0 item - ₹0.00

Sunday Tamil Service - 25 JUN 17 - இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை

Transcript

"நீங்களோ சீயோன் மலையினிடத்திற்கும், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய நகரமாகிய பரம எருசலேமினிடத்திற்கும், ஆயிரம் பதினாயிரமான தேவதூதர்களினிடத்திற்கும்,பரலோகத்தில் பேரெழுதியிருக்கிற முதற்பேறானவர்களின் சர்வசங்கமாகிய சபையினிடத்திற்கும், யாவருக்கும் நியாயாதிபதியாகிய தேவனிடத்திற்கும், பூரணராக்கப்பட்ட நீதிமான்களுடைய ஆவிகளினிடத்திற்கும்,புது உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தராகிய இயேசுவினிடத்திற்கும், ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப்பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தமாகிய தெளிக்கப்படும் இரத்தத்தினிடத்திற்கும் வந்து சேர்ந்தீர்கள்" (எபிரெயர் 12:22-24).

இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமையைக் குறித்துப் போதித்து வருகிறோம்.கடந்த போதனையிலே இந்த வேதப்பகுதியை நாம் கவனித்தோம்.இயேசுவின் இரத்தத்தைக் குறித்த ஒரு அற்புதமான வெளிப்பாடு இந்த பகுதியிலே அடங்கியிருக்கிறது.இங்கு இயேசுவின் இரத்தத்தை 'தெளிக்கப்படும்இரத்தம்'என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்லியிருக்கிறார்கள்.அதுமட்டுமல்லாமல், இந்த இரத்தம்ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தம் என்று சொல்லியிருக்கிறதே அதன் அர்த்தம் என்ன என்பதை இன்றைக்கு கவனிக்க இருக்கிறோம். கடந்த போதனையிலே என்ன சொன்னோம் என்பதை நினைப்பூட்ட விரும்புகிறேன்.இந்த நிருபம் எபிரெய மார்க்கத்திலிருந்து, அதாவது யூதர்களாயிருந்து கிறிஸ்தவர்களாய் மாறினவர்களுக்கு எழுதப்பட்ட ஒரு நிருபம்.ஆகவேதான் இது புதிய ஏற்பாட்டு நிருபங்களில் சற்று வித்தியாசமான நிருபம்.ஏனென்றால், இந்த ஜனங்களுக்கு ஏற்கனவே பழைய ஏற்பாடு நன்றாகத் தெரியும்.ஆகவே இந்த நிருபத்தின் ஆசிரியர் பழைய ஏற்பாடு language-ஐ பயன்படுத்தி அநேக காரியங்களை விளக்கிச் சொல்லுகிறார்.பழைய ஏற்பாட்டை நன்றாக தெரிந்தவர்கள் இதைமிகவும் நன்றாக விளங்கிக்கொள்ள முடியும்.எனக்கு பழைய ஏற்பாட்டை அவ்வளவாகத் தெரியாது என்று சொல்லுகிறவர்களுக்கு சில அடிப்படை காரியங்களைச் சொல்ல வேண்டியதாய் இருக்கிறது.இந்த நிருபம் பழைய ஏற்பாடு நன்றாக தெரிந்தவர்களுக்கு எழுதப்பட்டது.ஆகவேதான் இந்த வசனங்கள் இப்படிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

சிலருக்கு நான் வாசித்த இந்த வசனங்கள் அர்த்தமே இல்லாதது போன்று மிகவும் வித்தியாசமானதாக இருக்கும்.ஆனால் இதை சுலபமாக விளங்கிக் கொள்ளலாம்.யூதர்களாயிருந்து கிறிஸ்தவர்களான முதல் நூற்றாண்டு கிறிஸ்தவர்களுக்கு இது எழுதப்பட்டது.அன்றைக்கு யூதர்கள் இவர்களைப் பார்த்து பரியாசம்பண்ணினார்கள்.நம்முடைய மார்க்கம் எப்படிப்பட்ட மார்க்கம்!நமக்கு ஒரு பெரிய தேவாலயம் இருக்கிறது; அங்கு நமக்கு பலிகள், முறைமைகள் இருக்கிறது, பிரதான ஆசாரியன் இருக்கிறார்,ஏராளமான பண்டிகைகள் இருக்கிறது,நியாயப்பிரமாணம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. மோசேயே தேவனிடத்தில் சென்று அதைப் பெற்றார்.தேவன் தம்முடைய கைவிரலினால் அதை கற்பலகைகளில் எழுதிக்கொடுத்தார்.அப்பேர்ப்பட்ட ஆசீர்வதிக்கப்பட்டஜனம் நாம்.நாம் ஒரு பெரிய மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.யூதமார்க்கம் என்பது லேசானது அல்ல. நமக்கு எப்பேர்ப்பட்ட பாரம்பரியம் இருக்கிறது!ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு என்பவர்களுடைய தேவன் நம்முடைய தேவன்.நாம் ஆபிரகாமின் சந்ததி, மோசே நமக்கு பெரிய தலைவர்.நம்முடைய முன்னோர்கள் யோசுவா போன்றவர்களுக்குக் கீழ் வாழ்ந்தார்கள்.நமக்கு எப்பேர்ப்பட்ட வாக்குத்தத்தங்கள் இருக்கிறது! இதையெல்லாம் விட்டு விட்டு சிலுவையில் தொங்கின இயேசுவை நம்பி நீங்கள் போகின்றீர்களே!இவர்களிடம் தேவாலயம், பலிகள், முறைமைகள், பண்டிகைகள் இருக்கிறதா?பிரதான ஆசாரியன் என்று யாராவது இருக்கிறார்களா?இதுபோன்று ஒரு பெரிய மதம் இருக்கிறதா?இவர்களுக்கு மோசே போன்று யாராவது முன்னோர்கள் இருக்கிறார்களா?நீங்கள் கிறிஸ்தவத்தைப் பின்பற்றி போகின்றீர்களே!இந்த கிறிஸ்தவம் எதைப் பற்றியது?சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவைப் பிரசங்கிப்பதுதான் கிறிஸ்தவமா?யூதமார்க்கம் அப்படி அல்ல. அதில் தேவாலயம், பண்டிகை, ஆட்டை பலியிடுவது, இரத்தத்தை சிந்துவது, தெளிப்பது போன்றதெல்லாம் இருக்கிறது.இவ்வளவு பெரிய மதத்தை விட்டுவிட்டு சிலுவையில் நிர்வாணமாய் அவமானப்பட்டுதொங்கி, தோல்வியில் மரித்த அவரை ஆண்டவர் என்று வணங்குகிறீர்களே! அவரை இரட்சகர் என்று சொல்லுகிறீர்களே!என்று இவர்களை நிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அவர்கள் மத்தியில் வாழ்ந்த முதல் நூற்றாண்டு கிறிஸ்தவர்கள் பாடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.இந்த நிருபத்தின் ஆசிரியர் அவர்களுக்கு தைரியம் ஊட்டுவதற்கு இதை எழுதுகிறார்.இதை கவனித்தாலே இந்த நிருபத்தை முதலிலிருந்து வாசித்துப் பார்க்கும்போது இது நன்றாக விளங்கும்.அவர்களுக்கு தைரியம் ஊட்டும்படியாய் ஆசிரியர் இதை எழுதுகிறார்.எனவேதான் இந்நிருபத்தின் ஒவ்வொரு அதிகாரங்களிலும் இயேசு எப்படி பழைய ஏற்பாட்டு காரியங்களைக் காட்டிலும் மேலானவர் என்பதை எழுதுகிறார்.முதல் இரண்டு அதிகாரங்களில் தேவதூதரைக் காட்டிலும் மேலானவர் என்பதை எழுதுகிறார்.3-ஆம் அதிகாரத்தில் மோசேயைக் காட்டிலும் மேலானவர் என்பதை எழுதுகிறார்.அதன் பிறகு அங்கு ஆடு, மாடுகளின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டது, இங்கே இயேசுவின் இரத்தமே சிந்தப்பட்டிருக்கிறது என்றும், அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தத்தைக் காட்டிலும் நமக்கு மேலான வாக்குத்தத்தங்கள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றும், இது அதைக் காட்டிலும் மேலான உடன்படிக்கை என்றும் எழுதுகிறார். எபிரெயர் நிருபத்தை முழுவதுமாக வாசிக்க, வாசிக்கஇதுபோன்ற trend-இல் தான் போகும்.அதையும் இதையும் ஒப்பிடுகிறார்.ஏனென்றால் அவர்கள், எங்களுடைய மார்க்கம் தான் மேலானது, உங்களுடைய மார்க்கத்தில் ஒன்றுமே இல்லை என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஆனால் ஆசிரியர், இயேசுவில் எவ்வளவு பெரிய அற்புதமான, உன்னதமான காரியங்கள் இருக்கிறது என்பதை கவனி என்கிறார்.ஒட்டுமொத்தத்தில் அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்றால், அந்த பழைய ஏற்பாட்டு முறைமைகள், தேவாலயம் என்பதெல்லாம் சரிதான்.ஆனால் அவையெல்லாம் இயேசுவைக் குறித்த நிழலாட்டங்கள் தான்.இப்போது நிஜமே வந்துவிட்டது.நிழல் பெரியதா?நிஜம் பெரியதா?நான் உள்ளே வரும்போது என் நிழல் தெரிகிறது, நான் வந்துவிட்டேன் என்று என் நிழலைப் பார்க்கிறீர்கள்.ஆனால் நானே வந்துவிட்ட பிறகு நிழலைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பீர்களா?நிழலை விட்டு விடுவீர்கள்.ஏனென்றால் ஆளே இருக்கும்போது ஆளுடைய நிழல் எதற்கு?அதுபோலத்தான் அதுவரை அவர்கள் நிழலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.நிழல் முக்கியமாயிருந்தது.ஏனென்றால், நிழலைப் பார்த்துதான் விஷயம் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியதாயிருந்தது.அதில் கவனம் செலுத்தினார்கள்.ஆனால் நிஜம் வந்த பிறகு நிழலுக்கு அவசியமே இல்லாமல் போய்விட்டது.நிழலைக் காட்டிலும் நிஜம் மேலானதாய் இருக்கிறது.இதைத்தான் ஆசிரியர் எபிரெயர் நிருபத்தில் சொல்ல வருகிறார்.

இதைச் சொல்லிக்கொண்டே வந்து 11 அதிகாரங்களை முடித்து விட்டார்.இப்போது 12-ஆம் அதிகாரத்தில் உச்சக்கட்டத்தின் (climax) அருகே வருகிறார்.அடுத்த அதிகாரத்தில் கடிதம் முடிவடையப்போகிறது.இன்னும் போகப்போக வேகம் அதிகமாகிக் கொண்டே போகிறது.இதில் நீங்கள் எப்பேர்ப்பட்ட இடத்திற்கு வந்திருக்கிறீர்கள் என்பதைப்பற்றி இங்கே சொல்லுகிறார்.அப்படிச் சொல்லும்போதுதான் இங்கு'நீங்களோ' என்று சொல்லுகிறார்.இந்த வார்த்தை மிகவும் முக்கியம்.இது ஒப்பிட்டுச் சொல்லுகிற வார்த்தை.அவர்கள் சீனாய் மலையிடம் வந்தார்கள்.ஆண்டவர் பேசினவுடனே, "அய்யய்யோ, அவரைப் பேச வேண்டாம் என்று சொல்லுங்கள்;நீங்களே போய் கேட்டுவிட்டு வந்து என்னவென்று சொல்லுங்கள்; எங்களுக்கு பயமாக இருக்கிறது" என்றார்கள்.அந்த சத்தத்தையும், இரைச்சலையும் கேட்டவுடன் அவர்கள் அலறிவிட்டார்கள்.பக்கத்தில் செல்வதற்கே அவர்களுக்கு பயமாயிருந்தது.அப்படிப்பட்ட ஒரு இடத்திற்கு அவர்கள் வந்தார்கள்.எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர், "நீங்களோ சீயோன் மலையினிடத்திற்கும், ஜீவனுள்ள தேவனுடைய நகரமாகிய பரம எருசலேமினிடத்திற்கும், ஆயிரம் பதினாயிரமான தேவதூதர்களினிடத்திற்கும் வந்து சேர்ந்தீர்கள்" என்கிறார். அதாவது, நீங்கள் ஏதோ ஒரு தேவாலயத்திற்கு வரவில்லைஅல்லது சீனாய் மலையிடம் வரவில்லை.நீங்கள் தூரத்திலிருந்து தேவனை தரிசிக்கிறவர்கள் அல்ல என்கிறார்.அன்றைக்கு ஜனங்கள் அப்படித்தான் தூரத்திலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.பிரதான ஆசாரியன் மட்டும் தான் வருஷத்திற்கு ஒருமுறை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள்ளே சென்றான்.ஆசாரியர்கள் மட்டும் தான்தேவாலயத்திற்குள் சென்று சில காரியங்களைச் செய்தார்கள்.ஜனங்கள் வெளியே நின்று வேடிக்கை பார்க்க வேண்டியதுதான்.உள்ளே எவருக்கும் அனுமதி கிடையாது.உள்ளே கால் எடுத்து வைத்தால் செத்து விடுவார்கள்.அப்பேர்ப்பட்ட காரியம் தான் பழைய ஏற்பாடு.ஆகவேதான் ஆசிரியர் 'நீங்களோ' என்கிறார்.

நீங்கள் எப்படிப்பட்ட இடத்திற்கு வந்திருக்கிறீர்கள் என்பதை பாருங்கள் என்கிறார்.நீங்கள் பரலோகத்திற்கே வந்துவிட்டீர்கள்;தேவன் இருக்கிற இடத்திற்கே வந்துவிட்டீர்கள்.அந்த நகரத்தை சீயோன் மலை, ஜீவனுள்ள தேவனுடைய நகரம், பரம எருசலேம் என்று மூன்று விதமாக வர்ணிக்கிறார்.அதன்பின் அங்கு யார் இருக்கிறார்கள் என்பதைவர்ணிக்கிறார்.ஆயிரம் பதினாயிரமான தேவதூதர்கள், பரலோகத்தில் பேரெழுதியிருக்கிற முதற்பேறானவர்களின் சர்வசங்கமாகிய சபை, பூரணராக்கப்பட்ட நீதிமான்களுடைய ஆவிகள் அங்கு இருக்கிறார்கள் என்கிறார். முதலில் அது என்ன இடம் என்றும், அதன்பின் அங்கு யார் இருக்கிறார்கள் என்றும் சொல்லுகிறார்.இப்படிச் சொல்லிவிட்டு,'யாவருக்கும் நியாயாதிபதியாகிய தேவனிடத்திற்கும்' என்றும் சொல்லுகிறார்.இப்போது innermost sanctum-க்குவந்தாயிற்று.அவர் உள்ளே தேவனுடைய சமுகத்திற்கே கொண்டுவந்து விட்டார்.மேலும்,'புது உடன்படிக்கையின் மத்தியஸ்தராகிய இயேசுவினிடத்திற்கும்' என்று சொல்லுகிறார்.ஆக,அங்கு தேவன் இருக்கிறார் என்பதும், இயேசு இருக்கிறார் என்பதும் புரிகிறது.ஆனால் அங்கு மூன்றாவதாக, ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப்பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தமாகிய தெளிக்கப்படும் இரத்தம் உள்ளது என்று பார்க்கிறோம்.இந்த இரத்தத்திற்கு ஏன் அவ்வளவு பெரிய முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது?தேவன், இயேசு, அதன்பின் இரத்தம் அங்கு இருக்கிறது என்று ஆசிரியர் சொல்லுகிறார்.அங்கு தேவன் இருந்தால் போதாதா?அவருடைய குமாரனாகிய, நமக்காக சிலுவையிலே மரித்த இயேசு அங்கு இருந்தால் போதாதா?இரத்தமே அங்கு இருக்கிறது என்கிறார்.நாம் இரத்தத்தின் வல்லமையைப் பற்றி படித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.இது மிக முக்கியமான சில சத்தியங்களை நமக்கு வெளிப்படுத்துகிறது.இதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.இதை வாசித்தவுடனேயே சிலருக்கு இது என்னவென்று விளங்காது.இந்த பாஷையே வேறு விதமாக இருக்கிறது என்று திகைத்துப் போயிருப்பார்கள்.இதை இப்போது unpack பண்ணுவோம். இது என்னவென்று சரியாக எடுத்துக் காண்பிப்போம்.தேவன் இதில் தான் விஷயத்தை உள்ளே வைத்திருக்கிறார்.வேதம் இப்படிச் சொல்லும்போது நன்றாக கவனிக்க வேண்டும்.அங்கு தேவன் இருக்கிறார், இயேசு இருக்கிறார். மூன்றாவதாக, 'தெளிக்கப்படும் இரத்தம்' என்று சொல்லப்படுகிற ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இயேசுவினுடைய இரத்தம் அங்கேவைக்கப்பட்டிருக்கிறது. தேவனுடைய திட்டத்தில் இந்த இரத்தத்திற்கு எவ்வளவு பெரிய ஒரு முக்கியமான இடம்கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கவனிக்க வேண்டும்.

இன்றைக்கு சிலர், "இரத்தமே வேண்டாம், இரத்தத்தைப் பற்றியே பேசாதீர்கள்" என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஒருவர், "என்ன இந்த மதம் இரத்தத்தைப் போதிக்கிறது?இது காட்டுமிராண்டித்தனமாய் இருக்கிறது"என்கிறார். கிடையாது!இரத்தத்தில் அநேக விஷயங்கள் இருக்கிறது.இரத்தத்தில் தான் உயிர் இருக்கிறது.அவர் அந்த உயிரை நமக்காகக் கொடுத்தார்."பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்" என்றும்,"பாவம் செய்கிற ஆத்துமா சாகவே சாகும்" என்றும் எழுதியிருக்கிறது.ஆகவே இந்த இரத்தம், அது சிந்தப்பட்டது என்பதெல்லாம் மிகவும் முக்கியம்.ஏனென்றால் நம்முடைய பாவத்திற்காக அவர் மரித்தார்.அதன் தண்டனையை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.அவர் மரித்தார் என்பதற்கு ஆதாரம் என்ன?இரத்தம் சிந்தப்பட்டது என்பதுதான்.அந்த ஆதாரம் என்றென்றைக்குமாக பிதாவினுடைய சந்நிதானத்திலே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அந்த இரத்தம் அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது ஏதோ அருங்காட்சியகத்தில் (museum) வைத்தது போன்று அல்ல. அந்த இரத்தம் அங்கே இருந்துகொண்டு ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறது. இதைத்தான் இன்றைக்கு விளக்கப் போகிறேன்.

ஆபேலின் இரத்தம் என்ன பேசினது?ஆதியாகமம் 4-ஆம் அதிகாரத்தில் காயீன், ஆபேல்கதையை வாசிக்கிறோம்.காயீன் ஆபேலை கொல்லுகிறான்.அப்போது தேவன் வானத்திலிருந்து காயீனை நோக்கிக் கூப்பிட்டு, "காயீனே, எங்கே இருக்கிறாய்?உன்னுடைய சகோதரன் எங்கே" என்று கேட்கிறார்.அதற்கு அவன், "நான் என் சகோதரனுக்கு காவலாளியோ"என்கிறான்.அதற்கு கர்த்தர், "ஆபேலின் இரத்தம் இந்த பூமியிலே சிந்தப்பட்டது.அது பூமியிலிருந்து என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறது" என்கிறார்.அந்த இரத்தம் எதற்காக தேவனை நோக்கிக் கூப்பிட்டிருக்கும்?அந்த இரத்தம்எதற்காக சத்தத்தை எழுப்பியிருக்கும்?அது எப்படிப்பட்ட சத்தமாய் இருக்கும்?இதைக் கேட்கும்போதே அது நல்ல காரியம் அல்ல என்பது நமக்குத் தெரிகிறது.அது, "பிதாவே, இவனுக்கு மன்னியும்" என்று சொன்னதா?கிடையாது.அந்த இரத்தம் அப்படிச் சொல்லியிருக்கவே முடியாது.ஏனென்றால் அதன்பின் நடந்த சம்பவங்களைப் பார்த்தோம் என்றால் அது அப்படிச் சொல்லியிருக்கவே முடியாது.தன் சகோதரனைக் கொன்றதால் காயீனுக்கு எப்பேர்ப்பட்ட சாபம் வரும் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.பூமியே சபிக்கப்பட்டிருக்கும்.ஏனென்றால் ஆபேல் அந்த பூமியிலே செத்து விழுந்து மடிந்தான்.அவனுடைய இரத்தம் பூமியிலே சிந்தப்பட்டது.அதன் நிமித்தமாக இந்த பூமியே சபிக்கப்பட்டிருக்கும்.நிலம் கூட நன்றாக விளையாது.இது சபிக்கப்பட்ட பூமியாகி விட்டது என்று சொல்லுகிறார்.ஆக, அந்த இரத்தம் கூப்பிட்டது என்பது ஒரு நல்ல காரியம் என்று சொல்ல முடியாது.அது பழிவாங்குதலுக்காக, தனக்கு நியாயம் கிடைக்கும்படியாககூப்பிட்டது."ஆண்டவரே, ஒரு தவறும் செய்யாத என்னை அநியாயமாய் கொன்றுவிட்டான்.உம்மை ஆராதித்ததற்காக நான் செத்தேன், நீர் நியாயம் விசாரியும்" என்று தான் அது கூப்பிட்டிருக்க வேண்டும்.அதுதான் உண்மை.ஆகவேதான் காயீனுக்கு அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு தண்டனை கிடைக்கிறது.அது எப்பேர்ப்பட்ட தண்டனை?அவன் கதறுகிறான்.அவன் கடின உள்ளம் உடையவன்."இதை என்னால் தாங்கிக்கொள்ளவே முடியாது" என்று அவன் சொல்லுகிறான்.ஏனென்றால், "நீ நாடோடி போல திரிவாய்" என்று தேவன் சொல்லிவிட்டார்.இது வெறும் ஐந்து அல்லது பத்து வருடத்திற்கு மட்டும் அல்ல,அவன் தன்னுடைய வாழ்நாள் முழுவதும் அனுபவிக்க வேண்டிய சாபமும் கேடுமாய் இருக்கிறது.அவன், "இனி நான் இப்படித்தான் வாழ வேண்டுமா?என்னால் இதை தாங்கிக்கொள்ளவே முடியாது" என்கிறான்.அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு தண்டனை ஆபேலின் இரத்தம் கூப்பிட்டதின் நிமித்தமாக அன்றைக்கு காயீன் மீது வந்து விழுந்தது.இயேசுவின் இரத்தம் அந்த இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறது என்று இங்கே நாம் வாசிக்கிறோம்.

அநேக வேளைகளில் இதைப் போதிக்கும்போது பிரசங்கியார்களாகிய எங்களால் எல்லாவற்றையும் எல்லா நேரமும் விளக்க முடியவில்லை.சிலர், "நீங்கள் இதைச் சொன்னீர்கள், ஆனால் அதைச் சொல்லாமல் விட்டு விட்டீர்கள்" என்பார்கள்.ஒரு மணி நேரத்தில் எல்லாவற்றையும் சுருக்கிச் சொல்ல வேண்டியதாய் இருக்கிறது.எல்லாவற்றையும் எல்லா நேரமும் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது.சுருக்கமாகச் சொல்லி, சொல்லி சில வேளைகளில் சில காரியங்களை விட்டுவிட வேண்டியதாய் இருக்கிறது.ஆனால் இந்த சபைக்கு நீங்கள் தொடர்ந்து வந்தீர்கள் என்றால், இன்றைக்கு ஒருவேளை ஒரு காரியத்தை சுருக்கமாகச்சொல்லியிருந்தாலும் அடுத்த வாரம் அதை திரும்ப எடுத்து விளக்கிச் சொல்லுவோம். சொல்லாமல் விட்டுவிட மாட்டோம்.ஏனென்றால், வசனம் வசனமாக போதிப்போம்.ஆகவே அதெல்லாம் வந்துவிடும்.அநேகர், ஆபேலின் இரத்தம் என்ன பேசினது, இயேசுவின் இரத்தம் என்ன பேசுகிறது என்பதைச் சொல்லும்போது, ஆபேலின் இரத்தம் பழிவாங்கும்படியாய் கதறினது, கர்த்தர் பழிவாங்கினார்.இயேசுவின் இரத்தம் நம்மை மன்னிக்கும்படியாய் கூப்பிடுகிறது,கர்த்தர் நம்மை மன்னிக்கிறார்.இவைதான் ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகள் என்றுஎளிதாகச்சொல்லி முடித்துவிடுகிறார்கள்.நிச்சயமாகஅதுவும் உண்மைதான்.ஆனால் அது மட்டும்தான் இதனுடைய அர்த்தமா?'நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தம்' என்று சொல்லியிருப்பதால்,அது ஏராளமான நல்ல காரியங்களைப்பேசுகிறது என்றுதான் அங்கு விளங்குகிறது.வெறும் பரிந்துபேசுவதற்கு மட்டும் இயேசுவின் இரத்தம் பேசவில்லை.இயேசுவின் இரத்தம் நம்மிடத்திலேயே பேசுகிறது;நமக்கு சில காரியங்களைப் போதிக்கிறது.சிலர், இயேசுவின் இரத்தம் பிதாவினுடைய சமுகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.அது தேவனை நோக்கி, "இவனுக்கு இரக்கம் காட்டும்" என்று மன்றாடிக்கொண்டே இருக்கிறது என்பதை மட்டும் தான் சொல்லுகிறார்கள்.அது நமக்காக பரிந்துபேசுகிறது மட்டுமல்ல, அதற்கும் அதிகமாக அங்கே நமக்காக, நாம் கவனிக்கும்படியாக பேசுகிறது.அது பேசுவதை நம்மை கேட்கச் சொல்லுகிறது.இதை நம்பவில்லையென்றால் 25-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"பேசுகிறவருக்கு நீங்கள் செவிகொடுக்கமாட்டோமென்று விலகாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; ஏனெனில், பூமியிலே பேசினவருக்குச் செவிகொடுக்கமாட்டோமென்று விலகினவர்கள் தப்பிப்போகாமலிருக்க, பரலோகத்திலிருந்து பேசுகிறவரை நாம் விட்டுவிலகினால் எப்படித் தப்பிப்போவோம்?" (எபிரெயர் 12:25).

அந்த இரத்தம் யாரிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறது?அது தேவனிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கிறதா?ஆம்.அதில் இன்னொரு பக்கம் இருக்கிறது.அது தேவனிடம் பேசுவதைக் காட்டிலும் நம்மிடம் பேசுவது ஏராளம்.இந்நிருபத்தின் ஆசிரியர், "அதை கவனிக்காமல் இருந்து விடாதீர்கள், எச்சரிக்கையாய் இருங்கள்" என்கிறார்.ஆக, தேவனுடைய சமுகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கிற இரத்தமானது தேவனிடத்தில் நமக்காக மன்றாடிக் கொண்டிருக்கிறது மாத்திரமல்ல, அதுஅதை விட இன்னொரு பெரிய காரியத்தையும் செய்துகொண்டிருக்கிறது. அது நமக்கு சில காரியங்களை அறிவுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது.அது நமக்குச் சொல்லுகிற காரியங்கள் ஏராளம்.அதைத்தான் இன்றைக்கு பார்க்கப் போகிறோம்.

இயேசுவின் இரத்தம் ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறது என்றால் ஆபேலின் இரத்தம் என்னபேசினது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.அப்போதுதான் இயேசுவின் இரத்தம் என்ன பேசுகிறது என்பது நமக்கு விளங்கும்.இந்த வேதப்பகுதியை படிக்கும்போது அநேகர் ஆபேலின் இரத்தம் இப்படி பேசுகிறது என்றும், இயேசுவின் இரத்தம் இப்படி பேசுகிறது என்றும் சில காரியங்களைச் சொல்லி ஒப்பிடுகிறார்கள். முதலில் அதை சுட்டிக்காண்பிக்கிறேன்.பிறகு ஆபேலின் இரத்தம் ஏன் போதாது என்றும், இன்னும் அதைக் காட்டிலும் மேலான காரியங்கள் இயேசுவின் இரத்தத்தில் இருக்கிறது என்றும் சொல்லுகிறேன்.ஒன்று, இயேசுவின் இரத்தம் வெறும் நமக்காக பரிந்துபேசுவது மட்டுமல்ல, அது சில காரியங்களை நமக்குப்போதிக்கிறது என்பதை இவர்கள் ஒத்துக்கொள்கிறார்கள்.அதுபோல ஆபேலின் இரத்தமும் சில காரியங்களை நமக்குப் போதிக்கிறது.அப்படி இல்லாவிட்டால்இயேசுவின் இரத்தம் நமக்கு அதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் போதிக்கிறது என்று சொல்ல முடியாது என்பதைஒத்துக்கொள்கிறார்கள்.ஆபேலின் இரத்தம் என்ன போதிக்கிறது என்று சொல்லும்போது அவர்கள், அது பூரணமான விசுவாசத்தையும், கீழ்ப்படிதலையும் போதிக்கிறது என்கிறார்கள்.

காயீன் தான் மூத்த சகோதரன்.ஒரு வீட்டில் மூத்த சகோதரனை பின்பற்றித்தான் மற்றவர்கள் இருப்பார்கள்.நீ என்ன ஆட்டை பலியிடுகிறாய்?இருப்பதைக் கொடு என்பதுதான் காயீனுடைய எண்ணம்.இரத்தம் சிந்துதல் இல்லாமல் பாவமன்னிப்பு இல்லை என்பதை கர்த்தர் ஏதேன் தோட்டத்திலேயே போதித்திருக்க வேண்டும்.இல்லையென்றால், இப்படி ஒரு பலியை ஆபேல் செலுத்தியிருக்க முடியாது.கர்த்தர் ஏற்கனவே போதித்து, இதுஇவர்களுடைய வாழ்க்கையில்அவரை ஆராதிப்பதற்காக ஒரு முறைமையாக கையாளப்பட்டு வந்திருக்கிறது.ஆதாம் அதைச் செய்திருப்பான்.அதைப் பார்த்துதான் இப்போது அவனுடைய பிள்ளைகள் செய்கிறார்கள்.பாவம் செய்தால் இரத்தம் சிந்தப்பட வேண்டும் என்பது தெளிவாக தெரிகிறது.ஆதாம் பாவம் செய்தவுடன் தேவன் வந்தார்.ஆதாமும் ஏவாளும் அத்தி இலையை உடையாகத் தரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.அது எல்லா பக்கமும் கிழிந்து கொண்டிருக்கிறது.அது அவர்களுடைய அவமானத்தை மூடவில்லை.கர்த்தர் அவர்களுக்கு தோலினாலான ஆடைகளை ஏற்படுத்தி உடுத்தினார் என்று வாசிக்கிறோம்.தோலினாலான ஆடை எப்படி வந்தது?கர்த்தர் ஒரு மிருகத்தைக் கொன்று, அதின் தோலை எடுத்திருக்க வேண்டும்.அன்றைக்கு ஆதாம் அதை பார்த்திருக்க வேண்டும்.ஏதேன் தோட்டத்திலே ஒரு சாவை அவன் கண்டிருக்க வேண்டும்.தன்னுடைய பாவத்திற்காக ஒரு பாவமும் செய்யாத ஒரு ஜீவன் அங்கே கொல்லப்படுகிறது என்பதை அவன் பார்த்திருக்க வேண்டும்.கர்த்தர் அவனுக்கு தோலினாலான ஆடைகளை செய்து உடுத்துகிறார்.அன்றைக்கு இதெல்லாம் ஒரு போதனை போன்று கொடுக்கப்படுகிறது.பாவம் இன்னொரு உயிரை வாங்கிவிட்டது.இப்படித்தான் பாவத்திற்கு நிவாரணம் ஏற்பட முடியும் என்பதை தேவன் அன்றைக்கே போதித்து விட்டார்.

ஆனால் காயீனுடைய எண்ணம் என்னவென்றால், இந்த போதனையெல்லாம் இருக்கட்டும், ஏதோ தேவன் என்று ஒருவர் இருக்கிறார், அவர் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கியிருக்கிறார் என்பதை நான் நம்புகிறேன். நான் என்னுடைய வழியில் வந்து அவரை ஆராதிக்கிறேன்.எனக்கு தோட்டம் இருக்கிறது, அதில் காய்கறிகள் விளைகிறது, அதில் சிலவற்றை எடுத்து வந்து தேவனுக்குதருகிறேன்.அவருக்கு எது கொடுத்தால் என்ன?பேசாமல் வாங்கிக்கொண்டு என்னை அங்கீகரிக்க வேண்டியதுதானே என்பதுதான் அவனுடைய எண்ணம்.ஆபேலின் எண்ணம் என்னவென்றால், இரத்தம் இல்லாமல் கர்த்தரிடம் வரமுடியாது.இரத்தஞ்சிந்துதல் இல்லாமல் பாவமன்னிப்பு கிடையாது."ஆண்டவரே, நான் பாவி, என்னுடைய பாவத்திற்கான மன்னிப்பை நீர் தான் தர முடியும். பாவத்தின் சம்பளம் மரணம் என்பதை நான் அங்கீகரிக்கிறேன்.உம்முடைய இரட்சிப்பின் வழியை நான் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்" என்று சொல்லித்தான் அவரிடம் வர முடியும் என்பதை ஏற்றுக்கொள்கிறான்.மூத்த சகோதரன் அதை எதிர்க்கிறவனாக இருந்த போதும்,ஆபேல் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறவனாக வருகிறான்.தன்னுடைய வீட்டிலேயே இதை நம்பாத, இதை எதிர்க்கிற, இதைஏளனமாய்ப் பேசுகிறவன் ஒருவன் இருக்கிறான்.அப்படி ஒருவன் இருந்தபோதும், அவனிடம் விரோதம் உண்டானபோதும், அவன் பயங்கரமானவனாய் இருந்தபோதும், ஆபேல் கர்த்தருக்கு முற்றிலுமாய் கீழ்ப்படிந்து, அவருடைய வழியைப் பின்பற்றி, யார் நம்மை என்ன செய்தால் என்ன, யார் நம்மை ஏளனமாய் நினைத்தால் என்ன, யார் நம்மை பரியாசம்பண்ணினால் என்ன என்று சொல்லி கர்த்தர் எதிர்பார்ப்பதை கொண்டுவருகிறான். ஆண்டவருடைய வழிதான் சரியான வழி என்று அங்கீகரித்து அவருக்குக் கீழ்ப்படிகிறான்.


இவர்கள், ஆபேலினுடைய இரத்தம் அதைத்தான் பேசுகிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.அது என்ன பேசுகிறது?அவன்மிகவும் கீழ்ப்படிதல் உள்ளவன்.கர்த்தருக்காக கீழ்ப்படிந்து தன்னுடைய வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்து வாழ்ந்தவன்.மரணம் வந்தாலும்பரவாயில்லை என்று கர்த்தருக்கு முழுமையாக கீழ்ப்படிந்தவன்.இயேசுவும் அவர் சிந்தின இரத்தமும் அதையே தான் பேசுகிறது.ஆனால் இன்னும் சற்று அழுத்தமாக, சத்தமாகஅதைப் பேசுகிறது.ஏனென்றால் ஆபேல் கீழ்ப்படிந்தது ஒரு level.இயேசு மரணபரியந்தம் தம்மைத் தாழ்த்தி, தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்.அவருடைய கீழ்ப்படிதல் இன்னும் பூரணமான கீழ்ப்படிதல்என்று சொல்லுகிறார்கள்.அவர்கள் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்றால், ஆபேலின் இரத்தம் கீழ்ப்படிதலைப் பேசுகிறது, நாம் அதை பின்பற்ற வேண்டும்.இயேசுவின் இரத்தம் அதே கீழ்ப்படிதலை இன்னும் அழுத்தம் திருத்தமாக, சத்தமாக அறிவிக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள். இதில்பிரச்சனை என்னவென்றால், இயேசுவின் இரத்தம் ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைத்தான் இன்னும் சற்று சத்தமாக சொல்லுகிறது என்றால், இது அதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறது என்று சொல்ல முடியாது. அந்த பதமே இங்கு பொருந்தாது.ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தமாகிய தெளிக்கப்படும் இரத்தம் என்று இதைச் சொல்லமுடியாது.இந்த இரத்தம் அதையே தான் பேசுகிறது, அதைக் காட்டிலும் சற்று சத்தமாக பேசுகிறது, இன்னும் அழுத்தமாகச் சொல்லுகிறது என்றால் அதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தம் என்று சொல்லவே முடியாது. ஏனென்றால் அதைக்காட்டிலும் நன்மையானவைகளை அல்ல, அதையே தான் பேசுகிறது, இன்னும் சற்று அழுத்தமாக பேசுகிறது என்று அர்த்தமாகி விடும்.ஆகவே இந்த போதனை சரியல்ல. இவர்கள் அதனுடைய அர்த்தத்தை சரியாகச் சொல்லவில்லை.

இன்னும் சிலர், ஆபேலினுடைய இரத்தம் என்ன பேசுகிறது என்று சொல்லும்போது, அவன் தேவன்பேரில் வைத்திருந்த நம்பிக்கையைக் குறித்து வெட்கப்படவே இல்லை என்று சொல்லுகிறார்கள். காயீன் முரட்டுத்தனமானவனாக, தேவபக்தியற்றவனாக இருந்திருப்பான் என்று நினைக்கிறேன்.அவனுடைய சுபாவமே மிகவும் வித்தியாசமானதாக இருக்கிறது.ஆபேல் அவனுக்கு தம்பியாக வீட்டில் வளருகிறான்.ஆபேலினுடைய விசுவாசத்தையும், அவன் தேவன்பேரில் வைத்திருக்கிற பயபக்தியையும் பார்த்து, காயீன் நாள்முழுவதும் இவனுக்கு தொந்தரவு கொடுத்திருப்பான், துன்புறுத்தியிருப்பான், பரியாசம்பண்ணியிருப்பான். ஆபேல் அதன் மத்தியிலும் தன்னுடைய விசுவாசத்தைக் குறித்து வெட்கப்படவில்லை.தன்னுடைய மந்தையிலிருந்த ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை எடுத்துக்கொண்டு வருகிறான்.அதனுடைய அர்த்தம் என்ன?"ஆண்டவரே, நான் பாவி, "பாவம் செய்கிற ஆத்துமா சாகவே சாகும்", "இரத்தம் சிந்துதல் இல்லாமல் பாவமன்னிப்பில்லை" என்று நீர் சொல்லித் தந்திருக்கிறீர்.நான் அதை விசுவாசிக்கிறேன்.அந்த வழியில் உம்மிடத்தில் வருகிறேன்.என்னுடைய பாவத்தை நீர் மன்னியும்.உம்முடைய இரட்சிப்பின் வழியை நான் அங்கீகரிக்கிறேன்" என்று வருகிறான்.மற்றவர்கள் என்ன சொன்னால் என்ன, என்னுடைய விசுவாசத்தைப் பற்றி நான் வெட்கப்படவில்லை, இப்படித்தான் இரட்சிப்பு, இதை நான் விசுவாசிக்கிறேன் என்று சொல்லிவருகிறான்.அவன் தன்னுடைய விசுவாசத்தைக் குறித்து வெட்கப்படவில்லை.இன்றைக்கு அநேக கிறிஸ்தவர்கள் தங்களுடைய நம்பிக்கையைக் குறித்து வெட்கப்படுகிறார்கள்.ஆனால் ஆபேல் வெட்கப்படவில்லை.அவன் வெளிப்படையாக அறிவிக்கிறான்.அவனுடைய பலி அவனுடைய விசுவாசத்தை அறிவிக்கிறது.

ஆபேலின் இரத்தம் அவனுடைய விசுவாசத்தைக் குறித்து வெட்கப்படாத அந்த நிலையைக் காட்டுகிறது.இயேசுவின் இரத்தமும் அதைக் காட்டுகிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.இயேசுவும் நீதியையும், சத்தியத்தையும் விட்டுக் கொடுத்தவரே கிடையாது."நான் பிதாவினிடத்திலிருந்து வந்தேன்" என்றும், "பாவிகளை இரட்சிக்கும்படியாய் வந்தேன்" என்றும் சொன்னார்.அவர் வந்த வேலையை சரியாக செய்து முடித்தார்.அவருடைய விசுவாசத்தை அவர் கைவிடவே இல்லை,அதைக் குறித்து வெட்கப்படவே இல்லை.சிலுவையில் நிர்வாணமாய் தொங்கி, அவமானப்பட்டு மரித்தாலும் அதை ஏற்றுக்கொண்டார்.ஆக, இவர்கள் என்ன சொல்லுகிறார் என்றால், ஆபேலின் இரத்தம் அதைத்தான் பேசினது, இயேசுவின் இரத்தமும் அதையே தான் பேசுகிறது.ஆனால் ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் இன்னும் சற்று அழுத்தமாக, ஆழமாக, சத்தமாகபேசுகிறது என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் வேதம் அப்படிச் சொல்லவில்லையே!ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் இயேசுவின் இரத்தம் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறது என்று வேதம் சொல்லுகிறது.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்? அது பேசினது வேறு, இது பேசுகிறது வேறு.இன்னும் நன்றாக சொல்ல வேண்டுமென்றால், இன்றைக்கு இயேசுவின் இரத்தம் பேசுவதை ஆபேலின் இரத்தம் பேச முடியாது.அந்த அர்த்தத்தில் தான் இங்கு அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறது.ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளை இயேசுவின் இரத்தம் பேசுகிறது என்றால், ஆபேலின் இரத்தம் அந்த காலக்கட்டத்தில் இன்றைக்கு இயேசுவின் இரத்தம் பேசுகிற இந்த நன்மையான காரியங்களை பேசியிருக்க முடியாது. அதற்கு அடிப்படை கிடையாது.உதாரணத்திற்கு, "இயேசுவின் இரத்தம் நம்முடைய சகல பாவங்களையும் நீக்கி, நம்மைச் சுத்திகரிக்கிறது" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஆபேலின் இரத்தம் இதைச் செய்ய முடியுமா?ஆபேல் எப்பேர்ப்பட்ட யோக்கியனாக, கீழ்ப்படிதல் உள்ளவனாக இருக்கலாம்.ஆனால்,"என்னுடைய இரத்தம் சகல பாவங்களையும் நீக்கிச் சுத்திகரிக்கிறது" என்று யாருக்காவது அவன் உத்தரவாதம் கொடுக்க முடியுமா?கொடுக்கவே முடியாது.இயேசுவின் இரத்தம் அப்படிப்பட்ட காரியங்களை பேசுவதால்தான் ஆபேலின் இரத்தம் பேசுவதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப்பேசுகிற இரத்தம் என்று சொல்லியிருக்கிறது.அதையே இன்னும் சத்தமாக பேசுவதைப் பற்றி சொல்லவில்லை.ஆகவேதான் இது சரியல்ல. ஆனால் அநேகர் இப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்.

மூன்றாவதாக, ஆபேலினுடைய இரத்தம் தன்னையே அவன் பலியாகக் கொடுத்தான் என்று சொல்லுகிறது என்கிறார்கள்.ஆபேல் ஒரு மேய்ப்பன்.அவன் ஆடுகளை வைத்து மேய்த்து வளர்த்துக் கொண்டிருந்தான்.பொதுவாக ஆடு மேய்க்கிறவர்களுடைய சுபாவம் எப்படிப்பட்டதென்றால், தங்களுடைய ஆடுகளுக்காக ஜீவனையே கொடுப்பதற்குக் கூட அவர்கள் ஆயத்தமாய் இருப்பார்கள்.அவர்கள் அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு சுபாவம் உடையவர்கள்.ஆகவேதான் இயேசு தம்மை 'நல்ல மேய்ப்பன்' என்கிறார்.அவர் தம்முடைய ஆடுகளுக்காக ஜீவனையே கொடுக்கிற நல்ல மேய்ப்பன் என்கிறார்.ஏனென்றால் அதுதான் ஆடு மேய்க்கிறவர்களுடைய சுபாவம்.ஆக, ஆபேலின் இரத்தம் நமக்கு எதைக் காண்பிக்கிறது?இவன் ஒரு நல்ல மனிதன்;இவன் தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்து தன்னுடைய ஜீவனையே கொடுத்துவிட்டான்;தன்னையே தியாகமாக கொடுத்துவிட்டான்.இவன் அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு நல்ல மனிதன் என்பதைக் காட்டுகிறது.இயேசுவும் அதைத்தான் செய்தார்; அவர் தம்மையே பலியாக சிலுவையிலே ஒப்புக்கொடுத்தார் என்று சொல்லுகிறார்கள்.இதன் மூலம் அவர்கள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்றால், ஆபேலின் இரத்தம் சொல்லுகிறதைத்தான் இயேசுவின் இரத்தம் சொல்லுகிறது.அது இன்னும் சற்று அழுத்தமாக, ஆழமாக, சத்தமாகச் சொல்லுகிறது என்கிறார்கள்.அப்படி அல்ல. அது சொல்லுகிற பதமே எப்படி இருக்கிறதென்றால், ஆபேலின் இரத்தம் பேசினவைகளைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறதுஎன்று சொல்லுகிறது.அப்படியென்றால், அது பேசினது ஒன்று, இது பேசுவது முற்றிலும் வேறு ஒன்று.ஏன்?இது பேசுவதை அது பேசவே முடியாது.அப்பேர்ப்பட்ட காரியங்களைக் குறிக்கிற வார்த்தைகள் இவைகள்.ஆக, ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகள் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறதே, அந்த நன்மையானவைகள் என்ன?இதில் தான் நம்முடைய நன்மைகள் காத்திருக்கின்றன.நமக்கு பலன் இங்குதான் இருக்கிறது.நாம் எடுத்துக்கொள்ளக்கூடிய நல்ல காரியங்கள் இதில் அடங்கியிருக்கிறது.ஆகவேதான் இதை நன்றாக கவனிக்க வேண்டும்.இயேசுவின் இரத்தம் பேசுகிற நன்மையான காரியங்கள் என்ன?ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப்பார்க்கிலும் நன்மையான காரியங்கள் என்று சொல்லியிருக்கிறதே, அது என்ன?சில காரியங்களைச் சொல்லுகிறேன்.இதைப் பற்றி படித்தோம் என்றால் இன்னும் அநேக காரியங்கள் வரும்.இதை வழிகாட்டுவதற்கு சில காரியங்களைச் சொல்லுகிறேன்.நன்மையானவைகள் என்று சொல்லியிருப்பதால் அநேகம் இருக்கிறது.எல்லாவற்றையும் சொல்ல வேண்டியதில்லை.கொஞ்சம் கொடுத்தால் போதும், நீங்கள் அதை எடுத்துக்கொண்டு நீண்ட தூரம் செல்லலாம்.

இந்த வசனத்தை ஆரம்பிக்கும்போதே 'நீங்களோ சீயோன் மலையினிடத்திற்கும்' என்று ஆரம்பிக்கிறார்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?அதற்கு முந்தைய வசனங்களை வாசித்துப் பார்த்தோம் என்றால், அவர்கள் சீனாய் மலையினிடத்திற்கு வந்தார்கள்; நீங்களோ சீயோன் மலையினிடத்திற்கு வந்தீர்கள் என்கிறார்.சீனாய்க்கும் சீயோனுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பதை காண்பித்தேன்.சீனாய் மலை பயங்கரமான மலை.அங்கு தேவன் கற்பனைகளை கற்பலகைகளில் எழுதிக் கொடுத்தார்.ஜனங்கள் அலறினார்கள்.ஆனால் இவர்கள் சீயோன் மலைக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.இங்கு அலறல் இல்லை, பயம் இல்லை, கர்த்தர் நமக்கு தகப்பனாக இருக்கிறார்."அப்பா பிதாவே" என்று நாம் அவரை கூப்பிடுகிறோம்.எபிரெயர் 10-ஆம் அதிகாரத்தில் அவருடைய இரத்தத்தினாலே அவரிடத்தில் சேரும் சிலாக்கியத்தை நாம் பெற்றிருக்கிறோம் என்றும், நாம் தெளிக்கப்பட்ட மனச்சாட்சி உள்ளவர்களாக தைரியமாய் அவருடைய பிரசன்னத்தில் வந்து சேரக்கடவோம் என்றும் வாசிக்கிறோம்.இன்றைக்கு நாம் இருக்கிற நிலையே வேறு.பழைய ஏற்பாட்டில் சீனாய் மலையில் பத்து கற்பனைகள் கொடுக்கப்பட்டன.இந்த பத்து கற்பனைகள் பயங்கரமான காரியங்கள்.அநேகருக்கு அதனுடைய நோக்கம் விளங்கவில்லை.பத்து கற்பனை எதற்காக கொடுக்கப்பட்டது?இதையெல்லாம் பின்பற்றி ஒரு மனுஷன் நீதிமானாவதற்காக கொடுக்கப்படவில்லை.அநேகர் அப்படித்தான் நினைக்கிறார்கள்.நாம் பத்து கற்பனையின்படி வாழ்ந்து விட்டால் மோட்சம் போய்விடலாம் என்று எண்ணுகிறார்கள்.உண்மைதான், நீங்கள் பத்து கற்பனையின்படி வாழ்ந்துவிட்டால் உங்களுக்கு இரட்சிப்பு உண்டாகி விடும்.ஆனால் அதன்படி வாழ முடியாதே!அதுதான் அங்கு பிரச்சனை.எவருமே அதை பின்பற்ற முடியாது.பரீட்சை வைக்கும்போதே தேர்ச்சி பெறக்கூடாதுஎன்பதற்காக பரீட்சை வைத்தது போல் தேவன் அதை கொடுத்துவிட்டார்.

பள்ளிக்கூடங்களில் நடத்தப்படும் தேர்வு வேறு.அது தேர்ச்சி பெறுவதற்காக கொடுக்கப்படும் பரீட்சை.நாம் அதில் தேர்ச்சி பெறவில்லை என்றால், நாம் படிக்கவில்லை என்று அர்த்தம்.நம்மைfail-ஆக்க வேண்டும் என்றுஎவரும் பரீட்சை வைப்பது கிடையாது.நான் சிறுபையனாக இருக்கும்போது, "இந்த வாத்தியார் நம்மை fail-ஆக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே பரீட்சை வைக்கிறார்" என்று நான் நினைப்பதுண்டு.கிடையாது.அவர் நமக்கு பாடம் சொல்லிக்கொடுத்துவிட்டு, அது நமக்கு விளங்கியிருக்கிறதா என்று பார்க்க பரீட்சை வைக்கிறார்.அது வேறு.ஆனால் இந்த பரீட்சையை தேவாதி தேவனே கொடுக்கிறார்.எதற்காக கொடுக்கிறார்?இந்த ஜனம் எப்படிப்பட்ட ஜனம்?ஆதாமிலிருந்தே எடுத்துக்கொள்வோம். தேவன் ஆதாமிடம், "நான் என்னுடைய குமாரனாகிய இயேசுவை அனுப்புகிறேன், உன் பாவத்தையெல்லாம் சுமப்பதற்கும், இன்னும் வருங்கால வர்க்கத்தின் பாவத்தைச் சுமப்பதற்கும் ஏதேன் தோட்டத்தில் ஒரு சிலுவையை வைத்து, அங்கு அவரை அறைந்து விடுவோம்"என்று சொல்லியிருந்தால் அவன், "ஆண்டவரே, அதெல்லாம் செய்ய வேண்டாம். நானே பார்த்துக் கொள்கிறேன்.நான் எவ்வளவு பெரியவன், எப்படிப்பட்டவன், பாவ பிரச்சனை அப்படிப்பட்ட ஒரு பிரச்சனையா?அதை என்னால் மேற்கொள்ள முடியாதா?நான் அதை சரிசெய்து விடுவேன்" என்று சொல்லியிருப்பான்.ஆகவேதான் தேவன் அநேக நாட்களாக இரட்சகரை அனுப்பவில்லை.ஏனென்றால் எல்லாரும் இதுபோன்று ஒருதவறான தன்னம்பிக்கை உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

சிலர்,"எல்லாவற்றையும் நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம்; யாரும் எங்களுக்குத் தேவையில்லை;கடவுள் எங்களுக்குத் தேவையில்லை" என்று சொல்லுகிறார்கள்.இன்னும் சிலர், "எங்களிடம் சொன்னால் நாங்கள் பார்த்துக் கொள்கிறோம்; உம்முடைய குமாரனைஅனுப்பி, அவரை ஏன் சாகடிக்க வேண்டும்? அதெல்லாம் தேவையில்லை" என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஜனங்கள் அப்படிப்பட்டவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.அதுமட்டுமல்லாமல், தாங்கள் பாவி என்றும் ஒத்துக்கொள்ளாதவர்கள் இவர்கள்.'நீ பாவி' என்று சொன்னால், ஜனங்கள், நம்மை என்ன பாவி என்று சொல்லுகிறார் என்கிறார்கள்.வேதம், "எல்லாரும் பாவஞ்செய்து தேவமகிமையற்றுப் போனார்கள்" என்று சொல்லுகிறது.நான் இன்னொருவரை பாவி என்று சொல்லுவதில்லை.ஏனென்றால், நானும் பாவி, எல்லாரும் பாவிகள்.ஆகவே நான் இன்னொருவரிடம், 'நீ பாவி' என்று சொல்லுவது கிடையாது.மனுஷர்கள் ஒருவரையொருவர் பாவி என்று சொல்லிக்கொள்வதில்லை.அது அநாகரீகம்.ஆனால் நாம் பிரசங்கிக்கும்போது எதைச் சொல்லுகிறோம்?இன்னொருவரை பாவி என்று சொல்லுவதற்காக சொல்லவில்லை.வேதவசனம்,"எல்லாரும் பாவிகள்" என்று சொல்லுகிறதே, அதை கவனி, அதில் விஷயம் இருக்கிறது, அதுதான் பிரச்சனை என்று சொல்லுகிறோம்.நான் ஒருவரிடம் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது அவர், "நான் பாவி என்பதை என்னால் ஒத்துக்கொள்ள முடியாது" என்று சொன்னார்.அவர் குடும்ப பிரச்சனைக்காக என்னிடம் வந்திருந்தார்.நான் அவரிடம், "நீங்கள் ஒத்துக்கொள்ள முடியாது என்று சொல்லுகிறீர்கள்.உங்களுடைய பிரச்சனையே அதுதான்.உங்களுக்குள் பாவம் இருப்பதால் தான் உங்கள் மனைவியோடு உங்களால் சந்தோஷமாக வாழ முடியவில்லை" என்று சொன்னேன்.அதற்கு அவர், "அதற்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம் இருக்கிறது?நான் குடும்ப பிரச்சனை என்று சொல்லுகிறேன், ஆனால் நீங்கள் வேதத்தைப் பேசுகிறீர்கள்.பாவம், இரட்சிப்பு என்று சொல்லுகிறீர்கள்"என்றார்.அதற்கு நான், "அதற்கும் இதற்கும் பெரிய சம்பந்தம் இருக்கிறது.பாவம் சுயநலத்தை உண்டாக்குகிறது.அன்பில்லாத ஒரு தன்மையைக் கொடுக்கிறது.உள்ளே மனுஷனைக் கெடுக்கிறது.அதனால்தான் குடும்பத்தில் பிரச்சனை உண்டாகிறது.பாவம் என்கிற பிரச்சனை தான் நோய்.அந்த நோயை சரி செய்தால் இந்த நோயெல்லாம் சரியாகி விடும்.அன்பும், கரிசணையும் வந்துவிடும்.நாம் சரியாக நடந்துகொள்வோம்.சுபாவம் மாறும்.அதில் பெரிய முன்னேற்றம் உண்டாகும்.படிப்படியாக வந்துவிடலாம்" என்று சொன்னேன்.ஆனால்அவருக்கு அது விளங்கவில்லை.பிரச்சனையே பாவம் தான்.அவர் என்ன சொல்லுகிறார் என்றால், தலைவலிக்கிறது என்றால் வலி வராமல் இருப்பதற்கு மருந்து கொடு என்கிறார்.உள்ளே ஒருவேளை புற்றுநோய் (cancer) இருந்து, அதனால் வலி வரலாம்.அவருக்கு அதைப் பற்றி கவலையில்லை.பாவம் ஒரு புற்றுநோய் போல உள்ளே இருக்கிறது.சிலருக்கு தலையில் புற்றுநோய் இருக்கிறது.அதனால் வெளியே வலிக்கிறது.டாக்டரிடம் சென்றால்,வலிக்கு ஒரு Aspirin-ஐ கொடுத்து அனுப்பிவிடமாட்டார்கள்.முதலில் MRI scan எடுக்கச் சொல்லி, உள்ளே ஏதாவது இருக்கிறதா என்று பார்ப்பார்கள்.ஏன் இரண்டு வருடமாக வலித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான் அவர்களுடைய கேள்வி.இதையெல்லாம் illuminate பண்ண வேண்டும், இது இல்லை என்று சரியாக ஆராய்ந்து, அறிந்திருக்க வேண்டும் என்று அப்படி பார்க்கிறார்கள்.


பாவம் என்கிற ஒரு பிரச்சனை மனுஷனுக்குள் ஆழமாக பதிந்திருக்கிறது.பொதுவாக மனுஷன் அதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை.நீ என்ன என்னை பாவி என்று சொல்லுவது என்று கேட்கிறார்கள்.நான் பாவி என்று சொல்லவில்லை.வேதம், "எல்லாரும் பாவிகள்" என்றுசொல்லியிருக்கிறது.நான் அதை பிரசங்கித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.நான் யார் இன்னொருவரை பாவி என்று சொல்லுவதற்கு?நான் ஒருநாளும் அப்படிச் சொல்லவே மாட்டேன்.நானே பாவி, கர்த்தர் என்மேல் இரக்கமாயிருந்து,என்னுடைய பாவங்களை மன்னித்து, என்னை ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறார்.அப்படி இருக்கும்போது நான் ஏன் இன்னொருவரை பாவி என்று சொல்லுகிறேன்.நான் என்ன சொல்லுகிறேன் என்றால், "எல்லாரும் பாவிகளாயிருக்கிறார்கள்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஆகவே அதை கவனியுங்கள் என்கிறேன்.அதுதான் பிரசங்கம்.சில நேரங்களில் இதை விளக்க வேண்டியதாய் இருக்கிறது.நான் பாவியல்ல என்று சொல்லுகிறவனுக்கு நீ பாவிதான் என்று அவனுக்கு எப்படி விளக்குவது?ஆகவேதான் தேவன், நான் பத்து கற்பனைகளைத் தருகிறேன், அதன்படி செய் என்கிறார்.அதைச் செய்யும்போதுதான் முடியாது என்பது அவனுக்கு விளங்குகிறது.ரோமர் 7-ஆம் அதிகாரத்தில் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல்,"நான் எதைச் செய்ய விரும்புகிறேனோ, அதை என்னால் செய்ய முடியவில்லை.எதைச் செய்யக்கூடாது என்று எனக்குத் தெரிகிறது.ஆனால் அதைத்தான் நான் செய்கிறேன்.எனக்குள் பாவம் குடிகொண்டிருக்கிறது.இந்த நிர்ப்பந்தமான நிலையிலிருந்து என்னை விடுவிப்பவர் யார்?" என்று கதறுகிறார்.எனக்குள் பாவம் இருக்கிறது.ஆகவேதான் என்னால் பத்து கற்பனைகளை செய்ய முடியவில்லை, நான் கண்டுபிடித்து விட்டேன் என்கிறார்.அதன்பிறகு இதற்கு பதில் என்ன என்று சொல்லுகிறார்.கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்கு ஸ்தோத்திரம்,ஏனென்றால் அந்த பாவ பிரச்சனையிலிருந்து அவர் தான் என்னை விடுவிக்கிறார் என்கிறார்.

இதைப் போதிப்பதற்குத்தான் தேவன் பத்து கற்பனைகளைக் கொடுத்தார்.இதைக் கொடுக்கும்போதே, "இதைச் செய்தால் பிழைப்பாய்" என்று சொல்லி கொடுக்கிறார்.அப்படியென்றால், செய்யவில்லையென்றால் செத்தாய் என்று அர்த்தம்.ஏன் தேவன் அப்படிச் சொல்லுகிறார்?ஏனென்றால் அவன் செய்து பார்க்க வேண்டும்.அவன் அதைச் செய்ய முடியாது.தன்னால் செய்ய முடியவில்லை என்ற நிலை வந்தவுடன் அவன், "ஆண்டவரே, என்னை இரட்சியும், என்மேல் இரக்கமாயிரும், எனக்கு ஒரு இரட்சகர் தேவை, என்னால் என்னை இரட்சித்துக்கொள்ள முடியவில்லையே!" என்றுதன்னுடைய பாவத்தை உணர்ந்து கதற வேண்டும்.அதற்காகத்தான் இது கொடுக்கப்பட்டது.

சிலர் பத்து கற்பனையை லேசாக எண்ணிவிடுகிறார்கள்.அது என்ன, தகப்பனையும் தாயையும் கனம்பண்ணுவாயாக என்பது.அதை நான் செய்து விடுகிறேன், அதினால் என்ன என்று சொல்லுகிறார்கள்.களவு செய்யாதிருப்பாயாக, விபச்சாரம் செய்யாதிருப்பாயாக, பொய்ச்சாட்சி சொல்லாதிருப்பாயாக என்பதையெல்லாம் நான் செய்து விடுகிறேன் என்கிறார்கள்.ஐசுவரியவானாயிருந்த தலைவன் ஒருவன் இயேசுவிடம்,"கற்பனைகளை எல்லாம் நான் என் சிறுவயது முதல் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்" என்கிறான்.இயேசு அவனிடம், "உனக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டு வா, என்னைப் பின்பற்றி வா" என்றார்.அவர் வேறு யாருக்கும் இப்படிச் சொல்லவில்லையே, ஏன் அவனுக்கு மட்டும் இப்படிச் சொன்னார்.இன்னும் கேட்டால், சகேயு என்பவன், "நான் யாரிடமாவது தீய வழியில் வாங்கியிருந்தேன் என்றால், நாலத்தனையாய் தந்து விடுகிறேன்" என்கிறான்.அவன் பொல்லாத வழியில் ஆஸ்தியை சேர்த்திருக்கிறான்.அதிலிருந்து பாதியை ஏழைகளுக்கு தந்து விடுகிறேன் என்கிறான்.இயேசு அவனிடம், பாதியெல்லாம் ஆகாது, மீதி எங்கே?அதை எடுஎன்று சொல்லியிருக்க வேண்டும்.ஆனால் அவனிடம் அப்படி கேட்கவில்லை.அதற்குப் பதிலாக, "இன்றைக்கு உன்னுடைய வீட்டிற்கு இரட்சிப்பு வந்தது" என்று சொன்னார்.அந்த ஐசுவரியவானிடம் மட்டும் ஏன் "எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டு வா" என்று சொன்னார்?சற்று யோசிக்க வேண்டும்.வேதத்தை வாசிக்கும்போது, இங்கு இப்படிச் சொல்லியிருக்கிறதே, அங்கு அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறதே என்று துண்டு துண்டாக படிக்கக்கூடாது.மொத்தமாக வாசிக்க வேண்டும்.ஐசுவரியவானிடம், "எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டு வா" என்றும், சகேயு பாதியைக் கொடுக்கிறேன் என்று சொன்னவுடன்,"உன் வீட்டிற்கு இரட்சிப்பு வந்தது" என்றும் ஏன் சொன்னார்?ஏனென்றால் சகேயுவுக்குள் மனமாற்றம் ஏற்பட்டு விட்டது.அவன் தான் பாவி என்பதை அங்கீகரித்து விட்டான்.இனி மீதி ஆஸ்தியைப் பற்றிகவலைப்பட வேண்டியதில்லை.இந்த பாதி ஆஸ்தியை எப்படி செலவழித்தானோ அப்படித்தான் மீதியையும் வைத்து சரியாகச் செய்வான்.அதுதான் அங்கு கவனிக்க வேண்டிய காரியம்.

பத்து கற்பனைகள் பயங்கரமானவை.இதைப் புரிந்துகொண்டால் தான் அதனுடைய பயங்கரம் விளங்கும்.இயேசு மலைப்பிரசங்கத்தில் இதை விளக்குகிறார்.அக்காலத்தில் பத்து கற்பனை அநேகருக்கு விளங்கவில்லை.அவர்கள் அதை தவறாக எடுத்துக்கொண்டார்கள்.பத்து கற்பனையினுடைய விளக்கம் தான் மலைப்பிரசங்கம்.இயேசு அதில், விபச்சாரத்தை போய் செய்ய வேண்டியதில்லை, பார்வையிலேயே அதைச் செய்து விடலாம் என்கிறார்."ஒரு பெண்ணை இச்சையோடு பார்க்கிற எவனும் அவளோடே விபச்சாரம் செய்தாயிற்று" என்று சொல்லுகிறார்.கொலை செய்ய வேண்டியதில்லை,கொலைகார எண்ணம் வந்துவிட்டாலே அவன் கொலை செய்தாயிற்று என்கிறார்.எவனுடைய பொருளையும் களவு செய்ய வேண்டியதில்லை, இன்னொருவனுடைய பொருளை இச்சித்தாலே அது திருட்டுக்குச் சமமாகி விடுகிறது.அவன் வைத்திருக்கிறானே, எனக்கு வயிறு எரிகின்றதே, அதை நான் எடுத்துக்கொள்ளலாமா என்று எண்ணும்போதே அவன் திருடினவனாகி விடுகிறான்.அங்கு களவு நடந்துவிட்டது என்கிறார்.ஆக, பார்வையிலேயே விபச்சாரம், எண்ணத்திலேயே கொலை, இச்சையிலேயே களவு நடந்து விடுகிறது.அந்த அளவின்படி அளந்தோம் என்றால், நிச்சயமாய் நான் பத்து கற்பனைகளை சரியாக செய்திருக்கிறேன் என்று இன்றைக்கு யாராவது சொல்ல முடியுமா?ஒருவர்கூட அப்படிச் சொல்ல முடியாது.அந்த அளவின்படி பார்த்தால் அத்தனை பேரும் பாவிகள்.கொலை செய்ய வேண்டியதில்லை, ஆனால் நினைத்திருக்கலாம்.சில பொல்லாத ஆட்கள் இருக்கிறார்கள்.இரண்டு பேரையாவது கொலை செய்து விடலாமா என்று யோசித்திருக்கிறோம்.நாம் கெட்ட காரியங்கள் எதையும் செய்யவில்லை.ஆனால் மனதில் அந்த எண்ணம் வந்திருக்கிறது.திருடவில்லை, எவருடையதையும் எடுக்கவில்லை.ஆனால் மனதளவில் இன்னொருவருக்குச் சொந்தமானதை இச்சித்ததினால் நாம் திருடியிருக்கிறோம்.பத்து கற்பனை என்பது இப்படிப்பட்ட உயர்வான காரியங்களைக் கொண்டது.இது வெறுமனே ஒரு செயல் அல்ல.பூரண நீதிக்கு விரோதமாய் இருக்கிற எல்லாமே பாவம்தான்.பூரணமாய் இருக்க வேண்டும்.அதுதான் பாவமில்லாத தன்மை.எவருமே அப்படி கிடையாது.எல்லாரும் பாவிகள் தான்.இதை காண்பிப்பதற்காகத்தான் பத்து கற்பனைகள் கொடுக்கப்பட்டது.ஆகவே பத்து கற்பனை மனுஷனை கண்டனம் பண்ணுகிறது.அது அவனை நீதிமானாக்குகிறதில்லை.

தேவன் பத்து கற்பனையைக் கொடுத்தவுடன் பலிகளைக் கொடுத்துவிட்டார்.ஏனென்றால் மனுஷன் பாவம் செய்து விடுவான்; பிறகு அவன், "நான் பாவி, எனக்கு என்ன வழி?" என்று கதறிக் கொண்டிருப்பான்.ஆகவேதான் தேவன் பலியைக் கொடுத்தார்.ஏனென்றால் இயேசு இன்னும் வரவில்லை.அவர் வரப்போகிறார், பாவத்தை தீர்க்கப்போகிறார் என்பதை போதிப்பதற்காக பலிகளைக் கொடுத்தார்.மிருகத்தின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, அவனுக்காக தெளிக்கப்படுகிறது.அதன் மூலமாகத்தான் அவனுடைய பாவம் மன்னிக்கப்பட முடியும்.அப்போதுதான் அவனுக்கு நிம்மதி உண்டாக முடியும்.கர்த்தர் பலிகளை அன்றைக்கே கொடுத்துவிட்டார்.பழைய ஏற்பாட்டில் அந்த இரத்தம் சிந்தி தெளித்தபோது, ஒவ்வொரு முறை அது தெளிக்கப்படும்போதும் அது இவனுடைய பாவத்திற்காக சிந்தப்படுகிறது என்று சத்தமிடுகிறது.அது தேவனுடைய சமுகத்திலே தெளிக்கப்படும்போது அவனுக்கு மன்னிப்பு உண்டாகிறது.இவனுடைய பாவத்தின் நிமித்தமாக அது சிந்தப்படுகிறது.இவன் பாவி என்பதை அது அறிவிக்கிறது.ஆனால் இயேசுவின் இரத்தமோ நம்மை நீதிமான்களாக்குகிறது.எவ்வளவு பெரிய வித்தியாசம் என்று பாருங்கள்!ஆபேலின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டதினால் நாம் நீதிமான்களாகி விடுவோம் என்று சொல்லவே முடியாது. ஆகவேதான் ஆசிரியர்,"ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப்பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தமாகிய தெளிக்கப்படும் இரத்தத்தினிடத்திற்கும் வந்து சேர்ந்தீர்கள்" என்று சொல்லுகிறார்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?ஆபேலின் இரத்தம் ஒருபோதும் உங்களை நீதிமான்கள் என்று அறிவிக்க முடியாது.ஆனால் இது இயேசுவின் இரத்தம்.இது ஒவ்வொரு நாளும், ஒவ்வொரு நிமிடமும் 'நாம் நீதிமான்கள்' என்று அறிவித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.அந்த சத்தம் ஆண்டவருக்குக் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க வேண்டியதில்லை.ஏனென்றால் அவர் மறந்துவிடுவதில்லை;அவருக்கு ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை.அந்த சத்தம் நம்முடைய காதுகளில் கேட்க வேண்டும்.ஆகவேதான் 25-ஆம் வசனம், "பேசுகிறவருக்கு நீங்கள் செவிகொடுக்கமாட்டோம் என்று விலகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்"என்று சொல்லுகிறது.அதற்கு முந்தைய வசனத்தின் கடைசியில், "ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப்பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தமாகிய..."என்று சொல்லுகிறது.அதாவது,அந்த இரத்தம் பேசுகிறதற்குச் செவிகொடுக்கமாட்டோம் என்று விலகாதபடிக்கு எச்சரிக்கையாய் இருங்கள் என்று சொல்லுகிறது.இதை விட்டு விட்டால் 'நான் பாவி' என்கிற உணர்வுதான் இருக்குமே ஒழிய, 'நான் நீதிமான்' என்கிற உணர்வு இருக்காது.ஆகவேதான் இந்த சத்தம் கேட்கும்படி எச்சரிக்கையாய் இருங்கள் என்கிறார்.

இரண்டாவது, தேவனுடைய சமுகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கிற இந்த தெளிக்கப்படும் இரத்தம் என்ன சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறது?தேவன் அவருடைய கண்டிப்பான நீதியை நிறைவேற்றுகிறவராக மட்டுமல்ல, அவர் நீடிய பொறுமை உள்ளவராகவும் இருக்கிறார் என்பதை நமக்கு நினைவுபடுத்திக் கொண்டே இருக்கிறது.தேவன் நீதிபதி.அவர் நியாயம் செய்பவர்.அவர் நியாயத்தில் தவறவே முடியாது.ஆகவேதான் இந்த இரத்தம் மிகவும் முக்கியம்.சிலுவை எதைக் காண்பிக்கிறது?அங்கு நடந்தது நியாயம்.சிலர், "நல்ல பரலோகப்பிதா எப்படி தம்முடைய குமாரனை சிலுவையில் அறையலாம்?"என்று கேட்கிறார்கள்.ஒரு உதாரணத்தைச் சொல்லுகிறேன் கவனியுங்கள்.ஒருவன் கொலை செய்கிறான்.நீதிபதி அவனுக்கு தூக்குத் தண்டனை கொடுக்கிறார்."இவர் நல்ல நீதிபதி, இவர் எப்படி அவனை தூக்கிலிடலாம்?"என்று எவராவது கேட்கிறார்களா?எவரும் அப்படி கேட்கமாட்டார்கள்."அவன் என்ன செய்தான்?அவனை தூக்கில் போட்டு விட்டார்களே" என்றுதான் கேட்பார்களே ஒழிய, "ஏன் அந்த நீதிபதி இவனை தூக்கில் போட்டார்?" என்று எவரும் கேட்கவே மாட்டார்கள்.ஏனென்றால் நீதிபதிகள் நியாயம் செய்கிறவர்களாக இருக்கிறார்கள்.சட்டம் என்ன சொல்லுகிறதோ அதைச் செய்கிறார்கள்.அவர்கள் பாரபட்சம் பார்ப்பதில்லை.இவர்களே இப்படி இருக்கிறார்கள் என்றால், பரலோக நியாயாதிபதி, யாவருக்கும் நீதிபதியாய் இருக்கிற அவர் எப்படி இருப்பார் என்று பாருங்கள்!அவர் நியாயம் செய்கிறார்.சிலுவையில் நடந்த மரணம், தேவன் நியாயம் செய்ததினால் நடந்த மரணம்.நம்முடைய பாவத்திற்காக நாம் மரிக்காமல்நம்மை விட்டுவிட்டு, அவருடைய குமாரனைக் கொன்றார், பலியாக்கினார்.ஏனென்றால் அவர் நீதி தவறாதவர்.ஆகவேதான் நாம் அவரை நம்புகிறோம்.ஏனென்றால் எக்காரணத்திற்காகவும் அவர் நீதியை விட்டுக்கொடுக்கவில்லை.குமாரனே போனாலும் பரவாயில்லை, அவனை நான் எழுப்பிக்கொள்கிறேன், நீதி நிலைக்கட்டும் என்று சொல்லுகிறார்.'பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்' என்று நான் சொல்லிவிட்டேன், ஆகவே நான் செய்து தீருவேன் என்று சொல்லி செய்துவிட்டார்.இன்றைக்கு அவர் நம்மிடம் கண்டிப்பான நீதியைக் காண்பிக்கிறவராக இல்லை.அவர் நீடிய பொறுமை உள்ளவராக இருக்கிறார்.

நாம் மிகவும் பூரணமானவர்கள் என்று நீங்கள் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்களா?நாம் மிகவும் யோக்கியமாக இருக்கிறதால் ஆண்டவர் நம்மை ஆசீர்வதிக்கிறதைத் தவிர வேறு எதுவும் செய்ய முடியாது என்று எண்ணுகிறீர்களா?கிடையாது.நாம் இயேசுவின் மூலமாய் பூரணர்களாகி இருக்கிறோம்.நாம் அவருடைய இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவர்கள்.ஆகவேதான் வேதம் 'தெளிக்கப்பட்ட இரத்தம்' என்று சொல்லுகிறது.வெறுமனே இரத்தத்தை கிண்ணத்தில் பிடித்து வைத்திருந்தால் அது வேலைக்கே ஆகாது.அது நம்மேல் தெளிக்கப்பட்டிருக்கிறதா?நாம் அதை விசுவாசித்திருக்கிறோமா?நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் பூசுங்கள் என்று சொன்னாரே அதை பூசினீர்களா?நீங்கள் அதை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொண்டீர்களா?அதை அறிக்கை செய்திருக்கிறீர்களா?நீங்கள் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவர்களா?என்பதுதான் முக்கியம்.இரத்தத்தை குடம் குடமாக பிடித்து வைத்தாலும் அது வேலைக்கு ஆகாது.ஆக, தேவன் நீடிய பொறுமை உள்ளவராய் இருக்கிறார்.ஏன்?அவர் இரத்தத்தை தெளித்திருக்கிறார்.நம்மிடம் ஆயிரம் குறைகள் இருந்தாலும் ஒவ்வொரு நாளும் அந்த இரத்தத்தினால் நம்மைச் சுத்திகரிக்கிறார்.சில பிரசங்கியார்கள் சொல்லுவது போல"நீ இப்படிச் செய்தால் கர்த்தர் உன் கையை எடுத்து விடுவார்.இப்படிச் செய்தால் உன் காலை எடுத்து விடுவார்.அவர் உன்னை ஊதிப்போட்டு விடுவார்"என்று அவர் இருந்தாரென்றால் இப்போது நாம் எங்கே இருப்போம் என்று சொல்ல முடியாது.ஆனால் கர்த்தருக்கு ஸ்தோத்திரம், அவர் அப்படிச் செய்வதே கிடையாது.அவர் மிகவும் பொறுமையாய் இருக்கிறார்.ஏனென்றால், தம்முடைய குமாரனாகிய இயேசுவினுடைய இரத்தம் நமக்காகச் சிந்தப்பட்டிருக்கிறது.ஆகவே நம்மிடம் ஆயிரம் குறைகள் இருந்தாலும் நம்மை சரிசெய்யும்படியாய் நம்மைச் சுத்திகரித்து நாளுக்குள் நாள் நாம் பூரணராகும்படியாக நமக்குள் ஆவியானவரைக் கொண்டு வசனத்தின் மூலம் வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறார். பூரணத்திற்கு மேல் பூரணமாக நம்மை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்.இந்த இரத்தம் இதை நமக்குப் போதிக்கிறது.இந்த இரத்தம் நம்முடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறதற்கு காரணமாய் இருந்தது மட்டுமல்ல, நம்மைச் சுத்திகரிப்பதற்கும் காரணமாய் இருக்கிறது.பாவம் மன்னிக்கப்பட வேண்டும்.அதுமட்டுமல்லாமல், ஒவ்வொரு நாளும் நாம் சுத்திகரிக்கப்பட வேண்டும்.

நமக்கு இரண்டு காரியங்களும் தேவை.நாம் தினந்தோறும் சுத்திகரிக்கப்படுகிறோம் என்று எத்தனை பேர் நம்புகிறீர்கள்?ஏனென்றால் இந்த பாவ உலகத்தில் பாவ அழுக்கு நம்மேல் ஒட்டுவது என்பது மிகவும் சர்வ சாதாரணமாக நடக்கக்கூடியது.நாம் சற்று ஏமாற்றமடைந்தோம் என்றால், கெட்ட எண்ணம் உருவாகி விடும்.ஒரு தவறான தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாலே அசிங்கமான எண்ணங்கள் உடனே நமக்குள் வந்து நம்மை கறைபடுத்தி விடும். இவற்றில் இருந்தெல்லாம் நம்மை கழுவும்படியாக, நம்மை சுத்தமாக்கும்படியாக இயேசுவின் இரத்தம் எப்போதும் நம்மை சுத்திகரித்துக் கொண்டிருக்கிற ஊற்றாய் இருக்கிறது. அதைத்தான் சகரியா 13:1 'திறக்கப்பட்ட ஊற்று ஒன்று உண்டாயிருக்கிறது' என்று சொல்லுகிறது.இதன் அடியிலேயே நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்;இதனால் சுத்தமாக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறோம்; இது நம்மை சுத்திகரித்துக்கொண்டே இருக்கிறது.வேறு வழியில்லை, இந்த பாவ உலகத்தில் திறக்கப்பட்ட ஊற்று மிகவும் தேவை.

மூன்றாவது, நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தம் மிகவும் சந்தோஷமான செய்தியை அறிவிக்கிறது.அது குற்றவாளியை நோக்கி, "நீ இரக்கம் பெற்றிருக்கிறாய், உனக்கு பாவமன்னிப்பு உண்டாயிருக்கிறது"என்கிற சந்தோஷமான செய்தியை அறிவிக்கிறது.ஆபேலின் இரத்தம் அப்படி அறிவிக்க முடியவில்லை.அது தேவனுடைய சமுகத்தை நோக்கிக் கூப்பிட்டது.தேவன் காயீனிடம், "உன்னுடைய சகோதரனுடைய இரத்தத்தை நீ பூமியில் சிந்தியிருக்கிறாய், அது என்னை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறது" என்கிறார்.அது சந்தோஷமான காரியமா?கிடையாது.ஆனால் இன்றைக்கு இயேசுவின் இரத்தம் சந்தோஷமான ஒருசெய்தியை அறிவிக்கிற இரத்தமாய் இருக்கிறது.அந்த சந்தோஷமான செய்தி என்ன?அது குற்றவாளியை நோக்கி, "உன்னுடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டது, நீ இரக்கம் பெற்றிருக்கிறாய்" என்று சொல்லுகிறது.ஆகவே கிறிஸ்தவ பிரசங்கம் அதை பிரதிபலிக்க வேண்டும்.தேவனுடைய சமுகத்தில் வைக்கப்பட்டிருக்கிற அந்த இரத்தம் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறது.ஆக பிரசங்கியாராகிய நானும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிறவராய் இருக்க வேண்டும்.ஆகவேதான் உங்களை திட்டி தீர்ப்பதற்காக நான் பிரசங்கியாராக ஆகவில்லை.உங்களை வருந்தி அழைத்து, இந்த ஆண்டவரிடத்திலே வாருங்கள் என்று உங்களுக்கு தைரியம் ஊட்டுவதற்காக பிரசங்கியாராக இருக்கிறேன்.தான் குற்றவாளி என்று நம்பிக்கொண்டு,கர்த்தரை விட்டு தூர விலகி ஓடிக்கொண்டிருக்கிறவனைப் பார்த்து, பயந்து கொண்டிருக்கிறவனைப் பார்த்து,கிட்டே வா என்று அழைக்கிறவனாய் இருக்கிறேன்.

ஒருவர், "நீ போகிற வழியிலே போய்க் கொண்டிரு, கர்த்தர் உன்னை அடித்தார் என்றால் உனக்குத் தெரியும்.அவர் அடித்தால் நீ தாங்கமாட்டாய்" என்கிறார்.அப்படிச் சொல்லுகிறவர் யோக்கியமானவரா?ஆண்டவர் அவரை அடித்தார் என்றால் அவர் தாங்கமாட்டார்.அவரவரை அடிக்க வேண்டிய இடத்தில் கர்த்தர் சரியாக அடித்தார் என்றால் நாம் எவருமேஉயிரோடு இருக்க முடியாது.பிரசங்கியார்களும் இருக்க முடியாது, ஜனங்களும் இருக்க முடியாது.பிறகு சபையே காலியாகி விடும்.ஆகவேதான் புலம்பல் 3:22-இல், "நாம் நிர்மூலமாகாதிருக்கிறது கர்த்தருடைய கிருபையே"என்று வாசிக்கிறோம். நாம் எல்லாருமே கிருபையில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.ஆகவே நம்முடைய பிரசங்கமும் கிருபையின் பிரசங்கமாய் இருக்க வேண்டும்.மலை அடிவாரத்தில் இருப்பவர்கள், அவருடைய பிரசங்கத்தை நிறுத்தச் சொல்லுங்கள் என்று சொல்லக்கூடாது.அது கிருபையின் பிரசங்கமாய் இருக்க வேண்டும்.பயம் காட்டுகிற பிரசங்கமாய் இருக்கக்கூடாது.பழிவாங்குகிறவர் வருகிறார் என்று சொல்லுகிற பிரசங்கமாய் இருக்கக்கூடாது.உன்னை அடிப்பார், நொறுக்குவார், உன் கையை எடுத்து விடுவார், உன் காலை எடுத்து விடுவார், உன்னை ஊதிப்போடுவார், நிர்மூலமாக்குவார் என்பது கிறிஸ்தவ பிரசங்கம் அல்ல. ஏனென்றால் இயேசுவின் இரத்தம் பேசுகிற நன்மையான காரியங்களுக்கு equal-ஆக நம்முடைய பிரசங்கம் இருக்க வேண்டும். வேறு எதையாவது பேசுகிற பிரசங்கம் அந்நிய வார்த்தைகள்.அது வேறு எங்கோ இருந்து வருகிறது.அது நல்ல சத்தம் அல்ல. ஒவ்வொரு கிறிஸ்தவ பிரசங்கியார்களுடைய சத்தமும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இயேசுவின் இரத்தத்தின் சத்தத்திற்கு ஒத்ததாய் இருக்க வேண்டும்.அது என்ன சொல்லுகிறதோ அதை பிரதிபலிக்கிற சத்தமாய் இருக்க வேண்டும்.

சில பிரசங்கியார்கள் மிரட்டிக்கொண்டே இருப்பார்கள்.ஒருவர் என்னிடம், "அவர் என்னை சபித்து விட்டார்.நீ நன்றாக இருக்கமாட்டாய் என்று சொல்லிவிட்டார்"என்றார்.பிரசங்கியார்கள் சபிப்பதற்காக அல்ல, கர்த்தர் மன்னிக்கிறார் என்று சொல்லுவதற்காக இருக்கிறார்கள்.தாவீது பெரிய பாவம் செய்துவிட்டான்.இன்னொருவனின் மனைவியை எடுத்துக்கொண்டு, அவனைக் கொன்று, அவ்வளவு பெரிய அக்கிரமம் செய்துவிட்டான்.தாவீதைக் கொன்றாலும் அது நியாயம்தான்.அவனே அதைச் சொல்லுகிறான்.நாத்தான் தீர்க்கதரிசி தாவீதிடம் அதை யாரோ செய்தது போன்றுஒரு கதை போல சொல்லுகிறான்.தாவீது அவனிடம், "இந்தக் காரியத்தைச் செய்த மனுஷன் மரணத்திற்குப்பாத்திரன்" என்கிறான்.அப்போது நாத்தான், "நீயே அந்த மனுஷன்" என்கிறான்.தாவீதுக்கு எப்படியிருந்திருக்கும் என்று பாருங்கள்!சிலர் வெறும் பிரமாணத்தை மட்டும் பேசுவார்கள்.அந்த நபர் நீதான் என்று சொன்னவுடன் உடனே கிருபையை பேசுவார்கள்.அவர்களுடைய பிரசங்கமே மாறிவிடும்;பிரமாணம் போய் கிருபை வந்துவிடும்.ஆகவேதான் நான் பிரசங்கியார்களுக்குச் சொல்லும்போது, நீதான் அது என்று எண்ணிக்கொள், அப்போது சரியாக பேசுவாய் என்று சொல்லுவேன்.நாத்தான் எல்லாவற்றையும் கதையாகச் சொல்லி, கடைசியில்,"நீயே அந்தமனுஷன்" என்று சொன்னவுடன் தாவீதுக்கு பகீர் என்றாகி விட்டது.அவன், "நான் பாவி, நான் கர்த்தருக்கு முன்பாக பாவம் செய்துவிட்டேன்" என்கிறான்.அவன் மிகப்பெரிய ராஜா, சென்ற இடங்களில் எல்லாம் அவனுக்கு வெற்றி உண்டானது.கர்த்தர் அவனை அவ்வளவாக உயர்த்தியிருக்கிறார்.ராஜாவாகிய அவன் கர்த்தருக்கு முன்பாக மண்டியிட்டு, "நான் பாவஞ்செய்தேன்"என்கிறான்.நாத்தான் அவனிடம், கர்த்தர் சாவை உன்னைவிட்டு அகற்றிவிட்டார்.நீ சாகமாட்டாய், வாழ்வாய் என்கிறான். கர்த்தருடைய கிருபை எவ்வளவு பெரிதென்று பாருங்கள்!

சிலருக்கு ஏன் வாயிலிருந்து கிருபை என்பதே வருவதில்லை என்று எனக்கு விளங்குவதில்லை.கிறிஸ்தவ பிரசங்கம் கிருபையின் பிரசங்கம்.இயேசு கிருபையை பிரசங்கம் பண்ணினார்."ஆகையால், என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம், என்னத்தை உடுப்போம் என்று கவலைப்படாதிருங்கள்.இவைகளையெல்லாம் அஞ்ஞானிகள் நாடித்தேடுகிறார்கள்; இவைகளெல்லாம் உங்களுக்கு வேண்டியவைகள் என்று உங்கள் பரமபிதா அறிந்திருக்கிறார்.முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்"(மத்தேயு 6:31-33) என்று இயேசு பிரசங்கம் பண்ணினார். "போ, இனி பாவஞ்செய்யாதே" என்று விபச்சார குற்றத்தில் சிக்கியவளைப் பார்த்து சொல்லுகிறார்.இப்படியெல்லாம் பிரசங்கம் பண்ணுகிற இயேசு பரிசேயர் மத்தியில் எப்படி இருந்திருப்பார் என்று பாருங்கள்!அவர்கள் மதவாதிகளாய் இருக்கிறார்கள்.அவளைக் கொண்டுவந்து நிறுத்தும்போதே, இவளை விபச்சார குற்றத்திலே கையும் களவுமாய் பிடித்தோம். இவளை கல்லெறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று மோசே சொல்லுகிறார் என்று வேதத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறார்கள். அதற்கு இயேசு, "உங்களில் பாவமில்லாதவன் இவள்மேல் முதலாவது கல்லெறியக்கடவன்"என்று சொல்லி, கீழே குனிந்து ஏதோ எழுதுவது போல கண்டுகொள்ளாதது போன்று எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார். ஏனென்றால் அவர்கள் ஓடுவதற்கு ஒரு வாய்ப்பு கொடுக்க வேண்டுமே!இயேசு குனிந்து எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார். எல்லாரும் ஓட்டம் பிடிக்கிறார்கள். அங்கு இயேசு மட்டும் இருக்கிறார். இவர் அவள் மேல் கல்லெறிய முடியுமா? முடியாதா? இவரிடம் ஒரு குற்றமும் கிடையாது. ஒருவனும் இவரில் குற்றம் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. இயேசு, "பிசாசு என்னிடம் வந்தான், அவன் என்னிடம் ஒன்றையும் காணவில்லை" என்கிறார். இவரிடம் எந்த தவறும் கிடையாது. இவர் அவளைக் கல்லெறிந்து கொன்றிருந்தால் பழைய ஏற்பாட்டுகட்டளையின்படிஅது நியாயமாய் இருக்கும். ஆனால் அவர் அவளைப் பார்த்து, "போ, இனி பாவஞ்செய்யாதே"என்கிறார்.இப்பேர்ப்பட்ட இயேசுவினுடைய பிரசங்கம் எப்படியிருந்திருக்கும் என்று பாருங்கள்!அவருடைய பிரசங்கத்தைக் கேட்டு ஒரு பெண் கூட்டத்திலிருந்து, "உம்மைச் சுமந்த கர்ப்பமும் நீர் பாலுண்ட முலைகளும் பாக்கியமுள்ளவைகள்" என்கிறாள். அவளுக்கு எப்படிப்பட்ட சந்தோஷம் இருந்திருக்கும் என்று பாருங்கள்!உம்மை யார் பெற்றது? உமக்கு யார் பால் கொடுத்தது? உன்னுடைய தாய் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவள் என்கிறாள். 1850-ஆம் ஆண்டுகளில் லண்டன் மாநகரில் சார்லஸ் ஸ்பர்ஜன் என்கிற மிகப்பெரிய பிரசங்கியார் பிரசங்கித்துக் கொண்டிருந்தார்.அவருடைய சபையில் 10,000 பேர் இருந்தனர்.அவர் மிகச்சிறந்த பிரசங்கியார். அவர் இவ்வாறு சொல்லுகிறார்:இயேசு பிரசங்கித்தது போல கிருபையும் இரக்கமும் உள்ள பிரசங்கத்தை பிரசங்கிக்கவில்லை என்றால், இயேசுவின் இரத்தம் பேசுகிற நன்மையானவைகளைப் பேசவில்லை என்றால், உன்னை யார் பெற்றது? உன்னை எதற்காக பெற்றார்கள்? எதற்கு எங்களுடைய உயிரை வாங்குகிறாய்? எங்களுடைய மண்டையை ஏன் உருட்டுகிறாய்? என்று ஜனங்கள் கேட்கக்கூடியதாகி விடும் என்கிறார்.கர்த்தருடைய கிருபை பெரியது. நாம் எல்லாரும் அவருக்கு முன்பாக சமமாக இருக்கிறோம். "எல்லாரும் பாவஞ்செய்து, ஏகமாய்க் கெட்டுப்போனார்கள்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஆக, எல்லாருக்கும்இரட்சிப்பு ஒரே வழிதான். இது ஒரு சந்தோஷமான செய்தி. அதைத்தான் சொல்ல வருகிறேன். ஆபேலினுடைய இரத்தம் சந்தோஷமாய் அறிவிக்கிறதற்கு என்று ஒன்றுமே கிடையாது.

அடுத்ததாக, இயேசுவின் இரத்தம்என்ன நன்மையானவைகளைச் சொல்லுகிறது?இரத்தம் 'தெளிக்கப்படும் இரத்தம்'என்று அழைக்கப்படுகிறது.பழைய ஏற்பாட்டு ஜனங்களுக்கு அது நன்றாக விளங்கினது.தெளிக்கப்படும் இரத்தம் என்றால் என்ன?பஸ்கா அன்றைக்கு இரத்தத்தைநிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் தெளித்து ஜனங்கள் உள்ளே போய் உட்கார்ந்து கொண்டார்கள்.அந்த வீட்டிற்குள் சங்காரக்காரன் வரவில்லை.அவர்களுக்கு தெளிக்கப்பட்ட இரத்தம் என்றால் என்ன?பாதுகாப்பு.ஒரு குஷ்டரோகி சுத்தமாக வேண்டுமென்றால் அவனுக்கு இரத்தம் தெளிக்கப்பட வேண்டும்.அவன் தன்னை ஆசாரியனிடத்தில் போய் காண்பிக்க வேண்டும்.பிறகு அவன் சுத்தமானான் என்று அறிவிக்கப்படுவான்.இரத்தம் தெளிக்கப்படுதல் என்பது சுத்தமாக்கப்படுவது என்று அவனுக்கு நன்றாக விளங்குகிறது.ஒருவனை ஆசாரியனாக பிரதிஷ்டை பண்ண வேண்டுமென்றால், அவன்மேல் இரத்தத்தை தெளித்தார்கள்.இரத்தம் தெளித்தல் என்றால் என்ன என்று அவனுக்கு நன்றாக விளங்கினது.அவன் மற்ற ஜனத்திலிருந்து பிரித்தெடுக்கப்பட்டு, ஆசாரியனாக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறான்.அவன் ஒரு பிரத்யேகமான வேலைக்கென்று தேவனால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவன் என்பதை அந்த இரத்த தெளிப்பு காண்பித்தது.பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்தில் பிரதான ஆசாரியன் வருஷத்திற்கு ஒருமுறை மகா பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் சென்றான்.இரத்தம் இல்லையென்றால் அவன் உள்ளே போக முடியாது, அவன் செத்துவிடுவான்.இரத்தம் தான் உள்ளே நுழையக்கூடிய சிலாக்கியத்தைத் தருகிறது என்பது அவர்களுக்கு விளங்கினது.எந்த மனுஷனும் தன்னுடைய யோக்கியதையைக் கொண்டு தேவனுடைய சமுகத்தில் நுழைய முடியாது.இரத்தம் தான் அவனுக்கு அந்த அனுமதியையும், தைரியத்தையும் தருகிறது.இவையெல்லாம் இன்றைக்கு நிஜமாகி விட்டது.அன்றைக்கு வெறும்நிழலாக, நாடகம் போன்று நடித்துக் காண்பித்தார்கள்.உண்மையாக அது நடக்கவில்லை.எவரும் உள்ளே சென்றது கிடையாது.பிரதான ஆசாரியன் ஒரு பிரதிநிதியாய் (representative) வருஷத்திற்கு ஒருமுறை சென்றான்.இன்றைக்கு நாம் அத்தனை பேரும் பிதாவினிடத்தில் போகலாம்."தைரியமாய்க் கிருபாசனத்தண்டையிலே சேரக்கடவோம்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.இதை இந்த இரத்தம் நமக்குச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது.இதை கேட்காமல் விட்டுவிட வேண்டாம்.ஆகவேதான் எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர்,"பேசுகிறவருக்கு நீங்கள் செவிகொடுக்கமாட்டோமென்று விலகாதபடி எச்சரிக்கையாயிருங்கள்" என்று சொல்லுகிறார்.ஏனென்றால் விட்டு விட்டீர்கள் என்றால், பெரிய ஆசீர்வாதங்களை இழந்துவிடுவீர்கள்.தைரியத்தோடே நுழையக்கூடிய ஒரு வாய்ப்பு உங்களுக்கு ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறதுஎன்கிறார்.

இயேசுவின் இரத்தம் நமக்கு ஆழமான காரியங்களைப் போதிக்கிறது.இயேசு சிந்தின இரத்தம் அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.அது 'தெளிக்கப்படும் இரத்தம்' என்றும்,'ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைக் காட்டிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற இரத்தம்' என்றும் சொல்லப்படுகிறது.இந்த இரத்தத்திற்கு ஏன் அவ்வளவு பெரிய முக்கியம்?இது பல அற்புதமான காரியங்களைப் போதிக்கிறது.அநேகர், பரிசுத்தம், பரிசுத்தம் என்று சொல்லுவார்கள்.ஆனால் அதனுடைய மறுபக்கமாகிய அன்பை விட்டுவிடுவார்கள்.சிலர், அன்பு, அன்பு என்று சொல்லுவார்கள்.ஆனால் பரிசுத்தத்தை விட்டுவிடுவார்கள்.அன்பு இருந்தால் போதும், பரிசுத்தம் தேவையில்லை என்பது போன்று சொல்லிவிடுவார்கள்.ஆனால் பரிசுத்தம், அன்பு இந்த இரண்டையுமே இயேசுவின் இரத்தம் காண்பிக்கிறது.இயேசு ஏன் சிலுவையில் மரித்தார்?ஏன் இரத்தம் சிந்தினார்?தேவன் பரிசுத்தர், ஆகவே அவர் பாவியை கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட முடியாது.வெறுமனே மன்னித்து ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.ஏனென்றால் அவர் ஒரு சட்டத்தை வைத்துவிட்டார்.'பாவம் செய்கிற ஆத்துமா சாகவே சாகும்'என்று வைத்துவிட்டார்.அவர் அதை நிறைவேற்றியே ஆக வேண்டும்.அவர் பரிசுத்தர், அவர் பாவத்தை வெறுக்கிறார்.பாவத்தை நோக்கிப் பார்க்கக்கூடாத சுத்தக்கண்களை உடையவர் அவர்.பாவத்தோடு அவருக்கு சம்பந்தமே இருக்க முடியாது.ஒரு மனுஷனை அவர் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்றால், அவனுடைய உள்ளத்திலே வந்து வாசம்பண்ண வேண்டுமென்றால்,அவர் அவனை பாவங்களற கழுவ வேண்டும்.அதைத்தான் கல்வாரியிலே இரத்தத்தின் மூலமாக அவர் செய்தார்.

சிலர், "தேவன் எப்படி தம்முடைய குமாரனை சிலுவையில் அறைய முடியும்?அவரிடம் அன்பு இருந்தால் அவர் அதைச் செய்திருப்பாரா?"என்கிறார்கள்.அன்பினால் தான் தேவன் அதைச் செய்தார்.அப்படிச் செய்து, அதோடு சிலுவையில் செத்து விடு,பாவமாகி, சாபமாகிசெத்துவிடு, அங்கேயே கல்லறையிலேயே இரு என்று தேவன் இயேசுவை விட்டுவிடவில்லை.வேலை முடிந்தவுடன் மூன்றாவது நாள் எழுப்பிவிட்டார்.ஏனென்றால் அவருடைய குமாரன் மீது அவ்வளவு அன்புள்ளவராக இருக்கிறார்.ஊர் அறிய, அந்த நகரமே அதிர, எல்லாரும் நடுங்க இயேசுவை உயிரோடு எழுப்பினார்.அதுமட்டுமல்ல, பரலோகம் வரை அவரை உயர்த்தி, தம்முடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்கார வைத்தார்.எல்லாவற்றையும் அவருடைய பாதபடிக்குக் கீழ்ப்படுத்தியிருக்கிறார்.அவரை ராஜாதி ராஜாவாக, கர்த்தாதி கர்த்தராக, இரட்சகராக அறிவித்திருக்கிறார்.அவருடைய நாமத்திற்கு மேலான நாமம் வானத்திலும், பூமியிலும்,பூமிக்குக் கீழானோர் மத்தியிலும் இல்லை என்றாக்கி விட்டார்.இதை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால், அநேகர், "தேவனுக்கு அன்பு இருக்கிறதா?முதலில் அவருடைய குமாரனை நேசிக்கச் சொல்லுங்கள்" என்றுஇயேசுவை சிலுவையில் அறைந்ததைச் சொல்லுகிறார்கள்.ஒரு வேலைக்காக அது நடந்தது.ஆனால் அதற்குப் பிறகு தேவன் இயேசுவை எப்படியெல்லாம் கனப்படுத்த, உயர்த்த, மகிமைப்படுத்த வேண்டுமோ அப்படி வைத்து விட்டார்.ஏனென்றால் இயேசு அவருடைய நேசகுமாரன்.இயேசுவில் அவர் பிரியமாயிருக்கிறார்.இந்த பிதாவினுடைய அன்பை கேள்வியே கேட்கக்கூடாது.

இன்னும் சிலர், சத்தியத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு இரக்கத்தை விட்டு விடுவார்கள்.இவர்கள் பரிசேயர்களைப் போன்றவர்கள்.எல்லாவற்றிற்கும் வசனத்தைக் காண்பிப்பார்கள்.மோசே கல்லெறியச் சொன்னார், அதற்கு நான் வசனத்தைக் காண்பிக்கிறேன் என்பார்கள்.கிருபை, இரக்கம் இதைப் பற்றி வசனம் எடுக்கமாட்டார்கள்.சத்தியமும் இருக்க வேண்டும், இரக்கமும் இருக்க வேண்டும்.கல்வாரி சிலுவையில் சிந்தின இரத்தம் சத்தியத்தையும் சொல்லுகிறது, இரக்கத்தையும் காண்பிக்கிறது.சத்தியம் என்ன?பாவி தண்டனையைப் பெற வேண்டும்.அதுதான் சத்தியம்.அதை மாற்றிக்கொள்ள முடியாது.தேவன் அன்பாக இருக்கிறார், இரக்கமாய் இருக்கிறார்.ஆகவே பாவம் செய்தால் பரவாயில்லை, அவர் அனுசரித்துக் (adjust) கொள்வார் என்று அல்ல. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவர் இரக்கமாகவும் இருக்கிறார்.அவர் அனுசரித்துக்கொள்ளமாட்டார்.இரத்தம் எதைக் காண்பிக்கிறது?அவர் அனுசரிக்கிறவர் அல்ல, பாவத்தை தண்டிக்கிறவர், சத்தியத்தை நிலைநாட்டுகிறவர் என்பதைக் காண்பிக்கிறது.சத்தியம் சத்தியம் தான்.அதை அவர் வேண்டாம் என்று ஒருபோதும் விட்டுவிடவில்லை.ஆனால் இரக்கத்தையும் அவர் கொண்டுவருகிறார்.

சிலர், நீதியை வலியுறுத்திச் சொல்வார்கள், ஆனால் கிருபையை சொல்லவே மாட்டார்கள்.தேவன் நீதியையும் காண்பிக்கிறார், கிருபையையும் காண்பிக்கிறார்.இரத்தம் இரண்டையும் காண்பிக்கிறது.தேவன் நீதியுள்ளவரா?ஆம்.அவருடைய நீதியை நாம் ஒருநாளும் சந்தேகப்பட வேண்டியதில்லை.அவர் நியாயம் செய்வாரா?நிச்சயமாக செய்வார்.ஏன் நான் அதை நம்புகிறேன்?ஏனென்றால் அவர் சிலுவையில் நியாயத்தை செய்தார்.பாவம் செய்கிறவன் சாக வேண்டும் என்று இருக்கிறது.அவர் நம்மை கொல்ல விரும்பவில்லை.அன்பு இருப்பதால் இரட்சிக்க விரும்புகிறார்.ஆனால் நாம் சாக வேண்டும் என்று அவருடைய கட்டளையே சொல்லுகிறது.இதை எப்படிச் செய்வது?நம்மை உயிரோடு விட்டு அவருடைய குமாரன் மேல் நம்முடைய பாவத்தைச் சுமத்தி, அவரைக் கொன்றார்.எதற்கு?அவர் நீதிபதி, நீதி செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக. இல்லையென்றால் எவரும் அவரை நம்பமாட்டார்கள்.நான் அனுசரித்துக் கொள்கிறேன், பரவாயில்லை, மறந்துவிடுகிறேன் என்று சொன்னால் அவர் சொன்ன மற்றதெல்லாம் என்னாவது?அவர் நீதியை நிலைநாட்டிவிட்டு, கிருபையையும் காட்டுகிறார்.கல்வாரி சிலுவையில் சிந்தப்பட்ட இரத்தம் இதையெல்லாம் நமக்குப் போதிக்கிறது.

தேவன் பரிசுத்தர், அன்புமிக்கவர், நீதியுள்ளவர், கிருபையுள்ளவர், சத்தியத்திற்கு நிற்பவர், இரக்கமுடையவர்.இந்த இரத்தம் எல்லாவற்றையும் நமக்குப் போதிக்கிறது.எபிரெயர் நிருபத்தின்ஆசிரியர், அந்த இடத்திற்கு நீங்கள் வந்திருக்கிறீர்கள் என்கிறார்.எந்த இடத்திற்கு?தெளிக்கப்படும் இரத்தத்தினிடத்திற்கு வந்திருக்கிறோம்.அந்த இரத்தம் நல்ல காரியங்களை நமக்கு அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.ஆபேலின் இரத்தம் அறிவிக்க முடியாத அருமையான காரியங்களை நமக்குச் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது.இதை உண்மையாகவே நாம் விசுவாசித்தோம் என்றால் நம்முடைய வாழ்க்கையிலே பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டு விடும்.குற்றவாளிகள் போன்று தலைகுனிந்து இருப்பவர்கள் தலை நிமிர ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.சிலர் விசுவாச பிரமாணத்திலிருந்து, "நான் பாவமன்னிப்பை விசுவாசிக்கிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு, "நான் பாவி, என்ன செய்வது?நான் மோட்சம் போவேனா என்று சொல்ல முடியாது" என்று பயந்து கொண்டிருப்பார்கள்.ஒருவன் குற்றம் செய்து சிறைக்குச் சென்று, தண்டனையை அனுபவித்து முடித்து வெளியே வந்த பிறகு தண்டனையைப் பற்றி யோசித்துக் கொண்டிருக்கமாட்டான்.இப்போது அவன் விடுதலையாக இருக்கிறான், சமாதானமாக தூங்குகிறான், நிம்மதியாக இருக்கிறான்.இனி அவன் பயப்பட தேவையில்லை, ஒளிந்துகொள்ள தேவையில்லை.ஏனென்றால் தண்டனையை அனுபவித்து முடித்தாயிற்று.என்றைக்கு கல்வாரி சிலுவையில் இயேசு மரித்தாரோ அன்றைக்கு நம்முடைய தண்டனை எல்லாவற்றையும் அனுபவித்து முடித்து விட்டார்.இன்றைக்கு நாம் சமாதானத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, தலைநிமிர்ந்து செல்ல வேண்டும்.ஏனென்றால் நாம் தேவனுடைய பிள்ளைகள், அவர் நம்மை நேசிக்கிறார். இந்த சத்தியம் விளங்கி அதை விசுவாசிக்க ஆரம்பித்தோம் என்றால், இது நம் வாழ்க்கையிலே பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்;தைரியத்தையும், விசுவாசத்தையும், ஜெபத்தில் வெற்றியையும் தரும்.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency