0 item - ₹0.00

Sunday Tamil Service - 26 FEB 17 - இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை

Transcript

"ஆகையால், நீங்கள் புளிப்பில்லாதவர்களாயிருக்கிறபடியே, புதிதாய்ப் பிசைந்த மாவாயிருக்கும்படிக்கு, பழைய புளித்தமாவைப் புறம்பே கழித்துப்போடுங்கள்.ஏனெனில் நம்முடைய பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே" (1 கொரிந்தியர் 5:7).

"நீங்கள் இருக்கும் வீடுகளில் அந்த இரத்தம் உங்களுக்காக அடையாளமாய் இருக்கும்; அந்த இரத்தத்தை நான் கண்டு, உங்களைக் கடந்துபோவேன்; நான் எகிப்துதேசத்தை அழிக்கும்போது, அழிக்கும் வாதை உங்களுக்குள்ளே வராதிருக்கும்" (யாத்திராகமம்12:13).

பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி கொல்லப்படுவது, பஸ்கா அனுசரிப்பு இந்த காரியங்கள் கிறிஸ்தவ சபையிலே பல வருஷமாய் இருந்தவர்களுக்கு நன்றாக அறிமுகமான காரியங்கள்.ஆனால் ஒருவேளை இப்பொழுது புதிதாக இயேசுவை நம்பி, விசுவாசித்து, ஏற்றுக்கொண்டு, பின்பற்ற ஆரம்பித்து, வேதாகமத்தை புதிதாக வாசிக்கிறவர்களுக்கு இந்த காரியங்கள் புதிதாக இருக்கலாம். ஆகவே அடிப்படையாக சில காரியங்களைச் சொல்லி இன்றைக்கு இதை ஆரம்பிக்க விரும்புகிறேன்.

"நம்முடைய பஸ்காவாகியகிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே"என்று அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் புதிய ஏற்பாட்டு கிறிஸ்தவர்களுக்குச் சொல்லுகிறார்.மோசேயின் காலத்தில் எகிப்தில் ஆட்டுக்குட்டியை அடித்து, அதினுடையஇரத்தத்தை சிந்தி, நிலைக்கால்களில் பூசினார்கள்.அங்கே பெரிய சங்காரம் நடந்தது.தேவனுடைய ஆக்கினைத்தீர்ப்பு அங்கு உண்டானது.எகிப்தியர் மீது தண்டனை உண்டானது.ஆனால் இஸ்ரவேலர்களுடைய வீட்டிற்குள் சங்காரம் நேரிடவில்லை.இவர்கள் இரத்தத்தினால் காக்கப்பட்டார்கள்.அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இந்த சம்பவத்தைக் குறிப்பிடும்போது, "நம்முடைய பஸ்காவாகியகிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே" என்று சொல்லுகிறார்.பஸ்காவைக் குறித்த காரியங்களெல்லாம் கிறிஸ்துவைக் குறித்து நமக்குப் போதிப்பதற்காக ஒரு நிழலாட்டமாய் இருக்கிறது.நாம் வெயிலில் நின்றால் நம்முடைய நிழல் ஒரு பக்கம் தெரிகிறது.ஒருவர் ஒரு மூலையில் நிற்கலாம், நாம் அவரைப் பார்க்காமலேயேஅவருடைய நிழலைப் பார்க்க முடியும்.ஆனால் அந்த நபர் வந்த பிறகு நிழல் தேவையில்லை.ஏனென்றால் நிஜமே இருக்கிறபடியால் நிழல் தேவையில்லை.இப்போது இயேசு வந்துவிட்டார்.ஆனால் நிழலாயிருக்கிற பழைய ஏற்பாட்டு காரியங்கள் அநேக காரியங்களைப் போதித்திருக்கிறது.அதையும் கவனிப்பது நல்லது.அதன் மூலமாக இயேசுவை இன்னும் ஆழமாக நாம் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.பழைய ஏற்பாடு இல்லாமல் சில விவரங்கள் கிடைப்பது அரிது.அநேக காரியங்களில் பழைய ஏற்பாட்டில் ஏற்கனவே சொல்லியிருப்பதை புதிய ஏற்பாட்டில் திரும்பவும் சொல்லுவது கிடையாது.சிலர், "அது பழைய ஏற்பாடு, அது புதிய ஏற்பாட்டில் இல்லையே!" என்கிறார்கள்.அது புதிய ஏற்பாட்டில் இல்லாததற்குக் காரணம், ஏற்கனவே பழைய ஏற்பாட்டில் அது சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.ஒரு காரியம் புதிய ஏற்பாட்டில் இல்லை என்பதால் அது இல்லை என்று அர்த்தமல்ல. பழைய ஏற்பாட்டையும் புதிய ஏற்பாட்டையும் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும்.பழைய ஏற்பாட்டில் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டு, இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, பூசப்படுகிற சம்பவமானது நிழல் போன்ற காரியம்.அந்த ஆட்டுக்குட்டி இயேசுவுக்கு நிழலாய் இருக்கிறது. பார்வோனுடைய ஒடுக்குதல், எகிப்து தேசத்தினுடைய அடிமைத்தனம் இவையெல்லாம் பிசாசு மற்றும் பாவத்திற்குக் கீழே மக்கள் எப்படி சிக்கித் தவிக்கிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. தேவன் பார்வோனின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து ஜனங்களை விடுதலையாக்கினபோது, அந்த விடுதலை பாவத்திலிருந்தும், பிசாசின் வல்லமையிலிருந்தும் தேவன் நம்மை எப்படி விடுவிக்கிறார் என்பதற்கு ஒரு நிழலாய் இருக்கிறது. இதில் பல விவரங்கள்பழைய ஏற்பாட்டில் நன்றாக சொல்லப்பட்டுள்ளது.ஆகவே நாம்பழைய ஏற்பாட்டையும், புதிய ஏற்பாட்டையும் கவனிக்க வேண்டியதாய் இருக்கிறது.


எனவேதான் இரண்டிலிருந்தும் ஒரு வசனத்தை வாசித்தோம்.பழைய ஏற்பாட்டில் உள்ளபலிகள் நிழல்.அவை யாரையும் இரட்சிக்க முடியாது, யாருடைய பாவத்தையும் போக்க முடியாது.ஆனால் தேவன் அவற்றை பலியிடச் சொல்லுகிறார்.ஏன்? சிலர், ஆடு, மாடுகளை பலியிட்டுக்கொண்டு இது ஒரு காட்டுமிராண்டித்தனமான மார்க்கமாக இருக்கிறதே!என்பது போன்று நினைக்கலாம்.அவை நம்மை இரட்சிக்கும் என்று சொல்லவில்லை.அவை ஒரு காரியத்தை நமக்குப் போதிக்கிறது.மாசற்ற தேவகுமாரனாகிய இயேசுவின் இரத்தம் எவ்வளவு மேன்மையுள்ளதாய் இருக்கிறது என்பதையும், அது எப்படி நம்முடைய பாவத்தையெல்லாம் கழுவுகிறது என்பதையும், அது நமக்கு என்னவெல்லாம் செய்கிறது என்பதையும் காட்டுவதற்காகத்தான் தேவன் அப்படி செய்யச் சொன்னார்.பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் இயேசு இல்லாததினால் அதற்குப் பதிலாக ஆடு, மாடுகளின் இரத்தத்தை சிந்தும்படிச் சொல்லி அதன் மூலமாக ஒரு பாடத்தைப் போதிக்கிறார்.அதுதான் பழைய ஏற்பாடு.பழைய ஏற்பாட்டு பலிகள் எதையும் நாம் இப்போது பலியிடுவதில்லை.ஏனென்றால் இப்போது இயேசு வந்துவிட்டார்.அவர் ஒரேதரம் பலியிடப்பட்டுவிட்டார்.அதன் மூலமாக வந்த நன்மைகளையும் மற்றும் அது எவ்வளவு மேன்மையானது என்பதையும் விவரிக்க இந்த காரியங்களை நாம் கவனிக்க வேண்டியதாய் இருக்கிறது.ஏனென்றால் இந்த நிழலில் நமக்கு அநேக விவரங்கள் காண்பிக்கப்பட்டிருக்கிறது.நாம் அதை எடுத்துப் போதிக்க வேண்டியதாய் இருக்கிறது.

இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்தில் 430 வருஷங்கள் இருந்தனர்.இதில் நாற்பது வருஷம் அங்கு அவர்கள் நன்றாக இருந்தார்கள்.மீதி வருஷங்களெல்லாம் கஷ்டத்தில் இருந்தார்கள்.அங்கு ஒடுக்குதல் மிகவும் பயங்கரமாய் இருந்தது. அது எந்த அளவிற்கு இருந்ததென்றால், மோசே பிறக்கும்போதுஇஸ்ரவேலரில் பிறக்கும்எல்லாஆண் குழந்தைகளையும் கொல்ல வேண்டும் என்று ஒரு உத்தரவு பார்வோனின் மூலமாக தாதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. இப்படிப்பட்ட ஒரு ஒடுக்குதல் நடந்தது.கர்த்தர் எல்லாவற்றையும் பார்த்து இறங்கி வருகிறார்.அவர், நான் ஆபிரகாமோடு பண்ணின உடன்படிக்கையை மறக்கவில்லை.அந்த உடன்படிக்கையை நினைவுகூர்ந்தேன் என்கிறார்.உடன்படிக்கை என்பது லேசான ஒரு காரியமல்ல. தேவன் ஆபிரகாமோடு ஏற்கனவே இரத்த உடன்படிக்கையை செய்திருக்கிறார்.அக்காலத்தில் இரத்த உடன்படிக்கையை யாரும் மீற முடியாது.அப்படி மீறினால் அவன் சபிக்கப்பட்டவன்.அப்படிப்பட்ட ஒரு உடன்படிக்கையை தேவன் ஆபிரகாமோடு பண்ணியிருக்கிறார்.இரண்டு நபர்கள் உடன்படிக்கை செய்துகொள்ளும்போது உன்னுடையதெல்லாம் என்னுடையது, என்னுடையதெல்லாம் உன்னுடையது என்று ஒருவருக்கொருவர் சொல்லிக்கொள்வார்கள்.அதன் அர்த்தம் என்னவென்றால், உனக்கு ஏதாவது குறை என்றால் நீ என்னிடம் வரலாம்.என்னிடம் உள்ள எல்லாவற்றையும் தந்து நான் உன்னை காப்பாற்றுவேன்.உன் உயிருக்கே ஆபத்து ஏற்பட்டாலும் நான் உனக்கு எல்லாவற்றையும் செய்வேன் என்கிறான்.அடுத்த நபரும் அப்படியே சொல்லுகிறான்.இப்படி இருவருக்கும் இடையே ஒரு பந்தம் ஏற்பட்டு விடுகிறது.ஆபிரகாமோடு தேவன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்துவிட்டார்.ஆபிரகாம் கொடுப்பது கொஞ்சம், தேவன் கொடுப்பதுதான் அதிகம்.தேவன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்துவிட்டார்.உனக்கோ, உன் சந்ததியாருக்கோ, உன் பேரை சுமக்கிற எவராக இருந்தாலும் சரி, அவர்கள் என்னை நோக்கி கூப்பிடலாம், நான் அவர்களை காப்பாற்றுவேன் என்று வாக்கு கொடுத்துவிட்டார்.ஆதியாகமம் 15 ஆம் அதிகாரத்தில் இதை வாசிக்கலாம்.வாக்கு கொடுத்தது மட்டுமல்ல, எகிப்திலே அவர்கள் நானூறு வருஷம்கஷ்டப்படுவார்கள் என்பதையும் தீர்க்கதரிசனமாக ஆபிரகாமிடம் சொல்லிவிட்டார்.தேவன் அவனை தெரிந்தெடுத்து, ஆஸ்தியையும் அந்தஸ்தையும் கொடுக்கிறார்.ஆனால் அவனுக்கு பிள்ளையில்லை.அவன் கர்த்தரிடம், என்னுடைய ஆஸ்தியை எல்லாம் என் வேலைக்காரருடைய பிள்ளைகள்தான் சுதந்தரிக்கப்போகிறார்கள்.நான் பிள்ளை இல்லாதிருக்கிறேனே, நீர் எனக்கு என்ன செய்வீர் என்று கேட்கிறான்.அப்போது கர்த்தர், அவர்கள் உன் சுதந்தரவாளியாகமாட்டார்கள்.உன்னுடைய கர்ப்பப் பிறப்பே உனக்குச் சுதந்தரவாளியாக இருப்பான்.வானத்தை நோக்கிப்பார், நட்சத்திரங்களை உன்னால் எண்ணக்கூடுமா?உன்னுடைய சந்ததியை அப்படியாக்குவேன் என்று வாக்கு கொடுக்கிறார்.ஆதியாகமம் 15ஆம் அதிகாரத்தை கவனியுங்கள்.

"பின்னும் அவர் அவனை நோக்கி: இந்தத் தேசத்தை உனக்குச் சுதந்தரமாகக் கொடுக்கும்பொருட்டு, உன்னை ஊர் என்கிற கல்தேயருடைய பட்டணத்திலிருந்து அழைத்து வந்தகர்த்தர்நானே என்றார்.அதற்கு அவன்:கர்த்தராகியஆண்டவரே, நான் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வேன் என்று எதினால் அறிவேன் என்றான்.அதற்கு அவர்: மூன்று வயதுக் கிடாரியையும், மூன்று வயது வெள்ளாட்டையும், மூன்று வயது ஆட்டுக்கடாவையும், ஒரு காட்டுப்புறாவையும், ஒரு புறாக்குஞ்சையும், என்னிடத்தில் கொண்டுவா என்றார்.அவன் அவைகள் எல்லாவற்றையும் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவைகளை நடுவாகத் துண்டித்து, துண்டங்களை ஒன்றுக்கொன்று எதிராக வைத்தான்; பட்சிகளை அவன் துண்டிக்கவில்லை.பறவைகள் அந்த உடல்களின்மேல் இறங்கின; அவைகளை ஆபிராம் துரத்தினான்.சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது, ஆபிராமுக்கு அயர்ந்த நித்திரை வந்தது; திகிலும் காரிருளும் அவனை மூடிக்கொண்டது" (ஆதியாகமம்15:7-12).

தேவன் ஆபிரகாமிடம், நான் உனக்கு பிள்ளையைத் தருவேன் என்று மட்டும் சொல்லவில்லை.ஒரு தேசத்தையே தருவேன் என்று அவனுக்கு வாக்குப்பண்ணுகிறார்.இங்கு கர்த்தர் ஆபிரகாமோடு இரத்த உடன்படிக்கை பண்ணுகிறார்.அவன், நீர் எனக்கு பிள்ளையைத் தருவீர் என்பதற்கு ஆதாரம் என்ன?நீர் எனக்கு நிலத்தை தருவீர் என்பதற்கு உத்தரவாதம் என்ன?என்று கேட்கிறான்.அதற்கு தேவன், ஆட்டையும், புறாவையும்கொண்டுவரச் சொல்லி, அதை வெட்டி, இரத்தத்தை சிந்தி, இரத்த உடன்படிக்கை ஒன்றை அவனோடு பண்ணுகிறார்.

"அப்பொழுது அவர் ஆபிராமை நோக்கி: உன் சந்ததியார் தங்களுடையதல்லாத அந்நிய தேசத்திலே பரதேசிகளாயிருந்து, அத்தேசத்தாரைச் சேவிப்பார்கள் என்றும், அவர்களால் நானூறு வருஷம் உபத்திரவப்படுவார்கள் என்றும், நீ நிச்சயமாய் அறியக்கடவாய்.இவர்கள் சேவிக்கும் ஜாதிகளை நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; பின்பு மிகுந்த பொருள்களுடனே புறப்பட்டு வருவார்கள்.நீ சமாதானத்தோடே உன் பிதாக்களிடத்தில் சேருவாய்; நல்ல முதிர்வயதிலே அடக்கம்பண்ணப்படுவாய்.நாலாம் தலைமுறையிலே அவர்கள் இவ்விடத்துக்குத் திரும்ப வருவார்கள்; ஏனென்றால் எமோரியருடைய அக்கிரமம் இன்னும் நிறைவாகவில்லை என்றார்.சூரியன் அஸ்தமித்துக் காரிருள் உண்டானபின்பு, இதோ, புகைகிற சூளையும், அந்தத் துண்டங்களின் நடுவே கடந்துபோகிற அக்கினிஜுவாலையும் தோன்றின.அந்நாளிலே கர்த்தர் ஆபிராமோடே உடன்படிக்கைபண்ணி, எகிப்தின் நதி துவக்கி ஐபிராத்து நதி என்னும் பெரிய நதிமட்டுமுள்ளதும்கேனியரும், கெனிசியரும், கத்மோனியரும்,ஏத்தியரும், பெரிசியரும், ரெப்பாயீமியரும்,எமோரியரும், கானானியரும், கிர்காசியரும், எபூசியரும் என்பவர்கள் இருக்கிறதுமான இந்தத் தேசத்தை உன் சந்ததிக்குக் கொடுத்தேன் என்றார்" (ஆதியாகமம்15:13-21).

கர்த்தர் ஆபிரகாமுக்குச் சொன்ன தீர்க்கதரிசனம் அப்படியே நிறைவேறியிருக்கிறது.இஸ்ரவேலர்கள் நானூறு வருஷமாய் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.கர்த்தர் அவர்களை விடுவிக்கும்படியாய் வருகிறார்.மோசே என்கிற குழந்தையை எகிப்து தேசத்து ராஜகுமாரத்தி கண்டெடுக்கும்படியாய் செய்து, அவன் அரண்மனையிலே வளர்க்கப்படுகிறான்.பார்வோனை கதிகலங்க வைக்கப் போகும் மோசே என்கிற விடுதலையாளனை பார்வோனே சாப்பாடு கொடுத்து வளர்க்கிறான்.மோசே ராஜகுமாரனாக வளர்கிறான்.தேவன் அவனை ராஜாவின் அரண்மனையில் வைத்து வளர்த்து, பிறகு இஸ்ரவேலர்களை எகிப்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவரும்படியாக அவனை எழுப்புகிறார்.அவர்அவனுக்கு முட்செடியில் காட்சியளிக்கிறார்.பார்வோனிடம் சென்று, என்னுடைய ஜனங்களைப் போகவிடு என்று சொல்லச்சொல்லுகிறார்.பார்வோன் மிகவும் கடின இருதயமுள்ளவன்.அவன், விடுமுறைக்குச் செல்ல வேண்டும் என்று கேட்கிறீர்களா என்றுஇன்னும் வேலையை அதிகமாக்கி கொடுமைப்படுத்த ஆரம்பித்து விட்டான்.அதனால் தேவன் வாதைகளை அனுப்பினார்.வாதைகள் soft-ஆகத்தான் துவங்குகிறது.பார்வோனுடைய உள்ளம் கடினமாக, கடினமாக வாதைகளின் தீவிரம் (intensity) அதிகமாகிறது.இந்த வாதைகளில் ஒரு விசேஷம் என்னவென்றால், எல்லா வாதைகளும் எகிப்தியருக்கு மட்டும்தான் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது.கர்த்தர், இஸ்ரவேலருக்கும் எகிப்தியருக்கும் பெரிய வித்தியாசத்தை அங்கு உண்டுபண்ணுகிறார்.உதாரணத்திற்கு, காரிருள்வாதை.இந்த வாதை மூன்று நாட்கள் உண்டானது.ஒருவன் தன் கையைக்கூட பார்க்க முடியாத அளவிற்கு இருள் உண்டானது.எகிப்தியர் வீட்டில் இருள் இருக்கிறது, ஆனால் இஸ்ரவேலர் வீட்டிலோ வெளிச்சம் இருக்கிறது.என்ன அற்புதம் பாருங்கள்!கர்த்தர், இரத்த உடன்படிக்கையின் ஜனங்களுக்கும், எதிரிகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் உண்டுபண்ணுவேன் என்று ஒரு கோடு போட்டுப் பிரித்து வாதைகளை வர வைக்கிறார்.எகிப்தியருக்கு வாதை உண்டாகிறது, இஸ்ரவேலர்களோ சுகமாக இருக்கிறார்கள்.ஒன்பது வாதைகள் வந்த பிறகும் பார்வோன் இஸ்ரவேலரை போகவிடவில்லை.தேவன் பத்தாவது ஒரு வாதையை அனுப்புகிறார்.இது மிகவும் பயங்கரமான வாதை.சிலர்,"தேவன் இப்படிச் செய்யலாமா?தலைச்சன் பிள்ளைகளெல்லாம் சாகும் என்று சொல்லுகிறாரே!" என்று கேட்கலாம்.தலைச்சன் பிள்ளை சாகும் என்றால்,ஒரு வீட்டில் வயதானவர் ஒருவர் இருக்கிறார் என்றால், அவர் அந்த வீட்டின் தலைச்சன் பிள்ளையாய் இருக்கலாம், அவர் சாக வேண்டும்.அவருக்கு ஒரு மகன் இருக்கலாம், அவன் தலைச்சன் பிள்ளையாக இருக்கலாம், அவன் சாக வேண்டும்.அவனுக்கு ஒரு மகன் இருக்கலாம், அவனும் தலைச்சன் பிள்ளையாக இருக்கலாம், அவனும் சாக வேண்டும்.அதுமட்டுமல்லாமல் எல்லா மிருக ஜீவன்களிலும் முதலீற்றுகள் எல்லாம் சாக வேண்டும்.இப்படி எல்லாருடைய வீட்டிலும் சாவு என்பது போன்று ஒரு வாதையை தேவன் அனுப்பப் போகிறார்.

சிலர், "இதெல்லாம் அநியாயமாயிற்றே, இப்படி பண்ணலாமா?" என்று கேட்கிறார்கள்.அப்படியென்றால் மோசே பிறந்தபோது,இஸ்ரவேலரில் பிறக்கும் எல்லா ஆண் குழந்தைகளையும் கொல்லும்படி பார்வோன் சொன்னது நியாயமா? சம்பளம் கொடுக்காமல் செங்கற்சூளையில் வேலை செய்ய வைத்து, அவர்களைத் துன்புறுத்தி, அரை வயிற்றுக் கஞ்சி, அண்ட ஒரு குடிசை என்ற நிலையில் வைத்திருந்து, ஒடுக்கி, எகிப்து தேசத்தையே பஞ்சத்திலிருந்து காப்பாற்றின யோசேப்பினுடைய சகோதரர்களையும், பிள்ளைகளையும் பொறாமையினால் ஒன்றுமில்லாமல் பண்ணினது நியாயமா? கர்த்தர் செய்கிற எதையுமே நியாயமில்லை என்று சொல்லவே முடியாது.அவர் பெரிய நியாயாதிபதி.அவர் செய்யும்போது எல்லாவற்றையும் நீதியாய் செய்கிறார்.ஒருவனுக்கு தண்டனையைக் கொடுக்கும்போது நீதியோடுதான் அவனுக்கு தண்டனை கொடுக்கிறார்.அவர் மனுஷனல்ல, பெரிய நியாயாதிபதி.அவர், இஸ்ரவேல் என்னுடைய மூத்த குமாரன் என்கிறார்.ஒருவிதத்தில் இஸ்ரவேலர் அவருக்கு தலைச்சன் பிள்ளைதான்.அவர்களுக்குத்தான் சுவிசேஷம் முதலில் அறிவிக்கப்பட்டது.அவர்கள் மத்தியில்தான் இயேசு வந்து பிறந்தார்.அவர்களுக்குத்தான் இயேசு முதலில் அறிமுகமானார்.இன்னும் கேட்டால், இயேசு வருவதற்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர்களுக்குத்தான் அவரைக் குறித்த வெளிப்பாடு கொடுக்கப்பட்டது,பத்து கற்பனை கொடுக்கப்பட்டது, பலிகள், முறைமைகள் இவற்றைக் கொண்டு இயேசுவைப் பற்றிபோதிக்கப்பட்டது. அந்த விதத்தில் அவர்கள் தான் தலைச்சன் பிள்ளை.பார்வோன்அந்த தலைச்சன் பிள்ளையை மிகவும் பாடுபடுத்தினான்.இப்போது தேவன்,உங்கள் வீட்டு தலைச்சன் பிள்ளைகளெல்லாம் சாகப்போகிறது என்கிறார்.அப்படிப்பட்ட சங்காரத்தை அனுப்பப்போகிறார்.அது தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு.மனுஷன் பண்ணுகிற அக்கிரமத்திற்கு அன்றைக்கு பதில் கிடைக்கப் போகிறது.பார்வோன் தன்னுடைய இருதயத்தை கடினப்படுத்திக் கொண்டே வருகிறான்.கர்த்தர் ஒன்பது வாய்ப்புகளை அவனுக்குக் கொடுத்துவிட்டார்.அவர் முதலிலேயே அப்படிச் செய்யவில்லை.ஒன்பது முறையும் அவன் தன் இருதயத்தை கடினப்படுத்தி விட்டான்.அவன் இன்னும் ஜனங்கள் மீது தன்னுடைய கொடுமையைத்தான் காண்பிக்கிறான்.கர்த்தர், நீ கொடுமைக்கு மேல் கொடுமை காண்பித்தால், நான் உனக்குக் காண்பிக்கிறேன் என்று சொல்லி, இப்படிப்பட்டஒரு சங்காரத்தை அனுப்புகிறார்.

கர்த்தர் இந்த சங்காரத்தை அனுப்பும்போது,இஸ்ரவேல் ஜனங்களை எகிப்தியரை விட்டு பிரித்துக் காட்டுவதற்கு ஒரு ஏற்பாடு செய்கிறார்.என் தலைச்சன் பிள்ளைக்கு நீ தொல்லை கொடுத்தாய், இப்போது உன் தலைச்சன் பிள்ளைக்கு பிரச்சனை ஏற்படப்போகிறது.சங்காரத்தூதன் வந்து சங்காரம் பண்ணப்போகிறான்.ஆனால் இஸ்ரவேலருடைய வீட்டில் அது நடக்கப்போவதில்லை என்கிறார்.இதுவரை எல்லா வாதைகளிலுமிருந்து இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் காக்கப்பட்டார்கள்.இப்போது இதில் மிகவும் கவனமாய் இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் ஒரு வீடு இஸ்ரவேலனின் வீடாயிருக்கிறது, அதற்கு அடுத்த வீடு எகிப்தியனின் வீடாயும், எதிர் வீடு இஸ்ரவேலனின் வீடாயும், அவனுடைய பக்கத்து வீடு எகிப்தியனின் வீடாயும் இருக்கிறது. எனவே எந்த வீட்டிற்குச் சென்று சங்காரம் பண்ண வேண்டும் என்று தெரிய வேண்டுமே!ஆகவே இஸ்ரவேலருடைய வீட்டிற்கும், எகிப்தியருடைய வீட்டிற்கும் வித்தியாசத்தை உண்டுபண்ணும்படியாக ஆட்டுக்குட்டியைக் கொன்று, அதின் இரத்தத்தை சிந்தி, ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலனும் தன்னுடைய வீட்டின் வாசலில் அடையாளமாக பூச வேண்டும். தேவன், தம்முடைய நியாயத்தீர்ப்பைக் கொண்டுவரும் சங்காரத்தூதன் அந்த அடையாளத்தைப் பார்த்து கடந்துபோவான் என்கிறார்.ஆக, இஸ்ரவேலரின் வீட்டிலே சாவு வராதபடிக்கு இரத்தத்தை அடையாளமாக வைக்கச் சொல்லுகிறார்.ஒவ்வொரு தகப்பனும் அதை சரியாக செய்ய வேண்டும்.அப்படிச் செய்யும்போது அந்த வீடே காக்கப்படுகிறது.

ஏன் இரத்தம் அடையாளமாக வைக்கப்பட வேண்டும்?ஏனென்றால், பாவஞ்செய்து விட்டால் இரத்தம் சிந்தப்பட வேண்டும் என்று தேவன்ஏற்கனவே அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்.ஆதாம் பாவஞ்செய்து நிர்வாணியாகி விட்டான்.அவன் ஓடி ஒளிந்து, அத்தி இலைகளினால் உடைகளை தைத்துக்கொள்ளுகிறான்.முன்பு இல்லாத அவமானமும், வெட்கமும் அவனுக்கு வந்துவிட்டது.பாவம் அதைக் கொண்டுவந்து விட்டது.கர்த்தர் அவனிடம், உன் முயற்சியைப் பாராட்டலாம், ஆனால் அந்த முயற்சி உனக்கு நன்றாக பலனளிக்கவில்லை.ஆகவே நான் தான் உனக்கு அதை செய்து தர வேண்டும் என்று சொல்லி, தோலினால் உடைகளை உண்டுபண்ணிக் கொடுக்கிறார்.ஒரு ஆட்டைக் கொன்று, அதின் தோலை எடுத்து, இவனை உடுத்துவித்து, அவனுடைய நிர்வாணத்தை மூடுகிறார்.அவமானமடைந்து கிடக்கிறவனை தனக்கு முன்பாக நிற்கும்படிச் செய்கிறார். என் பாவம் என்னை தேவனிடத்திலிருந்து ஓடி ஒளிந்துகொள்ளச் சொல்லுகிறது;அது எனக்கு அவமான உணர்வைக் கொடுக்கிறது;பாவத்தினால் உண்டான அவமானமும், பயமும் நீங்க வேண்டுமென்றால் தேவன் உண்டுபண்ணின வழிதான் சரியானது; குற்றமற்ற ஒரு ஆடு சாக வேண்டும், இரத்தம் சிந்தப்பட வேண்டும்;அதன் மூலமாகத்தான் என்னுடைய பாவத்தை நிரந்தரமாய் மூடக்கூடிய ஒரு வழி உண்டாகும் என்பது ஆதாமுக்கு விளங்கிவிட்டது. ஆக, இப்படி பலி செலுத்துவது நடைமுறையில் இருந்து வருகிறது.ஆகவேதான் நோவா பலியிட்டான்.அவனுக்குப் பிறகு எல்லாரும் பலியிட்டார்கள்.இப்போது தேவன் இஸ்ரவேலரிடம், ஆட்டை அடியுங்கள் என்கிறார்.இது அவர்களுக்கு ஒன்றும் புதிதல்ல. இதை அவர்கள் ஏற்கனவே செய்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால், இங்கு தேவன் இன்னும் ஒரு காரியத்தை சேர்க்கிறார்.அது என்னவென்றால், இரத்தத்தைப் பூசுவது.இது அவர்களுக்குத் தெரியாத ஒன்று.அன்றைக்கு தேவன் அதை அவர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார்.நம்முடைய பாவங்களுக்காக இயேசுவின் இரத்தம் சிந்தப்பட வேண்டும்.அதன் மூலமாகத்தான் நிவாரணம் உண்டாக முடியும்.நாம் அந்த இரத்தத்தை எடுத்து, அது எனக்காக சிந்தப்பட்டது என்று விசுவாசித்து, அதை வாயினால் அறிக்கை செய்யும்போது அன்றைக்கு இஸ்ரவேலர்கள் எப்படி இரத்தத்தை எடுத்து சட்டத்திலும், நிலைக்கால்களிலும் பூசி, அது அவர்களுக்கு அடையாளமாக இருந்ததோ, அதுபோல நம்முடைய இருதயமாகிய சட்டத்தில் நம் வாயின் அறிக்கையினாலே இயேசுவின் இரத்தத்தை பூசிக்கொள்கிறோம். அன்றைக்கு ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை பார்த்துவிட்டுத்தான் சங்காரக்காரன் இஸ்ரவேலர்களுடைய வீட்டிற்குள் நுழையவில்லை,அவர்களுக்கு சாவு வரவில்லை.அதுபோல இயேசுவின்இரத்தத்தை பார்த்துதான் நமக்கு பரலோகத்திலேயே அனுமதி கிடைத்திருக்கிறது.அதன் மூலமாகத்தான் நாம் நரகத்திற்குத் தப்புகிறோம்.அந்த இரத்தம் இருப்பதினால்தான் நமக்கு தீங்கு நேரிடுவது கிடையாது என்பதை கர்த்தர் அந்த விதத்தில் அங்கு போதிக்கிறார்.ஆகவேதான் பவுல், "நம்முடைய பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே" என்கிறார்.அதைத்தான் தேவன் யாத்திராகமம் 12:13 இல்,"அந்த இரத்தத்தைக் கண்டு, உங்களைக் கடந்துபோவேன்"என்றுசொல்லுகிறார்.இன்றைக்கு பரலோகத்தில்தேவனுடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிற இயேசுவுக்கு பெயர் தேவாட்டுக்குட்டி.அவருடைய ஊழியத்திலே அந்த ஒரு பகுதி மிகவும் மேன்மையானது. எவருமே செய்யக்கூடாததை அவர் செய்தார். அவர் தேவாட்டுக்குட்டியானார். இன்றைக்கும் அவர் தேவாட்டுக்குட்டி என்றுதான் அழைக்கப்படுகிறார் என்று வெளிப்படுத்தின விசேஷத்தில் வாசிக்கிறோம். இதெல்லாம் நம்முடைய இரட்சிப்பு எப்படி நடக்கிறது என்பதைக் குறித்த போதனையாக இருக்கிறது.

பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டதிலே நாம் இரட்சிப்பைப் பற்றி என்ன பார்க்கிறோம் என்பதை கவனிப்போம்.ஒன்று, இரட்சிப்பு தேவன் நமக்காக திட்டமிட்டுச் செய்கிற ஒன்று.நாம் ஒரு கமிட்டி கூடி, நமக்கு பாவம் என்கிற பிரச்சனை இருக்கிறது, இந்த பிரச்சனையிலிருந்து தப்புவதற்கு நாம் என்ன செய்யலாம் என்று திட்டமிட்டுச் செய்வதல்ல இரட்சிப்பு.அது மனுஷனுடைய ஆழமான பிரச்சனை.மனுஷன் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் உள்ள எந்தெந்த பிரச்சனையையெல்லாமோ தீர்க்கிறான்.ஆனால் இந்த பிரச்சனையை அவனால் தீர்க்கவே முடியாது.பார்வோன் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை பிடித்து கொடுமைப்படுத்தினது போல பாவம் என்கிற ஒரு அந்நிய சக்தியானது மனுஷனுடைய வாழ்க்கைக்குள் நுழைந்து,அவனை ஆட்டிப்படைக்கிறது.அநேகருக்கு இது விளங்குவதில்லை.மனுஷன் ஏன் அப்படியிருக்கிறான்? அவன் நன்றாக படித்திருக்கிறான், ஆனால் மோசமான காரியங்களைச் செய்கிறான். யாரும் நினைத்துக்கூட பார்க்க முடியாத அளவிற்கு பல குற்றங்களை அவன் செய்கிறான்.ஏன்?பாவம் என்கிற சக்தி அவனுக்குள் வேலை செய்கிறது.எல்லா மனுஷரும் கொலை செய்வதில்லை, எல்லாரும் அப்படிப்பட்ட காரியத்தைச் செய்து விடுவதில்லை.ஆனால் எல்லாரும் பாவத்திற்கு அடிமைகளாய் இருக்கிறார்கள்.ஏதோ ஒருவிதத்தில் பாவம் என்கிற சக்தி அவர்களுக்குள் இருந்துகொண்டு ஆட்டிப்படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.பார்வோன்இஸ்ரவேலரை அடிமையாய் வைத்து வேலை வாங்கினது போல, எல்லா மனுஷரும் பாவத்திற்கு அடிமைகளாய் இருக்கிறார்கள்.எல்லாரும் பாவத்தை சேவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்கள் பாவம் சொல்லுவதைத்தான் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

பவுல் அப்போஸ்தலன் பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்தவர்.அவர் ரோம குடிமகனாக இருந்தார்.நன்றாக வளர்க்கப்பட்டவர், வேதத்தை நன்றாக கற்று அறிந்தவர்,பெரிய போதகர்களிடம் படித்தவர், உயர்ந்த படிப்பாளி.அப்பேர்ப்பட்டவர், நான் எதைச் செய்ய விரும்புகிறேனோ அதை என்னால் செய்ய முடியவில்லை.நான் எதைச் செய்யக்கூடாது என்று நினைக்கிறேனோ அதைத்தான் செய்கிறேன்.எனக்குள்ளே பாவம் என்கிற ஒரு சக்தி இருந்துகொண்டு என்னை ஆட்டிப்படைக்கிறதே, இந்த நிர்ப்பந்தமான நிலையிலிருந்து என்னை விடுவிப்பவர் யார்?என்று கதறுகிறார்.ரோமர் 7 ஆம் அதிகாரத்தில் வாசித்துப்பாருங்கள்.அவர், நான் நன்றாகத்தான் வளர்க்கப்பட்டேன்.பிரமாணங்கள் எல்லாம் மிகவும் நல்லது.அவை தேவனுடைய பிரமாணங்கள், அற்புதமானவை.அவற்றில் எந்த தவறும் இல்லை.அவை நல்ல பிரமாணங்கள், அதை நான் செய்ய வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன்.நான் போதிக்கப்பட்டவன்,அவற்றை நன்றாக படித்திருக்கிறேன்.அதைச் செய்ய வேண்டுமென்று பார்க்கிறேன்.ஆனால் என்னால் அதைச் செய்ய முடியவில்லை.நான் எதை செய்யக்கூடாது என்று நினைக்கிறேனோ அதைச் செய்கிறேன் என்கிறார்.

இது எல்லா மனுஷருக்குள்ளும் இருக்கிற ஒரு போராட்டம்.மனுஷர்களை வெளியே பார்க்கும்போது அவர்கள் யோக்கியர்களாக இருக்கலாம்.சிலர் உண்மையிலேயே தவறு செய்வதில்லை.அவர்கள் தவறு செய்யாமல் தங்களை கட்டுப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.ஒருவன் தவறு செய்யவில்லை என்பதால் அவனை பரிசுத்தவான் என்று சொல்லிவிட முடியாது.தவறு செய்யாதவர்கள் அநேகர் இருக்கிறார்கள்.ஆனால் பாவத்தினுடைய வல்லமையைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்டால், பாவம் என்கிற வல்லமை எனக்குள் இருந்துகொண்டு என்னை ஆட்டிப்படைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.அது என்னுடைய எண்ணத்தை ஆட்கொள்கிறது.அது பல சோதனைகளை உண்டாக்குகிறது.நான் சோதிக்கப்படுகிறேன், கவர்ந்திழுக்கப்படுகிறேன், என்னால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.நான் ஏதோ கட்டுப்பாட்டோடு வளர்க்கப்பட்டதால், கடவுள் பயம் இருப்பதால் இதையெல்லாம் செய்யாமல் இருக்கிறேனே ஒழிய, அதனால் நான் பாவியல்ல என்று சொல்லிவிட முடியாது.பாவம் எனக்குள்ளே குடிகொண்டிருக்கிறது என்று சொல்லுவார்கள்.உண்மை பேசுகிற ஒவ்வொரு மனுஷனும் இதை சொல்லுவான்.நீங்கள் தவறு செய்தீர்களா என்று கேட்கவில்லை, தவறு உங்களுக்குள் இருக்கிறதா என்றுதான் கேட்கிறோம்.அதற்குப் பதில் சொல்லும்போது எவருமே இல்லை என்று சொல்ல முடியாது.ஒருவர், நான் தவறு செய்ததில்லை என்று சொல்லலாம்.ஆனால் அது எனக்குள் இல்லவே இல்லை என்று சொல்ல முடியாது.ஒருதவறையும் செய்யாதவனுக்குக்கூட அது தனக்குள் இருக்கிறது என்பது அவனுக்கே தெரியும்.பாவம் என்கிற சக்தி மனுஷனை ஆட்டிப்படைக்கிறது.இதிலிருந்து விடுவிக்க எந்த மருத்துவராலோ, மகானாலோ முடியாது.எனக்குள்ளே ஏதோ ஒரு சக்தி இருக்கிறது, அது என்னை ஆட்டிப்படைக்கப் பார்க்கிறது.என்னால் அதை மேற்கொள்ள முடியவில்லை,இந்த நிர்ப்பந்தமான நிலையிலிருந்து யார் என்னை விடுவிப்பார்?என்று அவர்கள் கதறிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.உண்மையைப் பேசுகிற ஒவ்வொரு மனுஷனும் இதை ஒத்துக்கொள்வான்.

ஆக, நாம் விடுதலையை திட்டமிட முடியாது.ஏனென்றால் நாமே அதில் சிக்கிக்கொண்டிருக்கிறோம்.உள்ளே சிக்கிக்கொண்டிருக்கிறவர்கள் விடுதலையை திட்டமிட முடியாது.வெளியே இருப்பவர்கள்தான் விடுதலையை திட்டமிட முடியும்.வெளியே எவரும் இல்லை.எல்லா மனுஷரும் பாவத்திற்குள் இருக்கிறார்கள்.வெளியே தேவாதி தேவன் ஒருவர் மட்டும்தான் இருக்கிறார்.அவர்தான் விடுதலையை திட்டமிடுகிறார்.ஆக, பாவத்திலிருந்து விடுதலை என்பது நம்முடைய திட்டத்தின்படி அல்ல.அது மனுஷனுடைய மதத்தின்படி அல்ல. அது மனுஷனுக்கு விடுதலையை உண்டாக்க முடியாது.தேவாதி தேவன், நம்மை உண்டாக்கினவர் நமக்கென்று ஒரு வழியை உண்டாக்க வேண்டும்.அவர்தான் வழியை உண்டாக்குகிறார் (It was a wayof deliverance that was planned by God).அந்த வழி என்ன?ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் சிந்தப்பட வேண்டும், அது தெளிக்கப்பட வேண்டும், ஜனங்கள் அதற்குப் பின்னால் உட்கார்ந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதுதான்.எவருமே இது வழி என்று நினைக்கமாட்டார்கள்.ஆனால் அதுதான் வழி.ஏனென்றால் பாவம் என்கிற பிரச்சனையை நன்றாக புரிந்து வைத்திருப்பவர் அவர்.பாவத்திற்கான பரிகாரத்தையும் அவர்தான் நன்றாக புரிந்து வைத்திருக்கிறார்.பாவம் என்பது எவருக்கும் விளங்காத ஒரு பிரச்சனை.இந்த உலகத்தில் பல்கலைக்கழகங்களுக்குச் சென்று இதைப் பற்றி படிக்க முடியாது.பாவம் என்பது மனுஷர்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு அந்நிய சக்தி.அது மனுஷனுக்குள் நிஜமாக வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறது.அந்தப் பிரச்சனையையும், அதற்கான பரிகாரத்தையும் மனுஷனால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.ஆகவே அதற்குரிய பரிகாரத்தையும் வழியையும் தேவன் தான் உண்டுபண்ண வேண்டும்.பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியை அடிப்பது, இரத்தம் சிந்துவது எல்லாம் தேவன் உண்டுபண்ணுகிற வழி.இவையெல்லாம் இயேசுவுக்கு அடையாளமாய் இருக்கிறது.நாம் இரட்சிக்கப்படும்படியாக தேவன்தம்முடைய குமாரனை கல்வாரி சிலுவையில் மரிக்கும்படி அனுப்பினதுதான் வழி.அதை எந்த மதமும், மார்க்கமும், மனுஷனும் திட்டமிட முடியாது.நம்மை உண்டாக்கின தேவன் அப்படி திட்டமிட்டிருக்கிறார்.அதைத்தான் இந்த காரியம் போதிக்கிறது.

இரண்டாவது, அந்த விடுதலை நமக்குப் பதிலாக ஒருவர் ஜீவனை கொடுப்பதின் மூலமாக நமக்கு வாழ்வு உண்டாகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது.இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்தியர்களைக் காட்டிலும் யோக்கியர்கள் என்பதால் அவர்களுக்கு இரட்சிப்பு உண்டாகவில்லை.அப்படியென்றால் அவர்களுக்கு மட்டும் எப்படி இரட்சிப்பு உண்டானது?அன்றைக்கு எல்லாருடைய வீட்டிலும் சாவு உண்டானது.சாவு இல்லாத வீடே கிடையாது என்று யாத்திராகமத்தில் வாசிக்கிறோம்.சிலர், "இஸ்ரவேலர்வீட்டில் சாவு இல்லை" என்று சொல்லுகிறார்கள். கிடையாது!இஸ்ரவேலர் வீட்டிலும் சாவு உண்டானது.என்ன வித்தியாசம் என்றால், எகிப்தியர் வீட்டில் தலைச்சன் பிள்ளைகளும், மிருக ஜீவன்களின் தலையீற்றுகளும் செத்தது.ஆனால் இஸ்ரவேலரின் வீட்டில் மனுஷனும் சாகவில்லை, மிருகமும் சாகவில்லை.அவர்களுக்குப் பதிலாக ஒரு ஆட்டுக்குட்டி கொல்லப்பட்டது.இங்குபதிலாக என்பது மிகவும் முக்கியம்.அந்த ஆடு குற்றமற்றதாய் இருக்க வேண்டும்.அது இயேசுவுக்கு அடையாளமாய் இருக்கிறது.அதைக் கொண்டுவந்து, பலியிட்டு, அதின் இரத்தத்தை எடுத்து கதவில் பூச வேண்டும்.இஸ்ரவேலர்கள் அதைச் செய்தார்கள்.அதன் மூலமாகத்தான் அவர்கள் காக்கப்பட்டார்கள்.இது என்ன அற்புதமான சத்தியம் என்று பாருங்கள்!இன்றைக்கு நாம் இரட்சிக்கப்பட்டவர்களாய், தேவனுடைய கிருபையை பெற்றவர்களாய் இருக்கிறோம்.நான் நல்ல குடும்பத்தில், நல்ல இனத்தில், நல்ல ஊரில் பிறந்து வளர்க்கப்பட்டதால் தேவன் என்னை ஆசீர்வதித்திருக்கிறார் என்று நாம் நினைத்தோம் என்றால், நம்மைக் காட்டிலும் மூடத்தனமானவர்களை பார்க்கவே முடியாது. நாம் நல்லவர்களாய் இருப்பதால் அல்ல, தேவன் நம்மேல் கிருபையாய் இருப்பதாலேயே நாம் வாழுகிறோம்.நாமும் எல்லாரையும் போல ஒரு பாவிதான்.ஆனால் கர்த்தர் நம்மேல் கிருபை காண்பித்து, நமக்குப் பதிலாக தம்முடைய குமாரனை அனுப்பி, அவரை கல்வாரி சிலுவையிலே கொன்று இரட்சிப்புக்காக ஒரு வழியை ஏற்படுத்தியிருக்கிறார்.

மூன்றாவது, ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை எடுத்து தெளிக்க வேண்டும்.இது எதைக் குறித்துச் சொல்லுகிறது?அந்த தகப்பன் தன் வீட்டாருக்காக இரத்தத்தை எடுத்து கதவில் தெளிக்கிறான். அவன் அப்படி தெளிக்கவில்லை என்றால், என்னதான் ஆடு செத்தாலும், என்னதான் இரத்தம் சிந்தினாலும், அவன் அந்த இரத்தத்தை எடுத்து தன் வீட்டு கதவில் தெளிக்கவில்லையென்றால் அன்றைக்கு அவன் வீட்டிலும் சாவு உண்டாயிருக்கும்.எல்லாருடைய வீட்டிலும் நடப்பது அவனுடைய வீட்டிலும் நடந்திருக்கும்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?இயேசு நமக்காக கல்வாரி சிலுவையிலே இரத்தஞ்சிந்தி மரித்தார்.ஆனால் நாம் அதைப் பற்றி ஒன்றுமே செய்யவில்லையென்றால், அவர் என்னதான் இரத்தஞ்சிந்தி மீட்பை உண்டுபண்ணியிருந்தாலும் அந்த மீட்பை நாம் பெற முடியாது.

நான்காவது, ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட நபரும் இதை விசுவாசிக்க வேண்டும்.இன்றைக்கு நாம்ஆடு, மாடுகளின் இரத்தத்தை எடுத்து கதவில் பூச வேண்டியதில்லை.இயேசுவின் இரத்தம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக சிந்தப்பட்டது.இப்போது அதை நாம் எடுத்து எப்படி பூசுவது?அந்த இரத்தம் நமக்காக சிந்தப்பட்டது என்று விசுவாசித்து, நாவினாலே அறிக்கை செய்யும்போது, நம் இருதயமாகிய வாசலிலே அதைப் பூசிக்கொள்கிறோம்.நம்முடைய இருதயம் சுத்தமாக்கப்படுகிறது.நாம் இரத்தம் பூசப்பட்டவர்களாக காணப்படுகிறோம்.சங்காரத்தூதன் அங்கே நுழைவதில்லை, நாம் காக்கப்படுகிறோம்.இதையெல்லாம் போதிப்பதற்காகத்தான் தேவன் இந்த ஆட்டுக்குட்டியை ஏற்படுத்தினார்.

ஐந்தாவதாக, அந்த இரத்தம் அவர்களுக்கு உடனடியாக விடுதலையைக் கொண்டுவந்தது.இரத்தம் தெளிக்கப்பட்ட அன்றைக்கு இராத்திரியிலே அவர்களுக்கு விடுதலை உண்டானது.அவர்கள் காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. இயேசுவின் கல்வாரி சிலுவையையும், அங்கு சிந்தப்பட்ட இரத்தத்தையும் ஒருவன் விசுவாசித்து, ஏற்றுக்கொள்ளும்போது அந்த நிமிடமே அவன் பாவத்திலிருந்தும், பிசாசின் பிடியிலிருந்தும் விடுவிக்கப்படுகிறான். பின்நாளிலோ, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகவோ அவனுக்கு விடுதலை உண்டாவதில்லை.அப்பொழுதே முழுவதுமாக அவனுக்கு விடுதலை உண்டாகிறது.ஆகவேதான் தேவன் இஸ்ரவேலரிடம், இரத்தத்தை பூசி விட்டு, உள்ளே உட்கார்ந்துகொள், பாதரட்சைகளை அணிந்துகொள், உடைகளை உடுத்திக்கொள், தடியை எடுத்துக்கொள்.ஏனென்றால் சங்காரத்தூதன் வருவான், அப்போது எல்லாருடைய வீட்டிலும் சாவு உண்டாகும்.உங்கள் வீட்டில் மட்டும் சாவு இருக்காது.அவன் கடந்துபோன பிறகு நீங்கள் புறப்பட்டுப் போகலாம்,தயாராய் இருங்கள் என்கிறார்.இஸ்ரவேலருக்கு அன்றைக்கே விடுதலை உண்டானது.

ஆறாவதாக, இரத்தம் புதுவாழ்வுக்கான ஆரம்பத்தைக் கொடுக்கிறது.தேவன் இஸ்ரவேலர்களிடம், இரத்தத்தை தெளித்து, உள்ளே உட்கார்ந்திருக்கும்போது புளிப்பில்லாத மாவினால் செய்யப்பட்ட அப்பத்தை புசிக்கச் சொல்லுகிறார்.புளிப்பில்லாத மாவு என்றால் என்ன?பழையதை கலக்காமல் புதிதாக மாவு பிசைந்திருக்கிறோம் என்றால் அது புளிப்பாய் இருக்காது.பழைய மாவை எடுத்து, அதை புது மாவுடன் கலந்து சிறிது நேரம் வைத்திருந்தால் எல்லாமே புளிப்பாகி விடும்.பழைய மாவு கலந்தால்தான் அது புளிப்பாகும்.அதுஎதைக் காட்டுகிறது?ஏன் தேவன் இஸ்ரவேலரை புளிப்பில்லாத அப்பத்தை புசிக்கச் சொல்லுகிறார்?என்றைக்கு சிந்தப்பட்ட இரத்தம் பூசப்பட்டு, நீங்கள் வீட்டிற்குள் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டீர்களோ அன்றைக்கு பழையவைகள் எல்லாம் ஒழிந்துபோயின, எல்லாம் புதிதாயின என்ற ஒரு புது வாழ்க்கை உங்களுக்கு ஆரம்பமாகிறது என்கிறார்.பழையது எது?பார்வோனின் அடிமைத்தனமும், தோல்வியும், பார்வோனையும், அவனுடைய சேனையையும் சேவித்துக் கொண்டிருப்பதுதான் பழையது.அந்த பழையது அன்றோடு முடிவடைகிறது, புதுவாழ்க்கை ஆரம்பமாகிறது.ஒரு நல்ல கானான் தேசத்தை நோக்கி நீங்கள் போகப்போகிறீர்கள், நன்றாக இருக்கப்போகிறீர்கள், புதுவாழ்வு ஆரம்பமாகிறது என்கிறார்.ஆகவேதான் அன்றைக்கு புளிப்பில்லாத மாவிலே பண்ணப்பட்ட அப்பத்தை புசிக்க இஸ்ரவேலர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது.

ஏழாவதாக, தேவனுடைய அன்பும், வழிநடத்துதலும், பாதுகாப்பும் வாழ்க்கை முழுவதும் தொடர்ந்து இருக்கும் என்பதற்கு இரத்தம் உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.அநேகர், பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டதும், இரத்தம் சிந்தப்பட்டதும் வெறும் பாவமன்னிப்பு, இரட்சிப்பு இவற்றோடு மட்டும் சம்பந்தப்பட்டது என்று எண்ணுகிறார்கள்.அப்படி எண்ணுவது தவறு.இரத்தம் சிந்தப்பட்டதும், அது பூசப்பட்டதும் இரட்சிப்புக்கு சமமாய் இருக்கிறது.அன்றைக்கு எகிப்திலே எல்லார் வீட்டிலும் சாவு வந்தது.சங்காரத்தூதன் எல்லாரையும் அழித்தான்.அதுபோன்று ஒருநாள் தேவனுடைய நியாயத்தீர்ப்பு வரப்போகிறது.இரத்தம் பூசப்படாதவர்கள் நியாயத்தீர்ப்புக்கு உள்ளாவார்கள் என்பதையெல்லாம் அது காண்பிக்கிறது என்பது உண்மைதான்.ஆனால் இது அதோடு நிற்கவில்லை.அன்றைக்கு இஸ்ரவேலர்கள் இரத்தத்தை பூசி, உள்ளே உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.சங்காரத்தூதன் அவர்களை கடந்துபோகிறான்.அவர்கள் வீட்டில் சாவு வரவில்லை.வெறும் அதுமட்டும் தான் நடந்ததா? கிடையாது!அது வெறும் ஆரம்பம் மட்டுமே.அதற்குப் பிறகு அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்படுகிறார்கள்.அப்போது அவர்கள் இரத்தம் பூசப்பட்டவர்கள்.அந்த இரத்தத்தை கதவிலே பூசியிருந்தாலும் அதைச் செய்தது இவர்கள்தான்.இவர்கள் அந்த இரத்தத்திற்குள் தான் இருக்கிறார்கள்.இரத்தக்கோட்டைக்குள்ளே நான் நுழைந்து விட்டேன், இனி எதுவும் அணுகாது, எந்தத் தீங்கும் தீண்டாது என்று நாம் பாடுவது மிகவும் உண்மை. ஏனென்றால் அந்த இரத்தம் வெறும் பாவமன்னிப்பாகிய இரட்சிப்பை நமக்குத் தருகிறது மட்டுமல்ல. தேவன் தொடர்ந்து நம்மை ஆதரிப்பார், பாதுகாப்பார்,அவருடைய அன்பு எனக்கு உண்டாயிருக்கிறது, என்னை பார்த்துக்கொள்வார், என்னை காத்துக்கொள்வார், என்னை நடத்துவார், எல்லா தீங்குக்கும் விலக்கிக் காப்பார் என்பதற்கு உத்தரவாதமாக அந்த இரத்தம் இருக்கிறது.
சற்று யோசித்துப் பாருங்கள்.இஸ்ரவேலர்கள் 430 வருஷம் எகிப்து தேசத்தில் இருக்கிறார்கள்.அதில் பெரும்பாலான ஆண்டுகள் அடிமைத்தனத்தில் இருக்கிறார்கள்.பார்வோன் super power உடையவன்.அவனிடம் இரதங்களும், குதிரைகளும், போர்ச்சேவகர்களும் இருக்கிறார்கள்.ஆனால் இவர்களோ ஆடு மேய்க்கிற இனத்தார்.இவர்கள் எகிப்திலிருந்து வெளியே வருகிறார்கள்.இவர்களிடம், எகிப்திலிருந்து புறப்படுங்கள் என்று சொன்னால் புறப்படமாட்டார்கள்.ஏனென்றால், இங்கிருந்து புறப்படச் சொல்லுகிறாயே, உனக்கு அறிவு இருக்கிறதா?எகிப்தியர் இரதங்களையும், குதிரைகளையும், போர்ச்சேவகர்களையும் வைத்திருக்கிறார்களே!நாம் இங்கிருந்து புறப்படும்போது அவர்கள் என்ன வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்களா?அவர்கள் நம்மை பிடித்துவிட்டால் நம்முடைய வேலையை இரண்டு மடங்காக்கி விடுவார்களே!ஏற்கனவே ஒடுக்கினது போதாது என்று திரும்பவும் நாம் அவர்களிடம் சிக்கி அவஸ்தைப்பட வேண்டுமா?நீ எங்களை இங்கிருந்து புறப்படச் சொல்லுகிறாய், மாட்டிக்கொண்டால் நாங்கள் என்னாவது?பார்வோன் விடமாட்டானே, அவன் திரும்பத் திரும்ப இருதயத்தை கடினப்படுத்துகிறவனாயிற்றே!என்று சொல்லி ஒருவரும் அங்கிருந்து புறப்பட்டிருக்கமாட்டார்கள்.ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, பூசப்பட்டு, இஸ்ரவேலர்கள் அதன் பின்னே உட்கார்ந்திருந்து, வெளியே சங்காரம் நடந்தபோது அவர்களுக்குள் பெரிய நம்பிக்கை உண்டாயிருந்திருக்க வேண்டும். மோசேயும் இதை நன்றாக போதித்திருந்திருக்கிறான்.அவன், நலமும் விசாலமுமான பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசத்திற்கு கர்த்தர் உங்களைக் கொண்டுபோவார்.நீங்கள் யாரும் பயப்படாதீர்கள்.ஒருவரும் உங்களுக்கு எதிராக நிற்கமாட்டான், எவரும் ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்கிறான்.தேவன் இதை ஏற்கனவே மோசேக்கு சொல்லிவிட்டார். பஸ்காவை எப்படி அனுசரிக்க வேண்டும் என்று இஸ்ரவேலருக்கு சொல்லித்தரும்போது இதைச் சொல்லுகிறார்:"ஆனாலும் கர்த்தர் எகிப்தியருக்கும் இஸ்ரவேலருக்கும் பண்ணுகிற வித்தியாசத்தை நீங்கள் அறியும்படிக்கு, இஸ்ரவேல் புத்திரர் அனைவருக்குள்ளும் மனிதர்முதல் மிருகஜீவன்கள் வரைக்கும் ஒரு நாயாகிலும் தன் நாவை அசைப்பதில்லை"(யாத்திராகமம் 11:7). தேவன், இந்த வாதையின் மூலம் நீங்களும் மற்றவர்களும் ஒன்றல்ல என்கிறார்.உங்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் வித்தியாசமிருக்கிறது.நீங்கள்எனக்கு விசேஷமானவர்கள்.ஏனென்றால் நீங்கள் இரத்தம் பூசப்பட்டவர்கள்.உங்களுக்காக ஒரு ஆடு அடிக்கப்பட்டிருக்கிறது,அதினுடைய இரத்தம் சிந்தப்பட்டிருக்கிறது.நீங்கள் அந்த இரத்தத்தால் மீட்கப்பட்டவர்கள்.அதனால் உங்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.அந்த வித்தியாசத்தை எல்லா விதத்திலும் பார்க்கலாம் என்கிறார்.அன்றைக்கு எகிப்திலே சாவு வரும்போது, வெறும் உங்கள் வீட்டில் மட்டும் சாவு வராது என்கிற விதத்தில் அவர்சொல்லவில்லை."மனிதர்முதல் மிருகஜீவன்கள் வரைக்கும் ஒரு நாயாகிலும் தன் நாவை அசைப்பதில்லை"என்கிறார்.அவர் இப்படி உத்தரவாதம் தந்த பிறகுதான் இஸ்ரவேலர்கள் அங்கேயிருந்து புறப்படுகிறார்கள்.இல்லையென்றால் அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டிருக்கவே மாட்டார்கள்.

ஆகவே, வெறும் நம்முடைய பாவம் மன்னிக்கப்படும், நித்திய அழிவிலிருந்து நாம் காக்கப்படுவோம் என்று இதை வியாக்கியானம் பண்ணுவது தவறு.அதற்கு மேலும் சில நன்மைகள் இதில்இருக்கிறது.ஏனென்றால், இஸ்ரவேலர்கள் அன்றைக்கு நிலைக்கால்களில் இரத்தத்தைப் பூசினார்கள்.அவர்களுடைய வீட்டில் சங்காரம் நடக்கவில்லை.அவர்கள் தப்பித்துக்கொண்டார்கள்.அதோடு முடிந்து விட்டதா?கிடையாது!அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, கர்த்தர் காண்பிக்கும் தேசத்திற்குப் போகிற வழியிலே பார்வோனும், அவனுடைய சேனையும் இவர்களை துரத்திக்கொண்டு வருகிறார்கள்.இவர்களுக்கு முன்பாக கடல் இருக்கிறது, பின்பாக பார்வோன் துரத்திக்கொண்டு வருகிறான்.முன்பாகச் சென்றால் கடலில் விழுந்து சாக வேண்டும், பின்னே திரும்பினால் இவன் சாகடிப்பான்.இரண்டில் ஏதாவது ஒன்றுதான் வழியே தவிர, வேறு வழி கிடையாது.ஆனால் தேவன் வழியில்லாத இடத்தில் வழியை உண்டாக்குகிறவர்.மோசே கர்த்தரிடம் சென்று, முன்னே கடல் இருக்கிறது, பின்னே பார்வோன் துரத்திக்கொண்டு வருகிறான், என்ன செய்வது?என்று கேட்கிறான்.அதற்குக் கர்த்தர், உன் கையை நீட்டி, சமுத்திரத்தை இரண்டாக பிளந்துவிடு என்கிறார்.மோசே, நான் என் கையை நீட்டி சமுத்திரத்தை இரண்டாக பிளக்கவா?இது எப்படி முடியும்?என்று கேட்கிறான்.அதற்கு தேவன், நீ செய்து பார், ஏனென்றால் நீ இரத்தம் பூசப்பட்டவன், உன்னை எவனும் தொட முடியாது.உன்னிடம் பாதுகாப்பு இருக்கிறது.அந்த இரத்தம் நீ வீட்டிற்குள் இருந்தவரைக்கும்மட்டும் அல்ல, அது உன்னுடைய வாழ்க்கைக்கே அடையாளமாய் இருக்கிறது.நீ எனக்குச் சொந்தமானவன்.இரத்தத்தைக் கொடுத்து நான் உன்னை மீட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன்.நீ கையை நீட்டு, சமுத்திரம் இரண்டாக பிளக்கும்.இரத்தத்தினால் மீட்கப்பட்ட அனைவரும் நடந்துசென்று, கரையின் அந்த பக்கத்திற்குப்போய் சேருவீர்கள் என்கிறார்.மோசே தன் கையை நீட்டுகிறான்.அப்போது சிவந்த சமுத்திரம் இரண்டாகப் பிளக்கிறது.இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் அனைவரும் கரையின் அந்த பக்கத்திற்குப்போய்சேருகிறார்கள்.அவர்கள் அங்கு போய் சேர்ந்தவுடன் கடல் மூடிக்கொண்டது.கடல்இஸ்ரவேலருக்கு திறக்கிறது, எகிப்தியருக்கு மூடிக்கொண்டது.இயேசுவின் இரத்தம் அப்படிப்பட்ட ஜெயத்தை நமக்குத் தருகிறது.

இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் வனாந்திரத்திற்கு வருகிறார்கள்.அங்கு ஆகாரத்திற்கு வழியில்லை.தேவன் மன்னாவைக் கொடுக்கிறார்.அவர்கள் தண்ணீர் வேண்டும் என்று கேட்கிறார்கள்.கற்பாறையிலிருந்து தண்ணீர் வருகிறது.ஏன்?இவர்கள் இரத்தத்தால் மீட்கப்பட்டவர்கள்.அன்றைக்கு இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்திலே இரத்தத்தை சிந்தி பூசினதிலிருந்து அவர்களுக்கும் எகிப்தியருக்கும் இடையே தேவன் ஒரு கோடு போட்டுவிட்டார்.இவர்கள் வேறு, அவர்கள் வேறு.இஸ்ரவேலர்களுக்கு சமுத்திரம் கூட கடந்து போவதற்கு பிளந்து இடங்கொடுக்கும்.எகிப்தியருக்கோ பிளந்திருக்கிற சமுத்திரம் மூடி, கவிழ்த்துப்போடும்.எகிப்தியருக்கு வானத்திலிருந்து சாப்பாடு வராது.ஆனால் இஸ்ரவேலர்களுக்கு வானத்திலிருந்து சாப்பாடு வரும்.அவர்களுக்கு கற்பாறையிலிருந்து தண்ணீர் வராது.ஆனால் இவர்களுக்கு கற்பாறையிலிருந்து தண்ணீர் வரும்.ஏனென்றால் இவர்கள் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவர்கள்.இப்படி இயேசுவின் இரத்தம் வெறும் இரட்சிப்புக்காகவும், பாவத்தை மன்னிப்பதற்காகவும் மட்டுமல்ல, அதிலே இன்னொரு அம்சம் இருக்கிறது.அதை நாம் மறந்துவிடக்கூடாது.தேவன்நம்மை தொடர்ந்து நடத்தி, பாதுகாத்து, நமக்கு வேண்டிய எல்லாவற்றையும் செய்வார் என்பதற்கு இரத்தம் உத்தரவாதம் அளிக்கிறது.

எட்டாவதாக, இஸ்ரவேலர்கள் இரத்தத்தினால் சங்காரத்தூதனிடமிருந்து காப்பாற்றப்பட்டது மட்டுமல்ல, அது அவர்களை அன்றைக்கு காத்ததுபோலவே அவர்களோடிருந்து வனாந்திரம்முழுக்க வழிநடத்தி, தேவன் வாக்குப்பண்ணின கானான் தேசத்திற்குள் கொண்டுவந்து சேர்ப்பார் என்பதற்கு உத்தரவாதமாய் இருக்கிறது. எரிகோ பட்டணம் கானான் தேசத்தில் இருக்கிறது.அந்த பட்டணத்தின் மதில்கள் பெரியதாய் இருக்கிறது.அதன் மீது ரதங்கள் ஓடுகிற அளவுக்கு அது அகலமானது.அது ஒரு ரோடு போன்று இருக்கிறது.ஜனங்கள் அதற்குள் வீடு கட்டி குடியிருக்கிறார்கள்.அங்கு ராகாப் என்கிற வேசி குடியிருந்தாள்.இஸ்ரவேலரிலிருந்து உளவு பார்க்கச் சென்ற இரண்டு வேவுகாரர்கள் அவளுடைய வீட்டில் தங்கினார்கள்.அவள் அவர்களிடம், உங்கள் தேவன் மிகவும் பெரியவர்.அவர்பார்வோனிடமிருந்து உங்களை விடுதலையாக்கி கொண்டுவந்ததையும், சிவந்த சமுத்திரத்தை இரண்டாக பிளந்ததையும் நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம்.நிச்சயமாக நீங்கள் தான் ஜெயிப்பீர்கள்.நீங்கள் எங்களுடைய பட்டணத்திற்குள் வந்தால் எல்லாவற்றையும் அழித்துவிடுவீர்கள்.நான் உங்களுக்கு உதவி செய்திருக்கிறேன், என்னை ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்.நீங்கள் வரும்போது என்னையும், என் குடும்பத்தாரையும், என் சொத்துக்களையும் காப்பாற்றிவிட வேண்டும்.எனக்கு ஒன்றும் நடக்கக்கூடாது.அதற்கு உத்தரவாதம் கொடுப்பீர்களா?என்று கேட்கிறாள்.அவள் அந்த வேவுகாரர்களை ஜன்னல் வழியே தப்பிக்க விட்டாள்.அவர்கள் போவதற்கு முன் அவர்களிடம் உத்தரவாதம் கொடுத்துவிட்டுச் செல்லுங்கள் என்கிறாள்.அவர்கள் யோசித்துப் பார்க்கிறார்கள்.அவர்களுடைய மனதில் ஒரே ஒரு உத்தரவாதம் தான் ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.கர்த்தர் எகிப்திலே இவர்களுக்கு ஒரு உத்தரவாதத்தைக் கொடுத்தார்.உன் வீட்டு கதவில் இரத்தத்தைப் பூசு, அப்பொழுது சங்காரக்காரன் உன்னை தொடமாட்டான், உன் வீட்டில் சாவு நேரிடாது என்று சொன்னார்.அதே உத்தரவாதத்தைத்தான் இவர்களும் அவளுக்குக் கொடுத்தனர்.சிவப்பு நூலை எடு, அதை ஜன்னலில் கட்டு, அது அங்கேயே தொங்கட்டும்.சிவப்பு நூல் தொங்கும் வீட்டை தொடக்கூடாது என்று எங்கள் ஜனங்களிடம் சொல்லிவிடுகிறோம் என்கிறார்கள்.தொடக்கூடாது என்று சொல்லிவிடுகிறோம் என்றால், இவர்கள் ஒன்றும் இந்த மதிலை இடிக்கப்போவதில்லை.இதை இடிப்பதற்கு பல வருடங்கள் ஆகும்.தேவன் இவர்களிடம்,ஏழாம் நாளில் ஏழுமுறை சுற்றி வந்து, நான் சொல்லும்போது ஆர்ப்பரிக்க வேண்டும், அப்போது மதில்கள் விழும் என்கிறார்.அப்படி விழுந்தால் ராகாப் வீடும் சேர்ந்து விழ வேண்டியதுதான்.அந்த மதிலில் எத்தனை பேர் வீடு கட்டியிருந்தார்களோ அத்தனை பேரின் வீடும் விழுந்து அழிந்திருக்கும்.சரித்திரப்பூர்வமாக தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஆராய்ந்து பார்த்து, எரிகோவின் மதில்கள் விழுந்தபோது அதனுடைய ஒரு பகுதி மட்டும் விழாமல் நின்று கொண்டிருந்தது. அது ஒருவேளை ராகாபின் வீட்டினுடைய பகுதியாக இருக்கலாம் என்கிறார்கள்.ஆக, பெரிய அகலமுள்ள மதிலே கீழே விழுகிறது.ஆனால் அவள் வீட்டுப்பகுதி மதில் மட்டும் விழாமல் நிற்கிறது.ஏனென்றால், சிவப்பு நூல் அங்கு தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.இந்த சிவப்பு நூலினால் அன்றைக்கு எவ்வளவு பெரிய பாதுகாப்பு உண்டானது என்பதைப் பாருங்கள்!அதன்பிறகு இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் கானான் தேசத்திற்குள் நுழைந்து, அந்த தேசத்தையே சுதந்தரிக்கிறார்கள். கர்த்தர் நம்மை பாவத்திலிருந்து விடுவிப்பது மட்டுமல்ல, வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்குள் கொண்டுசென்று, வழியில் நமக்கு ஏற்படுகிற எல்லா குறைகளையும் போக்கி, நம்முடைய பெலவீன நேரங்களில் நம்மோடுகூட இருந்து, வழிநடத்தி, பாதுகாத்து, பராமரித்து,நமக்கு வேண்டிய எல்லாவற்றையும் செய்கிறார். இயேசுவின் இரத்தம் இன்றைக்கு நம்மை இரட்சிப்பது மட்டுமல்ல, இந்த உலக வாழ்க்கையிலும் நம்மை வெற்றி சிறக்க வைக்கிறது.தேவனுடைய அத்தனை ஆசீர்வாதங்களையும் நாம் சுதந்தரிக்கும்படியாக நமக்கு உதவுகிறது.

வெளிப்படுத்தல் 12 ஆம் அதிகாரத்தில், கடைசிக்காலத்தில் பிசாசானவனை எப்படி ஜெயித்தார்கள்என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

"... இரவும் பகலும் நம்முடைய தேவனுக்குமுன்பாக நம்முடைய சகோதரர்மேல் குற்றஞ் சுமத்தும்பொருட்டு அவர்கள் மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் தாழத் தள்ளப்பட்டுப்போனான்.மரணம் நேரிடுகிறதாயிருந்தாலும் அதற்குத் தப்பும்படி தங்கள் ஜீவனையும் பாராமல், ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினாலும் தங்கள் சாட்சியின் வசனத்தினாலும் அவனை ஜெயித்தார்கள்"(வெளிப்படுத்தல் 12:10,11).

இங்கு பிசாசானவனை எப்படி ஜெயித்தார்கள் என்று மூன்று காரியங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளது.அவையாவன:ஆட்டுக்குட்டியின்இரத்தம், வேதவசனம், சாட்சி.இவற்றைக் கொண்டு எப்படி பிசாசை ஜெயிக்க முடியும்? ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் என்னவெல்லாம் செய்திருக்கிறது என்று வேதவசனம் சொல்லுகிறதோ அதை சாட்சியாய் அறிவித்து அவர்கள் பிசாசை ஜெயித்தார்கள்.ஆகவேதான் இப்போது போதிக்கிற சத்தியம் மிகவும் முக்கியம்.ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் என்னவெல்லாம் செய்திருக்கிறது என்றுவேதவசனம் என்ன சொல்லுகிறது என்பதைப் பற்றித்தான் போதித்திருக்கிறோம்.ஏனென்றால், அதை விசுவாசித்து, அறிக்கை செய்யும்போது வெற்றி உண்டாகிறது.நம்முடைய கஷ்ட, துன்ப, பிரச்சனை, போராட்ட நேரத்தில் இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம் என்பதை நாம் உச்சரிக்க வேண்டும்.இரத்தம் அங்கே ஜெயத்தைக் கொண்டுவரும்.நாம் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவர்கள் என்பதை அறிக்கை செய்ய வேண்டும்.எந்த தீங்கும் என்னை தீண்டாது என்பதை விசுவாசித்து, அறிக்கை செய்ய வேண்டும்.நம்முடைய அறிக்கையின் மூலமாக விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தை நம்மைச் சுற்றி தெளிக்க வேண்டும்.அது இரத்தக்கோட்டை போல மாறுகிறது.நம்மை எதுவும் தொட முடியாது.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency