0 item - ₹0.00

விசுவாச வாழ்க்கை (பாகம் 14) - விசுவாசத்தின் வல்லமை

Sunday Tamil Service - 14 OCT 18

Transcript

"விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்" (எபிரெயர் 11:3).

எபிரெயர் நிருபத்திலே 11-ஆம் அதிகாரம் விசுவாசத்தைக் குறித்த பிரபலமான அதிகாரம்.இதன் அடிப்படையிலே விசுவாச வாழ்க்கையைக் குறித்து கடந்த பல வாரங்களாக போதித்து வருகிறோம்.இதிலே முதலாம் வசனம் விசுவாசம் என்றால் என்ன என்கிற நல்ல விளக்கத்தை நமக்கு தருகிறது. 3-ஆம் வசனம் அதை இன்னும் விரிவாக்கி, அது என்னவென்றும், அது எப்படி செயல்படுகிறது என்றும் நமக்கு அறிவிக்கிறபடியினாலே இது இந்த அதிகாரத்திலே மிகவும் முக்கியம் வாய்ந்த வசனமாய் இருக்கிறது. இதன் அடிப்படையிலே தான் மீதியுள்ள உதாரணங்களை நாம் புரிந்துகொள்ளலாம்.எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர் பழைய ஏற்பாட்டு பரிசுத்தவான்களைக் குறித்து அநேக உதாரணங்களைக் கொடுக்கிறார்.ஏனென்றால் இவர்கள் எபிரெய கிறிஸ்தவர்கள்.அதாவது, யூத மார்க்கத்திலிருந்து கிறிஸ்தவர்களானவர்கள்.ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, மோசே ஆகியோரைப் பற்றி பேசினால் இவர்களுக்கு நன்றாக விளங்கும்; இவர்கள் அதை நன்றாக சம்பந்தப்படுத்திக் கொள்வார்கள்.ஆகவே இவர் பழைய ஏற்பாட்டு பரிசுத்தவான்களை வைத்து சொல்லுகிறார்.ஆனால் இவர் புதிய ஏற்பாட்டு ஆசிரியர்.புதிய ஏற்பாட்டு காரியங்களை நன்றாக விளங்கி வைத்திருக்கிறவர்.ஆகவே இங்கு இவர் பழைய ஏற்பாட்டு போதனையைக் கொடுக்கவில்லை.பழைய ஏற்பாட்டிலிருந்து உதாரணங்களை எடுக்கிறார்.ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டு கோணத்தில் விசுவாசத்தைப் போதிக்கிறார்.விசுவாசத்தைப் போதிக்கும்போது 3-ஆம் வசனத்திலே என்ன சொல்லுகிறது என்பதை உங்களுக்கு காண்பித்தேன்."விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்று அறிந்திருக்கிறோம்"என்று சொல்லியிருப்பதால், அவர் விசுவாசத்தின் மேன்மையை உணர்த்த பார்க்கிறார். தேவன் இந்த உலகத்தையே விசுவாசத்தினால் தான் உண்டாக்கினார்.விசுவாசம் என்பது மாபெரும் அபார ஆவிக்குரிய சக்தி.அது கண்களால் காணக்கூடிய சக்தி அல்ல. அது ஆவிக்குரிய உலகத்தைச் சார்ந்த சக்தி.இயற்கை உலகத்தில் இந்த சக்தியை நாம் அறிந்ததில்லை.இயற்கை உலகத்தில் nuclear power தான் எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் பெரிய சக்தி என்கிறோம்.அந்த சக்தியில் பயன்படுத்துகிற எல்லா காரியங்களும் இந்த சக்தியால் தான் உண்டாக்கப்பட்டது.இதுதான் அதற்கு parent போன்றது.ஆக இது அதை விட பெரிய சக்தி.ஏனென்றால் nuclear power-இல் பயன்படுத்தப்படுகிற அத்தனை காரியங்களும் விசுவாசத்தினால் சிருஷ்டிக்கப்பட்ட காரியங்கள்.ஏனென்றால் இயற்கை உலகமே விசுவாசத்தினால் உண்டான ஒரு சிருஷ்டிப்பு.இன்றைக்கு நாம் காண்கிற உலகம் முழுவதும் விசுவாசத்தினால் உண்டான சிருஷ்டிப்பு என்று சொல்லுகிறோம்.ஆக ஆசிரியர் விசுவாசம் எவ்வளவு பெரிய சக்தி என்பதைச் சொல்லுகிறார்.இதை முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இது இவ்வளவு பெரிய சக்தியாய்இருப்பதால் கர்த்தர் இதில் ஒரு safety valve-ஐ வைத்துவிட்டார்.இந்த சக்தியை நம் இஷ்டத்திற்கு பயன்படுத்த முடியாது.ஏனென்றால் நம்முடைய பக்கத்து வீட்டில் இருப்பவரை நமக்கு பிடிக்கவில்லை என்றால் அவர்களை எரித்து விடுவோம்.நமக்கு யாராவது விரோதி இருந்தால், "ஆண்டவரே அவன் மீது அக்கினியை அனுப்பும்"என்று சொல்லி எதையாவது செய்துவிடுவோம்.ஆகவேதான் கர்த்தர் safety valve-ஆக அன்பை வைத்துவிட்டார்.விசுவாசம் அன்பினால் மட்டும் தான் கிரியை செய்யுமே ஒழிய, வேறு எப்படியும் கிரியை செய்யாது என்று வைத்துவிட்டார்.இதை தவறாக பயன்படுத்த முடியாது.இது தெய்வீகமான சக்தி, இதை தவறான காரியங்களுக்கு பயன்படுத்த முடியாது.தவறான ஆட்களுக்கு இது வேலை செய்யாது.தேவன் உலகங்களையே விசுவாசத்தினால் உண்டாக்கினார் என்பதை இங்கு ஏன் சொல்லியிருக்கிறது?

அதுமட்டுமல்லாமல், "காணப்படுகிறவைகள் எல்லாம் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லை" என்றும் குறிப்பாகச் சொல்லுகிறார்.உலகங்களை சிருஷ்டித்தார் என்று சொல்லிவிட்டு, அதன்பிறகு அதை இன்னும் விவரமாகச் சொல்லுகிறார்.நாம் கண்களால் காண்கிற, தொடுகிற, உணருகிற இந்த உலகம் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லை என்கிறார்.அதாவது, ஒன்றுமில்லாமையிலிருந்து கர்த்தர் உண்டாக்கினார் என்று சொல்லுகிறோம்.அது எந்த விதத்தில் உண்மை?ஒன்றுமில்லாமை என்றால் பார்க்கக்கூடிய அளவிற்கு, கண்ணால் காணக்கூடிய அளவிற்கு இருக்கிற மூலப்பொருட்களால் இந்த காணப்படுகிறஉலகம் உண்டாக்கப்படவில்லை.தேவன் காணப்படாத மூலப்பொருட்களை வைத்துதான் இந்த உலகத்தை உண்டாக்கினார்.ஆகவே ஒன்றுமில்லாமையிலிருந்து உண்டாக்கினார் என்றால் எதுவுமே இல்லாததிலிருந்து என்று எண்ணிக்கொள்ளக்கூடாது.காணப்படுகிற ரீதியில் எதுவும் இல்லை, அப்படி எதையும் அவர் பயன்படுத்தவில்லை.காணப்படாத ரீதியில் இருக்கிற சில காரியங்களைப் பயன்படுத்திதான் இந்த உலகத்தை உண்டாக்கினார் என்பதைச் சொல்லுகிறார்.இதைக் குறித்து இந்த முறை விவரமாக பேசப்போகிறேன்.தேவன் காணப்படாத ஒரு வஸ்துவை வைத்துதான் உலகத்தை உண்டாக்குகிறார்.அந்த காணப்படாத வஸ்து என்ன?அதுதான் விசுவாசம்.இதைப் புரிந்துகொள்வது ஜனங்களுக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கிறது.ஏனென்றால் இது காணப்படாத உலகத்தோடு சம்பந்தப்பட்டது.நமக்கு பார்ப்பது தான் விளங்குகிறது.நாம் தொட வேண்டும், நுகர வேண்டும், ருசித்துப் பார்க்க வேண்டும், உணர்ந்து பார்க்க வேண்டும். ஐம்புலன்களின் வாயிலாக நாம் புரிந்துகொள்கிற காரியங்கள் தான் நமக்கு நன்றாக புரிகிறதே ஒழிய, ஐம்புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்ட விதத்தில் போகிற எல்லா காரியங்களையும் புரிந்துகொள்வது நமக்கு கடினமாக இருக்கிறது. ஆகவே இதை விளக்குவதற்கு ஒரு வழியை கண்டுபிடித்திருக்கிறேன்.விசுவாசம் காணப்படாத உலகத்திலிருந்து வந்து ஒரு பெரிய சக்தி.அது காணப்படுகிற உலகத்தை உண்டாக்கினது என்று சொன்னால் எவருக்கும் விளங்குவதில்லை.தேவன் காணப்படாத உலகத்திலிருந்து வருகிற சக்தியை வார்த்தைக்குள்ளே வைத்து அனுப்பியிருக்கிறார்.அந்த வார்த்தை தான் இந்த உலகத்தையே உண்டாக்கினது.இன்றைக்கு கூட காணப்படாத உலகத்தில் உள்ள விசுவாசம் என்கிற சக்தியை வார்த்தைக்குள்ளே வைத்துதான் சுகத்தைக்கூட கொடுக்கிறார்.ஜனங்களுக்கு இதெல்லாம் புரிவதில்லை."அது எப்படி?ஒரு வார்த்தை சொன்னால் சுகமாகி விடுமா, நான் விசுவாச அறிக்கையைச் செய்தால் அது அப்படியே ஆகிவிடுமா" என்று கேட்கிறார்கள்.ஏனென்றால் விசுவாசம் செயல்படுகிற விதம் அவர்களுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக இல்லை.காணப்படுகிற உலகத்தில் வாழ்ந்து இதிலேயே பழகிப்போன நமக்கு இது விகற்பமாய் தோன்றுகிறது.இதை விளக்குவதற்கான வழி என்னவென்றால், இப்போது தலைகீழாக வர வேண்டும்.

விசுவாசம் என்று சொன்னால் விளங்கவில்லை, ஆனால் விசுவாசத்திற்கு நேர் எதிர் சக்தி ஒன்று உண்டு.அதன் பெயர் பயம்.அதுவும் ஒரு ஆவிக்குரிய சக்திதான்.அது இன்றைக்கு மனுஷர்களுக்குள் அன்றாடம் கிரியை செய்கிற தீய சக்தி.அது பிசாசினிடத்திலிருந்து உருவாகிற சக்தி.கர்த்தர் ஆதாமை உண்டாக்கி ஏதேன் தோட்டத்தில் வைத்தபோதுஅவனை விசுவாசத்தினால் பிழைக்கிறவனாய் வைத்தார்.விசுவாசத்தில் வாழுவது என்றால் என்ன?விசுவாசத்தினால் கர்த்தர் உலகங்களை உண்டாக்கினார் என்று சொன்னாரே, அப்போது கர்த்தர் விசுவாசத்தில் வாழ்ந்தார்.அவர் எப்படி விசுவாசத்தில் வாழ்ந்தார்?அவர் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினார்.உலகத்தில் ஒழுங்கின்மையும், வெறுமையும், இருளும் இருந்தது.அதாவது, அது இருக்க வேண்டிய விதத்தில் இல்லை.அது இப்படி இருக்க வேண்டுமென்று கர்த்தர் விரும்பவில்லை.அவர் ஒழுங்கின்மையையும், இருளையும், வெறுமையையும் விரும்பவில்லை.ஒழுங்கின்மை போய் ஒழுங்கு வர வேண்டும், வெறுமை போய் நிறைவு உண்டாக வேண்டும், இருள் நீங்கி அங்கு ஒளி உண்டாக வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.அதுதான் அவருடைய விருப்பம்.அவர் இந்த பூமியிலே உள்ள பிரச்சனைகளை மாற்றுகிறார்.அப்படித்தான் அவர் விசுவாசத்தில் செயல்படுகிறார்.அவர் எப்படி விசுவாசத்தினால் உலகத்தை உண்டாக்கினார்?வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று.ஆகாயவிரிவு உண்டாகக்கடவது என்றார், அது உண்டாயிற்று.புல், பூண்டுகள் உண்டாகக்கடவது என்றார், அது உண்டாயிற்று.சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் உண்டாகக்கடவது என்றார், அது உண்டாயிற்று.சமுத்திரத்தில் மீன்கள் உண்டாகக்கடவது என்றார், அது உண்டாயிற்று.ஆகாயத்தில் பறவைகள் உண்டாகக்கடவது என்றார், அது உண்டாயிற்று.மிருகங்கள் உண்டாகக்கடவது என்றார், அது உண்டாயிற்று.கடைசியில் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக என்கிறார், அவனும் உண்டாகிறான்.இதுதான் விசுவாசத்தில் இயங்குவது.விசுவாசத்தினால் உலகத்தை சிருஷ்டித்தார் என்று சொல்லுகிறோமே, அதன் அர்த்தம் என்ன?அநேகருக்கு விசுவாசம் என்பது மர்மமாய் இருக்கிறது.விசுவாசத்தினால் சிருஷ்டித்தார் என்றால், தம்முடைய வல்லமையை வார்த்தைக்குள்ளே வைத்து, தாம் விருப்பப்படுகிற, தம்முடைய சித்தமாய் இருக்கிற அத்தனை காரியங்களையும் இந்த உலகத்தில் ஸ்தாபித்து, தமக்கு சித்தமில்லாத ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் இவற்றை நீக்கிப்போட்டார். இதுதான் விசுவாசத்தின் செயல்பாடு.அவருக்கு சில காரியங்கள் விருப்பமாக இருக்கிறது.உலகம் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டுமென்று அவர் விரும்புகிறார்.அவர் உண்டாக்குகிற உலகம் மனிதன் வாழக்கூடிய ஒரு நேர்த்தியான இடமாக, அவனுக்கு வேண்டிய சகல ஆதாரங்களும் அவனுக்கு கிடைக்கிற இடமாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். அதற்கு எதிராய் இருக்கிற, அதை சாத்தியமாக்காத அனைத்து காரியங்களையும் ஒழிக்கிறார்.இதுதான் விசுவாச வாழ்க்கை.விசுவாசத்தில் வாழுவது எப்படி என்று தேவனிடத்திலிருந்துதான் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.அவர் எல்லா ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் இவற்றைப் போக்குகிறார்.எப்படி போக்குகிறார்?விசுவாசத்தைக் கொண்டு போக்கினார்.அவர் விசுவாசத்தைக் கொண்டு எப்படி போக்கினார்?விசுவாசத்தை தம்முடைய வார்த்தையில் வைத்து அதை சொல்லி, சொல்லி இருக்கிற பொல்லாத சூழ்நிலைகளை மாற்றி அமைத்து, மனுஷன் வாழக்கூடிய ஒரு உலகமாக உண்டாக்கினார்.

ஆக ஆதாமை உண்டாக்கி வைத்தபோது "விசுவாசத்தினால் நீதிமான் பிழைப்பான்" என்று சொல்லியிருக்கிறபடி அவனையும் அவரைப்போலவே விசுவாசத்தில் வாழுகிறவனாகத்தான் உண்டாக்கினார். ஏனென்றால் அவரைப் போலத்தான் இவனும் ஏதாவது பிரச்சனை என்றால் அதை கையாள வேண்டும்.வாழ்க்கையில் பிடிக்காத காரியங்களோ, இருளோ, குறைவோ, வெறுமையோ வந்து நுழைந்துவிட்டால், அதையெல்லாம் மாற்றி, எல்லா நிறைவையும்,ஒளியையும், ஒழுங்கையும் உண்டாக்கி, எல்லாவற்றையும் மாற்றி அமைக்க வேண்டும் என்பது அவன் செய்ய வேண்டிய வேலை. இதை ஒவ்வொரு முறையும் கர்த்தர் வந்து செய்யமாட்டார்.அதை அவன் செய்யும்படிச் சொல்லுகிறார்.ஆகவேதான் மனுஷனை தம்மைப்போலவே விசுவாசத்தினால் செயல்படுகிறவனாக உண்டாக்கிவிட்டார்.தேவன் மனுஷனை வைத்திருந்தார்.அவன் ஏதேன் தோட்டத்தில் வாழ்ந்தபோது அப்படித்தான் வாழ்ந்தான்.அங்கே அவன் பிசாசினால் சோதிக்கப்பட்டு பாவத்தில் விழுந்துபோகிறான்.அவன் பாவத்தில் விழுந்தவுடன் பிசாசுக்கு அடிமையாகி விடுகிறான்.முன்பு ஆண்டவர் இவனுக்கு ஆண்டவராய் இருந்தார், எல்லாவற்றையும் இவன் ஆண்டுகொண்டான், அவனுக்கு மேலே ஆண்டவர் இருக்கிறார் என்று இப்படித்தான் இருந்தது.ஆனால் பாவம் இவனை பிசாசின் ஆளுகைக்குள் கொண்டுவந்து விட்டது.ஏனென்றால் நீங்கள் யாருடைய பேச்சைக் கேட்கிறீர்களோ, யார் சொன்னபடி செய்கிறீர்களோ அவர்தான் உங்களுடைய ஆண்டவர்.என்றைக்கு ஆதாம் கர்த்தர் சொன்ன பேச்சைக் கேட்காமல் பிசாசு சொன்னதைக் கேட்டானோ அன்றைக்கே ஆண்டவரை மாற்றிவிட்டான்.அந்த ஆண்டவரை நீக்கிவிட்டு, பொல்லாத பிசாசை ஆண்டவராக்கிவிட்டான்.அதனால் பிசாசின் அடிமைத்தனத்திற்குள் வந்துவிட்டான்.அதன் முதல் விளைவு என்ன?ஆதியாகமம் 3-ஆம் அதிகாரம் 7-ஆம் வசனம் சொல்லுகிறது.கர்த்தர் ஆதாமை தேடி வந்து, "ஆதாமே, நீ எங்கே இருக்கிறாய்?" என்கிறார்.அவன் எங்கிருக்கிறான் என்று அவருக்கு தெரியாமல் இல்லை.நீ எப்படி இருக்கிறாய்?ஏதோ கோளாறு ஏற்பட்டு விட்டது போல, என்ன விஷயம்?என்கிறார்.அதற்கு அவன், "ஆண்டவரே, நான் நிர்வாணியாய் இருக்கிறபடியால் பயந்து ஒளிந்துகொண்டேன்" என்கிறான்.அவன் பாவத்தில் விழுந்துபோன பிறகு சொல்லுகிற காரியத்தைக் கவனியுங்கள்.ஆண்டவரே, பயமாக இருக்கிறது என்கிறான்.இவனுக்கு பயம் எங்கிருந்து வந்தது?இவ்வளவு நாட்கள் இவனுக்கு பயம் இல்லையே, இவன் பயத்தையே அறியாதவன், விசுவாசத்தில் வாழ்ந்தவன்.இவன் பாவத்தை உள்ளே அனுமதித்தான், வாழ்க்கையில் பிசாசுக்கு அனுமதி கொடுத்துவிட்டான்.இப்போது பிசாசு,கர்த்தர் இவனுக்கு கொடுத்த விசுவாசம் என்னும் சக்தியை எடுத்து அதை பயமாக திரித்து விட்டான்.பிசாசு ஒன்றையும் சிருஷ்டித்ததே கிடையாது.அவன் சிருஷ்டிகன் அல்ல, அப்பேர்ப்பட்ட வல்லமை அவனுக்கு கிடையவே கிடையாது.அவனே ஒரு சிருஷ்டிப்பு, கர்த்தர் அவனை தூதனாக சிருஷ்டித்தார்.அவன்தான் பிசாசாக ஆனான்.ஆகவே சிருஷ்டிக்கப்பட்ட எவனும் ஒன்றை சிருஷ்டிக்க முடியாது.தேவன் சிருஷ்டித்த விதத்தில் ஒன்றை உண்டாக்க முடியாது.அவன் இதைச் செய்தான், அதைச் செய்தான் என்று சொல்லுகிறோமே, அவன் என்ன செய்தான்?சிருஷ்டிப்பு எப்படி வந்தது?பயம் பிசாசிடமிருந்து வருகிறது.அது பிசாசிடமிருந்து வருகிற பொல்லாத தீய சக்தி.அதை அவன் உண்டாக்கினானா?கிடையாது.விசுவாசம் எவ்வளவு வல்லமை வாய்ந்தது என்பது அவனுக்கு விளங்கி விட்டது.அதை எடுத்து பிற்போக்காக திரித்து, பயம் என்கிற சக்தியை உண்டாக்குகிறான்.பயம் விசுவாசத்தைப் போன்றது.ஏனென்றால் அவன் விசுவாசத்தைத்தான் திரித்து இப்படி பயமாக மாற்றுகிறான்.
நாம் எதை விசுவாசிக்கிறோமோ, எதைப் பேசுகிறோமோ, எதை அறிக்கை செய்கிறோமோ அதுதான் நமக்கு நேரிடும்.அதே வேளையில் நாம் எதைக் குறித்து பயப்படுகிறோமோ அதுவும் நமக்கு உண்டாகும்.யோபு, "நான் மிகவும் பயந்த காரியம் எனக்கு நேரிட்டது"என்கிறான்.அவன்பயத்தை அதிகமாக விசுவாசித்திருக்கிறான்.அவன் தினந்தோறும் பயந்திருக்கிறான். என்ன ஆகுமோ, தீ வந்து இறங்கி விடுமோ, ஆண்டவர் நியாயந்தீர்ப்பாரோ, அழித்துவிடுவாரோ, நம் பிள்ளைகள் என்னவெல்லாம் அக்கிரமங்கள் செய்தார்களோ என்று பயப்பட்டு காலையிலும் மாலையிலும் பலி செலுத்துகிறான். பலி கர்த்தரை துதிப்பதற்காக அல்ல, இது பயத்தில் செய்கிற பலி.அவன் பயந்துகொண்டிருக்கிறான்.திடீரென்று அவன் பயந்தது போலவே ஆகிவிட்டது.அவன் நினைத்தது அப்படியே நடந்துவிட்டது.அவன் எதைக் குறித்து அதிகமாய் பயந்தானோ அது அவனுக்கு அப்படியே நேரிட்டது.ஏனென்றால் விசுவாசம் நாம் எதை விசுவாசிக்கிறோமோ அதை அப்படியே பிறப்பிக்கும்.ஆகவேதான் நாம் எதை விசுவாசிக்கிறோம் என்பதில் கவனமாய் இருக்க வேண்டும்.இன்றைக்கு பயம் என்றால் எல்லாருக்கும் விளங்குகிறது.நாம் ஒவ்வொருவரும் ஏதோ ஒரு அளவிலாவது பயத்தை உணர்ந்திருக்கிறோம்.பயம் என்ன செய்கிறது?அது நன்றாக துடிக்கிற இருதயத்தை வேகமாக துடிக்க வைக்கிறது.பயம் வந்துவிட்டால் தூக்கம் வருவதில்லை, சரீர ஆரோக்கியம் கெட்டுப்போகிறது.பயம் நம்சரீரத்தில் புகுந்து, இருக்கிற சுகத்தைக் கெடுத்து, சீர்குலைத்து நம்மை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்குகிறது.இயேசு நிக்கொதேமுவிடம், "காற்று எங்கிருந்து வருகிறது, எங்கே போகிறது என்று உனக்கு தெரியாது" என்றார்.ஏனென்றால் காற்றைப் பார்க்க முடியாது.ஆனால் காற்று அடிக்கும்போது இலைகள் அசைகிறதைப் பார்க்கிறோம்.அதைப் பார்க்கும்போது காற்று இருக்கிறது, அது வீசுகிறது என்று தெரிகிறது, அது எந்த திசையில் வீசுகிறது என்றும் தெரிகிறது.ஏனென்றால் அந்த திசையில் தான் அது நகருகிறது.ஆக, பயம் ஒரு ஆவிக்குரிய சக்தி.நாம் அதைப் பார்க்க முடியாது.ஆனால் அது கிரியை செய்யும்போது,அது ஒரு மனுஷனிலே கிரியை செய்கிறது என்பதைப் பார்க்கலாம்.

அநேகர் பயந்து, பயந்து, அது முற்றிப்போய், அவர்களை ஆட்கொண்டு, மனநிலை மருத்துவமனையில் போய் சேர்ந்து விடுகிறார்கள்.ஏனென்றால் அவர்களால் சாதாரணமான நிலையில் இருக்க முடியவில்லை.யாராவது ஒருவர் தான் அவர்களை தினந்தோறும் மருந்து கொடுத்து பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.ஏனென்றால் பயம் பைத்தியம் பிடிக்க வைத்துவிட்டது.பயம் பொல்லாதது.அது மனிதனை எப்படியெல்லாம் அழிக்க வேண்டுமோ அப்படியெல்லாம் அழிக்கிறது.அது அவனை முடக்கிப்போடுகிறது, வேலை செய்ய முடியாமல் ஆக்குகிறது.நன்றாக வேலை செய்து, தொழில் செய்து, சம்பாதித்துக் கொண்டிருந்தவனை தோல்விக்குள்ளாக்குகிறது.அவன் கையிட்டுச் செய்கிற எல்லாம் தோல்வியில் போகிறது.ஏனென்றால் உள்ளே பயம் இருக்கிறது.அவன் வேலையில் கையை வைக்கும்போதே பயந்து கொண்டுதான் வைக்கிறான்.பயம் அவனை ஆளுகிறது.ஒருவனை அழிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால் அதற்கு பயம் என்கிற ஒரு சக்தியே போதும், அது அவனை அழித்துவிடும்.பயத்தினால் அநேகருடைய உயிரே போயிருக்கிறது.

பயம் என்றால் என்னவென்று இப்போது விளங்கிவிட்டது.விசுவாசம் என்றால் என்னவென்று இப்போது விளங்கிக்கொள்வோம்.பயம் சரீர சுகத்தை சீர்குலைக்கும் என்றால், அது நம்முடைய இருதயத்தை படபடப்புக்குள் ஆக்கும் என்றால், அது நம்முடைய உயிரைக்கூட பறிக்கும் என்றால் விசுவாசம் சுகவீனமாய் இருக்கிற நம்முடைய இருதயத்தை சுகமாக்க முடியும். ஏனென்றால் விசுவாசம் என்பது பயத்திற்கு எதிரான சக்தி, அது முற்போக்கான சக்தி.அது சீர்குலைந்து, கெட்டுப்போய், சுகவீனமாய் இருக்கிற சரீரத்தை எழுந்து நிற்கப்பண்ணும்.இயேசு ஒரு மனுஷனிடம், "உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நட" என்கிறார்.அவன் எழுந்து நடக்கிறான்.சொன்னது அப்படியே நடக்கும்.ஏன்?பயம் சீர்குலைக்க முடியும் என்று நாம் நம்புகிறோம்.விசுவாசத்தினால் சுகமாக முடியும் என்று நம்புகிறீர்களா?பயம் என்ன செய்கிறதோ அதற்கு நேர் எதிராக விசுவாசம் செய்கிறது.பயத்தை விளங்கிக்கொண்டால் விசுவாசத்தை விளங்கிக்கொள்ளலாம்.பயம் அழிக்கிற ஆவிக்குரிய சக்தி.ஒருவனுக்கு பயம் வந்துவிட்டால், நாம் என்னதான் அவனிடம், "நீ எந்த அடிப்படையும் இல்லாமல் பயப்படுகிறாய்" என்று சொல்லி, அதற்கு 100 பக்கங்களுக்கு ஆதாரங்களைக் கூட காண்பிக்கலாம்.அவன் அதையெல்லாம் பார்த்துவிட்டு கூட, "எனக்கு கொஞ்சம் பயமாய் இருக்கிறது" என்று சொல்லுவான்.ஏனென்றால் பயம் வந்துவிட்டால்,அது புத்தியைக் காட்டிலும் வல்லமை உள்ளதாய் இருக்கிறது.ஏனென்றால் அது mental power அல்ல, அது spiritual power, evil power.அது பொல்லாங்கனாகிய பிசாசிடமிருந்து அழிக்கும்படியாய் புறப்பட்டு வருகிற சக்தி.இது அடிப்படை இல்லாத சில காரியங்களை உண்மை என்று நம்புகிறது.விசுவாசம் அதற்கு நேர் எதிரானது.அது கர்த்தருடைய வார்த்தையை நம்புகிறது.அது எவரையும், எந்த சூழ்நிலையையும் நம்ப மறுக்கிறது.மருத்துவர், "நீ மரித்து விடுவாய்" என்று சொல்லுகிறார்.ஆனால் கர்த்தருடைய வார்த்தை, "நான் சாகாமல் பிழைத்திருந்து தேவனுடைய மகிமையை விவரிப்பேன்" என்று சொல்லுகிறது.விசுவாசம் உடைய மனுஷனிடம்நீங்கள் எத்தனை ஆதாரங்களைசரீரப்பிரகாரமான விதத்தில் எடுத்துக்கொண்டு வந்து, "நீ அவ்வளவுதான், ஒன்றும் நடக்காது, இதற்கு சாத்தியமே இல்லை"என்று சொன்னாலும் அதை நம்ப மறுக்கிறான். அவனுக்கு ஒரே கடைசியான ஆதாரம்தேவனுடைய வார்த்தையாய் இருக்கிறது.கர்த்தர் என்னை உயர்த்துவார், என்னை ஆசீர்வதிப்பார், எனக்கு வழி உண்டாக்குவார், அவரால் ஒரு நிமிடத்தில் எல்லாவற்றையும் மாற்றித்தர முடியும் என்று விசுவாசம் சொல்லுகிறது.
இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் வனாந்திரத்தில் வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.அவர்களுக்கு மன்னாவை சாப்பிட்டு அலுத்துப்போய் விட்டது.கர்த்தர் மன்னாவைத் தந்தார்."அவர் இறைச்சியை தரக்கூடாதா?"என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்.முப்பது லட்சம் பேருக்கு இறைச்சியைக் கொடுப்பது என்பது எவராலும் கூடாத காரியம்.ஆனால் கர்த்தர், "கர்த்தரால் கூடாத காரியம் ஒன்று உண்டோ"என்று சவால் விடுகிறார்.வனாந்திரத்தில் எவரும் கொண்டுவந்து கொடுக்க முடியாத அளவு இறைச்சியை அவர் கொடுத்தார்.அவர் எப்படி அதைக் கொண்டுவந்தார்?காற்று வந்தால் பறக்கிற, காற்று அடிக்கிற திசையில் பறக்கிற சோம்பேறி காடைகள் இருக்கிறது.கர்த்தர் காற்றை இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் பாளயமிறங்கி இருக்கிற திசை நோக்கி வீசச் செய்தார்.காற்றின் திசையை திருப்பினவுடன் இந்த காடைகள் எல்லாம் இவர்கள் இருக்கிற இடத்திற்கு பறந்து வந்தன.அங்கு வந்தவுடன் காற்று நின்றுவிட்டது.எல்லா காடைகளும் கீழே இறங்கிவிட்டது.இப்போது மூன்று அடி உயரத்திற்கு எல்லா பக்கமும் ஒருநாள் நடைபயண தூரத்திற்கு (40 கிலோமீட்டர்) இறைச்சி இருக்கிறது.கர்த்தர், தம்மால் கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லை என்பதை காண்பிக்கிறார்.விசுவாசம்,கர்த்தரால் கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லுகிறது.நான் இஸ்ரவேலருக்கு நடந்த்தைப் பற்றி பேசவில்லை, நம்முடைய பிரச்சனைகளைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன்.கர்த்தர் ஒரு நிமிடத்தில் எல்லாவற்றையும் மாற்றக்கூடியவர்.அவருக்கு ஒரு நிமிடமே மிகவும் நீண்டது.நாம் எண்ணிப் பார்க்க முடியாத விதத்திலே அவர் வழிகளை வைத்திருக்கிறார்.உங்களுடைய பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு அவர் ஆயிரம் வழிகளை உண்டாக்குவார்.நீங்கள் திகைக்காதீர்கள், பயப்படாதீர்கள், விசுவாசியுங்கள்.ஆகவேதான் கர்த்தரை விசுவாசிக்கிற உள்ளம் வேண்டும்.விசுவாசித்தால் கர்த்தர் பெரிய காரியங்களைச் செய்வார்.பயத்தைப் பற்றி சொன்னவுடன் விசுவாசம் நன்றாக விளங்கி விட்டது.பயம் நம்மை கெடுத்து, அழித்து, நடுங்க வைக்கிறது. விசுவாசமோ வாழ வைக்கிறது, வெற்றி பெற வைக்கிறது, முடங்கிப்போனவனை தூக்கி எழுப்பி உயர வைக்கிறது, வெற்றிசிறக்க வைக்கிறது, தைரியத்தைக் கொண்டுவருகிறது, முன்னேற வைக்கிறது. விசுவாசம் ஒரு முற்போக்கான சக்தி.

முற்போக்கான சக்தியாகிய விசுவாசம் ஒரு parent force என்பதையும் நாம் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.'Parent' என்றால் 'பெற்றோர்' என்று அர்த்தம்.விசுவாசம் எப்படி பெற்றோர் ஆனது?இது யாருக்கு பெற்றோர்?சிருஷ்டிக்கப்பட்ட உலகத்தைப் பெற்றது விசுவாசம்.பெற்றது என்றால், ஒரு பிள்ளை இருக்கிறது.அந்த பிள்ளையிடம், "உன் பெற்றோர் யார்?" என்று கேட்கிறோம்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?நீ எங்கிருந்து வந்தாய்,யார் உன்னை உண்டாக்கினார்கள்?என்று கேட்கிறோம்.இதோ இவர்கள் தான் என் அப்பா, அம்மா, இவர்களிடத்திலிருந்தான் நான் வந்தேன் என்று அந்த பிள்ளை சொல்லும்.பிள்ளையைப் பார்த்தால் பெற்றோரின் ஜாடை அப்படியே இருக்கும்.சிருஷ்டிக்கப்பட்ட உலகத்திற்கு பெற்றோர் போல உள்ள சக்திதான் விசுவாசம்.விசுவாசத்தினாலே உலகங்கள் சிருஷ்டிக்கப்பட்டது என்று வேதத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.ஆக சிருஷ்டிக்கப்பட்ட உலகத்திற்கு பெற்றோர் போல உள்ள சக்தி விசுவாசம்.இதை ஏன் சொல்லுகிறேன் என்றால், பெற்றோர், பிள்ளை இவர்களில் யாருக்கு அதிக சக்தி இருக்கிறது?பெற்றோருக்குத்தான்.யாருக்கு அதிக ஞானம் இருக்கிறது?பெற்றோருக்குத்தான்.யாரால் அதிகமாக முடியும்?பெற்றோருக்குத்தான்.அதுபோலத்தான் விசுவாசமானதுபெற்ற ஒரு சக்தி,அது உலகத்தை உண்டாக்கின சக்தி.நாம் பார்க்கிற எல்லாம் அதிலிருந்துதான் உண்டானது.

ஆகவேதான் இயேசு, எல்லாமே விசுவாசத்திலிருந்து உண்டானது.எனவே எல்லாமே பெற்றோருக்கு கீழ்ப்படியும் என்றார்.பெற்றோருக்கு கீழ்ப்படிவது abnormal அல்ல. பெற்றோர் சொன்னால் கீழ்ப்படிந்துதான் ஆக வேண்டும்.அதுதான் நியாயம்.ஆகவேதான் இயேசு, "மலையைப் பார்த்து..." என்று சொல்லுகிறார்.மலை என்ன?அது விசுவாசம் பெற்ற ஒன்று.மேலும் அவர், "மரத்தைப் பார்த்து, நீ பிடுங்குண்டு சமுத்திரத்தின் நடுவிலே நடப்படுவாயாக என்று சொன்னால் அது உனக்குக் கீழ்ப்படியும்" என்கிறார்.ஏன் அது கீழ்ப்படிகிறது?அநேகருக்கு இதைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.அந்த வசனத்தை யாராவது பிரசங்கிப்பதை பார்த்திருக்கிறீர்களா?எவரும் அதை பிரசங்கிக்கமாட்டார்கள்.ஏனென்றால் அங்கு சென்றால் ஆபத்து, அது வேண்டாம் என்றுவிட்டுவிடுவார்கள்.மரத்தைப் பார்த்து நீ ஒன்றுமில்லாமல் போ என்று சொன்னாலும் பரவாயில்லை, "நீ பிடுங்குண்டு நடுக்கடலிலே நடப்படுவாயாக" என்று சொன்னால், அதுவே பிடுங்கிக்கொண்டுபோய் நட்டுக்கொள்ளுமாம். அது அவ்வளவு கீழ்ப்படியுமாம்.அந்த மரம் எப்படி அவ்வளவு கீழ்ப்படிகிறது?ஏனென்றால் அதன் பெற்றோர் விசுவாசம்.விசுவாசத்தினாலே நாம் வார்த்தைகளைப் பேசும்போது விசுவாசத்தினால் உண்டான இந்த உலகம், காணப்படுகிற எல்லாம் விசுவாசத்திற்கு கீழ்ப்படிகிறது.இது வேதத்தில் உள்ள ஒரு கோட்பாடு.தேவனுடைய விசுவாசத்தைப் போன்ற விசுவாசத்தை உடையவர்களாய் இருங்கள் என்று சொல்லிவிட்டு, அடுத்த வசனத்தில், "மலையைப் பார்த்து, பெயர்ந்து சமுத்திரத்திலே தள்ளுண்டு போ என்று சொல்லி, தன் இருதயத்தில் சந்தேகப்படாமல் விசுவாசித்தால் அவன் சொன்னபடியே ஆகும்" என்கிறார். இது ஒரு கோட்பாடு. இதை வைத்துதான் அடுத்த வசனத்தில், "ஆதலால் நீங்கள் ஜெபம்பண்ணும்போது எவைகளை விரும்பிக் கேட்டுக்கொள்வீர்களோ அவைகளைப்பெற்றுக்கொள்வோம் என்று விசுவாசியுங்கள்" என்கிறார். அவர் எப்படி apply பண்ணுகிறார் என்று பாருங்கள். அவர் எதற்கு இதைச் சொன்னார்?இது ஒரு கோட்பாடு.நீ ஜெபம்பண்ணும்போது இந்த கோட்பாட்டை பயன்படுத்து.நீ ஜெபம்பண்ணும்போது எவைகளை வேண்டிக்கொள்கிறாயோ அவைகளை பெற்றுக்கொள்வோம் என்று விசுவாசி;உன் வாயைத் திறந்து, இதுதான் எனக்கு நடக்க வேண்டும் என்று சொன்னால் அதுதான் நடக்கும் என்று விசுவாசி என்கிறார்.

யோபு புத்தகத்தில் ஒருவன் கடவுளுடைய மனுஷனாக இருந்தால், நீ சொல்லுவாய், சொன்னபடியே நடக்கும்.வேதம்,நீர் ஒரு காரியத்தை நிருணயம்பண்ணினால், அது உமக்கு நிலைவரப்படும் (யோபு 22:28) என்று சொல்லுகிறது.அவன்தான் கடவுளுடைய மனுஷன், விசுவாச மனுஷன்.நீ தீர்மானித்து விட்டாயா, இப்படித்தான் இருக்கும் என்று சொல்லுகிறாயா, உன் வாயிலிருந்து அது வருகிறதா, நீ தீர்மானம் செய்து அறிவித்தால் அது அப்படித்தான் ஆகும்.அது கடவுளுடைய மனுஷனுக்கு அடையாளம் என்கிறார்.விசுவாசம் என்கிற உலகத்தை உண்டாக்கின அபார சக்தியானது எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கின சக்தி.ஆகவே பெற்றோருக்கு பிள்ளை கீழ்ப்படிவது போல உண்டாக்கப்பட்ட எல்லாம் உண்டாக்கின சக்திக்கு கீழ்ப்படிகிறது.ஆகவேதான் நாம் விசுவாசத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.எப்படி?விசுவாசத்தினாலே உலகங்கள் உண்டாக்கப்பட்டது என்கிறார்.எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர் 11-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து நேரடியாக ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் சென்றுவிட்டார்.சிலர், பழைய ஏற்பாடு நமக்கு தேவையில்லை என்கிறார்கள்.ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரம் விளங்கவில்லை என்றால் எதுவுமே விளங்காது.அது வாழ்க்கைக்கு மிகவும் முக்கியமான அதிகாரம்.தேவன் இந்த சக்தியை அங்கு பிரச்சனைக்கு எதிராக எப்படி பயன்படுத்தினார்?ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் இருக்கிறது.அது வேண்டாம் என்று எண்ணுகிறார்.இதில் மனுஷன் குடியிருக்க முடியாது, வாழ முடியாது, அது அவனுக்கு நல்லதல்ல என்று எண்ணுகிறார்.அப்படியென்றால் எது நல்லது?'நல்லது','நல்லது' என்று சொல்லித்தான் மற்றதை எல்லாம் உண்டாக்குகிறார்.இது நல்லதல்ல என்றால் பிறகு எதை நல்லது என்று தீர்மானிக்கிறார்.உலகம் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும், வெளிச்சம் உண்டாக வேண்டும், வெறுமையாய் இருக்கிற உலகம் நன்மைகளால் நிறைய வேண்டும்.நல்ல புல் பூண்டுகளால், கனி தரும் மரங்களால், மிருக ஜீவன்களால், மீன்களால், பறவைகளால் நிறைய வேண்டும்.மனுஷன் வாழக்கூடிய அருமையான இடமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்.நினைத்து அதைச் சொல்லுகிறார்.ஆக அவருடைய சித்தம் என்னவோ அதைச் சொல்லுகிறார்.அப்படிச் சொன்ன தேவன் மனுஷனையும் தம்முடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கி விட்டு, தம்முடைய வார்த்தையைக் கொடுத்துவிட்டார்.இதிலே அவருடைய சித்தம் இருக்கிறது.

சிலர் வேதத்தை வாசிக்கும்போது தாங்கள் செய்கிற தவறை support பண்ணுவதற்கு வசனத்தை தேடுவார்கள். வேதத்தை அப்படி வாசிக்கக்கூடாது.வேதத்தை வாசிக்கும்போது ஏதோ ஒரு வசனத்தை எடுத்து அதில் எல்லாவற்றையும் தொங்கவிடக்கூடாது.வேதத்தை கர்த்தருடைய சித்தத்தை அறிவிக்கிற வார்த்தைகளாக பயன்படுத்த வேண்டும்.வேதம் கர்த்தருடைய சித்தத்தை அறிவிக்கிறது.ஒரு மனுஷனும் கெட்டுப்போகக்கூடாது, எல்லாரும் இரட்சிக்கப்பட வேண்டும் என்பது தேவனுடைய சித்தம்.சுகம் தேவனுடைய சித்தம்.நாம் சாகாமல் பிழைத்திருந்து தேவனுடைய மகிமையை இந்த உலகத்தில் விவரிக்க வேண்டும் என்பது தேவனுடைய சித்தமாய் இருக்கிறது.வேதத்தில் வாசிக்கும்போது தேவனுடைய சித்தம் விளங்கி விடுகிறது.குறைவு, தாழ்ச்சி, தரித்திரம், தோல்வி, குழப்பம், சமாதானம் இல்லாத குடும்பம் இதெல்லாம் ஒழுங்கின்மையாய் இருக்கிறது.இதை மாற்ற வேண்டும், இது ஆகாது,இப்படி வாழ முடியாது.எப்படி இதை மாற்றுவது?கர்த்தர் எப்படி ஒழுங்கின்மையை மாற்றினாரோ அதுபோலத்தான் நாமும் மாற்ற வேண்டும்.தேவனுடைய வார்த்தையில் அவருடைய சித்தம் என்னவென்று தெரிந்துகொண்டு, அதை இந்த பூமியில் நிறைவேற்றும்படியாய் அவர் நம்மை வைத்திருக்கிறார்.பரலோகத்திலே எப்படி அவருடைய சித்தம் நிறைவேறுகிறதோ அதுபோல பூமியிலேயும் அது நிறைவேற்றப்படுவதாக என்பதுதான் நம்முடைய ஜெபம்.பூலோகத்தில் நம்முடைய சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக நாம் இருக்கிறோமா?கிடையாது.நம் ஒவ்வொருவரின் சித்தமும் நிறைவேறினால் உலகம் தாறுமாறாய் போய்விடும்.பூமியிலே கர்த்தருடைய சித்தம் நிறைவேற வேண்டும்.கிறிஸ்தவ மக்களுடைய வாழ்க்கையில் கர்த்தருடைய சித்தம் நிறைவேற வேண்டும்.என்னுடைய சித்தமல்ல, உம்முடைய சித்தமே ஆகக்கடவது என்பதுதான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை.ஆகவே வேதத்தை வாசிக்கும்போது ஏதோ ஒரு வசனத்தை நம்முடைய வசதிக்காக எடுத்து அப்படி பயன்படுத்தக்கூடாது.கர்த்தருடைய சித்தம் என்ன என்பதை வேதவசனத்திலிருந்து தெளிவாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.கர்த்தர் எதை விரும்புகிறார், என்னுடைய உலகம், தொழில், குடும்பம், வாழ்க்கை, மனைவி, பிள்ளைகள், கையின் பிரயாசம் எப்படிப்பட்டதாய் இருக்க வேண்டும், இதைப் பற்றி வேதம் என்ன சொல்லுகிறது என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். இன்றைக்கு ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் போன்ற சூழ்நிலை இருக்கலாம்.குடும்பத்தில் குழப்பமும், சண்டையும் இருக்கலாம்.ஆனால் வேதம் என்ன சொல்லுகிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும்.

உலகத்தாரிடம் போய் விசுவாசத்தைப் பற்றி கேட்கக்கூடாது.அவர்களுக்கு விசுவாசம் என்றால் என்னவென்று விளங்காது,அவர்களுக்கு பயம் என்றால் விளங்கும்.நீங்கள் கர்த்தருடைய வார்த்தையை விசுவாசித்துப் பாருங்கள், அவருடைய சித்தத்தை விசுவாசித்துப் பாருங்கள், நீங்கள் அதை அறிக்கை செய்து பாருங்கள், உங்களைப் பார்த்துபைத்தியக்காரன் என்று அவர்கள் எண்ணிக்கொள்வார்கள். நம்முடைய மனைவி, பிள்ளைகளை எப்படிச் சொல்ல வேண்டும் என்று கர்த்தர் சொல்லுவதைக் கவனியுங்கள்.128-ஆம் சங்கீதத்திற்குச் செல்வோம்.

"கர்த்தருக்குப் பயந்து, அவர் வழிகளில் நடக்கிறவன் எவனோ, அவன் பாக்கியவான்.உன் கைகளின் பிரயாசத்தை நீ சாப்பிடுவாய்; உனக்குப் பாக்கியமும் நன்மையும் உண்டாயிருக்கும்" (சங்கீதம் 128:1, 2).

கர்த்தருடைய சித்தம் இதுதான்.இந்த வசனங்கள் கர்த்தருடைய சித்தத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன.இந்த வசனத்தை நாம் சொல்லும்படியாக இங்கே எழுதப்பட்டிருக்கிறது.உலகத்தை வார்த்தையினால் சிருஷ்டித்த தேவன் அவருடைய வார்த்தைகளில் சிலவற்றை நமக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்.இதை பயன்படுத்திக்கொள், இதை பயன்படுத்திக் கொண்டால் இந்த வார்த்தையின்படியே ஆகும்.வாய் வேறொன்றாக இருந்தாலும் வார்த்தை அவருடையது.அவர் சொன்ன வார்த்தை நிச்சயமாக நிறைவேறும்.

"உன் மனைவி உன் வீட்டோரங்களில் கனிதரும் திராட்சக்கொடியைப்போல் இருப்பாள்" (சங்கீதம் 128:3).

மனைவி தலைவலியாய் இருப்பாள் என்று இங்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறதா?ஆனால்உலகத்தில் அப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்.மனைவி தலைவியாய் இருப்பாள் என்று சொன்னால் கடைசியில் அப்படியே ஆகிவிடும்.நம் வீட்டைச் சுற்றி திராட்சக்கொடி இருந்தால் எப்படியிருக்கும்?அதை பார்ப்பதற்கே எப்படியிருக்கும்! அதை எப்போது வேண்டுமானாலும் பறித்து சாப்பிடலாம்.எல்லாரும் பார்த்து பொறாமைப்படுவார்கள்.உன் மனைவி அப்படி இருப்பாள் என்று வேதம் சொல்லுகிறது.நாமும் இதைச் சொன்னால் காரியங்கள் மாறும்.

"உன் பிள்ளைகள் உன் பந்தியைச் சுற்றிலும் ஒலிவமரக் கன்றுகளைப்போல் இருப்பார்கள்" (சங்கீதம் 128:4).

என் பிள்ளைகள் இப்படித்தான் இருப்பார்கள், நன்றாக படிப்பார்கள், நல்ல வேலைக்குச் செல்வார்கள், நல்ல அறிவோடும், ஞானத்தோடும் இருப்பார்கள்,அவர்களுக்கு நல்ல குடும்பங்கள் உண்டாகும், பிள்ளைகள் உண்டாகும், அவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பார்கள், அவர்கள் சிறந்து விளங்குவார்கள், வெற்றி பெறுவார்கள் என்று வாயைத் திறந்து சொல்ல வேண்டும். வீடு பந்தியிருக்கிற இடம்.நல்ல மேஜையை வாங்குங்கள், பிள்ளைகளை கூப்பிடுங்கள்.உட்கார்ந்து, பேசி, சிரித்து, நன்றாக சாப்பிட்டு விருந்து வைக்கிற இடம் அது.

"இதோ,கர்த்தருக்குப்பயப்படுகிற மனுஷன் இவ்விதமாய் ஆசீர்வதிக்கப்படுவான்.கர்த்தர் சீயோனிலிருந்து உன்னை ஆசீர்வதிப்பார்; நீ ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம் எருசலேமின் வாழ்வைக் காண்பாய்" (சங்கீதம் 128:4, 5).

எருசலேம் கர்த்தருடைய பட்டணம், இஸ்ரவேலர்கள் அதை மிகவும் நேசித்தார்கள்.அது அழிக்கப்படும்போது அதற்காக கண்ணீர் விட்டு அழுதார்கள்.அது கட்டப்படும்போது மகிழ்ந்து களிகூர்ந்தார்கள்.நம்முடைய பட்டணம், ஊர், தேசம் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.கர்த்தர், நான் இப்படித்தான் ஆசீர்வதிப்பேன் என்கிறார்.

"நீ உன் பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளையும், இஸ்ரவேலுக்கு உண்டாகும் சமாதானத்தையும் காண்பாய்" (சங்கீதம் 128:4, 5).

இது நம்முடைய பரலோக பிதாவின் சித்தம், விருப்பம்,ஆசை.நாம் அந்த வார்த்தைகளை எடுத்துச் சொல்ல ஆரம்பித்தால் அந்த ஆசைகள் நிச்சயமாய் நிறைவேறும்.ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் இருக்கிறது.ஆனால் தேவன் அதைப் பேசவில்லை.பிரச்சனை இருக்கும், ஆனால் நாம் அதைப் பேசக்கூடாது.உலகம் பிரச்சனைகளால் நிறைந்த உலகம்.நாம் அதைப் பேசக்கூடாது. மாறாக கர்த்தருடைய சித்தத்தைப் பேச வேண்டும், ஒளியையும், நிறைவையும்,ஒழுங்கையும், பரிபூரணத்தையும், ஆசீர்வாதத்தையும், சுகத்தையும், வெற்றியையும், வாழ்வையும், நல்ல எதிர்காலத்தையும் பேச வேண்டும்.

இதைச் சொல்லுவதற்குத்தான் எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர், "விசுவாசத்தினாலே நாம் உலகங்கள் தேவனுடைய வார்த்தையினால் உண்டாக்கப்பட்டதென்றும், இவ்விதமாய், காணப்படுகிறவைகள் தோன்றப்படுகிறவைகளால் உண்டாகவில்லையென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்"என்று சொல்லிவிட்டு, அதன்பிறகு உதாரணங்களை எடுக்கிறார். அங்கு ஒவ்வொரு மனுஷனுக்குள்ளும் அந்த விசுவாசம் எப்படி வந்தது, எப்படி வேலை செய்தது, இப்பேர்ப்பட்ட அபார சக்தியாகிய விசுவாசத்தை வைத்து மனிதர்கள் எப்படி பிரச்சனையின் மத்தியில் ஜெயித்தார்கள் என்பதைச் சொல்லுவதற்காகத்தான் இதை கூறுகிறார்.

Similar Topics

Donation
eStore

Get AFT email updates

Connect with us

Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency