் என்ன? அதன் அர்த்தம் உண்மையிலே உங்களுக்கு தெரியுமா? உங்களுக்கு அது ஞாபகம் இருக்கிறதா? சிலருக்கு அது தெரியும், ஆனால் இன்னும் அது மனதில் இருக்கிறதா? இயேசு இரட்சிக்கிறார் என்கிற சத்தியத்தின் வெளிச்சத்தில் தான் நீங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையை வாழுகிறீர்களா? அது உங்களுடைய அன்றாட வாழ்க்கையில் ஒரு வித்தியாசத்தை ஏற்படுத்துகிறதா? இந்த சத்தியத்தைக் கண்டு வியப்படைகிறீர்களா? இதை ஒரு பெரிய சத்தியமாய் காணுகிறீர்களா? இதைத்தான் இன்றைக்கு நாம் பார்க்கப்போகிறோம். இப்படிப்பட்ட கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லப்போகிறோம். “இது எளிமையான போதனையாயிற்றே, இது எல்லாருக்கும் தெரிந்ததுதானே” என்று நீங்கள் எண்ணலாம். கிறிஸ்தவத்தில் மிக எளிமையான, அடிப்படை போதனை தான் மிகவும் வல்லமையுள்ளது. இயேசுவின் நாமம் என்பது மிகவும் அடிப்படையான சத்தியம். இயேசுவிற்கு ஒரு நாமம் இருக்கிறது, அந்த நாமத்திற்கு ஒரு வல்லமை இருக்கிறது, அவ்வளவுதான். ஆனால் அது மிகவும் வல்லமையுள்ள சத்தியம். அது உங்கள் வாழ்க்கையையே தலைகீழாய் மாற்றக்கூடிய சத்தியம். இயேசுவினுடைய இரத்தம், அது மிக எளிமையான சத்தியம். ஆனால் அந்த இரத்தத்தில் மிகுந்த வல்லமை உண்டு. அதைப்போலத்தான் இயேசு இரட்சிக்கிறார் என்பது மிகவும் அடிப்படையான சத்தியம். ஆனால் அதற்கு மிகுந்த வல்லமை உண்டு. ஆகவே அதை நன்றாக கவனியுங்கள். இன்றைக்கே நீங்கள் இயேசுவினுடைய இரட்சிக்கிற வல்லமையை ஒரு புதிதான விதத்தில் அனுபவிப்பீர்கள், உணருவீர்கள்.

இன்றைய பிரசங்கம் சுவிசேஷ பிரசங்கம் போன்றது. அந்த கண்ணோட்டத்தில் இந்த செய்தியை நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இயேசுவுக்கு முதல் நோக்கம் என்னவென்றால், அவரை அறியாத மக்கள் அவரை நம்ப வேண்டும், அவருடைய இரட்சிப்பை பெற வேண்டும் என்பதுதான். நம்முடைய ஜெப விண்ணப்பங்களில் 1, 2 என்று நமக்கு முக்கியமான காரியங்களைப் போட்டிருப்போம். இப்படி கடவுளுக்கு ஒரு list இருந்தால் அவருக்கு அதில் எது முதலாவதாக இருக்கும்? தேவனை அறியாத மக்கள், அவரை ஏற்றுக்கொள்ளாத மக்கள் அவரை அறிந்துகொள்ள வேண்டும், அவர் தருகிற இரட்சிப்பை பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதுதான். அவருக்கு அதுதான் மிகவும் முக்கியம். எந்த அளவுக்கு முக்கியம்? இயேசு ஒரு கதையில் இப்படிச் சொல்லுகிறார். ஒரு மேய்ப்பனுக்கு 100 ஆடுகள் இருந்தது. அவன் 99 ஆடுகளை விட்டு விட்டு தொலைந்துபோன ஒரு ஆட்டிற்கு பின்பாக போய் அதை திரும்ப கூட்டிக்கொண்டு வருகிறான். ஒரு ஆத்துமா இரட்சிக்கப்பட்டால் பரலோகம் மிகுந்த சந்தோஷப்படுகிறது. எந்த அளவிற்கு சந்தோஷப்படுகிறது? மனந்திரும்ப தேவையில்லாத 99 ஆத்துமாவைக் காட்டிலும் மனந்திரும்பின ஒரு ஆத்துமாவின் மேல் பரலோகமே சந்தோஷப்படுகிறது. ஆக ஒரு நபர் இரட்சிக்கப்படுவது இயேசுவுக்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்று பாருங்கள். ஆகவேதான் இன்றைக்கு நான் அதை பேச விரும்புகிறேன். அதுமட்டுமல்ல, நம் எல்லாருமே அவ்வப்போது சுவிசேஷத்தை கேட்பது நல்லது. ஆனால் விசுவாசிகளுக்கும் இது எப்படி வாழ்க்கையில் பயன்படும் என்பதை சொல்லிக்கொண்டே வருவோம். மேய்ப்பன் 99 ஆடுகளை தொலைத்து விடவில்லை. ஒரு ஆட்டிற்குப் பின்பாக போய், மீதமுள்ள 99 ஆடுகளை தொலைத்து விட்டார் என்று வேதத்தில் எழுதியிருக்கிறதா? கிடையாது. இதையெல்லாம் வைத்துவிட்டு காணாமற்போன ஆட்டைக் கண்டுபிடித்து, அதை 99 ஆடுகளோடு சேர்த்தார். Point என்ன? இயேசு எவரையும் விட்டு விடுவதில்லை. ஒரு ஆடுதானே பரவாயில்லை என்று விடமாட்டார். ஆகவே இன்றைக்கு இயேசு ஏன் வந்தார், அவர் என்ன செய்ய வந்தார் என்பதைக் குறித்த தெளிவு இல்லாத, அவரை அறிந்துகொள்ளாத மக்களுக்கு பேசுகிறேன். இது இன்றைக்கு உங்களுக்கு மிக முக்கியமான செய்தி. இயேசுவைத் தெரிந்துகொண்ட மக்களும் இதை கவனியுங்கள். இயேசு ஏன் வந்தார் என்று உங்களுக்கு ஒரு நினைப்பூட்டுதல் வேண்டும். உங்களுக்கும் இதில் பல காரியங்கள் இருக்கிறது.

இயேசு இரட்சிக்கிறார். இரட்சிக்கிறார் என்றால் என்ன அர்த்தம்? தமிழில் இரட்சிக்கிறார் என்கிற வார்த்தையே சிலரை குழப்பி விடுகிறது. ‘இரட்சிக்கிறார்’ என்கிற வார்த்தைக்கு அர்த்தம் என்ன? ஆங்கிலத்தில், ‘Jesus saves’ என்று எளிதாக வந்துவிடுகிறது. ‘இரட்சிக்கிறார்’ என்ற வார்த்தைக்கான அர்த்தம் என்ன? ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவது (to rescue from danger). அந்த அர்த்தத்தோடு தான் அந்த வார்த்தை வேதாகமத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. பழைய ஏற்பாட்டிலும், புதிய ஏற்பாட்டிலும் பல விதமான ஆபத்திலிருந்து தேவனோ, இயேசுவோ நம்மை காப்பாற்றும்போது அதை தேவன் இரட்சிக்கிறார், இயேசு இரட்சிக்கிறார் என்று சொல்லுகிறது. புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு சிலரை குணமாக்கும்போது, “உன் விசுவாசம் உன்னை இரட்சித்தது” என்று சொல்லுகிறார். அவர் எந்த அர்த்தத்தில் அப்படிச் சொல்லுகிறார்? வியாதி என்ற ஆபத்திலிருந்து உன்னுடைய விசுவாசம் உன்னை காப்பாற்றியிருக்கிறது என்கிறார். பழைய ஏற்பாட்டில் இஸ்ரவேல் மக்களை எதிர்த்து பல சத்துருக்கள் வந்தார்கள். அந்த நேரத்தில் தேவன் அவர்களுக்கு உதவி செய்கிறார். அதை வேதம், தேவன் அவர்களை இரட்சித்தார் என்று சொல்லுகிறது. இயேசு நம்மை எந்த ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறார்? நமக்கு பலவிதமான ஆபத்துகளும், சவால்களும் இருக்கிறது. குடும்ப பிரச்சனை, வியாதி, கடன் பிரச்சனை, வேலையில் பிரச்சனை என்று பல பிரச்சனைகள் இருக்கிறது. ஒரு விதத்தில் பார்க்கப்போனால் இவற்றை ஆபத்துகள், பிரச்சனைகள், இக்கட்டுகள் என்று சொல்லலாம். அவர் நம்முடைய இரட்சகர். எல்லா ஆபத்துகளிலிருந்தும் அவர் நம்மை காப்பாற்ற வல்லவராயிருக்கிறார் என்று நாம் சொல்லலாம். வேதம் அதைப் போதிக்கிறது. இன்றைக்கு நீங்கள் எந்த ஆபத்தில் இருந்தாலும் இயேசுவை உங்களுடைய இரட்சகராய் பாருங்கள். அவர் செய்கிற காரியம், உங்களை ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுவார், உங்களுக்கு உதவி செய்வார், உங்களை இரட்சிப்பார். அவர் உங்களுடைய இரட்சகராய் இருக்கிறார். அவர் எல்லாவற்றிலிருந்தும் இரட்சிக்கிறார் என்று நாம் சொல்லலாம். ஆனால் அங்கு ஆரம்பிக்கக்கூடாது. புதிய ஏற்பாடு அதைப் போதிக்கிறது. ஆனால் இயேசு எல்லாவற்றிலிருந்தும் இரட்சிக்கிறார் என்கிற சத்தியத்தோடு ஆரம்பிப்பதில்லை. அதை அதிகமாக வலியுறுத்துவதும் கிடையாது. புதிய ஏற்பாடு எங்கு ஆரம்பிக்கிறது, எதை அதிகமாக வலியுறுத்துகிறது என்று பார்த்தீர்கள் என்றால், இயேசு நம்மை பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார் என்கிற சத்தியத்தில் தான் புதிய ஏற்பாடு ஆரம்பிக்கிறது. அதற்குத்தான் முதலிடம் கொடுக்கிறது, அதைத்தான் அதிகமாக வலியுறுத்துகிறது. இயேசு பிறக்கும்போது தேவதூதன் யோசேப்பிடம் சொப்பனத்தில் வந்து மரியாளைப் பற்றி சொல்லுகிறார். “மரியாளை மனைவியாக்கிக்கொள்ள பயப்படாதே, அவளிடத்தில் உற்பத்தியாயிருக்கிறது பரிசுத்த ஆவியினால் உண்டானது. அவள் ஒரு குமாரனைப் பெறுவாள், அவருக்கு இயேசு என்று பேரிடுவாயாக; ஏனெனில் அவர் தமது ஜனங்களின் பாவங்களை நீக்கி அவர்களை இரட்சிப்பார்” என்றான் (மத்தேயு 1:20, 21). இயேசு என்ற பெயரே அவருக்கு ஏன் கொடுக்கப்பட்டது? வெறும் கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கிறது என்பதினால் அல்ல. அந்த பெயருக்கு ஒரு அர்த்தம் உண்டு. அவர் இரட்சிப்பார், குறிப்பாக ஜனங்களினுடைய பாவங்களை நீக்கி இரட்சிப்பார் என்பதுதான் அதன் அர்த்தம். இயேசுவினுடைய பிறப்பின் கதையே இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது. அவருக்கு இயேசு என்று பெயர் கொடுக்க வேண்டும் என்று தேவதூதன் சொல்லுகிறான். ஏன்? அவர் இரட்சிப்பார், குறிப்பாக பாவத்திலிருந்து இரட்சிப்பார். அப்படித்தான் புதிய ஏற்பாடு ஆரம்பிக்கிறது. அதைத்தான் அதிகமாய் வலியுறுத்துகிறது. ஆகவே இன்றைக்கு நாம் அங்கு தான் ஆரம்பிக்கப் போகிறோம். அந்த சத்தியத்தைத்தான் பார்க்கப்போகிறோம். வெறும் இயேசு இரட்சிக்கிறார் என்பதை அல்ல, குறிப்பாக இயேசு பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார் என்பதை பார்க்கப்போகிறோம்.

நீங்கள் ஒருவேளை, “எனக்கு எத்தனையோ பிரச்சனைகள், ஆபத்துகள் இருக்கிறது. அதையெல்லாம் பேசினீர்கள் என்றால் நன்றாக இருக்கும். இயேசு பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார் என#3021;று சொல்லுகிறீர்கள். அது எனக்கு ஏற்கனவே தெரியும். நான் பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கப்பட்டு விட்டேன்” என்று சொல்லலாம். நீங்கள் விசுவாசியாக இருந்தால் அது சரிதான். ஆனால் சற்று யோசித்துப் பாருங்கள். புதிய ஏற்பாடு அந்த சத்தியத்தைத்தான் வலியுறுத்துகிறது. அதை அதிகமாக பேசுகிறது, முதலில் பேசுகிறது. ஏன்? அதற்கு காரணம் இருக்கிறது. புதிய ஏற்பாடு original-ஆக யாருக்கு எழுதப்பட்டது? அது விசுவாசிகளுக்கு எழுதப்பட்டதா அல்லது அவிசுவாசிகளுக்கு எழுதப்பட்டதா? அது விசுவாசிகளுக்கு எழுதப்பட்டது. வேறு எதையாவது பேசினால் நன்றாக இருக்கும் என்று நாம் யோசிக்கிறோம். ஆனால் புதிய ஏற்பாடு தேவனுடைய ஞானத்தினால் எழுதப்பட்டது, பரிசுத்த ஆவியால் ஏவப்பட்டது. அவர் எல்லாவற்றையும் தெரிந்துகொண்டு விசுவாசிகள் கூட்டத்திற்கு இதைத்தான் முதலில் சொல்லுகிறார், இதைத்தான் அதிகமாய் வலியுறுத்துகிறார். அப்படியென்றால் அதற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது. விசுவாசிகள் பல ஆபத்துகளில் இருக்கலாம். ஆனால் வேதம் அதை முதலில் deal பண்ணவில்லை. முதல் முக்கியத்துவத்தை இரட்சிக்கப்படுவதற்கு கொடுக்கிறது. ஏன்? ஏனென்றால் எல்லா ஆபத்துக்கும், பிரச்சனைக்கும் பின்னால் ஒரே பிரச்சனை இருக்கிறது. அது பாவம். நாம் நமக்கு பல பிரச்சனைகள் இருக்கிறது, அந்த பிரச்சனைகளிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டால் நாம் நன்றாக இருப்போம் என்று எண்ணுகிறோம். ஆனால் வேதம், நமக்கு பல பிரச்சனைகள் இல்லை, முக்கியமாக ஒரே ஒரு பிரச்சனை தான் இருக்கிறது, அந்த பிரச்சனைக்கு பெயர் பாவம் என்று சொல்லுகிறது. சிலர், “இந்த குடும்ப பிரச்சனை, வியாதி பிரச்சனை மட்டும் போய்விட்டால் நான் நன்றாக இருப்பேன்” என்று சொல்லுகிறார்கள். இது தவறு. இது போய்விட்டால் இன்னொரு பிரச்சனை வரும். இவையெல்லாம் வெளியரங்கமாய் இருக்கிற மேலோட்டமான பிரச்சனைகள். இதற்கு பின் வேறொரு சக்தி வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறது, அதன் பெயர் தான் பாவம். நாம் இதை மட்டும் deal பண்ணினால் போதாது. எல்லா பிரச்சனைக்கும் காரணமாய் இருக்கிற பாவம் என்கிற பிரச்சனையையே எடுத்து deal பண்ண வேண்டும். இயேசு அதற்காகத்தான் உலகத்திற்குள் வந்தார். அவர் பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்க வந்தார். ஏனென்றால் அதிலிருந்து இரட்சித்தால் தான் மற்றதிலிருந்தும் இரட்சிக்க முடியும். அங்கு ஆரம்பித்தால் தான் மற்றவற்றில் கூட நன்றாக போக முடியும். வேராய் இருக்கிற பிரச்சனையை deal பண்ண வேண்டும். அதுதான் எல்லாவற்றுக்கும் காரணமாய் இருக்கிறது. ஏதேன் தோட்டத்தில் மனுஷன் பாவஞ்செய்வதற்கு முன் எந்த பிரச்சனையும் இல்லை. அங்கு மனுஷன் பாவம் செய்வதற்கு முன் குடும்ப பிரச்சனை, கடன், சண்டை சச்சரவு, சமாதானமின்மை, நிம்மதியின்மை என்று ஏதாவது ஒரு குறை இருந்ததா? கிடையவே கிடையாது. எல்லாம் நன்றாக இருந்தது. என்றைக்கு மனுஷன் பாவஞ்செய்தானோ உடனே எல்லா பிரச்சனையும் உள்ளே வந்துவிட்டது. ஆக, பாவ பிரச்சனையை deal பண்ண வேண்டும். அதுதான் முக்கியம்.

நாம், தலை வலிக்கிறது, வயிறு வலிக்கிறது, கை வலிக்கிறது, கால் வலிக்கிறது, முதுகு வலிக்கிறது, டாக்டரிடம் போவோம், அவர் ஒரு மருந்து கொடுத்தார் என்றால் இந்த வலியெல்லாம் போய்விடும், நிம்மதியாக இருக்கலாம் என்கிற நோக்கத்தோடு போகிறோம். ஆனால் அங்கு போனவுடன் அவர் மருந்து கொடுப்பதில்லை. நம்மை உட்கார வைத்து, ஒரு form-ஐ fill-out பண்ணச் சொல்லுகிறார்கள். அதில் உங்களுக்கு என்னவெல்லாம் வியாதி வந்திருந்தது என்பதையெல்லாம் எழுதச் சொல்லுகிறார்கள். இது தேவையா? என்று நாம் எண்ணுவோம். பிறகு டாக்டரை பார்க்க வைக்கிறார்கள். அவர் உங்களிடம் சில கேள்விகளை கேட்கிறார். ஏன் இவ்வளவு கேள்விகளை கேட்கிறார்? என்னுடைய வலிக்கு ஒரு மருந்தைக் கொடுத்து அனுப்பலாம் அல்லவா? என்று எண்ணுகிறோம். ஆனால் உங்கள் பிரச்சனை வலி அல்ல, வலி வெளியரங்கமாக தெரிகிற ஒரு அறிகுறி (outward symptom), ஆழமாக ஒரு பிரச்சனை இருக்கலாம் என்று டாக்டருக்குத் தெரியும். அதை அவர் சரியாக கண்டுபிடிப்பார். எப்படி? கேள்விகள் கேட்பார், ஸ்டெதர்ஸ்கோப் வைத்து பார்ப்பார், test எடுக்கச் சொல்லுவார். Test எடுத்தால் தான் உள்ளே இருக்கிற விஷயம் தெரியும். வெறும் வெளியே உள்ள வலியை வைத்து என்ன பிரச்சனை என்று கண்டுபிடித்து விட முடியாது. நாம் ஏன் டாக்டரிடம் போகிறோம்? அவர்கள் மறைவாக இருக்கிற பிரச்சனையை கண்டுபிடித்து நமக்குச் சொல்ல வேண்டும், அதற்கு ஏற்ற சிகிச்சையை தர வேண்டும்.

நாம் வேதாகமத்திற்கு வரும்போது ஒரு எதிர்பார்ப்போடு வருகிறோம். வேதம் இதைப் பற்றி முதலில் ஏதாவது சொல்லுமா? வேதம் உங்களுடைய பிரச்சனையைப் பற்றிச் சொல்லுகிறது. ஆனால் முதலில் உங்களுடைய உண்மையான பிரச்சனையான பாவத்தை பற்றிச் சொல்லுகிறது. எல்லா பிரச்சனையின் வேர் பிரச்சனை எது? பாவம். இயேசு இந்த பிரச்சனையை தீர்க்கும்படியாகத்தான் உலகத்திற்குள் வந்தார். அவர் பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார். இங்குதான் இயேசுவினுடைய தனித்துவத்தையே நாம் பார்க்கலாம். இயேசு எல்லாவற்றிலுமிருந்தும் இரட்சிக்கிறார் என்று சொன்னால் அவர் அவ்வளவு தனித்துவமாக தெரியமாட்டார். அவருடைய தனித்துவமே பாவத்திலிருந்து இரட்சிப்பதுதான். நம்மை மற்ற பிரச்சனைகளிலிருந்து இரட்சிப்பதற்கு குட்டி இரட்சகர்கள் இருக்கிறார்கள். வியாதி இருந்தால் மருத்துவமனைக்கு செல்லலாம். டாக்டர் ஒரு குட்டி இரட்சகர் போன்றவர்தான். அவர் உங்களுக்கு உதவி செய்கிறார், ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறார். உங்களுக்கு பணத் தேவைகள் இருந்தால் அதற்கு சில குட்டி இரட்சகர்கள் இருக்கலாம். சிலர் பணத்தை கொடுக்கிறார்கள், சிலர் பொருட்களை கொடுக்கிறார்கள், தேவையுள்ள மக்களுக்கு உதவி செய்கிறார்கள். படிப்பு இல்லையா, படிப்பு இல்லாமல் வாழ்ந்துவிட்டால் அது ஒரு பெரிய ஆபத்து. அதற்கு சில குட்டி இரட்சகர்கள் இருக்கிறார்கள். சில இலவச பள்ளிக்கூடங்கள் இருக்கிறது, சிலர் பள்ளிக்கூடம் சென்று படிக்க உதவுகிறார்கள். ஆக மனிதனுடைய மற்ற தேவைகளுக்கு ஏதோ ஒரு விதத்தில் குட்டி இரட்சகர்கள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் பாவம் என்ற பிரச்சனைக்கு எந்த இரட்சகரும் கிடையாது. அதற்கு ஒரே ஒரு இரட்சகர் தான் இருக்கிறார். அவர் பெயர் இயேசு. அவர் ஒருவர் மாத்திரம் தான் பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்க முடியும். “உங்களுக்கு பாவ பிரச்சனை இருந்தால் எங்களிடம் வாருங்கள், நாங்கள் அதை சரி செய்கிறோம்” என்று யாராவது சொல்ல முடியுமா? எவரும் அப்படிச் சொல்ல முடியாது. ஆனால் வேதம் முதலில் அங்குதான் போகிறது. இயேசு ஏன் உலகத்திற்குள் வந்தார்? ஏன் அவருக்கு பெயர் இயேசு? அவர் தமது ஜனங்களின் பாவங்களை நீக்கி இரட்சிப்பார். இதுதான் அவருடைய தனித்துவம். அவர் பூமியில் வாழ்ந்தபோது ஒருமுறை பரிசேயன் ஒருவனுடைய வீட்டில் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். லூக்கா 7-ஆம் அதிகாரத்தில் இந்த சம்பவத்தை வாசிக்கிறோம். அங்கு பாவியான ஸ்தீரி இயேசுவினுடைய பாதபடியில் அழுதுகொண்டிருக்கிறாள். ஒருவேளை அவள் தன் பாவத்தை எண்ணி அழுதிருக்கலாம். அவளுடைய கண்ணீர் இயேசுவின் கால்களில் விழுகிறது. அவள் அதை தன் முடியால் துடைக்கிறாள். அந்த காலத்தில் எவரும் அப்படிச் செய்யமாட்டார்கள். ஒரு ஸ்தீரி அப்படிச் செய்தால் அதை வேறு மாதிரி எண்ணுவார்கள். பரிசேயன் இப்படி நடப்பதைப் பார்த்து, இவர் உண்மையான தேவமனுஷனாக இருந்தால் இந்த ஸ்திரீ யார் என்று இவருக்கு தெரியுமே. இவள் ஒரு பாவி, இவள் அநேக பாவங்களை செய்த ஸ்திரீ (வசனம் 47). அப்படியென்றால் இவளை அருகில் கூட விடக்கூடாதே, ஆனால் இவளை தொடக்கூட அனுமதிக்கிறாரே, எப்படி அப்படி அனுமதிக்கலாம் என்று அந்த பரிசேயன் எண்ணிக் கொண்டிருக்கையில் இயேசு ஒரு கதையைச் சொல்லுகிறார். அந்த கதை முடிந்த பிறகு அந்த ஸ்திரீயைப் பார்த்து, “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது” (வசனம் 48) என்றார். ஒரு வரியில் அவளுடைய அத்தனை பாவ சரித்திரத்தையும் அழித்துவிட்டார். அடுத்த வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

அப்பொழுது கூடப் பந்தியிருந்தவர்கள்: பாவங்களை மன்னிக்கிற இவன் யாரென்று தங்களுக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டார்கள்(லூக்கா 7:49).

இவர்கள் யூத மக்கள், பரிசேயர்கள். இவர்களுக்கு பழைய ஏற்பாட்டில் எல்லா தீர்க்கதரிசிகளைப் பற்றியும் தெரியும். மோசே இருந்தார், எலியா இருந்தார், எல்லா பெரிய தீர்க்கதரிசிகளும் இருந்தார்கள். ஆனால் ஒருவருக்கு கூட “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது” என்று சொல்லுவதற்கு தைரியமே இல்லை. இவர் எப்படி பாவத்தை மன்னிக்கிறார் என்று அவர்கள் யோசிக்கிறார்கள். மோசேக்கும் எலியாவுக்கும் பாவத்தை மன்னிக்க அதிகாரமே கிடையாது. இயேசு வாயைத் திறந்து ஒரே வார்த்தையில் அத்தனை பாவத்தையும் மன்னித்து விட்டார். எல்லாரும் அதைப் பார்த்து ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். வேறு யாராலும் அதைச் செய்ய முடியாது. இயேசு ஒருவர் மட்டும் தான் அதைச் செய்ய முடியும். உங்களுக்கு எதிராக ஒருவர் பாவம் செய்கிறார், நான் மூன்றாவது நபராக வந்து அவரிடம், “கவலைப்படாதீர்கள், உங்கள் பாவங்களை எல்லாம் மன்னித்துவிட்டேன்” என்று சொன்னால் உங்களுக்கு எப்படியிருக்கும்! “எனக்கு எதிராக செய்த பாவங்ளை மன்னிக்க உனக்கு என்ன அதிகாரம் இருக்கிறது? அவர்கள் எனக்கு எதிராக பாவஞ்செய்தார்கள், நான் தான் அவர்களை மன்னிக்க வேண்டும்” என்று சொல்லுவீர்கள். பாவியான அந்த ஸ்திரீ அங்கு இருக்கிறாள், அவள் தன் வாழ்க்கையில் எத்தனையோ பாவங்களை செய்திருப்பாள். எத்தனையோ மக்களுக்கு எதிராக பாவம் செய்திருப்பாள். இயேசு அதையெல்லாம் தெரிந்துகொண்டு, அங்கு உட்கார்ந்து ஒரே வரியில் அவளைப் பார்த்து, “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது” என்று சொல்லுகிறார். யாரால் இப்படிச் சொல்ல முடியும்? எவருக்குமே அந்த அதிகாரம் இல்லை. இயேசு ஒருவருக்கு மட்டும் தான் அதற்கு அதிகாரம் இருக்கிறது. ஏனென்றால் அவர் கடவுள். கடவுள் அப்படிச் செய்ய முடியும். நீங்கள் யாருக்கு எதிராக செய்த எந்த பாவத்தையும் அவர் மன்னிக்க முடியும். அவருக்கு அதிகாரம் உண்டு. இதுதான் அவருடைய தனித்துவம். “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது” என்று அவர் சொன்னால் அதில் ஆழமான அர்த்தங்கள் இருக்கிறது. நாம் ஒருவரையொருவர் மன்னிப்போம். “உன்னை மன்னித்து விடுகிறேன்” என்று சொல்லுவோம். நாம் சொல்லுவது வேறு, இயேசு சொல்லுவது வேறு. இயேசு அந்த ஸ்திரீயைப் பார்த்து, “உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது” என்று சொன்னபோது எந்த அர்த்தத்தில் சொன்னார்? ஸ்திரீயே, நான் உனக்காக சில நாட்களில் பாடுபட்டு மரிக்கப்போகிறேன், இரத்தம் சிந்தப்போகிறேன், உன் பாவங்களை சுமந்து, அதற்கு வேண்டிய தண்டனையை நான் என்மேல் சுமந்து, அதை தீர்த்துவிடப்போகிறேன், உன் பாவங்களை நீக்கிவிடப் போகிறேன், ஆகவே சொல்லுகிறேன், உன் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது. உனக்கு பாவமன்னிப்பை credit-இல் கொடுத்து விடுகிறேன் என்கிறார். இதை எவராலும் செய்ய முடியாது. இதுதான் இயேசுவின் தனித்துவம்.

இயேசு பாவத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார். இதில் என்னென்ன அடங்கியிருக்கிறது என்பதை இன்னும் ஆழமாக பார்ப்போம். குறைந்தபட்சம் இதில் மூன்று காரியங்கள் அடங்கியிருக்கிறது. முதலாவது, பாவத்தின் குற்றத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார். இரண்டாவது, பாவத்தின் தண்டனையிலிருந்து இரட்சிக்கிறார். மூன்றாவது, பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து இரட்சிக்கிறார். நீங்கள் இதுவரை பாவமன்னிப்பை பெறவில்லை என்றால் இன்றைக்கே இயேசுவை நோக்கிப் பார்த்து பாவமன்னிப்பை பெறலாம். இந்த நிமிடமே அவர் உங்களை இரட்சித்து விடுவார். நீங்கள் பெரிதாக ஒன்றும் செய்ய தேவையில்லை. செய்தியைக் கேளுங்கள், இயேசுவை நம்புங்கள், “ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும், உம்மை நம்புகிறேன்” என்று சொல்லுங்கள். பிறகு என்ன நடக்கிறது என்று பாருங்கள். சரி, இந்த மூன்று காரியங்களை கவனிப்போம்.

1. பாவத்தின் குற்றத்திலிருந்து இரட்சிக்கிறார்

இயேசு நம்மை பாவத்தின் குற்ற உணர்விலிருந்து அல்ல, பாவத்தின் குற்றத்திலிருந்தே இரட்சிக்கிறார். குற்றவுணர்வுக்கும் குற்றத்திற்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. நம்முடைய குற்றத்தைப் பற்றி நமக்கே ஒரு உணர்வு இருக்கிறது, அதுதான் குற்றவுணர்வு. ஆனால் பெரிய குற்றவாளிகளுக்கு குற்றவுணர்வே கிடையாது. 20-30 கொலை செய்த பிறகு அவர்களுக்கு எந்தவித குற்றவுணர்வும் கிடையாது. அவர்களுடைய மனச்சாட்சி சூடுண்டு போய்விட்டது, கல்லாக இருக்கிறது. அவர்கள் குற்றவாளி என்று எல்லாருக்கும் தெரியும். அவர்கள் குற்றவாளி என்பதற்கு எல்லா ஆதாரமும் இருக்கிறது. நீதிபதியும் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பு கொடுத்துவிட்டார். ஆனால் அவர்களுக்கு எந்த குற்றவுணர்வும் கிடையாது. ஆகவே குற்றவுணர்வு இருக்கிறதா, இல்லையா என்பது முக்கியமல்ல. குற்றம் இருக்கிறதா, குற்றவாளியா என்பதுதான் முக்கியம். எல்லா மனிதர்களும் தேவனுடைய பார்வையில் குற்றவாளிகள் என்று வேதம் போதிக்கிறது. நீங்கள் இயேசுவை விசுவாசித்து விட்டீர்கள் என்றால் அதிலிருந்து வெளியே வந்துவிட்டீர்கள். அது சரி. ஆனால் நான் இப்போது பொதுவாக பேசுகிறேன். எல்லாருமே தேவனுடைய பார்வையில் குற்றவாளிகள். எல்லாரும் பாவஞ்செய்து தேவமகிமை அற்றவர்களாகிப் போனார்கள். “நீதிமான் ஒருவனாகிலும் இல்லை” (ரோமர் 3:10) என்று பவுல் சொல்லுகிறார். அவர்களுக்கு குற்றவுணர்வு இருக்கிறதோ, இல்லையோ, எல்லாரும் தேவனுடைய பார்வையில் குற்றவாளிகள். இப்படிச் சொன்னால் சிலருக்கு பிடிக்காது. இதுதான் கிறிஸ்தவத்தின் பிரச்சனையே, எப்போது பார்த்தாலும் நீ பாவி என்று சொல்லுகிறார்கள் என்று upset ஆகிவிடுகிறார்கள். பாவி என்று சொல்லுவதை அவர்கள் எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறார்கள் என்றால், நீ கெட்டவன், நீ கெட்ட காரியங்களைச் செய்கிறாய் என்ற அர்த்தத்தில் நாம் சொல்லுவது போல எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். நாம் அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை. தேவனுடைய பார்வையில் எல்லாருமே குற்றவாளிகள், பாவிகள். ஏன்? ஏனென்றால் அவர் அவ்வளவு பூரணர். அதுதான் அங்கு விஷயமே. நம்மில் பெரும்பாலானோர் நல்லவர்கள் தான். ஆனால் பிரச்சனை என்னவென்றால், தேவன் மிகவும் பூரணர். அவர் எந்த அளவுக்கு பூரணர் என்றால், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர், பரிசுத்தர் என்று மூன்று முறை சொல்ல வேண்டும். அவரைப்போல எவரும் இல்லை. அவரை கண்ணோக்கிக்கூட பார்க்க முடியாது. பரலோக தூதர்கள் கூட கண்ணை மூடிக்கொள்கிறார்கள். அவர் பாவத்தை ஏறெடுத்துக்கூட பார்க்கமாட்டார். அவர் அவ்வளவு பூரணர். அவருடைய பூரண நிலையின்படி நாம் பாவிகள். நாம் ஒருவரையொருவர் பார்த்து, “நான் அவர்களைக் காட்டிலும் சிறந்தவன்” என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம். அதெல்லாம் உண்மைதான். பஸ்ஸும், ஆட்டோவும் சாலையில் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. பஸ்சில் இருப்பவன் ஆட்டோவைப் பார்த்து, “நான் எவ்வளவு உயரமாக இருக்கிறேன், நீ கீழே இருக்கிறாய்” என்று என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். ஆனால் ஹெலிகாப்டரில் 10,000 ஆயிரம் அடி உயரம் சென்று பார்த்தால் பஸ்ஸும், ஆட்டோவும் ஒரே மாதிரியாகத்தான் தெரியும். இராணுவத்தில் சேருவதற்கு குறைந்தபட்சம் இவ்வளவு உயரம் இருக்க வேண்டும் என்று வைத்திருக்கிறார்கள். சிலர் அதை விட 1 செ.மீ குறைவாக இருப்பார்கள். ஆனால் சிலர் அதைவிட 30 செ.மீ குறைவாக இருப்பார்கள். 1 செ.மீ குறைவாக இருப்பவர் 30 செ.மீ குறைவாக இருப்பவரைப் பார்த்து, “நான் 1 செ.மீ தான் குறைவாக இருக்கிறேன். நீ 30 செ.மீ குறைவாக இருக்கிறாய்” என்று சொல்லிக் கொள்ளலாம். ஆனால் கடைசியில் இரண்டு பேரும் disqualified ஆகிறார்கள். குறைந்தபட்ச உயரத்தை அடையவில்லை என்றால் எந்த பிரயோஜனமும் கிடையாது. நான் உன்னைக் காட்டிலும் சிறந்தவன் என்று நாம் ஒருவரையொருவர் பார்த்து பேசிக்கொள்ளலாம். ஆனால் தேவனுடைய பார்வையில் disqualified.

தேவன் அந்த அளவிற்கு பரிசுத்தர். பூரணம் பிடிக்காது என்றால் கடவுளையே பிடிக்காது என்று அர்த்தம். அவர் பூரணராய் இருப்பதால் தான் அவரை வணங்குகிறோம். பூரணமாக இல்லாத கடவுளை வணங்குவீர்களா? அவர் பரிசுத்தர். அவருக்கு இருக்கிற பரிசுத்தத்தையும், நீதியையும் எவரும் திருப்திபடுத்த முடியாது. இயேசு ஒருவர் மட்டும்தான் அதை திருப்திபடுத்த முடியும். அவர் இந்த பூமிக்கு வந்து 331/2 வருடங்கள் வாழ்ந்தார். அவர் ஒரு பாவத்தைக்கூட செய்யவில்லை. அவரும் அவருடைய பிதாவைப்போல பூரணர். அவரிடம் ஒரு குறை கூட இல்லை. அவர் எத்தனையோ முறை open-ஆக சவால் விடுகிறார். “இத்தனை நாட்கள் என்னைப் பார்த்திருக்கிறீர்கள், என்னோடு இருந்திருக்கிறீர்கள், நான் ஒரு பாவம் செய்ததாக கூட உங்களுக்கு தெரியுமா, சொல்லுங்கள்” என்கிறார். எவராலும் வாயைத் திறக்க முடியவில்லை. இன்றைக்கு கூட சிலர் இயேசுவை நம்பாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் ஒரு காரியத்தை ஒத்துக்கொள்வார்கள். இயேசுவைப்போல் பரிசுத்தர் எவரும் இல்லை. அவர் எந்த தவறும் செய்தது கிடையாது. அவரைப்போல எந்த மனுஷனும் வாழ்ந்ததே கிடையாது. அவர் ஒருவர் மட்டும்தான் தேவனுடைய standard-இன் படி பரிசுத்தர், தேவனுடைய எதிர்பார்ப்புகளை திருப்திபடுத்துகிறவர். இயேசு 331/2 வருடங்கள் தேவனை திருப்திபடுத்தி அவருக்காக வாழுகிறார். எந்த பாவமும் செய்யாமல் வாழுகிறார். “அவரும் நம்மைப்போல சோதிக்கப்பட்டார்” என்று எபிரெயர் 4-ஆம் அதிகாரம் போதிக்கிறது. உங்களுக்கு வந்த அத்தனை சோதனைகளும் இயேசுவுக்கும் வந்தது. நமக்கும் இயேசுவுக்கும் வித்தியாசம் என்ன? நமக்கு சோதனை வந்தது, சிலவேளைகளில் நாம் விழுந்துவிட்டோம். ஆனால் இயேசுவுக்கு எத்தனையோ சோதனைகள் வந்தது, அவர் விழவே இல்லை. அவர் எந்த பாவமும் செய்யவில்லை, ஆனால் பாடுபட்டு மரிக்கிறார். அதற்குப் பிறகு இன்றைக்கு உயிரோடு இருக்கிறார். நாம் இன்றைக்கு இயேசுவை நம்பும்போது, தேவன் நம்மேல் இருந்த குற்றத்தை இயேசுவின் மீது வைத்துவிட்டு, அவர் மேலிருக்கிற அந்த பூரண நீதியை எடுத்து நம்மீது வைக்கிறார். தேவன் நம்மை குற்றத்திலிருந்து இரட்சித்துவிட்டார். இதுதான் சுவிசேஷம். நீங்கள் அநேக பாவங்களை செய்திருக்கலாம், பெரிய பாவியாக இருக்கலாம். தேவனுடைய பார்வையில் எல்லாருமே பாவிகள் தான். சுவிசேஷம் என்ன சொல்லுகிறது? நீங்கள் இயேசுவைநம்புங்கள், அவர் உங்கள் பாவங்களை எல்லாம் எடுத்துக்கொண்டார். அவருடைய நீதியை நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள். இதற்கு நீங்கள் எதுவும் செய்ய தேவையில்லை. நீங்கள் தலைகீழாக நிற்க தேவையில்லை, எந்த புண்ணியமும் செய்ய தேவையில்லை. இயேசுவை நம்புங்கள். வாயைத் திறந்து “இயேசுவே, நீர் என்னை இரட்சியும்” என்று சொல்லுங்கள். அவரை உங்கள் இருதயத்திற்குள்ளே ஆண்டவராக, இரட்சகராக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். உங்களுக்காக அவர் சிலுவையில் மரித்ததை நம்புங்கள். உங்களுக்காக அவர் பூரணமாக வாழ்ந்தார் என்பதை நம்புங்கள். அவருடைய பூரண வாழ்க்கை உங்களுக்கு வந்துவிட்டது, உங்களுடைய பாவமான வாழ்க்கை சிலுவையில் அவர் கணக்கில் போய்விட்டது.

இயேசு மட்டும் தான் இந்த பிரச்சனையை தீர்க்க முடியும். பாவத்தின் குற்றம் எல்லார் மீதும் இருக்கிறது. பரலோக நீதிமன்றம் குற்றவாளி என்று எல்லாருக்கும் தீர்ப்பு கொடுத்துவிட்டது. அந்த தீர்ப்பை இயேசு ஒருவர் மட்டும் தான் மாற்ற முடியும். வேறு எவரும் அந்த தீர்ப்பை மாற்ற முடியாது. இயேசு இந்த பூமிக்கு வருகிறார், பூரணமாக வாழுகிறார், மரிக்கிறார், அதை நாம் நம்பும்போது அந்த தீர்ப்பே மாறிவிடுகிறது. குற்றவாளி என்பதிலிருந்து நிரபராதி என்பதற்கு தீர்ப்பு போய் விடுகிறது. ஆனால் இயேசு அதைக் காட்டிலும் ஒரு படி மேலே போகிறார். அவர் நமக்கு நீதிமான் என்ற தீர்ப்பைக் கொடுத்து விடுகிறார். தேவன் நமக்கு neutral தீர்ப்பைக் கொடுக்கவில்லை. நிரபராதி என்பது neutral தீர்ப்பு. அதாவது, எந்த தவறையும் செய்யயவில்லை என்று சொல்லுவது. ஆனால் அதில் நீ எதையும் சரியாகவும் செய்யவில்லை என்பதும் அடங்கியிருக்கிறது. இது எப்படியென்றால் – (minus) என்பதிலிருந்து 0-க்கு வருவது போன்றது. இப்போது நிரபராதி என்று தீர்ப்பை வாங்கிக்கொண்டு வெளியே போனால் திரும்ப நாம் பாவஞ்செய்து, திரும்ப குற்றவாளி என்றுதான் தீர்ப்பு வரும். அதனால் தேவன் – (minus) லிருந்து 0-க்கு கொண்டுபோவதற்கு பதிலாக – (minus) லிருந்து + (plus)க்கு கொண்டுபோய் விட்டார். குற்றவாளி என்ற தீர்ப்பை எடுத்துவிட்டு, “நீ நீதிமான்” என்ற தீர்ப்பைக் கொடுத்துவிட்டார்; இயேசுவினுடைய நீதியை நம்மீது வைத்துவிட்டார். இப்போது 0-க்கு திரும்ப போக முடியாது. நாம் – (minus) லிருந்து + (plus)க்கு போய் விட்டோம். இயேசு அதைத்தான் செய்ய விரும்புகிறார். நீங்கள் இயேசுவை நம்பவில்லையா? இன்றைக்கு நம்புங்கள். அவர் உங்களை – (minus)லிருந்து + (plus)க்கு கொண்டுபோவார். குற்றவாளி என்பதிலிருந்து நீதிமானுக்கு கொண்டுவருவார், தீர்ப்பையே மாற்றி விடுவார். பரலோக நீதிமன்றம் உங்களை நீதிமான் என்று அறிவிக்கும். அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்? தேவன் உங்களை பார்க்கும்போது நீதிமானாக பார்க்கிறார். அவர் உங்களை குற்றவாளியாக பார்க்கவில்லை. அநேகர், “தேவன் என்னை எப்படி பார்க்கிறாரோ! அவர் என்னைப் பார்த்து பிரியப்படுகிறாரா? என்னை ஆசீர்வதிக்க வேண்டுமென்று எண்ணுகிறாரா? என்மேல் அவருக்கு அக்கறை இருக்கிறதா?” என்று பயத்தோடும், சந்தேகத்தோடும் இருக்கிறார்கள். நீங்கள் இயேசுவை நம்பினால் தேவன் உங்களைப் பார்த்து பிரியப்படுகிறார். ஏன்? நீதிமான் என்கிற தீர்ப்பை நீங்கள் வாங்கிவிட்டீர்கள். நீங்கள் இயேசுவை நம்பிவிடடால் நீங்கள் நீதிமான். இனி நீங்கள் குற்றவாளியோ, பாவியோ அல்ல. என்றைக்கு நீங்கள் இயேசுவை நம்பிவிட்டீர்களோ அன்றைக்கு நீங்கள் நீதிமானாகி விட்டீர்கள். ஆகவே இன்றைக்கு நீங்கள் நீதிமானாவது மிகவும் முக்கியம். பெரும்பாலானோர் ஏற்கனவே நீதிமானாகி விட்டீர்கள்.

உங்களுக்கு அந்த குற்றவுணர்வு வந்தால் என்ன செய்வது? சிலர், “நான் நீதிமானாகி விட்டேன், நான் இயேசுவை நம்பிவிட்டேன், என் பாவங்களெல்லாம் கழுவப்பட்டு விட்டது. அதெல்லாம் சரி, ஆனால் எனக்கு குற்றவுணர்வு இருக்கிறது, அதை என்ன செய்வது?” என்று கேட்கிறார்கள். குற்றவுணர்வு ஏன் இருக்கிறது என்பதை யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும். சிலவேளைகளில் குற்றவுணர்வு இருப்பது நல்லது. ஒருவேளை அது ஒரு காரணத்தோடு இருக்கலாம். நீங்கள் ஒருவேளை பாவத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கலாம், சமீபத்தில் பாவம் செய்திருக்கலாம், அதனால் ஒருவேளை குற்றவுணர்வு இருக்கலாம். அதை light-ஆக எடுத்துக்கொள்ளக்கூடாது. அதை serious-ஆக எடுத்து, ஏன் குற்றவுணர்வு இருக்கிறது என்று சரியாக சோதனை செய்ய வேண்டும். ஒருவேளை நீங்கள் பாவம் செய்திருந்தால் உடனே அதை அறிக்கை செய்துவிடுங்கள். தேவனுக்கு முன்பாக போய் அறிக்கை செய்து, பாவமன்னிப்பைபும் சுத்திகரிப்பையும் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். தேவன் உங்களை சுத்திகரிப்பார், மன்னிப்பார். அப்போது அந்த குற்றவுணர்வு போய் விடும். ஆனால் சிலர், “நான் பாவத்தில் வாழவில்லை, நான் ஒழுங்காகத்தான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன், நான் இரட்சிக்கப்பட்டு விட்டேன், இயேசுவை நம்புகிறேன், பாவம் செய்தால் அறிக்கை செய்துவிடுகிறேன், நான் எப்போதும் பாவம் செய்து கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால் குற்றவுணர்வு இருந்துகொண்டே இருக்கிறது, தேவன் என்னை எப்படி பார்க்கிறார் என்கிற சந்தேகம் இருந்துகொண்டே தான் இருக்கிறது” என்று சொல்லுகிறார்கள். அவர்களுக்கு சொல்லுகிறேன், உங்களுடைய குற்றவுணர்வை நம்பாதீர்கள், உங்கள் மனச்சாட்சியை நம்பாதீர்கள். முதலில் மனசாட்சியை நம்ப வேண்டும் தான். அதற்குத்தான் முதலிலேயே உங்களுக்கு குற்றவுணர்வு இருந்தால், பாவம் செய்தீர்கள் என்றால் அதை அறிக்கை செய்துவிடுங்கள் என்று சொன்னேன். ஆனால் அதையெல்லாம் சரி செய்து, நீங்கள் சரியாகத்தான் இருக்கிறீர்கள், ஒழுங்காகத்தான் வாழுகிறீர்கள், ஆனாலும் குற்றவுணர்வு இருக்கிறது என்றால், உங்கள் மனச்சாட்சியை நம்பாதீர்கள், அந்த உணர்வையே நம்பாதீர்கள். அந்த குற்றவுணர்வை சரி செய்ய வேண்டும், அதை அப்படியே விடக்கூடாது. அநேகர் அந்த குற்றவுணர்வோடு வாழ்ந்து விடுகிறார்கள். இயேசு இரட்சித்து விட்டார் என்பதை நம்புகிறார்கள். ஆனால் குற்றவுணர்வோடு வாழ்ந்து கழித்துவிடுகிறார்கள். அந்த குற்றவுணர்வு இருந்தால் அது உங்களை முடமாக்கி விடும். நீங்கள் ஒன்றுமே செய்ய முடியாது.

நம்முடைய இருதயமே நம்மைக் குற்றவாளிகளாகத் தீர்க்குமானால், தேவன் நம்முடைய இருதயத்திலும் பெரியவராயிருந்து சகலத்தையும் அறிந்திருக்கிறார்(1 யோவான் 3:20).

 

இதன் அர்த்தம் என்ன? உன் இருதயம் எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் பெரியது அல்ல, தேவன் தான் பெரியவர். அவருக்கு எல்லாம் தெரியும், உன் இருதயத்திற்கு எல்லாமே தெரியாது என்கிறார். சில நேரங்களில் இருதயம் குற்றவாளி என்று தீர்க்கிறது என்றால், நீ இருதயத்தை எப்போதும் நம்பிவிடாதே, அதை சரியாக பார்த்து தேவனை நம்பு, அவருக்கு எல்லாமே தெரியும், அவர் சொல்லுகிற சத்தியத்தை நம்பு, தேவனுடைய வார்த்தையை நம்பு, அந்த குற்றவுணர்வை எப்போதும் எடுத்துக்கொள்ளாதே என்று சொல்லுகிறார். அந்த உணர்வை எப்படி போக்குவது? சத்தியத்தை எடுத்து அறிக்கை செய்ய வேண்டும். “நான் நீதிமான், தேவன் என்னைப் பார்த்து பிரியப்படுகிறார், அவர் என்னைப் பார்க்கும்போது தம் சொந்த குமாரனைப் பார்ப்பது போல பார்க்கிறார், இயேசுவினுடைய நீதி என்னை சூழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது” என்று தினமும் சொல்லுங்கள். அந்த குற்றவுணர்வு போய்விடும். குற்றவுணர்வை அப்படியே இருக்கவிடாதீர்கள்.

பிரியமானவர்களே, நம்முடைய இருதயம் நம்மைக் குற்றவாளிகளென்று தீர்க்காதிருந்தால், நாம் தேவனிடத்தில் தைரியங்கொண்டிருந்து(1 யோவான் 3:21).

இருதயத்தில் குற்றவுணர்வு இருக்கும்போது தேவனிடத்தில் தைரியம் இல்லை. அவரிடம் தைரியமாய் போய், ஜெபிக்கவோ, வேதம் வாசிக்கவோ முடியாது.

அவருடைய கற்பனைகளை நாம் கைக்கொண்டு அவருக்கு முன்பாகப் பிரியமானவைகளைச் செய்கிறபடியினால்…(1 யோவான் 3:22).

தைரியம் இருந்தால் அவருடைய கற்பனைகளை கைக்கொள்ளலாம், தைரியம் இருந்தால் அவருக்குப் பிரியமான காரியங்களைச் செய்யலாம். அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்? தைரியம் இல்லையென்றால் கற்பனைகளை கைக்கொள்ள முடியாது, அவருக்கு பிரியமான காரியங்களைச் செய்ய முடியாது. அதுதான் பிரச்சனை. உள்ளே இருக்கிற குற்றவுணர்வை அப்படியே விட்டு விடக்கூடாது. குற்றவுணர்வை போக்கி தேவனிடத்தில் தைரியம் வர வேண்டும். பிறகு தேவனுடைய கற்பனைகளை நீங்கள் கைக்கொள்ள ஆரம்பித்து விடுவீர்கள். தேவனுக்காக வாழ ஆரம்பித்து விடுவீர்கள். அதன் விளைவாக என்ன நடக்கும்?

“… நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதெதுவோ அதை அவராலே பெற்றுக்கொள்ளுகிறோம்(1 யோவான் 3:22).

அந்த சூழலில் நாம் என்ன கேட்கிறோமோ அதை அப்படியே பெற்றுக்கொள்வோம். இதற்காகத்தான் இயேசு உங்களுடைய குற்றத்தை சுமந்து தீர்த்தார்.

2. பாவத்தின் தண்டனையிலிருந்து இரட்சிக்கிறார்

பாவம் நம்மை குற்றப்படுத்துவது மட்டுமல்ல, தண்டனையையும் கூட கொண்டுவந்து விடுகிறது. நீதிமன்றத்தில் ஒருவரை குற்றவாளி என்று தீர்த்த பிறகு அடுத்த படி என்ன? அவர்களுக்கு தண்டனை வழங்குவது. அதை தவிர்க்க முடியாது. நீதி, நியாயத்தின் படி பார்த்தால் தண்டனை வந்தே ஆகும். நமக்கு என்ன தண்டனை வர வேண்டும்? பாவத்தினால் பலவித தண்டனைகள் நமக்கு வந்திருக்கிறது. இந்த தண்டனைகள் மரணத்தில் போய் முடிகிறது. “பாவத்தின் சம்பளம்” என்றும், “பாவம் செய்கிற ஆத்துமா சாகவே சாகும்” என்று வேதம் போதிக்கிறது. ஆக பாவிகளுக்கு தண்டனை மரித்து நரகம் போக வேண்டும். அப்படித்தான் வேதம் போதிக்கிறது. சிலர் இதைக் கேட்டு upset அடைகிறார்கள். “கிறிஸ்தவர்களிடத்தில் இதுதான் பிரச்சனை, நரகம், தண்டனை என்று நீங்கள் பேசுகிறீர்கள்” என்கிறார்கள். ஆனால் வேதம் இப்படித்தான் போதிக்கிறது. இயேசுவே நரகத்தைப் பற்றி போதிக்கிறார். அதை அப்படியே விட்டுவிட முடியாது. சிலர், “இது ரொம்ப over-ஆக இருக்கிறது. முதலில் எல்லாருமே தேவனுடைய பார்வையில் குற்றவாளிகள் என்று சொன்னீர்கள். இப்போது எல்லாருக்கும் மரண தண்டனை என்று சொல்லுகிறீர்கள். இது நியாயமா?” என்று கேட்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இது நியாயமாக தெரியவில்லை. ஏனென்றால், நாம் பாவத்தின் செயலையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம். நாம் யாரை எதிர்த்து பாவஞ்செய்கிறோம் என்பதை பார்ப்பதே கிடையாது. ஏதேன் தோட்டத்தில் என்ன பாவ செயல் நடந்தது? அவர்கள் கொலை செய்து விட்டார்களா, அடித்து நொறுக்கி விட்டார்களா? கிடையாது. ஒரு பழத்தை எடுத்து சாப்பிட்டுவிட்டார்கள், அவ்வளவுதான். அதில் என்ன பெரிய தவறு என்று நீங்கள் யோசிக்கலாம். ஆனால் அதின் விளைவாக மனுவர்க்கமே பாவ சாபத்தில் விழுந்தது. சிலர், “இது எப்படி நியாயம்? அவர்கள் ஒரு பழத்தை தானே எடுத்து சாப்பிட்டார்கள்” என்று கேட்கலாம். அவர்கள் பாவத்தின் செயலையே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். யாரை எதிர்த்து அந்த பாவம் செய்யப்பட்டது என்பதை பார்க்கவில்லை.

ஒரு மாணவன் தன் ஞாயிறு பள்ளி ஆசிரியரிடம் சென்று, “பாவிகளுக்கு தண்டனை மரணம், நாம் இயேசுவை நம்ப வேண்டும் என்று சொல்லுகிறீர்கள். இது மிகவும் over-ஆக இருக்கிறது, ஏன் கடவுள் அவ்வளவு பெரிய தண்டனையைக் கொடுக்கிறார்? இது நியாயமற்றது” என்று சொல்லியிருக்கிறான். அதற்கு அந்த ஞாயிறு பள்ளி ஆசிரியர் ஒரு கதையைச் சொல்லி பதில் சொன்னார். ஏழாம் வகுப்பு மாணவன் ஒருவன் இன்னொரு மாணவனுடன் சண்டையிட்டு அவனுடைய முகத்தில் குத்திவிட்டான். அவனுக்கு பள்ளியில் தண்டனை கொடுக்கிறார்கள். எல்லா பள்ளிகளிலும் மாணவர்களை அடிக்கமாட்டார்கள். அதனால் தண்டனை என்னவென்றால், பள்ளி முடிந்தவுடன் வீட்டிற்குப் போக முடியாது. ஒரு மணி நேரம் ஒரு அறையில் உட்கார வைப்பார்கள். இவனைப் போல முரட்டாட்டம் பண்ணுகிறவர்களை எல்லாம் ஒன்றாக சேர்த்து அவர்களை மேற்பார்வை செய்ய ஒரு ஆசிரியரையும் வைத்துவிடுவார்கள். அதற்கு பெயர் detention.  இவன் அங்கும் அமைதியாக இல்லாமல் மேற்பார்வை செய்கிற ஆசிரியருடைய முகத்தில் குத்தி விட்டான். அவனை Principal office-க்கு கூட்டிச் சென்றார்கள். நீ ஆசிரியரையே முகத்தில் குத்துகிறாயா என்று Principal அவனை school-லிருந்து suspend பண்ணிவிட்டார். அவன் வீட்டிற்குப் போய்க் கொண்டிருக்கிறான். வழியில் traffic-இல் red signal போட்டுவிட்டார்கள். பக்கத்தில் போலீஸ்காரர் நின்று கொண்டிருக்கிறார். இவன் சும்மா இருக்கமாட்டான், யாரோடாவது வம்பு இழுக்கிறவன். போலீஸ்காரருடன் வம்பிழுத்து, வாக்குவாதமாகி, அவருடைய முகத்தில் குத்திவிட்டான். இப்போது அவனை ஜெயிலுக்கு கூட்டிக்கொண்டு போகிறார்கள். அன்று இரவு ஜெயிலில் இருந்தான். அடுத்த நாள் வீட்டிற்குப் போனான். பல வருடங்கள் கடந்துபோயிற்று. அவன் போகப் போக மோசமாகி விட்டான். அந்த நாட்டினுடைய ஜனாதிபதி அவனுடைய ஊருக்கு வருகிறார். இவன் ஜனாதிபதியின் முகத்தில் போய் குத்தப்போகிறேன் என்று தீர்மானம் பண்ணுகிறான். இவன் ஜனாதிபதிக்கு அருகே போகிறான், இவன் வருகிறதை காப்பாளர்கள் (bodyguards) பார்க்கிறார்கள், இவன் ஜனாதிபதியை கொல்ல வருகிறான் என்று எண்ணி அவனை துப்பாக்கியால் சுட்டு விடுகிறார்கள், அவன் அந்த இடத்திலேயே மரித்து விடுகிறான். இந்த கதையில் ஒவ்வொரு முறையும் அவனுடைய செயல் ஒன்றுதான், அவன் குத்துகிறான். அவன் வேறெதுவும் செய்யவில்லை. ஆனால் அவன் குத்துகிறான் என்பதை வைத்து தண்டனையை நிர்ணயிக்கவில்லை. யாரை குத்தினான் என்பதை வைத்துதான் தண்டனை கொடுக்கப்படுகிறது. சக மாணவனை குத்தினால் ஒரு மணி நேரம் உட்கார வைக்கலாம். ஆசிரியரை குத்தினால் அந்த தண்டனை தகாது, அவனை பள்ளியிலிருந்து நீக்க வேண்டும். போலீஸ்காரரை குத்தினால் அவனை சிறையில் போடுவதுதான் சரி. ஜனாதிபதியையே குத்துவதற்கு வந்தால், ஆளையே சுட்டுக் கொன்றுவிடுவார்கள்.

அநேகருக்கு பாவத்தின் seriousness புரியவில்லை. அவர்கள், “நான் சிறிய காரியம் தானே செய்தேன், அதில் என்ன கர்த்தர் அப்படி கோபித்துக்கொள்கிறார்?” என்று கேட்கிறார்கள். பாவத்தினுடைய பிரச்சனை நாம் செய்கிற செயல் அல்ல. நாம் யாருக்கு எதிராய் பாவஞ்செய்கிறோம் என்பதுதான் பாவத்தினுடைய பிரச்சனை. ஆகவேதான் ஒரு பழத்தை சாப்பிட்டதற்கே அந்த தண்டனை. ஏனென்றால் நாம் பாவஞ்செய்யும்போது தேவனையே எதிர்த்து போகிறோம், நீர் எனக்கு வேண்டாம், நீர் சொல்லுவதை நான் கேட்கமாட்டேன், உமக்கு கீழ்ப்படியமாட்டேன், நீர் சொல்லுவது ஒரு பொருட்டே கிடையாது, நீர் எனக்கு கடவுள் கிடையாது, நானே என்னுடைய வாழ்க்கையை வாழ்ந்துகொள்வேன், என் வழியில் நான் வாழ்ந்துகொள்வேன், உம்முடைய கட்டளைகளை நான் கைக்கொள்ளமாட்டேன், உமக்கு கொடுக்க வேண்டிய மகிமையையும், கீழ்ப்படிதலையும் கொடுக்கமாட்டேன் என்று சொல்லாமல் சொல்லி விடுகிறோம். நாம் அதை உணருவதில்லை, அநேகர் அதை யோசித்துப் பார்ப்பதில்லை. ஆனால் பாவத்தினுடைய seriousness அதுதான். ஆகவேதான் “பாவம் செய்கிற ஆத்துமா சாகவே சாகும்” என்று வேதம் சொல்லுகிறது. அந்த தண்டனை தகும். அது நியாயமான தண்டனை. நாம் செய்கிற ஒவ்வொரு பாவமும் அவரை எதிர்த்து தான் செய்கிறோம். அவ்வளவு பெரிய தண்டனையை இயேசு நமக்காக சுமக்கிறார். அந்த தண்டனையிலிருந்து அவர் நம்மை இரட்சிக்கிறார். நாம் மரித்து நரகம் போக வேண்டியவர்கள். ஆனால் இயேசு நம்முடைய பாவத்தின் குற்றத்தை மட்டும் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை, அந்த தண்டனையையும் ஏற்றுக்கொள்கிறார். இது எவ்வளவு பெரிய விஷயம் என்று யோசித்துப் பாருங்கள். உங்களுக்கு வர வேண்டிய தண்டனையை இயேசு தம்மீது ஏற்றுக்கொண்டார். இன்னொருவர் செய்த பாவத்திற்காக உங்களை நான் குற்றஞ்சாட்டினால் உங்களுக்கு கோபம் வரும். நம்முடைய தவறையே யாராவது சுட்டிக்காண்பித்தால் நமக்கு கோபம் வரும். என்னை பொது இடத்தில் அவமானப்படுத்தி விட்டார்கள் என்று சொல்லுவோம். நாம் எந்த தவறும் செய்யாமல், வேறு யாரோ செய்த தவறுக்காக நம்மை குற்றஞ்சாட்டினார்கள் என்றால் நிச்சயமாக கோபம் வரும்.

உதாரணத்திற்கு நீங்கள் ஒரு பெரிய Mall-க்கு கிறிஸ்துமஸ் shopping போகிறீர்கள், அங்கு நல்ல கூட்டம் இருக்கிறது. கிறிஸ்துமஸ்-க்காக பெரிய sale போட்டிருக்கிறார்கள், நீங்கள் போய் வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். திடீரென்று அந்த கடையில் வேலை செய்கிறவன் வந்து உங்களைப் பார்த்து, “திருடன், திருடன்” என்று கத்துகிறான். உங்களுக்கு இது நடக்காது, சற்று கற்பனை செய்துபாருங்கள். அப்போது உங்களுக்கு எப்படியிருக்கும்? கொஞ்ச நேரத்திற்கு முன்பு வேறொருவன் வந்து திருடிவிட்டுப் போய்விட்டான். அந்த கடையில் வேலை செய்கிறவன் நீங்கள் தான் திருடினீர்கள் என்று தவறாக எண்ணி, ஒரு கூட்டத்தைக் கூட்டி, உங்களை அவமானப்படுத்துகிறான். வேறொருவன் செய்த தவறின் குற்றத்தை நீங்கள் சுமந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள். அது ஒரு level. ஆனால் அதோடு நிற்காமல், அடுத்த level-க்கு போய், போலீஸை கூப்பிட்டுவிட்டார்கள். போலீஸ் அங்கு வந்துவிட்டார். எல்லாரும் உங்களை திருடன், திருடன் என்று சொன்னதால் அவர் உங்களை திருடன் என்றுதான் யோசிப்பார். உங்களை கைது செய்து காவல் நிலையத்திற்கு கொண்டு சென்று அடிக்கிறார்கள். உங்களுக்கு அது நடக்காது, வெறும் உதாரணத்திற்குச் சொல்லுகிறேன். அங்கு என்ன நடக்கிறது? இன்னொருவர் செய்த குற்றத்தை உங்கள் மீது போட்டு விட்டார்கள். அதற்கான தண்டனையையும் உங்களுக்கு கொடுத்துவிட்டார்கள். இதை உங்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா? எவராலும் இதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. ஒரு கதைக்காக இதை நான் சொன்னேன். ஆனால் இயேசுவிற்கு இதுதான் நடக்கிறது. அவர் எந்த பாவத்தையும் செய்யவில்லை. அவரை குற்றவாளியாக தீர்த்து, அதற்கு பிறகு மிக மோசமான ஒரு பாவிக்கு கொடுக்க வேண்டிய தண்டனையைக் கொடுக்கிறார்கள். இயேசு பாவி அல்ல, அவர் நீதிமான். அவரைப்போல் ஒரு நீதிமானை பார்க்கவே முடியாது. ஆனால் அவருக்கு பெரிய தண்டனையைக் கொடுக்கிறார்கள், அடிக்கிறார்கள், நொறுக்குகிறார்கள், சிலுவையில் தொங்க விடுகிறார்கள், எல்லாருக்கும் முன்பாக அவமானப்படுத்துகிறார்கள். நமக்கு வர வேண்டிய தண்டனையை அவர் ஏற்றுக்கொள்கிறார். நம்முடைய தண்டனையிலிருந்து நம்மை காப்பாற்றுகிறார். இதுதான் நற்செய்தி. நம்முடைய பாவத்திற்காக நாம் தண்டிக்கப்பட தேவையில்லை. நீங்கள் எவ்வளவு பெரிய பாவம் செய்திருந்தாலும் உங்களுடைய பாவத்திற்கான தண்டனையை நீங்கள் அனுபவிக்க தேவையில்லை. இயேசு உங்களுக்காக தண்டிக்கப்பட்டார், அடிக்கப்பட்டார், நொறுக்கப்பட்டார், சிலுவையில் தொங்கினார். அதைக் காட்டிலும் தேவனுடைய கோபாக்கினையே அவர்மீது வந்து விழுந்தது. எல்லா தண்டனையையும் உங்களுக்காக அவர் சுமந்து தீர்த்தார். இது எவ்வளவு பெரிய விஷயம் என்று யோசித்துப் பாருங்கள். ஆகவே தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்க வேண்டுமா? நீங்கள் தண்டனையை அனுபவிக்க தேவையில்லை, இயேசுவை நோக்கிப் பாருங்கள், அவரை நம்புங்கள். “இயேசுவே என்னை இரட்சியும், பாவத்திலிருந்தும் அதன் தண்டனையிலிருந்தும் இரட்சியும்” என்று சொல்லுங்கள். இப்பொழுதே இயேசு உங்களை இரட்சிப்பார். நீங்கள் தண்டனையை அனுபவிக்க வேண்டியதில்லை.

அவர் உங்களுக்காக மரித்துவிட்டார். ஆகவே நீங்கள் மரிக்க வேண்டியதில்லை என்று நான் சொல்லலாமா? கூடாது. அவர் நமக்காக மரித்தார், ஒருநாள் நாமும் மரிப்போம். அப்படியென்றால் எந்த விதத்தில் நாம் தண்டனையை அனுபவிக்க தேவையில்லை.  எந்த மரணம் தண்டனையாய் இருந்ததோ, தேவன் அதே மரணத்தை எடுத்து இயேசுவை விசுவாசிக்கிறவர்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக்கி விட்டார். எந்த மரணம் நம்மை நரகத்திற்கு கொண்டுபோக வேண்டியதோ அதே மரணத்தை எடுத்து இன்றைக்கு நம்மை பரலோகத்திற்கு கொண்டு போகிறதாக ஆக்கிவிட்டார். சற்று யோசித்துப் பாருங்கள். மிகப்பெரிய தண்டனையாகிய மரணத்தை எடுத்து தேவன் இன்றைக்கு நல்ல காரியமாக்கி விட்டார். மிகவும் வயதான 95 வயதிற்கு மேல் வாழுகிற சிலர், “நான் சீக்கிரம் மரிக்க வேண்டும் என்று ஜெபியுங்கள்” என்று சொல்லுவார்கள். ஏன்? அவர்கள் மரணத்தை பயத்தோடு பார்ப்பதில்லை. அவர்கள் இயேசுவை நம்புகிறார்கள், பரலோகம் போவார்கள் என்று அவர்களுக்கு தெரியும், வாழ்க்கை வாழ்ந்தாயிற்று, அனுபவித்தாயிற்று, இப்பொழுது நான் பரலோகத்திற்கு போய் இயேசுவின் முகத்தை பார்க்க வேண்டும், அவரோடு இருக்க வேண்டும் என்று பெலவீனம், வியாதி, வேதனை இவைகள் இல்லாமல் ஒரு புதிய விதமான நித்திய எதிர்காலத்தை எதிர்பார்க்கிறார்கள். மரணம் என்ற அந்த விளைவை எடுத்து தேவன் தலைகீழாக்கி விட்டார். ஆக மரணத்திற்கு அப்படிச் செய்தார் என்றால் பாவத்தின் மற்ற விளைவுகளுக்கு அப்படிச் செய்யமாட்டாரா? இதை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால், சில கிறிஸ்தவர்கள், “நான் செய்த பாவத்திற்குத்தான் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்” என்று சொல்லுவார்கள். அப்படி பேசும்போது நாம் இயேசுவினுடைய சிலுவை மரணத்தையே மட்டுப்படுத்துகிறோம். அப்படியென்றால் அவர் ஏன் தண்டிக்கப்பட்டார், அடிக்கப்பட்டார், நொறுக்கப்பட்டார்? ஏன் தேவ கோபாக்கினை அவர்மீது விழுந்தது? நீங்கள் செய்த பாவத்திற்கெல்லாம் அனுபவிக்க வேண்டுமென்றா அவர் அடிக்கப்பட்டார்? கிடையாது. பாவத்திற்கு விளைவுகள் இருக்கிறது என்பதை நான் ஒத்துக்கொள்கிறேன். ஆனால் தேவன் அந்த விளைவுகளை எடுத்து மாற்றுவார். அதிலிருந்து ஒரு நல்ல காரியத்தை கொண்டுவருவார். அவர் மரணத்தை முழுவதுமாக எடுத்துவிடவில்லை, நீ மரிக்கவே வேண்டியதில்லை என்று ஆக்காமல், அதை எடுத்து மாற்றிவிட்டார், ஆசீர்வாதமாக்கி விட்டார், ஒரு நல்ல காரியமாய் ஆக்கிவிட்டார். மற்ற விளைவுகளையும் அப்படியே ஆக்குவார், நீங்கள் விசுவாசித்த#3009;ப் பாருங்கள். இயேசு உங்களுக்காக தண்டிக்கப்பட்டார் என்கிற சத்தியத்தின் வெளிச்சத்தில் வாழ வேண்டும். நாம் தண்டனையை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது, அதை மறுக்க வேண்டும். தேவன் நமக்கு தண்டனையை வைக்கவில்லை. அவர் நமக்கு ஆசீர்வாதத்தை வைத்திருக்கிறார். ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம் நமக்கு வந்து கிடைக்கும்படியாக இயேசு நமக்காக சாபமானார்.    

3. பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து இரட்சிக்கிறார்

 பாவம் நம்மை அடிமையாக்கி விடுகிறது. அது பயங்கரமான ஒரு சக்தி. நாம் பாவத்தால் இழுக்கப்படுகிறோம். அது கவர்ச்சிகரமாய் தோன்றுகிறது. நாம் பாவத்தை பிடித்தவுடன் அது நம்மைப் பிடித்து இழுத்து விடுகிறது. ஜனங்கள் பாவ சோதனைக்குள் விழும்போது இந்த ஒருமுறை மட்டும் இதைச் செய்து விட்டு விடுகிறேன் என்று எண்ணுவார்கள். ஆனால் அதில் விழுந்த பிறகு அது அப்படியே பிடித்து இழுத்து, திரும்ப திரும்ப செய்ய வைத்துவிடும். அது அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு சக்தி. மீன்களில் டூனா (tuna) என்கிற மீன் இருக்கிறது. அனுபவம் இல்லாதவர்கள் அந்த மீனைப் பிடிப்பார்களாம். ஏனென்றால் அந்த மீனை எளிதாக பிடித்துவிடுவார்களாம். அதுமட்டுமல்லாமல், அது கரை ஓரமாக வரும். கிட்டத்தட்ட 50-60 அடி தூரத்திலேயே வந்துவிடும். ஆகவே இந்த மீனை கொஞ்சம் தூரம் போய் எளிதாக பிடித்து விடலாம். இதனால் அநேகர் இந்த மீனைப் பிடிக்க போவார்கள். அவர்களுக்கு ஒரு காரியம் தெரியவில்லை. அது என்னவென்றால், அந்த மீனை எளிதாக பிடித்துவிடலாம், ஆனால் பிடித்த பிறகு அது நம்மை பிடித்துவிடும். ஏனென்றால் சில டூனா மீன்கள் 100 கிலோ எடை உடையவை. அது எத்தனையோ கப்பல்களை கவிழ்த்திருக்கிறது என்கிறார்கள். அதனால் இந்த மீனை பிடிக்க வேண்டாம் என்று எச்சரிப்பார்கள். ஆனால் ஜனங்களை சொல்லுவதை கேட்கமாட்டார்கள், எளிதாக பிடித்து விடலாமே என்று எண்ணுகிறார்கள். பாவம் அப்படித்தான், அதை எளிதாக செய்துவிடலாம். ஆனால் அதைச் செய்யும்போது அது நம்மைப் பிடித்து இழுத்துவிடும். அது அப்பேர்ப்பட்ட சக்தி. யாராலும் அதை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. மனுஷன் எதை எதையோ கட்டுப்படுத்துகிறான். மனுஷன் Electricity, Nuclear power இவற்றையெல்லாம் கட்டுப்படுத்துகிறான். ஆனால் பாவ இச்சைகளை கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. எவரும் அவனை அதிலிருந்து விடுவிக்கவும் முடியவில்லை. அதனால் தான் அவனுக்கு எல்லா பிரச்சனைகள் உண்டாகிறது. ஒரு மனுஷனுக்குள் இருக்கிற பாவ இச்சைகளினால் தான் எல்லா பிரச்சனைகளும் வருகிறது என்று இயேசு மாற்கு 7-ஆம் அதிகாரத்தில் சொல்லுகிறார்.

எப்படியெனில், மனுஷருடைய இருதயத்திற்குள்ளிருந்து பொல்லாத சிந்தனைகளும், விபசாரங்களும், வேசித்தனங்களும், கொலைபாதகங்களும், களவுகளும், பொருளாசைகளும், துஷ்டத்தனங்களும், கபடும், காமவிகாரமும், வன்கண்ணும், தூஷணமும், பெருமையும், மதிகேடும் புறப்பட்டு வரும். பொல்லாங்கானவைகளாகிய இவைகளெல்லாம் உள்ளத்திலிருந்து புறப்பட்டு மனுஷனைத் தீட்டுப்படுத்தும் என்றார்(மாற்கு 7:21, 22).

அநேகருடைய குடும்ப பிரச்சனைக்கு காரணம் என்னவென்றால், அந்த குடும்பத்திலிருக்கிற நபர்களுக்குள் இருக்கிற சுயநலம் தான். எப்போதும் ‘நான், நான்’ என்று தன்னைப் பற்றியே எண்ணிக்கொண்டிருப்பார்கள். கணவன், மனைவி இடையே மன்னிப்பு இருக்க வேண்டும். அது இல்லாதபோது பிரச்சனை ஏற்படுகிறது. பில்லி கிரஹாமின் மனைவி இப்படிச் சொல்லுகிறார்கள், திருமண வாழ்க்கை நன்றாக இருக்க வேண்டுமென்றால் இரண்டு மன்னிக்கிறவர்கள் வேண்டும். அநேகருக்கு உள்ளத்தில் அது இல்லை. ஏன்? உள்ளத்தில் பெருமை இருக்கிறது. நான் எதற்கு மன்னிக்க வேண்டும்? நான் என் நிலையை அப்படியே maintain பண்ணிக்கொண்டே போக வேண்டும் என்று எண்ணி இரண்டு பேரும் போட்டி போடுகிறார்கள். ஆகவேதான் அநேக நேரங்களில் திருமண வாழ்க்கையில் பிரச்சனை உண்டாகிறது. “ஆண்டவரே, இந்த திருமண பிரச்சனையை தீர்த்து கொடும்” என்று கேட்கிறோம். அவர், “உன் உள்ளத்தில் உள்ள பாவத்தை சரி செய்” என்கிறார். ஆனால் யாராலும் அதை சரி செய்ய முடியவில்லை. எவருக்கும் பாவத்தின் மீது வல்லமை இல்லை. ஒருவர் மட்டும் தான் நம்மை பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து விடுவித்து, அதற்கு மேலாக ஒரு வல்லமையை தர முடியும். அவர் தான் இயேசு. எல்லா விதமான பாவத்தின் வல்லமை மீதும் அவர் நமக்கு அதிகாரத்தையும், விடுதலையையும், தருகிறார். பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து நம்மை காப்பாற்றுகிறார். இயேசு தான் அதைச் செய்ய முடியும். உலகத்தார், “நீ இதைச் செய், அதைச் செய்” என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் இயேசு, “நீ என் அண்டை வா, பாவத்தை மேற்கொள்ள வேண்டிய அதிகாரத்தை நான் உனக்கு தருகிறேன்” என்கிறார். கெட்ட பழக்க வழக்கங்களிலிருந்து விடுபடுவதற்கு நீ இதையும், அதையும் செய் என்று ஆலோசனை கொடுக்கிறார்கள். அதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் இயேசுவண்டை வந்து, அவர் கொடுக்கிற இரட்சிப்பை பெற்றுக்கொண்டால் தான் உண்மையில் பாவத்தின் மீது நாம் அதிகாரம் செலுத்த முடியும்; அதின் வல்லமையிலிருந்து இரட்சிக்கப்பட முடியும். இன்றைக்கு உங்களுக்கு பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து இரட்சிப்பு இருக்கிறதா? நீங்கள் பாவத்தை ஆளுகிறீர்களா? பாவம் உங்களை ஆளுகிறதா? ஒவ்வொருவரும் பதில் சொல்ல வேண்டிய கேள்வி இது. ஏனென்றால் இயேசு உங்களை பாவத்திலிருந்து இரட்சித்து விட்டார் என்றால் பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்தும் உங்களை இரட்சித்திருக்கிறார். அதை ஏதோ ஒரு விதத்தில் அனுபவிக்கத்தான் செய்வார்கள். அதை அனுபவிக்கிறீர்களா? நீங்கள் பாவமே செய்யமாட்டீர்கள் என்று நான் சொல்லவில்லை. நான் எந்த பாவமும் செய்யவில்லை என்று எந்த விசுவாசியும் சொல்ல முடியாது. அப்படி எவராவது சொன்னால் அதை நம்பாதீர்கள். ஏனென்றால் அது பொய். 1 யோவான் 1-ஆம் அதிகாரம் அப்படியே சொல்லுகிறது.

ஆக விசுவாசிகள் பாவமே செய்யமாட்டார்கள் என்று நாம் சொல்லவில்லை. சிலவேளைகளில் அவர்கள் பாவம் செய்கிறார்கள். ஆனால் விசுவாசி பாவம் செய்வதற்கும், அவிசுவாசி பாவம் செய்வதற்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. அவிசுவாசிகள் பாவம் செய்யும்போது மிகவும் சந்தோஷமாக இருப்பார்கள். அதைப் பற்றி பெருமையாக பேசி, கொண்டாடி, ஒன்றுமே நடக்காதது போல இருப்பார்கள். ஆனால் விசுவாசி பாவம் செய்யும்போது அவனைப் போல ஒரு miserable person-ஐ பார்க்கவே முடியாது. அவன் கதவை அடைத்துக்கொண்டு ஒரு அறையில் உட்கார்ந்து விடுவான். பாவம் செய்யும்போது பெரிய திருப்தி உண்டாகும், அதைச் செய்வார்கள். ஆனால் கடைசியில் எவருடைய முகத்திலும் முழிக்கமாட்டார்கள். அவர்களுக்கு எந்த தைரியமும் இருக்காது. வேதத்தை வாசிக்கவோ, ஜெபிக்கவோ முடியாமல் கட்டிப்போட்டது போல ஆகிவிடுவார்கள். சந்தோஷம் போய் விட்டது. நான் சொல்லுவதை உங்களுக்கு relate பண்ண முடிகிறதா? ஆமாம், நான் அதை உணர்ந்திருக்கிறேன் என்று சொல்ல முடிகிறதா? அதுதான் உண்மையான விசுவாசியின் அடையாளம். ஏன்? தேவன் அப்படி வைத்துவிட்டார். விசுவாசியான பிறகு முன்னே பாவம் நம்மை திருப்திபடுத்துவது போல இப்போது அது நம்மை திருப்திபடுத்தாது. அவர் நம் உள்ளத்தையே மாற்றிவிட்டார். பாவத்திலிருந்து திருப்தி வராதபடிக்கு ஆக்கிவிட்டார். கொஞ்சம் திருப்தி வரும், ஆனால் உடனேயே அது போய் விடும், சந்தோஷம் போய் விடும். அவர் வேண்டுமென்றே அப்படி ஆக்கிவிட்டார். ஏன்? பாவத்தின் மீது உங்களுக்கு வல்லமையைக் கொடுத்துவிட்டார். நீங்கள் பாவம் செய்துகொண்டே வாழ வேண்டும் என்று அவர் விடவில்லை. வெறும் பாவத்தின் குற்றத்திலிருந்தும், அதன் தண்டனையிலிருந்தும் நீங்கள் விடுதலையாக வேண்டுமென்று அவர் விரும்பவில்லை. பாவத்தினுடைய வல்லமையிலிருந்தே நீங்கள் விடுதலையாக வேண்டும், நீங்கள் பாவத்தில் வாழக்கூடாது, பாவத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும், வெற்றிகரமான வாழ்க்கையை வாழ வேண்டுமென்று தான் அவர் விரும்புகிறார். ஆகவே வேண்டுமென்றே முன்னே பாவத்திலிருந்து நீங்கள் எப்படி திருப்தி அடைவீர்களோ அதை நீக்கிவிட்டார். இப்போது திருப்தி பாவத்திலிருந்து வரவில்லை, அவரிடமிருந்து வருகிறது. அவரை பிரியப்படுத்தும்போதுதான் உங்களுக்கு திருப்திகரமாக இருக்கிறது. அவருடைய கற்பனைகளை கைக்கொள்ளும்போது உங்களுக்கு சந்தோஷமாக இருக்கிறது. தேவன் அப்படி மாற்றிவிட்டார். அப்படிப்பட்ட மாற்றங்கள் உங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறதா? பாவத்தின் மீது ஒரு வல்லமையையும், ஏதோ ஒரு விதமான வெற்றியையும் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறீர்களா? அல்லது “நான் இயேசுவை ஏற்றுக்கொண்டேன், அவர் என் இரட்சகராகி விட்டார், என்னை இரட்சித்து விட்டார், ஆனால் நான் பாவத்திலேயே வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன், பரவாயில்லை, தேவன் என் பாவத்தின் குற்றத்திலிருந்து நீக்கிவிட்டாரே, பாவத்தின் தண்டனையையும் எடுத்துப்போட்டு விட்டாரே, ஆகவே நான் இப்படியே வாழ்ந்துவிட்டு போய் விடுகிறேன்” என்று சொல்லுகிறீர்களா? அப்படி யாராவது         சொல்லுகிறார்கள் என்றால் அவர்கள் உண்மையான விசுவாசி இல்லை என்று அர்த்தம். இது மிக serious-ஆன விஷயம். நீங்கள் பாவத்தின் மீது வல்லமையை அனுபவிக்கிறீர்களா, இல்லையா? பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து நீங்கள் காப்பாற்றப்பட்டீர்களா? அதுதான் உண்மையான விசுவாசியின் அடையாளம். பாவத்தின் மீது உங்களுக்கு வல்லமை இல்லை என்றால் இன்றைக்கே இயேசுவை நம்புங்கள். அவர் உங்களுக்கு பாவத்தின் மீது வல்லமையை தருவார். பாவத்தின் வல்லமையிலிருந்து உங்களை காப்பாற்றி இரட்சிப்பார். பாவத்தின் மீது வல்லமை என்றால், வெறும் பாவம் செய்யாமல் இருப்பது மட்டுமல்ல. நீதியைச் செய்ய வேண்டும், நல்லதைச் செய்ய வேண்டும், தேவனுடைய கற்பனைகளை கைக்கொள்ள வேண்டும். ஒரு குடும்பத்தில் ஒருவருக்கொருவர் மன்னித்து, அன்பு செலுத்தி வாழ்ந்தால் குடும்பம் எப்படியிருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள். கணவன் தனக்கென்று வாழாமல் மனைவிக்கென்று வாழ்ந்து, மனைவி தனக்கென்று வாழாமல் கணவனுக்கென்று வாழ்ந்து, பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுக்காகவும், பிள்ளைகள் பெற்றோர்களுக்காகவும் வாழ்ந்தார்கள் என்றால் அந்த குடும்பமே பரலோகம் போன்றாகி விடும். இப்படி ஒவ்வொரு குடும்பமும் வாழ்ந்தால் எப்படியிருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள். இப்படிப்பட்ட புரட்சியை உண்டாக்குவதற்குத்தான் இயேசு உலகத்திற்குள் வந்தார். அந்த புரட்சி சாதாரணமாக வராது. மனுஷன் பாவத்திலிருந்தும், அதன் வல்லமையிலிருந்தும் காப்பாற்றப்பட வேண்டும். அதின்படி அந்த வெளிச்சத்தில் நீங்கள் வாழ வேண்டும். நீங்கள் இதை எடுத்து ஒவ்வொரு குடும்பத்திலும் வாழ்ந்து காண்பித்தீர்கள் என்றால் உலகமே பார்த்து ஆச்சரியப்படும். நாம் இப்படிப்பட்ட புரட்சியை உண்டாக்கும்படியாகத்தான் இந்த உலகத்தில் இருக்கிறோம். அதைச் செய்வோம், ஏனென்றால் இயேசு நம்மை பாவத்திலிருந்து இரட்சித்திருக்கிறார்.

     

       

Similar Topics

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency