0 item - ₹0.00

ஏன் வேலை கடினமானதாயிருக்கிறது ? (பாகம் 02) - பாவம் வேலையை கடினமாக்குகிறது - பகுதி 2

Sunday Tamil Service - 10 SEP 17

Transcript

"அப்பொழுது தேவனாகியகர்த்தர்சர்ப்பத்தைப் பார்த்து: நீ இதைச் செய்தபடியால் சகல நாட்டுமிருகங்களிலும் சகல காட்டுமிருகங்களிலும் சபிக்கப்பட்டிருப்பாய், நீ உன் வயிற்றினால் நகர்ந்து, உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் மண்ணைத் தின்பாய்;உனக்கும் ஸ்திரீக்கும், உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகை உண்டாக்குவேன்; அவர் உன் தலையை நசுக்குவார், நீ அவர் குதிங்காலை நசுக்குவாய் என்றார்.அவர் ஸ்திரீயை நோக்கி: நீ கர்ப்பவதியாயிருக்கும்போது உன் வேதனையை மிகவும் பெருகப்பண்ணுவேன்; வேதனையோடே பிள்ளை பெறுவாய்; உன் ஆசை உன் புருஷனைப் பற்றியிருக்கும், அவன் உன்னை ஆண்டுகொள்ளுவான் என்றார்.பின்பு அவர் ஆதாமை நோக்கி: நீ உன் மனைவியின் வார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்து, புசிக்கவேண்டாம் என்று நான் உனக்கு விலக்கின விருட்சத்தின் கனியைப் புசித்தபடியினாலே, பூமி உன் நிமித்தம் சபிக்கப்பட்டிருக்கும்; நீ உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் வருத்தத்தோடே அதின் பலனைப் புசிப்பாய்.அது உனக்கு முள்ளும் குருக்கும் முளைப்பிக்கும்; வெளியின் பயிர்வகைகளைப் புசிப்பாய்.நீ பூமியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டபடியால், நீ பூமிக்குத் திரும்புமட்டும் உன் முகத்தின் வேர்வையால் ஆகாரம் புசிப்பாய்; நீ மண்ணாயிருக்கிறாய், மண்ணுக்குத் திரும்புவாய் என்றார்.ஆதாம் தன் மனைவிக்கு ஏவாள் என்று பேரிட்டான்; ஏனெனில், அவள் ஜீவனுள்ளோருக்கெல்லாம் தாயானவள்.தேவனாகியகர்த்தர்ஆதாமுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் தோல் உடைகளை உண்டாக்கி அவர்களுக்கு உடுத்தினார்.பின்பு தேவனாகியகர்த்தர்: இதோ, மனுஷன் நன்மை தீமை அறியத்தக்கவனாய் நம்மில் ஒருவரைப்போல் ஆனான்; இப்பொழுதும் அவன் தன் கையை நீட்டி ஜீவவிருட்சத்தின் கனியையும் பறித்து, புசித்து, என்றைக்கும் உயிரோடிராதபடிக்குச் செய்யவேண்டும் என்று,அவன் எடுக்கப்பட்ட மண்ணைப் பண்படுத்த தேவனாகியகர்த்தர்அவனை ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து அனுப்பிவிட்டார்.அவர் மனுஷனைத் துரத்திவிட்டு, ஜீவவிருட்சத்துக்குப் போம் வழியைக் காவல்செய்ய ஏதேன் தோட்டத்துக்குக் கிழக்கே கேரூபீன்களையும், வீசிக்கொண்டிருக்கிற சுடரொளிப் பட்டயத்தையும் வைத்தார்"(ஆதியாகமம்3:14-24).

வேலையைக் குறித்துப் போதித்து வருகிறோம்.இதை மூன்று பகுதிகளாக போதிப்போம் என்று சொன்னேன்.முதல் பகுதியை சென்ற வாரம் முடித்தோம்.எட்டு வாரங்களாக அதைப் போதித்தேன்.ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு ஐந்து காரணங்களைச் சொன்னேன்.ஒன்று, தேவனே வேலை செய்கிறார்.நாம் அவருடைய சாயலில் உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறபடியால் நாமும் வேலை செய்ய வேண்டும்.இரண்டு, வேலை தேவனுடைய குணாதிசயத்தையும், சுபாவத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.அந்த நோக்கத்திற்காக வேலை கொடுக்கப்பட்டது.ஜனங்கள் தேவனை கண்டதில்லை,ஆனால் வேலையின் மூலமாக அவர்கள் அவரைக் காண வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் வேலை கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.மூன்றாவது, வேலை நமக்கு சுயமரியாதையையும் சுயமதிப்பையும் தருகிறது.நான்காவது, ஒரு சமுதாயத்தையும்ஒரு கலாச்சாரத்தையும் உண்டுபண்ணுவது தான் வேலை.தேவன் அதைத்தான் வேலையாக மனுஷனுக்குக் கொடுத்தார்.இன்றைக்கும் அந்த வேலையிலிருந்து மாற்றம் கிடையாது.நாம் பல வேலைகளைச் செய்யலாம், பல தொழில்களில் இருக்கலாம்.ஆனால் அதன் மூலமாக ஒரு சமுதாயத்தையும், ஒரு கலாச்சாரத்தையும் உண்டாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்.ஐந்தாவது, தேவன் நம் ஒவ்வொருவரையும் அழைத்திருக்கிறார், ஒரு வேலையைச் செய்யும்படியாய் பணித்திருக்கிறார்.நமக்கு ஒரு assignment கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.நமக்கு கடமை என்று செய்யச் சொல்லி கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.நாம் அழைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்.ஆகவேதான் நாம் வேலை செய்கிறோம்.தேவன் நமக்குக் கொடுத்த தாலந்துகள், கிருபைகள் இவையெல்லாம் அந்த அழைப்பை நிறைவேற்றும்படியாகவே என்பதை காண்பித்தேன்.ஆக, தேவன் ஒரு பெரிய உன்னதமான நோக்கத்தோடு வேலையை மனுஷனுக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்.இவைதான் அந்த நோக்கங்கள்.எனவேதான் நாம் வேலை செய்ய வேண்டும்.

ஆனால் இன்றைக்கு வேலை செய்கிறவர்களிடம் கேட்டால் அவர்கள்,"தேவன் இவ்வளவு பெரிய நோக்கத்தோடு வேலையைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள்.வேலையின் மூலமாக அவருடைய மகிமையே வெளிப்பட வேண்டும் என்கிற நோக்கத்திற்காக அவர் வேலையை வடிவமைத்து, மனுஷனையும் அதற்காக வடிவமைத்திருந்தார் என்றால், ஏன்வேலையில் பல கஷ்டங்களும், துன்பங்களும்இருக்கின்றன?" என்று கேட்கிறார்கள். இதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.உங்களில் அநேகர் கல்லூரிக்குச் சென்று படித்துக் கொண்டிருக்கிறீகள், நாளைக்கு வேலைக்குச் செல்லப் போகிறீர்கள்.இன்னும் சிலர் இப்போதுதான் புதிதாக வேலையில் சேர்ந்திருக்கிறீர்கள்.முதலில் நாம் வேலையைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறோம், நாம் ஏன் வேலை செய்கிறோம் என்பதைக் குறித்த நம்முடைய அபிப்பிராயங்கள் சரியாக வேண்டும்.இல்லையென்றால், வேலையிலே ஏற்படுகிற பிரச்சனைகள்மூலமாகவே நாம் கவலையில் மூழ்கி, விரக்தியடைந்து, சலிப்படைந்து, வேலை வீணானாது, இந்த பிரயாசங்கள் வீணானது, இதனால் எந்தப் பிரயோஜனமும் இல்லை என்கிற முடிவுக்குக் கூட வர முடியும்.ஏனென்றால், சில நேரங்களில் வேலை சலிப்பையும், களைப்பையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு காரியமாய் இருக்கிறது.அதில் அவ்வளவு கஷ்டங்களும், பிரச்சனைகளும் அடங்கியிருப்பதால் அநேகர் வேலையில் நிலைக்க முடியாமல் இருக்கிறார்கள்.சிலர் ஒரு வேலையிலிருந்து இன்னொரு வேலைக்கு மாறிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.அவர்கள் நிலையாக ஒரு வேலையில் இருப்பதில்லை.ஒரு வேலையில் இருந்து அதைச் செய்து முடிக்கவே அவர்களால் முடியவில்லை.ஏனென்றால் பல கஷ்டங்களை அங்கு சந்திக்கிறார்கள், நம்பிக்கையை இழந்துவிடுகிறார்கள், ஆகவே வேலையை விட்டுப் போய்க் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.முதலில் வேலையைக் குறித்த அவர்களுடைய தத்துவத்தை சரிசெய்ய வேண்டும்.நாம் ஏன் வேலை செய்கிறோம் என்பதைப் பற்றிய ஒரு சரியான அபிப்பிராயம் இருந்தால் தான் அதில் நாம் நிலைத்து நின்று, தேவன் நம்மை எதற்காக அழைத்தாரோ அந்த அழைப்பை நிறைவேற்ற முடியும்.


இங்கு சபையில் திருமணம் நடக்கும்போது ஒவ்வொரு திருமணத்திலும் ஜெபம் செய்து, ஒரு பாடலைப் பாடினவுடன் ஒரு introduction-ஐ கொடுப்பேன்.அது மிகவும் முக்கியம்.ஏனென்றால் அந்த மணமகனும், மணப்பெண்ணும் மிகவும் மிரண்டுபோய் இருப்பார்கள்."திருமண உறவிற்குள் நுழைகின்றோமே, என்ன ஆகுமோ,ஏது ஆகுமோ, இவர்கள் எல்லாரும் தாங்கள் இவ்வளவு கஷ்டப்படுகிறோம் என்கிறார்களே,ஊரெல்லாம் வீட்டுக்கு வீடு சண்டையாகவும், பிரச்சனையாகவும் இருக்கிறதே, நம்முடைய வாழ்க்கை எப்படி ஆகுமோ" என்று அவர்களுக்குள் ஒரு மிரட்சி இருக்கிறது. அவர்கள் பதட்டத்துடன் தான் உட்கார்ந்து கொண்டிருப்பார்கள்.ஆகவே நான் ஒரு வசனத்தை வாசித்து, introduction-ஆக ஒன்றைச் சொல்லுவேன்.அது என்னவென்றால், ஒரு காரியத்திற்குள் நுழையும்போதே பயத்தோடும், சந்தேகத்தோடும் நுழையக்கூடாது.பிறகு வாழ்க்கையே பிரச்சனையாகி விடும்.ஏனென்றால் அதற்குள் நுழையும்போதே என்ன ஆகுமோ, ஏது ஆகுமோ என்று பயத்துடனும், சந்தேகத்துடனும் நுழைந்து, எதை எதிர்பார்க்க வேண்டும் என்பதும்,அது எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதும் தெரியவில்லை என்றால், அது பிரச்சனையாகி விடும். ஆகவே, இதற்குள் நுழையும்போது விசுவாசத்துடன் நுழைய வேண்டும்.தேவன் உங்களை ஆணும் பெண்ணுமாக உண்டாக்கியிருக்கிறார்.எனவேதான் நீங்கள் திருமணத்திற்கென்று வந்திருக்கிறீர்கள்.தேவன் ஏன் ஆணும், பெண்ணுமாக உண்டாக்கினார் என்றால், உங்கள் மூலமாய் பிள்ளைகள் பிறக்க வேண்டும், குடும்பம் உருவாக வேண்டும், இப்படி ஒரு சந்ததி உண்டாக வேண்டும், சமுதாயம் உண்டாக வேண்டும் என்று இப்படித்தான் ஆண்டவர் வைத்திருக்கிறார். ஆக, இன்றைக்கு திருமணம் நடக்கிறது என்றால் உங்களுக்கு ஒரு நல்ல காரியம் நடக்கிறது.இது நல்ல காரியம்.கர்த்தர் உங்களுக்காக திட்டமிட்ட ஒரு வாழ்க்கை இது.இது தேவனுடைய சித்தம், தேவனுடைய நோக்கம்.நான் இப்படித்தான் வாழ வேண்டுமென்று கர்த்தர் வைத்திருக்கிறார் என்கிற ஒரு முற்போக்கான எண்ணத்தோடு நுழைந்தால் தான் உங்களுடைய வாழ்க்கையையே ஒரு முற்போக்கான விதத்தில் அணுக முடியும். இது நல்லது, கர்த்தர் என்னை இப்படித்தான் வாழச் சொல்லுகிறார், ஆகவேதான் நான் இதற்குள் காலடி எடுத்து வைக்கிறேன் என்கிற எண்ணம் இல்லாமல் சந்தேகத்தோடு, திருமண வாழ்க்கை நன்றாக வருமா, வராதாஎன்பதைப் பற்றிய ஒரு நிச்சயமே இல்லையென்றால், பிறகு எப்படி அது நன்றாக வரும்? அதில் பல பிரச்சனைகள் தான் வரும் என்று சொல்லுவேன்.

அதுபோலத்தான் வேலையும்.வேலையில் நுழையும்போதே அதைப் பற்றிய சரியான தத்துவம் நமக்கு இருக்க வேண்டும், அது வேதவசனத்திலிருந்து வரக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.ஏனென்றால் இங்கு அநேக வாலிபர்கள் இருக்கிறீர்கள்.நீங்கள் நீண்ட காலம் வேலை செய்யப்போகிறீர்கள்.ஒரு பெரிய, நீண்ட வாழ்க்கை உங்களுக்கு முன்பாக இருக்கிறது.உங்களுடைய எண்ணங்களை சரிப்படுத்த வேண்டும்.ஆகவேதான் இந்தப் போதனைகளை கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.நம்முடைய எண்ணங்களை சரிப்படுத்தினால், வேலையில் எவ்வளவு பிரச்சனைகள், கஷ்டங்கள், சவால்கள், எதிர்ப்புகள் வந்தாலும், தேவன் எனக்கு வேலையைக் கொடுத்திருக்கிறார், நான் இந்தப் பூமியில் ஒரு வேலையை நிறைவேற்றும்படியாக இருக்கிறேன் என்கிற நம்பிக்கை போகவே போகாது. வேலையை மிகவும் கவனத்துடனும், சிறப்பாகவும் செய்வோம்,அதிலே நிச்சயமாக வெற்றி பெறுவோம்;எல்லா பிரச்சனையையும் மேற்கொள்ளவும் செய்வோம்.அநேக வேளைகளில் பிரச்சனைகள் ஜனங்களை மேற்கொண்டு விடுகிறது.வேலையில் பிரச்சனை ஏற்படுவதால் அவர்கள்,"எனக்கு வேலை வேண்டாம், என்றைக்குத்தான் இந்த வேலையிலிருந்து விடுதலை கிடைக்குமோ" என்று இருக்கிறார்கள்.ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், நாம் வேலையிலிருந்து விடுதலை ஆகப் போவதே கிடையாது.நாம் பரலோகத்திற்குப் போன பிறகும் கூட தேவன் நமக்கு வேலை தரப்போகிறார்.ஏனென்றால், வேலை ஒரு சாபம் அல்ல. சிலர், வேலையை சாபமாகவும், அதைமனுஷன் பாவம் செய்ததினால் வந்த கஷ்டமாகவும் எண்ணுகிறார்கள்.அது தவறு.இதையெல்லாம் மாற்றினால் தான் நாம் வேலையில் சிறந்து விளங்க முடியும்; நம்முடைய குடும்பங்கள் நன்றாக இருக்க முடியும்; நாம் ஒரு சமுதாயத்தையும், கலாச்சாரத்தையும் உண்டுபண்ண முடியும்.

ஏன் வேலையில் இவ்வளவு கஷ்டங்கள் வந்தது?உலகத்தில் இதற்கு பல காரணங்களைச்சொல்லுகிறார்கள்.ஆனால் சபையில் சொல்லுகிற காரணத்தைச் சொல்லமாட்டார்கள்.ஆகவேதான் சபை என்பது ஒரு விசேஷமான இடம்.ஏனென்றால் உலகத்திலேயே எங்கும் கொடுக்காத விளக்கத்தை இங்கே கொடுக்கிறோம்.அது என்னவென்றால், பாவம் வேலையை கடினமாக்கி விட்டது.இதைத்தான் இன்றைக்கு போதிக்கப் போகிறேன்.இந்த இரண்டாவது பகுதியை இன்றைக்கு ஆரம்பிக்கிறோம்.ஏன்வேலை கடினமாக இருக்கிறது?என்பதுதான் கேள்வி.வேதவசனத்திலிருந்து அதற்கு பதில் சொல்லப்போகிறோம்.நெற்றி வியர்வை சிந்தி உழைத்து சாப்பிடுகிற அளவிற்கு பாவம் வேலையை ஒரு கடினமான பிரயாசமாக ஆக்கிவிட்டது.ஆக, பாவம் என்றால் என்ன என்பதையும், அது எங்கிருந்து வந்தது என்பதையும், அது எப்படிப்பட்ட தன்மையுள்ளது என்பதையெல்லாம் நாம்புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஆதாம், ஏவாள் பாவஞ்செய்தபோது மனுவர்க்கத்தையே பாவத்தில் மூழ்கடித்தார்கள்.அவர்கள் செய்த பாவத்தினுடைய விளைவுகள் இன்றைக்கு நம்மீது வந்துவிட்டது.மனுவர்க்கத்தின் முதல் நபராய் இருக்கிற ஆதாம் செய்த பாவத்தினால் மனுவர்க்கமே பாவத்தில் மூழ்கிவிட்டது.அந்த பாவம் என்ன என்பதையும், அதில்அவர்கள் எப்படி விழுந்தார்கள் என்பதையும், அதனால் என்ன ஆயிற்று என்பதையும் நாம் நன்றாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஏனென்றால், இன்றைக்கு வேலையில் சந்திக்கிற கஷ்டங்களுக்குக் காரணம் அதுதான்.ஆகவே முதலில் பாவம் எப்படி வந்தது என்பதையும்,அதில் அவர்கள் எப்படி விழுந்தார்கள் என்பதையும் சொல்லப்போகிறேன்.இரண்டாவதாக,பாவத்தின் விளைவாக மனுஷனுக்கும், மனுஷிக்கும் என்ன விளைவுகள் உண்டானது என்பதைச் சொல்லப்போகிறேன்.மூன்றாவதாக, இதன் மத்தியில் என்ன விதமான நம்பிக்கை உடையவர்களாக நாம் இருக்கிறோம் என்பதைக் குறித்தும் சொல்லப்போகிறேன்.

முதலில் பாவம் உலகத்தில் எப்படி பிரவேசித்தது என்பதையும், அது என்ன செய்தது என்பதையும்பார்ப்போம்.தேவன் மனுஷனை உண்டாக்கி,ஏதேன் தோட்டத்திலே வைத்து, பண்படுத்தி காத்துக்கொள்ளச் சொன்னார்.'காத்துக்கொள்' என்கிற வார்த்தையிலேயே ஒரு எச்சரிப்பு உண்டாகி விட்டது.'காத்துக்கொள்' என்றால் விரோதி ஒருவன் இருக்கிறான், அவன் வருவான், அவன் நுழைந்து, எல்லாவற்றையும் கெடுக்கப் பார்ப்பான், அவனிடமிருந்து காத்துக்கொள் என்று அர்த்தம்.தேவன் மனுஷனிடம், இவ்வளவு நல்ல பூமியில், அதில் ஒரு தோட்டத்தை, வளமான ஒரு இடத்தை, அருமையான வாழ்க்கையை நான் உனக்குக் கொடுத்திருக்கிறேன் என்கிறார்.இதை ஏற்கனவே உங்களுக்கு விவரித்து காண்பித்தேன்.ஆயிரக்கணக்கான மரம், செடி, கொடிகள், நான்கு நதிகள், பொன் விளைகிற பூமி என்றுஇப்படி எந்த குறைவும் இல்லாத வளமான இடம் அது.எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக தேவ பிரசன்னம் அங்கு இருக்கிறது.தேவன் மனுஷனோடு உலாவுகிறார், சஞ்சரிக்கிறார், சம்பாஷிக்கிறார்.அது தேவனோடு ஐக்கியம் கொள்ளுகிற இடம்.அங்கு உலகப்பிரகாரமான எல்லா காரியங்களும் இருக்கிறது;மேலும் அது ஆவிக்குரிய விதத்தில் தேவனோடுகூட ஐக்கியம் கொள்ளக்கூடிய ஒரு அருமையான தோட்டமாகவும் இருந்தது.இதை பத்திரமாக வைத்துக்கொள், நான் உனக்கு ஆசீர்வாதமான ஒரு நல்ல இடத்தைக் கொடுத்திருக்கிறேன், இதை இழந்துவிடாதே என்று சொல்லி தேவன் மனுஷனிடம் கொடுக்கிறார்.ஆனால் மனுஷன் அதை இழந்துவிடுகிறான்.மனுஷன் அதை எப்படி இழந்தான் என்பதை ஆதியாகமம் 3-ஆம் அதிகாரம் 1-ஆம் வசனத்திலிருந்து பார்க்கிறோம்.

"தேவனாகியகர்த்தர்உண்டாக்கின சகல காட்டு ஜீவன்களைப்பார்க்கிலும் சர்ப்பமானது தந்திரமுள்ளதாயிருந்தது.அது ஸ்திரீயை நோக்கி: நீங்கள் தோட்டத்திலுள்ள சகல விருட்சங்களின் கனியையும் புசிக்கவேண்டாம் என்று தேவன் சொன்னது உண்டோ என்றது" (ஆதியாகமம் 3:1).

தேவன், பிசாசானவனைப் பற்றித்தான் 'காத்துக்கொள்' என்று மனுஷனிடம் எச்சரித்தார்.ஏன் காத்துக்கொள் என்று சொன்னார்?இப்படி பிசாசு ஒருவன் இருக்கிறான், கெடுப்பதுதான் அவனுடைய வேலை, பரலோகத்தில் ஒரு பகுதி தூதர்களைக் கெடுத்து, அவர்களை தன் பக்கமாக இழுத்துக்கொண்டான், இப்படி அவன் ஆள் சேர்ப்பவன்.தேவன் பூலோகத்தில் மனுஷனை உண்டாக்கியிருக்கிறார்.மனுஷனிடம் ஒரு சமுதாயத்தை உண்டாக்கச் சொல்லியிருக்கிறார்.ஆனால் பிசாசு இங்கு ஒரு கூட்டத்தை தனக்கென்று சேர்க்கிற வேலையில் இருக்கிறான்.தேவன் மனுஷனிடம், "ஜாக்கிரதையாக இரு, பிசாசை உள்ளே விட்டு விடாதே, அவனை உள்ளே விட்டால் நான் கொடுத்த எல்லா ஆசீர்வாதங்களையும் இழந்துவிடுவாய்" என்றார்.பிசாசு வருகிறான், அவன் மனுஷனிடம் வந்து,"நீங்கள் தோட்டத்திலுள்ள சகல விருட்சங்களின் கனியையும் புசிக்கவேண்டாம் என்று தேவன் சொன்னது உண்டோ" என்கிறான்.தேவன் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி வைத்துவிட்டு,எந்த மரத்தின் கனியையும் புசிக்கக்கூடாது என்று சொன்னாரா?கிடையாது.சிலர், "தேவன் உண்டாக்கின எதையும் தொடக்கூடாது, அனுபவிக்கக்கூடாது" என்று சொல்லுகிறார்கள்.அதுதான் அவர்களுடைய போதனையாக இருக்கிறது.ஆனால் கர்த்தர் அப்படிச் சொல்லவில்லை.ஒரு மரத்தின் கனியைத் தவிர, மற்ற எல்லா மரங்களின் கனியையும் புசிக்கலாம் என்கிறார்.ஆனால் பிசாசுதேவனைப் பற்றிய தவறான எண்ணத்தை உண்டாக்க வேண்டும் என்கிற நோக்கத்தோடுபேசுகிறான்.இதற்கு ஏவாள் சொல்லும் பதிலைக் கவனியுங்கள்.

"ஸ்திரீ சர்ப்பத்தைப் பார்த்து: நாங்கள் தோட்டத்திலுள்ள விருட்சங்களின் கனிகளைப் புசிக்கலாம்;ஆனாலும், தோட்டத்தின் நடுவில் இருக்கிற விருட்சத்தின் கனியைக் குறித்து, தேவன்: நீங்கள் சாகாதபடிக்கு அதைப் புசிக்கவும் அதைத் தொடவும் வேண்டாம் என்று சொன்னார் என்றாள்" (ஆதியாகமம் 3:2,3).

இவளுக்கு போதனை கிடைத்திருக்கிறது, சில காரியங்கள் திட்டவட்டமாக தெரிகிறது.2-ஆம் அதிகாரத்தின்படி பார்த்தால் தேவன் ஆதாமைத்தான் முதலில் உண்டாக்குகிறார்.அவனை ஒரு தோட்டத்தில் வைக்கிறார்.'பண்படுத்தி, காத்துக்கொள்' என்று அவனுக்குinstructions-ஐ கொடுக்கிறார்.அதுமட்டுமல்லாமல், இதைப் புசிக்கலாம், இதைப் புசிக்கக்கூடாது என்று சொல்லி அந்த கட்டளையையும் அவனுக்குத்தான் கொடுக்கிறார்.ஏவாள் அங்கு இல்லை,அவளுக்கு எந்த கட்டளையும், போதனையும் கொடுக்கப்படவில்லை.அவள் அதன் பிறகுதான் உண்டாக்கப்படுகிறாள்."கர்த்தர் இப்படியெல்லாம் சொல்லியிருக்கிறார், இதைச் செய்யாதே, இதைச் செய்" என்று இவன்தான் அவளுக்குச் சொல்ல வேண்டும்.கர்த்தர் ஆதாமை ஒரு தலைவனாகவைத்துவிட்டார்.முதலில் இவனை உண்டாக்கி, அங்கு வைத்து போதனைகளைக் கொடுக்கிறார்.அதன் பிறகுதான் இவனுக்கு மனைவியைக் கொண்டுவந்து தருகிறார்.ஆக, இவளுக்கு போதனை கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.ஏனென்றால் அவள் பிசாசிடம், "நாங்கள் தோட்டத்திலுள்ள விருட்சங்களின் கனிகளைப் புசிக்கலாம்.ஆனாலும், தோட்டத்தின் நடுவில் இருக்கிற விருட்சத்தின் கனியைக் குறித்து, தேவன்: நீங்கள் சாகாதபடிக்கு அதைப் புசிக்கவும் அதைத் தொடவும் வேண்டாம் என்று சொன்னார்"என்கிறாள். தேவன் தோட்டத்தின் நடுவில் இருக்கிற நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனியைப் புசிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னதைப் பற்றிச் சொல்லுகிறாள்.அப்படிச் சொல்லும்போது ஒரு தவறு நடக்கிறது.அது அவளுக்கு போதனை சரியாக விளங்கவில்லை அல்லது போதனைசரியாக போதிக்கப்படவில்லை என்பதைக் காண்பிக்கிறது.தேவன் அதைத் தொடவும் வேண்டாம் என சொன்னார் என்று அவள் சொல்லுகிறாள்.ஆனால் தேவன் அப்படிச் சொல்லவில்லை.கர்த்தர் கொடூரமானவர் போலவும், அவர் எதையோ நம்மிடமிருந்து விலக்கி வைத்து விட்டு, இதை தொடக்கூட கூடாது என்று சொன்னது போலவும் அவளுக்குள்ளேயே ஏதோ ஒரு சிறிய விஷம் வந்துவிட்டது. கர்த்தர் நம்மிடமிருந்து எதையோ விலக்கி வைக்கிறாரோ, ஏதோ ஒரு நல்ல காரியத்தை நமக்கு நடக்காமல் அவர் தடுத்து விடுகிறாரோ என்கிற விஷத்தை பிசாசானவன் அவளுக்குள் போட்டுவிட்டான். தேவன், "நீ அதைப் புசிக்கும் நாளிலே சாகவே சாவாய்" என்று சொன்னார்.ஆனால் அவள் அதை மிகைப்படுத்தி, "நீங்கள் சாகாதபடிக்கு அதைப் புசிக்கவும் அதைத் தொடவும் வேண்டாம் என்று தேவன் சொன்னார்" என்று சொல்லுகிறாள்.இது போதனை சரியாக கொடுக்கப்படவில்லை என்பதைக் காண்பிக்கிறது.

போதனை சரியாக தெரிய வேண்டும், அதை சரியாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும்."சத்தியத்தை அறிவீர்கள், சத்தியம் உங்களை விடுதலையாக்கும்"(யோவான் 8:32) என்று இயேசு சொன்னார்.பிசாசானவன் இயேசுவை வனாந்திரத்திலே சோதித்தபோது, "உப்பரிக்கையின் மேலிருந்து கீழே தாழக் குதியும். தேவதூதர்கள் உம்மை ஏந்திக்கொண்டு போவார்கள்"(மத்தேயு 4:6) என்று சொல்லி சங்கீதம் 91-ஐ மேற்கோள் காட்டுகிறான்.இயேசு கீழே விழுந்து சாக வேண்டுமென்று அவன் திட்டம்போட்டு இப்படிச் சொல்லுகிறான்.அதற்கு அவர், "உன் தேவனாகிய கர்த்தரைப் பரீட்சை பாராதிருப்பாயாக என்றும் எழுதியிருக்கிறதே"(மத்தேயு 4:7)என்கிறார்.பிசாசு ஒரு வசனத்தை தவறாக திரித்துச் சொல்லுகிறான்.இயேசு அவனிடம், "இப்படியும் எழுதியிருக்கிறதே" என்கிறார். அந்த அளவிற்கு வசனம் தெரிய வேண்டும். ஆகவேதான் போதனையை நன்றாக கேட்க வேண்டும்.

ஏவாளுக்கு சரியாக போதிக்கப்படவில்லை, அவள் சரியாக விளங்கிக்கொள்ளவில்லை, அங்கு ஏதோ ஒரு பிரச்சனை. ஆக மொத்தத்தில் இந்தப் போதனை அவளுக்கு சரியாகப் போதிக்கப்படாததினால் உண்டான பிரச்சனை என்னவென்றால், கர்த்தர் நல்லவர் என்பதையே சந்தேகப்படுகிற அளவிற்கு "அவர் விலக்கப்பட்ட விருட்சத்தின் கனியைத் தொடவும் கூடாது, புசிக்கக்கூடாது. அப்படிச் செய்தால் செத்து விடுவாய் என்று சொல்லிவிட்டார்"என்று சொல்லுகிறாள்.அப்பொழுது சர்ப்பம் ஸ்திரீயை நோக்கி: "நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை" (ஆதியாகமம் 3:4)என்று சொல்லுகிறது. இது மிகப்பெரிய பொய்.கர்த்தர், "நீ சாகவே சாவாய்" என்று சொன்னார்.பிசாசு அதே language-ஐ பயன்படுத்தி, "நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை" என்கிறான்.இவர்கள் இவ்வளவு பெரிய தோட்டத்தில் நன்றாக இருக்கிறார்களே, இவர்களை எப்படியாவது அழித்துவிட வேண்டும் என்று அவன் தீர்மானம் பண்ணிவிட்டான்.பிசாசு பாவம் செய்யும்படி ஜனங்களை ஏவுகிறான்.அவன் இரண்டு கொம்புகளையும், ஒரு வாலையும் வைத்துக்கொண்டு வரமாட்டான்.அவன் அப்படி வருவான் என்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தோம் என்றால், நாம் ஏமாற்றமடைந்து விடுவோம்.அவன் ஒரு நண்பனாக வருவான், சில நேரங்களில் கிறிஸ்தவ நண்பனாகவே வருவான்.அப்படி வந்து, "எல்லாரும் செய்வதைத்தானே நாமும் செய்கிறோம்,இதை தேவன் பார்ப்பார் என்று நீ பயப்படுகிறாயா?அவர் பார்க்கமாட்டார், நீ சாகவே சாகமாட்டாய், நீ தாராளமாக அதைச் செய்யலாம், ஒன்றும் ஆகாது, அதைச் செய்யாதவர் எவரும் இல்லை" என்று சொல்லுவான்.அவன் சொல்லுவதின்படி செய்தால் தோட்டத்தையே இழக்கப்போகிறோம், தேவன் கொடுத்த எல்லா ஆசீர்வாதத்தையும் இழக்கப்போகிறோம் என்று அர்த்தம்.பிசாசு, "நீ செய்வது யாருக்கும் தெரியாது, இரகசியமாக நாம் இதைச் செய்துவிடலாம்" என்று சொல்லித் தருகிறான்.அவன், "நீங்கள் சாகவே சாவதில்லை" என்கிறான்.அடுத்த வசனத்தில், "நீங்கள் இதைப் புசிக்கும் நாளிலே உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும் என்றும், நீங்கள் நன்மை தீமை அறிந்து தேவர்களைப்போல் இருப்பீர்கள் என்றும் தேவன் அறிவார் என்றது" (ஆதியாகமம் 3:5) என்று வாசிக்கிறோம்.

நன்மை தீமை அறிவது என்றால் என்ன? சிலர்,"கனியைப் புசித்தவுடன் எது நல்லது, எது கெட்டது என்று நாம் தெரிந்துகொள்வோம், ஆகவேதான்நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனி என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது" என்று அர்த்தம் புரிந்துகொள்கிறார்கள். இது தவறு.எது நன்மை, எது தீமை என்று ஏற்கனவே இவர்களுக்கு நன்றாக தெரியும்.இவர்கள் தேவனுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிந்து சரியாக இருந்தால் எது நல்லது, எது கெட்டது என்பதை அவர் சொல்லிக் கொடுப்பார்.நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனி என்றால் என்ன அர்த்தம்?நன்மை எது, தீமை எது என்று அறிய வைக்க சக்தியுள்ள கனி அல்ல அது.எது நன்மை, எது தீமை என்பதை தேவன் எனக்குச் சொல்ல வேண்டாம், வேறு எவரும் அதைச் சொல்ல வேண்டாம்,அதை தீர்மானிக்கிற உரிமையை நானே எடுத்துக்கொள்கிறேன் என்பதுதான் அதன் அர்த்தம். கர்த்தர் ஆயிரக்கணக்கான விருட்சங்களை வைத்து, "நீ எல்லாவற்றையும் புசிக்கலாம், ஆனால் இந்த ஒரு மரத்தின் கனியை மட்டும் புசிக்காதே" என்று சொன்னார்.ஏன் இதை புசிக்க வேண்டாம் என்கிறார்?அவன் அந்த கனியைப் புசிக்காதிருக்கிற வரைக்கும்தனக்கு மேல் ஆண்டவர் ஒருவர் இருக்கிறார் என்பதை காண்பிக்கிறான்.எல்லா வசதியையும் ஏற்படுத்திக் கொடுத்ததும், என்னை ஆசீர்வதித்ததும்அவர்தான்,நான் அவருக்கு கீழ்ப்படிந்து வாழுகிறேன் என்பதை ஒவ்வொரு நாளும் அவன் காண்பிக்க வேண்டும். எப்படி காண்பிக்க வேண்டும்?எல்லா மரத்தின் கனியையும் புசிக்கலாம், ஆனால் இந்த ஒரு மரத்தின் கனியைப்புசிக்காமல் இருக்க வேண்டும்.நீ இதைப் புசிக்காமல் இருக்கிற வரைக்கும் நான் உனக்கு ஆண்டவராய் இருக்கிறேன், என் வார்த்தையின்படி தான் நீ நடக்கிறாய் என்பதை காண்பிக்கிறாய். ஆனால்நான் புசிக்கக்கூடாது என்று சொன்னதை என்றைக்கு புசிக்கிறாயோ அன்றைக்கு நான் உனக்கு ஆண்டவர் இல்லை என்று நீ அறிவித்து விடுகிறாய்,நீ என்னிலிருந்து பிரிந்து போய்விடுகிறாய் என்று தேவன் சொல்லிவிட்டார். அதுதான் அந்த கனியினுடைய சாராம்சம்.தேவன் அந்த கனியைப் புசிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னது அந்த கனியில் ஏதோ விஷம் இருக்கிறது என்று அல்ல. மனுஷன் தனக்கு கீழ்ப்படிகிறான் என்பதற்கு அடையாளமாக தேவன் அதை வைத்தார். "நீ அதைப் புசிக்காதே" என்கிறார்.பிசாசானவன் அதை புசிக்கச் சொல்லித்தான் மனுஷனை சோதிக்கிறான்.அதைப் புசிப்பது என்றால் என்ன?தேவனுக்கு கீழ்ப்படியாமல் நான் சொல்லுவதற்கு கீழ்ப்படி, அவருடைய வார்த்தையின்படி செய்யாதே, நான் சொல்லுவதின்படி செய், அவருடைய வார்த்தைக்கு மீறு, அவருக்கு எதற்கு உன்மேல் அதிகாரத்தைக் கொடுக்கிறாய் என்பதுதான் அதைப் புசிப்பது,அது பாவம்.

சிலர், "கிறிஸ்தவர்கள் பாவி, பாவி என்று சொல்லுகிறார்களே" என்கிறார்கள்.பாவம் என்றால் என்னவென்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.தேவனுடைய கட்டளையை மீறுவது, அவருக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போவது, அவரை நம்முடைய ஆண்டவராக அங்கீகரிக்காமல் இருப்பது, அவர் என்ன சொல்லுவது நான் என்ன கேட்பது என்று இருப்பது, எது நல்லது, எது கெட்டது என்பதை நான் தீர்மானித்துக் கொள்கிறேன், அதற்கு எனக்கு உரிமை உண்டு, எனக்கு அறிவு இருக்கிறது என்பதுதான் பாவம். இதுதான் அங்கு நடந்தது.அவர்களுடைய கண்கள் திறக்கப்பட்டது.மனுஷன் நன்மை தீமை அறியத்தக்கவனானான் என்று சொல்லித்தான் தேவன் அவனை வெளியே அனுப்புகிறார்.ஏனென்றால் அவன் ஜீவவிருட்சத்து கனியைப் புசித்துவிடக்கூடாது என்பதற்காக அப்படிச் செய்கிறார்.இனிமேல் எது நன்மை, எது தீமை என்பதை இவன் தெரிந்தெடுத்துக் கொள்வேன் என்கிறான்.இவன் நம்முடைய வார்த்தையின்படி வாழப்போவதில்லை.இவன் தன்னுடைய இஷ்டப்படி வாழப்போகிறேன் என்கிறான்.இவன் தன்னை கடவுளாக்கிக் கொண்டான் என்று தேவன் சொல்லுகிறார்.தேவன் எவ்வளவு பெரிய சுதந்திரத்தை மனுஷனுக்குத் தந்தார் என்பதைக் கவனியுங்கள்.அவ்வளவு மரத்தின் கனிகளைவைத்து, எல்லாவற்றையும் புசித்து, அனுபவி என்கிறார்.அவனுக்கு ஒரே ஒரு கட்டளையைத்தான் கொடுத்தார்.நான் சொல்லுகிற இந்த மரத்தின் கனியை மட்டும் புசிக்காதே என்கிறார்.இதுதான் கட்டளை, வேறெதுவும் சொல்லவில்லை.இந்த ஒரு கட்டளைக்குள் எல்லா கட்டளையும் அடங்கியிருக்கிறது.பத்து கட்டளைகள் எல்லாம் இதற்குள் வந்துவிடுகிறது.வேதத்தில் அதற்கு பிறகு சொல்லப்பட்ட அத்தனை கட்டளைகளும் இதற்குள் அடங்கியிருக்கிறது.

கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் சாராம்சம் என்ன?நான் தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு அதன்படி நடக்கிறேன்;அவர் என்ன சொல்லுகிறாரோ அதன்படி செய்கிறேன்; எனக்கு எது நல்லது, எது கெட்டது என்பதை தெரிந்துகொள்ளதேவனுடைய வார்த்தைக்குச் செல்கிறேன்.அவருடைய வார்த்தைஎன்ன சொல்லுகிறது என்பதின்படி நான் செய்யப்போகிறேன் என்பதுதான்.நாம் அதன்படி செய்யும் வரை வாழ்க்கை ஏதேன் தோட்டம் போன்றும்,பாலும் தேனும் ஓடுகிற நலமும் விசாலமுமான தேசம் போன்றும் இருக்கும்.நாம் அவருடைய வார்த்தையைக் கேட்டு செய்கிற வரைக்கும் பரலோகம் போன்று நம்முடைய வாழ்க்கையை ஆக்கித் தருகிறேன் என்கிறார்;கீழ்ப்படிந்து நட என்கிறார்.கீழ்ப்படிந்து நடந்தால் என்ன நடக்கும் என்பதைச் சொல்லுகிறார். உபாகமம் 28-ஆம் அதிகாரத்தில் அதை வாசிக்கிறோம்:"நீ வருகையிலும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பாய், நீ போகையிலும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பாய்.நீ பட்டணத்திலும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பாய்; வெளியிலும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருப்பாய்.கர்ப்பத்தின் கனியிலும், நிலத்தின் கனியிலும், ஆடு, மாடுகளின் கனியிலும் பெருக்கமும், ஆசீர்வாதமும் உண்டாயிருக்கும்.உனக்கு விரோதமாய் வருகிறவர்கள் ஒரு வழியாய் வந்து, ஏழு வழியாய் ஓடிப்போவார்கள்.நீ மாப்பிசைகிற தொட்டி ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கும்.நீ கடன் வாங்காதிருப்பாய், கடன் கொடுப்பாய்.கீழாயிராமல் மேலாக மாத்திரம் இருப்பாய்.வாலாயிராமல் தலையாய் இருப்பாய்".என்னுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிந்தால் உன்னுடைய வாழ்க்கை இப்படித்தான் இருக்கும் என்கிறார்.நான் சொல்லுகிறபடி நட என்பதுதான் subject.என்னுடைய வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படி, நான் சொல்லுகிறதைக் கவனி, என்னை ஆண்டவராக ஏற்றுக்கொள், நான் உனக்கு மேல் இருக்கிறேன் என்பதை மறந்துவிடாதே, அதன்படி செய் என்கிறார்.அதுதான் அதனுடைய சாராம்சம்.ஆனால் பிசாசு, "நீங்கள் சாகவே சாகமாட்டீர்கள்.நீங்கள் அதைப் புசிக்கலாம்.நீங்கள் அதைப் புசித்தால் உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும், நீங்கள் தேவனைப் போலாகி விடுவீர்கள், நன்மை தீமை அறியத்தக்கவர்களாகி விடுவீர்கள்" என்கிறான்.நன்மை தீமை அறிவது என்றால் என்ன?நன்மை எது, தீமை எது என்பதை நான் தீர்மானம் செய்துகொள்கிறேன், இனிமேல் எனக்கு அதைச் சொல்லதேவனுக்கும் உரிமை கிடையாது, வேறு எவனுக்கும் உரிமை கிடையாது.அதை நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன் என்பதுதான் பாவம்.ஆகவேதான் இன்றைக்கு அநேகர் வேதவசனத்தை நம்புவதில்லை, இப்படிப்பட்ட பிரசங்கங்களைக் கேட்பதில்லை.அவர் என்ன சொல்லுவது, நான் என்ன கேட்பது, நாம் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்று இவர் தான் சொல்லுவாரா, எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்று வேதம்தான் சொல்லியிருக்கிறதா, நான் எப்படி வேதத்தை நம்புவது என்று சொல்லுகிற ஆட்கள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்றால், எனக்கு அறிவு இருக்கிறது, மூளை இருக்கிறது, நான் செய்துகொள்ளுகிறேன்;என் பணம், என் அறிவு, என் உயிர், என் உடல், நான் என்ன வேண்டுமானாலும் செய்துகொள்வேன்;கடவுள் என்ன சொல்லுவது, அவர் இருக்கிறாரோ, இல்லையோ என்றுகூட எனக்குத் தெரியாது;நான் நினைத்தபடி நான் செய்துகொள்வேன் என்று சொல்லுவதைத்தான் 'பாவம்' என்றும், இப்படி வாழுகிறவர்களைத்தான் 'பாவிகள்' என்றும் சொல்லுகிறோம். இதை நன்றாக புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

பிசாசு அவர்களுக்கு இப்படிச் சொல்லித் தந்து, அதனால்என்ன நடக்கிறது என்பதைஆதியாகமம் 3:6-இல் வாசிக்கிறோம்.

"அப்பொழுது ஸ்திரீயானவள், அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லதும், பார்வைக்கு இன்பமும், புத்தியைத் தெளிவிக்கிறதற்கு இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமுமாய் இருக்கிறது என்று கண்டு, அதின் கனியைப் பறித்து, புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான்".


அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லதா?ஆம் நல்லது.அது பார்வைக்கு இன்பமானதா?ஆம்.கர்த்தர் எல்லாவற்றையும் அழகாக உண்டாக்கினார்.அவர்தான் அழகை உண்டாக்கினார்.அவர் எல்லாவற்றையும் புசிப்புக்காக நல்லதாகவும், பார்வைக்கு இன்பமாகவும் உண்டாக்கினார்.இதை 'half truth' என்று சொல்லுவார்கள்.பிசாசு சொல்லிக் கொடுக்கிற எதிலுமே பாதி கொஞ்சம் சத்தியம் இருக்கும், ஆனால் மீதிதான் விஷம்.இந்த விஷம் கொன்றுவிடும்.அந்த விருட்சம் புசிப்புக்கு நல்லது என்பதும், பார்வைக்கு இன்பமானது என்பதும் உண்மைதான்.ஆனால் அதற்கு வருகிற subject தவறானது.அது புத்தியைத் தெளிவிக்கிறதற்கு இச்சிக்கப்படத்தக்க விருட்சமாய் இருக்கிறது என்று ஏவாள் காண்கிறாள்."நீ இந்த விருட்சத்தைப் புசித்தால், இது உன் புத்தியை தெளிவித்து விடும்" என்று கர்த்தர் சொன்னாரா?கிடையாது.அவர்,"இந்த விருட்சத்தைப் புசிக்காதே" என்று சொன்னார்.ஆனால் பிசாசு, "நீங்கள் இதைப் புசித்தால் தான் அதன் பிறகு உங்களுக்கு அறிவே உண்டாகும், உங்கள் கண்கள் திறக்கப்படும்"என்கிறான்.சில உண்மைகளோடு இந்த காரியங்களையும் சேர்த்து விடுகிறான்.ஏவாள் அதை நம்புகிறாள், கனியைப் பறித்து, புசித்து, தன் புருஷனுக்கும் கொடுத்தாள்; அவனும் புசித்தான்.அவன் அங்கேயே தான் நின்றிருந்திருக்கக்கூடும்.ஆதியாகமம் 3:7-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"அப்பொழுது அவர்கள் இருவருடைய கண்களும் திறக்கப்பட்டது; அவர்கள் தாங்கள் நிர்வாணிகள் என்று அறிந்து, அத்தியிலைகளைத் தைத்து, தங்களுக்கு அரைக்கச்சைகளை உண்டுபண்ணினார்கள்".

அவர்களுடைய கண்கள் திறக்கப்பட்டு விட்டது.எந்த விதத்தில் கண்கள் திறக்கப்பட்டது?இதுவரை அவர்கள் நிர்வாணிகளாய் இருந்தார்கள், ஆனால் ஒருவரைப் பற்றி ஒருவர் வெட்கப்படவில்லை.ஆதியாகமம் 2:25-இல், "ஆதாமும் அவன் மனைவியுமாகிய இருவரும் நிர்வாணிகளாயிருந்தும், வெட்கப்படாதிருந்தார்கள்" என்று வாசிக்கிறோம். அப்படி இருந்தவர்களுக்கு இப்போது வெட்கம் தெரிகிறது.அது என்னாயிற்று என்று பிறகு சொல்லுகிறேன்.ஆதியாகமம் 3:8-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"பகலில் குளிர்ச்சியான வேளையிலே தோட்டத்தில் உலாவுகிற தேவனாகிய கர்த்தருடைய சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள்.அப்பொழுது ஆதாமும் அவன் மனைவியும் தேவனாகிய கர்த்தருடைய சந்நிதிக்கு விலகி, தோட்டத்தின் விருட்சங்களுக்குள்ளே ஒளித்துக்கொண்டார்கள்".

கர்த்தருடைய சத்தத்தைக் கேட்டு இவர்கள் ஒளிந்துகொண்டார்கள்.அவர் வழக்கமாக அங்கு வருவார், இவர்களோடு பேசுவார்.இப்போது அவர் வரும்போது ஒளிந்துகொண்டார்கள்.ஆதியாகமம் 3:9-ஆம் வசனத்தை வாசிப்போம்.

"அப்பொழுது தேவனாகியகர்த்தர்ஆதாமைக் கூப்பிட்டு: நீ எங்கே இருக்கிறாய் என்றார்".

தேவன் ஆதாமிடம், "நீ எங்கே இருக்கிறாய்" என்று கேட்கிறார்.அதற்கு அவன், "ஆண்டவரே, நான் இங்கு இருக்கிறேன், நான் இப்படி ஒரு தவறு செய்துவிட்டேன், நீர் எதைப் புசிக்கக்கூடாது என்று சொன்னீரோ அதைப் புசித்துவிட்டேன், ஏதோ நடந்துவிட்டது.அது என்னவென்று எனக்கு சரியாக விளங்கவில்லை.என் வாழ்க்கையே கெட்டுப்போய் விட்டது போன்று இருக்கிறது.திடீரென்று நாங்கள் நிர்வாணிகள் என்று உணர்ந்து, வெட்கமும், அவமானமும், பயமும் உள்ளே புகுந்துவிட்டது.ஏதோ சில வித்தியாசங்கள் வந்துவிட்டது.எனக்கு அது என்னவென்று தெரியவில்லை.ஆண்டவரே, எனக்கு உதவி செய்யும். நான் பாவி, நான் பாவம் செய்துவிட்டேன், உமக்கு விரோதமாய் செய்துவிட்டேன், நீர் எனக்கு எவ்வளவோ நல்லதெல்லாம் செய்தீர், நான் கேட்காமல் போய்விட்டேனே!" என்று சொல்லியிருந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் அவன் அப்படிச் சொல்லவில்லை.ஆதியாகமம் 3:10-ஆம்வசனத்தைக் கவனிப்போம்.

"அதற்கு அவன்: நான் தேவரீருடைய சத்தத்தைத் தோட்டத்திலே கேட்டு, நான் நிர்வாணியாயிருப்பதினால் பயந்து, ஒளித்துக்கொண்டேன் என்றான்".

அவன், எதினால் இப்படி ஆனது என்று சொல்லவில்லை, மாறாக என்ன ஆனது என்று மட்டும் சொல்லுகிறான்.நான் நிர்வாணியாகி விட்டேன், எனக்கு பயமாக இருக்கிறது என்று பிரச்சனையை மட்டும் சொல்லுகிறான்.இன்றைக்கு கூட ஜனங்கள் மத்தியில் இதைப் பார்க்கலாம்.இது இப்படி ஆகிவிட்டது, அது அப்படி ஆகிவிட்டது என்று சொல்லுவார்கள்.என்னுடைய மனைவி பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அவளுடைய அப்பா வீட்டிற்குச் சென்றுவிட்டாள்.அவள் எப்படி அப்படிச் செல்லலாம்?என்பார்கள்.ஆனால் அவள் ஏன் போனாள் என்பதை மட்டும் சொல்லமாட்டார்கள்.அவள் போனதற்கு ஏதாவது காரணம் இருக்கும்."அவள் போய் விட்டாள், அவளைக் கூப்பிட்டு நீங்கள் கேளுங்கள்"என்று சொல்லுவார்கள்.மனுஷன் தன்னுடைய பிரச்சனையை ஒத்துக்கொள்ளவே மாட்டான்.அது அன்றைக்கே ஆரம்பித்து விட்டது."பிரச்சனையைப் பற்றி பேசாதீர்கள், என்ன ஆகியிருக்கிறது என்று பேசுங்கள், அதைமட்டும் சரிசெய்துகொடுங்கள்"என்று அவர்கள் சொல்லுவார்கள்.மனுஷன், "நான் நிர்வாணியாய் இருக்கிறேன், எனக்கு பயமாக இருக்கிறது, நான் ஒளிந்துகொண்டிருக்கிறேன், எனக்கு வெட்கமும், அவமானமுமாய் இருக்கிறது" என்கிறான்.அதற்கு கர்த்தர் சொல்லுவதைக் கவனியுங்கள்.

"அப்பொழுது அவர்: நீ நிர்வாணி என்று உனக்கு அறிவித்தவன் யார்? புசிக்கவேண்டாம் என்று நான் உனக்கு விலக்கின விருட்சத்தின் கனியைப் புசித்தாயோ என்றார்"(ஆதியாகமம் 3:11).

கர்த்தர் subject-க்கு வந்துவிட்டார்.நீ நிர்வாணி என்று உனக்கு சொன்னது யார்?நான் புசிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னதை புசித்தாயா?என்று நேரடியாக கேள்வி கேட்கிறார்.

சமாரிய ஸ்தீரியின் கதை உங்களுக்குத் தெரியும் அல்லவா!இயேசு பிரயாணத்தினால் இளைப்படைந்தவராய் ஒரு கிணற்றினருகே உட்கார்ந்திருந்தார். அப்பொழுது சமாரிய ஸ்திரீ தண்ணீர் மொள்ள அங்கு வந்தாள்.இயேசுவினுடைய சீஷர்கள் சாப்பாடு வாங்குவதற்குச் சென்றிருக்கிறார்கள், அதற்குள் அவர் இந்த ஸ்திரீயைப் பார்க்கிறார்.இவளுக்கு வாழ்க்கையே பெரிய பிரச்சனையாக இருக்கிறது.ஐந்து பேரை திருமணம் செய்து, ஆறாவதாக ஒருவருடன் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறாள்.அவளுக்கு எதுவுமே workout ஆகவில்லை.வாழ்க்கையில் பிரச்சனை இருக்கிறது.இயேசு அவளைப் பார்த்து, அவளை சரிசெய்யலாம் என்று அவளிடம் பேச வருகிறார்.எப்படி இவளிடம் பேச ஆரம்பிப்பது?எடுத்தவுடனேயே எதையாவது வசனத்தை மேற்கோள் காட்ட முடியாது அல்லவா!ஆகவே இயேசு அவளிடம், "குடிப்பதற்கு தண்ணீர் கொடு" என்று கேட்கிறார்.அதற்கு அவள், "நீர் யூதன், நான் சமாரியன், நம் இருவருடைய இனமும் எப்போதும் சண்டைபோட்டுக் கொள்வார்கள்.உங்கள் டம்ளரில் நாங்கள் குடிக்கமாட்டோம், எங்களுடைய டம்ளரில் நீங்கள் குடிக்கமாட்டீர்கள்.ஒரு டம்ளர் கூட ஒருவரிடம் ஒருவர் வாங்கிக் குடிக்கமாட்டோம்.அப்படிப்பட்ட நீர் எப்படி என்னிடம் தண்ணீர் கேட்கலாம்" என்று கேட்கிறாள்.அதற்கு இயேசு, "நான் கொடுக்கிற தண்ணீரை நீ குடித்தால் உனக்கு தாகமே வராது" என்கிறார்.அதாவது, நான்தான் உனக்கு தண்ணீர் கொடுக்க வந்திருக்கிறேன்.உன்னிடம் ஏன் தண்ணீர் கேட்கிறேன் என்றால், உன்னிடம் சம்பாஷணையை ஆரம்பிக்கிறதற்காக தண்ணீர் கேட்கிறேன்.நான் கொடுக்கிற தண்ணீரை நீ குடித்தால் உன் வாழ்க்கையின் பிரச்சனை தீரும் என்பதுபோல சொல்ல வருகிறார்.அவள், "அது என்ன கிணறு, அது இதை விட விசேஷமான கிணறா?இது யாக்கோபின் காலத்திலே தோண்டின கிணறு.இவ்வளவு நல்ல கிணற்றை வைத்து நாங்கள் பாரம்பரியாக குடித்துக்கொண்டிருக்கிறோம்.நீர் இதை விட நல்ல கிணற்றிலிருந்து தண்ணீர்எடுத்து தருவீரா?அந்த தண்ணீர் எங்கிருந்து வருகிறது?"என்று கேட்கிறாள்.இவள், இதுதான் என்னுடைய பிரச்சனை, என்னுடைய தாகம் தீரும் என்று நீர் சொல்லுகிறீர், என்னுடைய தாகம் தீரவே இல்லை.நான் ஒருவனை திருமணம் செய்தேன், தாகம் தீர்ந்துவிடும் என்று எண்ணினேன்.ஆனால் தாகம் தீரவில்லை.பிறகு இரண்டாவதாக ஒருவனை திருமணம் செய்தேன், தாகம் தீரவில்லை.மூன்றாவதாக ஒருவனை திருமணம் செய்தேன், அப்போதும் தாகம் தீரவில்லை.நான்காவதாக ஒருவனை திருமணம் செய்தேன், தாகம் தீரவில்லை.ஐந்தாவதாக ஒருவனை திருமணம் செய்தேன், தாகம் தீரவில்லை.இப்போது trial basis-இல் ஒருவனுடன் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்.என்னுடைய தாகம் தீரவே இல்லை.என்னுடைய வாழ்க்கை பிரச்சனையாகவே இருக்கிறது.என் உள்ளம் எதையோ தேடிக் கொண்டிருக்கிறது.எனக்கு நிம்மதியும், சமாதானமும் உண்டாகவே இல்லை.இதைத்தான் நான் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்.அந்த subject-ஐ தான் நீர் பேசுகிறீர், என் தாகத்தை தீர்க்கும் அந்த தண்ணீரைத் தாரும் என்று கேட்டிருக்க வேண்டும்.ஆனால் அவள் வேறு எதெல்லாமோ பேசிக் கொண்டிருக்கிறாள்."எந்த கிணறு, மொள்ளுவதற்குக் கூட உம்மிடம் எதுவும் இல்லையே"என்று சொல்லுகிறாள்.இயேசு நேரடியாக subject-க்கு வருகிறார்.ஆதாமிடம், நான் விலக்கின கனியைப் புசித்தாயா?" என்று கேட்டதுபோல அவளிடம், "ஸ்திரீயே, உன் புருஷன் எங்கே?" என்று கேட்கிறார்.இவள் எந்த புருஷனைப் பற்றிச் சொல்லுவாள்.வாழ்க்கை அவ்வளவு பெரிய பிரச்சனை.முதல் திருமணம் செய்து ஏதோ நடந்துவிட்டது.சில நேரங்களில் இப்படி ஆகிறது.நாமும் இன்றைக்கு அநேக காரியங்களை புரிந்துகொள்ள வேண்டியதாய் இருக்கிறது.சில நேரங்களில் தவறான நபரிடம் சிக்கி, கடைசியில் அது விவாகரத்தில் கூட முடியலாம்.இன்றைக்கு அப்படிப்பட்டவர்களை நாம் மனஉருக்கத்தோடு பார்ப்பது மிகவும் அவசியம்.அப்படி ஏதோ நடந்திருக்கிறது.ஒருமுறை விவாகரத்து நடந்தால் அப்படித்தான் எண்ணுகிறோம்.இரண்டாவது திருமணம் செய்து அதுவும் அப்படி ஆகிவிட்டது.அப்போது கூட சரி, ஏதோ இரண்டு திருமணமும் சரியாக பண்ணவில்லை என்று எண்ணுகிறோம்.பிறகு மூன்றாவது திருமணம் செய்து அதுவும் அப்படியே ஆகிவிட்டது.நான்காவது திருமணம் செய்து அதுவும் அப்படியே ஆகிவிட்டது.ஐந்தாவது திருமணம் செய்து, அதுவும் அப்படியே ஆகிவிட்டது.இப்போது தவறு எங்கே இருக்கலாம் என்கிற ஒரு idea நமக்கு லேசாக கிடைக்கிறது.இயேசு அவளிடம், "உன் புருஷன் எங்கே"என்று கேட்கிறார்.பிறகு அவரே அதைச் சொல்லுகிறார்.ஏனென்றால் அவள் சொல்லமாட்டாள்.ஜனங்கள் தங்களுடைய உண்மையான பிரச்சனை என்ன என்பதை ஒத்துக்கொள்ளவே மாட்டார்கள்.

முன்பு ஒருவர் இங்கு வந்து பிரசங்கிப்பார்.இப்போது அவருக்கு வயதாகி விட்டது.அவர் பில்லி கிரஹாமிடம் வேலை செய்தவர்.அவருடைய பெயர் அக்பர் ஹக்.அவர் ஒரு கதையை என்னிடம் சொன்னார்.அதை என்னால் மறக்கவே முடியாது.பில்லி கிரஹாமின் crusade-களில் 1950-60-ஆம் ஆண்டுகளில் இவர் ஆலோசனை கொடுக்கிறவராக (counselor) இருந்தாராம்.இவர் நன்கு படித்தவர், தர்க்கம் பண்ணக்கூடியவர்.இப்படி இவர் இருக்கும்போது இயேசுவை ஏற்றுக்கொள்ள வருகிற சிலர் பல சந்தேகங்களையும், கேள்விகளையும் கேட்பார்கள்.அப்படிப்பட்டவர்களை இவரிடம் அனுப்பிவிடுவார்கள்.ஒருமுறை அப்படி ஒருவரை இவரிடம் அனுப்பியிருக்கிறார்கள்.அந்த நபர் Navy-இல் officer-ஆக இருந்தவர்.அவர், கடவுள் என்று ஒருவர் இருந்தால் உலகத்தில் ஏன் இப்படி நடக்கிறது?அங்கே ஏன் யுத்தம் நடக்கிறது?இங்கே ஏன் ஜனங்கள் சாகிறார்கள்?என்று ஒவ்வொரு கேள்வியாக கேட்டாராம்.அக்பர் ஹக்கும் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் பதில் சொன்னாராம்.இவர் பதில் சொல்லுவதில் மிகவும் திறமை வாய்ந்தவர்.எவரும் திரும்ப மறுத்துப் பேச முடியாத அளவிற்கு பதில் சொல்லுவார்.இப்படிஅந்த நபர்ஒவ்வொன்றாக கேள்வி கேட்க கேட்க அவர்பதில் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாராம்.அவனும் கேள்வி கேட்டுக்கொண்டே இருந்தானாம்.அப்போது இவர், என்ன இவன் இப்படி கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறானே என்று நிறுத்திவிட்டு, "உன் பிரச்சனை என்ன?அதைச் சொல்" என்றாராம்.உடனே அவன் கண்ணீரிலிருந்து தண்ணீர் ஊற்றினதாம்."என்னுடைய மனைவி இரண்டு வாரத்திற்கு முன்பு என்னை விட்டுப் போய்விட்டாள்"என்றானாம்.அப்போது அக்பர் ஹக், "நீ இதை வந்துவுடனேயே சொல்லியிருந்தால், அவள் ஏன் உன்னை விட்டுவிட்டுப் போனாள் என்பதை உனக்குச் சொல்லியிருப்பேன், நீ மிகவும் கடினமான ஆள், பாவம் உன்னை ஆளுகிறது, யார் உன்னோடு வாழுவார்கள், உனக்குள் கெட்ட குணம் இருக்கிறது, தேவன் தான் உன்னை மாற்ற வேண்டும். அதற்குத்தான் இயேசுவும், இரட்சிப்பும், கல்வாரி சிலுவையும்.நீ இந்தப் பிரச்சனையை சொல்லியிருந்தால், நான் உடனே பதிலைச் சொல்லியிருப்பேனே, நீ பிரச்சனையை சொல்லாமல் அவனுக்கு ஏன் வியாதி வந்தது, இவன் ஏன் செத்தான் என்று ஊர் கதையை பேசுகிறாயே, உன் பிரச்சனை என்னவென்று சொல்" என்றாராம். அதுபோலத்தான் ஆதாமும், அவன் நேரடியாக பிரச்சனையைப் பற்றிச் சொல்லவில்லை.ஆனால் கர்த்தரே நேரடியாக பிரச்சனைக்கு வந்து, "நான் விலக்கி வைத்த கனியைப் புசித்தாயா"என்று கேட்கிறார்.அதற்கு அவன் சொல்லும் பதிலைக் கவனியுங்கள்.

"அதற்கு ஆதாம்: என்னுடனே இருக்கும்படி தேவரீர் தந்த ஸ்திரீயானவள் அவ்விருட்சத்தின் கனியை எனக்குக் கொடுத்தாள், நான் புசித்தேன் என்றான்" (ஆதியாகமம் 3:12).

ஆண்டவரே, நான் பெரிய தவறு செய்துவிட்டேன், நீர் அதைப் புசிக்க வேண்டாம் என்று சொன்னீர், ஆனால் நான் புசித்து விட்டேன் என்று அவன் சொல்லியிருக்க வேண்டும்.ஆனால் அவன் பழியை மனைவி மீது தூக்கிப் போடுகிறான்.ஆண்டவரே, இவள் தான் பிரச்சனை, இவள் கொடுத்தாள், நான் புசித்தேன் என்கிறான்.இது எல்லா மனுஷருக்கும் பொருந்தும்.இன்றைக்கு ஜனங்கள் இப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்.ஏன் பிரச்சனை என்று கேட்டால், அவளால் தான் பிரச்சனை, அவள் சரியாகி விட்டால் எல்லாம் சரியாகி விடும் என்கிறார்கள்.ஆதாம் ஏவாளை தவறு சொன்னது மட்டுமல்லாமல், தேவனையே தவறு சொல்லுகிறான்."என்னோடு இருக்கும்படி தேவரீர் கொடுத்த இந்தப் பெண்"என்று சொல்லுகிறான்.இவன் தவறைச் செய்துவிட்டு கடைசியில்,"நீர் கொடுத்த பெண்" என்கிறான்.நான் தவறு செய்தேன், நான் பொறுப்பு எடுத்துக்கொள்கிறேன், ஆண்டவரே, இதற்கு என்ன தீர்வு, எனக்கு உதவி செய்யும் என்று அவன் சொல்லியிருக்க வேண்டும்.ஆனால் அவன் அப்படிச் சொல்லவில்லை.ஸ்திரீயினால் தான் நான் சாப்பிட்டேன் என்கிறான்.தேவன் இதைக் குறித்து ஸ்திரீயிடம் கேட்கும்போது ஸ்திரீ சொல்லும் பதிலைக் கவனியுங்கள்.

"அப்பொழுது தேவனாகியகர்த்தர்ஸ்திரீயை நோக்கி: நீ இப்படிச் செய்தது என்ன என்றார். ஸ்திரீயானவள்: சர்ப்பம் என்னை வஞ்சித்தது, நான் புசித்தேன் என்றாள்" (ஆதியாகமம் 3:13).

ஏவாள், சர்ப்பம் தான் இப்படிச் செய்துவிட்டது என்கிறாள்.அப்போது தான் தேவன் சர்ப்பத்தைப் பார்த்து சபிக்கிறார்.
இப்படித்தான் பாவம் நடந்து, அது இப்படித்தான் உள்ளே பிரவேசித்தது.ஆதாமும் ஏவாளும் தேவனுடைய கட்டளையை மீறினார்கள், அதுதான் பாவம்.பாவம் உள்ளே பிரவேசித்தவுடன் அது விளைவுகளை உண்டாக்குகிறது.பாவம் மரணத்தில் போய் முடியும்.மரணம் என்பது கடைசி.அதற்கு முன்பு அநேக கேடுகள் உள்ளே வருகிறது.நேரடியாக மரணம் வந்தால் சரி முடிந்துவிட்டது என்று போயிருக்கலாம்.ஆனால் அது உயிரை வாங்கித்தான் கடைசியில் மரணம் உண்டாகிறது.பாவம் என்பது அப்படித்தான்.பாவம் உள்ளே வந்துவிட்டது, அதனால் பல கேடான விளைவுகள் உண்டாகிறது.இந்த விளைவுகளைப் பார்க்க வேண்டும்.இதில் ஒரு காரியத்தை உங்களுக்கு காண்பிக்கப் போகிறேன்.கேடான விளைவுகள் வாழ்க்கையின் எல்லா அம்சங்களையும் பாதிக்கிறது.ஆனால் விசேஷமாக அந்த கேடான விளைவுகள் இங்கு சொல்லியிருக்கிறபடி பார்த்தால், அவர்களுடைய வேலையைப் பாதிக்கிறது.அது எல்லாவற்றையும் தொடுகிறது, ஆனால் அதன் ஒட்டுமொத்த விளைவு வேலையின் மீது தெரிகின்றது.தேவனோடு இருக்கிற உறவு போய்விடுகிறது;உள்ளத்தில் இருக்கிற சமாதானம் போய்விடுகிறது;சரீரத்தில் இருக்கிற சுகம் போய்விடுகிறது.ஆனால் அதனுடைய ஒட்டுமொத்த விளைவுகள் வேலையில் தெரிகிறது.ஆக, இங்கே என்ன நடக்கிறது?பெண்ணுக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதை முதலாவது பார்ப்போம்.ஆதியாகமம் 3:16-ஆம் வசனத்தைப் பார்ப்போம்.

"அவர் ஸ்திரீயை நோக்கி: நீ கர்ப்பவதியாயிருக்கும்போது உன் வேதனையை மிகவும் பெருகப்பண்ணுவேன்; வேதனையோடே பிள்ளை பெறுவாய்; உன் ஆசை உன் புருஷனைப் பற்றியிருக்கும், அவன் உன்னை ஆண்டுகொள்ளுவான் என்றார்".

கேடான விளைவுகள் நேரடியாக கொடுக்கப்பட்ட வேலையைப் பாதிக்கிறது.பெண்ணுக்கு இரண்டு வேலைகள் கொடுக்கப்பட்டன.ஒன்று, "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்புங்கள்"என்று தேவன் சொன்னதில் இவள் பெரிய பங்கு வகிக்கிறாள்.ஆகவேதான் தேவன் ஆணென்றும், பெண்ணென்றும் உண்டாக்கினார்.ஏனென்றால் வெறும் ஆணை மட்டும் உண்டாக்கி, அவனைபலுகிப் பெருகு என்று சொன்னால் அவன் எப்படி பலுகிப் பெருக முடியும்?ஒரு பெண் வேண்டும், குடும்பம் உண்டாக வேண்டும்.கணவன், மனைவி என்று இருக்க வேண்டும்.அப்போதுதான் பலுகிப் பெருக முடியும்.ஆக, இவள் அதற்கு உதவ வேண்டியவள், இவள் எப்படி உதவுகிறாள்?பிள்ளைகளைப் பெறுவதின் மூலமாக ஒரு சந்ததியை உண்டாக்க இவள் உதவுகிறாள்.பிள்ளைகளைப் பெற்று, குடும்பங்களை உண்டாக்குவது, சமுதாயங்களை உண்டாக்குவது என்பதிலே பெண்ணினுடைய பங்கு மிகப்பெரிய பங்கு.அதை கேவலமாக எண்ணக்கூடாது.சில பெண்கள், "பிள்ளை பெறுவதுதான் என் வேலையா?" என்கிறார்கள்.ஆம்,அது தேவனுடைய பெரிய நோக்கத்தை நிறைவேற்றுகிற ஒரு வேலை.அதை லேசாக எண்ணக்கூடாது.பிறகு பிள்ளை பிறக்கவில்லை என்றால், எனக்கு ஒரு பிள்ளை கூட பிறக்கவில்லையே என்று அழுவார்கள்.நாம் தேவனுடைய நோக்கங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.தேவன் பெரிய நோக்கத்தோடு அந்த வேலையைக் கொடுக்கிறார்;பலுகிப் பெருகு என்று சொல்லியிருக்கிறார்.பலுகிப் பெருக வேண்டும் என்கிற நோக்கத்தை வைத்திருப்பதால் தான் ஒரு மனைவியைத் தருகிறார்.ஏனென்றால், மனைவி இல்லாமல் பலுகிப் பெருக முடியாது.இப்போது அது பாதிக்கப்படுகிறது.எப்படி பாதிக்கப்படுகிறது?பிள்ளை பெறுகிற விஷயத்தில் பிரச்சனை உண்டாகி விடுகிறது.இன்றைக்கு பிரசவம், பிள்ளை பெறுவது என்றாலே அது ஆபத்தானது என்கிறார்கள்.அதைத் தாண்டி வரவேண்டும்.ஒரு பெண்ணுக்கு அது பெரிய சவால் போன்றிருக்கிறது.அநேகர் பயந்து விடுகிறார்கள், மிரண்டு விடுகிறார்கள்.ஏனென்றால் கர்ப்பம் தரிப்பது, சுமப்பது, பிள்ளை பெறுவது என்பது லேசான ஒரு காரியம் அல்ல. அதனுடைய வேதனை சிலரால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாத அளவிற்கு இருக்கிறது.அப்பேர்ப்பட்ட வேதனை அதில் உண்டாயிருக்கிறது.பிள்ளைகளைப் பெறுவது என்பது தேவன் அவளுக்குக் கொடுத்த வேலை,அது அற்புதமான வேலை. அதற்கென்று அவளை equip பண்ணியிருக்கிறார். அவளுக்கு கர்ப்பப்பையைக் கொடுத்து, பிள்ளையை சுமக்கக்கூடியவளாக, பிள்ளை பெறக்கூடியவளாக, வளர்க்கக்கூடியவளாக அப்படிப்பட்ட ஒரு தன்மையைக் கொடுத்து அவளை உண்டாக்குகிறார். ஏனென்றால் அது தேவன் அவளுக்கு இந்த உலகத்தில் கொடுத்த ஒரு வேலை.இப்பொழுது பாவத்தின் நிமித்தமாக அந்த வேலையை சரியாகச் செய்ய முடியாத நிலையில்ஆகிவிடுகிறாள்.இது எவ்வளவு பெரிய ஒரு பாதிப்பு என்று பாருங்கள்.'வேதனை' என்கிற வார்த்தை ஆதியாகமம் 3:16 இல் வருகிறது. 3:17-இல்'வருத்தம்' என்று வருகிறது. 'வேதனை' என்கிற வார்த்தை திரும்பத் திரும்ப வருகிறது.'வேதனை', 'வருத்தம்' என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கிற அந்த எபிரெய வார்த்தையானது மூன்று முறை தான் வருகிறது.ஆதியாகமம் 5:29-இல் மூன்றாவது முறையாக மறுபடியும் அந்த வார்த்தை வருகிறது.

"கர்த்தர் சபித்த பூமியிலே நமக்கு உண்டான வேலையிலும், நம்முடைய கைகளின் பிரயாசத்திலும், இவன் நம்மைத் தேற்றுவான் என்று சொல்லி, அவனுக்கு நோவா என்று பேரிட்டான்".

நோவா பிறக்கும்போது அவனுடைய தகப்பன் லாமேக்கு அவனுக்கு நோவா என்று ஏன் பேரிட்டான் என இங்கு சொல்லப்பட்டுள்ளது.இவன் மூலமாய் ஒரு relief உண்டாகும் என்கிற நம்பிக்கையில் தான் அவனுக்கு நோவா என்று பெயரிடுகிறான்.ஆக, பாவத்தின் மூலமாக வந்த விளைவு வேலையைப் பாதிக்கிறது.வேலையிலே பெரிய பாரத்தையும், சுமையையும், வேதனையையும், வருத்தத்தையும் உண்டாக்குகிறது.வேலை வருத்தமிக்கதாக, கடினமானதாக மாறிவிடுகிறது.வேலை உண்டாக்குகிற இந்த வலி, வேதனை, வருத்தம் இவற்றிலிருந்து விடுதலை உண்டாகாதா என்கிற ஒரு ஏக்கம் உண்டாகிறது.அந்த ஏக்கத்தைத்தான் நோவா என்கிற பெயர் வெளிப்படுத்துகிறது.ஆக, மனுஷிக்குக் கொடுக்கப்பட்ட முதல் வேலை பிள்ளையைப் பெறுவது.பலுகிப் பெருகு என்கிற தேவனுடைய நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்.இப்போது அந்த வேலையே கெட்டுப்போய் விட்டது.பிள்ளை பெறுவதே பெரிய கஷ்டமாகி விட்டது.

பெண்ணுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இரண்டாவது வேலை என்னவென்றால், அவள் மனுஷனுக்கு உதவியாக இருக்க வேண்டும்; அவனோடு partner போல செயல்பட வேண்டும்.இவள் உதவி செய்கிறவள்.ஒரு சமுதாயத்தையும், ஒரு கலாச்சாரத்தையும் உண்டாக்கக்கூடிய கடமையை தேவன் ஆதாமுக்கும் ஏவாளுக்கும் கொடுத்திருக்கிறார்."எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்"என்று சொல்லுகிறார்.அவனோடு சேர்ந்து ஒரு partner போல கைகோர்த்து எல்லாவற்றையும் ஆண்டு நடத்தக்கூடியவளாக அவள் இருக்க வேண்டும்.1 பேதுரு 3:7-இல், "உங்களோடுகூட அவர்கள் உடன் சுதந்தரவாளிகளாய் இருக்கிறபடியால் அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய கனத்தைச் செய்யுங்கள்" என்று மனைவியைக் குறித்து பேதுரு சொல்லுகிறார். ஆக, மனைவி என்பவள் புருஷனோடுகூட ஒரு உடன் சுதந்தரவாளியாய் இருக்கிறாள்.அப்படித்தான் தேவன் மனைவியை ஏற்படுத்தினார். உலகத்தில்ஒரு பெரிய சமுதாயத்தையும், கலாச்சாரத்தையும் உண்டாக்கக்கூடிய அந்த தரிசனத்திற்கு ஒரு partner தேவை, உதவிக்கு ஒரு ஆள் தேவை, கைகோர்க்கக்கூடிய ஒரு ஆள் தேவை என்று சொல்லித்தான் மனைவியைக் கொடுத்தார். அது அவளுடைய இரண்டாவது வேலை.அந்த வேலையிலும் பிரச்சனை வந்தது. 16-ஆம் வசனத்தின் கடைசியில் அதை இவ்வாறாக வாசிக்கிறோம்:

"உன் ஆசை உன் புருஷனைப் பற்றியிருக்கும், அவன் உன்னை ஆண்டுகொள்ளுவான்"

அநேகர் இந்த வசனத்தை எடுத்துக்கொண்டு, இவள் அவன் மீது ஆசைப்படுவாள், அவன் இவளை நசுக்குவான் என்று தவறாக அர்த்தம் புரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள்.இதை சரியாக புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், இதற்கு பக்கத்திலேயே இன்னொரு இடத்தில் இதே போல சொல்லப்பட்டுள்ளதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார்கள். அதாவது, ஆதியாகமம் 4-ஆம் அதிகாரத்தில் இதே phrase இதே வடிவில் பயன்படுத்தப்படுகிறது.அதை வைத்துதான் இதை நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும்.மோசே இதை எழுதினபோது வேண்டுமென்றே இவ்விரண்டிற்கும் தொடர்பு வர வேண்டும் என்றுதான் இப்படி எழுதினார் என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஏனென்றால் இரண்டு இடங்களிலும் ஒரே மாதிரியாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. ஆதியாகமம் 4:7-ஐ கவனியுங்கள். இது காயீன், ஆபேல் கதை.ஆபேலும், காயீனும் காணிக்கையை கொண்டுவருகிறார்கள்.கர்த்தர் ஆபேலினுடைய காணிக்கையை அங்கீகரித்தார், அதன்மேல் பிரியமாய் இருந்தார்.அவர் காயீனுடைய காணிக்கையை அங்கீகரிக்கவில்லை.உடனே அவனுக்கு எரிச்சல் உண்டாகி விட்டது;அவனுடைய முகநாடி வேறுபட்டு விட்டது.அவனுடைய முகத்தைப் பார்த்தாலே அவனுக்குள் ஏதோ தவறான எண்ணம் வந்துவிட்டது என்று தெரிகிறது.அதனால் தேவன் அவனை எச்சரிக்கிறார்.அதை ஏழாம் வசனத்தில் வாசிக்கிறோம்.ஆறாம் வசனத்தில், "உனக்கு ஏன் எரிச்சல் உண்டாயிற்று?உன் முகநாடி ஏன் வேறுபட்டது" என்று சொல்லி, ஏழாம் வசனத்தில், "நீ நன்மை செய்தால் மேன்மை இல்லையோ?நீ நன்மை செய்யாதிருந்தால் பாவம் வாசற்படியில் படுத்திருக்கும்; அவன் ஆசை உன்னைப் பற்றியிருக்கும், நீ அவனை ஆண்டுகொள்ளுவாய்" என்றார்.அதாவது, ஏன் உனக்கு அவ்வளவு கோபமும், எரிச்சலும் வருகிறது?ஏன் உனக்கு கொலைகார புத்தி வருகிறது?நீ செய்ய வேண்டியதை சரியாகச் செய்.ஆபேல் செய்ய வேண்டியதை சரியாகச் செய்தான், ஆகவேஅவன் கொண்டுவந்த பலியின்மேல் நான் பிரியமாய்இருக்கிறேன். நீயும் போய் சரியாக ஒரு பலியைக் கொண்டுவா, நீ சரியான உள்ளத்தோடு, சரியான அணுகுமுறையோடு வா, நான் உன் மீதும் பிரியமாய் இருப்பேன், இதில் என்ன பிரச்சனை இருக்கிறது, நீ ஏன் கோபப்படுகிறாய், ஏன் தவறு செய்யப் பார்க்கிறாய். கொலை என்கிற பாவம் வாசற்படியில் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது என்று அவனை எச்சரிக்கிறார்.மேலும், "அவன் ஆசை உன்னைப் பற்றியிருக்கும், நீ அவனை ஆண்டுகொள்ளுவாய்" என்கிறார்.தேவன் பாவத்தைத்தான் அப்படிச் சொல்லுகிறார். பாவம் உன் மேல் ஆசைப்படுகிறது; அது உன்னை ஆண்டுகொள்ள தன்னுடைய எண்ணத்தையும், சுபாவத்தையும், புத்தியையும் உனக்குள் திணிப்பதற்கு, அந்த பாவ எண்ணத்தின்படி நீ செயல்பட வேண்டும் என்றும், கொலை செய்துவிட வேண்டும் என்றும் அந்த விதத்தில் உன் மேல் ஆசைப்படுகிறது. அது உன்னை ஆண்டுகொண்டு, உன் மூலமாக வேலையை (கொலையை) நடத்தப் பார்க்கிறது.பாவ புத்தியை உனக்குள் நுழைக்கப் பார்க்கிறது. நீ பாவ எண்ணத்தின்படி செயல்பட வேண்டுமென்று உன்னை influence பண்ண பார்க்கிறது,அது காத்துக்கொண்டிருக்கிறது, உன்மேல் விருப்பமாக இருக்கிறது, உன்னை தன்னுடைய ஆளாக்கிக்கொள்ள வேண்டுமென்று பார்க்கிறது. ஆனால் நீ அந்த பாவத்தை ஆண்டுகொள், அதை மேற்கொள் என்று எச்சரிக்கிறார்.

இதே அர்த்தத்தில் தான் ஆதியாகமம் 3:16-இன் கடைசிப் பகுதியையும் வியாக்கியானம் பண்ண வேண்டுமென்று சொல்லுகிறார்கள். அங்கு, "உன் ஆசை உன் புருஷனைப் பற்றியிருக்கும், அவன் உன்னை ஆண்டுகொள்ளுவான்" என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இது ஆதியாகமம் 4:7-ஐ போன்றே இருக்கிறது. ஆதியாகமம் 4:7-இல், "அவன் ஆசை உன்னைப் பற்றியிருக்கும், நீ அவனை ஆண்டுகொள்ளுவாய்" என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. இரண்டு வசனத்திலும் வார்த்தைகள் ஒரே நடையில் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.அது மிகவும் முக்கியம் என்றும், வேண்டுமென்றே அப்படிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது என்றும், ஏனென்றால் இதனுடைய அர்த்தம் தான் அங்கு வரும் என்றும் சொல்லுகிறார்கள். பாவம் எப்படி காயீனை ஆண்டுகொண்டு, பாவத்தைச் செய்ய அவனை தூண்ட நினைக்கிறதோ, தன்னுடைய எண்ணத்தின்படி அவன் செய்ய வேண்டுமென்று விரும்புகிறதோ, அவன்மேல் ஆசைப்படுகிறதோ, அதுபோலத்தான் அங்கு மனுஷி புருஷன் மீது ஆசைப்படுகிறாள். அந்த ஆசை நல்ல விதத்தில் அல்ல, அவள் தன்னுடைய influence-ஐ அவன் மீது உபயோகப்படுத்தி, தன்னுடைய விருப்பத்தின்படி அவன் செய்ய வேண்டுமென்றும், தன்னுடைய எண்ணத்தின்படி அவன் நடந்துகொள்ள வேண்டுமென்றும் சொல்லி, அங்கே தன்னுடைய ஆதிக்கத்தைச் செலுத்த ஆசைப்படுகிறாள். இப்போது குடும்ப உறவிலே பெரிய கோளாறு ஏற்பட்டு விட்டது.இரண்டு பேரும் ஒன்றாக சேர்ந்து எல்லாவற்றையும் ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று தேவன் சொன்னார்.ஆனால் இப்பொழுது ஸ்திரீ புருஷனை ஆண்டுகொள்ளப் பார்க்கிறாள்.பெண்களுக்கு ஒரு வல்லமை இருக்கிறது.அது என்னவென்றால், influence.ஆண், "நான் அடித்தால் நீ அங்குபோய் விழுவாய்" என்கிறான்.ஏனென்றால் தன்னுடைய கையில் பலம் இருக்கிறது என்று அவனுக்கு அதில் நம்பிக்கை இருக்கிறது.பெண், "நான் அடிக்கமாட்டேன், நான் நினைத்தாலே உன்னை என்ன செய்வேன் பார், நான் நினைத்தே உன்னை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கிவிடுவேன்" என்கிறாள். ஏனென்றால் அவனை influence பண்ணி, தன்னுடைய விருப்பத்தின்படி காரியங்களைச் செய்ய வைக்கமுடியும் என்கிற ஒரு நம்பிக்கை அவளுக்குள் இருக்கிறது. அதுதான் influence power.ஆணுடைய வல்லமை சரீரப்பிரகாரமான வல்லமை, பெண்ணுக்கு influence power இருக்கிறது.கர்த்தர் அதை நல்ல காரியத்திற்காகத்தான் கொடுத்திருக்கிறார்.தேவன் இரண்டு பேருக்கும் இரண்டு விதமான வல்லமையைக் கொடுத்திருக்கிறார்.பெண்ணுக்கு ஏன் influence power கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றால், அவள் தன்னுடைய பிள்ளைகளை ஆவிக்குரிய விதத்தில் influence பண்ணலாம். ஒரு நல்ல தாய் ஒரு குடும்பத்தில் இருந்தால் அந்த குடும்பம் மிகவும் சிறப்பாக இருக்கும்.ஏனென்றால், அவளுடைய influence-இல் இருப்பதால் அவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கும்.அதெல்லாம் உண்மைதான்.தேவன் அதை நல்ல காரியத்திற்காக கொடுத்திருக்கிறார்.இப்போது பாவம் வந்துவிட்டதால் அவளுடைய influence-ஐ தவறான விதத்தில் பயன்படுத்தப் பார்க்கிறாள்.இந்த influence-ஐ வைத்து அவனை அடக்கி ஆளலாம் என்று எண்ணுகிறாள்.அடக்கி ஆளலாம் என்று அவள் எண்ணுகிறபோது இவன் அவளை ஆண்டுகொள்ளுகிறான்.இவனுடைய reaction எப்படி இருக்கிறது என்றால், நீ என்னை அடக்கி ஆள பார்க்கிறாயா, நான் உன்னை நசுக்குகிறேன், மிதிக்கிறேன், உன்னை எப்படி ஒன்றுமில்லால் ஆக்க வேண்டுமோ அப்படி ஆக்குகிறேன் என்கிறான். இப்போது equation போய்விட்டது.

முதலில் இருவரும் நிர்வாணிகளாய் இருந்தார்கள், ஆனால் வெட்கப்படாதிருந்தார்கள் என்று ஆதியாகமம் 2:25-இல் வாசிக்கிறோம். இருவரும் நிர்வாணிகளாயிருந்தும், வெட்கப்படாதிருந்தார்கள் என்பது வெறும் சரீரப்பிரகாரமான நிர்வாணத்தையும், அதன் மூலமாக வெட்கம் உண்டாகவில்லை என்பதையும் குறிக்கவில்லை. அது அதைவிட மேலான காரியத்தைக் குறிக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.அது வெறும் சரீரப்பிரகாரமான நிர்வாணம் அல்ல, அவர்கள் இருவருக்கும் மத்தியிலே அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு ஐக்கியம் இருந்தது.அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பூரணமாய் நம்பினார்கள், ஒருவரைக் குறித்து இன்னொருவர் பயப்படவில்லை,ஒருவருக்கொருவர் தங்களை திறந்து கொடுத்தார்கள்.அவர்களுக்குள் எந்த ஒளிவு மறைவு இல்லாமல் வாழ்ந்தார்கள்.ஆனால் இப்போது ஒளிவு மறைவு உண்டானது; ஒருவர் மேல் ஒருவருக்கு நம்பிக்கை இல்லை. பாவம் திருமண உறவிலே ஒரு பெரிய கேட்டை உண்டாக்கி,இருவரும் partner-ஆக வேலை செய்து, அவள் இவனுக்கு உதவியாக இருந்து, இரண்டு பேரும் சேர்ந்து சாதிக்க முடியாத ஒரு நிலைக்கு குடும்ப வாழ்க்கையை கொண்டுவந்துவிட்டது. மனுஷியினுடைய வாழ்க்கையில் இரண்டு காரியங்கள் பாதிக்கப்பட்டு விட்டது.ஒன்று புருஷனோடு அவளுக்கு இருக்கிற உறவு.இன்னொன்று, பிள்ளைகளைப் பெற வேண்டிய அவளுடைய வேலை.இந்த இரண்டு காரியங்களிலும் பாதிப்பு ஏற்பட்டு விட்டது.கர்த்தர் அவளுக்கு இரண்டு வேலைகளைத்தான் கொடுத்தார்.இவை அவளுடைய வாழ்க்கையில் மிகவும் முக்கியமான வேலைகள்.ஒன்று, அவள் தன்னுடைய கணவனுக்கு உதவியாக இருக்க வேண்டும், இரண்டு பேரும் கைகோர்த்து தேவனுக்கென்று பெரிய காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும்.இன்னொன்று, பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுக்க வேண்டும்.அந்த பிள்ளைகள் கர்த்தருடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறவர்களாய் இருக்க வேண்டும்.இப்படி இரண்டு நோக்கங்களை நிறைவேற்றும்படியான வேலையை அவளுக்குக் கொடுத்தார்.ஆனால் இப்போது இந்த இரண்டு வேலைகளையும் நன்றாகச் செய்ய முடியாதபடி கஷ்டம் உண்டாகி விட்டது.பாவம் இரண்டு வேலைகளிலும் பிரச்சனையை உண்டாக்கி விட்டது.ஒன்று, கர்ப்ப வேதனை.இன்னொன்று, கணவன், மனைவி இடையே போட்டி, பொறாமை, ஒருவருக்கொருவர் எதிர்ப்பு, ஒற்றுமையின்மை என்கிற அப்படிப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையாக ஆகிவிட்டது.

அடுத்ததாக, மனுஷனுக்கு என்ன நடந்தது என்பதை 3:17-19-இல் பார்ப்போம்.

"பின்பு அவர் ஆதாமை நோக்கி: நீ உன் மனைவியின் வார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்து, புசிக்கவேண்டாம் என்று நான் உனக்கு விலக்கின விருட்சத்தின் கனியைப் புசித்தபடியினாலே, பூமி உன் நிமித்தம் சபிக்கப்பட்டிருக்கும்; நீ உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் வருத்தத்தோடே அதின் பலனைப் புசிப்பாய்.அது உனக்கு முள்ளும் குருக்கும் முளைப்பிக்கும்; வெளியின் பயிர்வகைகளைப் புசிப்பாய்.நீ பூமியிலிருந்து எடுக்கப்பட்டபடியால், நீ பூமிக்குத் திரும்புமட்டும் உன் முகத்தின் வேர்வையால் ஆகாரம் புசிப்பாய்"(ஆதியாகமம் 3:17-19).

இங்கு சொல்லப்பட்டுள்ள வார்த்தைகள் எப்படிப்பட்ட வார்த்தைகள் என்பதைப் பாருங்கள்.எப்படி வாழ வேண்டிய மனுஷன் என்ன நிலைக்கு வருகிறான் என்று பாருங்கள்.அவனுடைய பாவம் என்ன?எதினால் அவனுக்கு இந்த நிலை உண்டானது?தேவன் அவனிடம், "நீ உன் மனைவியின் வார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்து" என்கிறார்.தேவனுடைய வார்த்தையைவிட மனைவியின் வார்த்தை அவனுக்குப் பெரிதாகி விட்டது.பெண்ணுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இரண்டு வேலைகளைக் காண்பித்தேன்.மனுஷனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை என்ன?பண்படுத்தி காத்துக்கொள் என்பதுதான் அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை. ஆயிரக்கணக்கான மரம், செடி, கொடிகள் உள்ள அழகான தோட்டம், நான்கு நதிகள் ஓடுகிறது, பொன் விளைகிற பூமி, எல்லா வளங்களும் இருக்கிறது, தேவன் உலகத்தையே கொடுக்கிறார், அதில் ஒரு தோட்டத்தை உண்டாக்கிக் கொடுக்கிறார். எல்லாமே இவனுக்குத்தான் சொந்தம்.இவன் அனுபவிக்கிறதற்காகத்தான் அவற்றைக் கொடுக்கிறார்.அவற்றையெல்லாம் பண்படுத்துவதும், காத்துக்கொள்வதும் தேவன் அவனுக்குக் கொடுத்த வேலை.பாவம் வந்தவுடன் வேலையே போய்விட்டது.ஆகவேதான் 3-ஆம் அதிகாரத்தில் கடைசி வசனம் வரை வாசித்தேன்.ஏனென்றால், கடைசியில் தேவன் அவனை தோட்டத்திற்கு வெளியே அனுப்பி, அதற்கு காவல் வைக்கிறார்.இப்போது வேலையே செய்ய முடியாமல் போய்விட்டது.அவன் எதற்காக அழைக்கப்பட்டானோ, என்ன வேலை அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டதோ அதுவே போய்விட்டது.அவன் ஆசீர்வாதத்தையே இழந்துவிட்டான்.இனி தோட்டத்துக்கு வெளியே போய் தான் வேலை செய்ய வேண்டும்.வெளியே தேவன் நட்ட அழகான ஏதேன் தோட்டம் இல்லை.இவன் விதைத்தது விளைவதைக் காட்டிலும் முள்ளும் குருக்கும் தான் அதிகமாக விளைகிறது.தோட்டத்துக்கு வெளியே அப்படிப்பட்ட கடினமான வேலையாக இருக்கிறது.அவனுடைய வேலை என்னவோ அதுதான் பாதிக்கப்பட்டது.அதைத்தான் உங்களுக்குக் காண்பிக்க விரும்புகிறேன்.பெண்ணுடைய வேலை பாதிக்கப்பட்டது, ஆணுக்கும் அவனுடைய வேலையில் தான் பாதிப்பு உண்டானது.கர்த்தர் அவனுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கொடுத்தாரோ அதுதான் கடினமாகி விட்டது.அவன் என்ன செய்ய வேண்டும்? பூமியை develop பண்ண வேண்டும். ஆனால் இந்த பூமி சபிக்கப்பட்டதாகி விட்டது.இவன் develop பண்ணி, பயிர் வகைகளை விதைத்து, நன்றாக பலன்களைத் தர வேண்டிய பூமி இப்போது விளைய முடியாமல் முள்ளும் குருக்கும் விளைகிற பூமியாக, இவனுடைய விளைச்சலுக்கு எதிராக கிரியை செய்கிற சக்திகள் அதிகம் இருக்கக்கூடிய பூமியாக மாறிவிட்டது. இதில் ஒரு காரியத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.வேலையில் தான் பாதிப்பு உண்டாகிறது.சிலர், "நமக்கு வேலை முக்கியமில்லை, செத்தால் மோட்சம் போவோமா என்பதுதான் முக்கியம்" என்கிறார்கள்.ஆனால் வேதம், வேலை மிகவும் முக்கியம் என்கிறது.பாவம் வந்தவுடன் அது வேலை என்கிற நரம்பைத்தான் முதலில் தொடுகிறது.மற்ற எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் அதிகமாக வேலைதான் பாதிக்கப்படுகிறது.மனுஷி, மனுஷன் இவர்களுடைய வேலையில் பாதிப்பு உண்டாகிறது.கர்த்தர் அவர்களை எதற்காக வைத்தாரோ அந்த வேலையை அவர்களால் சரிவர செய்ய முடியவில்லை.முள்ளும் குருக்கும் விளைகிறது, நெற்றி வியர்வையினால் ஆகாரம் புசிக்கவும், வருத்தத்தோடே பூமியின் பலனை புசிக்கவும் வேண்டியதாகி விட்டது.

அப்படியென்றால் நம்பிக்கையே இல்லையா?நம்பிக்கை இருக்கிறது.கர்த்தர் நம்பிக்கையை எங்கு வைத்துவிட்டார்?எனவேதான் முதலில் பிசாசைப் பற்றி நான் சொல்லவில்லை.நாம் நேரடியாக ஆதியாகமம் 3:16-ஆம் வசனத்திற்குச் சென்று விட்டோம். தேவன் பெண்ணிடமும், ஆணிடமும் சொன்ன காரியங்களைப் பார்த்தோம்.ஆதியாகமம் 3:14,15 ஆகிய வசனங்களைக் கவனியுங்கள்.

"அப்பொழுது தேவனாகியகர்த்தர்சர்ப்பத்தைப் பார்த்து: நீ இதைச் செய்தபடியால் சகல நாட்டுமிருகங்களிலும் சகல காட்டுமிருகங்களிலும் சபிக்கப்பட்டிருப்பாய், நீ உன் வயிற்றினால் நகர்ந்து, உயிரோடிருக்கும் நாளெல்லாம் மண்ணைத் தின்பாய்;உனக்கும் ஸ்திரீக்கும், உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகை உண்டாக்குவேன்; அவர் உன் தலையை நசுக்குவார், நீ அவர் குதிங்காலை நசுக்குவாய் என்றார்".

கர்த்தர் பிசாசை சபிக்கிறார்.இங்கு அவர் பெரிய வாக்குத்தத்தத்தைக் கொடுக்கிறார்.15-ஆம் வசனம் வரப்போகிற இரட்சகரைக் குறித்த முதல் வாக்குத்தத்தம் என்று அநேகர் சொல்லுகிறார்கள்.கர்த்தர், "உனக்கும் ஸ்திரீக்கும், உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகை உண்டாக்குவேன்; அவர் உன் தலையை நசுக்குவார், நீ அவர் குதிங்காலை நசுக்குவாய்" என்கிறார். இது என்ன ஒரு prophetic utteranceஎன்று பாருங்கள்!இரட்சகர் ஒருவர் வருவார், அவர் ஸ்திரீயின் வித்தாக வருவார், மீட்பராய் வருவார்.அவர் வரும்போது இந்த சாபத்தைப் போக்கவே வருகிறார். ஆகவேதான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல்,"மரத்திலே தூக்கப்பட்ட எவனும் சபிக்கப்பட்டவன் என்று எழுதியிருக்கிறபடி, கிறிஸ்து நமக்காகச் சாபமாகி, நியாயப்பிரமாணத்தின் சாபத்திற்கு நம்மை நீங்கலாக்கி மீட்டுக்கொண்டார். ஆபிரகாமுக்கு உண்டான ஆசீர்வாதம் நமக்கு உண்டாயிருக்கும்படி அப்படியாயிற்று"(கலாத்தியர் 3:13,14) என்கிறார். நம்முடைய சாபத்தைப் போக்கி, ஆசீர்வாதத்தை நம்மேல் வைக்கும்படியாகவே இயேசு வருகிறார். வரப்போகிற இயேசுவைக் குறித்த முதல் வாக்குத்தத்தம் வேதத்தில் இங்குதான் சொல்லியிருக்கிறது. கர்த்தர் பிசாசை சபிக்கும்போதே ஒரு நம்பிக்கையை உள்ளே வைத்து விட்டார். முதலில் அந்த நம்பிக்கையைச் சொல்லிவிட்டு, பிறகுதான் மனுஷிக்கும், மனுஷனுக்கும் வேலையில் ஏற்படப்போகிற கஷ்டத்தையெல்லாம் சொல்லுகிறார். அவர், நான் பிசாசிடம் நேரடியாக பேசிக்கொள்கிறேன், அதை உனக்கு என்ன சொல்லுவது என்று வெறும் கஷ்டத்தை மட்டும் சொல்லி முடித்திருந்தார் என்றால், மனுஷனும் மனுஷியும் வெறுத்துப் போயிருப்பார்கள். "நாம் எதற்கு காத்திருந்து சாக வேண்டும், இப்போதே சாகலாம்" என்று போயிருப்பார்கள். ஏனென்றால், முள்ளும் குருக்கும் முளைப்பிக்கும், நெற்றி வேர்வையினால் சாப்பிடுவாய்,வருத்தத்தோடே அதின் பலனைப் புசிப்பாய்; கர்ப்ப வேதனை பயங்கரமாய் இருக்கும், புருஷனுக்கும் மனைவிக்கும் பிரச்சனை உண்டாகும், இது என்ன வாழ்க்கை, இன்றைக்கே இதை முடித்து விடலாம் என்று போயிருப்பார்கள். ஆகவேதான் கர்த்தர் முதலில் வரப்போகிற இரட்சகரைக் குறித்த நம்பிக்கையை வைத்துவிட்டு, அதன்பிறகு பாவத்தின் மூலமாக உண்டாகிற விளைவுகள் வேலையை எப்படி பாதிக்கும் என்பதைச் சொல்லுகிறார். அப்படிச் சொன்னதினால் தான் அவர்கள் இருவரும் போகிறார்கள். புருஷனுக்கும் மனைவிக்கும் சரிவராது என்றாலும், ஒன்றாகச் சேர்ந்து வாழுவோம் என்று வாழுகிறார்கள். ஏனென்றால் அவர்களுடைய விடுதலையே எப்படி வரப்போகிறது என்றால், அவர்களுக்குப் பிறக்கிற ஒரு பிள்ளையின் மூலமாகத்தான் வரப்போகிறது; மனுஷ சந்ததியின் மூலமாகத்தான் விடுதலை வரப்போகிறது. ஆகவேதான் அவர்கள் பிள்ளை பெறுகிறார்கள். ஆதியாகமம் 4:1-இல், "ஆதாம் தன் மனைவியாகிய ஏவாளை அறிந்தான்; அவள் கர்ப்பவதியாகி, காயீனைப் பெற்று,கர்த்தரால்ஒரு மனுஷனைப் பெற்றேன் என்றாள்" என்று வாசிக்கிறோம். முதல் பிள்ளை பிறக்கிறது. ஏவாள், "கர்த்தரால்ஒரு மனுஷனைப் பெற்றேன்" என்கிறாள். அதற்கு என்ன அர்த்தம்? "உன் வித்துக்கும் அவள் வித்துக்கும் பகை உண்டாக்குவேன்"என்று கர்த்தர் பிசாசுக்கு சொன்ன அந்த பிள்ளை பிறந்துவிட்டது;இந்த பிள்ளைதான் நம்மை ஏமாற்றி, கெடுத்துப்போட்ட பிசாசின் தலையை நசுக்கிற பிள்ளையாக உருவாகும் என்கிற ஒரு எதிர்பார்ப்பும், நம்பிக்கையும்அவளுக்குள் இருக்கிறது. அந்த எதிர்பார்ப்பில் தான் அப்படி பேசுகிறாள். ஆதாமுக்கும் ஏவாளுக்கும் வீட்டில் சண்டை ஆரம்பித்து விட்டது. இருந்தாலும் பிள்ளை மட்டும் சரியாக பிறக்கிறது. ஒருவருடைய மனைவிக்கும் அவருக்கும்எப்போதும் பிரச்சனையாக இருக்குமாம்.அவர்,"எவ்வளவோ நிந்தையின் மத்தியில் நான்கு பிள்ளைகளை நான் பெற்றிருக்கிறேன்" என்றார்.அதுதான் இங்கு நடக்கிறது. இவர்கள் இருவருக்கும் ஆகவே ஆகாது. ஆனால் பிள்ளைகள் மட்டும் அடுத்தடுத்து பிறக்கிறது. ஏனென்றால் இந்த பிள்ளையாவது ஒரு ஆறுதலைக் கொண்டுவருமா, இந்த பிள்ளையின் மூலமாவது நமக்கு ஏதாவது ஒரு நன்மை உண்டாகுமா என்றுதான் அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வாழ்ந்தார்கள். வேலை மிகவும் கடினமாகி விட்டது, ஆனால் இந்த கடினத்திலும் ஒருவன் நமக்கு பிறந்து விடுதலையைக் கொண்டுவருவான், பிசாசின் தலையை நசுக்குகிற மீட்பர் வரும்போது அவர் மூலமாக வேலையில் ஏற்பட்டிருக்கிற கடினத்தையும் போக்கக்கூடிய ஒரு நிலை வரும் என்று எண்ணித்தான் நோவாவுக்குஅப்படி பெயர் வைக்கிறார்கள். ஆதியாகமம் 5:29-ஐ கவனியுங்கள்.

"கர்த்தர் சபித்த பூமியிலே நமக்கு உண்டான வேலையிலும், நம்முடைய கைகளின் பிரயாசத்திலும், இவன் நம்மைத் தேற்றுவான் என்று சொல்லி, அவனுக்கு நோவா என்று பேரிட்டான்".
லாமேக்கு, தன்னுடைய வேலையின் கஷ்டத்தில் ஒரு தேற்றுதல் உண்டாகும், விடுதலை கிடைக்கும்என்று எண்ணி நோவா என்று பெயரிடுகிறான்.சிலர், வேலையிலிருந்து விடுதலை உண்டாகி விட்டால் நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணுகிறார்கள்.நமக்கு வேலையிலிருந்து விடுதலையே கிடையாது.பரலோகத்திலும்வேலை இருக்கிறது.வேலை நல்லது.ஆனால் வேலையில் இருக்கிற பலனற்ற தன்மை, பிரச்சனைகள், கஷ்டங்கள் இவைகளை சந்திக்கும்போது எதினால் இந்த பிரச்சனை இருக்கிறது என்பது உடனே ஞாபகத்திற்கு வர வேண்டும்.இந்த உலகம் சபிக்கப்பட்ட ஒரு நிலையில் இருக்கிறது.மனிதர்களுக்குள்ளே பாவமும், சுயநலமும் புகுந்திருக்கிறது; அவர்களுக்குள் கெட்ட குணங்கள் இருக்கிறது.ஆகவேதான் இந்த உலகத்தில் நாம் பல பிரச்சனைகளை சந்திக்கிறோம்.இதற்கு பதில் என்ன?ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துதான் இதற்கு பதில்.பிசாசின் தலையை நசுக்குகிற அவர்தான் பதில்.நாம் இன்றைக்கு அவர் வந்துவிட்ட காலத்தில் வாழுகிறோம்.ஒருவர் என்னிடம், "என்ன நீங்கள், ஆசீர்வாதம், ஆசீர்வாதம் என்று பேசுகிறீர்கள்.நாம் சபிக்கப்பட்ட உலகத்தில் இருக்கிறோம் என்று உங்களுக்குத் தெரியாதா?" என்றார். நான் அவரிடம், "ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம் நமக்கு உண்டாவதற்காகத்தான் இரண்டாயிரம் வருஷங்களுக்கு முன்பு இயேசு சிலுவையிலே சாபமாகி மரித்தார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது, அது உங்களுக்குத் தெரியாதா" என்று சொன்னேன். இயேசு சாபமாகி மரித்தாரா?ஆம், அப்படியென்றால் ஆசீர்வாதம் நமக்கு வந்துவிட்டதா?ஆம், வந்துவிட்டது.இப்போது பல விதங்களில் தேவ ஆசீர்வாதம் நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது.நித்தியத்திலே அது பூரணமான விதத்திலே உண்டாயிருக்கும்.'Now' and 'Later' என்று இரு விதங்கள் இருக்கின்றன.சிலர், "இன்றைக்கு நமக்கு ஒன்றுமே கிடையாது" என்று சொல்லுகிறார்கள்.அது தவறு.இன்றைக்கு நமக்கு பல காரியங்கள் இருக்கிறது.இயேசு நமக்காக கல்வாரி சிலுவையிலே மரித்தார்.பாவத்தினால் பூமி சபிக்கப்பட்டிருப்பதால் அதுமுள்ளும் குருக்கும் பிறப்பிக்கும் என்று தேவன் சொன்னார்.இயேசு சிலுவையிலே மரிக்கும்போது முள்ளுகளினாலான கிரீடத்தை உண்டுபண்ணி அவருடைய தலையின்மேல் வைத்தார்கள்.ஏனென்றால் பொருளாதார சாபம், இல்லாமை என்கிற சாபம் அவர்மேல் போய், ஆசீர்வாதம், நிறைவு நமக்கு உண்டாக வேண்டும் என்பதற்காகவே.
ஆகவே நம்பிக்கை இருக்கிறது.நாம் பாவம் நிறைந்த, கஷ்டமான, பொல்லாத உலகத்தில் வாழுகிறோம்.பிரச்சனை வரும்போது பயப்படவோ, கலங்கவோ கூடாது.வேலையில் கடினான சூழ்நிலை உருவாகும்போது அதைப் பார்த்து பயப்படக்கூடாது.அதைக் காட்டிலும், உலகத்திலிருக்கிறவனைக் காட்டிலும் பெரிய ஆண்டவர் நமக்குள் இருக்கிறார்.வேலையில் உண்டாகிற கஷ்டங்களைப்பார்க்கும்போது, இது பாவ உலகம், இங்கு பாவமனிதர்கள், பாவசுபாவம், சுயநலம் எல்லாம் இருக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.இது அப்படித்தான் இருக்கும்.இதன் மத்தியில் தான்,"நான் ஜெயிக்க வேண்டும்;ஆண்டவர் என்னோடு இருக்கிறார், அவருடைய ஆசீர்வாதம் எனக்குள் இருக்கிறது, விசுவாசம் எனக்குள் இருக்கிறது;நான் நிச்சயமாக ஜெயிப்பேன், பிரச்சனைகளை மேற்கொள்ளுவேன்; தேவன் எனக்கு ஞானத்தையும், கிருபையையும் தருவார்; இந்த பிரச்சனைகளையெல்லாம் மேற்கொள்ளக்கூடிய சக்தியை எனக்குத் தருவார்; நான் கையிட்டுச் செய்கிற எல்லா வேலையிலும் ஆசீர்வாதத்தைக் கட்டளையிடுவார்" என்று நாம் சொல்ல வேண்டும். 'கட்டளையிடுவார்' என்றால் என்ன அர்த்தம்?வேலை செய்ய, செய்ய லாபம் வரவில்லை, அதிகமாக வேலை செய்தும் கொஞ்சம் தான் சம்பாத்தியம் உண்டாகிறது.அப்படிப்பட்ட நிலையில் கர்த்தர், "ஆகவேதான் நான் ஆசீர்வாதத்தை கட்டளையிடுகிறேன்" என்கிறார்.அவர்கட்டளையிடும்போது விளையாத பூமி கூட விளையும்; பூமியில் இருக்கிற சாபம் நீங்கி நமக்காக அது விளையும்;வேலை செய்ய முடியாத இடத்தில் கூட வேலை செய்ய முடியும்; ஜெயிக்க முடியாத இடத்தில் ஜெயிக்க முடியும்; வியாபாரம் பண்ண முடியாத இடத்தில் வியாபாரம் பண்ண முடியும்; உயர முடியாத இடத்தில் உயர முடியும். ஏனென்றால் உயர்த்துகிறவர், தூக்குகிறவர் நமக்குள்ளே இருக்கிறார்.பாவம் வேலையை கடினமாக்குகிறது.ஆண்டவராகிய இயேசு ஞானத்தையும், கிருபையையும், பெலனையும் தந்து அதை சுலபமாக்க உதவுகிறார்.ஒவ்வொரு நாளும் அதை எதிர்பாருங்கள்.நாம் அதைப் பார்த்து பயப்படக்கூடாது, நமக்குள் இருக்கிற ஆண்டவர் தான் ஜெயிப்பார்.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency