0 item - ₹0.00

Sunday Tamil Service - 12 MAR 17 - இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை

Transcript

இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை என்கிற தலைப்பிலே போதிக்க ஆரம்பித்தோம்.இந்த போதனையை லேவியராகமம் 17:11-இல் ஆரம்பித்தோம். இது மிகவும் முக்கியமான வசனம்.ஏன் இயேசுவின் இரத்தத்தில் வல்லமை இருக்கிறது என்பதைக் குறித்து முதலாவது போதனையில் போதித்தேன்."மாம்சத்தின் உயிர் இரத்தத்தில் இருக்கிறது" என்று கர்த்தர் சொல்லியிருக்கிறார்.அவர், உயிரை இரத்தத்தில் வைத்திருக்கிறார்.ஆகவேதான் இரத்தத்தை சிந்தினவுடன் உயிர் இல்லாமல் போகிறது.இரத்தம் இல்லாமல் உயிர் இருக்க முடியாது.இயேசுவின் இரத்தம் ஏன் விசேஷமானது என்பதற்கு இதுதான் விளக்கம்.இயேசுவின் இரத்தத்தில் தேவனுடைய ஜீவனே இருக்கிறது. அதுமட்டுமல்லாமல், "அதை உங்களுக்குப் பலிபீடத்தின்மேல் உங்கள் ஆத்துமாக்களுக்காகப் பாவநிவிர்த்தி செய்யும்படிக்குக் கட்டளையிட்டேன்"என்று அதே வசனத்தில் கர்த்தர் சொல்லியிருக்கிறார். அதாவது, நமக்கு பாவநிவாரணம் உண்டாகும்படி இரத்தம் சிந்தப்பட்டாக வேண்டும்.இப்படித்தான் கர்த்தர் அதை நியமித்திருக்கிறார்.இயேசுவினுடைய மாம்சத்திலே ஓடின இரத்தத்திலே தேவனுடைய ஜீவனே இருந்தது.அந்த இரத்தம் சிலுவையாகிய பலிபீடத்தின் மேல் நம்முடைய பாவநிவாரணத்திற்காக சிந்தப்படும்படியாக தேவன் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.ஆகவேதான் இயேசுவின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டதாலே பெரிய நன்மை உண்டாயிருக்கிறது; அதிலே பெரிய வல்லமை இருக்கிறது.எனவேதான் அந்த இரத்தத்தைக் குறித்து பாடுகிறோம், விசுவாசிக்கிறோம், மேன்மைபாராட்டுகிறோம்.இதையெல்லாம் முதல் போதனையிலே போதித்தேன்.

பாவநிவாரணத்திற்காக இரத்தம் சிந்தப்பட்டாக வேண்டும் என்பதை ஆதியாகமம் 3 ஆம் அதிகாரத்திலேயே தேவன் போதிக்க ஆரம்பித்து விட்டார்.ஆதாம் பாவஞ்செய்த பிறகு அவனுக்கு தோலினாலான ஆடைகளை உண்டுபண்ணி உடுத்தினார் என்று ஆதியாகமம் 3 ஆம் அதிகாரத்தில் வாசிக்கிறோம்.தோலாடை எப்படி உண்டானது?ஆடுகளைக் கொன்று, அதின் தோலை எடுத்துதான் தோலாடை உண்டானது.ஆதாமுடைய பாவத்தின் மூலமாய் ஏற்பட்ட விளைவுகளை மூடுவதற்காக அன்றைக்கு ஆடுகள் அடிக்கப்பட்டது.ஆதாம் முதல் முறையாக சாவைப் பார்க்கிறான்.ஏதேன் தோட்டத்தில் தனக்காக குற்றமற்ற ஒரு மிருகம் சாவதைப் பார்க்கிறான்.இவனுடைய நிர்வாணத்தை மூடுவதற்கு வேறு வழியே கிடையாது.அத்தி இலைகளைக் கொண்டு இவனுடைய நிர்வாணத்தை மூட முடியாது.கர்த்தர் உண்டுபண்ணின தோலினால் செய்யப்பட்ட ஆடைதான் இவனுடைய பாவத்தின் விளைவுகளுக்கு நிவாரணமாய் இருக்க முடியும் என்பதை இரண்டாவது போதனையில் பார்த்தோம்.

பாவநிவாரணம் இரத்தஞ்சிந்துதலினால் உண்டாகிறது என்கிற சத்தியத்தை பழைய ஏற்பாட்டில் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியைக் குறித்த சம்பவம் மிகவும் பிரமாதமாகப் போதிக்கிறது.இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்திலிருந்து விடுதலையான அன்று தேவன்பத்தாவது வாதை ஒன்றை அனுப்புகிறார். அது தலைச்சன் பிள்ளைகள் சங்காரமாகிற வாதை.அந்த வாதையிலிருந்து இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் காக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்களுக்கு ஒரு வழியை ஏற்படுத்தி தருகிறார்.ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை அடித்து, அதின் இரத்தத்தை கிண்ணத்தில் எடுத்து, ஈசோப்பு என்னும் செடியினுடையகொழுந்தின் கொத்தை எடுத்து, இரத்தத்தில் தோய்த்து, அதை வீட்டினுடைய மேற்சட்டத்திலும், நிலைக்கால்களிலும் பூசுங்கள்; அது உங்களுக்கு அடையாளமாய் இருக்கக்கடவது என்று சொன்னார். இவர்கள் மீட்கப்பட்டவர்கள், இவர்கள் வீட்டில் சங்காரம் நடக்கக்கூடாது என்பதற்கு அடையாளமாக தேவன் இரத்தத்தை வைத்தார்.இரத்தம் எப்படி அடையாளமாய் இருக்கிறது என்பதை நான் உங்களுக்குக் காண்பித்தேன்.அதிலிருந்து பல சத்தியங்களை பார்த்தோம்.இதைத்தான் மூன்றாவது போதனையில் பார்த்தோம்.


நான்காவது போதனையில் அந்த இரத்தத்தின் மூலமாக எப்படி நமக்கு எல்லாம் உண்டானது என்பதை காண்பித்தேன்.தேவனே ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை ஏற்படுத்தினார்.அந்த ஆட்டுக்குட்டி நமக்குப் பதிலாக செத்தது.அதின் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டது.கர்த்தர் இதை செய்யச் சொன்னார்.இஸ்ரவேலர்களும் அப்படியே நம்பி, விசுவாசித்து செய்தனர்.அதன் மூலமாக உடனடியாக அவர்களுக்கு விடுதலை உண்டானது.430 ஆண்டுகளாக எந்தவொரு வல்லமையும், சக்தியும் இவர்களை அந்த தேசத்திலிருந்தும், பார்வோனுடைய கையிலிருந்தும்விடுவிக்க முடியவில்லை.ஆனால் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, அது வீட்டின் மேற்சட்டத்திலும், நிலைக்கால்களிலும் தெளிக்கப்பட்டவுடனேயே எவருமே விடுவிக்க முடியாத இவர்களுடைய நிலை அன்றைக்கு மாறினது.அன்றைக்கே அவர்கள் விடுதலையானார்கள்; அந்த தேசத்தை விட்டு வெளியே வந்தார்கள்.அவர்களுக்கு ஒரு புதிய வாழ்க்கையின் ஆரம்பம் உண்டானது.அதுமட்டுமல்லாமல், இரத்தம்தெளிக்கப்பட்டவர்களாகிய இவர்களுடைய பிரயாணம் முழுவதும் கர்த்தர் இவர்களோடுகூட இருக்கிறார்.எந்த எதிரியும் இவர்களை எதிர்த்து நிற்க முடியவில்லை.சிவந்த சமுத்திரம் கூட இவர்களை தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை.பஞ்சம், பசி, தாகம் போன்ற எதுவும் இவர்களை அழிக்க முடியவில்லை.இவர்கள் அந்த இரத்தத்தின் அடையாளத்தினாலே குறிக்கப்பட்டிருந்தபடியாலே இவர்களுக்கு வேண்டிய அத்தனை காரியங்களையும் தேவன் செய்தார்.எகிப்திலிருந்து இவர்களை எப்படி வெளியே கொண்டு வந்தாரோ, அதேபோல அவர்களை கானான் தேசத்திற்கு பத்திரமாய் கொண்டுபோய் சேர்த்து, அங்கு எல்லா நன்மைகளையும் அனுபவிக்க வைப்பார் என்பதற்கு அந்த இரத்தம் உத்தரவாதமாய் இருந்தது.(Just as He brought them out of Egypt;He will also take them into the promised land and enable them to enjoy all the blessings)

ஐந்தாவது போதனையில்,இந்த இரத்தத்தை நாம் இன்றைக்கு நம்முடைய வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் எப்படிதெளிக்க முடியும் என்பதைப் பார்த்தோம்.இது 'தெளிக்கப்படுகிற இரத்தம்'என்றே அழைக்கப்படுகிறது.தெளிக்கப்படுவதைப் பற்றி வேதம் அதிகமாய்ச் சொல்லுகிறது.எபிரெயர் 12:22-24 வரை உள்ள வசனங்களில் எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர்பரலோகத்திலே இருக்கிற காட்சியை விவரிக்கிறார். நீங்கள் தேவனிடத்தில் வந்திருக்கிறீர்கள்;பழைய ஏற்பாட்டு பரிசுத்தவான்கள், புதிய ஏற்பாட்டு பரிசுத்தவான்கள், தேவதூதர்கள் எல்லாரும் தேவனுடைய சிங்காசனத்தைச் சுற்றி கூடியிருக்கிறார்கள் என்கிறார். அந்த காட்சியை அவர் விவரிப்பது ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.பிதாவாகிய தேவன் அங்கு நீதிபதியாக உட்கார்ந்திருக்கிறார்;நம்முடைய மத்தியஸ்தராகிய, நமக்காக பரிந்துபேசும்இயேசு அங்கேஉட்கார்ந்திருக்கிறார் என்று அவர் சொல்லிவிட்டு, "ஆபேலினுடைய இரத்தம் பேசினதைப் பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளைப் பேசுகிற தெளிக்கப்படும் இரத்தத்தினிடத்திற்கும் வந்து சேர்ந்தீர்கள்" என்கிறார். தெளிக்கப்படும் இரத்தம் என்பது மிகவும் முக்கியம்.

இரத்தம் தெளிக்கப்படுவது என்பது எதைக் குறிக்கிறது?கடந்த போதனையிலே ஒரு சத்தியத்தை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தி காண்பித்தேன்.இந்த போதனையிலே அதை தொடருகிறேன்.நான் வளர்ந்து வந்த காலத்தில் நம்முடைய ஆபத்து நேரத்திலும்,பிரச்சனைகளின் மத்தியிலும், வியாதியின் நேரத்திலும், பிசாசு நம்மை தாக்குகிறான் என்று உணரும்போதும்'plead the blood' என்று சொல்லுவார்கள். ஜனங்கள் வியாதியின் நேரத்தில்,'இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்' என்று அவருடைய இரத்தத்தினால் என்ன நடந்தது என்பதைக் குறித்துச் சொல்லுவார்கள்.சிலர், வியாதிக்கும் இயேசுவின் இரத்தத்திற்கும் என்ன சம்மந்தம் இருக்கிறது என்று கேட்கலாம்.இயேசுவின் இரத்தம்தான் நம்முடைய பாவத்திலிருந்து நம்மை விடுதலையாக்கினது.பாவத்தின் விளைவுதான் எல்லாமே.பாவம் தான் எல்லா தீமைகளுக்கும் வேராயிருக்கிறது.ஆகவே,பாவத்திற்கு நிவாரணம் உண்டுபண்ணுவது என்பது லேசான காரியமல்ல. பாவத்திற்கு நிவாரணம் உண்டுபண்ணினால் அதன் மூலமாக எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் நிவாரணம் உண்டாயிருக்கிறது என்பதுதான் அதன் அர்த்தம்.

"ஆகையால், நீங்கள் புளிப்பில்லாதவர்களாயிருக்கிறபடியே, புதிதாய்ப் பிசைந்த மாவாயிருக்கும்படிக்கு, பழைய புளித்தமாவைப் புறம்பே கழித்துப்போடுங்கள்.ஏனெனில் நம்முடைய பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே" (1 கொரிந்தியர் 5:7).

இந்த வசனம் மிகவும் முக்கியமான ஒரு வசனம்.ஏனென்றால் இந்த வசனத்தின் கடைசியில், "நம்முடைய பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே"என்று வாசிக்கிறோம். அப்போஸ்தலனாகிய பவுல்,மோசேயின் காலத்தில் எகிப்தில் நடந்த பஸ்கா சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டு, நமக்கு ஒரு பஸ்கா உண்டாயிருக்கிறது என்கிறார்.அன்றைக்குபஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டு, இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, அதை தெளித்தவுடன் 430 வருஷம் விடுதலையாகாத இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் விடுதலையானார்கள்.கொடூரனான பார்வோன் இவர்களைப் பார்த்து, "நீங்கள் சென்றால்தான் எனக்கு விடுதலைஉண்டாகும்" என்று கெஞ்சுகிறான்.இவர்களை அனுப்பவே மாட்டேன் என்று தன் இருதயத்தை கடினப்படுத்தினவன் இப்போது, தயவு செய்து போய்விடுங்கள், நீங்கள் இங்கு இருந்தால் நாங்கள் உயிரோடு இருக்க முடியாது என்று சொல்லுகிற அளவிற்கு சூழ்நிலை மாறிவிட்டது. கர்த்தர் பெரியவர்.இரட்சிப்பு என்றால் இதுதான்.கர்த்தர் இரட்சிப்பை எப்படி ஏற்படுத்துகிறார் என்று பாருங்கள்!விடிவதற்குள் பெரிய மாற்றம் ஏற்படுகிறது.பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டு, அதின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, தெளிக்கப்பட்டவுடனே இஸ்ரவேலர்களுக்கு பாதுகாப்பும், விடுதலையும் உண்டானது.அவர்கள் அங்கிருந்து பிரயாணப்பட்டு, கானான் தேசத்திற்கு பயணமானார்கள்.பவுல், "நம்முடைய பஸ்கா பலியிடப்பட்டிருக்கிறார்" என்கிறார்.அப்படியென்றால், நம்முடைய பாவமன்னிப்பு, இரட்சிப்பு, எதிர்காலத்திற்கான வழி எல்லாமேஇயேசுவின் இரத்தத்தின் மூலமாக நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது என்று அர்த்தம்.இயேசு இரண்டாயிரம் வருஷத்திற்கு முன் இரத்தம் சிந்தி பலியிடப்பட்டார். அதன் மூலமாக நம்முடைய பாவத்திலிருந்தும், சாபத்திலிருந்தும், தரித்திரத்திலிருந்தும்,கொடூர பிசாசின் வல்லமையிலிருந்தும் தேவன்விடுதலையை ஏற்படுத்தி விட்டார்.

இயேசுநமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறார்.அதைக்கொண்டு நாம் என்ன செய்வது என்பதை யாத்திராகமம் 12 ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து வாசிக்கிறேன்.

"அந்த ஆட்டுக்குட்டி பழுதற்றதும் ஆணும் ஒரு வயதுள்ளதுமாய் இருக்க வேண்டும்; செம்மறியாடுகளிலாவது வெள்ளாடுகளிலாவது அதைத் தெரிந்துகொள்ளலாம். அதை இந்த மாதம் பதினாலாம் தேதி வரைக்கும் வைத்திருந்து, இஸ்ரவேல் சபையின் ஒவ்வொரு கூட்டத்தாரும் சாயங்காலத்தில் அதை அடித்து, அதின் இரத்தத்தில் கொஞ்சம் எடுத்து, தாங்கள் அதைப் புசிக்கும் வீட்டுவாசல் நிலைக்கால்கள் இரண்டிலும் நிலையின் மேற்சட்டத்திலும் தெளித்து" (யாத்திராகமம்12:5-7).

"நீங்கள் இருக்கும் வீடுகளில் அந்த இரத்தம் உங்களுக்காக அடையாளமாய் இருக்கும்; அந்த இரத்தத்தை நான் கண்டு, உங்களைக் கடந்துபோவேன்; நான் எகிப்துதேசத்தை அழிக்கும்போது, அழிக்கும் வாதை உங்களுக்குள்ளே வராதிருக்கும்" (யாத்திராகமம்12:13).

ஆட்டைக் கொன்று, அதின் இரத்தத்தை சிந்தினால் மட்டும் போதாது.சிந்தப்பட்ட அந்த இரத்தம் நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் தெளிக்கப்பட வேண்டும்.

"அப்பொழுது வானத்திலே ஒரு பெரிய சத்தமுண்டாகி: இப்பொழுது இரட்சிப்பும் வல்லமையும் நமது தேவனுடைய ராஜ்யமும், அவருடைய கிறிஸ்துவின் அதிகாரமும் உண்டாயிருக்கிறது; இரவும் பகலும் நம்முடைய தேவனுக்குமுன்பாக நம்முடைய சகோதரர்மேல் குற்றஞ் சுமத்தும்பொருட்டு அவர்கள் மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் தாழத் தள்ளப்பட்டுப்போனான். மரணம் நேரிடுகிறதாயிருந்தாலும் அதற்குத் தப்பும்படி தங்கள் ஜீவனையும் பாராமல், ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தினாலும் தங்கள் சாட்சியின் வசனத்தினாலும் அவனை ஜெயித்தார்கள்" (வெளிப்படுத்தல்12:10,11).
இங்கு வேதம், பிசாசானவனை 'குற்றஞ்சாட்டுகிறவன்'என்று சொல்லுகிறது.இரவும் பகலும் தேவனுக்கு முன்பாக சகோதரரை குற்றஞ்சாட்டுவதுதான்அவனுடைய வேலை.அவன்,இவனுக்கு தகுதியில்லை;இவனுக்கு யோக்கியதை இல்லை;இவனை எப்படி நீர் ஆசீர்வதிக்கலாம்?இவனுக்கு எப்படி நீர் இவ்வளவு கொடுக்கலாம்?இவனை எப்படி உயர்த்தி வைக்கலாம்?இவனுக்கு எதற்கு இப்படி கொடுத்தீர்?என்று தேவனுடைய சமுகத்தில் குற்றஞ்சாட்டிக்கொண்டே இருக்கிறான்.பரிசுத்தவான்கள் பிசாசை எப்படி ஜெயித்தார்கள் என்று 11 ஆம் வசனத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.இங்கு மூன்று காரியங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அவை: 1) ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் 2) வசனம் 3) சாட்சி. பரிசுத்தவான்கள் இந்த மூன்று காரியத்தைக் கொண்டுதான் பிசாசை ஜெயித்தார்கள்.இயேசுவின் இரத்தம்இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பு நமக்காக சிந்தப்பட்டது.நாம் அதை வைத்து என்ன செய்ய வேண்டும்?பரிசுத்தவான்கள் அதை வைத்து என்ன செய்தார்கள்?சிந்தப்பட்ட அந்த இரத்தத்தின் மூலமாக தங்களுக்கு என்ன உண்டாயிருக்கிறது என்று தேவனுடைய வார்த்தை என்ன சொல்லுகிறதோ அதை இவர்கள் சாட்சியாய் அறிக்கையிட்டார்கள்.அதை சொல்லியே இவர்கள் பிசாசை ஜெயித்தார்கள்.அதாவது, இஸ்ரவேலர்கள் அன்றைக்கு இரத்தத்தை நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் தெளித்தார்கள்.அது அவர்களுக்கு அடையாளமாக இருந்தது.பிசாசு அவர்களைத் தொட முடியவில்லை.பார்வோனுடைய பிடியிலிருந்தும், அடிமைத்தனத்தின் சங்கிலிகளிலிருந்தும் அவர்கள் விடுதலை பெற்றார்கள்.இன்றைக்கு ஏதோ ஒரு விதத்தில் நாம் நம்முடைய வாழ்க்கையில் நமக்காக சிந்தப்பட்ட பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியாகிய இயேசுவினுடைய இரத்தத்தை எடுத்து, நம்முடைய நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் தெளிக்க முடியும். அப்படி தெளிக்கும்போது பிசாசின் சகல தாக்குதல்களிலிருந்தும், அவனுடைய சகல எதிர்ப்பு சக்திகளிலிருந்தும், கொடூர செயல்களிலிருந்தும் நமக்கு விடுதலையும், ஜெயமும், இரட்சிப்பும், சுகமும், வெற்றியும் உண்டாகும்.


இதை நன்றாக புரிந்துகொள்ளும்படியாக ஒரு சில காரியங்களைச் சொல்லுகிறேன்.முதலாவது, இரத்தத்தினால் நமக்கு உண்டாயிருக்கிற நன்மைகளை அறிந்து வைத்திருந்து அதன் அடிப்படையிலே,எனக்கு இதற்கெல்லாம் உரிமை இருக்கிறது; நான் பிசாசுக்கு அடிமையாய் இருக்க வேண்டியதில்லை; என்னை தாக்குவதற்கோ, அழிப்பதற்கோ, என்மேல் கை வைப்பதற்கோ, எனக்குச் சொந்தமானதை தொடுவதற்கோ, என் வீட்டிற்குள் வருவதற்கோ, நாச மோசங்களை உண்டாக்குவதற்கோ பிசாசுக்கு அதிகாரம் கிடையாது என்பதை நாம் நம்முடைய வாயினாலே சொல்ல வேண்டும். இது ஒரு வேதாகம சத்தியம்.இங்கு காரியம் என்னவென்றால், 'pleading the blood' என்பதுஇரத்தத்தினால் நமக்கு உண்டான உரிமைகள், சிலாக்கியங்கள், சுதந்தரம் இவற்றை நாம் கோருவதாகும்.எப்படி நாம் கோருகிறோம்?கர்த்தரிடத்தில் கெஞ்சி, மன்றாடி அல்ல. கர்த்தரிடத்தில் போய் ஒரு நியாயாதிபதியினிடத்தில் நியாயம் கேட்பது போல கேட்கிறோம். தேவன் எனக்கு இதெல்லாம் செய்திருக்கிறார்; எனக்காக ஒரு பஸ்கா அடிக்கப்பட்டிருக்கிறதே! என்னுடைய பாவநிவாரணத்திற்காக தேவன் உண்டுபண்ணின நிவாரணம் ஏற்கனவே உண்டாகி விட்டதே!இரத்தம் என்னுடைய வாழ்க்கையின் அடையாளமாக இருக்கும்போது, நான் இரத்தத்தினால் மீட்கப்பட்டவனாய் இருக்கும்போது என்னைத் தொடுவதற்கு பிசாசுக்கு என்ன அதிகாரம் இருக்கிறது?பிசாசு என்னைத் தொடக்கூடாது, அவன் என் பக்கம் வரக்கூடாது, அவனுக்கு அதிகாரமில்லை என்பதை நாம் கோர வேண்டும்.நம்முடைய உரிமைகளை நாம் நிலைநாட்ட வேண்டும்.வேதாகமத்தில் சில சம்பவங்களில் கூடஇதைப் பார்க்கலாம்.சவுல், தாவீது கதையில் இது அருமையாக வருகிறது.தாவீது சவுலிடம் சொல்லுவதைக் கவனியுங்கள்.

"கர்த்தர் நியாயாதிபதியாயிருந்து, எனக்கும் உமக்கும் நியாயந்தீர்த்து, எனக்காக வழக்காடி, நான் உம்முடைய கைக்குத் தப்ப என்னை விடுவிப்பாராக என்றான்" (1 சாமுவேல்24:15).


நம் பக்கம் நியாயம் இருந்தால், அந்த நியாயத்தை சொல்லி, கேட்டு, வாங்கித் தருவதற்காக நமக்காக பேசும்படியாகத்தான் வழக்கறிஞர் இருக்கிறார்.அவர் நீதிபதியிடம் பேசும்போது வெறும் கண்ணீர் விட்டு எதையும் கேட்டு வாங்கிவிட முடியாது.சட்டத்தின்படி உரிமை இருக்கிறது என்பதை காட்ட வேண்டும்.அப்போதுதான் பெற்றுக்கொள்ள முடியும்.தாவீதும் அவனுடைய ஆட்களும் சவுலிடமிருந்து தப்பி ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றனர்.தாவீது கோலியாத்தை கொன்ற பிறகு சவுலுக்கு தாவீதின் மீது போட்டியும் பொறாமையும் ஏற்பட்டு விட்டது.ஏனென்றால்,"சவுல் கொன்றது ஆயிரம், தாவீது கொன்றதோ பதினாயிரம்" என்று ஜனங்கள் பாட ஆரம்பித்து விட்டார்கள்.ஆகவே சவுலுக்கு தாவீதின் மீது வெறுப்பு ஏற்பட்டது. இவன் ராஜாவாகிவிடுவானே, இவனை எப்படியாவது கொன்றுவிட வேண்டும் என்று சவுல் தாவீதை கொல்லும்படி ஆயிரக்கணக்கான போர்ச்சேவகர்களைக் கூட்டிக்கொண்டு,விரட்டி அலைந்து கொண்டிருக்கிறான்.தாவீதும் ஒளிந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான்.அப்படியிருக்கும்போது ஒருமுறை தாவீது ஒரு கெபியில் ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறான்.அந்த கெபியைச் சுற்றி அவனுடைய ஆட்கள் பாதுகாப்பிற்காகநிற்கிறார்கள்.அந்த இடத்திற்கு சவுல் வருகிறான்.அவன் தன்னுடைய ஆட்களையெல்லாம் வெளியே விட்டுவிட்டு தனியாக கெபிக்குள் போகிறான்.அங்கு தாவீதின் ஆட்கள் சவுலை பார்த்துவிட்டார்கள்.அவர்கள் தாவீதிடம்,கர்த்தர் உம்முடைய சத்துருவை உம் கையில் ஒப்புக்கொடுப்பார் என்று சொல்லியிருக்கிறதே, அந்த நாள் இதுதான்.சவுல் இந்த கெபிக்குள் தனியாக வந்து சிக்கிக்கொண்டான்.நீர் இந்த கெபிக்குள் இருக்கிறீர் என்று அவனுக்குத் தெரியாது.நாம் அவனைச் சூழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்.அவன் தேவனுக்கு விரோதி.கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்ட உம்மை அழிப்பதற்கு தேடி வருகிறான்.நாம் அவனை கொல்லாமல் விடக்கூடாது.கர்த்தர் சொன்ன அந்த நாள் வந்துவிட்டது என்று சொல்லுகிறார்கள்.அப்போது தாவீது, கர்த்தரால் அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவர் மேல் நான் என்னை கையைப்போடமாட்டேன் என்று சொல்லி, சவுலுக்குத் தெரியாமல் அவனுடைய சால்வையின் தொங்கலை அறுத்து எடுத்துக்கொண்டான்.சவுல் எழுந்து, அந்த கெபியிலிருந்து வெளியே போகும்போது தாவீது அவன் பின்னே சென்று, ராஜாவாகிய என் ஆண்டவனே என்று கூப்பிட்டான்.அப்போது சவுல் திரும்பிப் பார்த்தபோது, தாவீது தரைமட்டும் முகங்குனிந்து வணங்கி விட்டு, நான் நினைத்திருந்தால் உம்மை கொன்றிருக்கலாம்.உம்முடைய சால்வையின் தொங்கலை வெட்டி எடுத்திருக்கிறேன்.ஆனால் கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டு ராஜாவாக நியமிக்கப்பட்ட நீர் அப்படி கொல்லப்படக்கூடாது என்கிற ஒரே காரணத்திற்காக உம்மை உயிரோடு விட்டிருக்கிறேன்.கர்த்தரால் அபிஷேகம் பண்ணப்பட்டவர் மேல் நான் கையைப்போடமாட்டேன் என்கிறான்.சவுலும் convince ஆகி,நீ என்னைவிட நல்லவன். நான் உன்னை விரட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன். இப்போது நீ என்னை கொன்றிருக்கலாம், ஆனால் நீ அப்படிச் செய்யவில்லை என்கிறான்.அப்போதுதான் தாவீது சவுலிடம், "கர்த்தர் நியாயாதிபதியாயிருந்து, எனக்கும் உமக்கும் நியாயந்தீர்த்து, எனக்காக வழக்காடி, நான் உம்முடைய கைக்குத் தப்ப என்னை விடுவிப்பாராக" என்கிறான்.அதாவது, நான் நல்லவன், என் பக்கம் நியாயம் இருக்கிறது, நான் உம்மை கொல்லமாட்டேன், நான் உமக்கு எதிரி அல்ல, என்னுடைய நியாயத்தை தேவன் உமக்கு வெளிப்படுத்தட்டும் என்கிறான்.

அதைவிட பெரிய நியாயம் நம் பக்கம் இருக்கிறது.தேவாதி தேவன், எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தவர், தேவகுமாரன் நமக்காக கல்வாரி சிலுவையிலே அடிக்கப்பட்டு, நொறுக்கப்பட்டு, பாவமாகி, சாபமாகி, மரித்தார்.எதற்காக?நம்மை ஆசீர்வாதமானவர்களாக மாற்றும்படியாகவே.எனவேதான் நாம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.ஆகவேதான் பிசாசிற்கு நம்மேல் அதிகாரம் கிடையாது.ஏனென்றால் இரத்தத்தின் அடையாளத்திற்கு கீழ் நாம் இருக்கிறோம்.தாவீதுக்கு இருந்த நியாயம் சாதாரண ஒரு காரியம்.நம் பக்கத்தில் இருக்கிற நியாயம் எந்த நீதிமன்றத்திலும் செல்லுபடியாகும்.அது அப்பேர்ப்பட்ட நியாயம்.இயேசுவின் இரத்தம் சரியில்லை என்று யார் சொல்ல முடியும்?இயேசுவின் இரத்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது என்று யார் சொல்ல முடியும்?தேவகுமாரனுடைய இரத்தமே சிந்தப்பட்டிருக்கிறது.தேவனே அதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்.சங்கீதக்காரன் சங்கீதம் 43 இல் pleading idea-வை பயன்படுத்துகிறான்.

"தேவனே, நீர் என் நியாயத்தை விசாரித்து, பக்தியில்லாத ஜாதியாரோடு எனக்காக வழக்காடி, சூதும் அநியாயமுமான மனுஷனுக்கு என்னைத் தப்புவியும்" (சங்கீதம்43:1).

தேவனே, என்பக்கம் நியாயம் இருக்கிறது.நீர் தான் எனக்காக வழக்காட வேண்டும்.என் நியாயத்தை நீர் தான் எடுத்துக்காண்பித்து என்னை தப்புவிக்க வேண்டும் என்று தாவீது சொல்லுகிறான்.

இதை அப்படியே நம்முடைய ஆவிக்குரிய ஜீவியத்திற்கு கொண்டுவர வேண்டும்.பிசாசானவன் என்றைக்கும் நம்மை குற்றஞ்சாட்டுகிறவனாகவே இருக்கிறான்.நம்மேல் எப்படியெல்லாம் குற்றஞ்சாட்ட வேண்டுமோ அப்படியெல்லாம்குற்றஞ்சாட்டுவதுதான் அவனுடைய வேலை.நாம் குற்றவாளிகள், எந்த ஆசீர்வாதத்திற்கும் நமக்கு தகுதியில்லை, நாம் யோக்கியர்கள் அல்ல என்று அவன் தேவனுக்கு முன்பாக சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறான்.ஆனால் நியாயாதிபதியாகிய தேவனிடத்தில் நமக்கு ஒரே ஒரு கோரிக்கை இருக்கிறது.அது என்னவென்றால், இயேசுவின் இரத்தம்.இயேசுவின் இரத்தம் தேவனுக்கும் நமக்கும் இடையே ஒரு புதிய உடன்படிக்கையை உண்டுபண்ணியிருக்கிறது.இயேசு என்றைக்கு நமக்காக கல்வாரி சிலுவையில் இரத்தத்தை சிந்தி மரித்தாரோ, அன்றைக்கேஎல்லா காரியங்களும் மாறிவிட்டது.தேவன் நம்மைப் பார்க்கும் விதம் மாறிவிட்டது;அவருடைய கோபமெல்லாம் இயேசுவின் பேரில் ஊற்றப்பட்டுவிட்டது.தேவன் நம்முடைய பாவத்திற்கான அத்தனை தண்டனையையும் இயேசுவின் மீது வைத்து அவரை தண்டித்துவிட்டார்.இன்றைக்கு நாம் வித்தியாசமான நிலையில் இருக்கிறோம்.ஆகவேதான் இரத்தம் சிந்தப்பட்டது என்பது மிகவும் முக்கியம்.பலிபீடத்தின் மேல் அந்த இரத்தம் பாவநிவாரணத்திற்காக சிந்தப்பட வேண்டுமென்று தேவன் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாக அது நடந்து முடிந்துவிட்டது.இப்போது நாம் இதைச் சொல்லி, சொல்லித்தான் பிசாசை எதிர்த்து ஜெயமெடுக்க வேண்டும்.

பிசாசு நம்மிடம் இருப்பதை பறித்துக்கொண்டு, நம்மை ஒன்றுமில்லாமலாக்க முடியாது.நாம் விழிப்பாயிருக்க வேண்டும்.நம்முடைய உரிமைகள் பறிக்கப்படுவதை நாம் வேடிக்கை பார்க்க முடியாது.இயேசு கல்வாரி சிலுவையில் இரத்தத்தை சிந்தி, மரித்து நமக்கு இந்த உரிமையையும், சிலாக்கியத்தையும் உண்டுபண்ணி தந்திருக்கிறார்.நமக்காக வழக்காடுகிறவர் ஒருவர் இருக்கிறார்.அவர் ஏற்கனவே வழக்காடிக் கொண்டிருக்கிறார்.ஏனென்றால் அவர்தான் இரத்தத்தை சிந்தினவர்.அவரே வழக்காடுகிறவராக பிதாவினுடைய வலதுபாரிசத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு நமக்காக வழக்காடிக் கொண்டிருக்கிறார்.அநேக கிறிஸ்தவர்களுக்கு இது விளங்காததால் அவர்கள், நான் பாவி, நான் அருகதையற்றவன், கர்த்தர் என் ஜெபத்தை எப்படி கேட்பார்?என்று பேசுகிறார்கள்.இப்படி பேசினால் நீதிமன்றமோ, நீதிபதியோ, வழக்காடிக் கொண்டிருக்கிற வழக்கறிஞரோ, சட்டப் புத்தகமோ எதுவும் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.அநேக கிறிஸ்தவர்கள் தோல்வியை அரவணைத்துக் கொள்கிறார்கள்.கிறிஸ்தவர்கள் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும்.நம்முடைய வார்த்தைகள் வழக்கறிஞர் சொல்லுவதற்கு விரோதமாக இருக்குமானால்வேதமோ, தேவனோ, இயேசுவோ, சிந்தப்பட்ட இரத்தமோ எதுவுமே ஒன்றும் செய்ய முடியாது.தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் எல்லாமே விசுவாசத்தினால் தான் இயங்குகிறது.நாம் விசுவாசிக்காமல் தானாக ஒன்றும் நடந்துவிடாது.நாம் விசுவாசிக்க வேண்டும், நாம் போய் பேச வேண்டும்.நமக்காக வழக்காடுகிற இயேசு கிறிஸ்து என்ன சொல்லுகிறாரோ அதற்கு ஒத்து நாம் பேச வேண்டும்.அவருடைய பேச்சும் நம்முடைய பேச்சும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும்.ஏனென்றால் அவர் நமக்கு வழக்கறிஞர்.நாம் சொல்லுவதை உண்மை என்று விளக்கி, நிரூபிப்பதற்குத்தான் அவர் இருக்கிறார்.அவர் நமக்காக இருக்கிறார்.ஆகவே, பிசாசுக்கு என்மேல் அதிகாரம் கிடையாது; அவன் என்னைத் தொட முடியாது; என்னுடைய வீட்டைச் சுற்றி இயேசுவின் இரத்தத்தை தெளிக்கிறேன் என்று நாம் தினமும் சொல்ல வேண்டும். கர்த்தர் நம் பக்கத்தில் இருக்கிறார்; அவர் பிசாசிற்கு எதிரியாக இருக்கிறார்.அவர் கல்வாரி சிலுவையின் மூலமாக பிசாசின் கிரியைகளை அழித்திருக்கிறார்.நாம் தகுதியற்றவர்கள் என்று பிசாசு சொல்லுகிறான்.நாம், அவன் தோற்றுப்போனவன்;அவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்று சொல்ல வேண்டும்.
"ஆகையால், தேவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்திருங்கள்; பிசாசுக்கு எதிர்த்து நில்லுங்கள், அப்பொழுது அவன் உங்களைவிட்டு ஓடிப்போவான்" (யாக்கோபு4:7).

அநேகர் பிசாசை விரட்ட முடியாத ஒரு பெரிய சக்தியாக எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.நாம் நம்முடைய உரிமைகளையும், சிலாக்கியங்களையும், பாக்கியங்களையும், சுதந்தரத்தையும் அறிந்து வைத்துக்கொண்டு, இயேசுவின் இரத்தத்தினால்எதிர்த்து நின்றால் உடனே அவன் ஓடிப்போவான். ஏனென்றால் இயேசுவின் இரத்தத்தைக் காட்டிலும் பெரிய சக்தி இந்த உலகத்திலே கிடையவே கிடையாது என்று அவனுக்குத் தெரிகிறது.பார்வோன், இராணுவம், குதிரைகள், ரதங்கள் எதுவும் இந்த சக்திக்கு முன் நிற்க முடியவில்லை.இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் மிகவும் விசேஷமானவர்கள்.வெறும் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டு அதன் மூலமாய் விடுதலையானார்கள்.பாதாளம் முழுவதும் வந்தால் கூட இயேசுவின் இரத்தத்தைக் காட்டிலும் சக்தி வாய்ந்ததாய் இருக்க முடியாது.எந்த பிசாசிற்கும் அவ்வளவு சக்தி கிடையாது.நாம் அதை விசுவாசிக்க வேண்டும்.

" பிசாசினுடைய கிரியைகளை அழிக்கும்படிக்கே தேவனுடைய குமாரன் வெளிப்பட்டார்" (1 யோவான்3:8).

தோல்வி, பயம், மனதில் நிம்மதியின்மை, திகிலடைய வைப்பது, குடும்பத்தை அழிப்பது, சரீரத்தை வியாதிக்கு உட்படுத்துவது இவையெல்லாம் பிசாசினுடைய கிரியைகள்.இயேசு பிசாசினுடைய கிரியைகளை அழிக்க வந்தவர்.அவர் பிசாசை தோற்கடித்தார்.அதுதான் வேதவசனத்தின் சத்தியம்.மனுஷனாய் இருக்கிற அவர், மனுஷனுடைய பிரதிநிதியாக, மனுஷனுக்காக பிசாசை ஜெயித்தார்.ஏன்?அவரால்,அவருக்குள்ளாக நாமும் பிசாசை ஜெயித்தவர்கள்என்பதை நாம் புரிந்துகொள்வதற்காகத்தான் அவர் ஜெயித்தார்.நாம் ஒவ்வொரு வாரமும் ஞாயிறு ஆராதனையில் பாடல் பாடி ஆராதிக்கும்போது பிசாசினுடைய தோல்வியையும், நம்முடைய ஜெயத்தையும் கொண்டாடுகிறோம்.பிசாசின் மேல் நமக்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று வேதவசனம் திரும்பத் திரும்ப நமக்குச் சொல்லுகிறது.ஆக, இயேசுவின் இரத்தம் நம்முடைய பாவத்திற்கான கிரயமாக செலுத்தப்பட்டது.தேவன் அதை ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டார்.அதற்கு ஆதாரமாக இயேசுவை உயிரோடு எழுப்பிவிட்டார்.ஏன்?இனி அவர் மரித்துக் கிடக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.செய்ய வேண்டிய வேலையை வெற்றிகரமாக செய்து முடித்துவிட்டதால் ஜீவாதிபதியாகிய அவரை உயிரோடு எழுப்பிவிட்டார்.அவர் மரிக்க வேண்டியது அவசியமாயிருந்தது.அவர் ஜீவனைக் கொடுக்க வேண்டியது அவசியமாயிருந்தது.ஆனால் வேலையை செய்து முடித்த பிறகு இன்னும் மரித்துக் கிடக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.இயேசுவை உயிரோடு எழுப்பினதின் மூலமாக நமக்கு விளங்குவது என்னவென்றால், அவர் எதற்காக மரித்தாரோ அதெல்லாம் வெற்றிகரமாக நிறைவேறிவிட்டது என்பதுதான்.நாம் ஒவ்வொரு நாளும் அதிகாரத்தைச் செலுத்த வேண்டும்.பிசாசு தோற்கடிக்கப்பட்டவன் என்று சொல்ல வேண்டும். நாம்இயேசுவின் இரத்தத்தைக் கோருவதும், அதன் அடிப்படையிலே எனக்கு நியாயம் செய்ய வேண்டும் என்று நிற்பதும், என்னைத் தொடுவதற்கு பிசாசுக்கு அதிகாரமில்லை என்று நிற்பதும் பிசாசின் சகல சக்திகளுக்கு எதிராக நாம் செய்ய வேண்டிய ஒரு காரியமாயிருக்கிறது. தேவன் நமக்கு அந்த உரிமையைக் கொடுத்திருக்கிறார்.அவர் நம்மை அப்படி செய்யச் சொல்லுகிறார்.

பிதாவாகிய தேவன் நியாயாதிபதியாக இருக்கிறார், இயேசு வழக்கறிஞராக இருக்கிறார்,அங்கு நம்மேல் குற்றஞ்சாட்டப்படுகிறது.நம்மேல் குற்றமில்லையென்றால், நாம் விடுவிக்கப்பட வேண்டும்.நாம் சொல்லுவதுதான் நியாயம் என்றால், அதற்கு ஆதாரம் (evidence) தேவை.நம்முடைய பட்சத்தில் நமக்காக பேசக்கூடிய ஆதாரம் தேவை.அந்த ஆதாரம் மிகவும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.அப்படிப்பட்ட ஆதாரம் நமக்கு இருக்கிறது.அது இயேசுவினுடைய இரத்தம்.அது ஆபேலின் இரத்தம் பேசினதைப் பார்க்கிலும் நன்மையானவைகளை நமக்காகப் பேசுகிறது.அந்த இரத்தம் தேவனுடைய சமுகத்திலேயே இருந்து நமக்காகப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறது.நம்முடைய வழக்கறிஞராகிய இயேசுவும் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்.இப்போது இரத்தமோ, இயேசுவோ, தேவனோ பிரச்சனை கிடையாது.நம்மிடம்தான் பிரச்சனை இருக்கிறது.நாம் இதை நம்பி, விசுவாசித்து, பேச வேண்டும்.நாம் என்றைக்கு இயேசுவும், அவருடைய இரத்தமும் பேசுகிறதிற்கு ஒத்துப் பேசுகிறோமோ அன்றைக்குத்தான் வெற்றி நம்முடையதாக மாறும்.ஆக, நாம் இயேசுவின் இரத்தத்தைக் கோரும்போது இந்த காரியங்களையெல்லாம் புரிந்துவைத்துக்கொண்டு கோர வேண்டும்.

இது மிகவும் முக்கியம்.இது ஒரு ஆவிக்குரிய சத்தியம்.ஆனால் பூமிக்குரிய வாழ்க்கையில் வெற்றியை உண்டாக்குகிற சத்தியம்.ஆவிக்குரிய சத்தியங்களுக்கு முதலிடம் கொடுக்க வேண்டும்.ஏனென்றால், பூமிக்குரியவைகளெல்லாம் அதற்கு அடுத்ததுதான்.ஆவிக்குரியவைகளைக் காட்டிலும் பூமிக்குரியவைகள் பெரிதல்ல. பூமிக்குரியவைகளைக் காட்டிலும் ஆவிக்குரியவைகள் பெரியவைகள்.ஏனென்றால் தேவன் ஆவியாயிருக்கிறார்.ஆவியாயிருக்கிற தேவன் நாம் இன்றைக்கு காண்கிற எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கியிருக்கிறார்.நாம் உலகத்தில் பார்க்கிற எல்லாமே ஆவிக்குரிய உலகத்திலிருந்து வந்தது.அதுதான் பெரியது.ஆகவேஇந்த பூமிக்குரிய சகல நன்மைகளும் ஆவிக்குரியவைகளால் தான்நமக்கு உண்டாக முடியும்.சிலர் பூமிக்குரியவைகளையே தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அதில்தான் பதில் இருக்கிறது என்று அவர்கள் எண்ணுகிறார்கள்.கிடையாது!இப்படிப்பட்ட ஆவிக்குரிய சத்தியங்களில் தான் அதற்கு பதில் இருக்கிறது.நாம் காண்கிற உலகம் முழுவதுமே எப்படி காணாத ஒரு உலகத்திலிருந்து உண்டானதோ, அதுபோல நாம் இன்றைக்கு நம்முடைய வாழ்க்கையில் காண விரும்புகிற அத்தனை காரியங்களும் ஆவிக்குரிய காரியங்களிலிருந்துதான் உண்டாகிறது. என்றைக்கு இயேசுவின் இரத்தத்தினுடைய வல்லமையையும், அதிகாரத்தையும் நாம் புரிந்துகொள்ளுகிறோமோ அன்றிலிருந்துதான் பாவமன்னிப்பு, சுகம், விடுதலைவெற்றி,வாழ்வு எல்லாமே உண்டாகிறது. சிலர் தாங்கள் கையிட்டுச் செய்கிற காரியங்களில் எல்லாம் வெற்றி உண்டாக வேண்டுமென்று விரும்புகிறார்கள்.இயேசு கல்வாரி சிலுவையில் நம்முடைய பாவத்தை மட்டுமல்ல, சாபத்தை எப்படி பரிகரித்தார் என்பதையும், தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்கள் நமக்கு எப்படி உண்டாயிருக்கிறது என்பதையும் அவர்கள் நன்றாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும். நம்முடைய உரிமைகள், சிலாக்கியங்கள் என்னவென்றும், நமக்கு என்ன கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றும், நாம் யார் என்றும் அறிந்திருக்க வேண்டும்.இதில் தான் நம்முடைய பொருளாதார வெற்றியும் அடங்கியிருக்கிறது.எல்லாமே இப்படித்தான்.

ஒரு உதாரணத்தைக் கொடுக்கிறேன்.நாம் நீதிமன்றத்தில் நிற்கும்போது அங்கு நியாயாதிபதி இருக்கிறார், வழக்கறிஞர் இருக்கிறார், குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட நாம் இருக்கிறோம்.குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் குற்றஞ்சாட்டுகிறான்.நியாயாதிபதி நம்மைப் பார்த்து, "நீங்கள் என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்கிறார்.அப்போது நம்முடைய பதில், நான் குற்றவாளியல்ல என்றோ, நான் குற்றவாளி என்றோ, நான் ஒன்றும் சொல்ல விரும்பவில்லை என்றோஇருக்கலாம்.ஆனால்அங்கு இயேசு இருக்கிறார்.அவர்தான் நமக்காக இரத்தஞ்சிந்தினவர்,நம்முடைய இரட்சகர்,தேவாட்டுக்குட்டியாய் இருக்கிறவர்.அவரே இப்போது உயிரோடெழுந்து நமக்காக பரிந்துபேசுகிறவராக அங்கு நிற்கிறார்.நாம் அவரைப் பார்க்கிறோம்.நாம் குற்றத்தைச் செய்தவர்கள், ஆனால் அந்த குற்றத்திற்கான கிரயம் செலுத்தப்பட்டுவிட்டது.அதை செலுத்தினவரே அங்கு இருக்கிறார்.ஆகவே இப்போது நாம் குற்றவாளி அல்ல. இப்போது ஒரு கிறிஸ்தவன் நியாயாதிபதியாகிய தேவனுக்கு முன்பாக நான் குற்றவாளி என்று சொல்ல முடியாது.அதே வேளையில் நாம் குற்றமற்றவர்கள் என்றும் சொல்ல முடியாது.ஏனென்றால் உண்மையிலேயே நாம் குற்றம் செய்திருக்கிறோம்.ஆனால் குற்றத்திற்கான கிரயம் செலுத்தப்பட்டு விட்டதால் குற்றவாளி என்று சொல்ல முடியாது.அப்படியென்றால் நாம் என்ன தான் செய்ய முடியும்?நாம் ஒன்றே ஒன்றுதான் சொல்ல முடியும்.அது என்னவென்றால், இயேசுவினுடைய இரத்தம் எனக்காக சிந்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதைத்தான் நாம் சொல்ல முடியும்.நாம் நல்லவர்கள், யோக்கியர்கள் என்பது நம்முடைய கோரிக்கை அல்ல. ஏனென்றால் அது உண்மையல்ல என்று நிரூபணமாகி விட்டது.அப்படியென்றால் எதுதான் உண்மை?இயேசுவினுடைய இரத்தம் நமக்காக கிரயமாய் செலுத்தப்பட்டிருக்கிறது.அது எல்லா கிரயத்தைக் காட்டிலும் மிக அதிகமான கிரயம் (It has more than enough paid for our sins). நமக்கு பாக்கி இல்லை, வேதவசனம் தான் அதற்கான ரசீது.யாராவது ஏதேனும் சொன்னார்கள் என்றால், கிரயம் செலுத்தியாகி விட்டது என்று வேதத்தில் எழுதியிருக்கிறது என்று நாம் சொல்ல வேண்டும்.இதைச் சொன்னோம் என்றால் பிசாசு கூட பதில் சொல்லமாட்டான்.வேதத்தில் சொல்லியிருக்கிறது என்று சொன்னால் அவன் போய்விடுவான்.வேதத்தில் என்ன இருக்கிறதோ அதை நாம் சொல்ல வேண்டும். ஏனென்றால், இரத்தம் என்ன செய்திருக்கிறது என்று வேதவசனம் என்னசொல்லுகிறதோஅதை நாம் அறிக்கை செய்யும்போது நம்மை எதிர்த்து நிற்கக்கூடிய எந்த பிசாசும் பாதாளம் முழுவதும் தேடிப் பார்த்தாலும் கிடையவே கிடையாது. ஆகவேதான் இந்த சத்தியங்களை நாம் நன்றாக அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

Donation
eStore
Copyright © 2016 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency