0 item - ₹0.00

மீட்பும் நம்முடைய கையின் பிரயாசமும் (பாகம் 26) - ஒரு உண்மையான ஓய்வு

Sunday Tamil Service - 13 MAY 18

Transcript

வேலையைக் குறித்த இந்த போதனையிலே முதலில் நாம் ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதைக் குறித்துப் போதித்தேன்.தேவன் வேலை செய்கிறவர்களாக நம்மை உண்டாக்கிவிட்டார். ஆறுநாட்கள் வேலை செய்து ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்த அவர் நம்மையும் ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து ஒரு நாள் ஓய்வு எடுக்கிறவர்களாக அப்படிப்பட்ட விதத்தில் நம்மை வடிவமைத்துவிட்டார். நம்மை அவருடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கியிருக்கிறார்.அவர் மனுவர்க்கத்திற்காக பெரிய திட்டத்தையும், தரிசனத்தையும் வைத்திருக்கிறார்.அதை நிறைவேற்றும்படியாக நாம் வேலையில் ஈடுபட்டிருக்கிறோம்.ஒருவர் ஆசிரியராக, இன்னொருவர் வழக்கறிஞராக, மற்றவர் மருத்துவராக என்று நாம் பல்வேறு வேலைகளில் இருக்கலாம்.நாம் பல்வேறு வேலைகளில் இருந்தாலும் கர்த்தருக்காக வேலை செய்கிறோம், கர்த்தருடைய தரிசனம் இந்த பூமியில் நிறைவேறும்படியாக நாம் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அதுதான் நாம் ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதினுடைய நோக்கம்.அதுமட்டுமல்ல, தேவன் தம்முடைய திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக நமக்கு சில வரங்களையும், கிருபைகளையும் கொடுத்திருக்கிறார்.ஆகவே நாம் அதைப் பயன்படுத்தி வேலை செய்ய வேண்டும்.அப்படி வேலை செய்யும்போது கர்த்தருக்கு மகிமை உண்டாகிறது; அவருடைய நோக்கங்கள் நிறைவேறுகிறது என்று இப்படி பல காரியங்களை நாம் ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்கிற தலைப்பிலே போதித்தேன். இரண்டாவது பகுதியில், வேலை ஏன் கடினமாயிருக்கிறது என்பதைப் போதித்தேன்.தேவன், ஆசீர்வாதமாய் இருப்பதற்காக வேலையைக் கொடுத்தார்.சாபம் வந்த பிறகு வேலை வரவில்லை.சிலர், சாபம் வந்த பிறகுதான் மனுஷன் வேலை செய்ய வேண்டியதாகி விட்டது என்று எண்ணுகிறார்கள்.கிடையாது.வேதத்தை நன்றாக வாசித்துப் பாருங்கள்.தேவன் மனுஷனை உண்டாக்கினவுடனேயே அவனுக்கு வேலையைக் கொடுத்துவிட்டார்.ஆனால் பாவமும் சாபமும் வந்த பிறகு வேலையில் ஒரு மாற்றம் உண்டானது.அது என்னவென்றால், பாவம் சாபத்தைக் கொண்டுவந்துவிட்டது;அது மனுஷனுடைய சுபாவத்தை மாற்றிவிட்டது;அதன் நிமித்தம் மனுஷனுக்கு சுயநலம் வந்துவிட்டது.அவன் தன்னலம் உள்ளவனாக மாறிவிட்டான்.இப்போது அவனோடு வேலை செய்வது மிகவும் கடினம்.வேலையிலே மற்றவர்களோடு மிகவும் போராட்டமாகவும், கஷ்டமாகவும் இருக்கிறது என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள் என்றால் அங்கு இதுதான் பிரச்சனை.பாவிகள் அல்லது சுயநலக்காரர்கள் இருக்கிற இடத்தில் கஷ்டம் இருக்கத்தான் செய்யும்.இன்றைக்கு வேலையில் ஏன் கஷ்டம் வருகிறது என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஏனென்றால் எல்லாரும் தன்னலம் உள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள்.நான் நன்றாக இருக்க வேண்டும், அதற்காக மற்றவரை கவிழ்த்தாலும் பரவாயில்லை என்கிற எண்ணத்தோடு தான் அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.ஆசீர்வாதமாய் இருக்க வேண்டிய வேலை இன்றைக்கு சாபக்கேடான ஒன்றாக, நெற்றி வியர்வை சிந்துகிற ஒரு காரியமாக ஆகிவிட்டது.சுயநலம் மற்றவர்களுக்கு கஷ்டத்தைக் கொடுக்கிறதாய் இருக்கிறது.மற்றவர்களை கசக்கிப் பிழிந்து,அவர்கள் மீது advantage எடுத்து இப்படியெல்லாம் தான் இந்த உலகத்தில் வேலை வாங்குகிறார்கள்.இந்த உலகம் பாவம் நிறைந்த உலகமாக இருப்பதால், மனுஷன் பாவியாகிவிட்டதால் வேலையினுடையநோக்கமே மாறிவிட்டது; சாபம் உள்ளே நுழைந்துவிட்டது.நெற்றி வேர்வை சிந்தி ஆகாரம் புசிப்பாய் என்கிற அந்த சாபக்கேடு வேலையிலே வந்துவிட்டது.

மூன்றாவது பகுதியில், மீட்பும் கையின் பிரயாசமும் என்கிற தலைப்பிலே போதித்து வருகிறேன்.ஆண்டவராகிய இயேசு இரண்டாயிரம் வருஷங்களுக்கு முன்பாக மீட்பைக் கொண்டுவந்தார்.அவர் சிலுவையில் மரித்து நம்மை மீட்டுக்கொண்டார்.நாம் மீட்கப்பட்டவர்களாய் இருப்போம் என்றால், நாம் பெற்ற மீட்பு நம்முடைய வேலையிலே ஒரு மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும்.பாவம் சுயநலத்தைக் கொண்டுவந்தது; அது வேலையை கெடுத்துப்போட்டு கடினமாக்கினது.ஆனால் மீட்பு வந்த பிறகு மனுஷனுக்குள் பெரிய மாற்றம் ஏற்படுகிறது.மீட்கப்பட்டவர்கள் மாற்றப்பட்டவர்களாய் இருக்கிறார்கள்.கிறிஸ்தவ மீட்பு என்பது ஒரு மதம் அல்ல. மதத்தில் போய் சேர்ந்து பெயர் கொடுத்துவிட்டேன் என்று அப்படி அல்ல. இது உள்ளே அந்த நபர் மாறுவது,தன்னலத்தை விட்டு பிறருடைய நலத்தை விரும்புவது. கிறிஸ்தவத்தின் தனித்தன்மை எங்கே இருக்கிறது என்பதை கடந்த போதனைகளில் உங்களுக்கு காண்பித்தேன்.அது என்னவென்றால் அன்பு.தெய்வீக அன்பு நமக்குள் ஊற்றப்பட்டிருக்கிறது.அது முதலாளிகளையும், தொழிலாளிகளையும் பாதிக்கிறது.ஒரு மனுஷனுக்குள் அது இருக்கும்போது அங்கே சுயநலத்திற்கு இடமில்லை.நாம் பிறருடைய நலம் கருதிதான் எல்லாவற்றையும் செய்கிறோம்.அவர்கள் நன்றாக இருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறோம்.அவர்களை நசுக்குவதோ, கசக்குவதோ, பிழிவதோ என்று அப்படி நாம் செய்வதில்லை, இப்படிப்பட்ட எண்ணங்கள் நமக்கு கிடையாது.வேலையிலேயே ஒரு மாற்றம் உண்டாகிறது.மீட்கப்பட்டவர்களுடைய வேலையின் தரத்திலே சில வித்தியாசங்களை நாம் நிச்சயமாக பார்க்க முடியும்.நாம் அதை காண்பிக்க வேண்டும்.அதை காண்பிப்பதற்கு நாம் பெரிய முயற்சி எடுக்க வேண்டியதில்லை, அது தானாக வரும்.நமĨ#2965;்குள் ஊற்றப்பட்டிருக்கிற தேவ அன்பு நம்முடைய வேலையையே வித்தியாசமானதாக்குகிறது.

கடந்த போதனையிலே முக்கியமான ஒரு காரியத்தைச் சொன்னேன்.மீட்கப்பட்டவர்களுக்கு புதுவிதமான ஆர்வம், ஊக்கம் (passion) கொடுக்கக்கப்பட்டிருக்கிறது.சிலர் மிகவும் பரப்புடன் சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்வது போன்றிருக்கும்.ஆனால் அதற்கு பின்னால் தவறான நோக்கங்கள் இருக்கும்.அவர்கள் தங்களுக்காக ஒரு அடையாளத்தையும், பேர், புகழையும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.ஆகவே பரப்புடன் சுறுசுறுப்பாக வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.நான் யார் என்பதை எல்லாருக்கும் காண்பித்துவிட வேண்டும் என்கிற விதத்தில் அதை motivation-ஆக வைத்துக்கொண்டு வேலை செய்கிறார்கள்.அப்படிச் செய்யும்போது சீக்கிரத்தில் burnout ஆகிவிடும்.நாம் மிகவும் கடினப்பட்டு முயற்சி எடுக்கிறோம்.நாம் யார் என்பதை மற்றவர்களுக்கு காண்பிக்க விரும்புகிறோம், நாம் எப்படி தகுதியுள்ளவர்கள் என்பதை நிரூபிக்க கடும் முயற்சியில் இறங்குகிறோம்.அப்படிப்பட்ட கடும் முயற்சியில் இறங்கி அது தோல்விஅடையும்போது அங்கே பெரிய ஏமாற்றமும், கசப்பும், வெறுப்பும், சலிப்பும், களைப்பும்உண்டாகி விடுகிறது.எரிந்து கொண்டிருக்கிற பல்பு அணையும் முன் நன்றாக பிரகாசமாக எரியும்.இப்போதுதான் நன்றாக எரிகிறது என்று நாம் எண்ணிவிடக்கூடாது.அது சீக்கிரத்தில் அணையப்போகிறது என்று அர்த்தம்.அது மிகவும் பிரகாசமாக எரிகிறது என்றால் எப்போது அணையும் என்று சொல்ல முடியாது.அதுபோல சிலர் பிரகாசமாக வேலை செய்வார்கள், பரபரப்பாக இருப்பார்கள்.ஆனால் அவர்களுடைய motivation தவறாக இருப்பதால் பல்பு அணைவது போல் அணைந்துபோய், வேலையை வெறுத்து விடுவார்கள்.

இது தவறான motivation-ஆல் வருகிறது.சரியான motivation-ஐ இயேசுவினிடத்திலிருந்து கற்றுக்கொள்கிறோம்.இயேசு இந்த உலகத்திற்கு வந்தார்.அவருக்கு ஒரு வேலை கொடுக்கப்பட்டது.சிலுவையில் இரத்தஞ்சிந்தி, மரித்து பலியாக ஒப்புக்கொடுக்கப்படும்படியாக தேவன் அவருக்கு ஒரு சரீரத்தைக் கொடுத்து இந்த உலகத்தில் அனுப்பினார்.அவர் வரும்போதே இதற்காகத்தான் வந்திருக்கிறோம் என்று அவருக்குத் தெரிகிறது.தான் எப்படி சிலுவைக்குப் போய், பாடுபட்டு, மரிக்கப்போகிறார் என்பதைப் பற்றி தன்னுடைய வாழ்நாள் முழுக்க அவர் பேசியிருக்கிறார்.சிலுவைக்குப் போவதற்கு முன் கெத்செமனே தோட்டத்தில் சொல்லொணா வியாகுலம் அவரை சூழ்ந்துகொள்கிறது.ஏனென்றால் உலகத்தின் பாவத்தை அவர் சுமக்கப்போகிறார்.அதை நினைத்துப் பார்த்தால் மிகவும் பாரமாக இருக்கிறது.ஒரு காலக்கட்டத்தில், பிதாவே, உமக்குச் சித்தமானால் இந்தப் பாத்திரம் என்னை விட்டு நீங்கும்படிச் செய்யும்என்று சொல்லுகிற அளவிற்கு அவருக்கு பாதிப்பு உண்டாகிவிட்டது.ஆனால் அது நீங்க முடியாது, அதுதான் தேவனுடைய சித்தம், அதற்காகத்தான் தன்னை அனுப்பியிருக்கிறார் என்று அவருக்குத் தெரியும்.ஆகவே உடனடியாக சுதாரித்துக்கொண்டு, ஆகிலும், என்னுடைய சித்தத்தின்படி அல்ல, உம்முடைய சித்தத்தின்படியே ஆகக்கடவதுஎன்று தன்னை பிதாவினிடத்தில் ஒப்படைக்கிறார்.தன்னை தேடிக்கொண்டுவந்த போர்ச்சேவகர்களிடம் தானே சரண் அடைகிறார்.அவர்கள் அவரை அடித்து, உதைத்து, துப்பி, அறைந்து பரியாசம்பண்ணுகிறார்கள்.அவர் சிலுவையை சுமந்து கொல்கொதா மலை மேல் ஏறி, அங்கே சிலுவையில்ஆணிகள் அடைத்து தொங்கவிடப்படுகிறார்.ஒரு அவமானச் சின்னம்போல எல்லாரும் பார்க்கிற விதத்தில் அவர் கொல்லப்படுகிறார்; அவ்வளவு பாடுகளையும் சகித்து அதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.அவர் அதை எப்படி ஏற்றுக்கொள்கிறார் என்பதை கவனியுங்கள்.அவர் மனமுவந்து தன்னை ஒப்படைக்கிறார்.நான் ஜீவனைக் கொடுக்கிறேன், ஒருவனும் என்னிடத்திலிருந்து அதை எடுக்க முடியாதுஎன்று சொல்லுகிறார்.அவர் ஜீவாதிபதி, வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினவர்.நான் பிதாவிடம் சொன்னால் அவர் ஆயிரக்கணக்கான தூதர்களை அனுப்பி என்னை விடுவிப்பார் என்கிறார்.ஆனால் அவர் பிதாவை கூப்பிடவில்லை.ஏனென்றால் அவர் சாகும்படியாக தன்னை ஒப்புக்கொடுக்கிறார்.ஆகவேதான் கிறிஸ்துவின் மரணத்தையும், பாடுகளையும் The passion of Christ என்று சொல்லுகிறார்கள்.அதை ஏன் passion என்று சொல்லுகிறார்கள் என்றால்,தேவனுடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று அவருக்குள் இருந்த passion-ஐ கவனியுங்கள்.அவர் எவ்வளவு ஊக்கத்தோடு, ஆர்வத்தோடு (passionate) மனமுவந்து அதைச் செய்கிறார் என்பதைப் பாருங்கள்.அதைத்தான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்(ரோமர் 12:1) என்கிறார். இயேசு எப்படி கல்வாரி சிலுவையில் தன்னை மனமுவந்து ஒப்படைத்து,எல்லா பாடுகளுக்கும் தன்னை உட்படுத்தி மரித்தாரோ அதுபோல உங்களை மரிக்கும்படி சொல்லவில்லை, மாறாகஉங்களை ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுங்கள் என்கிறார். உங்களுடைய சரீரத்தையும், மனதையும் கர்த்தருடைய சித்தத்தைச் செய்யும்படியாக மனமுவந்து அர்ப்பணியுங்கள், ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுங்கள் என்கிறார்.கிறிஸ்தவர்களுக்கு வேலையிலே ஒரு புதுவிதமான ஊக்கம்(passion) இருக்கிறது. அது என்னவென்றால், நான் எந்த மனுஷனுக்காகவோ, யாரையும் திருப்திபடுத்துவதற்காகவோ,என்னை பெரிய ஆளாக காட்டிக்கொள்ளவோ, என்னுடைய புகழ்ச்சிக்காகவோ இந்த வேலையைச் செய்யவில்லை. நான் இந்த வேலையைச் செய்யும்படியாக தேவன் என்னை பிறக்க வைத்திருக்கிறார்.அதற்காக எனக்குள் சில திறமையையும், ஆற்றலையும்வைத்திருக்கிறார்; தாலந்துகளைக் கொடுத்திருக்கிறார்.அதைக் கொடுத்தவர் எதற்காக கொடுத்தாரோ அதை நிறைவேற்றும்படியாக நான் செய்கிறேனே ஒழிய, வேறு எதற்காகவும் செய்யவில்லை.ஆகவே எந்த துன்பத்தையும், கஷ்டத்தையும் நான் பொருட்படுத்துவதில்லைஎன்பதுதான் passion.தேவன் எனக்குக் கொடுத்த வேலையை எல்லா இடையூறுகள், பிரச்சனைகள் மத்தியிலும் நான் செய்து முடிப்பேன்.ஏனென்றால் அது அவர் எனக்குக் கொடுத்த வேலை.நான் அவருடைய பார்வைக்கு ஊழியம் செய்கிறேன் என்று எண்ணி செய்ய வேண்டும்.ஆகவேதான் எஜமான்கள், வேலைக்காரர்கள் எப்படி வேலை செய்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்தோம்.இந்த passion அவர்களுக்குள் இருக்கிறது.

இன்றைக்கு இன்னொரு காரியத்தை பார்க்கப்போகிறோம்.மீட்பு நமக்கு புதுவிதமான passion-ஐ மட்டும் தரவில்லை, ஒரு உண்மையான ஓய்வை, இளைப்பாறுதலை வேலையிலே நமக்குத் தந்திருக்கிறது.வேலையிலே ஒரு ஓய்வு இருக்கிறது.வேலையும் ஓய்வும் சேர்ந்துதான் வருகிறது.வேலைக்கும் ஓய்வுக்கும் பெரிய சம்மந்தம் இருக்கிறது.ஓய்வு இல்லாமல் வேலை செய்ய முடியாது.வேலையையும் ஓய்வையும் ஒரு rhythm போல தேவன் வைத்துவிட்டார்.வேலை செய்ய வேண்டும், வேலை செய்தால் ஓய்வு எடுத்தே ஆக வேண்டும்.ஓய்வு எடுத்தால் ஓய்வே எடுத்துக் கொண்டிருக்க முடியாது, வேலையும் செய்தே ஆக வேண்டும்.வேலை, ஓய்வு… என்று இரண்டும் மாறி மாறி ஒரு rhythm போல ஒன்றன் பின் ஒன்றாக வந்துகொண்டே இருக்கும்.வேலை செய்தால் ஏன் ஓய்வு எடுக்க வேண்டும்?வேலை செய்துகொண்டே இருந்தால் மனமும், உடலும் அலுத்துவிடும்; பிறகு வேலை செய்ய முடியாமல் போய்விடும்.ஓய்வு,நாம் இழந்துபோன சக்தியையும், மனத்தெளிவையும்திரும்ப கட்டியெழுப்ப (build-up) உதவுகிறது.இரவில் படுத்து தூங்குகிறோம், அது ஒருவிதமான ஓய்வு.தூங்கி எழுந்தால் தான் அடுத்த நாள் நன்றாக வேலை செய்ய முடியும்.தூங்கும்போது இழந்துபோன பெலன், சக்தி எல்லாம் திரும்ப நமக்கு வருகிறது (replenish). மொபைல் போனின் பேட்டரியில் சார்ஜ் போன பிறகு சார்ஜ் ஏற்றுவதுபோல இரவு தூங்கும்போது நாம் சார்ஜ் ஏற்றப்படுகிறோம்.இரவு நன்றாக தூங்கினால் தான் அடுத்த நாள் நன்றாக வேலை செய்ய முடியும்.தூங்காமல் எவராலும் வேலை செய்ய முடியாது.அதுமட்டுமல்ல ஆறுநாட்கள் வேலை செய்து, ஒருநாள் ஓய்வு எடுக்கிறோம்.ஒருநாள் ஓய்வு மிகவும் அவசியம்.ஏனென்றால் ஆறு நாட்கள் காலையில் எழுந்து வேலைக்குச் சென்று, மாலை வரை வேலை செய்து, இரவில் தூங்குகிறோம்.அந்த routine-ஐbreak பண்ண வேண்டும். ஆகவே அந்த ஒருநாள் வேலைக்குச் செல்லாமல், வேறு ஏதாவது செய்ய வேண்டும்.ஓய்வு என்பது நாம் routine-ஆக செய்து கொண்டிருக்கிற வேலையிலிருந்து நம்முடைய மனதை எடுத்து, வேறு ஒன்றின் மீது வைப்பது.வேறு ஒன்றில் வைத்துவிட்டு திரும்ப மனதைவேலைக்குக் கொண்டுவரும்போது வேலையை நன்றாகச் செய்யலாம்.ஓய்வு என்பது அப்படிப்பட்ட ஒரு காரியம்.நாம் எல்லாரும் ஓய்வை அனுபவித்திருக்கிறோம்.ஆனால் வேலை, ஓய்வு என்பதை இன்னும் ஆழமான விதத்தில் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது அவசியமாய் இருக்கிறது.இன்றைக்கு அநேகர் தங்களுக்கு ஒரு அடையாளம் வேண்டும் என்று தேடி அதற்காக வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்கள் தாங்கள் எதையோ அடைய வேண்டும்,தாங்கள் யாரையோ திருப்திபடுத்த வேண்டும், நிரூபிக்க வேண்டும்என்று பிரயாசப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.ஆகவேதான் burnout ஆகிறார்கள்.ஆனால் இரட்சிப்பைப் பெற்ற ஒரு மனுஷனுக்குள் உண்மையான ஓய்வு உண்டாகிறது.அது என்னவென்றால், நான் எதையும் சாதித்து யாருக்கும் எதையும் நிரூபிக்க வேண்டியதில்லை, அதற்காக நான் வேலை செய்யவில்லை.நான் எதற்காக passion-உடன் வேலை செய்கிறேன் என்றால், கர்த்தர் என்னை அழைத்திருக்கிறார், அதற்காக நான் வேலை செய்கிறேன்.நான் செய்கிறதினால் கர்த்தர் என்னை நேசிக்கப்போகிறதில்லை.கர்த்தர் என்னை ஏற்கனவே நேசித்து இரட்சித்துவிட்டார்.அவர் என்னை எல்லா விதத்திலும் ஆசீர்வதித்திருக்கிறார்.என்னை தம்முடைய பிள்ளையாக்கியிருக்கிறார்.அவர் எனக்கு எல்லாவற்றையும் தந்திருக்கிறார்.நான் ஒன்றைச் செய்து, அவருக்கு நிரூபித்துக் காண்பித்து அவரிடத்திலிருந்து எதையும் வாங்கப்போகிறதில்லை.நான் பாவியாய் இருந்தபோதே அவர் என்னை நேசித்து மீட்டுக்கொண்டார்.எனக்கு இப்போது pressure இல்லை.இப்போது நான் வேலை செய்யும்போது ஓய்வோடு வேலை செய்கிறேன்.pressure இருந்ததென்றால் வேலையில் நிம்மதியே இருக்காது. ஏனென்றால் எதையோ ஒன்றை சாதித்து, நிரூபிப்பதற்காக நாம் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் ஓய்வு எப்படிப்பட்டது என்றால், கர்த்தர் எல்லாவற்றையும் எனக்குத் தந்துவிட்டார், அவர் மிகுந்த ஆசீர்வாதத்தை எனக்குக் கொடுத்திருக்கிறார், எனக்கு எந்தக் குறைவும் கிடையாது, அவர் என்னை நேசிக்கிறார், என்னை அழைத்தவர் உண்மையுள்ளவர், அவர் ஒரு நோக்கத்திற்காக என்னை வைத்திருக்கிறார், அவரை சந்தோஷப்படுத்துவதற்காக, அவர் எனக்குக் கொடுத்த அழைப்பு மற்றும் தாலந்துகள் நிமித்தமாக அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும், அவருடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்கிற ஆர்வத்தில் நான் செய்கிறேன் என்று அப்படி நாம் வேலை செய்ய வேண்டும். அப்படி வேலை செய்யும்போது எந்த tension இல்லாமல் rested-ஆக, relaxed-ஆக வேலை செய்ய முடிகிறது.அது வேதம் சொல்லுகிற ஓய்வு.இதை நன்றாக புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால் ஓய்வுநாளைக் குறித்த சத்தியத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். யாத்திராகமம் 20:8-11 வரை உள்ள வசனங்களைக் கவனியுங்கள்.

ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய் ஆசரிக்க நினைப்பாயாக; ஆறுநாளும் நீ வேலைசெய்து, உன் கிரியைகளையெல்லாம் நடப்பிப்பாயாக; ஏழாம்நாளோ உன் தேவனாகியகர்த்தருடையஓய்வுநாள்; அதிலே நீயானாலும், உன் குமாரனானாலும், உன் குமாரத்தியானாலும், உன் வேலைக்காரனானாலும், உன் வேலைக்காரியானாலும், உன் மிருக ஜீவனானாலும், உன் வாசல்களில் இருக்கிற அந்நியனானாலும், யாதொரு வேலையும் செய்யவேண்டாம். கர்த்தர்ஆறுநாளைக்குள்ளே வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, ஏழாம்நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால்,கர்த்தர்ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார்(யாத்திராகமம் 20:8-11).

கர்த்தர் பத்து கற்பனைகளைக் கொடுக்கிறார்.அதில் ஓய்வுநாளைக் குறித்து ஒரு கட்டளையே கொடுக்கப்படுகிறது.ஓய்வுநாள் என்பதை தேவன் ஏற்கனவே செய்து காண்பித்துவிட்டார்.ஆதியாகமம் 2:1-3 வசனங்களைக் கவனியுங்கள்.

இவ்விதமாக வானமும் பூமியும், அவைகளின் சர்வசேனையும் உண்டாக்கப்பட்டுத் தீர்ந்தன.தேவன் தாம் செய்த தம்முடைய கிரியையை ஏழாம் நாளிலே நிறைவேற்றி, தாம் உண்டாக்கின தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்தபின்பு, ஏழாம் நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்.தேவன் தாம் சிருஷ்டித்து உண்டுபண்ணின தம்முடைய கிரியைகளையெல்லாம் முடித்தபின்பு அதிலே ஓய்ந்திருந்தபடியால், தேவன் ஏழாம் நாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார்(ஆதியாகமம் 2:1-3).

பரிசுத்தமாக்கினார் என்றால் மற்ற ஆறு நாட்களிலிருந்து அதை வித்தியாசமானதாக ஆக்கினார் என்று அர்த்தம்.இது வித்தியாசமான நாள்.தேவாலயத்து தட்டு முட்டுகளை எல்லாம் பரிசுத்தப்படுத்தினார்கள்.எதற்காக பரிசுத்தப்படுத்தினார்கள்?இவை தேவாலயத்தில் மட்டும் பயன்படுத்தப்பட வேண்டியவைகள் என்று அவைகளை பிரித்தெடுக்கிறார்கள்.அதுதான் பரிசுத்தப்படுத்துவது.வாரத்தில் ஏழு நாட்கள்#3021; இருக்கிறது,கர்த்தர் அதில் ஏழாம் நாளை பரிசுத்தப்படுத்துகிறார்.அவர் இதை செய்து காண்பித்தார்.அவர் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்து முடித்துவிட்டு ஓய்ந்திருந்தார் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.

உபாகமம் 5:12-15 வரை உள்ள வசனங்களைக் கவனியுங்கள்.

உன் தேவனாகியகர்த்தர்உனக்குக் கட்டளையிட்டபடியே, ஓய்வுநாளைப் பரிசுத்தமாய் ஆசரிப்பாயாக.ஆறுநாளும் நீ வேலைசெய்து, உன் கிரியைகளையெல்லாம் நடப்பிப்பாயாக.ஏழாம் நாளோ உன் தேவனாகியகர்த்தருடையஓய்வுநாள்; அதிலே நீயானாலும், உன் குமாரனானாலும், உன் குமாரத்தியானாலும், உன் வேலைக்காரனானாலும், உன் வேலைக்காரியானாலும், உன் எருதானாலும், உன் கழுதையானாலும், உனக்கு இருக்கிற மற்றெந்த மிருகஜீவனானாலும், உன் வாசல்களில் இருக்கிற அந்நியனானாலும் யாதொரு வேலையும் செய்யவேண்டாம்; நீ இளைப்பாறுவதுபோல உன் வேலைக்காரனும் உன் வேலைக்காரியும் இளைப்பாறவேண்டும்;நீ எகிப்துதேசத்தில் அடிமையாயிருந்தாய் என்றும், உன் தேவனாகியகர்த்தர்உன்னை அவ்விடத்திலிருந்து வல்லமையுள்ள கரத்தினாலும் ஓங்கிய புயத்தினாலும் புறப்படப்பண்ணினார் என்றும் நினைப்பாயாக; ஆகையால் ஓய்வுநாளை ஆசரிக்க உன் தேவனாகியகர்த்தர்உனக்குக் கட்டளையிட்டார்(உபாகமம்5:12-15).

இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் கானான் தேசத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன் மோசே இதைச் சொல்லுகிறார்.சிலர், யாத்திராகமம் 20 மற்றும் உபாகமம் 5இந்த இரண்டு வேதப்பகுதிகளும் ஒரே மாதிரியாகத்தானே இருக்கிறது, ஏன் இரண்டு பகுதிகளையும் வாசிக்கிறீர்கள் என்று கேட்கலாம்.இவற்றுக்கு இடையே உள்ள வித்தியாசத்தைக் காண்பிக்கிறேன்.ஓய்வுநாளைக் குறித்து சில சத்தியங்களை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக இந்த இரண்டு வேதப்பகுதிகளையும் காண்பித்தேன்.ஓய்வுநாள் எதற்கு என்பதையும், ஏன் தேவன் அதைப் பரிசுத்தம்பண்ணினார் என்பதையும் நாம் புரிந்துகொண்டால் தான் மீட்பின் மூலமாக நமக்கு எந்த விதமான ஓய்வு உண்டாகிறதுஎன்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும். முதலில் யாத்திராகமம் 20-ஆம் அதிகாரத்தைப் பார்ப்போம்.இங்கு தேவன் ஓய்வுநாளை பரிசுத்தமாய் ஆசரிக்கும்படியும், ஆறுநாட்கள் வேலை செய்து ஏழாம் நாள் எல்லாரும் ஓய்ந்திருக்கும்படியும் சொல்லுகிறார்.அதற்கான காரணத்தைச் சொல்லும்போதுதான் இரண்டு வேதப்பகுதிகளிலும் வித்தியாசமாக வருகிறது.யாத்திராகமம் 20-இல் ஒரு காரணத்தையும், உபாகமம் 5-இல் இன்னொரு காரணத்தையும் சொல்லுகிறார்.யாத்திராகமம் 20-இல் சொல்லுகிற காரணத்தை 11-ஆம் வசனத்தில், கர்த்தர் ஆறுநாளைக்குள்ளே வானத்தையும் பூமியையும் சமுத்திரத்தையும் அவைகளிலுள்ள எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, ஏழாம்நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால், கர்த்தர் ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார் என்று பார்க்கிறோம். அதாவது சிருஷ்டிப்பை கவனி என்கிறார்.கர்த்தர் ஆறு நாளில் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டிக்கிறார், ஏழாம் நாளில் ஓய்ந்திருக்கிறார்.அவர் ஆறு நாளில் மனுஷனுக்குத் தேவையான அத்தனையும் உண்டாக்கிவிட்டார்.ஆறாம் நாளின் கடைசியில் மனுஷனை உண்டாக்கினார்.இன்றைக்கும் கூட இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் ஓய்வுநாளை அனுசரிக்கும்போது ஏழாவது நாள் அவர்களுக்கு சனிக்கிழமை காலையில் ஆரம்பிப்பதில்லை.மாறாக, வெள்ளிக்கிழமை மாலை 6 மணியிலிருந்து அடுத்த நாள் மாலை 6 மணி வரைக்கும் அவர்களுக்கு ஏழாம் நாள்.இப்படித்தான்அவர்கள் ஒரு நாளை கணக்கிட்டார்கள்.தேவன் ஆறாம் நாளின் கடைசியில் மனுஷனை உண்டாக்குகிறார்.மனுஷனை சிருஷ்டித்து முடித்தவுடன் ஓய்வுநாள் ஆரம்பிக்கிறது.மனுஷன் உண்டாக்கப்பட்டவுடன் அவன் தேவனிடம், ஆண்டவரே, இன்றைக்கு என்ன program? என்று கேட்டிருப்பான்.அதற்கு அவர், எதுவும் இல்லை, ஓய்வு எடு என்று சொல்லியிருப்பார்.தேவன் மனுஷனை உண்டாக்கினவுடன் அவனுக்கு வாழ்க்கையிலே கொடுத்த முதல் காரியம் ஓய்வு எடுப்பது எப்படி என்பது.

அநேகருக்கு ஓய்வு எடுப்பது எப்படி என்று தெரியவில்லை.முப்பத்தைந்து வருடங்களுக்கு முன்பு நான் ஜப்பான் தேசத்திற்குச் சென்றிருந்தேன்.அங்கு ஜனங்கள் சரியான நேரத்திற்கு வேலைக்குச் சென்று மிஷின்போல வேலை செய்கிறார்கள்.அந்த நாட்டில் பிரச்சனை என்னவென்றால், ஜனங்களை வேலை செய்ய வைத்து அவர்களை மிஷின் போன்றாக்கி விட்டார்கள்.ஓய்வு எடுப்பது என்றால் என்னவென்றே அவர்களுக்குத் தெரியாது.ஐரோப்பியர்களுக்கும், அமெரிக்கர்களுக்கும் ஓய்வு எடுப்பது என்றால் என்னவென்று அவர்களுக்குத் தெரியும்.ஏனென்றால் அவர்கள் புராட்டஸ்டன்ட் பின்னணியிலிருந்து வந்தவர்கள்.அவர்கள் ஓய்வைப் பற்றி நன்கு ஆராய்ந்து படித்தவர்கள்.அவர்கள் ஜப்பானியர்கள் ஓய்வு எடுக்காமல் வேலை செய்வதைப் பார்த்து அவர்களுக்குஓய்வு எடுக்க கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.

கர்த்தர் மனுஷனை உண்டாக்கினவுடனேயே அவனுக்கு காண்பித்த முதல் காரியமே ஓய்வு.ஆகவே நாம் முதல் முதலாக கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது ஓய்வு.பரபரப்பு இல்லாமல் வாழ்க்கையில் உண்மையான ஓய்வுஎப்படி உண்டாகிறது என்பதை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.மனுஷன் தோன்றினவுடன் ஓய்விற்குள் பிரவேசிக்கிறான்.அந்த ஓய்விலே உள்ள விசேஷம் என்னவென்றால், கர்த்தர் எல்லாவற்றையும் இவனுக்காக உண்டாக்கி விட்டார்.இவன் விதைத்து இனிமேல் உண்டாகப் போகிறதில்லை,எல்லாம் தயாராக இருக்கிறது.இவன் விதைத்து உண்டானால் கூட அதற்குக்கூட கர்த்தர் set பண்ணி வைத்துவிட்டார். ஒவ்வொரு பழத்திற்குள்ளும் விதையை வைத்துவிட்டார்; அந்த விதைக்குள் இன்னொரு மரத்தையே உண்டாக்கக்கூடிய சக்தியை வைத்துவிட்டார்.அவனுக்கு அதைப் போல எவ்வளவு மரங்கள் வேண்டுமென்றாலும் விதையை எடுத்து விதைத்தால் மரங்களை உண்டாக்கி விடலாம்.அது அவ்வளவு எளிது இல்லையே! என்று சிலர் சொல்லலாம்.கிடையாது,அது எளிது.விதையை எடுத்து விதைத்தால் விளையப்போகிறது.நாம் அற்புதம் செய்ய வேண்டியதில்லை.மரத்தை விளையப்பண்ண வேண்டியதில்லை.கர்த்தர் விதையைக் கொடுத்துவிட்டார்.விதைக்குள் அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு அபார சக்தியைக் கொடுத்துவிட்டார்.நாம் வெறும் விதைக்கிறோம்.இது எவ்வளவு எளிதானது என்று பாருங்கள்.நம்மை கஷ்டப்படுத்த வேண்டுமென்றால், நீயே ஒரு மரத்தை வர வை என்று அவர் சொல்லியிருக்க வேண்டும்.அவர் அப்படிச் சொல்லியிருந்தால் நாம் எப்படி மரத்தை வர வைப்பது என்று குழம்ப்பிப்போய் இருப்போம்.மரத்தை வரவைப்பது எப்படி?மரத்தை வர வைப்பதற்கு நாம் என்ன செய்திருப்போம்?நாம் மரத்தை சிருஷ்டித்து விட முடியுமா?நீயே மரத்தை உண்டாக்கிக்கொள் என்று தேவன் சொல்லியிருந்தால் எல்லாம் கடினமாகி இருக்கும்.ஆனால் தேவன் அதை சுலபமாக்கி விட்டார்.அதினதின் விதைகளை அதினதிற்குள் வைத்துவிட்டேன்.அது அது தன்தன் ஜாதியின்படி பிறப்பிக்கும், நீ கவலைப்படாதே, உன் வேலை மிகவும் எளிதானது.நீ விதையை எடுத்து விதைத்தால் அது வளரப்போகிறது, அப்படிப்பட்ட கனிகளையும், மரங்களையும் நான் உண்டாக்கிவிட்டேன்.உனக்கு வேலையை மிகவும் எளிமையாக்கி விட்டேன் என்கிறார்.மனுஷன் உண்டானவுடன் அவனுக்கு கிடைக்கிற வெளிப்பாடு என்ன?கர்த்தர் அவனுக்காக எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்துவிட்டார்.அவனுடைய வேலை மிகவும் எளிதானது.அதுதான் ஏழாம் நாள் ஓய்வு.ஆக ஏழாநம் நாள் ஓய்வு என்பதற்கான முதல் காரணம் என்னவென்றால், கர்த்தர் ஓய்வை எப்படி நமக்காக உண்டாக்கியிருக்கிறார் என்பதை நாம் கொண்டாட வேண்டும்.தேவன் வாழ்க்கையை நமக்கு சுலபமாக்கி கொடுத்துவிட்டார்.இதுதான் ஓய்வுநாள்.அவர் ஓய்வுநாளை கொண்டாடச் சொல்லுகிறார்.

கர்த்தர் எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்து விட்டார், அவர் தம்முடைய வேலையைப் பார்த்து ரசிக்கிறார், மகிழுகிறார், கொண்டாடுகிறார்,மிகவும் நல்லது என்கிறார்.அவர் வேறு எதற்காகவாவது ஓய்வு எடுத்தாரா?வானத்தையும், நட்சத்திரங்களையும் தொங்க விட்டு அவர் களைப்படைந்து விட்டாரா?ஆறுநாட்கள் கஷ்டப்பட்டு வேலை செய்தோம், ஆகவே இரண்டு நாட்கள் லீவு வேண்டும் என்று தேவதூதர்கள் ஓய்வு எடுக்கச் சென்றுவிட்டார்களா?கர்த்தர் சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை என்று வேதம் சொல்லுகிறது (ஏசாயா 40:28).அவர் உறங்குவதுமில்லை, தூங்குகிறதுமில்லை என்று சங்கீதக்காரன் சொல்லுகிறான் (சங்கீதம் 121:4).நாம் இரவில் தூங்கவில்லை என்றால் காலையில் எந்த வேலையும் செய்ய முடியாது.ஆனால் அவர் உறங்குவதுமில்லை, தூங்குகிறதுமில்லை, சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை.பிறகு ஏன் அவர் ஓய்ந்திருந்தார்?ஆறுநாட்கள் வேலை செய்ததில் ஓய்ந்திருந்தாரா?கிடையாது.ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து முடித்து அதை ரசித்து மகிழ்வதற்கே அவருக்குஒரு நாள் தேவைப்படுகிறது.மனுஷனுக்கு எதற்கு ஓய்வு?அவன் எந்த வேலையும் செய்யவில்லையே, அவன் இப்போதுதானே உண்டாக்கப்பட்டான்.கர்த்தர் எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்தார் என்பதை எண்ணிப் பார்த்து அதை தியானித்து, அவரை துதிப்பதற்குத்தான் ஓய்வுநாள்.இன்றைக்கு நாம் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் சபைக்கு வருகிறோம்.வாரத்தின் ஏழு நாட்களில் இந்த ஒருநாளை ஓய்வுநாளாக கருதுகிறோம்.ஒரு தகப்பன் தன் பிள்ளையிடம், இன்றைக்கு ஓய்வு நாள், நன்றாக தூங்குஎன்றார்.ஓய்வுநாள் என்றால் அது தூங்குகிற நாள் என்று அந்த தகப்பன் எண்ணுகிறார்.நாம் காலையிலே எழுந்து சபைக்கு வந்திருக்கிறோம்.சிலர் வெகுதூரத்திலிருந்து பிரயாசப்பட்டு வந்திருக்கிறோம்.இன்றைக்கு நாம் ஓய்வுநாளை எப்படி கொண்டாடுகிறோம்?கர்த்தர் செய்தவைகளை எண்ணிப்பார்க்கிறோம்.கர்த்தர் நமக்காக எல்லாவற்றையும் எப்படி செய்துமுடித்திருக்கிறார் என்பதை எண்ணிப் பார்க்கும்போது நமக்குள் பெரிய நிம்மதி உண்டாகிறது.திங்கள்கிழமை வேலைக்குச் செல்லும்போது ஞாயிற்றுக்கிழமை ஓய்வு மனதை சரிசெய்கிறது.சிலருக்கு ஓய்வுநாளை எப்படி அனுபவிக்க வேண்டும் என்று தெரியவில்லை.ஞாயிற்றுக்கிழமையை கவலைப்படுகிற நாளாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.ஓய்வுநாளில் கர்த்தர் நமக்காக செய்தவைகளை எண்ணிப் பார்த்து, அவரை துதித்து, ஆராதித்து, அவர் நமக்குக் கொடுத்திருக்கிற அத்தனை ஆசீர்வாதங்களையும் கொண்டாடிமகிழ வேண்டும். அப்படிச் செய்து நாம் வேலைக்குச் செல்லும்போது பயம், கவலை, பாரம் இவை எதுவும் இருக்காது. கர்த்தர் எனக்காக எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்திருக்கிறார்,அவர் எனக்கு முன் செல்கிறார், அவர் எல்லாவற்றையும் வாய்க்கப்பண்ணுகிறவர், அவர் எல்லாவற்றையும் எளிதாக்கி தருகிறவர் என்கிற எண்ணம் உள்ளத்திலே உண்டாகிவிடுகிறது. நாம் ஓய்விலே வாழும்படியாக தேவன் நம்மை வடிவமைத்திருக்கிறார்.ஆகவேதான் ஆதாமுக்கு முதலில் ஓய்வைக் கொடுத்து, அதன் பிறகு வேலையைக் கொடுக்கிறார்.அவன் வேலையில் நுழையும்போதே ஓய்வோடு நுழைகிறான்.ஆக, ஓய்வுநாள் என்பது கர்த்தர் நம்மை உண்டாக்கின விதத்தை கொண்டாடுவதற்காக.

இரண்டாவதாக, ஓய்வுநாள் என்பது என்ன?உபாகமம் 5-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.இதில் 12-14 வரையிலான வசனங்கள் யாத்திராகமம் 20-ஆம் அதிகாரம் 8-10 வசனங்கள் போன்றுதான் இருக்கிறது.இந்த வேதப்பகுதிகளில் கடைசி வசனங்கள்தான் வித்தியாசப்படுகின்றன.உபாகமம் 5-ஆம் அதிகாரத்தில் 15-ஆம் வசனமும், யாத்திராகமம் 20-ஆம் அதிகாரத்தில் 11-ஆம் வசனமும் தான் இந்த வேதப்பகுதிகளின்கடைசி வசனங்கள். 11-ஆம் வசனத்தில், கர்த்தர் ஆறுநாளைக்குள்ளே எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்து, ஏழாம்நாளிலே ஓய்ந்திருந்தார்; ஆகையால், கர்த்தர் ஓய்வுநாளை ஆசீர்வதித்து, அதைப் பரிசுத்தமாக்கினார் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. உபாகமம் 5:15-இல், நீ எகிப்து தேசத்தில் அடிமையாயிருந்தாய் என்றும், உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உன்னை அவ்விடத்திலிருந்து வல்லமையுள்ள கரத்தினாலும் ஓங்கிய புயத்தினாலும் புறப்படப்பண்ணினார் என்றும் நினைப்பாயாக; ஆகையால் ஓய்வுநாளை ஆசரிக்க உன் தேவனாகிய கர்த்தர் உனக்குக் கட்டளையிட்டார் என்று வாசிக்கிறோம். இங்கு சிருஷ்டிப்பின் கதை வரவில்லை.இங்கு வேறு கதையைச் சொல்லுகிறார்.ஆகவேதான் இரண்டிற்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது.ஓய்வுநாள் எதைக் குறித்துச் சொல்லுகிறது?ஓய்வுநாளின் அர்த்தம் என்ன?இஸ்ரவேலர்கள் எகிப்திலே அடிமைகளாய் இருந்தார்கள்.அடிமைகளுக்கு ஓய்வே கிடையாது, அவர்களுக்கு எந்நேரமும் வேலைதான்.மோசே பார்வோனிடம் சென்று, நாங்கள் எங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரை தொழுதுகொள்ள எங்களை அனுப்பி விடும், எங்களுக்கு leave வேண்டும் என்று கேட்கிறான்.அதற்கு பார்வோன், நீ leave கேட்கிறாயா, அப்படியென்றால் உனக்கு வேலை இல்லாமல் free timeஅதிகமாக இருக்கிறது என்று அவர்களுடைய வேலையை இரண்டு மடங்காக்கி விட்டான். முன்பு செய்த செங்கல் எண்ணிக்கை போதாது, இன்னும் அதிகமாக செங்கல் செய்ய வேண்டும், இவர்களை கசக்கிப் பிழிந்தெடுங்கள் என்கிறான்.அதுதான் அடிமைத்தனம்.அடிமைத்தனத்திலிருந்து மீளவே முடியாது.அவன் கழுத்தைப் பிடித்து, கசக்கிப் பிழிந்து வேலை செய்ய வைக்கிறான்.வேறு choice கிடையாது,Union கிடையாது, போராட்டம் பண்ண முடியாது, கொடி பிடிக்க முடியாது, கோஷம் போட முடியாது, எதுவும் செய்ய முடியாது, சொல்லுவதை செய்துதான் ஆக வேண்டும். அடிமை என்றால் அதுதான்.

இந்த வேதப்பகுதியில் மோசே ஓய்வுநாளைப் பற்றி போதிக்கும்போது இப்படி போதிக்கிறார்.அவர் இஸ்ரவேல் ஜனங்களிடம், நீ அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியே வந்திருக்கிறாய், கர்த்தர் உன்னை தம்முடைய வல்லமையுள்ள கரத்தினாலும், ஓங்கிய புயத்தினாலும் விடுதலையாக்கி கொண்டுவந்திருக்கிறார். ஆகையால் ஓய்வுநாளை அனுசரி என்கிறார்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?கர்த்தர் உன்னை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையாக்கியிருக்கிறார்.நீ அடிமை அல்ல, சுயாதீனன்.உனக்கு சுதந்திரம் இருக்கிறது.கர்த்தர் உன்னை சுதந்தரவாளியாக்கி இருக்கிறார்.நீ சுதந்திரத்தைக் கொண்டாடு என்கிறார்.இன்றைக்கு நாம் யாருக்கும் அடிமை அல்ல. ஆனால் சிலர் வேலைக்கு அடிமையாகி,அதிலிருந்து கொஞ்சம் கூட மீள முடியாமல், இரவும் பகலும் அதே நினைவில் தான் இருக்கிறார்கள்.இதிலிருந்து relief கிடையாது என்கிற விதத்தில் அப்படி ஆகிவிடுகிறார்கள்.கர்த்தர், ஓய்வுநாளை அனுசரி.ஏனென்றால் அது உனக்கு ஒரு காரியத்தைச் சொல்லுகிறது.கர்த்தர் உன்னை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையாக்கியிருக்கிறார்.நீ வேலை செய்ய வேண்டும், ஆனால் அதற்கு அடிமையாய் இருக்கக்கூடாது என்கிறார்.நான் வேலையில் சிக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன், அதில் கொத்தடிமை போல இருக்கிறேன்,என்னால் இதிலிருந்து மீளவே முடியாது என்பது ஆசீர்வாதம் அல்ல.

ஓய்வுநாளை அனுசரிப்பதைப் பற்றிய காரியம் உள்ள பத்து கற்பனைகள் இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்து தேசத்தை விட்டு வெளியே வந்தபிறகு தான் வருகிறது.ஓய்வுநாளைப் பற்றிய கட்டளை கொடுக்கப்படும்போது அது தன்னிகரற்றதாய் இருந்தது.வேறு எந்த தேசத்திலும் அப்படி ஒரு சட்டம் கிடையாது.அந்த காலக்கட்டத்தில் எல்லா தேசத்திலும் ஏழு நாட்கள் வேலை செய்தால் தான் ஏழு நாட்கள் சாப்பிட முடியும்.ஆறு நாட்கள் வேலை செய்தால் ஆறு நாட்கள் தான் சாப்பிட முடியும்.இன்றைக்கு சாப்பிட வேண்டுமென்றால் இன்றைக்கு வேலை செய்ய வேண்டும்.ஒருநாள் வேலை செய்யவில்லை என்றால் எப்படி சாப்பாடு கிடைக்கும் என்றுதான் அன்றைக்கு ஜனங்கள் எண்ணினார்கள்.ஒருநாள் leave என்பதை அன்றைக்கு எவரும் யோசித்துப் பார்த்ததே கிடையாது. அப்படிப்பட்ட காலத்திலே இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் வித்தியாசமானவர்களாக இருந்தார்கள்.ஏழாம் நாள் ஓய்வுநாள் என்பதை யார் இவர்களுக்கு கற்றுத்தந்தது, இவர்கள் எப்படி ஒருநாள் leave எடுக்கிறார்கள், ஒருநாள் leave எடுத்தால் ஏழையாகி விடுவார்களே என்றுமற்ற தேசத்தார் இஸ்ரவேலரை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்தார்கள். முதலில் பார்க்கும்போது இஸ்ரவேலர் ஏழையாகி விடுவார்கள் என்பது போலவும், மற்ற ஜனங்கள் ஏழு நாட்கள் வேலை செய்வதால் அவர்களுக்கு அதிகமாக இருக்கப்போகிறது என்பது போலவும் தெரிகிறது. ஆனால் இஸ்ரவேலர் மற்ற எல்லா தேசத்தாரைக் காட்டிலும் ஐசுவரியவான்களாக இருக்கிறார்கள்.கர்த்தர், நான் சொல்லுகிறபடி செய், அப்பொழுது நீ கீழாகாமல் மேலாவாய்; வாலாகாமல் தலையாய் இருப்பாய்;கர்த்தர் தமது நல்ல பொக்கிஷசாலையாகிய வானத்தை உனக்கு திறப்பார்; நீ கையிட்டுச் செய்கிற வேலையை எல்லாம் ஆசீர்வதிப்பார்;நீ கடன் வாங்காதிருப்பாய், அநேக ஜாதிகளுக்குக் கடன் கொடுப்பாய் என்றார். அதுபோலவே இவர்கள் ஆகிவிட்டார்கள்.இவர்கள் ஆறுநாட்கள் தான் வேலை செய்கிறார்கள்.ஆறுநாட்கள் வேலை செய்து இவ்வளவு நன்றாக இருக்கிறார்களே, இது எப்படி என்பது மற்ற தேசத்து ஜனங்களுக்கு ஒரு பெரிய கேள்வியாய் இருக்கிறது.கர்த்தர் அவர்களை அப்படி வைத்திருக்கிறார்.

மூன்றாவதாக, ஓய்வு நாம் கர்த்தரை நம்புகிறோம் என்பதற்கு அடையாளமாக இருக்கிறது.அன்றைக்கு இருந்த கலாச்சாரத்தில் எந்த தேசத்தாரும் ஒருநாள் ஓய்வு எடுக்கவில்லை.ஏழு நாளில் ஒரு நாள் ஓய்வு என்பது எந்த தேசத்திலும் கிடையாது.ஏழாம் நாள் ஓய்வு என்று இஸ்ரவேலர்களிடம் சொன்னவுடன் அது அவர்களுக்கு எப்படியிருந்திருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்.இது என்ன புதிதாக இருக்கிறது, ஏழாம் நாள் வேலை செய்யவில்லை என்றால் சாப்பாடு எப்படி கிடைக்கும் என்று கேட்டிருப்பார்கள்.ஓய்வுநாள் என்றால் என்ன என்பது இவர்களுக்கே விளங்கவில்லை.ஆகவேதான் இவர்கள் ஓய்வுநாளைப் பற்றி தவறான சட்டத்திட்டங்களை எல்லாம் உண்டாக்கி,இயேசு வருவதற்குள் இதை குழப்பி வைத்துவிட்டார்கள்.இயேசு ஓய்வுநாளை கடைபிடிக்கவில்லை என்று அவரோடு எந்நேரமும் சண்டை போடுகிறார்கள்.ஆனால் அவர்தான் ஓய்வுநாளை சரியாக கடைபிடித்தார்.ஓய்வுநாள் என்றால் என்னவென்று அவர்களுக்குப் புரியவில்லை.கர்த்தர், ஆறு நாட்கள் சம்பாத்தியம் போதும், ஏழாம் நாள் வேலை செய்ய வேண்டியதில்லை என்கிறார்.அவர் இஸ்ரவேலருக்கு மன்னாவைக் கொடுத்தபோதே அதை காண்பித்து விட்டார்.ஏழாம் நாள் வேலை செய்யவில்லை என்றால் எப்படி?என்று ஜனங்கள் கேட்கிறார்கள்.ஏழாம் நாளுக்கு வேண்டியதை ஆறாம் நாளே பொறுக்கிக் கொள்ளலாம்.அடுத்த நாளுக்கு வேண்டியதை மற்ற நாட்களில் பொறுக்கினால் அடுத்த நாளுக்குள் அது கெட்டுப்போய் விடுகிறது.ஆனால் ஆறாம் நாளில்அடுத்த நாளுக்கும் சேர்த்து பொறுக்கினால் அது அடுத்த நாளிலும் நன்றாக இருக்கிறது.கர்த்தர் built in refrigeration-உடன் கொடுக்கிறார். இஸ்ரவேலர்களுக்கு ஓய்வுநாளுடைய கருத்தே சரியாக புரியாததினால் கர்த்தர் ஒரு வருஷத்தை ஓய்வு வருஷமாக ஆக்கிவிட்டார்.ஏழாம் வருஷம் அவர்களுக்கு ஓய்வு வருஷம்.ஒரு வருஷம் ஓய்வு வருஷமா, அந்த வருஷத்தில் யார் நம்முடைய தேவைகளை சந்திப்பார்கள், யார் நமக்கு சாப்பாடு கொடுப்பார்கள், பன்னிரண்டு மாதம் சம்பளம் வராதே என்று அவர்கள் எண்ணியிருப்பார்கள். கர்த்தர், உனக்கு ஆறாவது வருஷம் அறுவடை வரும்போது ஏழாம் வருஷத்திற்கும் சேர்த்து கொடுத்துவிடுகிறேன் என்கிறார்.கர்த்தர் சம்பளத்தை முன்கூட்டியே தருகிறவர்.அன்றைக்கு ஜனங்கள் விவசாய சமுதாயத்தைச் சேர்ந்தவர்களாய் இருந்தார்கள்.அவர்களுக்கு சாப்பாட்டைப் பற்றித்தான் கவலை இருந்தது.வேலை செய்யக்கூடாது, விதைக்கக்கூடாது என்றால் எப்படி வருமானம் வரும், எப்படி சாப்பிடுவது என்று ஜனங்கள் கேட்கிறார்கள்.கர்த்தர், ஆறாவது வருஷ அறுவடை இரண்டு மடங்காக இருக்கும்.ஆறாவது வருடம் ஏழாவது வருட சம்பளமும் சேர்ந்து வந்துவிடும் என்கிறார்.இது நடக்காது என்று எண்ணுகிறீர்களா?இது நிச்சயமாக நடக்கும் என்று நான் நம்புகிறேன்.இயேசு கிறிஸ்து நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவராய் இருக்கிறார்.இஸ்ரவேலின் தேவன் நம்முடைய தேவன்.அடுத்த வருடத்திற்குத் தேவையானதை இந்த வருடமே அவர் கொடுத்துவிடுவார்.அதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டியதில்லை.ஆக, ஓய்விருக்கிறது என்பதே நான் கர்த்தரை நம்புகிறேன் என்பதற்கு அடையாளம்.

சிலர் ஓய்வே எடுக்கமாட்டார்கள்.அவர்கள் கர்த்தரை நம்புவதில்லை.அவர்கள், நான் இரத்த வியர்வை சிந்தி உழைப்பதில் தான்என் குடும்பத்தார்புசிக்கிறார்கள், இது என்னுடைய வியர்வையினால் கட்டின வீடு என்கிறார்கள்.கர்த்தர், கட்டாத வீட்டில் குடியிருப்பாய், வெட்டாத கிணற்றிலிருந்து குடிப்பாய், நடாத தோட்டத்திலிருந்து சாப்பிடுவாய் என்கிறார்.நாம் கர்த்தரை நம்ப வேண்டும்.

மத்தேயு 6-ஆம் அதிகாரத்திற்குச் செல்வோம்.

ஆகையால் என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம் என்று உங்கள் ஜீவனுக்காகவும்; என்னத்தை உடுப்போம் என்று உங்கள் சரீரத்துக்காகவும் கவலைப்படாதிருங்கள் என்று, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; ஆகாரத்தைப் பார்க்கிலும் ஜீவனும், உடையைப்பார்க்கிலும் சரீரமும் விசேஷித்தவைகள் அல்லவா?ஆகாயத்துப் பட்சிகளைக் கவனித்துப்பாருங்கள்; அவைகள் விதைக்கிறதுமில்லை, அறுக்கிறதுமில்லை, களஞ்சியங்களில் சேர்த்துவைக்கிறதுமில்லை; அவைகளையும் உங்கள் பரமபிதா பிழைப்பூட்டுகிறார்; அவைகளைப்பார்க்கிலும் நீங்கள் விசேஷித்தவர்கள் அல்லவா?கவலைப்படுகிறதினாலே உங்களில் எவன் தன் சரீர அளவோடு ஒரு முழத்தைக் கூட்டுவான்?(மத்தேயு6:25-27).

இங்கு இயேசு வேலையை reference-ஆக வைத்துதான் பேசுகிறார்.இவர்கள், நான் ஏழாவது நாள் வேலைக்குப் போகவில்லை என்றால் எப்படி வீட்டில் சாப்பாடு இருக்கும், நான் overtime வேலை பார்த்தால் தானே சாப்பிட முடியும் என்று எண்ணுகிறார்கள். இயேசு அவர்களுக்கு இதைச் சொல்லுகிறார்.

உடைக்காகவும் நீங்கள் கவலைப்படுகிறதென்ன?காட்டுப்புஷ்பங்கள் எப்படி வளருகிறதென்பதைக் கவனித்துப்பாருங்கள். அவைகள் உழைக்கிறதுமில்லை, நூற்கிறதுமில்லை;என்றாலும் சாலொமோன் முதலாய்த் தன் சர்வ மகிமையிலும் அவைகளில் ஒன்றைப்போலாகிலும் உடுத்தியிருந்ததில்லை என்று, உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்(மத்தேயு6:28, 29).

சாலொமோன் ராஜா மிகவும் ஆடம்பரமாய் வாழ்ந்தவன்.அவனுடைய ஆடம்பரத்தைப் பார்ப்பதற்கு உலகத்திலிருக்கிற ராஜா, ராணிகள் பிரயாணப்பட்டு வந்தார்கள்.அவன் சாப்பிடுகிற தட்டு, குடிக்கிற பாத்திரம் இதைப் பார்ப்பதற்கு வந்தார்கள்.அப்படி ஆடம்பரமாய் அவன் வாழ்ந்தான்.அவனுடைய அரண்மனை முழுக்க ஆடம்பரம் இருந்தது.அவனுடைய உடையிலும், சாப்பாட்டிலும் எல்லாவற்றிலும் ஆடம்பரம் இருந்தது.சாலொமோன் மிகவும் peak-இல் இருந்தபோது கூட காட்டுப்புஷ்பங்களைப் போல அழகாய் உடுத்தியிருந்ததில்லை என்கிறார்.காலையில் முளைத்து சாயங்காலத்திற்குள் காய்ந்து போகும் காட்டுப்புஷ்பத்திற்கு தேவன் எப்படி உடுத்துவிக்கிறார் என்று பாருங்கள்.தேவன் சாலொமோனைக் காட்டிலும் better-ஆக நம்மை உடுத்துவிப்பார்.காட்டுப்புஷ்பங்களைக் காட்டிலும் நாம் விசேஷித்தவர்கள்.

அற்ப விசுவாசிகளே!இன்றைக்கு இருந்து நாளைக்கு அடுப்பிலே போடப்படும் காட்டுப் புல்லுக்குத் தேவன் இவ்விதமாக உடுத்துவித்தால், உங்களுக்கு உடுத்துவிப்பது அதிக நிச்சயமல்லவா?ஆகையால், என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம், என்னத்தை உடுப்போம் என்று கவலைப்படாதிருங்கள்(மத்தேயு6:30, 31).

கர்த்தர், என்னத்தை உண்போம், என்னத்தைக் குடிப்போம், என்னத்தை உடுப்போம் என்று கவலைப்படாதிருங்கள் என்கிறார்.அவர்கள் ஏன் கவலைப்படுகிறார்கள்?நான் வேலை செய்து சம்பாதிப்பது போதவில்லையே, இரவு பகல் தூங்காமல் வேலை செய்கிறேனே என்று சொல்லுகிறவனுக்குத்தான் அவர் இதைச் சொல்லுகிறார்.கவலை இல்லாதிருக்கிற ஓய்வைக் குறித்துதான் பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன்.சிலர் கவலையினாலேயே வேலை செய்கிறார்கள்.இவ்வளவு bill கட்ட வேண்டுமே என்று கவலைப்படுகிறார்கள்.இயேசு, கவலைப்படாதிருங்கள் என்கிறார்.

இவைகளையெல்லாம் அஞ்ஞானிகள் நாடித்தேடுகிறார்கள்; இவைகளெல்லாம் உங்களுக்கு வேண்டியவைகள் என்று உங்கள் பரமபிதா அறிந்திருக்கிறார்.முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்(மத்தேயு6:32, 33).

வேலைக்குப் போய் வேலையைச் செய்கிறோம், ஆனால் அடிமைகளாய் வேலை செய்வது கிடையாது, கவலைப்படுவது கிடையாது.ஏனென்றால் வேலைதான் நமக்கு சாப்பாடு கொடுக்கிறது, வேலையை நம்பித்தான் நாம் இருக்கிறோம் என்று கிடையாது.நாம் கர்த்தரை நம்பி இருக்கிறோம்.நாம் வேலையை ஏன் செய்கிறோம் என்றால், கர்த்தர் நமக்கு சில தாலந்துகளையும், கிருபைகளையும் கொடுத்திருக்கிறார்.ஆகவே நாம் வேலை செய்கிறோம்.கர்த்தர், காட்டுப் புஷ்பங்களையும், காட்டுப் புல்லையும் உடுத்துகிறார்;ஆகாயத்துப் பறவைகளைப் போஷிக்கிறவர்.அவர் என்னையும் போஷிக்கிறார்.அவைகளைக் காட்டிலும் நான் விசேஷித்தவனாய் இருக்கிறேன்.வேலையில் அந்த கவலை, பாரம் எல்லாம் போய் விட்டதென்றால் வேலையோடு ஓய்வு கலந்துவிடுகிறது.வெறும் வாரத்தில் ஒருநாள் ஓய்வு அல்ல,அந்த ஒருநாள் ஓய்வு வெறும் ஒரு மாதிரி (sample) தான்.நாம் ஒவ்வொரு நாளும் ஓய்விருக்க வேண்டும்.திங்கள் கிழமையிலிருந்து சனிக்கிழமை வரைக்கும் நமக்கு ஓய்வுதான்.வேலைக்குப் போகும்போதே சந்தோஷமாய் போய் அதை செய்து விட்டு வர வேண்டும்.ஏனென்றால், கர்த்தர் நம்முடைய தேவைகளை எல்லாம் சந்திக்கிறார்.அவர் நமக்குப் போதுமானவராய் இருக்கிறார் என்றுநம் உள்ளத்திலே ஓய்வு உண்டாக வேண்டும்.மத்தேயு 11:28-ஐ கவனியுங்கள்.

வருத்தப்பட்டுப் பாரஞ்சுமக்கிறவர்களே!நீங்கள் எல்லாரும் என்னிடத்தில் வாருங்கள்; நான் உங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் தருவேன்(மத்தேயு11:28).

இந்த வசனத்தை வாசிக்கும்போது நாம் வேலையைப் பற்றி யோசிப்பதில்லை.அநேகர் வேலையின் நிமித்தம் வருத்தப்பட்டுப் பாரம் சுமந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு வேலையே பெரும் வருத்தமும் பாரமுமாய் இருக்கிறது.ஜனங்கள் இளைப்பாறுதலை தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.கவலை, பாரம், பயம் போன்ற காரியங்கள் உள்ளத்தை கவ்வுகிறது.தேவைகளைக் குறித்த அளவுகடந்த பயமும், கவலையும் அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது.நாம் ஒவ்வொரு நாளும் எப்படி நிம்மதியை அனுபவிக்கிறது என்பதை கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.அதைக் கவனியுங்கள்.

நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாயிருக்கிறேன்; என் நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொண்டு, என்னிடத்தில் கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.அப்பொழுது, உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கும்.என் நுகம் மெதுவாயும் என் சுமை இலகுவாயும் இருக்கிறது என்றார்(மத்தேயு11:29, 30).

நுகம் என்பதே இன்னொருவருடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் வருவது.ஒரு இடத்திற்கு வேலைக்குப் போகும்போது அங்குஇன்னொருவருடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் நாம் வந்துவிடுகிறோம்.அநேக வேளைகளில் நாம் தவறான நபர்களிடம் சிக்கிக்கொள்கிறோம்.பிறகு அவர்களுக்கும் நமக்கும் பெரிய போராட்டமாகி விடுகிறது.அதினாலேயே வேலை கசந்துவிடுகிறது.இயேசு, என்னுடைய நுகத்தை உங்கள்மேல் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்கிறார்.அதாவது, நீ வேலை செய்கிற முதலாளி தான் உன்னுடைய எஜமான் என்று எண்ணி வேலை செய்யாதே, நான் தான் உன்னுடைய எஜமான் என்று எண்ணி ஏற்றுக்கொள், அதை நான் கொடுத்த வேலையாக எண்ணி செய்.நான் நீ வேலை செய்கிற இடத்தில் உள்ள உன்னுடைய முதலாளியைப்போல கர்வம் பிடித்த, கசக்கிப் பிழிக்கிற, கொடூரமான நபர் அல்ல. நான் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையுமாயிருக்கிறேன்.என்னிடம் வா, என்னுடைய நுகத்தை உன்மேல் ஏற்றுக்கொள், என்னை உன்னுடைய எஜமானாக எண்ணிக்கொள், எனக்காக வேலை செய்கிறேன் என்று எண்ணி வேலையை செய், அப்பொழுது நிம்மதி உண்டாயிருக்கும் என்கிறார். இந்த ஒரு எஜமான் தான் நம்மை கசக்கிப் பிழியமாட்டார்,இவர் நியாயமானவர்.ஆகவே நாம் எந்த இடத்தில் வேலை செய்தாலும் கர்த்தரிடத்தில் வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறோம்,அவருடைய நுகத்தை நாம் ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம்,அவருக்குக் கீழ் இருக்கிறோம். அவர் சாந்தமும் மனத்தாழ்மையும் உள்ளவர்.அவர் கொடூரமானவரோ, கடுமையானவரோ அல்ல. ஆகவே அவர் மூலமாய் நமக்கு இளைப்பாறுதல் உண்டாயிருக்கிறது.அவர் நீதி, நியாயம் செய்வார் என்கிற நிச்சயம் நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது.அந்த நிம்மதி நம் உள்ளத்தில் உண்டாக முடியும்.ஒவ்வொருவருடைய உள்ளத்திலும் அந்த நிம்மதி உண்டாக வேண்டும்.வெறும் வாரத்தில் ஒருநாள் ஓய்வு அல்ல. தினமும் ஓய்வை வைத்துக்கொண்டுதான் வேலை செய்ய வேண்டும்.ஓய்வும் வேலையும் ஒன்றோடொன்று கலந்திருக்க வேண்டும்.வேலையே ஒரு ஓய்வு போலத்தான் இருக்க வேண்டும்.உள்ளத்தில் நிம்மதியும், சந்தோஷமும் இருக்க வேண்டும்.நான் கர்த்தருக்காக வேலை செய்கிறேன், எனக்கு எந்த பயமும் கிடையாது, எனக்கு எந்த கவலையும் கிடையாது, என்னுடைய வேலையை நான் சரியாக செய்யப்போகிறேன் என்று வேலை செய்தால் வேலை இனிக்க ஆரம்பித்துவிடும். வேலையில் சந்தோஷத்தை காண்போம்.நாம் பிரயோஜனமுள்ளவர்களாயும், வெற்றியுள்ளவர்களாயும் இருப்போம்.

Similar Topics

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency