0 item - ₹0.00

விசுவாச வாழ்க்கை (பாகம் 06) - நம்முடைய இருதயமும் தேவனுடைய வார்த்தையும்

Sunday Tamil Service - 19 AUG 18

Transcript

"விசுவாச வாழ்க்கை" என்கிற தலைப்பிலே தொடர் போதனையை கொடுத்து வருகிறோம்.எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரத்தை வைத்து இதிலிருந்து பல இடங்களுக்குச் சென்றுஇந்தப் போதனையை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.முதலாம் வசனத்தில் விசுவாசம் என்றால் என்ன என்பதைக் குறித்த விளக்கம் இருக்கிறது.நாம் நம்பிக்கொண்டிருக்கிற காரியங்களைக் குறித்த அசைக்க முடியாத ஒரு உறுதிதான் விசுவாசம் என்பதை காண்பித்தேன்.பிறகு இந்த விளக்கத்தின் இரண்டாம் பகுதியான காணப்படாதவைகளைக் குறித்த நிச்சயம் என்பதைக் குறித்துதான் இப்போது பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்.காணப்படாதவைகளைக் குறித்துப் பேசும்போது 3-ஆம் வசனமும் அதில் மிகவும் முக்கியமாக இருக்கிறது. அது "விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்" என்று சொல்லுகிறது. ஆக இந்த காரியங்களை வைத்து காணப்படாதவைகளோடு விசுவாசம் எப்படி சம்பந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறது என்பதைப் பார்த்து வருகிறோம்.காணப்படாத ஒரு உலகம் இருக்கிறது.

அநேகர் காணப்படாத உலகத்தைக் குறித்து அறிந்துகொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்.அது நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை, ஆகவே அது இல்லை என்று அவர்கள் எண்ணுகிறார்கள்.நாம் காணுவதுதான் உலகம், நம்முடைய கண்ணுக்குத் தெரியாததை நாம் நம்பவேகூடாது என்பதுதான் அவர்களுடைய நம்பிக்கை.ஆனால் நம்முடைய கண்ணுக்குத் தெரியாத காரியங்கள் ஏராளமாய் இருக்கிறது.ரேடியோ அலைகள் ஆகாயத்தில் கடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது. நம்மிடம் ஒரு ரேடியோ இருந்து அதை tune பண்ணினால் சரியாக capture பண்ணலாம். காணப்படாத ஒரு உலகம் இருக்கிறது, அதில் அநேக காரியங்கள் இருக்கிறது.காணப்படாத உலகத்தில் தேவன் இருக்கிறார்.பேதுரு, காணப்படாத தேவனை நாம் கண்டதில்லை, இருந்தாலும் அவரை விசுவாசித்து, சொல்லி முடியாத மகிழ்ச்சியால் அவரிலே களிகூருகிறோம் என்கிறார் (1 பேதுரு 1:8).நாம் ஆராதிக்கும்போது அவருடைய பிரசன்னத்தை அனுபவித்து பாடுகிறோம், மகிழுகிறோம்.காணப்படாத தேவன் நமக்கு நிஜமாய் இருக்கிறார்.அவர் இருக்கிறார் என்பதை நாம் உணர முடிகிறது.ஆனால் அநேகர் வெறும் தாங்கள் காண்பதை வைத்து வாழுகிறார்கள்.நாம் விசுவாசத்திலே வாழுவதைப் பற்றி போதித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.விசுவாசம் காணப்படாதவைகளோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது.விசுவாசத்திலே ஜீவிக்கிறவர்கள் காணப்படாத உலகத்தை நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள்,அதில் உள்ளவைகளை நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள், அதோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.விசுவாசம் காணப்படாதவைகளோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது.ஆவிக்குரிய உலகத்திலே நமக்கு இருக்கிற உதவிகளை நம்மால் காண முடிகிறது.இதுதான் விசுவாசம்.விசுவாசம் ஒரு அற்புதமான காரியம்.ஒரு மனுஷனுக்கு எவ்வளவு பிரச்சனையின் மத்தியிலும் அதை எதிர்த்து நிற்க, அதிலிருந்து ஜெயிக்க, பிரச்சனைகளை மேற்கொள்ள, தைரியத்தை மனதில் வைத்திருக்க அது உதவுகிறது.காணப்படாத உலகம்ஒன்று இருக்கிறது.அங்கு தேவன், தேவதூதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்தோம்.அதில் இன்னும் இரண்டு காரியங்கள் இருக்கிறது.அதைப் பார்ப்போம்.

காணப்படாத உலகத்தில் தேவனுடைய வார்த்தை இருக்கிறது.காணப்படாத உலகத்தில் இருப்பவைகள் நித்தியமானவைகள், காணப்படுகிறவைகள் அநித்தியமானவைகள் என்று எபிரெயர் 11:3-இல் வாசிக்கிறோம். காணப்படாத உலகத்திலிருந்துதான் காணப்படுகிற உலகம் உண்டானது.அதைச் சொல்லும்போது, "விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்" என்று எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர் சொல்லுகிறார். ஆக, வார்த்தையை காணப்படாத உலகத்தோடு கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கிறார்.வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.ஏனென்றால், காணப்படாத உலகம்தான் காணப்படுகிற உலகத்தை உண்டாக்கினது.ஆகவே காணப்படாத உலகம் தான் பெரியது.தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.தேவன் எப்படியோ அப்படியே வார்த்தையும் இருக்கிறது.காணப்படாத உலகத்திலிருக்கிற தேவன் வல்லமையுள்ளவர்.காணப்படாத உலகத்தில் இருக்கிற எல்லாமே காணப்படுகிற உலகத்திலிருக்கிற எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் மேலானவைகள்.காணப்படுகிறவை அநித்தியமானவை, காணப்படாதவை நித்தியமானவை.தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்ததாய் இருக்கிறபடியால்தான், வேதம், "வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம்; ஆனால் அவருடைய வார்த்தை ஒழியாது" என்று சொல்லுகிறது. அவருடைய வார்த்தை ஏன் ஒழியாது?தேவன் காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தவர்.அவர் ஒழிவதில்லை.ஆகவே அவருடைய வார்த்தையும் காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்திருக்கிறபடியால் அதுஒழியாத தன்மை உடையதாய் இருக்கிறது.ஆகவே தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்ததாய் இருக்கிறது.

காணப்படாத உலகத்திலே இன்னொரு காரியமும் இருக்கிறது.அது என்ன?தேவன் நமக்குள்ளே காணப்படாத ஒரு பகுதியை வைத்துவிட்டார்.நாம் மனிதர்கள்.இந்த உலகத்தில் வாழுகிறோம்.ஆனால் நமக்குள்ளே காணப்படாத ஒரு பகுதி இருக்கிறது.மனுஷன் ஆவி, ஆத்துமா, சரீரம் என்று இருக்கிறான்.வேதம் 'மனுஷனுடைய ஆவி' என்று சொல்லுகிறது.அது'தேவ ஆவி' என்று சொல்லும்போது திரித்துவத்தின் மூன்றாம் நபரான பரிசுத்த ஆவியானவரை சொல்லுகிறது.தேவஆவியானவரையும் நம்முடைய ஆவியையும் குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது.நாம் ஆவியாய் இருக்கிறோம்.நாம் ஆவி மனிதர்கள்.ஆவி மனிதர்களாகிய நாம் ஒரு சரீரத்திற்குள் வாசம்பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறோம்.நமக்கு ஒரு மனம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.நாம் சிந்தித்து, செயலாற்ற முடியும்; அலசி, ஆராய முடியும்.நாம் ஒரு நபரை பார்த்தவுடன் அவரை பார்த்துவிட்டோம் என்று எண்ணுகிறோம்.ஆனால் நாம் அவருடைய சரீரத்தைத்தான் பார்த்திருக்கிறோம், அதுவும் அவருடைய முகம்தான் நமக்குத் தெரிகிறது.ஆனால் அந்த நபர் முகமோ, சரீரமோ அல்ல. நாம் சரீரம் என்கிற கூட்டிற்குள் வசிக்கும் ஆவி மனிதர்கள்.சரீரம் என்னும் கூட்டிற்குள் இருந்துகொண்டு கண்கள் என்னும் ஜன்னல் மூலமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.காணப்படாதவைகளோடு எனக்கு எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது, நான் காணப்படுகிறவைகளைத்தான் நம்புவேன் என்று சொல்லுவது முட்டாள்தனம்.நாம் காணப்படாத ஆவியாய் இருக்கிறோம்,காணப்படுகிற சரீரத்தில் வாழுகிறோம்.தேவன் நமக்குள்ளே காணப்படாத ஒரு பகுதியை வைத்துவிட்டார்.ஆகவேதான் "விசுவாசத்தால் நீதிமான் பிழைப்பான்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஒரு விசுவாசி உலகப்பிரகாரமான ஆதாரங்களால் வாழுவதில்லை.நாம் இந்த பூமியில் விளைகிறதையும், இங்கு நடமாடும் ஜந்துக்களையும் சாப்பிடுகிறோம், ஏனென்றால் நாம் இந்த பூமியில் இருக்கிறோம்.ஆனால் நாம் வெறும் சரீரம் அல்ல. இந்த சரீரத்திற்காக சாப்பிடுகிறோம்.சாப்பாடு நம்முடைய ஆவிக்காக அல்ல, சரீரத்திற்காக. ஆனால் நம்முடைய ஆவிக்கு வேறு ஒரு ஆகாரம் தேவைப்படுகிறது.ஆகவேதான் "மனுஷன் அப்பத்தினால் மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஆவி மனிதனுக்கு ஆவிக்குரிய ஆகாரம் ஒன்று இருக்கிறது.இது ஆவிக்குரிய உலகத்தைச் சார்ந்த ஆகாரம்.ஆக காணப்படாத நம்முடைய ஆவி, காணப்படுகிற நம்முடைய சரீரம் என்கிற இவ்விரண்டில் நம்முடைய ஆவி தான் மிகவும் முக்கியம்.இந்த சரீரத்தை நாம் பேணிப்பாதுகாக்கிறோம்.ஆனால் அதைக் காட்டிலும் ஆவி முக்கியமானது.அநேகர் தங்களுடைய ஆவிக்கு செய்ய வேண்டியதை செய்வதே கிடையாது.ஆனால் அதுதான் முக்கியம்.ஆக இரண்டு காரியங்கள் முக்கியம்.ஒன்று, தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.இன்னொன்று, மனுஷனுடைய ஆவி காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.வேதத்தில் மனுஷனுடைய ஆவிக்கு 'உள்ளான மனிதன்' என்று ஒரு பெயர் இருக்கிறது.உதாரணத்திற்கு 2 கொரிந்தியர் 4:16-இல், "எங்கள் புறம்பான மனுஷனானது அழிந்தும், உள்ளான மனுஷனானது நாளுக்குநாள் புதிதாக்கப்படுகிறது" என்று வாசிக்கிறோம்.ஆக புறம்பான மனுஷன் என்பது சரீரத்தையும், உள்ளான மனுஷன் என்பது நம்முடைய ஆவியையும் குறிக்கிறது.இந்த ஆவிக்கு இன்னொரு பெயர் உள்ளான மனுஷன்.அதற்கு 'இருதயம்' என்கிற இன்னொரு பெயரும் உண்டு.வேதவசனத்தில் இருதயம் என்று சொல்லும்போது, நம் சரீர அவயவமாய் இருக்கிற இதயத்தைச் சொல்லவில்லை.மாறாக நம்முடைய ஆள்த்துவத்தின் மையமாய் இருக்கிற, நம்மை இயக்குகிற பகுதியாகிய இருதயத்தைச் சொல்லுகிறோம்.மனுஷனிலே முக்கியமான பகுதி எது என்றால், அது அவனுடைய உள்ளான ஆவி மனிதனைக் குறிக்கிறது.உள்ளான மனுஷன், இருதயம் என்கிற இந்த இரண்டு வார்த்தைகளை வேதவசனங்களில் அதிகமாய் பார்க்கலாம்.நீதிமொழிகள் 4-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.

"எல்லாக் காவலோடும் உன் இருதயத்தைக் காத்துக்கொள், அதினிடத்தினின்று ஜீவஊற்று புறப்படும்"(நீதிமொழிகள்4:23).

சரீரத்தில் இருக்கிற இதயம் இரத்தத்தை pump பண்ணுகிறது, அதினால்தான் நாம் வாழுகிறோம்.அது நின்றுபோய் விட்டால் எல்லாம் நின்றுபோய் விடுகிறது.ஆவி மனிதன் சரீரத்தின் அவயமாகிய இதயம் போல செயல்படுகிறான்.அங்கு கோளாறு ஏற்பட்டால் எல்லா இடங்களிலும் கோளாறு ஏற்பட்டுவிடும்.ஆகவே "எல்லாக் காவலோடும் அதை காத்துக்கொள்" என்கிறார்.இருதயத்திற்குள் என்ன நுழைய வேண்டுமோ அதுமட்டும் நுழைய வேண்டும், அங்கு என்ன நுழையக்கூடாதோ அது நுழையக்கூடாது என்பதை நாம் கவனிப்பதில்லை.நாம் ஏன் இருதயத்தைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை, ஏன் கண்டதையும் பார்க்கிறோம், கேட்கிறோம்?கண்ட காரியங்கள் நம் இருதயத்திற்குள் போய் நம்மை பாதிக்க ஏன் அனுமதிக்கிறோம்?ஏனென்றால் இருதயத்திலிருந்து தான் ஜீவஊற்று புறப்பட்டு வருகிறது என்பது நமக்குத் தெரியவில்லை.நம்முடைய வாழ்க்கையிலே நடக்கிற எல்லாமே இருதயத்திலிருந்து வருவதுதான்.இயேசு, மனுஷனுக்குள்ளிருந்து வரும் எல்லா தீமைகளும், அவனை சீரழிக்கிற எல்லா பொல்லாப்புகளும் அவனுடைய இருதயத்திலிருந்து வருகிறது என்று சொல்லுகிறார்.
இது பாவ இருதயமாக இருக்கிறது.தாவீது மிகப்பெரிய பாவம் செய்கிறான்.இன்னொருவனுடைய மனைவியை தனக்குச் சொந்தமாக்கிக்கொண்டு, அவனை தந்திரமாக கொன்றுவிட்டான்.தாவீது ஒரு ராஜா, இவனுக்கு எல்லா அதிகாரமும் இருக்கிறது.இவன் இப்படிச் செய்துவிட்டான்.அதன்பிறகு நாத்தான் என்கிற தீர்க்கதரிசி அவனை கண்டிக்கிறான்.தாவீது உள்ளத்திலே குத்தப்பட்டவனாக தேவனுக்கு முன்பாக போகிறான், மனந்திரும்புகிறான், அவரிடத்தில் தன்னுடைய பாவத்தை அறிக்கையிடுகிறான்.அதுதான் 51-ஆம் சங்கீதம்.அவன் எப்படி ஜெபிக்கிறான் என்பதை 10-ஆம் வசனத்தில் வாசிக்கலாம்: "தேவனே, சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும்". பிரச்சனை எங்கிருக்கிறது என்பதை அவன் கண்டுபிடித்துவிட்டான்.இது இருதயத்தில் இருந்துகொண்டு வேலை செய்துகொண்டே வந்தது.பொல்லாத எண்ணங்களும், ஆசைகளும், இச்சைகளும் என் உள்ளத்தில் குடிகொண்டிருந்தது.இதை என் உள்ளத்தில் நான் அனுமதித்து விட்டேன்.நான் துர்க்குணத்திலே உருவானேன், என் தாய் என்னை பாவத்திலே கர்ப்பந்தரித்தாள் என்று சொல்லுகிறான்.ஆண்டவரே, நான் பிறக்கும்போதே என்னுடைய இருதயம் பாவ இருதயமாக இருக்கிறது. அதற்குப் பிறகு நானும் இந்த பாவ இருதயம் இழுத்த பக்கமெல்லாம் சென்று, இன்பங்களையெல்லாம் அனுபவித்து, பொல்லாத வாழ்க்கையை வாழ்ந்து, ஆசை, இச்சைகளால் உள்ளத்தை நிரப்பிவிட்டேன். அதினால் அந்த ஆசையை அடக்கிக்கொள்ள முடியாமல் இன்னொருவனைக் கொன்று, அவனுடைய மனைவியை எடுத்துக்கொள்கிற அளவிற்கு இரக்கமற்றவனாக, பண்பற்றவனாக, ஒழுக்கமற்றவனாக மாறிவிட்டேன். என்னுடைய இருதயம் தான் என்னை மாற்றிவிட்டது.சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும் என்று ஜெபிக்கிறான்.இருதயம், ஆவி என்று தாவீது சொல்லும்போது இரண்டும் ஒன்றைத்தான் குறிக்கிறது.அவனுடைய உள்ளான மனுஷனில் தான் கோளாறு இருக்கிறது.

ஏதேன் தோட்டத்திலே மனுஷன் பாவத்தை அனுமதித்தபோது, அது அவனுடைய இருதயத்தை தாக்கி, உள்ளே மேட்டிமையும், பெருமையும், எனக்கு கடவுள் வேண்டாம், நானே கடவுளாக இருந்துகொள்கிறேன் என்கிற அப்படிப்பட்ட எண்ணமும் வந்து அது பலவிதமான இச்சைகளுக்குள் நடத்தி, அவனை பாவஞ்செய்கிறவனாக வாழ வைத்து, கெடுத்து, இன்றைக்கு மனித சமுதாயத்தையே சீரழித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆகவேதான் இரத்த வியர்வை சிந்தி ஆகாரம் புசிக்கிறவனாக மனுஷன் மாறிவிட்டான்.தரித்திரம் அவனை ஆளுகிறது.எல்லா விதமான பொல்லாத காரியங்களும் இந்த உலகத்தில் புகுந்துவிட்டது.ஜனங்கள் அதனுடைய விளைவுகளை இன்றைக்கு அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்கள் தனிப்பட்ட விதத்தில் எந்த தவறும் செய்யாமல் இருக்கலாம்.ஆனால் ஆதாம் என்கிற முப்பாட்டன் செய்த தவறே போதும், அது எல்லா கேடுகளையும் உள்ளே கொண்டுவந்து கெடுத்து விட்டது."நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன், என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள்"என்று சொல்லுவது போல பிறப்பிலேயே நாம் பாவ இருதயமுள்ளவர்களாக பிறக்கிறோம்.இப்படிப்பட்ட இருதயமுள்ளவர்களாக பிறக்கிற எல்லாருமே கர்த்தரை நோக்கி, "கர்த்தாவே, புதிய இருதயத்தை எனக்குள் சிருஷ்டியும்"என்று கேட்க வேண்டும்.ஆகவேதான் வேதம் புதுசிருஷ்டிப்பைக் குறித்துப் போதிக்கிறது.

இருதயமாகிய உள்ளான மனுஷனில் தான் விசுவாசம் வேலை செய்கிறது.ரோமர் 10-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.இங்கு அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஒரு மனுஷன் எப்படி இரட்சிக்கப்படுகிறான் என்பதைச் சொல்லுகிறார்.

"என்னவென்றால், கர்த்தராகிய இயேசுவை நீ உன் வாயினாலே அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினாரென்று உன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்படுவாய்"(ரோமர்10:9).

பாவியாக இருக்கிறவன் இருதயத்திலே விசுவாசித்து இரட்சிக்கப்படுகிறான்.ஆக விசுவாசம் என்பது ஏதோ மனதளவில் அல்ல, ஏதோ intellectual-ஆக ஒரு காரியத்தை நம்புவதும் அல்ல, அது இருதயத்திலே வேலை செய்கிறது.ஒருவன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்பட்டு விடுவான்.இரட்சிப்பு எல்லா அற்புதங்களைக் காட்டிலும் மிகப்பெரிய அற்புதம்.எந்த அற்புதமும் இதற்கு ஈடு இணையில்லை.பாவத்தின் பிடியில் இருக்கிற மனுஷன் விடுவிக்கப்பட்டு, இரட்சிக்கப்படுகிறான் என்றால் அதைப் போன்ற ஒரு அற்புதம் உலகத்தில் கிடையவே கிடையாது.வேதம் அதை மரித்தவன் உயிரோடு எழும்புவதற்கு ஒப்பிடுகிறது.அப்பேர்ப்பட்ட அற்புதம் இருதயத்திலே விசுவாசிப்பதின் மூலமாக நடக்கிறது.அடுத்த வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"நீதியுண்டாக இருதயத்திலே விசுவாசிக்கப்படும், இரட்சிப்புண்டாக வாயினாலே அறிக்கைபண்ணப்படும்"(ரோமர்10:10).

இருதயத்தில் விசுவாசித்தால் பாவி நீதிமானாகி விடுகிறான்.தேவனுக்கு முன்பாக வரக்கூட தகுதியே இல்லாத பாவி இருதயத்தில் விசுவாசிப்பதின் மூலமாக தேவனுடைய நீதியையே பெற்றுக்கொள்கிறான், தேவனுக்கு முன்பாக வந்து நிற்கிறான். கதையே தலைகீழாகி விடுகிறது.இருதயத்தில் விசுவாசிப்பது என்பது வல்லமையான காரியம்.இயற்கை உலகத்தில் எந்த காரியமும் செய்ய முடியாததை அது செய்கிறது.ஆகவே இரட்சிப்பு என்பது இயற்கை உலகத்தில் இயற்கை காரியங்களை வைத்து செய்வது அல்ல. இது ஒருவனை மறுவாழ்வு மையத்தில் (rehabilitation centre) கொண்டுபோய் சேர்த்துஅதன் மூலம் அவன் மாறுவது அல்ல, இது புதுசிருஷ்டிப்பு. ஒருவனை சபைக்குக் கூட்டிவந்து சில உபதேசங்களை அவனுக்குக் கொடுத்து, நீ செய்த தவறுக்காக ஆண்டவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, இனி ஒழுங்காக வாழு என்று சிலர் இதை அப்படி எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கிடையாது.இரட்சிப்பு என்பது ஆவிக்குரிய வேலை. ஆண்டவர் ஒரு மனுஷனுடைய இருதயத்திற்குள் வந்து, அவனுடைய கல்லான இருதயத்தை அகற்றிப்போட்டு, சதையான நல்ல இருதயத்தை தந்து, அவனுக்குள் புது இருதயத்தை சிருஷ்டித்து இரட்சிப்பை ஏற்படுத்துகிறார். எந்த மருந்தோ, போதனையோ, நீங்களோ, நானோ இப்படிச் செய்ய முடியாது.இது தேவனுடைய மறுபிறப்பின் வேலை.இரட்சிப்பைப் பற்றி நன்றாக தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.நாம் ஒருவனை திருத்திவிட முடியாது, கர்த்தர் தான் திருத்த முடியும்.இருதயத்திற்குள் விசுவாசம் போய்விட்டால் வெளியே சூழ்நிலை மாறுகிறது.இருதயத்தில் இருக்கிற விசுவாசம் வெளியே அபார விளைவுகளை உண்டாக்குகிறது.மலைகளைக்கூட பெயர்த்து எறியக்கூடிய சக்தி உள்ளதாக இருதயத்திற்குள் இருக்கிற விசுவாசம் இருக்கிறது.ஆக இருதயத்திலிருந்துதான் விசுவாசம் வேலை செய்கிறது.எனவே இருதயமும் விசுவாசமும் ஆகிய இந்த இரண்டு காரியங்களும் மிகவும் முக்கியம்.விசுவாசம் இருதயத்தில் வேலை செய்கிறது.விசுவாசம் எப்படி வருகிறது?"விசுவாசம் கேள்வியினால் வரும், கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினால் வரும்"(ரோமர் 10:17) என்று வேதம்சொல்லுகிறதும்.

ஆக இருதயம் முக்கியம், வசனம் இருதயத்திற்குள் போவது முக்கியம்,இப்படித்தான் விசுவாசத்தால் நீதிமான் பிழைப்பான்.நீதிமான் எப்படி வாழுகிறான்?காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்த தேவனுடைய வார்த்தை என்கிற காரியம் அது காணப்படாத உலகத்தைச் சேர்ந்த ஆவி மனுஷனுக்குள்ளே செல்கிறது, காரியங்களை நடப்பிக்கிறது.இதில் தான் நாம் வாழுகிறோம்.விசுவாசத்தில் வாழுவது என்றால் என்ன?காண்கிற உலகத்தை சிருஷ்டித்த வார்த்தை, நம்முடைய இருதயமாகிய உள்ளான மனுஷனுக்குள் சென்று நம்மை உருவாக்குகிறது. தேவன் உலகங்களை தம்முடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கினதுபோல,வார்த்தையாகிய அந்த வல்லமை மிக்க காரியம், நம்முடைய உலகத்திற்குள் சென்று, நமக்கு வளமான, ஆசீர்வாதமான, பிரயோஜனமான வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது. இதுதான் விசுவாச வாழ்க்கை.கர்த்தர் ஒன்றுமில்லாமையிலிருந்து உலகத்தை உண்டாக்கினார்.ஒருவேளை இன்றைக்கு நம்மிடத்தில் ஒன்றுமில்லாமல் இருக்கலாம்.ஆனால் வார்த்தை இருதயத்திற்குள்ளே வந்துவிட்டால், எல்லாமே இருக்கிறவனாக நாம் மாறலாம்.விசுவாச வாழ்க்கையை மிகவும் அற்பமாய் எண்ணிவிடக்கூடாது.இன்றைக்கு அநேகர் அப்படித்தான் எண்ணுகிறார்கள்.விசுவாசத்தில் வாழுவதுதான் உயர்ந்த ரகமான வாழ்க்கை.ஒரு மனுஷன் விசுவாசத்தில் வாழ்ந்தால் அவன் ஆளே வித்தியாசமானவனாக இருப்பான்."விசுவாசிக்கிறவனால் எல்லாம் கூடும்" என்றும், "விசுவாசிக்கிறவனுக்கு கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லை" என்றும் வேதம் சொல்லுகிறது.ஆக, விசுவாச வாழ்க்கை அற்புதமான வாழ்க்கையாக இருக்க வேண்டும்.நாம் ஒவ்வொருவரும் விசுவாசத்திலே வாழ வேண்டும்.ஆக, வசனம் என்கிற ஆவிக்குரிய உலகத்தைச் சார்ந்த சக்தி வாய்ந்த கருவி இருதயத்தில் செயல்படுகிறது.இதன் மூலமாகத்தான் நம்முடைய வாழ்க்கை உருவாகிறது.இதுதான் விசுவாசத்தில் வாழுவது.வசனம் இருதயத்தில் வேலை செய்கிறது என்பது இதுவரை காண்பித்தேன்.

2 கொரிந்தியர் 6-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கொரிந்து ஜனங்களிடம், இருதயத்தை விசாலமாக்குங்கள் என்கிறார்.கொரிந்து சபை கெட்டுப்போன சபை.அங்கு பொல்லாத காரியங்கள் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.ஜனங்கள் பாவ வாழ்க்கையை வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள், மீதிபேர் அதைப் பற்றிய உணர்வில்லாதவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.பவுல் இப்படிப்பட்ட சபையை கண்டித்து எழுதுகிறார்.அதை எப்படிச் சொல்லுகிறார் என்பதைக் கவனியுங்கள்.11-ஆம் வசனத்தைப் பாருங்கள்.

"கொரிந்தியரே, எங்கள் வாய் உங்களோடே பேசத் திறந்திருக்கிறது, எங்கள் இருதயம் பூரித்திருக்கிறது"(2 கொரிந்தியர்6:11).

இதை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து வாசிக்கிறேன்.ஏனென்றால் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் அவ்வளவு சரியாக மொழிபெயர்க்கப்படவில்லை.

"11. O ye Corinthians, our mouth is open unto you, our heart is enlarged".


பவுல், கொரிந்தியரே, எங்களுடைய வாய் உங்களோடே பேசத் திறந்திருக்கிறது.நான் உங்களோடு பேச விரும்புகிறேன், தேவனுடைய சத்தியத்தை அறிவிக்க விரும்புகிறேன் என்கிறார்.தமிழில்,"எங்கள் இருதயம் பூரித்திருக்கிறது"என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.ஆனால் ஆங்கிலத்தில் எல்லா மொழிபெயர்ப்புகளிலும் எங்களுடைய இருதயம் விஸ்தாரமாய் இருக்கிறது, அகலமாய் இருக்கிறது, திறந்து, தாராளமாய் இருக்கிறது என்கிற விதத்தில்தான் மொழிபெயர்க்கிறார்கள்.பவுல்,நான் இருதயத்திலிருந்து எல்லா காரியங்களையும் உங்களுக்கு ஊற்ற விரும்புகிறேன்.ஏன்?நீங்கள் திருந்தி, நன்றாக வர வேண்டும்;நல்ல வாழ்க்கையை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக உங்களுக்கு போதிக்க வந்திருக்கிறேன் என்கிறார்.12-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"12. Ye are not straitened in us, but ye are straitened in your own bowels".

"எங்கள் உள்ளம் உங்களைக்குறித்து நெருக்கமடையவில்லை உங்கள் உள்ளமே எங்களைக்குறித்து நெருக்கமடைந்திருக்கிறது"(2 கொரிந்தியர்6:12).


பவுல் என்ன சொல்லுகிறார் என்றால், நாங்கள் வாயைத் திறந்துகொண்டு வருகிறோம்; உங்களை திருத்தி, வளமான, ஆசீர்வாதமான வாழ்க்கைக்குள் நடத்துவதற்கு இருதயத்தை திறந்து ஊற்ற வந்திருக்கிறோம்.ஆனால் உங்களுடைய இருதயம் நெருக்கமாக இருக்கிறது.அது என்னுடைய போதனைகளை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய இருதயமாக இல்லை.அது திறந்த மனதாக இல்லை.நீங்கள் நெருக்கமாகி விட்டீர்கள் என்கிறார்.13-ஆம் வசனத்தை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து வாசிக்கிறேன்.

"13. Now for a recompense in the same, (I speak as unto my children,) be ye also enlarged".
"ஆதலால் அதற்குப் பதிலீடாக நீங்களும் பூரிப்பாகுங்களென்று, பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுகிறதுபோல, உங்களுக்குச்சொல்லுகிறேன்"(2 கொரிந்தியர்6:12).


பவுல், ஒரு பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுவதைப்போல் சொல்லுகிறேன் என்கிறார்.சில வேளைகளில் பெற்றோர் பிள்ளைகளிடம், "ஒழுங்காக படி, நேரத்தை வீணாக்காதே" என்று கெஞ்சுவார்கள்.ஆனால் அது பிள்ளைகளுக்கு விளங்கவே விளங்காது.அவர்கள் அப்படியே அலட்சியமாகத்தான் இருப்பார்கள்.கொரிந்து சபை அப்படிப்பட்ட ஒரு சபை.பவுல் கொரிந்தியரிடம் பிள்ளைகளுக்கு பேசுவதைப்போல் பேசுகிறார்.தமிழில், "நீங்களும் பூரிப்பாகுங்கள்" என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.ஆனால் ஆங்கிலத்தில், "be ye also enlarged"என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.அதாவது, உங்கள் இருதயங்களை விஸ்தாரமாக்குங்கள் என்கிறார்.

ஆங்கிலத்தில் The Message என்ற மொழிபெயர்ப்பு உள்ளது.அதில் இந்த வசனங்கள் இன்னும் நன்றாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.அதைப் பார்ப்போம்.

"Dear, dear Corinthians, I can't tell you how much I long for you to enter this wide-open, spacious life. We didn't fence you in. The smallness you feel comes from within you. Your lives aren't small, but you're living them in a small way. I'm speaking as plainly as I can and with great affection. Open up your lives. Live openly and expansively!".

உங்களுடைய வாழ்க்கைசிறிய புத்தியோடு வாழ வேண்டிய வாழ்க்கை அல்ல, ஆனால் நீங்கள் அப்படித்தான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்.நல்ல, விசாலமான நிலைக்கு உங்களைக் கொண்டுபோக வேண்டும்.கர்த்தர் உங்களுக்காக எவ்வளவோ வைத்திருக்கிறார்.நீங்கள் அதையெல்லாம் அறிந்துகொள்ளாதபடிக்கு, அந்த ஆசீர்வாதங்களுக்குள் பிரவேசிக்க முடியாதபடிக்கு உங்களுடைய பாவங்களும், குறைபாடுகளும் தடையாய் இருக்கிறது.ஆனால் நான் உங்களை விசாலமான வழிக்குள் கொண்டுசெல்ல விரும்புகிறேன்.உங்களுக்கு இவ்வளவுதான், இதற்குமேல் உங்களுக்கு கிடையாது என்று நாங்கள் உங்களை வேலி போட்டு அடைக்கவில்லை.உங்களை தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களுக்குள் பிரவேசிக்கிறவர்களாக ஆக்கப் பார்க்கிறோம்.இந்த அற்பமான, சிறிய புத்தி உங்களிடமிருந்துதான் வருகிறது.உங்களுடைய வாழ்க்கை சிறிய, அற்பமான புத்தி வாழ்க்கை அல்ல. ஆனால் நீங்கள் அப்படி வாழுகிறீர்கள்.உங்களுடைய இருதயத்தை திறங்கள், விசாலமாக்குங்கள், வளருங்கள், பெருகுங்கள், தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களுக்குள் பிரவேசியுங்கள், விரிவாக்கப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழுங்கள்.சிறிய புத்தியோடு சிறிய வாழ்க்கையை வாழ்ந்துகொண்டு இருக்காதீர்கள்.ஆண்டவர் உங்களுக்காக நல்ல வாழ்க்கையை வைத்திருக்கிறார் என்று சொல்லி கொரிந்தியர்களிடம் மன்றாடுகிறார்.

இதில் முக்கியமாக நாம் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், பவுல் இருதயத்தை விஸ்தாரமாக்கச் சொல்லுகிறார்.இருதயம் சரியாக வேண்டும் என்பதைத்தான் அவர் சொல்லுகிறார்.அந்த இருதயத்தைப் பார்த்து பேச விரும்புகிறார், அங்கு வசனத்தை வைக்க விரும்புகிறார், அதை வளமான இருதயமாக்க விரும்புகிறார்.உங்களுடைய வாழ்க்கையில் நல்ல காரியங்கள் நடக்க வேண்டுமா?நீங்கள் பெருக வேண்டுமா, வளர வேண்டுமா, நன்றாக இருக்க வேண்டுமா?அது இருதயத்தில் ஆரம்பிக்கிறது.இருதயத்தில் ஆரம்பித்துதான் அது வெளியே வருகிறது.கர்த்தர் நமக்கு என்ன செய்தாலும் அதை வசனத்தைக் கொண்டு இருதயத்தில் செய்கிறார்.இருதயத்தில் மாற்றம் ஏற்பட்ட பிறகுதான் அது வெளியே வருகிறது.ஜனங்கள், நான்நன்றாக இருக்க வேண்டும், என் குடும்பம் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள்.அதில் தவறில்லை.நாம் எப்படி அப்படியாவது என்கிற வழியைத்தான் வேதம் போதிக்கிறது.தேவன் வார்த்தையைக் கொண்டு ஒரு மனுஷனுடைய இருதயத்தில் வேலை செய்து, இருதயத்தை மாற்றி, அந்த நபரையே மாற்றுகிறார்.ஆக இருதயம் மாறாமல் எதுவும் மாறப்போவதில்லை.ஒரு மனுஷனுடைய உள்ளான மனுஷனில் மாற்றம் ஏற்படாமல் வெளியே எந்த மாற்றமோ, முன்னேற்றமோ ஏற்படப்போவதில்லை.முன்னேற்றம், வளர்ச்சி, பெருக்கம், சந்தோஷம் உண்டாக வேண்டுமா?ஆவி, ஆத்துமா, சரீரம், குடும்பம், பொருளாதாரம் கையின் பிரயாசம் ஆகிய எல்லாவற்றிலும் பெருக வேண்டுமா, வளர வேண்டுமா?அந்த வளர்ச்சி எப்படி உண்டாகும்?வசனம் இருதயத்திற்குள்ளே சென்று வேலை செய்து, இருதயம் விசாலமானதாகி, தேவனுடைய நோக்கங்களையும் திட்டங்களையும் அறிந்துகொள்கிற இருதயமாக, அந்த புத்தியையும், தரிசனத்தையும் பெற்று வாழுகிற இருதயமாக மாற வேண்டும். இருதயம் மாறினால் உங்களுடைய முன்னேற்றத்தையும், வளர்ச்சியையும், வெற்றியையும் எவரும் தடுக்க முடியாது.ஆகவேதான் பவுல் கொரிந்து ஜனங்களை கெஞ்சுகிறார். நான் உங்களை நன்றாக ஆக்கிவிடுகிறேன், வசனத்தைக் கொண்டுவந்திருக்கிறேன், என் வாய் திறந்திருக்கிறது, இருதயத்தை சரி செய்தால் எல்லாம் சரியாகி விடும், கவனியுங்கள் என்கிறார்.

எபேசியர் 3-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் ஜெபத்தைக் கவனித்தாலே இது எவ்வளவு உண்மை என்பதை தெரிந்துகொள்வீர்கள்.இவர் புதிய ஏற்பாட்டு ஜெபத்தை செய்கிறார்.புதிய ஏற்பாட்டு ஜெபம் வித்தியாசமானது.வேதத்தில் கர்த்தருடைய ஜெபம் (மத்தேயு 6:9-13) இருக்கிறது.அநேகர் இதுதான் ஜெபம் என்று எண்ணுகிறார்கள்.இயேசு இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்தபோது சீஷர்கள் அவரிடம், "எங்களுக்கு ஜெபிக்கக் கற்றுத்தாரும்" என்று கேட்டார்கள்.அவர் அவர்களுக்கு கற்றுத்தந்தார்.அந்த ஜெபத்தை ஒரு மாதிரி (model) போல அவர்களுக்கு முன் வைத்தார்.வெறும் இந்த ஜெபத்தையே ஒரு வார்த்தையைக் கூட மாற்றாமல் திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக்கொண்டிரு, அதுபோதும் என்று அவர் சொல்லவில்லை.இவ்விதமாய் ஜெபம்பண்ணுங்கள் என்று ஒரு மாதிரியை அவர் வைத்தார்.ஆனால் அந்த மாதிரியில் கூட இயேசு இன்னும் சிலுவைக்குப் போகவில்லை, நம்முடைய பாவங்களை சுமந்து தீர்க்கவில்லை, ஆவியானவர் நமக்குள் வந்து வாசம்பண்ணுகிற இருதயமாக நம்முடைய இருதயம் மாறவில்லை, நமக்கு மறுபிறப்பும், புது உடன்படிக்கையும் உண்டாகவில்லை. அதனுடைய நன்மைகள், பாக்கியங்கள், சிலாக்கியங்கள் எல்லாம் நம்முடையதாகவில்லை.அதுஇயேசு சிலுவையில் மரிக்கும் முன் சொல்லப்பட்ட ஒரு ஜெபம்.அது மீட்பினால் உண்டான ஆசீர்வாதங்களை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு பண்ணப்பட்ட ஜெபம் அல்ல. பழைய ஏற்பாட்டில் அநேக ஜெபங்கள் இருக்கின்றன. அந்த ஜெபத்தை மாதிரியாக எடுத்துக்கொண்டு நாம் இப்படித்தான் ஜெபிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினோம் என்றால் அது சிறந்த வழி அல்ல. இன்றைக்கு நாம் ஜெபிப்பதற்கான சிறந்த மாதிரியை அப்போஸ்தலனாகிய பவுலிடம் பார்க்கலாம். எபேசியர் 1-ஆம் அதிகாரத்தில் 16-ஆம் வசனத்திலிருந்து ஒரு ஜெபம் இருக்கிறது.எபேசியர் 3-ஆம் அதிகாரத்தில் ஒரு ஜெபம் இருக்கிறது.இந்த இரண்டு ஜெபங்களும் புதிய ஏற்பாட்டு விசுவாசிகள் ஜெபிப்பதற்கான சிறந்த மாதிரிகள்.ஏனென்றால் மீட்பிலே நமக்கு உண்டாயிருக்கிற அத்தனை காரியங்களும் இங்கு கணக்கில் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.இது அதன் அடிப்படையில் உண்டாகிற ஜெபம்.இதுதான் நாம் ஜெபிப்பதற்கான சிறந்த மாதிரி.இந்த ஜெபத்தைக் கவனிப்போம்.

"இதினிமித்தம் நான் பரலோகத்திலும் பூலோகத்திலுமுள்ள முழுக்குடும்பத்துக்கும் நாமகாரணராகிய,நம்முடையகர்த்தராயிருக்கிறஇயேசுகிறிஸ்துவினுடைய பிதாவை நோக்கி முழங்கால்படியிட்டு,நீங்கள் அவருடைய ஆவியினாலே உள்ளான மனுஷனில் வல்லமையாய்ப் பலப்படவும்"(எபேசியர்3:14-16).

இதுதான் முதல் ஜெப விண்ணப்பம்.இன்றைக்கு ஊழியர்களும், விசுவாசிகளும் உங்களுக்காகவும், மற்றவர்களுக்காகவும் நீங்கள் இந்த ஜெபத்தைத்தான் செய்ய வேண்டும்.முதல் காரியம், ஆவியினாலே உள்ளான மனுஷனில் பலப்பட வேண்டும்.உள்ளான மனுஷன் என்றால் என்ன?இருதயம்.இருதயம் என்றால் என்ன?காணப்படாத உலகத்தை தேவன் நமக்குள் வைத்திருக்கிறார், இங்குதான் வேலை நடக்கிறது.இங்கிருந்து தான் ஜீவ ஊற்று உண்டாகிறது.இங்கு'ஆவியினாலே' என்பது பரிசுத்த ஆவியையும், 'உள்ளான மனுஷன்' என்பது மனுஷனுடைய ஆவியையும் குறிக்கிறது.ஆக, ஆவியானவர் மூலமாக நம்முடைய ஆவிக்குள்ளாக நாம் பலப்பட வேண்டும்.ஆவியானவருடைய பிரதான வேலை கர்த்தருடைய வார்த்தையை எடுத்து நமக்கு காண்பிப்பதுதான்.நாம் உள்ளான மனுஷனில் எவ்வளவு பலப்பட முடியும்?நாம் எப்போதுமே நம்மைதவறாக மதிப்பிடுகிறோம்.ஏனென்றால் நம்மை வெளிப்புறமாகத்தான் பார்க்கிறோம்.

முன்பு நான் Success பற்றி ஒரு புத்தகத்தை வாசித்தேன்.அதில் கொஞ்சம் உயரமாக இருந்தால் நல்லது என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஏனென்றால் Managing Director போன்ற வேலைக்குச் சென்றால் நல்ல உயரமாக இருப்பவர்களுக்கு அது சாதகமாக இருக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.அதைப் படித்தவுடன் எனக்கு மிகுந்த வருத்தம் உண்டாகிவிட்டது."ஆண்டவரே, எல்லாவற்றையும் கொடுத்தீர். ஆனால் உயரத்தில் இன்னும் 4 அங்குலம்அதிகமாக கொடுத்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்! நான் நல்ல நிலைக்கு வருவதற்கு எனக்கு உயரம் போதவில்லையே" என்று கவலைப்பட்டேன்.ஆனால் பின்புதான் உயரமாக இருப்பவர்கள் கூட ஒன்றுமில்லாமல் இருப்பதை கண்டேன்.ஆகவே உயரத்திற்கும் வெற்றிக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது.

இருதயத்திலிருந்துதான் வெற்றி உண்டாகிறது.ஆக உள்ளான மனுஷனில் நாம் எவ்வளவு பலப்பட முடியும்?நம்முடைய சரீரத்தில் ஓரளவிற்குத்தான் பெலன் இருக்கிறது.சிலர் Gym-இல் உடற்பயிற்சி செய்து மிகவும் திடகாத்தரமாக இருப்பார்கள்.சிலர் சரீரப்பிரகாரமாக நல்ல உயரத்துடனும், எடையுடனும் இருக்கிறார்கள்.ஆனால் உள்ளான மனுஷனை நாம் கவனிப்பதில்லை.நாம் வெளிப்புறமாக எவ்வளவு பெலவான்களாக இருக்கிறோமோ அதைக் காட்டிலும் ஆயிரம் மடங்கு உள்ளான மனுஷனில் பெலவான்களாக ஆக முடியும்.எல்லா பிரச்சனைகளையும், சவால்களையும் எதிர்த்து ஜெயிக்கக்கூடிய திறமையையும், தைரியத்தையும் உள்ளான மனுஷனில் நாம் பெற முடியும்.இதைப் புரிந்துகொண்டால் உள்ளான மனுஷனில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பிப்பீர்கள்.ஜெயிப்பது என்பதுஒரு மனுஷனுடைய உள்ளத்திலே ஊறுகிற ஊற்று.உள்ளான மனுஷனைப் பற்றி யோசியுங்கள்.அங்கு பெலப்பட்டு விட்டால் வெளியே எந்தப் பிரச்சனையும் இருக்காது.

பல வருஷங்களுக்கு முன்பு நான் கல்லூரி படித்துக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு கூட்டத்திற்குச் சென்றிருந்தேன்.அங்கு அந்த பிரசங்கியார், "நான் பணத்திற்காக ஜெபித்து 25 வருடங்கள் ஆகிவிட்டது, நான் ஆண்டவரிடம் பணம் கேட்டு ஜெபிப்பதில்லை" என்று சொன்னார்.அவர் உலக பிரசித்தி பெற்ற பிரசங்கியார்.எனக்கு அதைக் கேட்டவுடன், இவர் என்ன மனுஷன், பணத்திற்கென்று ஜெபிக்காமல் எப்படிஇப்படி ஆனார், இவர் என்ன பேசுகிறார் என்று யோசித்தேன்.அவர், "நான் எபேசியர் 3-ஆம் அதிகாரத்திலிருக்கிற ஜெபத்தைத்தான் செய்கிறேன்" என்றார்.எனக்கு பணம், வீடு வேண்டும் என்று நான் ஜெபிப்பதில்லை.என்னுடைய உள்ளான மனுஷனில் நான் பலப்பட வேண்டும்.நாம் உள்ளே பலப்பட்டு விட்டால் எல்லாம் வந்துவிடும்.பணத்தை கவர்ந்திழுக்கிற காந்தம் போல நாம் ஆகிவிடுவோம்.அது நம் பின்னால் ஓடி வரும் என்று அவர் சொன்னார்.அன்றைக்கு நான் ஒரு காரியத்தை அறிந்துகொண்டேன்.பணம் இல்லை, அது இல்லை, இது இல்லை என்று புலம்புவதை விட்டுவிட்டு, உள்ளான மனுஷனில் பெலப்பட வேண்டும் என்று ஜெபிக்க ஆரம்பித்தேன்.ஆவியில் capacity பெரிதாக இருக்கிறது.கர்த்தர் நம்மை எதற்காக புதுசிருஷ்டியாக்கியிருக்கிறார்?அவர் நம்மை இரட்சிக்கும்போது ஏதோ தட்டி, பூசி, பட்டி பார்த்து பெயிண்ட் அடிக்கவில்லை.ஏனென்றால் அப்படிச் செய்தால் அந்த ஆவி ஒன்றையும் தாங்க முடியாது.பழைய துருத்திக்குள் புதிய திராட்சரசத்தை வைக்க முடியாது.எல்லாம் ஒன்றுமில்லாமல் போய்விடும்.ஆகவே "பழையவைகள் ஒழிந்துபோயின, எல்லாம் புதிதாயின"என்று நம்மை புதிதாக சிருஷ்டிக்கிறார்.அதுதான் இரட்சிப்பு.தேவன் ஒரு புதிய capacity, ஒரு புதிய ability, ஒரு புதிய இருதயத்தை நமக்குத் தருகிறார்.வெளியே இருப்பதைக் காட்டிலும் ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாக ஆவிக்குரிய மனுஷனில் பெலவானாய் மாறுவதற்குரிய அப்படிப்பட்ட இருதயம் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.உங்களுடைய உள்ளான மனுஷனில் அபார ஆற்றல் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.கர்த்தருடைய வார்த்தை உள்ளே வருமானால் நீங்கள் வெளியே இருப்பதைக் காட்டிலும் உள்ளே ஆயிரம் மடங்கு பலவான்களாக இருக்க முடியும்.நம்முடைய வளர்ச்சிக்கு முடிவே இல்லாமல் நாம் வளர்ந்துகொண்டே இருக்க முடியும்.நாம் பெலமுள்ளவர்களாகிக் கொண்டே இருக்க முடியும்.

இரண்டாவதுprayer request-ஐ பார்ப்போம்.

"விசுவாசத்தினாலே கிறிஸ்து உங்கள் இருதயங்களில் வாசமாயிருக்கவும்..."(எபேசியர்3:17a).

கிறிஸ்து எப்படி நம்முடைய இருதயத்தில் வாசமாயிருக்க முடியும்?இயேசு சிலுவையில் மரித்து, உயிரோடெழுந்து, பரமேறினார்.அவர் உயிர்த்தெழுந்தார், அவர் இரட்சகர் என்று இருதயத்தில் விசுவாசித்து, வாயினால் அறிக்கையிட்டு நாம் எல்லாரும் புதுசிருஷ்டிகளானோம்.நாம் புது சிருஷ்டிகளானவுடன் அவர் நமக்கு புது இருதயத்தை தந்தார். அந்த இருதயத்திலே அவருடைய அன்பு, பண்பு, ஆற்றல், ஞானம், விவேகம், அறிவு, கிருபை, இரக்கம், தரிசனம், யோசனை, திட்டங்கள், எண்ணங்கள் எல்லாவற்றையும் நாம் சுமக்க முடியும், அதன்படி வாழ முடியும், அதை நிறைவேற்ற முடியும். உள்ளத்தின் அளவிலே அவரைப்போலவே நாம் ஆகிவிட முடியும்.நாம் அவராகவே ஆகி இந்த உலகத்திலே வாழ முடியும்.அதைத்தான் பவுல் சொல்லுகிறார்.இயேசு அவருடைய இருதயத்தையே நமக்குத் தருகிறார்.கிறிஸ்தவன் அவருடைய இருதயத்தைப் பெற்றவன்.பவுல், "விசுவாசத்தினாலே இயேசு கிறிஸ்துநம் இருதயத்தில் வாசமாயிருக்க ஜெபியுங்கள்" என்கிறார்.ஆக விசுவாச ஜீவியம் என்றால் என்ன?கிறிஸ்துவே நம்முடைய இருதயத்தில் வாசமாயிருப்பது தான் விசுவாச ஜீவியம்.கிறிஸ்துவினுடைய எண்ணங்கள், தரிசனங்கள், லட்சியங்கள், நோக்கங்கள் இவை எல்லாம் நம்முடைய எண்ணங்களாய், தரிசனங்களாய், லட்சியங்களாய், நோக்கங்களாய் ஆகிவிடுகிறது.நாம் அவரைப்போல மாறிவிடுகிறோம்.இன்னும் அதிகமாகஅவரைப்போல ஆகிக் கொண்டிருக்கிறோம்.கடைசியில் நாம் பரலோகம் போகும்போது அவரைப்போல் இருப்போம் என்று 1 யோவான் 3:2-இல் வாசிக்கிறோம்.நாம் அவரைப்போல மாறிக்கொண்டே வந்தால் நம்முடைய வாழ்க்கை எல்லா ரீதியிலும் எப்படியிருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்!

மூன்றாவது காரியத்தைப் பார்ப்போம்.

"... நீங்கள் அன்பிலே வேரூன்றி, நிலைபெற்றவர்களாகி,சகல பரிசுத்தவான்களோடுங்கூடக் கிறிஸ்துவினுடைய அன்பின் அகலமும், நீளமும், ஆழமும், உயரமும் இன்னதென்று உணர்ந்து;அறிவுக்கெட்டாத அந்த அன்பை அறிந்துகொள்ள வல்லவர்களாகவும்..."(எபேசியர்3:17b-19a).

'அறிந்துகொள்ள' என்றால் எனக்கு அவரைத் தெரியும் என்பது அல்ல. ஆதாம் ஏவாளை அறிந்தான், அவர்கள் ஒரு பிள்ளையைப் பெற்றார்கள்.ஆதாமுக்கு ஏவாள் என்று ஒருவள் இருக்கிறாள் என்று தெரிந்தால் பிள்ளை பிறக்காது.ஆக அறிந்துகொள்ள என்றால் எனக்கு அவரைத் தெரியும் என்பதை விட மேலானது.அந்த அறிந்துகொள்ளுதல் ஒரு பிள்ளையையே உண்டாக்குகிறது.வேதவசனம் அறிந்துகொள்ளுதல் என்கிற வார்த்தையை அப்படித்தான் பயன்படுத்துகிறது.நான் தேவனை அறிந்துகொண்டேன் என்றால் அது அந்த விதமான அறிந்துகொள்ளுதல்.நான் தேவனை அனுபவிக்கிறேன், அவரோடு ஒன்றரக் கலந்துவிட்டேன் என்கிற விதத்தில் வேதவசனம் அந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறது.ஆக, தேவனுடைய அன்பின் ஆழம், நீளம், அகலம், உயரம் இவைகளை அறிந்து உணர்ந்து, அதோடு ஒன்றாகி, அதினுடைய அனுபவத்தைப் பெற்று, அதை ருசிபார்த்து அப்படிப்பட்டவர்களாக நாம் மாற வேண்டும்.

அதைச் சொல்லும்போது, "சகல பரிசுத்தவான்களோடுங்கூட"என்று சொல்லியிருக்கிறது.இதை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால் சில கிறிஸ்தவர்கள், நாம் எல்லாவற்றையும் துறந்துவிட்டு, எங்கேயாவது மலைகளில் போய் உட்கார்ந்திருந்தால் நமக்கு ஞனோதயம் உதித்து, தேவனுடைய அன்பின் ஆழம், நீளம், அகலம், உயரம் நமக்கு விளங்கும் என்று எண்ணுகிறார்கள். அதாவது, இது ஏதோ சில துறவிகளுக்கும், விசேஷித்தவர்களுக்கும் மட்டும் கொடுக்கப்பட்ட வெளிப்பாடு என்று எண்ணுகிறார்கள்.ஆனால் வேதவசனம், "சகல பரிசுத்தவான்களோடுகூட" என்று சொல்லுகிறது.எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் ஒரு புது capacity கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.அது என்ன?ஆவியிலே வல்லமையாய்ப் பலப்பட முடியும்.இரண்டாவது, கிறிஸ்து நம்முடைய உள்ளங்களிலே வாசம்பண்ண முடியும்.நாம் அவருடைய எண்ணங்களால் நிரம்ப முடியும், நாம் வித்தியாசமான வாழ்க்கை வாழ முடியும்.மூன்றாவது, கிறிஸ்துவினுடைய அன்பின் ஆழம், நீளம், அகலம், உயரம் இதையெல்லாம் அறிந்து உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.அதற்கு நமக்கு capacity இருக்கிறது.இது எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட பாக்கியம்.நாம் இந்த அன்பை எல்லா பரிசுத்தவான்களோடுங்கூட முழுமையாய் ருசிபார்க்க முடியும்.

நான்காவது காரியத்தைப் பார்ப்போம்.

"...தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தாலும் நிறையப்படவும் ..."(எபேசியர்3:19).

நாம் தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தாலும் நிறையப்பட முடியுமா?அதாவது, தேவனுக்குள் இருக்கிற அத்தனையும் உங்களுக்குள் வந்துவிட முடியுமா?அவரைக் குறித்த அறிவு, அன்பு, பண்பு இதெல்லாம் உங்களை நிரப்ப முடியுமா?தேவனைப்போல அப்படிப்பட்டவர்களாக நாம் மாற முடியுமா?ஆம், முடியும்.கிறிஸ்தவ உபதேசத்தில்,"The incomprehensibility of God"என்று ஒரு உபதேசத்தைப் போதிக்கிறார்கள்.அதாவது, நாம் தேவனை அறிந்துகொள்ள முடியாது.ஏனென்றால் அவர் கடல்போல் இருக்கிறார், நம்முடைய புத்தி சிறிய பாத்திரம் போல இருக்கிறது.இந்த சிறிய பாத்திரத்தில் அவ்வளவு பெரிய கடல் தண்ணீரை கொண்டுவந்து எப்படி நிரப்ப முடியும்?முடியாது.இதைக் கேட்டுவிட்டு சிலர், கடவுள் பெரியவர், நாம் அவரை அறிந்துகொள்ள முடியாது என்று எண்ணுகிறார்கள்.கிடையாது.'அறிவுக்கெட்டாத' என்று சொல்லும்போது அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை.அதாவது, வெறும் மனிதனுடைய மூளை அறிவிற்கு இது எட்டாது. ஆனால் புது சிருஷ்டியாய் இருக்கிறவர்களுக்கு புது ஆற்றலைக் கொடுத்திருக்கிறாரே!இன்றைக்கு நாம் அவருடைய சகல பரிபூரணத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடியவர்களாக, அறிவிலே பெருகக்கூடியவர்களாக, வெளிப்பாட்டை அடையக்கூடியவர்களாக இருக்கிறோம்.வேதவசனத்திலிருந்து நம் உள்ளத்திற்கு போவதின் மூலமாக நாம் எவ்வளவு அறிந்துகொள்ள முடியும் என்பதற்கு அளவே கிடையாது.நாம் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கலாம்.எபேசியர் 2:6-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் அவர் நம்மிடத்தில் வைத்த தயவினாலே, தம்முடைய கிருபையின் மகா மேன்மையான ஐசுவரியத்தை வருங்காலங்களில் விளங்கச்செய்வதற்காக"(எபேசியர்2:6).

'வருங்காலங்களில் விளங்கச்செய்ய' என்றால் எந்த காலத்தில்?சிலர், இந்த காலத்தில் விளங்கச்செய்ய என்று சொல்லுகிறார்கள்.தேவன் இந்த காலத்தில் விளங்கச்செய்கிறார் என்பது உண்மைதான்.ஆனால் இந்த காலத்தோடு அது முடியவில்லை.இந்த யுகம் முழுக்க விளங்கச்செய்கிறார்.நாம் உயிர் வாழுகிற அத்தனை வருஷமும் அதிகதிகமாய் அவரை அறிந்துகொள்கிறோம்.ஆனால் நாம் மரித்து, பரலோகம் போகும்போது கூட இன்னும் அந்த வளர்ச்சி தொடருகிறது.வரப்போகிற யுகங்கள் (from ages to come) முழுவதும் நாம் அவரை அறிந்துகொள்வதிலே தொடர்ந்து வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.நாம் இதில் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கலாம்.தேவன் அப்படிப்பட்ட புதுசிருஷ்டியாக நம்மை மாற்றியிருக்கிறார்."நன்றியால் பாடிடுவோம்" என்கிற பாடலில் இந்த வசனத்தை அப்படியே பாடலாக உள்ளது:

உயிர்ப்பித்தே உயர்த்தினார் உன்னதம்வரை
உடன் சுதந்தரராய் இருக்க
கிருபையின் மகாதானமதுவருங்
காலங்களில் விளங்க ஆ... ஆ...

கர்த்தர் நமக்கு இப்படிப்பட்ட உள்ளத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.அவர் நம்மை புதுசிருஷ்டியாக்கியிருக்கிறார்.நாம் வளர்ந்து பெருக முடியும், பெலப்பட முடியும், அபார பெலத்தை நம் ஆவியிலே பெற முடியும்.கிறிஸ்துவே நமக்குள் வந்து வாசம்பண்ண முடியும்.அவருடைய அன்பை நாம் பூரணமாய் அறிந்துகொள்ள முடியும், தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தையும் நாம் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.

இந்த ஜெபத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, இந்த நான்கு காரியங்களும் நமக்கு கிடைப்பதற்கு "அவர் தமது மகிமையினுடைய ஐசுவரியத்தின்படியே(riches in glory), உங்களுக்கு அநுக்கிரகம் பண்ணவேண்டுமென்று வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்"(எபேசியர் 3:19) என்று பவுல் சொல்லுகிறார். "riches in glory" என்ற பதம் பிலிப்பியர் 4:19-லும் வருகிறது. கர்த்தர் நம்முடைய பொருளாதார தேவைகளை சந்திப்பதைப் பற்றி இங்கு சொல்லப்பட்டுள்ளது.அநேகர், தேவன் நம் பொருளாதார தேவைகளை சந்திக்கும்போது, நமக்கு எவ்வளவு தேவையோ அவ்வளவு தருவார் என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஆனால் வேதத்தில் அப்படி கிடையவே கிடையாது.அவரிடம் எவ்வளவு இருக்கிறது என்பதுதான் அடிப்படை.அதிலிருந்துதான் அவர் தருகிறார்.நம்முடைய தேவைகளின் அடிப்படையில் அவர் நம் தேவைகளை சந்திப்பதில்லை.அவருடைய மகிமையின் ஐசுவரியத்தின் அடிப்படையில் தான் நம்முடைய தேவைகளை சந்திக்கிறார்.ஆகவேதான் நாம் கேட்பதைக் காட்டிலும் அதிகமாக கிடைக்கிறது.ஆக அதேபோலத்தான் தேவன் இதையும் சந்திக்கிறார். நாம் உள்ளான மனுஷனில் பலப்பட வேண்டும், கிறிஸ்து நமக்குள் வாசம்பண்ண வேண்டும், அன்பைக் குறித்த அறிவு நமக்கு உண்டாக வேண்டும், தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தையும் நாம் பெற வேண்டும் என்று ஜெபிக்கும்போது அவருடைய மகிமையின் ஐசுவரியத்தின்படி நாம் கேட்பதைக் காட்டிலும் அதிகமாகத் தருகிறார். 20-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதற்கும் நினைக்கிறதற்கும் மிகவும் அதிகமாய் நமக்குள்ளே கிரியைசெய்கிற வல்லமையின்படியே, நமக்குச் செய்ய வல்லவராகிய அவருக்கு"(எபேசியர்3:20).

தேவன் நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதற்கும் கேட்பதற்கும் மிகவும் அதிகமாய் செய்கிறார்.நாம் உள்ளான மனுஷனில் பெலப்படுவதை நிறைவேற்றுகிறார்.கிறிஸ்து நமக்குள் வந்து வாசம்பண்ண வேண்டும் என்பதை நிறைவேற்றுகிறார்.அவருடைய அன்பின் ஆழம், அகலம், நீளம், உயரம் ஆகியவற்றை நாம் அறிந்து, உணர வேண்டும் என்பதை நிறைவேற்றுகிறார்.தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தினால் நாம் நிறையப்பட வேண்டும் என்பதை நிறைவேற்றுகிறார்.ஆக தேவனுடைய வார்த்தை ஒரு மனுஷனுடைய உள்ளத்திலே வேலை செய்து, அந்த நபரையே மாற்றி, அவனுடைய எதிர்காலத்தையே மாற்றி, தேவனுடைய நோக்கங்களையும், திட்டங்களையும் நிறைவேற்றக்கூடியவனாக அவனை மாற்றுவதுதான் விசுவாச வாழ்க்கை." class="form-control valid" name="videotranscript" id="videotranscript" required>"விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது.அதினாலே முன்னோர்கள் நற்சாட்சிபெற்றார்கள்.விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்"(எபிரெயர்11:1-3).

"விசுவாச வாழ்க்கை" என்கிற தலைப்பிலே தொடர் போதனையை கொடுத்து வருகிறோம்.எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரத்தை வைத்து இதிலிருந்து பல இடங்களுக்குச் சென்றுஇந்தப் போதனையை பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.முதலாம் வசனத்தில் விசுவாசம் என்றால் என்ன என்பதைக் குறித்த விளக்கம் இருக்கிறது.நாம் நம்பிக்கொண்டிருக்கிற காரியங்களைக் குறித்த அசைக்க முடியாத ஒரு உறுதிதான் விசுவாசம் என்பதை காண்பித்தேன்.பிறகு இந்த விளக்கத்தின் இரண்டாம் பகுதியான காணப்படாதவைகளைக் குறித்த நிச்சயம் என்பதைக் குறித்துதான் இப்போது பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம்.காணப்படாதவைகளைக் குறித்துப் பேசும்போது 3-ஆம் வசனமும் அதில் மிகவும் முக்கியமாக இருக்கிறது. அது "விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்" என்று சொல்லுகிறது. ஆக இந்த காரியங்களை வைத்து காணப்படாதவைகளோடு விசுவாசம் எப்படி சம்பந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறது என்பதைப் பார்த்து வருகிறோம்.காணப்படாத ஒரு உலகம் இருக்கிறது.

அநேகர் காணப்படாத உலகத்தைக் குறித்து அறிந்துகொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்.அது நம் கண்ணுக்குத் தெரிவதில்லை, ஆகவே அது இல்லை என்று அவர்கள் எண்ணுகிறார்கள்.நாம் காணுவதுதான் உலகம், நம்முடைய கண்ணுக்குத் தெரியாததை நாம் நம்பவேகூடாது என்பதுதான் அவர்களுடைய நம்பிக்கை.ஆனால் நம்முடைய கண்ணுக்குத் தெரியாத காரியங்கள் ஏராளமாய் இருக்கிறது.ரேடியோ அலைகள் ஆகாயத்தில் கடந்து சென்று கொண்டிருக்கிறது. நம்மிடம் ஒரு ரேடியோ இருந்து அதை tune பண்ணினால் சரியாக capture பண்ணலாம். காணப்படாத ஒரு உலகம் இருக்கிறது, அதில் அநேக காரியங்கள் இருக்கிறது.காணப்படாத உலகத்தில் தேவன் இருக்கிறார்.பேதுரு, காணப்படாத தேவனை நாம் கண்டதில்லை, இருந்தாலும் அவரை விசுவாசித்து, சொல்லி முடியாத மகிழ்ச்சியால் அவரிலே களிகூருகிறோம் என்கிறார் (1 பேதுரு 1:8).நாம் ஆராதிக்கும்போது அவருடைய பிரசன்னத்தை அனுபவித்து பாடுகிறோம், மகிழுகிறோம்.காணப்படாத தேவன் நமக்கு நிஜமாய் இருக்கிறார்.அவர் இருக்கிறார் என்பதை நாம் உணர முடிகிறது.ஆனால் அநேகர் வெறும் தாங்கள் காண்பதை வைத்து வாழுகிறார்கள்.நாம் விசுவாசத்திலே வாழுவதைப் பற்றி போதித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.விசுவாசம் காணப்படாதவைகளோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது.விசுவாசத்திலே ஜீவிக்கிறவர்கள் காணப்படாத உலகத்தை நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள்,அதில் உள்ளவைகளை நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள், அதோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.விசுவாசம் காணப்படாதவைகளோடு சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது.ஆவிக்குரிய உலகத்திலே நமக்கு இருக்கிற உதவிகளை நம்மால் காண முடிகிறது.இதுதான் விசுவாசம்.விசுவாசம் ஒரு அற்புதமான காரியம்.ஒரு மனுஷனுக்கு எவ்வளவு பிரச்சனையின் மத்தியிலும் அதை எதிர்த்து நிற்க, அதிலிருந்து ஜெயிக்க, பிரச்சனைகளை மேற்கொள்ள, தைரியத்தை மனதில் வைத்திருக்க அது உதவுகிறது.காணப்படாத உலகம்ஒன்று இருக்கிறது.அங்கு தேவன், தேவதூதர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்தோம்.அதில் இன்னும் இரண்டு காரியங்கள் இருக்கிறது.அதைப் பார்ப்போம்.

காணப்படாத உலகத்தில் தேவனுடைய வார்த்தை இருக்கிறது.காணப்படாத உலகத்தில் இருப்பவைகள் நித்தியமானவைகள், காணப்படுகிறவைகள் அநித்தியமானவைகள் என்று எபிரெயர் 11:3-இல் வாசிக்கிறோம். காணப்படாத உலகத்திலிருந்துதான் காணப்படுகிற உலகம் உண்டானது.அதைச் சொல்லும்போது, "விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்" என்று எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர் சொல்லுகிறார். ஆக, வார்த்தையை காணப்படாத உலகத்தோடு கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கிறார்.வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.ஏனென்றால், காணப்படாத உலகம்தான் காணப்படுகிற உலகத்தை உண்டாக்கினது.ஆகவே காணப்படாத உலகம் தான் பெரியது.தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.தேவன் எப்படியோ அப்படியே வார்த்தையும் இருக்கிறது.காணப்படாத உலகத்திலிருக்கிற தேவன் வல்லமையுள்ளவர்.காணப்படாத உலகத்தில் இருக்கிற எல்லாமே காணப்படுகிற உலகத்திலிருக்கிற எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் மேலானவைகள்.காணப்படுகிறவை அநித்தியமானவை, காணப்படாதவை நித்தியமானவை.தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்ததாய் இருக்கிறபடியால்தான், வேதம், "வானமும் பூமியும் ஒழிந்துபோம்; ஆனால் அவருடைய வார்த்தை ஒழியாது" என்று சொல்லுகிறது. அவருடைய வார்த்தை ஏன் ஒழியாது?தேவன் காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தவர்.அவர் ஒழிவதில்லை.ஆகவே அவருடைய வார்த்தையும் காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்திருக்கிறபடியால் அதுஒழியாத தன்மை உடையதாய் இருக்கிறது.ஆகவே தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்ததாய் இருக்கிறது.

காணப்படாத உலகத்திலே இன்னொரு காரியமும் இருக்கிறது.அது என்ன?தேவன் நமக்குள்ளே காணப்படாத ஒரு பகுதியை வைத்துவிட்டார்.நாம் மனிதர்கள்.இந்த உலகத்தில் வாழுகிறோம்.ஆனால் நமக்குள்ளே காணப்படாத ஒரு பகுதி இருக்கிறது.மனுஷன் ஆவி, ஆத்துமா, சரீரம் என்று இருக்கிறான்.வேதம் 'மனுஷனுடைய ஆவி' என்று சொல்லுகிறது.அது'தேவ ஆவி' என்று சொல்லும்போது திரித்துவத்தின் மூன்றாம் நபரான பரிசுத்த ஆவியானவரை சொல்லுகிறது.தேவஆவியானவரையும் நம்முடைய ஆவியையும் குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது.நாம் ஆவியாய் இருக்கிறோம்.நாம் ஆவி மனிதர்கள்.ஆவி மனிதர்களாகிய நாம் ஒரு சரீரத்திற்குள் வாசம்பண்ணிக் கொண்டிருக்கிறோம்.நமக்கு ஒரு மனம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.நாம் சிந்தித்து, செயலாற்ற முடியும்; அலசி, ஆராய முடியும்.நாம் ஒரு நபரை பார்த்தவுடன் அவரை பார்த்துவிட்டோம் என்று எண்ணுகிறோம்.ஆனால் நாம் அவருடைய சரீரத்தைத்தான் பார்த்திருக்கிறோம், அதுவும் அவருடைய முகம்தான் நமக்குத் தெரிகிறது.ஆனால் அந்த நபர் முகமோ, சரீரமோ அல்ல. நாம் சரீரம் என்கிற கூட்டிற்குள் வசிக்கும் ஆவி மனிதர்கள்.சரீரம் என்னும் கூட்டிற்குள் இருந்துகொண்டு கண்கள் என்னும் ஜன்னல் மூலமாக பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.காணப்படாதவைகளோடு எனக்கு எந்த சம்பந்தமும் கிடையாது, நான் காணப்படுகிறவைகளைத்தான் நம்புவேன் என்று சொல்லுவது முட்டாள்தனம்.நாம் காணப்படாத ஆவியாய் இருக்கிறோம்,காணப்படுகிற சரீரத்தில் வாழுகிறோம்.தேவன் நமக்குள்ளே காணப்படாத ஒரு பகுதியை வைத்துவிட்டார்.ஆகவேதான் "விசுவாசத்தால் நீதிமான் பிழைப்பான்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஒரு விசுவாசி உலகப்பிரகாரமான ஆதாரங்களால் வாழுவதில்லை.நாம் இந்த பூமியில் விளைகிறதையும், இங்கு நடமாடும் ஜந்துக்களையும் சாப்பிடுகிறோம், ஏனென்றால் நாம் இந்த பூமியில் இருக்கிறோம்.ஆனால் நாம் வெறும் சரீரம் அல்ல. இந்த சரீரத்திற்காக சாப்பிடுகிறோம்.சாப்பாடு நம்முடைய ஆவிக்காக அல்ல, சரீரத்திற்காக. ஆனால் நம்முடைய ஆவிக்கு வேறு ஒரு ஆகாரம் தேவைப்படுகிறது.ஆகவேதான் "மனுஷன் அப்பத்தினால் மாத்திரமல்ல, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான்" என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஆவி மனிதனுக்கு ஆவிக்குரிய ஆகாரம் ஒன்று இருக்கிறது.இது ஆவிக்குரிய உலகத்தைச் சார்ந்த ஆகாரம்.ஆக காணப்படாத நம்முடைய ஆவி, காணப்படுகிற நம்முடைய சரீரம் என்கிற இவ்விரண்டில் நம்முடைய ஆவி தான் மிகவும் முக்கியம்.இந்த சரீரத்தை நாம் பேணிப்பாதுகாக்கிறோம்.ஆனால் அதைக் காட்டிலும் ஆவி முக்கியமானது.அநேகர் தங்களுடைய ஆவிக்கு செய்ய வேண்டியதை செய்வதே கிடையாது.ஆனால் அதுதான் முக்கியம்.ஆக இரண்டு காரியங்கள் முக்கியம்.ஒன்று, தேவனுடைய வார்த்தை காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.இன்னொன்று, மனுஷனுடைய ஆவி காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்தது.வேதத்தில் மனுஷனுடைய ஆவிக்கு 'உள்ளான மனிதன்' என்று ஒரு பெயர் இருக்கிறது.உதாரணத்திற்கு 2 கொரிந்தியர் 4:16-இல், "எங்கள் புறம்பான மனுஷனானது அழிந்தும், உள்ளான மனுஷனானது நாளுக்குநாள் புதிதாக்கப்படுகிறது" என்று வாசிக்கிறோம்.ஆக புறம்பான மனுஷன் என்பது சரீரத்தையும், உள்ளான மனுஷன் என்பது நம்முடைய ஆவியையும் குறிக்கிறது.இந்த ஆவிக்கு இன்னொரு பெயர் உள்ளான மனுஷன்.அதற்கு 'இருதயம்' என்கிற இன்னொரு பெயரும் உண்டு.வேதவசனத்தில் இருதயம் என்று சொல்லும்போது, நம் சரீர அவயவமாய் இருக்கிற இதயத்தைச் சொல்லவில்லை.மாறாக நம்முடைய ஆள்த்துவத்தின் மையமாய் இருக்கிற, நம்மை இயக்குகிற பகுதியாகிய இருதயத்தைச் சொல்லுகிறோம்.மனுஷனிலே முக்கியமான பகுதி எது என்றால், அது அவனுடைய உள்ளான ஆவி மனிதனைக் குறிக்கிறது.உள்ளான மனுஷன், இருதயம் என்கிற இந்த இரண்டு வார்த்தைகளை வேதவசனங்களில் அதிகமாய் பார்க்கலாம்.நீதிமொழிகள் 4-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.

"எல்லாக் காவலோடும் உன் இருதயத்தைக் காத்துக்கொள், அதினிடத்தினின்று ஜீவஊற்று புறப்படும்"(நீதிமொழிகள்4:23).

சரீரத்தில் இருக்கிற இதயம் இரத்தத்தை pump பண்ணுகிறது, அதினால்தான் நாம் வாழுகிறோம்.அது நின்றுபோய் விட்டால் எல்லாம் நின்றுபோய் விடுகிறது.ஆவி மனிதன் சரீரத்தின் அவயமாகிய இதயம் போல செயல்படுகிறான்.அங்கு கோளாறு ஏற்பட்டால் எல்லா இடங்களிலும் கோளாறு ஏற்பட்டுவிடும்.ஆகவே "எல்லாக் காவலோடும் அதை காத்துக்கொள்" என்கிறார்.இருதயத்திற்குள் என்ன நுழைய வேண்டுமோ அதுமட்டும் நுழைய வேண்டும், அங்கு என்ன நுழையக்கூடாதோ அது நுழையக்கூடாது என்பதை நாம் கவனிப்பதில்லை.நாம் ஏன் இருதயத்தைப் பற்றி கவலைப்படுவதில்லை, ஏன் கண்டதையும் பார்க்கிறோம், கேட்கிறோம்?கண்ட காரியங்கள் நம் இருதயத்திற்குள் போய் நம்மை பாதிக்க ஏன் அனுமதிக்கிறோம்?ஏனென்றால் இருதயத்திலிருந்து தான் ஜீவஊற்று புறப்பட்டு வருகிறது என்பது நமக்குத் தெரியவில்லை.நம்முடைய வாழ்க்கையிலே நடக்கிற எல்லாமே இருதயத்திலிருந்து வருவதுதான்.இயேசு, மனுஷனுக்குள்ளிருந்து வரும் எல்லா தீமைகளும், அவனை சீரழிக்கிற எல்லா பொல்லாப்புகளும் அவனுடைய இருதயத்திலிருந்து வருகிறது என்று சொல்லுகிறார்.
இது பாவ இருதயமாக இருக்கிறது.தாவீது மிகப்பெரிய பாவம் செய்கிறான்.இன்னொருவனுடைய மனைவியை தனக்குச் சொந்தமாக்கிக்கொண்டு, அவனை தந்திரமாக கொன்றுவிட்டான்.தாவீது ஒரு ராஜா, இவனுக்கு எல்லா அதிகாரமும் இருக்கிறது.இவன் இப்படிச் செய்துவிட்டான்.அதன்பிறகு நாத்தான் என்கிற தீர்க்கதரிசி அவனை கண்டிக்கிறான்.தாவீது உள்ளத்திலே குத்தப்பட்டவனாக தேவனுக்கு முன்பாக போகிறான், மனந்திரும்புகிறான், அவரிடத்தில் தன்னுடைய பாவத்தை அறிக்கையிடுகிறான்.அதுதான் 51-ஆம் சங்கீதம்.அவன் எப்படி ஜெபிக்கிறான் என்பதை 10-ஆம் வசனத்தில் வாசிக்கலாம்: "தேவனே, சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும்". பிரச்சனை எங்கிருக்கிறது என்பதை அவன் கண்டுபிடித்துவிட்டான்.இது இருதயத்தில் இருந்துகொண்டு வேலை செய்துகொண்டே வந்தது.பொல்லாத எண்ணங்களும், ஆசைகளும், இச்சைகளும் என் உள்ளத்தில் குடிகொண்டிருந்தது.இதை என் உள்ளத்தில் நான் அனுமதித்து விட்டேன்.நான் துர்க்குணத்திலே உருவானேன், என் தாய் என்னை பாவத்திலே கர்ப்பந்தரித்தாள் என்று சொல்லுகிறான்.ஆண்டவரே, நான் பிறக்கும்போதே என்னுடைய இருதயம் பாவ இருதயமாக இருக்கிறது. அதற்குப் பிறகு நானும் இந்த பாவ இருதயம் இழுத்த பக்கமெல்லாம் சென்று, இன்பங்களையெல்லாம் அனுபவித்து, பொல்லாத வாழ்க்கையை வாழ்ந்து, ஆசை, இச்சைகளால் உள்ளத்தை நிரப்பிவிட்டேன். அதினால் அந்த ஆசையை அடக்கிக்கொள்ள முடியாமல் இன்னொருவனைக் கொன்று, அவனுடைய மனைவியை எடுத்துக்கொள்கிற அளவிற்கு இரக்கமற்றவனாக, பண்பற்றவனாக, ஒழுக்கமற்றவனாக மாறிவிட்டேன். என்னுடைய இருதயம் தான் என்னை மாற்றிவிட்டது.சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும் என்று ஜெபிக்கிறான்.இருதயம், ஆவி என்று தாவீது சொல்லும்போது இரண்டும் ஒன்றைத்தான் குறிக்கிறது.அவனுடைய உள்ளான மனுஷனில் தான் கோளாறு இருக்கிறது.

ஏதேன் தோட்டத்திலே மனுஷன் பாவத்தை அனுமதித்தபோது, அது அவனுடைய இருதயத்தை தாக்கி, உள்ளே மேட்டிமையும், பெருமையும், எனக்கு கடவுள் வேண்டாம், நானே கடவுளாக இருந்துகொள்கிறேன் என்கிற அப்படிப்பட்ட எண்ணமும் வந்து அது பலவிதமான இச்சைகளுக்குள் நடத்தி, அவனை பாவஞ்செய்கிறவனாக வாழ வைத்து, கெடுத்து, இன்றைக்கு மனித சமுதாயத்தையே சீரழித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆகவேதான் இரத்த வியர்வை சிந்தி ஆகாரம் புசிக்கிறவனாக மனுஷன் மாறிவிட்டான்.தரித்திரம் அவனை ஆளுகிறது.எல்லா விதமான பொல்லாத காரியங்களும் இந்த உலகத்தில் புகுந்துவிட்டது.ஜனங்கள் அதனுடைய விளைவுகளை இன்றைக்கு அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்கள் தனிப்பட்ட விதத்தில் எந்த தவறும் செய்யாமல் இருக்கலாம்.ஆனால் ஆதாம் என்கிற முப்பாட்டன் செய்த தவறே போதும், அது எல்லா கேடுகளையும் உள்ளே கொண்டுவந்து கெடுத்து விட்டது."நான் துர்க்குணத்தில் உருவானேன், என் தாய் என்னைப் பாவத்தில் கர்ப்பந்தரித்தாள்"என்று சொல்லுவது போல பிறப்பிலேயே நாம் பாவ இருதயமுள்ளவர்களாக பிறக்கிறோம்.இப்படிப்பட்ட இருதயமுள்ளவர்களாக பிறக்கிற எல்லாருமே கர்த்தரை நோக்கி, "கர்த்தாவே, புதிய இருதயத்தை எனக்குள் சிருஷ்டியும்"என்று கேட்க வேண்டும்.ஆகவேதான் வேதம் புதுசிருஷ்டிப்பைக் குறித்துப் போதிக்கிறது.

இருதயமாகிய உள்ளான மனுஷனில் தான் விசுவாசம் வேலை செய்கிறது.ரோமர் 10-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.இங்கு அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் ஒரு மனுஷன் எப்படி இரட்சிக்கப்படுகிறான் என்பதைச் சொல்லுகிறார்.

"என்னவென்றால், கர்த்தராகிய இயேசுவை நீ உன் வாயினாலே அறிக்கையிட்டு, தேவன் அவரை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினாரென்று உன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்படுவாய்"(ரோமர்10:9).

பாவியாக இருக்கிறவன் இருதயத்திலே விசுவாசித்து இரட்சிக்கப்படுகிறான்.ஆக விசுவாசம் என்பது ஏதோ மனதளவில் அல்ல, ஏதோ intellectual-ஆக ஒரு காரியத்தை நம்புவதும் அல்ல, அது இருதயத்திலே வேலை செய்கிறது.ஒருவன் இருதயத்திலே விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்பட்டு விடுவான்.இரட்சிப்பு எல்லா அற்புதங்களைக் காட்டிலும் மிகப்பெரிய அற்புதம்.எந்த அற்புதமும் இதற்கு ஈடு இணையில்லை.பாவத்தின் பிடியில் இருக்கிற மனுஷன் விடுவிக்கப்பட்டு, இரட்சிக்கப்படுகிறான் என்றால் அதைப் போன்ற ஒரு அற்புதம் உலகத்தில் கிடையவே கிடையாது.வேதம் அதை மரித்தவன் உயிரோடு எழும்புவதற்கு ஒப்பிடுகிறது.அப்பேர்ப்பட்ட அற்புதம் இருதயத்திலே விசுவாசிப்பதின் மூலமாக நடக்கிறது.அடுத்த வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"நீதியுண்டாக இருதயத்திலே விசுவாசிக்கப்படும், இரட்சிப்புண்டாக வாயினாலே அறிக்கைபண்ணப்படும்"(ரோமர்10:10).

இருதயத்தில் விசுவாசித்தால் பாவி நீதிமானாகி விடுகிறான்.தேவனுக்கு முன்பாக வரக்கூட தகுதியே இல்லாத பாவி இருதயத்தில் விசுவாசிப்பதின் மூலமாக தேவனுடைய நீதியையே பெற்றுக்கொள்கிறான், தேவனுக்கு முன்பாக வந்து நிற்கிறான். கதையே தலைகீழாகி விடுகிறது.இருதயத்தில் விசுவாசிப்பது என்பது வல்லமையான காரியம்.இயற்கை உலகத்தில் எந்த காரியமும் செய்ய முடியாததை அது செய்கிறது.ஆகவே இரட்சிப்பு என்பது இயற்கை உலகத்தில் இயற்கை காரியங்களை வைத்து செய்வது அல்ல. இது ஒருவனை மறுவாழ்வு மையத்தில் (rehabilitation centre) கொண்டுபோய் சேர்த்துஅதன் மூலம் அவன் மாறுவது அல்ல, இது புதுசிருஷ்டிப்பு. ஒருவனை சபைக்குக் கூட்டிவந்து சில உபதேசங்களை அவனுக்குக் கொடுத்து, நீ செய்த தவறுக்காக ஆண்டவரிடம் மன்னிப்பு கேட்டு, இனி ஒழுங்காக வாழு என்று சிலர் இதை அப்படி எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். கிடையாது.இரட்சிப்பு என்பது ஆவிக்குரிய வேலை. ஆண்டவர் ஒரு மனுஷனுடைய இருதயத்திற்குள் வந்து, அவனுடைய கல்லான இருதயத்தை அகற்றிப்போட்டு, சதையான நல்ல இருதயத்தை தந்து, அவனுக்குள் புது இருதயத்தை சிருஷ்டித்து இரட்சிப்பை ஏற்படுத்துகிறார். எந்த மருந்தோ, போதனையோ, நீங்களோ, நானோ இப்படிச் செய்ய முடியாது.இது தேவனுடைய மறுபிறப்பின் வேலை.இரட்சிப்பைப் பற்றி நன்றாக தெரிந்துகொள்ளுங்கள்.நாம் ஒருவனை திருத்திவிட முடியாது, கர்த்தர் தான் திருத்த முடியும்.இருதயத்திற்குள் விசுவாசம் போய்விட்டால் வெளியே சூழ்நிலை மாறுகிறது.இருதயத்தில் இருக்கிற விசுவாசம் வெளியே அபார விளைவுகளை உண்டாக்குகிறது.மலைகளைக்கூட பெயர்த்து எறியக்கூடிய சக்தி உள்ளதாக இருதயத்திற்குள் இருக்கிற விசுவாசம் இருக்கிறது.ஆக இருதயத்திலிருந்துதான் விசுவாசம் வேலை செய்கிறது.எனவே இருதயமும் விசுவாசமும் ஆகிய இந்த இரண்டு காரியங்களும் மிகவும் முக்கியம்.விசுவாசம் இருதயத்தில் வேலை செய்கிறது.விசுவாசம் எப்படி வருகிறது?"விசுவாசம் கேள்வியினால் வரும், கேள்வி தேவனுடைய வசனத்தினால் வரும்"(ரோமர் 10:17) என்று வேதம்சொல்லுகிறதும்.

ஆக இருதயம் முக்கியம், வசனம் இருதயத்திற்குள் போவது முக்கியம்,இப்படித்தான் விசுவாசத்தால் நீதிமான் பிழைப்பான்.நீதிமான் எப்படி வாழுகிறான்?காணப்படாத உலகத்தைச் சார்ந்த தேவனுடைய வார்த்தை என்கிற காரியம் அது காணப்படாத உலகத்தைச் சேர்ந்த ஆவி மனுஷனுக்குள்ளே செல்கிறது, காரியங்களை நடப்பிக்கிறது.இதில் தான் நாம் வாழுகிறோம்.விசுவாசத்தில் வாழுவது என்றால் என்ன?காண்கிற உலகத்தை சிருஷ்டித்த வார்த்தை, நம்முடைய இருதயமாகிய உள்ளான மனுஷனுக்குள் சென்று நம்மை உருவாக்குகிறது. தேவன் உலகங்களை தம்முடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கினதுபோல,வார்த்தையாகிய அந்த வல்லமை மிக்க காரியம், நம்முடைய உலகத்திற்குள் சென்று, நமக்கு வளமான, ஆசீர்வாதமான, பிரயோஜனமான வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது. இதுதான் விசுவாச வாழ்க்கை.கர்த்தர் ஒன்றுமில்லாமையிலிருந்து உலகத்தை உண்டாக்கினார்.ஒருவேளை இன்றைக்கு நம்மிடத்தில் ஒன்றுமில்லாமல் இருக்கலாம்.ஆனால் வார்த்தை இருதயத்திற்குள்ளே வந்துவிட்டால், எல்லாமே இருக்கிறவனாக நாம் மாறலாம்.விசுவாச வாழ்க்கையை மிகவும் அற்பமாய் எண்ணிவிடக்கூடாது.இன்றைக்கு அநேகர் அப்படித்தான் எண்ணுகிறார்கள்.விசுவாசத்தில் வாழுவதுதான் உயர்ந்த ரகமான வாழ்க்கை.ஒரு மனுஷன் விசுவாசத்தில் வாழ்ந்தால் அவன் ஆளே வித்தியாசமானவனாக இருப்பான்."விசுவாசிக்கிறவனால் எல்லாம் கூடும்" என்றும், "விசுவாசிக்கிறவனுக்கு கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லை" என்றும் வேதம் சொல்லுகிறது.ஆக, விசுவாச வாழ்க்கை அற்புதமான வாழ்க்கையாக இருக்க வேண்டும்.நாம் ஒவ்வொருவரும் விசுவாசத்திலே வாழ வேண்டும்.ஆக, வசனம் என்கிற ஆவிக்குரிய உலகத்தைச் சார்ந்த சக்தி வாய்ந்த கருவி இருதயத்தில் செயல்படுகிறது.இதன் மூலமாகத்தான் நம்முடைய வாழ்க்கை உருவாகிறது.இதுதான் விசுவாசத்தில் வாழுவது.வசனம் இருதயத்தில் வேலை செய்கிறது என்பது இதுவரை காண்பித்தேன்.

2 கொரிந்தியர் 6-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் கொரிந்து ஜனங்களிடம், இருதயத்தை விசாலமாக்குங்கள் என்கிறார்.கொரிந்து சபை கெட்டுப்போன சபை.அங்கு பொல்லாத காரியங்கள் நடந்துகொண்டிருக்கிறது.ஜனங்கள் பாவ வாழ்க்கையை வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள், மீதிபேர் அதைப் பற்றிய உணர்வில்லாதவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.பவுல் இப்படிப்பட்ட சபையை கண்டித்து எழுதுகிறார்.அதை எப்படிச் சொல்லுகிறார் என்பதைக் கவனியுங்கள்.11-ஆம் வசனத்தைப் பாருங்கள்.

"கொரிந்தியரே, எங்கள் வாய் உங்களோடே பேசத் திறந்திருக்கிறது, எங்கள் இருதயம் பூரித்திருக்கிறது"(2 கொரிந்தியர்6:11).

இதை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து வாசிக்கிறேன்.ஏனென்றால் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பில் அவ்வளவு சரியாக மொழிபெயர்க்கப்படவில்லை.

"11. O ye Corinthians, our mouth is open unto you, our heart is enlarged".


பவுல், கொரிந்தியரே, எங்களுடைய வாய் உங்களோடே பேசத் திறந்திருக்கிறது.நான் உங்களோடு பேச விரும்புகிறேன், தேவனுடைய சத்தியத்தை அறிவிக்க விரும்புகிறேன் என்கிறார்.தமிழில்,"எங்கள் இருதயம் பூரித்திருக்கிறது"என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.ஆனால் ஆங்கிலத்தில் எல்லா மொழிபெயர்ப்புகளிலும் எங்களுடைய இருதயம் விஸ்தாரமாய் இருக்கிறது, அகலமாய் இருக்கிறது, திறந்து, தாராளமாய் இருக்கிறது என்கிற விதத்தில்தான் மொழிபெயர்க்கிறார்கள்.பவுல்,நான் இருதயத்திலிருந்து எல்லா காரியங்களையும் உங்களுக்கு ஊற்ற விரும்புகிறேன்.ஏன்?நீங்கள் திருந்தி, நன்றாக வர வேண்டும்;நல்ல வாழ்க்கையை அடைய வேண்டும் என்பதற்காக உங்களுக்கு போதிக்க வந்திருக்கிறேன் என்கிறார்.12-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"12. Ye are not straitened in us, but ye are straitened in your own bowels".

"எங்கள் உள்ளம் உங்களைக்குறித்து நெருக்கமடையவில்லை உங்கள் உள்ளமே எங்களைக்குறித்து நெருக்கமடைந்திருக்கிறது"(2 கொரிந்தியர்6:12).


பவுல் என்ன சொல்லுகிறார் என்றால், நாங்கள் வாயைத் திறந்துகொண்டு வருகிறோம்; உங்களை திருத்தி, வளமான, ஆசீர்வாதமான வாழ்க்கைக்குள் நடத்துவதற்கு இருதயத்தை திறந்து ஊற்ற வந்திருக்கிறோம்.ஆனால் உங்களுடைய இருதயம் நெருக்கமாக இருக்கிறது.அது என்னுடைய போதனைகளை ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய இருதயமாக இல்லை.அது திறந்த மனதாக இல்லை.நீங்கள் நெருக்கமாகி விட்டீர்கள் என்கிறார்.13-ஆம் வசனத்தை ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலிருந்து வாசிக்கிறேன்.

"13. Now for a recompense in the same, (I speak as unto my children,) be ye also enlarged".
"ஆதலால் அதற்குப் பதிலீடாக நீங்களும் பூரிப்பாகுங்களென்று, பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுகிறதுபோல, உங்களுக்குச்சொல்லுகிறேன்"(2 கொரிந்தியர்6:12).


பவுல், ஒரு பிள்ளைகளுக்குச் சொல்லுவதைப்போல் சொல்லுகிறேன் என்கிறார்.சில வேளைகளில் பெற்றோர் பிள்ளைகளிடம், "ஒழுங்காக படி, நேரத்தை வீணாக்காதே" என்று கெஞ்சுவார்கள்.ஆனால் அது பிள்ளைகளுக்கு விளங்கவே விளங்காது.அவர்கள் அப்படியே அலட்சியமாகத்தான் இருப்பார்கள்.கொரிந்து சபை அப்படிப்பட்ட ஒரு சபை.பவுல் கொரிந்தியரிடம் பிள்ளைகளுக்கு பேசுவதைப்போல் பேசுகிறார்.தமிழில், "நீங்களும் பூரிப்பாகுங்கள்" என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.ஆனால் ஆங்கிலத்தில், "be ye also enlarged"என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது.அதாவது, உங்கள் இருதயங்களை விஸ்தாரமாக்குங்கள் என்கிறார்.

ஆங்கிலத்தில் The Message என்ற மொழிபெயர்ப்பு உள்ளது.அதில் இந்த வசனங்கள் இன்னும் நன்றாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.அதைப் பார்ப்போம்.

"Dear, dear Corinthians, I can't tell you how much I long for you to enter this wide-open, spacious life. We didn't fence you in. The smallness you feel comes from within you. Your lives aren't small, but you're living them in a small way. I'm speaking as plainly as I can and with great affection. Open up your lives. Live openly and expansively!".

உங்களுடைய வாழ்க்கைசிறிய புத்தியோடு வாழ வேண்டிய வாழ்க்கை அல்ல, ஆனால் நீங்கள் அப்படித்தான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள்.நல்ல, விசாலமான நிலைக்கு உங்களைக் கொண்டுபோக வேண்டும்.கர்த்தர் உங்களுக்காக எவ்வளவோ வைத்திருக்கிறார்.நீங்கள் அதையெல்லாம் அறிந்துகொள்ளாதபடிக்கு, அந்த ஆசீர்வாதங்களுக்குள் பிரவேசிக்க முடியாதபடிக்கு உங்களுடைய பாவங்களும், குறைபாடுகளும் தடையாய் இருக்கிறது.ஆனால் நான் உங்களை விசாலமான வழிக்குள் கொண்டுசெல்ல விரும்புகிறேன்.உங்களுக்கு இவ்வளவுதான், இதற்குமேல் உங்களுக்கு கிடையாது என்று நாங்கள் உங்களை வேலி போட்டு அடைக்கவில்லை.உங்களை தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களுக்குள் பிரவேசிக்கிறவர்களாக ஆக்கப் பார்க்கிறோம்.இந்த அற்பமான, சிறிய புத்தி உங்களிடமிருந்துதான் வருகிறது.உங்களுடைய வாழ்க்கை சிறிய, அற்பமான புத்தி வாழ்க்கை அல்ல. ஆனால் நீங்கள் அப்படி வாழுகிறீர்கள்.உங்களுடைய இருதயத்தை திறங்கள், விசாலமாக்குங்கள், வளருங்கள், பெருகுங்கள், தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்களுக்குள் பிரவேசியுங்கள், விரிவாக்கப்பட்ட வாழ்க்கையை வாழுங்கள்.சிறிய புத்தியோடு சிறிய வாழ்க்கையை வாழ்ந்துகொண்டு இருக்காதீர்கள்.ஆண்டவர் உங்களுக்காக நல்ல வாழ்க்கையை வைத்திருக்கிறார் என்று சொல்லி கொரிந்தியர்களிடம் மன்றாடுகிறார்.

இதில் முக்கியமாக நாம் கவனிக்க வேண்டியது என்னவென்றால், பவுல் இருதயத்தை விஸ்தாரமாக்கச் சொல்லுகிறார்.இருதயம் சரியாக வேண்டும் என்பதைத்தான் அவர் சொல்லுகிறார்.அந்த இருதயத்தைப் பார்த்து பேச விரும்புகிறார், அங்கு வசனத்தை வைக்க விரும்புகிறார், அதை வளமான இருதயமாக்க விரும்புகிறார்.உங்களுடைய வாழ்க்கையில் நல்ல காரியங்கள் நடக்க வேண்டுமா?நீங்கள் பெருக வேண்டுமா, வளர வேண்டுமா, நன்றாக இருக்க வேண்டுமா?அது இருதயத்தில் ஆரம்பிக்கிறது.இருதயத்தில் ஆரம்பித்துதான் அது வெளியே வருகிறது.கர்த்தர் நமக்கு என்ன செய்தாலும் அதை வசனத்தைக் கொண்டு இருதயத்தில் செய்கிறார்.இருதயத்தில் மாற்றம் ஏற்பட்ட பிறகுதான் அது வெளியே வருகிறது.ஜனங்கள், நான்நன்றாக இருக்க வேண்டும், என் குடும்பம் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறார்கள்.அதில் தவறில்லை.நாம் எப்படி அப்படியாவது என்கிற வழியைத்தான் வேதம் போதிக்கிறது.தேவன் வார்த்தையைக் கொண்டு ஒரு மனுஷனுடைய இருதயத்தில் வேலை செய்து, இருதயத்தை மாற்றி, அந்த நபரையே மாற்றுகிறார்.ஆக இருதயம் மாறாமல் எதுவும் மாறப்போவதில்லை.ஒரு மனுஷனுடைய உள்ளான மனுஷனில் மாற்றம் ஏற்படாமல் வெளியே எந்த மாற்றமோ, முன்னேற்றமோ ஏற்படப்போவதில்லை.முன்னேற்றம், வளர்ச்சி, பெருக்கம், சந்தோஷம் உண்டாக வேண்டுமா?ஆவி, ஆத்துமா, சரீரம், குடும்பம், பொருளாதாரம் கையின் பிரயாசம் ஆகிய எல்லாவற்றிலும் பெருக வேண்டுமா, வளர வேண்டுமா?அந்த வளர்ச்சி எப்படி உண்டாகும்?வசனம் இருதயத்திற்குள்ளே சென்று வேலை செய்து, இருதயம் விசாலமானதாகி, தேவனுடைய நோக்கங்களையும் திட்டங்களையும் அறிந்துகொள்கிற இருதயமாக, அந்த புத்தியையும், தரிசனத்தையும் பெற்று வாழுகிற இருதயமாக மாற வேண்டும். இருதயம் மாறினால் உங்களுடைய முன்னேற்றத்தையும், வளர்ச்சியையும், வெற்றியையும் எவரும் தடுக்க முடியாது.ஆகவேதான் பவுல் கொரிந்து ஜனங்களை கெஞ்சுகிறார். நான் உங்களை நன்றாக ஆக்கிவிடுகிறேன், வசனத்தைக் கொண்டுவந்திருக்கிறேன், என் வாய் திறந்திருக்கிறது, இருதயத்தை சரி செய்தால் எல்லாம் சரியாகி விடும், கவனியுங்கள் என்கிறார்.

எபேசியர் 3-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.அப்போஸ்தலனாகிய பவுலின் ஜெபத்தைக் கவனித்தாலே இது எவ்வளவு உண்மை என்பதை தெரிந்துகொள்வீர்கள்.இவர் புதிய ஏற்பாட்டு ஜெபத்தை செய்கிறார்.புதிய ஏற்பாட்டு ஜெபம் வித்தியாசமானது.வேதத்தில் கர்த்தருடைய ஜெபம் (மத்தேயு 6:9-13) இருக்கிறது.அநேகர் இதுதான் ஜெபம் என்று எண்ணுகிறார்கள்.இயேசு இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்தபோது சீஷர்கள் அவரிடம், "எங்களுக்கு ஜெபிக்கக் கற்றுத்தாரும்" என்று கேட்டார்கள்.அவர் அவர்களுக்கு கற்றுத்தந்தார்.அந்த ஜெபத்தை ஒரு மாதிரி (model) போல அவர்களுக்கு முன் வைத்தார்.வெறும் இந்த ஜெபத்தையே ஒரு வார்த்தையைக் கூட மாற்றாமல் திரும்பத் திரும்ப சொல்லிக்கொண்டிரு, அதுபோதும் என்று அவர் சொல்லவில்லை.இவ்விதமாய் ஜெபம்பண்ணுங்கள் என்று ஒரு மாதிரியை அவர் வைத்தார்.ஆனால் அந்த மாதிரியில் கூட இயேசு இன்னும் சிலுவைக்குப் போகவில்லை, நம்முடைய பாவங்களை சுமந்து தீர்க்கவில்லை, ஆவியானவர் நமக்குள் வந்து வாசம்பண்ணுகிற இருதயமாக நம்முடைய இருதயம் மாறவில்லை, நமக்கு மறுபிறப்பும், புது உடன்படிக்கையும் உண்டாகவில்லை. அதனுடைய நன்மைகள், பாக்கியங்கள், சிலாக்கியங்கள் எல்லாம் நம்முடையதாகவில்லை.அதுஇயேசு சிலுவையில் மரிக்கும் முன் சொல்லப்பட்ட ஒரு ஜெபம்.அது மீட்பினால் உண்டான ஆசீர்வாதங்களை கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு பண்ணப்பட்ட ஜெபம் அல்ல. பழைய ஏற்பாட்டில் அநேக ஜெபங்கள் இருக்கின்றன. அந்த ஜெபத்தை மாதிரியாக எடுத்துக்கொண்டு நாம் இப்படித்தான் ஜெபிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினோம் என்றால் அது சிறந்த வழி அல்ல. இன்றைக்கு நாம் ஜெபிப்பதற்கான சிறந்த மாதிரியை அப்போஸ்தலனாகிய பவுலிடம் பார்க்கலாம். எபேசியர் 1-ஆம் அதிகாரத்தில் 16-ஆம் வசனத்திலிருந்து ஒரு ஜெபம் இருக்கிறது.எபேசியர் 3-ஆம் அதிகாரத்தில் ஒரு ஜெபம் இருக்கிறது.இந்த இரண்டு ஜெபங்களும் புதிய ஏற்பாட்டு விசுவாசிகள் ஜெபிப்பதற்கான சிறந்த மாதிரிகள்.ஏனென்றால் மீட்பிலே நமக்கு உண்டாயிருக்கிற அத்தனை காரியங்களும் இங்கு கணக்கில் எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.இது அதன் அடிப்படையில் உண்டாகிற ஜெபம்.இதுதான் நாம் ஜெபிப்பதற்கான சிறந்த மாதிரி.இந்த ஜெபத்தைக் கவனிப்போம்.

"இதினிமித்தம் நான் பரலோகத்திலும் பூலோகத்திலுமுள்ள முழுக்குடும்பத்துக்கும் நாமகாரணராகிய,நம்முடையகர்த்தராயிருக்கிறஇயேசுகிறிஸ்துவினுடைய பிதாவை நோக்கி முழங்கால்படியிட்டு,நீங்கள் அவருடைய ஆவியினாலே உள்ளான மனுஷனில் வல்லமையாய்ப் பலப்படவும்"(எபேசியர்3:14-16).

இதுதான் முதல் ஜெப விண்ணப்பம்.இன்றைக்கு ஊழியர்களும், விசுவாசிகளும் உங்களுக்காகவும், மற்றவர்களுக்காகவும் நீங்கள் இந்த ஜெபத்தைத்தான் செய்ய வேண்டும்.முதல் காரியம், ஆவியினாலே உள்ளான மனுஷனில் பலப்பட வேண்டும்.உள்ளான மனுஷன் என்றால் என்ன?இருதயம்.இருதயம் என்றால் என்ன?காணப்படாத உலகத்தை தேவன் நமக்குள் வைத்திருக்கிறார், இங்குதான் வேலை நடக்கிறது.இங்கிருந்து தான் ஜீவ ஊற்று உண்டாகிறது.இங்கு'ஆவியினாலே' என்பது பரிசுத்த ஆவியையும், 'உள்ளான மனுஷன்' என்பது மனுஷனுடைய ஆவியையும் குறிக்கிறது.ஆக, ஆவியானவர் மூலமாக நம்முடைய ஆவிக்குள்ளாக நாம் பலப்பட வேண்டும்.ஆவியானவருடைய பிரதான வேலை கர்த்தருடைய வார்த்தையை எடுத்து நமக்கு காண்பிப்பதுதான்.நாம் உள்ளான மனுஷனில் எவ்வளவு பலப்பட முடியும்?நாம் எப்போதுமே நம்மைதவறாக மதிப்பிடுகிறோம்.ஏனென்றால் நம்மை வெளிப்புறமாகத்தான் பார்க்கிறோம்.

முன்பு நான் Success பற்றி ஒரு புத்தகத்தை வாசித்தேன்.அதில் கொஞ்சம் உயரமாக இருந்தால் நல்லது என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஏனென்றால் Managing Director போன்ற வேலைக்குச் சென்றால் நல்ல உயரமாக இருப்பவர்களுக்கு அது சாதகமாக இருக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.அதைப் படித்தவுடன் எனக்கு மிகுந்த வருத்தம் உண்டாகிவிட்டது."ஆண்டவரே, எல்லாவற்றையும் கொடுத்தீர். ஆனால் உயரத்தில் இன்னும் 4 அங்குலம்அதிகமாக கொடுத்திருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்! நான் நல்ல நிலைக்கு வருவதற்கு எனக்கு உயரம் போதவில்லையே" என்று கவலைப்பட்டேன்.ஆனால் பின்புதான் உயரமாக இருப்பவர்கள் கூட ஒன்றுமில்லாமல் இருப்பதை கண்டேன்.ஆகவே உயரத்திற்கும் வெற்றிக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது.

இருதயத்திலிருந்துதான் வெற்றி உண்டாகிறது.ஆக உள்ளான மனுஷனில் நாம் எவ்வளவு பலப்பட முடியும்?நம்முடைய சரீரத்தில் ஓரளவிற்குத்தான் பெலன் இருக்கிறது.சிலர் Gym-இல் உடற்பயிற்சி செய்து மிகவும் திடகாத்தரமாக இருப்பார்கள்.சிலர் சரீரப்பிரகாரமாக நல்ல உயரத்துடனும், எடையுடனும் இருக்கிறார்கள்.ஆனால் உள்ளான மனுஷனை நாம் கவனிப்பதில்லை.நாம் வெளிப்புறமாக எவ்வளவு பெலவான்களாக இருக்கிறோமோ அதைக் காட்டிலும் ஆயிரம் மடங்கு உள்ளான மனுஷனில் பெலவான்களாக ஆக முடியும்.எல்லா பிரச்சனைகளையும், சவால்களையும் எதிர்த்து ஜெயிக்கக்கூடிய திறமையையும், தைரியத்தையும் உள்ளான மனுஷனில் நாம் பெற முடியும்.இதைப் புரிந்துகொண்டால் உள்ளான மனுஷனில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பிப்பீர்கள்.ஜெயிப்பது என்பதுஒரு மனுஷனுடைய உள்ளத்திலே ஊறுகிற ஊற்று.உள்ளான மனுஷனைப் பற்றி யோசியுங்கள்.அங்கு பெலப்பட்டு விட்டால் வெளியே எந்தப் பிரச்சனையும் இருக்காது.

பல வருஷங்களுக்கு முன்பு நான் கல்லூரி படித்துக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு கூட்டத்திற்குச் சென்றிருந்தேன்.அங்கு அந்த பிரசங்கியார், "நான் பணத்திற்காக ஜெபித்து 25 வருடங்கள் ஆகிவிட்டது, நான் ஆண்டவரிடம் பணம் கேட்டு ஜெபிப்பதில்லை" என்று சொன்னார்.அவர் உலக பிரசித்தி பெற்ற பிரசங்கியார்.எனக்கு அதைக் கேட்டவுடன், இவர் என்ன மனுஷன், பணத்திற்கென்று ஜெபிக்காமல் எப்படிஇப்படி ஆனார், இவர் என்ன பேசுகிறார் என்று யோசித்தேன்.அவர், "நான் எபேசியர் 3-ஆம் அதிகாரத்திலிருக்கிற ஜெபத்தைத்தான் செய்கிறேன்" என்றார்.எனக்கு பணம், வீடு வேண்டும் என்று நான் ஜெபிப்பதில்லை.என்னுடைய உள்ளான மனுஷனில் நான் பலப்பட வேண்டும்.நாம் உள்ளே பலப்பட்டு விட்டால் எல்லாம் வந்துவிடும்.பணத்தை கவர்ந்திழுக்கிற காந்தம் போல நாம் ஆகிவிடுவோம்.அது நம் பின்னால் ஓடி வரும் என்று அவர் சொன்னார்.அன்றைக்கு நான் ஒரு காரியத்தை அறிந்துகொண்டேன்.பணம் இல்லை, அது இல்லை, இது இல்லை என்று புலம்புவதை விட்டுவிட்டு, உள்ளான மனுஷனில் பெலப்பட வேண்டும் என்று ஜெபிக்க ஆரம்பித்தேன்.ஆவியில் capacity பெரிதாக இருக்கிறது.கர்த்தர் நம்மை எதற்காக புதுசிருஷ்டியாக்கியிருக்கிறார்?அவர் நம்மை இரட்சிக்கும்போது ஏதோ தட்டி, பூசி, பட்டி பார்த்து பெயிண்ட் அடிக்கவில்லை.ஏனென்றால் அப்படிச் செய்தால் அந்த ஆவி ஒன்றையும் தாங்க முடியாது.பழைய துருத்திக்குள் புதிய திராட்சரசத்தை வைக்க முடியாது.எல்லாம் ஒன்றுமில்லாமல் போய்விடும்.ஆகவே "பழையவைகள் ஒழிந்துபோயின, எல்லாம் புதிதாயின"என்று நம்மை புதிதாக சிருஷ்டிக்கிறார்.அதுதான் இரட்சிப்பு.தேவன் ஒரு புதிய capacity, ஒரு புதிய ability, ஒரு புதிய இருதயத்தை நமக்குத் தருகிறார்.வெளியே இருப்பதைக் காட்டிலும் ஆயிரம் மடங்கு அதிகமாக ஆவிக்குரிய மனுஷனில் பெலவானாய் மாறுவதற்குரிய அப்படிப்பட்ட இருதயம் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.உங்களுடைய உள்ளான மனுஷனில் அபார ஆற்றல் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.கர்த்தருடைய வார்த்தை உள்ளே வருமானால் நீங்கள் வெளியே இருப்பதைக் காட்டிலும் உள்ளே ஆயிரம் மடங்கு பலவான்களாக இருக்க முடியும்.நம்முடைய வளர்ச்சிக்கு முடிவே இல்லாமல் நாம் வளர்ந்துகொண்டே இருக்க முடியும்.நாம் பெலமுள்ளவர்களாகிக் கொண்டே இருக்க முடியும்.

இரண்டாவதுprayer request-ஐ பார்ப்போம்.

"விசுவாசத்தினாலே கிறிஸ்து உங்கள் இருதயங்களில் வாசமாயிருக்கவும்..."(எபேசியர்3:17a).

கிறிஸ்து எப்படி நம்முடைய இருதயத்தில் வாசமாயிருக்க முடியும்?இயேசு சிலுவையில் மரித்து, உயிரோடெழுந்து, பரமேறினார்.அவர் உயிர்த்தெழுந்தார், அவர் இரட்சகர் என்று இருதயத்தில் விசுவாசித்து, வாயினால் அறிக்கையிட்டு நாம் எல்லாரும் புதுசிருஷ்டிகளானோம்.நாம் புது சிருஷ்டிகளானவுடன் அவர் நமக்கு புது இருதயத்தை தந்தார். அந்த இருதயத்திலே அவருடைய அன்பு, பண்பு, ஆற்றல், ஞானம், விவேகம், அறிவு, கிருபை, இரக்கம், தரிசனம், யோசனை, திட்டங்கள், எண்ணங்கள் எல்லாவற்றையும் நாம் சுமக்க முடியும், அதன்படி வாழ முடியும், அதை நிறைவேற்ற முடியும். உள்ளத்தின் அளவிலே அவரைப்போலவே நாம் ஆகிவிட முடியும்.நாம் அவராகவே ஆகி இந்த உலகத்திலே வாழ முடியும்.அதைத்தான் பவுல் சொல்லுகிறார்.இயேசு அவருடைய இருதயத்தையே நமக்குத் தருகிறார்.கிறிஸ்தவன் அவருடைய இருதயத்தைப் பெற்றவன்.பவுல், "விசுவாசத்தினாலே இயேசு கிறிஸ்துநம் இருதயத்தில் வாசமாயிருக்க ஜெபியுங்கள்" என்கிறார்.ஆக விசுவாச ஜீவியம் என்றால் என்ன?கிறிஸ்துவே நம்முடைய இருதயத்தில் வாசமாயிருப்பது தான் விசுவாச ஜீவியம்.கிறிஸ்துவினுடைய எண்ணங்கள், தரிசனங்கள், லட்சியங்கள், நோக்கங்கள் இவை எல்லாம் நம்முடைய எண்ணங்களாய், தரிசனங்களாய், லட்சியங்களாய், நோக்கங்களாய் ஆகிவிடுகிறது.நாம் அவரைப்போல மாறிவிடுகிறோம்.இன்னும் அதிகமாகஅவரைப்போல ஆகிக் கொண்டிருக்கிறோம்.கடைசியில் நாம் பரலோகம் போகும்போது அவரைப்போல் இருப்போம் என்று 1 யோவான் 3:2-இல் வாசிக்கிறோம்.நாம் அவரைப்போல மாறிக்கொண்டே வந்தால் நம்முடைய வாழ்க்கை எல்லா ரீதியிலும் எப்படியிருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்!

மூன்றாவது காரியத்தைப் பார்ப்போம்.

"... நீங்கள் அன்பிலே வேரூன்றி, நிலைபெற்றவர்களாகி,சகல பரிசுத்தவான்களோடுங்கூடக் கிறிஸ்துவினுடைய அன்பின் அகலமும், நீளமும், ஆழமும், உயரமும் இன்னதென்று உணர்ந்து;அறிவுக்கெட்டாத அந்த அன்பை அறிந்துகொள்ள வல்லவர்களாகவும்..."(எபேசியர்3:17b-19a).

'அறிந்துகொள்ள' என்றால் எனக்கு அவரைத் தெரியும் என்பது அல்ல. ஆதாம் ஏவாளை அறிந்தான், அவர்கள் ஒரு பிள்ளையைப் பெற்றார்கள்.ஆதாமுக்கு ஏவாள் என்று ஒருவள் இருக்கிறாள் என்று தெரிந்தால் பிள்ளை பிறக்காது.ஆக அறிந்துகொள்ள என்றால் எனக்கு அவரைத் தெரியும் என்பதை விட மேலானது.அந்த அறிந்துகொள்ளுதல் ஒரு பிள்ளையையே உண்டாக்குகிறது.வேதவசனம் அறிந்துகொள்ளுதல் என்கிற வார்த்தையை அப்படித்தான் பயன்படுத்துகிறது.நான் தேவனை அறிந்துகொண்டேன் என்றால் அது அந்த விதமான அறிந்துகொள்ளுதல்.நான் தேவனை அனுபவிக்கிறேன், அவரோடு ஒன்றரக் கலந்துவிட்டேன் என்கிற விதத்தில் வேதவசனம் அந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறது.ஆக, தேவனுடைய அன்பின் ஆழம், நீளம், அகலம், உயரம் இவைகளை அறிந்து உணர்ந்து, அதோடு ஒன்றாகி, அதினுடைய அனுபவத்தைப் பெற்று, அதை ருசிபார்த்து அப்படிப்பட்டவர்களாக நாம் மாற வேண்டும்.

அதைச் சொல்லும்போது, "சகல பரிசுத்தவான்களோடுங்கூட"என்று சொல்லியிருக்கிறது.இதை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால் சில கிறிஸ்தவர்கள், நாம் எல்லாவற்றையும் துறந்துவிட்டு, எங்கேயாவது மலைகளில் போய் உட்கார்ந்திருந்தால் நமக்கு ஞனோதயம் உதித்து, தேவனுடைய அன்பின் ஆழம், நீளம், அகலம், உயரம் நமக்கு விளங்கும் என்று எண்ணுகிறார்கள். அதாவது, இது ஏதோ சில துறவிகளுக்கும், விசேஷித்தவர்களுக்கும் மட்டும் கொடுக்கப்பட்ட வெளிப்பாடு என்று எண்ணுகிறார்கள்.ஆனால் வேதவசனம், "சகல பரிசுத்தவான்களோடுகூட" என்று சொல்லுகிறது.எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் ஒரு புது capacity கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.அது என்ன?ஆவியிலே வல்லமையாய்ப் பலப்பட முடியும்.இரண்டாவது, கிறிஸ்து நம்முடைய உள்ளங்களிலே வாசம்பண்ண முடியும்.நாம் அவருடைய எண்ணங்களால் நிரம்ப முடியும், நாம் வித்தியாசமான வாழ்க்கை வாழ முடியும்.மூன்றாவது, கிறிஸ்துவினுடைய அன்பின் ஆழம், நீளம், அகலம், உயரம் இதையெல்லாம் அறிந்து உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.அதற்கு நமக்கு capacity இருக்கிறது.இது எல்லா விசுவாசிகளுக்கும் கொடுக்கப்பட்ட பாக்கியம்.நாம் இந்த அன்பை எல்லா பரிசுத்தவான்களோடுங்கூட முழுமையாய் ருசிபார்க்க முடியும்.

நான்காவது காரியத்தைப் பார்ப்போம்.

"...தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தாலும் நிறையப்படவும் ..."(எபேசியர்3:19).

நாம் தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தாலும் நிறையப்பட முடியுமா?அதாவது, தேவனுக்குள் இருக்கிற அத்தனையும் உங்களுக்குள் வந்துவிட முடியுமா?அவரைக் குறித்த அறிவு, அன்பு, பண்பு இதெல்லாம் உங்களை நிரப்ப முடியுமா?தேவனைப்போல அப்படிப்பட்டவர்களாக நாம் மாற முடியுமா?ஆம், முடியும்.கிறிஸ்தவ உபதேசத்தில்,"The incomprehensibility of God"என்று ஒரு உபதேசத்தைப் போதிக்கிறார்கள்.அதாவது, நாம் தேவனை அறிந்துகொள்ள முடியாது.ஏனென்றால் அவர் கடல்போல் இருக்கிறார், நம்முடைய புத்தி சிறிய பாத்திரம் போல இருக்கிறது.இந்த சிறிய பாத்திரத்தில் அவ்வளவு பெரிய கடல் தண்ணீரை கொண்டுவந்து எப்படி நிரப்ப முடியும்?முடியாது.இதைக் கேட்டுவிட்டு சிலர், கடவுள் பெரியவர், நாம் அவரை அறிந்துகொள்ள முடியாது என்று எண்ணுகிறார்கள்.கிடையாது.'அறிவுக்கெட்டாத' என்று சொல்லும்போது அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை.அதாவது, வெறும் மனிதனுடைய மூளை அறிவிற்கு இது எட்டாது. ஆனால் புது சிருஷ்டியாய் இருக்கிறவர்களுக்கு புது ஆற்றலைக் கொடுத்திருக்கிறாரே!இன்றைக்கு நாம் அவருடைய சகல பரிபூரணத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடியவர்களாக, அறிவிலே பெருகக்கூடியவர்களாக, வெளிப்பாட்டை அடையக்கூடியவர்களாக இருக்கிறோம்.வேதவசனத்திலிருந்து நம் உள்ளத்திற்கு போவதின் மூலமாக நாம் எவ்வளவு அறிந்துகொள்ள முடியும் என்பதற்கு அளவே கிடையாது.நாம் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கலாம்.எபேசியர் 2:6-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் அவர் நம்மிடத்தில் வைத்த தயவினாலே, தம்முடைய கிருபையின் மகா மேன்மையான ஐசுவரியத்தை வருங்காலங்களில் விளங்கச்செய்வதற்காக"(எபேசியர்2:6).

'வருங்காலங்களில் விளங்கச்செய்ய' என்றால் எந்த காலத்தில்?சிலர், இந்த காலத்தில் விளங்கச்செய்ய என்று சொல்லுகிறார்கள்.தேவன் இந்த காலத்தில் விளங்கச்செய்கிறார் என்பது உண்மைதான்.ஆனால் இந்த காலத்தோடு அது முடியவில்லை.இந்த யுகம் முழுக்க விளங்கச்செய்கிறார்.நாம் உயிர் வாழுகிற அத்தனை வருஷமும் அதிகதிகமாய் அவரை அறிந்துகொள்கிறோம்.ஆனால் நாம் மரித்து, பரலோகம் போகும்போது கூட இன்னும் அந்த வளர்ச்சி தொடருகிறது.வரப்போகிற யுகங்கள் (from ages to come) முழுவதும் நாம் அவரை அறிந்துகொள்வதிலே தொடர்ந்து வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.நாம் இதில் வளர்ந்துகொண்டே இருக்கலாம்.தேவன் அப்படிப்பட்ட புதுசிருஷ்டியாக நம்மை மாற்றியிருக்கிறார்."நன்றியால் பாடிடுவோம்" என்கிற பாடலில் இந்த வசனத்தை அப்படியே பாடலாக உள்ளது:

உயிர்ப்பித்தே உயர்த்தினார் உன்னதம்வரை
உடன் சுதந்தரராய் இருக்க
கிருபையின் மகாதானமதுவருங்
காலங்களில் விளங்க ஆ... ஆ...

கர்த்தர் நமக்கு இப்படிப்பட்ட உள்ளத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.அவர் நம்மை புதுசிருஷ்டியாக்கியிருக்கிறார்.நாம் வளர்ந்து பெருக முடியும், பெலப்பட முடியும், அபார பெலத்தை நம் ஆவியிலே பெற முடியும்.கிறிஸ்துவே நமக்குள் வந்து வாசம்பண்ண முடியும்.அவருடைய அன்பை நாம் பூரணமாய் அறிந்துகொள்ள முடியும், தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தையும் நாம் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.

இந்த ஜெபத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, இந்த நான்கு காரியங்களும் நமக்கு கிடைப்பதற்கு "அவர் தமது மகிமையினுடைய ஐசுவரியத்தின்படியே(riches in glory), உங்களுக்கு அநுக்கிரகம் பண்ணவேண்டுமென்று வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்"(எபேசியர் 3:19) என்று பவுல் சொல்லுகிறார். "riches in glory" என்ற பதம் பிலிப்பியர் 4:19-லும் வருகிறது. கர்த்தர் நம்முடைய பொருளாதார தேவைகளை சந்திப்பதைப் பற்றி இங்கு சொல்லப்பட்டுள்ளது.அநேகர், தேவன் நம் பொருளாதார தேவைகளை சந்திக்கும்போது, நமக்கு எவ்வளவு தேவையோ அவ்வளவு தருவார் என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஆனால் வேதத்தில் அப்படி கிடையவே கிடையாது.அவரிடம் எவ்வளவு இருக்கிறது என்பதுதான் அடிப்படை.அதிலிருந்துதான் அவர் தருகிறார்.நம்முடைய தேவைகளின் அடிப்படையில் அவர் நம் தேவைகளை சந்திப்பதில்லை.அவருடைய மகிமையின் ஐசுவரியத்தின் அடிப்படையில் தான் நம்முடைய தேவைகளை சந்திக்கிறார்.ஆகவேதான் நாம் கேட்பதைக் காட்டிலும் அதிகமாக கிடைக்கிறது.ஆக அதேபோலத்தான் தேவன் இதையும் சந்திக்கிறார். நாம் உள்ளான மனுஷனில் பலப்பட வேண்டும், கிறிஸ்து நமக்குள் வாசம்பண்ண வேண்டும், அன்பைக் குறித்த அறிவு நமக்கு உண்டாக வேண்டும், தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தையும் நாம் பெற வேண்டும் என்று ஜெபிக்கும்போது அவருடைய மகிமையின் ஐசுவரியத்தின்படி நாம் கேட்பதைக் காட்டிலும் அதிகமாகத் தருகிறார். 20-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதற்கும் நினைக்கிறதற்கும் மிகவும் அதிகமாய் நமக்குள்ளே கிரியைசெய்கிற வல்லமையின்படியே, நமக்குச் செய்ய வல்லவராகிய அவருக்கு"(எபேசியர்3:20).

தேவன் நாம் வேண்டிக்கொள்ளுகிறதற்கும் கேட்பதற்கும் மிகவும் அதிகமாய் செய்கிறார்.நாம் உள்ளான மனுஷனில் பெலப்படுவதை நிறைவேற்றுகிறார்.கிறிஸ்து நமக்குள் வந்து வாசம்பண்ண வேண்டும் என்பதை நிறைவேற்றுகிறார்.அவருடைய அன்பின் ஆழம், அகலம், நீளம், உயரம் ஆகியவற்றை நாம் அறிந்து, உணர வேண்டும் என்பதை நிறைவேற்றுகிறார்.தேவனுடைய சகல பரிபூரணத்தினால் நாம் நிறையப்பட வேண்டும் என்பதை நிறைவேற்றுகிறார்.ஆக தேவனுடைய வார்த்தை ஒரு மனுஷனுடைய உள்ளத்திலே வேலை செய்து, அந்த நபரையே மாற்றி, அவனுடைய எதிர்காலத்தையே மாற்றி, தேவனுடைய நோக்கங்களையும், திட்டங்களையும் நிறைவேற்றக்கூடியவனாக அவனை மாற்றுவதுதான் விசுவாச வாழ்க்கை.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency