0 item - ₹0.00

ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் ? - பாகம் 02

Transcript

"பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், மிருகஜீவன்களையும், பூமியனைத்தையும், பூமியின்மேல் ஊரும் சகலப் பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள் என்றார்.தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்.பின்பு தேவன் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி, சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும் ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், பூமியின்மேல் நடமாடுகிற சகல ஜீவஜந்துக்களையும் ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று சொல்லி, தேவன் அவர்களை ஆசீர்வதித்தார்" (ஆதியாகமம் 1:26-28).

"தேவனாகிய கர்த்தர் மனுஷனை ஏதேன் தோட்டத்தில் அழைத்துக்கொண்டு வந்து, அதைப் பண்படுத்தவும் காக்கவும் வைத்தார்.தேவனாகிய கர்த்தர் மனுஷனை நோக்கி: நீ தோட்டத்திலுள்ள சகல விருட்சத்தின் கனியையும் புசிக்கவே புசிக்கலாம்.ஆனாலும் நன்மை தீமை அறியத்தக்க விருட்சத்தின் கனியைப் புசிக்கவேண்டாம்; அதை நீ புசிக்கும் நாளில் சாகவே சாவாய் என்று கட்டளையிட்டார்.பின்பு தேவனாகிய கர்த்தர்: மனுஷன் தனிமையாயிருப்பது நல்லதல்ல, ஏற்ற துணையை அவனுக்கு உண்டாக்குவேன் என்றார்.தேவனாகிய கர்த்தர் வெளியின் சகலவித மிருகங்களையும், ஆகாயத்தின் சகலவிதப் பறவைகளையும் மண்ணினாலே உருவாக்கி, ஆதாம் அவைகளுக்கு என்ன பேரிடுவான் என்று பார்க்கும்படி அவைகளை அவனிடத்தில் கொண்டுவந்தார்; அந்தந்த ஜீவஜந்துக்கு ஆதாம் எந்தெந்தப் பேரிட்டானோ அதுவே அதற்குப் பேராயிற்று.அப்படியே ஆதாம் சகலவித நாட்டுமிருகங்களுக்கும், ஆகாயத்துப் பறவைகளுக்கும், சகலவிதக் காட்டுமிருகங்களுக்கும் பேரிட்டான்; ஆதாமுக்கோ ஏற்ற துணை இன்னும் காணப்படவில்லை.அப்பொழுது தேவனாகிய கர்த்தர் ஆதாமுக்கு அயர்ந்த நித்திரையை வரப்பண்ணினார், அவன் நித்திரையடைந்தான்; அவர் அவன் விலா எலும்புகளில் ஒன்றை எடுத்து, அந்த இடத்தைச் சதையினால் அடைத்தார்.தேவனாகிய கர்த்தர் தாம் மனுஷனில் எடுத்த விலா எலும்பை மனுஷியாக உருவாக்கி, அவளை மனுஷனிடத்தில் கொண்டுவந்தார்.அப்பொழுது ஆதாம்: இவள் என் எலும்பில் எலும்பும், என் மாம்சத்தில் மாம்சமுமாய் இருக்கிறாள்; இவள் மனுஷனில் எடுக்கப்பட்டபடியினால் மனுஷி என்னப்படுவாள் என்றான்.இதினிமித்தம் புருஷன் தன் தகப்பனையும் தன் தாயையும் விட்டு, தன் மனைவியோடே இசைந்திருப்பான்; அவர்கள் ஒரே மாம்சமாயிருப்பார்கள்" (ஆதியாகமம் 2:15-24).

வேலையைக் குறித்த சில சத்தியங்களை கடந்த வாரத்திலிருந்து போதிக்க ஆரம்பித்தோம். இதை மூன்று விதமாகப் பார்ப்போம் என்று சொன்னேன். ஒன்று, ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும்? இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு கேள்வி. இதற்கு வேதவசனத்திலிருந்து பதில் வேண்டும். ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டால், சிலர்,"வீட்டு வாடகை கட்ட வேண்டும், சாப்பாடு வேண்டும், பிள்ளையைப் படிக்க வைக்க வேண்டும். இதற்காகத்தான் நான் வேலை செய்கிறேன்"என்று பதில் சொல்லுவார்கள். இதெல்லாம் நாம் கொடுக்கிற காரணங்கள். வேதத்தைக் குறித்த எந்த அறிவும் இல்லாமல்,வேதவசனம் என்ன சொல்லுகிறது என்பதை யோசித்துப் பார்க்காமல் வெறும் உலகப்பிரகாரமாக பேசும்போது இவ்வளவு தான் காரணங்கள் கொடுக்க முடியும். நாம் வேதவசனத்திலிருந்து பதிலைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் வேலைக்கே ஒரு உத்வேகம் உண்டாகும்;வேலையை அர்த்தமுள்ள விதத்தில் சிறப்பாகச் செய்வதற்கு அது ஏதுவாக இருக்கும். இன்றைக்கு அநேகர் வேலையை சிறப்பாகச் செய்வதில்லை, வேலையில் வெற்றி பெறுவதில்லை. ஏனென்றால் அவர்களிடத்தில்வேலைக்கான உள்நோக்கம் (motivation) சரியாய் இருப்பதில்லை. நாம் எதற்காக வேலை செய்ய வேண்டும் என்கிற கேள்விக்கு திருப்திகரமான, சரியான பதில் அவர்களிடத்தில் இல்லை. ஆகவே அவர்களுக்கு அதைக் குறித்த ஒரு தெளிவு இல்லை. நாம் எதற்காக வேலை செய்கிறோம் என்பது தெரியாமல் நாம் வேலையை சரியாகச் செய்ய முடியாது. அதைத் தெரிந்துகொண்டாலே,காலையில் எழுந்து வேலைக்குச் செல்லும்போதே வேறு மாதிரி இருப்போம், நம்முடைய feeling வேறு மாதிரி இருக்கும்,நாம் வேலையைச் செய்கிற விதமே வேறு மாதிரி இருக்கும். நாம் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பது மிகவும் முக்கியமான கேள்வி. இதுதான் முதல் பகுதி. இதிலிருந்து ஐந்தாறு வாரங்கள் பிரசங்கிப்பேன்.

அதன்பின் இரண்டாவது கேள்வி என்னவென்றால், வேலை ஏன் கஷ்டமாய் இருக்கிறது? அநேக நேரங்களில் வேலையில் ஏன் அவ்வளவு கஷ்டத்தை அனுபவிக்கிறோம்? ஏன் அது அவ்வளவு பெரிய பிரயாசமாய் இருக்கிறது? என்பதைப் பார்ப்போம். எல்லாருமே முதலில் இந்த கேள்விக்கு பதில் சொல்லிவிடுங்கள் என்று சொல்லுவார்கள். இல்லை, நாம் ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்கிற கேள்விக்கு பதில் சொல்லிவிட்டுத்தான் இந்த கேள்விக்கு வர முடியும். ஆகவேதான் ஞாயிறுதோறும் ஆராதனை வைத்திருக்கிறோம். முதலிலிருந்து சரியாக கவனிக்க வேண்டும். பாடத்தை திடீரென நடுவிலிருந்துஎடுக்க முடியாது. ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதைச் சொல்லிவிட்டு, அதற்குப் பின்பு அதில் ஏன் அவ்வளவு கஷ்டங்கள் இருக்கிறது என்பதைச் சொல்லுவோம். அதற்கும் வேதத்திலிருந்து பதில் வேண்டும். நம்முடையமுன்னோர் சொன்ன காரணங்களை இங்கே சொல்லிக்கொண்டிருக்கக்கூடாது. இது சபை. இங்கே வேதத்தை வைத்துதான் பிரசங்கிக்கிறோம். எங்களுடைய முன்னோர்கள் இப்படிச் சொன்னார்கள் என்று அதை நாம் சொல்லுவதில்லை.

மூன்றாவது கேள்வி, வேலையில் ஏற்படுகிற கஷ்டங்கள், இடையூறுகள், துன்பங்கள்இவை எல்லாவற்றையும் ஜெயிக்க எப்படி நம்முடைய மீட்பு நமக்கு உதவுகிறதுஎன்பதைப் பார்ப்போம்.

இந்த மூன்று அடிப்படை காரியங்களைத்தான் பார்க்கப்போகிறோம். இதில் முதலாவது காரியத்தைப் பார்த்து வருகிறோம். கடந்த போதனையிலேயே இதற்கு பதில் சொல்ல ஆரம்பித்து விட்டேன். முதல் பதில் என்னவென்றால், தேவனே வேலை செய்கிறார் என்பது. ஆகவேதான் நாம் வேலை செய்ய வேண்டும். அவர் என்ன வேலை செய்கிறார் என்பதைப் பார்த்தோம். வேதம் அதைச் சொல்லும்போது மிக சுவாரஸ்யமாக சொல்லுகிறது. தேவன் செய்த வேலையைஅக்காலத்தில் மோசே பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் எழுதினார்.அவர் எப்படி எழுதியிருக்கிறார் என்று பாருங்கள். தேவன் ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து, ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்தார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. கடந்த போதனையிலே அதைப் பிரசங்கித்தேன். இன்றைக்கு உலகம் முழுவதும் நடைமுறையிலே இருக்கிற இந்த பழக்கவழக்கத்தை அது அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது. இன்றைக்கு நாம் ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து, ஏழாம் நாள் ஓய்வெடுக்கிறோம். சில இடங்களில் ஐந்து நாட்கள் வேலை செய்து, இரண்டு நாட்கள் ஓய்வு எடுக்கிறார்கள். ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து, ஒரு நாள் ஓய்வு என்பது உலகம் முழுவதும் உள்ள நியதி. இது எங்கிருந்து வந்தது? தேவன் நம்மைப் பார்த்து பின்பற்றவில்லை. தேவன் தான் முதலில் இருந்தார். அவரைப் பார்த்துதான் நாம் பின்பற்றுகிறோம். முதன் முதலில் அவர் தான் வேலையைச் செய்தார். வேலையை எப்படிச் செய்வது என்று செய்துகாண்பித்தார். அவர் ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து, ஒரு நாள் ஓய்ந்திருந்தார். அது போன்றுதான் நாம் இருக்கிறோம். ஆக, முதல் போதனையிலே தேவன் எப்படி வேலைசெய்தார் என்பதை உங்களுக்குக் காண்பித்தேன்.

இந்த போதனையிலே இரண்டாவது ஒரு காரணத்தைச் சொல்லவிருக்கிறேன். நாம் ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதற்கு இரண்டாவது பதிலை பார்க்கப்போகிறோம்.ஏன் தேவன் மனுஷன் செய்ய வேண்டுமென்று வேலையை இந்த உலகத்தில் வைத்தார்? ஏனென்றால் தேவனுடைய குணாதிசயங்களை வெளிப்படுத்தி, அவருடைய மகிமையை நமக்குக்காட்டக்கூடியதாய் வேலை இருக்கிறது. இதை இன்றைக்கு நான் விளக்கிச் சொல்லவிருக்கிறேன். இதை ஒரு வாரத்தில் நன்றாக விளக்கிச் சொல்லமுடியாது. அதற்கு ஒன்றிரண்டு வாரங்கள் ஆகும். ஏனென்றால் இதில் ஐந்து காரியங்களை பார்க்கப்போகிறோம். வேதவசனத்தைப் படிக்கும்போது அதில் ஒரு story line இருக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள். சிலர்,"இதில் உள்ள 66 புத்தகங்களையார் யாரோ எந்தெந்த காலத்திலோ எழுதினார்கள், எத்தனையோ ஆயிரத்து ஐநூறு வருஷ இடைவெளியில் நாற்பது வித்தியாசமான எழுத்தாளர்கள் எழுதினார்கள், இதெல்லாம் ஒரு கதம்பமாக அப்படியே வந்து கிடக்கிறது, இதில் பல கதைகள் இருக்கின்றன. இவை ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தம் இல்லாதவை"என்று எண்ணுகிறார்கள். கிடையாது. இதில் ஒரு story line இருக்கிறது. வேதத்தைப் படிக்கும்போது, அது நம்முடைய மீட்பின் சரித்திரத்தைக் கூறுகிறது என்கிற கண்ணோட்டத்தில் படிக்க வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார்கள். நம்முடைய மீட்பின் சரித்திரம் எப்படி ஆரம்பிக்க வேண்டும்? தேவன் யார், அவர் எப்படி எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினார், அவர் எப்படி மனுஷனை உண்டாக்கினார், அவனை எதற்காக உண்டாக்கினார், எப்படிப்பட்ட காரியங்களை அவனுக்குக் கொடுத்தார், அவன் எப்படி பாவம் செய்து எல்லாவற்றையும் இழந்தான், பாவத்தின் மூலமாக எப்படிப்பட்ட ஒரு சீரழிவு ஏற்பட்டது, இந்த சீரழிவிலிருந்து மனுஷனை மீட்பதற்காக தேவன் என்ன செய்தார், அந்த மீட்பின் மூலமாக இன்றைக்கு நாம் எப்படிப்பட்ட ஜனமாய் இருக்கிறோம், நாளைக்கு நித்தியத்தில் நாம் எப்படியிருப்போம் என்பதுதான் மீட்பின் சரித்திர கண்ணோட்டம். இப்படித்தான் வேதத்தை வாசிக்க வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார்கள். எந்த subject-ஐ எடுத்தாலும் இதுதான் method, இப்படித்தான் trace பண்ண வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆக, வேலையைப் பற்றி எடுக்கும்போதும் இதே போன்றுதான் நாம் trace பண்ண வேண்டும். இதை trace பண்ண வேண்டும் என்றால் குறைந்தபட்சம் ஐந்து காரியங்களையாவது சொல்ல வேண்டும். அதில் ஒன்றிரண்டு காரியங்களையாவது இன்றைக்கு சொல்ல ஆரம்பிக்கிறேன். வேலையும் மீட்பின் சரித்திரத்திலேயே அடங்கியிருக்கிறது. ஆக, ஐந்து காரியங்களை பார்க்கப்போகிறோம்.

ஒன்று, தேவன் வேலை செய்தார் என்பது நமக்கு என்ன போதிக்கிறது, அதன் மூலமாக நாம் என்ன கற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதைப்பார்க்க வேண்டும். இரண்டாவது, தேவன் மனுஷனுக்கு வேலையைக் கொடுத்தார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. ஆதியாகமம் 2:15-இல்,"அவனை பண்படுத்தவும் காக்கவும் வைத்தார்" என்று வாசிக்கிறோம். தேவன் மனுஷனை உண்டாக்கினவுடன் அவனுக்கு வேலையைக் கொடுத்துவிட்டார்.அவர் அவனுக்கு எப்படிப்பட்ட வேலையைக் கொடுத்தார், அவனுடைய வேலையினுடைய தன்மை என்னஎன்பதை பார்க்கப்போகிறோம். மூன்றாவது, அவன் பாவம் செய்யாமல் தொடர்ந்து ஏதேன் தோட்டத்தில் நன்றாக வேலை செய்திருந்தான் என்றால், அவனுடைய வேலையும் வாழ்க்கையும் எப்படியிருந்திருக்கும் என்பதை பார்க்கப்போகிறோம். இதனுடைய வர்ணனை வேத வசனத்தில் பல இடங்களில் வருகிறது. அது எப்படியிருக்கும் என்பதை உங்களுக்குக் காண்பிக்கிறேன். உபாகமம் 28 மற்றும் சங்கீதம் 128 ஆகிய வேதப்பகுதிகளில் கர்த்தருக்குப் பயப்படுகிற மனுஷன் இப்படியெல்லாம் இருப்பான் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதன் அர்த்தம் என்ன? நீ ஏதேன் தோட்டத்தில் ஒழுங்காக இருந்திருந்தாய் என்றால் இப்படித்தான் இருந்திருப்பாய் என்பதுதான் அதன் அர்த்தம். அதையெல்லாம் பார்ப்போம். அது மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. நான்காவது, மனுஷன் பாவம் செய்த பிறகு அவன் மேல் வந்த தண்டனை, அந்த சாபம் இவை எல்லாம் எப்படி வேலையை பாதித்து,அவனுக்கு அதை கடினமாக்கினது என்பதை பார்க்கப்போகிறோம். ஐந்தாவது, நம்முடைய மீட்பு,வேலையை நாம் எதற்காக செய்ய வேண்டும், அது நமக்கு எப்படி ஆசீர்வாதமாக இருக்க வேண்டும் என்கிற தேவன் நமக்காக வைத்திருந்த original திட்டத்திற்குள் திரும்பவும்எப்படி கொண்டுவருகிறதுஎன்பது. இதைச் சொன்னால் தான் மீட்பினுடைய சரித்திர story line சரியாக வரும். அப்படித்தான் வேதவசனத்தை படிக்க வேண்டும். ஆகவேதான் ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து ஆரம்பிக்கிறோம்.

தேவனுடைய வேலை நமக்கு என்ன போதிக்கிறது என்பதை கவனிப்போம். தேவன் ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து, ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்தார். ஏன் ஓய்ந்திருந்தார்? அவர் களைப்பாய் இருந்ததால் ஓய்வெடுக்கவில்லை. அவர் களைப்படைவதும் இல்லை, அவருக்கு ஓய்வு தேவையும் இல்லை. ஏசாயா புத்தகத்தில் இவ்வாறு வாசிக்கிறோம்:"பூமியின் கடையாந்தரங்களைச் சிருஷ்டித்த கர்த்தராகிய அநாதிதேவன் சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை; இதை நீ அறியாயோ? இதை நீ கேட்டதில்லையோ? அவருடைய புத்தி ஆராய்ந்து முடியாதது.சோர்ந்துபோகிறவனுக்கு அவர் பெலன் கொடுத்து, சத்துவமில்லாதவனுக்குச் சத்துவத்தைப் பெருகப்பண்ணுகிறார்.இளைஞர் இளைப்படைந்து சோர்ந்துபோவார்கள், வாலிபரும் இடறிவிழுவார்கள்.கர்த்தருக்குக் காத்திருக்கிறவர்களோ புதுப்பெலனடைந்து, கழுகுகளைப்போலச் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்"(ஏசாயா 40:28-31).அவர் களைப்படையாதவர்;நாம் மனுஷர்கள், நாம் களைப்படைகிறோம். அவர் நமக்குக்கூட ஒரு வழியை வைத்திருக்கிறார். கர்த்தருக்கு காத்திருக்கிறதின் மூலமாக மன சோர்வெல்லாம் நீங்கி, பெரிய ஒரு வேகத்தோடு கிளம்பக்கூடியவர்களாகிறோம்.தேவனோடுகூட இருக்கிற உறவு நமக்கு தெம்பையும் வேகத்தையும் அளிக்கக்கூடியதாக இருக்கிறது. அது அவரைப்போலவே நம்மை மாற்றுகிறது. ஓடினாலும் இளைப்படையாதவர்களாக, நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகாதவர்களாக நம்மை மாற்றுகிறது. எல்லா சூழ்நிலையிலும் தெம்போடு இருக்கிறவர்களாக அது நம்மை மாற்றுகிறது.

தேவன் செய்த வேலையிலிருந்து நாம் என்ன கற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதைப் பார்ப்போம். ஒன்று, தேவன் தம்முடைய வாயின் வார்த்தைகளின் வல்லமையின் மூலமாய் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தார். வேதம், அவர் நம்மை தம்முடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கியிருக்கிறார் என்று சொல்லுகிறது (ஆதியாகமம் 1:26). எபேசியர் 5:1 இல், "நீங்கள் தேவனைப் பின்பற்றுகிறவர்களாய் இருங்கள்"என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இது ஆங்கிலத்தில் மிகவும் பிரமாதமாக "Be ye followers of God"என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. பவுல், நீங்கள் தேவனுடைய followers-ஆக இருங்கள் என்கிறார். அவர் எப்படிச் செய்கிறாரோ அதுபோல செய்யுங்கள் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. ஆக, நாம் தேவனுடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கப்பட்டவர்களாய் இருப்போமானால், அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களாய் இருக்க வேண்டுமென்றால், ஒரு காரியத்தை நாம் மிகவும் தீவிரமாக கவனிக்க வேண்டும். அது என்னவென்றால், வார்த்தையின் வல்லமைக்கும் வேலைக்கும் உள்ள தொடர்பு. அநேகர், "கர்த்தர் என்ன பெரிய வேலையைச் செய்தார்?அவர்ஆறு நாட்கள் வேலை செய்தார், ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்தார்.வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்று சொன்னார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று. இது என்ன பெரிய வேலையா? அவர் உழைத்தாரா?"என்று கேட்கிறார்கள். ஜனங்கள் உழைப்பை எப்படி எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றால், பெரிய அலுவலகத்தில் A.C அறையில் சுற்றுகிறநாற்காலியில் உட்கார்ந்திருக்கிறவர்களைப் பார்த்தவுடன், "நான் மாடாக உழைக்கிறேன், எனக்கு குறைவான சம்பளம் தருகிறார்கள்.ஆனால் அவனுக்கு கோடிக்கணக்கில் சம்பளம் கொடுக்கிறார்கள்.அவன்சந்தோஷமாக நாற்காலியில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறான்" என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் அவனுடைய வேலை வித்தியாசமானது என்பது இவர்களுக்கு விளங்கவில்லை. அவனுடைய வேலைக்கு ஒரு பெரிய படிப்பு, அறிவு, ஞானம், திறமை இவையெல்லாம் இருக்கிறது. அவனுடைய வேலை வேர்வை சிந்துகிற வேலை அல்ல, அது வேறு விதமாக இருக்கிறது. அவனுடைய இருதயம்பெரிய தரிசனத்தின் இருதயமாக இருக்கிறது. 10,000 பேர் வேலை செய்வது போன்று ஒரு கம்பெனியை தரிசனமாக உள்ளத்திலே வைத்து, அதற்காக திட்டமிட்டு, அதற்கு வேண்டிய படிப்பை படித்து, அதற்குரிய ஞானம், அறிவு இவற்றையெல்லாம் பெற்று, அதைப் பயன்படுத்தி அப்படிப்பட்ட ஒன்றை அவன் உருவாக்குகிறான். ஆகவேதான் அவன் கோடிக்கணக்கில் சம்பளம் வாங்குகிறான். வெறுமனே A.C அறையில் சுற்றுகிற நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருக்கிறவனுக்கு அவ்வளவு சம்பளம் கொடுக்கமாட்டார்கள். அதில் பெரிய வேலை இருக்கிறது. இவர்கள் பார்க்கும்போது அவன் வேலை செய்யாதது போல இருக்கிறது. ஆனால் அங்கு வேலை இருக்கிறது. இன்னும் கேட்டால், அவன் செய்கிற வேலை மிகப்பெரிய வேலை. அவன் வேலை செய்யவில்லை என்றால் இவர்களுக்கு வேலை இருக்காது.

அமெரிக்காவில் 95 வயதுள்ள, ஆயிரம் பதினாயிரம்கோடி சொத்துக்களுக்கு உரிமையாளர் ஒருவரிடம் ஒருஇண்டர்வியூவில், "நீங்கள் இவ்வளவு சொத்து சேர்த்து விட்டீர்களே! இவ்வளவு பெரிய பணக்காரராய் ஆகிவிட்டீர்களே!ஒன்றுமில்லாத நிலையிலிருந்து இவ்வளவு உயரத்திற்கு வந்துவிட்டீர்களே!பிறகு இப்போது எதற்கு வேலை செய்கிறீர்கள்?"என்று கேட்டார்களாம். அதற்கு அவர் பதில் சொல்லும்போது, "அநேகர் M.B.A படித்துவிட்டு வேலைக்குச் சேர்ந்திருக்கிறார்கள்.நான் வேலைக்குப் போகவில்லை என்றால், அவர்களுக்கு வேலை இல்லாமல் போய்விடும். ஆகவேதான் நான் வேலைக்குப் போகிறேன்"என்று சொன்னாராம். அவர்கள் படித்துவிட்டு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அவரைப் போன்ற ஒரு இருதயம், தரிசனம், உத்வேகம் அவர்களிடத்தில் இல்லை. அவர் இதை வைத்துதான் பெரிய ஆளாக ஆகியிருக்கிறார். அவருடைய உள்ளத்திலே பெரிய தரிசனம், திட்டமிட்டு செயலாற்றக்கூடிய ஆற்றல்,என்ன செயலாற்ற வேண்டும் என்கிற தீர்மானத்தைச் செய்து, அதை கட்டளையிட்டு வேலை வாங்கக்கூடிய ஆற்றல் இருக்கிறது.

வெறும் பேசி தேவன் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினார் என்று சொன்னவுடன் அநேகர், "இது என்ன பெரிய வேலை, அவர் சொன்னார் சொன்னபடியே ஆயிற்று. ஆனால் நான் உழைக்கிறேன்"என்று எண்ணுகிறார்கள். கிடையாது. இதற்கு பெரிய திட்டமும், யோசனையும், அறிவும், ஞானமும், ஆற்றலும்தேவைப்படுகிறது. இதையெல்லாம் பயன்படுத்தி அதற்கு பின்புதான் வார்த்தை வருகிறது. வார்த்தை அந்த அத்தனையினுடைய பிரதிபலிப்பு. விசுவாசியின் அறிக்கையைப் பற்றிச் சொல்லுகிறோம். வாயில் எப்படி வல்லமை இருக்கிறது என்று சொல்லுகிறோம். யாரேனும் வாயைத் திறந்து எதையாவதுஒன்றைச் சொன்னால் அதுநடக்கும் என்று சொல்லுகிறோமா? நாம் மந்திரத்தைப் போதிக்கிறோமா? நீ வாயைத் திறந்து இப்படிச் சொல், இப்படி ஆகும் என்று போதிக்கிறோமா? கிடையாது. இது மந்திரத்தைப் போதிக்கும் சபை அல்ல. கர்த்தர் அறிவானவர். அவர் ஒரு பெரிய தரிசனத்தையும்,யோசனையையும், விருப்பத்தையும்உள்ளத்திலே வைத்து, ஏவப்பட்டு,அதற்காக திட்டமிட்டு, இப்படி உண்டாக்க வேண்டும் என்று சொல்லி அதன்பிறகுதான் பேசுகிறார். ஆகவேதான் பேசுவதைப் பற்றியும், விசுவாசத்தைப் பற்றியும் அதிகமாகப் பேசுகிறோம். ஏனென்றால் உள்ளம் விசுவாச இருதயமாக இருக்கும்போது, விசுவாசித்து, அதை அறிக்கை செய்யும்போது அதன்படியே ஆகிறது. வெறுமனே வாயால் சொல்லும்போது அல்ல. இதை ஒரு பத்து முறை காலையில் சொல்லிவிடு, இதை நூறு முறை சொல்லிவிடு என்று சொல்லுவதற்கு இது ஒன்றும் மந்திரம் அல்ல. சிலர், "ஐயா, நான் காலையில் சொன்னேன், மதியம் சொன்னேன், ஆனால் ஒன்றுமே ஆகவில்லையே!"என்கிறார்கள். வெறுமனே சொன்னால் ஒன்றும் நடக்காது. இருதயத்தை சரி செய்யாமல் வெறும் வாயால் சொல்லிக்கொண்டிருந்தால் என்ன பிரயோஜனம்? சில நேரத்தில் இருதயத்தை சரிசெய்வதற்காகத்தான் வாயால் சொல்லுகிறோம். ஏனென்றால் வாயிலிருந்து வருகிற வார்த்தைகள் முதலில் உள்ளத்திற்குள் செல்ல வேண்டும். அது உள்ளத்தை விசுவாசத்தால் நிரப்ப வேண்டும். ஆக, தேவனுடைய இருதயம் எப்படிப்பட்டதாய் இருந்திருக்கும் என்று பாருங்கள்.
தேவன் சொல்லி, சொல்லி எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினார். அவர்இப்படிப்பட்ட ஒரு அற்புதமான உலகத்தை உண்டாக்கியிருக்கிறார்.அவர் மனுஷனை அற்புத அதிசயமாய் உண்டாக்கினார் என்று சங்கீதக்காரன் சொல்லுகிறான். மனுஷனுடைய சரீரத்தைப் பார்க்கும்போது அவர் அவனை எவ்வளவு அற்புத அதிசயமாய் உண்டாக்கியிருக்கிறார் என்பது தெரிகிறது. ஒரு மனுஷன் அதைப் பார்த்து வியக்கவில்லை என்றால் அவன் மேற்பூச்சாய் வாழுகிறவன் என்றும்,அவன் எதைப் பற்றியும் யோசிப்பவன் அல்ல என்றும், அவனுக்கு எதைப் பற்றியும் ஆழமான சிந்தனை ஒன்றும் கிடையாது என்றும் அர்த்தம். மனுஷனுடைய சரீரத்தைப் பார்த்தாலே போதும்.அவனுடைய இதயம்'டிக்', 'டிக்' என்று சரியாக அடிக்கிறது. எல்லா கடிகாரங்களும் நின்றுபோய் விடுகிறது,அதை தூக்கி குப்பையில் போட வேண்டியதாய் இருக்கிறது. ஆனால் இதயம் நன்றாக வேலை செய்கிறது. யாராவது அதுபோன்று எந்த கடிகாரத்திற்காவது உத்தரவாதம் தர முடியுமா? தேவன் சரீரத்தையும், அதனுடைய அவயவங்களையும் அற்புத அதிசயமாய் உண்டாக்கியிருக்கிறார். இதையெல்லாம் எவ்வளவு யோசித்து, திட்டமிட்டு, விரும்பி, மனதில் வைத்து, எவ்வளவு பெரிய ஞானத்தை உபயோகப்படுத்திஉண்டாக்கி இருக்க வேண்டும். இதற்கு எப்படிப்பட்ட இருதயம் வேண்டும். இதைப் பற்றியெல்லாம் பின்பு பேசப்போகிறேன். மீட்பு நமக்கு வேறு விதமான இருதயத்தை தருகிறது. அந்த இருதயத்திலிருந்து விசுவாசம் வரும், சந்தேகம் வராது. அந்த இருதயத்திலிருந்து நாம் தோல்வியை ஜெயமாகவும், குறைவை நிறைவாகவும் மாற்ற முடியும்.கீழே கிடக்கிறவன் மேலே வர வேண்டும் என்றால், இருதயம் வித்தியாசமான இருதயமாக மாற வேண்டும். கர்த்தர் உலகத்தையே உண்டாக்கினார், அவரைப் போன்ற இருதயம் நமக்கு இருந்தால்நாம் நம்முடைய வீட்டையாவது நன்றாக உண்டாக்க முடியும். நாம் அவ்வளவு பெரிய ஆட்களாய் இல்லாவிட்டாலும் கூட அவருடைய சாயலும், ரூபமும் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறதே!அவர் வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கின தேவன். நாம் ஏன் நம்முடைய வீட்டை நன்றாக ஆக்க முடியாது. ஒரு கணவர், "நான் விவாகரத்து செய்துவிடலாம் என்றிருக்கிறேன். இது வேலைக்கே ஆகாது" என்று சொல்லுகிறார். அவருடைய இருதயம் எப்படியிருக்கிறது என்று பாருங்கள். இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு இருதயத்தில் தான் பிரச்சனை. "இருதயம் உடைந்த, நொறுங்கிப்போன எதை வேண்டுமானாலும் கொடுங்கள், நான் அதை வைத்து புதிதாக உண்டாக்கி காண்பிக்கிறேன்"என்று சொல்லுகிறவன் தான் சரியான ஆள். உடைந்து போனது என்பதால் அதை விடமாட்டேன், பழுது ஏற்பட்டதால் அதை தூக்கி எறியமாட்டேன், எதைக் கொடுத்தாலும், என்னுடைய கைக்கு வந்தது என்றால் அது நன்றாக ஆகும்;நான் அதை work out பண்ணி, தேவனுடைய கிருபையால் அதை பிரமாதமாக ஆக்கி காண்பிப்பேன்என்று ஏன் சொல்லமுடியவில்லை? அப்படிச் சொல்ல முடிந்தால் விவாகரத்து வராது. பிறகு உடைந்துபோனதையும், பழுதானதையும்நன்றாகஆக்கி, பிரமாதமாக வேலை செய்ய வைக்கலாம். ஆக, இருதயத்தில் தான் கோளாறு இருக்கிறது.

அநேக கணவன்-மனைவிமார்கள், "நாங்கள் இருவரும் ஒன்றாக சேர்ந்து வாழ ஜெபியுங்கள்" என்கிறார்கள். யாரோ இவர்களிடம், "சாம் செல்லதுரை என்கிற போதகர் ஒருவர் இருக்கிறார். அவர் ஜெபித்தார் என்றால் நீங்கள் ஒன்றாகி விடுவீர்கள்"என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள். அப்படியெல்லாம் கிடையாது. இந்த சபைக்கு வந்தீர்கள் என்றால், இப்படிப்பட்ட போதனைகளைக் கேட்பீர்கள். இருதயம் பக்குவம் அடையும். தெய்வீகமான இருதயமும்,விசுவாசம் நிறைந்த, முற்போக்கான உள்ளமும் உண்டாகும். தேவனைப் போல ஒரு இருதயம் உண்டாகும். அநேகருக்கு குடும்பத்தைக் குறித்தோ, பிள்ளைகளைக் குறித்தோ எந்த தரிசனமும் கிடையாது. தாங்கள் வரைக்கும் வாழ்ந்துவிட்டுப் போய்விட வேண்டும் என்றுஅவ்வளவுதான் அவர்களுக்கு தரிசனம் இருக்கிறது. ஏதோ இதிலேயே இப்படி தள்ளி retired-ஆகி விட வேண்டும். ஏதோ அரசாங்கத்திலோ, எங்கேயோ வேலை கிடைத்துவிட்டது. இதில் இப்படியே முடித்துவிட்டு retired-ஆகி விட்டால்முடிந்துவிட்டது. அதன் பிறகு மாதமாதம்ஓய்வூதியம் வந்துகொண்டிருக்கும் என்ற தரிசனம் உள்ளவர்களாய் இவர்கள் இருக்கிறார்கள். இவர்கள் இதை தங்களுடைய பிள்ளைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுத்து அவர்களும் இதை கற்றுக்கொள்கிறார்கள். ஜனங்களுக்கு இவ்வளவு தான் தரிசனம் இருக்கிறது. ஆகவேதான் அவர்கள் முன்னேறுவதே கிடையாது. இந்த சபையில் அப்படி இருக்கவிடமாட்டோம். அப்படி இருக்கிற ஆளை களைத்துவிட்டு விடுவோம். ஒருவர் என்னிடம், "நான் இங்கு சபைக்கு வந்தேன். ஏன் இங்கு வந்தோம் என்றாகி விட்டது?நீங்கள்எல்லாவற்றையும் களைக்கிறீர்களே!நான் ஒரு line-இல் போய்க்கொண்டிருக்கிறேன். ஆனால் நீங்கள் அது பயனற்றது என்கிறீர்களே!" என்று சொன்னார். நான் அவரிடம், "இனிதான் நீங்கள் திருந்தப்போகிறீர்கள். திருந்தின பிறகுதான் தான் வாழ்வே ஆரம்பிக்கப் போகிறது" என்று சொன்னேன். யாராவது ஒருவர் இந்த comfort zone-ஐ களைத்து, வாழ்க்கை என்றால் என்னவென்று காண்பிக்க வேண்டும். வாழ்க்கை எப்போது ஆரம்பிக்கிறது? தேவனைப் போல ஒரு இருதயம் உள்ளத்திலே உண்டாக வேண்டும். இருதயத்தில் தான் கோளாறு இருக்கிறது. ஆகவேதான் குடும்பங்கள் பிரிகிறது, அழிகிறது, ஜனங்கள்கெட்டுப்போகிறார்கள், பணத்தை விரயமாக்குகிறார்கள், ஒன்றுமில்லாமல் போகிறார்கள். ஏனென்றால் அவர்களுடைய இருதயம் அப்படியிருக்கிறது. கர்த்தரைப் போல ஒரு இருதயம் இருந்தால் அது எவ்வளவு ஞானமுள்ள, விவேகமுள்ள, அறிவுள்ள இருதயமாக, எப்படிப்பட்ட காரியங்களை பிறப்பிக்கக்கூடிய இருதயமாக இருக்கும் என்பதை எண்ணிப்பாருங்கள்.எப்பேர்ப்பட்ட இருதயத்திலிருந்து இப்படிப்பட்ட ஒரு உலகமும், அற்புதமான படைப்பும், மனுஷனும் உண்டாயிருப்பான் என்பதை எண்ணிப்பாருங்கள். அந்த இருதயத்தில் கொஞ்சமாவது நமக்கு இருந்தால் எப்படிப்பட்ட ஒரு குடும்பம், தொழில், கம்பெனி, வியாபாரம், வேலை எல்லாவற்றையும் நாம் உண்டாக்க முடியும் என்று சிந்தித்துப்பாருங்கள்.

நல்ல இருதயம், நல்ல மனம் இதைப் பற்றியெல்லாம் பின்பு பேசப்போகிறேன். மனம், அதில் உள்ள எண்ணங்கள் இவற்றை சரிசெய்ய வேண்டும். கிறிஸ்தவம் என்பது ஆடையை மாற்றிக்கொள், முடியை வெட்டிக்கொள், இப்படி உடுத்தாமல் அப்படி உடுத்து என்பது அல்ல. அது இப்பிரபஞ்சத்திற்கு ஒத்த வேஷந்தரியாமல், தேவனுடைய நன்மையும் பிரியமும் பரிபூரணமான சித்தம் இன்னதென்று அறிந்துகொள்ளத்தக்கதாக மனம் புதிதாகிறதினாலே மறுரூபமாவது. சபைக்கு சரியாகச் செல்லுங்கள், போதகர் அங்கே attendance எடுக்கிறார், ஆண்டவரும் அங்கே attendance எடுத்துக்கொண்டிருக்கிறார். நீங்கள் ஒழுங்காக சபைக்குச் சென்றால் தான் மோட்சம் போவீர்கள் என்பதுதான் கிறிஸ்தவ ஜீவியமா? ஞானஸ்நானம் எடுத்துவிட்டாயா? Membership வாங்கிவிட்டாயா? என்பது கிறிஸ்தவம் அல்ல.கர்த்தர் வரும்போது membership-ஐகேட்கப்போவதில்லை. அவர் வரும்போது "விசுவாசத்தைக் காண்பேனோ"என்கிறார். இருதயத்தில் விசுவாசம் இருக்குமா? அல்லது வேறு என்ன இருக்கும்? ஆக, இருதயமும் மனமும் நன்றாக மாற வேண்டும்.இருதயம் என்பது ஆவி, மனம் என்பது ஆத்துமா. இருதயமும் மனமும் நன்றாக இருந்தால் நாவு சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லும். சிலர், நாவை சரி செய்தால் போதும் என்று எண்ணுகிறார்கள். நாவை எவராலும் கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று வேதம் சொல்லுகிறது.பிறகு எப்படி ஆண்டவர் நாவை சரிசெய்கிறார்? ஆண்டவர் நாவுக்கு எங்கு connection உள்ளது என்பதை அறிந்திருக்கிறார். காரை திருப்ப வேண்டுமென்றால் அதன் சக்கரத்தைப் பிடித்து திருப்புகிறோமா? கிடையாது. உள்ளே power steering-ஐ வைத்திருக்கிறார்கள். அதில் அவ்வளவு power-ஐ வைத்திருக்கிறார்கள். இப்போதெல்லாம் பஸ், லாரியை ஓட்டுகிறவர்கள் ஒரு விரலில் steering-ஐ திருப்புகிறார்கள். ஏனென்றால் இப்போது Volvo, Mercedes-benzஎன்று பஸ் வந்துவிட்டது. அதில் power steering-ஐ வைத்துவிட்டார்கள். நாம் கஷ்டப்பட்டு திருப்பிக் கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. கர்த்தர் வல்லமையை நாவில் வைத்துவிட்டார். அது power steering போன்றது. அதனுடைய connection-ஐஇருதயத்தில் கொடுத்துவிட்டார். எவருமே திருத்த முடியாத நாவை கர்த்தர் எப்படி திருத்துகிறார்? இருதயத்தையும் மனதையும் திருத்துவதின் மூலமாக நாவை திருத்துகிறார். ஆகவே நாவில் ஆரம்பிக்கக்கூடாது.இருதயத்தில் ஆரம்பித்து, மனதிற்கு வந்து, அதன் பிறகு நாவிற்கு வர வேண்டும். இருதயமும் மனமும் சரியாகி விட்டால் நாவு சரியானதைப் பேசும். இருதயம் சரியாகி, மனம் சரியாகி, நாவு சரியானதைப் பேசினால் சொன்னதெல்லாம் அப்படியே நடக்கும்.

ஒருவர், "அவன் சொன்னபடியே ஆகும் என்று நீங்கள் பிரசங்கிக்கிறீர்களே!இதெல்லாம் ஆகுமா? எனக்கு ஆனதே கிடையாது" என்கிறார். நிச்சயமாக அவருக்கு அது ஆகியிருக்காது. ஏனென்றால், உள்ளே இருதயத்தில் சந்தேகமும், அவிசுவாசமும், தோல்வியும், விரக்தியும், கோபமும், எரிச்சலும், மனதில் தீமையான எண்ணங்களும் தான் இருக்கிறது. எங்கேயோ சபைக்குச் சென்று, யாரோ அறிக்கையைப் பற்றிப் போதித்தார்கள் என்று உடனே, "நான் சுகமானேன், கர்த்தருடைய ஆசீர்வாதம் ஐசுவரியத்தைத் தரும்" என்று சொன்னவுடன் எல்லாம் உண்டாகிவிடும் என்று நினைக்கிறார்கள். உள்ளே என்ன இருக்கிறதோ அதுதான் உண்டாகுமே ஒழிய, வெறொன்றும் உண்டாகாது. நாவில் என்ன இருக்கிறதோ அது உண்டாகாது. உள்ளத்தை சரிசெய்தால் நாவு சரியாக பேசும். பிறகு நாவினால் என்ன சொல்லுகிறீர்களோ அது உண்டாகும். தேவன் என்ன சொன்னாரோ அது அப்படியே ஆயிற்று. வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று. இயேசு என்ன சொன்னாரோ, அது அப்படியே ஆயிற்று. ஏன்? அந்த இருதயமும் மனதும் அப்படிப்பட்டது. இதையெல்லாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதாய் இருக்கிறது. தேவனுடைய சிருஷ்டிப்பைப் பார்க்கும்போது சிலர்,"அவர் வாயினால் சிருஷ்டித்தார், இது ஒரு பெரிய வேலையா?" என்கிறார்கள். அதைப் போன்ற ஒரு பெரிய வேலை கிடையாது. நாம் கூட வாயால் சிருஷ்டிக்கிறவர்கள் தான். தொழிலிலும், நாம் நடத்தும் வியாபாரத்திலும், கையிட்டுச் செய்யும் வேலையிலும் வெற்றி பெற வேண்டுமென்றால், அந்த வெற்றியினுடைய திறவுகோல் எங்கு இருக்கிறது? இருதயத்திலும், மனதிலும், வாயிலும் இருக்கிறது. இதைசரிசெய்தால் வெளியே நிச்சயமாக வெற்றிஉண்டாகும். அநேகர், "ஆமாம், பெரிய வேலை, பெரிய சம்பளம், இந்த பாழாய்ப்போன வேலைக்கு நாளைக்குப் புறப்பட்டுப் போக வேண்டும்" என்றுதாங்கள் செய்கிற வேலையைப் பற்றி நாள்முழுதும் சபித்து பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள்."சம்பளமே எனக்குப்போதவில்லை, வேலைக்குப்போவதே எனக்குப் பிடிக்கவில்லை" என்கிறார்கள். வாயை மாற்றினால் தானே வேலை பிடிக்கும். வாயை எப்படி மாற்ற முடியும்? எந்த மனுஷனும் தன் வாயை மாற்ற முடியாது என்று தேவன் சொல்லுகிறார். அப்படியென்றால் யார் மாற்றுவது? தேவன் தான் மாற்ற வேண்டும். அவர் எப்படி மாற்றுகிறார். இருதயம் மாற வேண்டும், மனம் மாற வேண்டும், வாய் மாற வேண்டும், பிறகுதான் வெற்றி உண்டாகும். வெறுமனே வெற்றி உண்டாகிவிடாது. வேதவசனம் எப்படிப் போதிக்கிறது என்பதைக் கவனியுங்கள். தேவன்எல்லாவற்றையும் சொல்லியே சிருஷ்டித்தார் என்றால், அவருடைய வேலையிலிருந்துநாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது ஏராளமாய் இருக்கிறது.

இரண்டாவது, தேவன் தம்முடைய வேலையை சீரும் செம்மையுமாக செய்கிறார். அதை இப்படிச் சொல்லலாம்:சிறப்பாகவும் படைப்பாற்றலோடும் (creativity and excellence) செய்கிறார். படைப்பாற்றல் (creativity) என்றால் என்ன? எவருமே செய்ய முடியாத அளவிற்கு செய்வதுதான் படைப்பாற்றல். எல்லாரும் செய்ததை அப்படியே செய்வது படைப்பாற்றல் அல்ல. சிலருக்கு ஒன்றுமே தெரியாது, அவர்கள் ஒன்றையும் கற்றுக்கொள்ளமாட்டார்கள். படைப்பாற்றல் என்றால் என்ன? வாழ்க்கையின் பிரச்சனைகளுக்கு புதுவிதமான தீர்வுகள், புதுவிதமான வழிகள் இவற்றையெல்லாம் தெய்வீக ஞானத்தையும் கிருபையையும் கொண்டு கண்டு, அறிந்து அதை செயல்படுத்துவதாகும்.அதைச் செய்து முடித்தவுடன் ஜனங்கள் அதைப் பார்த்து, "இது புதிதாக இருந்தது, இது work out ஆகும் என்று நினைக்கவில்லை,ஆனால் work out ஆகிவிட்டது" என்று சொல்லுவார்கள். அதுதான் creativity and excellence என்பது. அநேகர் வேலையை பெரிதாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை. அதுதான் பிரச்சனை. ஏன் அவர்கள் வேலையில் படைப்பாற்றல் வேண்டும் என்று விரும்புவதில்லை என்றால், இது ஒரு பெரிய காரியமல்ல என்று எண்ணுகிறார்கள். கிறிஸ்தவத்தில் ஒரு கோளாறு இருக்கிறது. அநேக ஆவிக்குரிய கிறிஸ்தவர்கள், "நாம் இந்த உலகத்திலா இருக்கப்போகிறோம், உலக வேலையில் அவ்வளவு கவனம் செலுத்தக்கூடாது,நாம் பரலோகவாசிகள்" என்று சொல்லுகிறார்கள். இவர்கள் இப்போதே பரலோகம் போய்விட்டால் நன்றாக இருக்கும். இந்த உலகத்தில் இருந்துகொண்டுஇதை சரியாக கவனிக்கவில்லை என்றால் பிறகு சாப்பாட்டிற்கே கஷ்டப்பட வேண்டியதுதான்.சிலர், "உலக வேலை, இது ஒரு முக்கியமே கிடையாது, நாம் பரலோக சிந்தை உடையவர்களாய் இருக்கிறோம்" என்கிறார்கள்.இவர்களுடைய பரலோக சிந்தையை வேலைக்கு கொண்டு சென்றார்கள் என்றால், சீட்டைக் கிழித்து வீட்டிற்கு அனுப்பிவிடுவார்கள்.நாம் இப்போது போய் பரலோகத்தில் இருக்கப்போவதில்லை,நித்தியத்திலும் நாம் பரலோகத்தில் இருக்கப்போவதில்லை. கர்த்தர் இந்த உலகத்தைத்தான் பரலோகமாக மாற்றுகிறார். அப்படித்தான் வேதவசனத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. புதிய எருசலேம் இங்கு இறங்கி வருகிறதாம். அது இங்கே வந்து இதுவேபெரிய தேவனுடைய நகரமாகி, நாம் இங்கேதான் இருக்கப்போகிறோம். ஆக, தேவன் பூமியை ஒழித்து விடுகிறேன் என்று சொல்லவில்லை. அவர் பாவத்தினால் கெட்டுப்போன இந்த பூமியை ஒழித்து, புதிய பூமியை உண்டாக்குகிறார். அவருக்கு பூமி தான் வேண்டும். அது அவர் உண்டாக்கினது. அதை மீட்கவில்லை என்றால் அவர் மீட்பரே கிடையாது. சாத்தான் பாவத்தின் மூலமாக கெடுத்த பூமியை அவர்திரும்ப மீட்டு சரியாக்குகிறார். அதையெல்லாம் செய்தால் தான் வேலை முடியும். அதைத்தான் கடைசியில் பண்ணுகிறார். ஆக, நாம் பூமியை வெறுக்கக்கூடாது. சிலர் வேலையில் ஏன் படைப்பாற்றலையும், சிறப்பையும் பயன்படுத்துவதில்லை என்றால், வேலை ஒரு சாபம் என்றும், அது பாவம் செய்த பிறகு தண்டனையாக வந்தது என்றும் எண்ணுகிறார்கள். இது தவறு.வேலை உயர்வான, தெய்வீகமான ஒரு கிரியை (Exalted and Divine activity) என்றுதான் வேதவசனம் போதிக்கிறது. வேதவசனத்திலிருந்து அந்த கோணத்தில் வந்தோம் என்றால் வித்தியாசமாக வருகிறது.இவர்கள் சொல்லுவது போல "உலக வேலை, உலக வேலை" என்று அல்ல. நாம் உலகத்தில் தான் இருக்கிறோம், உலகத்தில் வேலை செய்ய வேண்டும். அப்படித்தான் வேதம் சொல்லுகிறது.இந்த உலக வேலை தெய்வீகமான ஒரு செயல், இது உயர்வான ஒரு காரியம். ஆகவே இதை முழு மூச்சோடு செய்ய வேண்டும். எல்லா creativity and excellence-ஐ இதில் காண்பிக்க வேண்டும். இதில் நம்முடைய முழு பெலத்தோடு எல்லாவற்றையும் நாம் செய்ய வேண்டும் என்பதுதான் வேதவசனத்தின் போதனை.தேவன் அப்படித்தான் செய்தார். எல்லாரும் இந்த உலகத்தைப் பற்றி cheap-ஆக பேசுகிறார்கள். தேவன் எவ்வளவு கவனத்தோடும், யோசனையோடும், எவ்வளவு பெரிய ஆற்றலையும், வல்லமையையும் பயன்படுத்தி எவ்வளவு ஞானமாக எல்லாவற்றையும் இயங்க வைத்திருக்கிறார் என்பதைப் பார்த்தோம் என்றால் ஆச்சரியமாக இருக்கும்.

மூன்றாவது, எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்தவர், எல்லாம் முடிந்தது, இனிமேல் என்னுடைய பொறுப்பு அல்ல என்று விட்டுவிட்டுச் செல்லவில்லை. சிலர், ஐம்பது ஆயிரத்திற்கு பொருட்களை விற்பதற்காக வந்து வீட்டுக் கதவை தட்டிக்கொண்டே இருப்பார்கள். பலமுறை கதவை தட்டி, எதையாவது செய்து, நம்மிடம் விற்று விட்டுச் சென்றுவிடுவார்கள். பிறகு அதில் பழுது ஏற்பட்டு, அது சரியாக வேலை செய்யவில்லை என்று அவர்களுக்குச் சொன்னோம் என்றால், அவர்கள், அது வேறு department என்று சொல்லி, ஒரு number-ஐ கொடுத்து இந்த number-க்கு phone பண்ணுங்கள் என்று சொல்லுவார்கள். அந்த number-க்கு phone பண்ணினால் எவரும் phone-ஐ எடுக்கவேமாட்டார்கள். ஐம்பது ஆயிரத்திற்கு நம்மிடம் விற்றவுடன் அவனுடைய வேலை முடிந்துவிட்டது, அவன் போய்விடுவான், அவன் கண்டுகொள்ளவே மாட்டான். நான் தான் விற்று விட்டேனே, இனிமேல் நீங்கள் அந்த department-க்குத்தான் தொடர்புகொள்ள வேண்டும் என்று சொல்லிவிடுவான். இதுபோன்று கர்த்தர், அது அந்த department, நீ அங்கு phone பண்ணு என்று சொல்லுகிறவர் அல்ல. அவர், "என்னை நோக்கிக் கூப்பிடு, நான் உனக்கு மறுஉத்தரவு அருளிச்செய்வேன்" என்கிறார். நீ கூப்பிடும் முன்னமே நான் கேட்கிறேன் என்றும்,நான் உன் கூடவே இருக்கிறேன் என்றும்,நீ எப்போது கூப்பிட்டாலும் நான் கேட்கிறேன் என்றும் சொல்லுகிறார். கர்த்தருடைய கிரியையை எப்படிச் சொல்லியிருக்கிறது என்றால், அவர் தொடர்ந்து வேலை செய்துகொண்டே இருக்கிறார், நடத்திக்கொண்டே இருக்கிறார், தாங்கிக்கொண்டே இருக்கிறார், அன்புகூர்ந்துகொண்டே இருக்கிறார்,கோணலானதை திரும்பத் திரும்ப சரிசெய்துகொண்டே இருக்கிறார், கெட்டுப்போனதை நன்றாக்கிக் கொண்டே இருக்கிறார். தேவன் ஆறு நாட்களில் சிருஷ்டித்து முடித்தார், ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்தார். ஆகவே இப்போது அவர்வேலையை நிறுத்தி விட்டார்,இப்போது அவர் கண்டுகொள்வதே கிடையாது என்று அர்த்தமல்ல. அவர் தொடர்ந்து என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டுமோ அதையெல்லாம் செய்துகொண்டிருக்கிறார்.

இன்னும் கேட்டால் புதிய ஏற்பாட்டில் வாசிக்கும்போது யோவான் 5-ஆம் அதிகாரத்தில் பெதஸ்தா குளத்தண்டையில் கால் நடக்க முடியாதஒருவனைப் பற்றி வாசிக்கிறோம். அவன் முப்பத்தெட்டு வருஷமாய் படுத்த படுக்கையாக அங்கு படுத்திருக்கிறான். இயேசு அவனிடம், "நீ சொஸ்தமாகவேண்டுமென்று விரும்புகிறாயா"என்று கேட்கிறார். அதற்கு அவன், "நான் முப்பத்தெட்டு வருஷமாய் படுத்த படுக்கையாக இருக்கிறேன். தேவதூதன் குளத்தைக் கலக்கும்போது, அங்கு யார் முதலில் இறங்குகிறார்களோ அவர்களுக்கு சுகம் கிடைக்கிறது. எனக்கு இறங்க முடியவில்லை.தேவதூதன் குளத்தைக் கலக்கும்போது, என்னைக் குளத்தில் கொண்டுபோய் விடுகிறதற்கு ஒருவருமில்லை" என்கிறான். இயேசு அவனிடம், "உன் படுக்கையை எடுத்துக்கொண்டு நட" என்கிறார். அப்படிச் சொன்னவுடன் அங்கு இருப்பவர்கள் எல்லாருக்கும் மகா கோபம் உண்டானது. ஏன் அவர்கள் கோபப்பட்டார்கள்? இவர் ஓய்வுநாளில் வேலை செய்துவிட்டார், தேவனுடைய கட்டளையை மீறிவிட்டார். எனவேஇவரை கொன்றே தீர்க்க வேண்டும் என்று கங்கனம் கட்டிக்கொண்டு நிற்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இயேசுவின் மீது அவ்வளவு கோபம் உண்டானது. ஏன்? அவர் ஓய்வுநாளில் வேலை செய்துவிட்டார். என்ன வேலையைச் செய்தார்? சுகமாக்கும் வேலையைச் செய்தார். அதற்காக அவர்கள் அப்படி நிற்கிறார்கள். அப்போது இயேசு, "என் பிதா இதுவரைக்கும் கிரியைசெய்துவருகிறார். நானும் கிரியைசெய்துவருகிறேன்" என்கிறார் (யோவான் 5:17). அப்படியென்றால் அவர் என்ன சொல்லுகிறார்? பிதா ஆதியிலே வேலையை ஆரம்பித்தவர். ஆறு நாட்கள் வேலை செய்து, ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்த பிதா இன்றைக்கு ஓய்வுபெற்றுவிடவில்லை,அவர் கிரியை செய்துகொண்டே இருக்கிறார் என்கிறார். அன்றைக்குஎன்ன வேலை செய்தார்? முப்பத்தெட்டு வருஷமாய் நடக்க முடியாதவனை எழுந்து நடக்கச்செய்தார்.

இன்றைக்கும் அவர் சுகமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். சபையில் சுகத்தையும், விடுதலையையும் பெற்றவர்கள், தேவனுடைய நன்மைகளைஅனுபவித்தவர்கள் ஏராளமான பேர் இருக்கிறார்கள்.தேவன் கிரியை செய்துகொண்டிருக்கிறார், இயேசுவும் கிரியை செய்துகொண்டிருக்கிறார். அவர் கிரியை செய்யவில்லை என்றால் நாம் பிரசங்கித்து ஒரு பிரயோஜனமும் கிடையாது. அவர் கிரியை செய்வதினால் தான் நான் இங்கே அறிவித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். ஆக, பிதா தொடர்ந்து கிரியை செய்துகொண்டிருக்கிறார். இவர் எப்படிப்பட்ட ஆண்டவர்?இவருடைய வேலை நமக்கு எதை வெளிப்படுத்துகிறது? பெரிய அதிகாரமும் வல்லமையும் உடையவராய் இருந்து எல்லாவற்றையும் தம்முடைய சொல்லாலே உண்டாக்கினவர், உண்டாக்கிவிட்டு அதை கைவிட்டுப் போகவில்லை. அவர் கைவிடாதவர். தாம் உண்டாக்கின சிருஷ்டிப்பை காத்து, அரவணைத்து, அன்புகூர்ந்து, அது கெட்டுப்போகும்போது அதை மீட்க வேண்டிய எல்லாவற்றையும் செய்கிறார். தம்முடைய குமாரனையே அனுப்பி, நம்மை மீட்டுக்கொள்ளும்படியாக வழியெல்லாம் செய்திருக்கிறார். மனுஷன் பாவம் செய்து கெட்டுப்போனவுடன் அவர் விலகிப்போய்விடவில்லை. ஆதியாகமம் 3-ஆம் அதிகாரத்தில் மனுஷன் பாவஞ்செய்து கெட்டுப்போகிறான். அதற்குப் பிறகு எல்லாமே தேவன் எப்படி இரட்சிப்பின் திட்டத்தைஉண்டாக்கியிருக்கிறார் என்பதை வெளிப்படுத்தி, அதை நிறைவேற்றி காண்பிக்கிறார் என்று வேதம் முழுவதும் அதைப் பற்றியதுதான். அவர் fully involved-ஆக இருக்கிறார். அவர் கிரியை செய்துகொண்டே இருக்கிறார். அவர் இன்றைக்கும் அன்புகூர்ந்து, அரவணைத்து, ஆதரவு அளித்து, பாதுகாத்து, தேவைகளை சந்தித்து, ஆசீர்வதித்து வாழ்வை நமக்கு சாத்தியமாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார். தேவன் வேலை செய்தார், அந்த வேலையிலிருந்து நாம் என்னவெல்லாம் கற்றுக்கொள்கிறோம் என்பதை இதுவரை சொன்னேன்.

இரண்டாவது, தேவன் முதன் முதலில் மனுஷனுக்கு வேலையைக் கொடுத்தபோது அது என்ன விதமான வேலை என்பதையும், அது எத்தகைய தன்மை உள்ளதாய் இருந்தது என்பதையும்நாம் கவனிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அது நம்முடைய வேலை என்ன என்பதைக் குறித்த வெளிப்பாட்டை நமக்குத் தருகிறது. ஆகவேதான் வேதத்தின் முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் மிகவும் முக்கியம். ஏனென்றால், முதன் முதலாக தேவனே அங்கு வேலை செய்வதை அது காண்பிக்கிறது. அங்கிருந்துதான் நம்முடைய வேலையை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் நாம் அவருடைய சாயலில் உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறோம். அதுபோலஅவர் மனுஷனுக்கு வேலையைக் கொடுத்தார் என்பது 2-ஆம் அதிகாரத்தில் வருகிறது. இன்னும் கேட்டால், 1-ஆம் அதிகாரத்திலேயே அது வருகிறது. Actual-ஆக 1-ஆம் அதிகாரத்தில் அது வருகிறது; 2-ஆம் அதிகாரத்தில் அதனுடைய விளக்கம் வருகிறது.1-ஆம் அதிகாரமும், 2-ஆம் அதிகாரமும் ஒன்றோடொன்று மிகவும் சம்பந்தப்பட்டது. 1-ஆம் அதிகாரத்தில் சுருக்கமாகச் சொன்ன சிருஷ்டிப்பினுடைய காரியங்களை2-ஆம் அதிகாரத்தில் இன்னும் சற்று விரிவாகச் சொல்லுகிறார்கள். தேவன் மனுஷனுக்கு எவ்விதமான வேலையைக் கொடுத்தார் என்பதைப் பார்ப்போம். ஆதியாகமம் 1:26-இல், "எல்லாவற்றையும் ஆளக்கடவர்கள்"என்று சொல்லுகிறார். அதை இன்னும் விரிவாக்கி ஆதியாகமம் 1:28-இல்,"பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்று சொல்லுகிறார். இங்கு அவர் வேலையை ஐந்து விதமாக வர்ணிக்கிறார். இதைச் செய்வதற்காக மனுஷனுக்கு தம்முடைய சாயலையும், ரூபத்தையும் தருகிறார். அதுவும் ஆதியாகமம் 1:26,27 ஆகிய வசனங்களிலேயேஇருக்கிறது. 26-ஆம் வசனத்தில், "நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள்... ஆளக்கடவர்கள்" என்று சொல்லிவிட்டு, 27-ஆம் வசனத்தில், "தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார், அவனைத் தேவசாயலாகவே சிருஷ்டித்தார்; ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்" என்று வாசிக்கிறோம். ஆக, தேவன் தம்முடைய சாயலையும், ரூபத்தையும் ஏன் இவர்களுக்குத் தருகிறார்? அவர் கொடுத்த வேலையைச் செய்ய வேண்டும் என்றால், அவரைப் போன்று இருந்தால் தான் அதைச் செய்ய முடியும். அவருடைய சாயலும் ரூபமும் இல்லாத ஒரு மனுஷன் அவர் கொடுத்த வேலையை செய்ய முடியாது.வேலைக்கு ஏற்ற சுபாவத்தையும், திறமையையும், தாலந்தையும் அவர் தருகிறார். தேவன் வேலையைத் தருகிறார், அந்த வேலையை செய்யக்கூடியவனாக அவனை உண்டாக்கும்படியாக தமது சாயலையும் ரூபத்தையும் அவனுக்குத் தருகிறார்.

ஆகவேதான் அவனை சிருஷ்டிக்கும்போது சில காரியங்கள் கூடவே வருகிறது. ஒன்று, ஆசீர்வாதம். தேவன், "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளுங்கள்"என்று சொல்லி அவர்களை ஆசீர்வதித்தார். ஆசீர்வாதம் மட்டும் அல்ல, அந்த ஆசீர்வாதத்தை வாசித்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால், வெறும் ஆசீர்வதித்தார் என்று சொல்லவில்லை. என்ன செய்ய வேண்டுமென்றே அவர் சொல்லுகிறார். பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்கிறார். அது ஒரு வேலை (task). இதைச் செய்யுங்கள் என்கிறார். ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று task வருகிறது. அந்த பொறுப்பு (charge) உன்னுடையது, நீ அதைச் செய்ய வேண்டும் என்கிறார். ஒரு கட்டளையைக் (commission) கொடுக்கிறார். ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்பது முடிந்தால் செய் என்று அர்த்தமல்ல. ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்றால் நான் சொல்லுகிறேன், இப்படிச் செய் என்பதுதான் அதன் அர்த்தம். ஆக, தேவன் மனுஷனை சிருஷ்டித்தபோது அவனுக்கு வேலையைத் தருகிறார். அந்த வேலையின் நிமித்தம் தம்முடைய சாயலையும், ரூபத்தையும் தருகிறார். ஏனென்றால், அவர் கொடுத்த வேலையைச் செய்வதற்கு அவருடைய சாயலும் ரூபமும் அவசியம். நாம் ஒருவிதத்தில் அவரைப் போல இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால், அவர் கொடுத்த வேலையைச் செய்யவே முடியாது. ஆகவேதான் அதற்கான ஆசீர்வாதத்தைத் தருகிறார். ஆசீர்வாதம் என்றால் என்ன? அவனுக்கு அப்படிப்பட்ட ஒரு ஆற்றலை கொடுப்பதுதான் ஆசீர்வாதம். அப்படிப்பட்ட வேலையைச் செய்யும்படியாக அவனை பெலப்படுத்துவது;அவன் மேல் ஆசீர்வாதத்தைக் கூறி அவனை அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு ஆளாக ஆக்குவது. தேவன் எல்லாவற்றையும் சொல்லி சொல்லி உண்டாக்கினார். வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று. இப்போது மனுஷனை உண்டாக்குகிறார், மனுஷனிடமும் பேசுகிறார். "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்"என்று சொல்லுகிறார். அவர் சொன்னதினால் தான் அவன் அப்படிப்பட்டவனாக மாறுகிறான். பலுகக்கூடிய, பெருகக்கூடிய, நிரப்பக்கூடிய, கீழ்ப்படுத்தக்கூடிய, ஆண்டுகொள்ளக்கூடிய திறமை அவனுக்கு எங்கிருந்து வருகிறது? தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து வருகிறது. அவர் வார்த்தைகளை உச்சரிக்கிறார். "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்று சொன்னதின் மூலமாக எப்படி வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்று சொன்னபோது வெளிச்சம் உண்டாயிற்றோ அதுபோல மனுஷன் இப்பொழுது அப்படிப்பட்ட மனுஷனாக மாறுகிறான். ஏனென்றால் தேவன் ஆசீர்வாதத்தை சொல்லுகிறார். அவன் எப்படிப்பட்டவனாக இருக்க வேண்டும் என்பதைச் சொல்லியே அவனை உண்டாக்குகிறார்.

ஆக, மனுஷனுடைய சிருஷ்டிப்பையே கவனித்துப்பாருங்கள். மனுஷன் வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்ப்பதற்காக,சாதாரணமாக உண்டாக்கப்பட்டவன் அல்ல. சிலர், "வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது போல் ஆண்டவர் நம்மை உண்டாக்கியிருக்கலாமே, அது எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும், திங்கள் கிழமையில் பாழாய்ப்போன இந்த வேலைக்குப் போக வேண்டியதாய் இருக்கிறது"என்று வருத்தப்படுகிறார்கள். அவர் நம்மை வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுகிறவர்களாக உண்டாக்கியிருந்தால் நாமே வேதனைப்பட்டிருப்போம். பிறகு நமக்கு எந்த வேலையும் செய்ய வராது. வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுகிறவர்களைப் பாருங்கள், அவர்களுக்கு எந்த வேலையும் செய்ய வராது. அப்படிப்பட்ட ஒருவரைக் கூப்பிட்டு, "Electric Bill கட்டிவிட்டு வா" என்று சொன்னால், "நீயும் என் கூட வா" என்று சொல்லுவார். ஏனென்றால் அவருக்கு தனியாகச் சென்று அதை கட்டத் தெரியாது. இருக்கிற திறமை எல்லாம் போய்விடும். அவர் மனுஷனாகவே இருக்க முடியாது. ஒருவன் வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டான் என்றால் திறமையுள்ள, ஆற்றல்மிக்க மனுஷனாகவே இருக்க முடியாது. ஆகவேதான் வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவதைப் பற்றி பெருமையாக நினைப்பதே தவறு. அதுவே ஒரு பெரிய பாவம். அது தேவனுக்கு விரோதமான ஒரு காரியம். சிலர், "பத்தாயிரம் கோடி ரூபாய் இருந்தால் வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடலாம் இல்லையா!" என்கிறார்கள். பத்தாயிரம் கோடி இருந்தால் வேலை மிகவும் அதிகமாக இருக்கும். ஏனென்றால் அதை நிர்வாகம் பண்ண வேண்டும்,அதை வைத்து நன்மையைச் செய்ய வேண்டும், ஏராளமான காரியத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும். பத்தாயிரம் கோடி பணம் இருக்கிறவன் குறைவாக தூங்கி, அதிக நேரம் வேலை செய்வான். ஏனென்றால் அவனுக்கு அதிக வேலை இருக்கிறது,ஏராளமான பொறுப்புகள் அவன் கையிலே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. தேவன் ஏராளமாய்க் கொடுத்திருக்கிறார். அவன் அதை வைத்து ஏராளமாய் செய்ய வேண்டும். சிலருடைய குறிக்கோள் (goal) என்னவென்றால், எனக்கு எப்படியாவது இத்தனை கோடி வந்துவிட்டால், நான் வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவேன் என்கிறார்கள். இவர்களுடைய குறிக்கோளே தவறானது, பிறகு அது நிறைவேறுவது மிகவும் கடினமாகி விடுகிறது. எனக்கு கோடி கோடியாய் பணம் வந்தால் நான் இவ்வளவு நல்ல காரியங்களைச் செய்வேன், நான் இப்படியெல்லாம் வேலை செய்வேன், இப்படியெல்லாம் இந்த காரியங்களை நிறைவேற்றுவேன் என்று அப்படி இருந்தால் அது நல்ல குறிக்கோள். வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது நல்ல குறிக்கோள்அல்ல.


கர்த்தர் மனுஷனை வேலை செய்யாமல் உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்க்கிறவனாக, உட்கார்ந்து சாப்பிடுகிறவனாக உண்டாக்கவில்லை. அவர் அவனை உலகத்தையே மாற்றி அமைக்கக்கூடியவனாய் உண்டாக்கினார். ஏதேன் தோட்டத்தை உண்டாக்கி, அங்கு அவனை வைத்து, உனக்கு sample-ஐ கொடுத்துவிட்டேன், மீதி உலகத்தை அப்படி ஆக்கு என்கிறார். அதுதான் அவனுடைய project. இவ்வளவு பெரிய project-க்கு அவர் தம்முடைய சாயலையும், ரூபத்தையும் அவனுக்குக்கொடுத்திருக்கிறார். ஆனால் அதோடுகூட வாழ்க்கைத்துணையைக் கொடுக்கிறார். அது இரண்டாவது காரியம். ஏனென்றால் பெரிய வேலை. இந்த பெரிய வேலையில் இவனுக்கு உதவுவதற்காக ஒரு துணையைக் கொடுக்கிறார். சிலர், "நம்மை மேற்பார்வை செய்ய (supervise) தேவன் துணையைக் கொடுக்கிறார் என்று நீங்கள் சொல்லுகிறீர்கள்" என்கிறார்கள். கிடையாது. தேவன், நமக்கு உதவி செய்வதற்கு துணையைக் கொடுக்கிறார். பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்வது என்பது இந்த உதவி இல்லாமல் நடக்காது. நான் தனியாக செய்துகொள்கிறேன் என்று எவரும் சொல்ல முடியாது. ஏனென்றால் இந்த வேலை அப்படி. மனைவி இல்லாமல் எப்படி இந்த வேலையைச் செய்ய முடியும்?என்ன வேலை? 'பலுகி' என்கிற வேலையை நீங்களே செய்வீர்களா? நீங்களே பிள்ளையைப் பெற்றுவிடுவீர்களா? அடுத்தது 'பெருகி' என்கிற வேலை. திருமணம் செய்துகொள்ள ஒரு ஆணும் பெண்ணும் single ஆளாக வருகிறார்கள். ஐந்தாறு வருஷங்களுக்குப் பின் அவர்களைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், தங்கள் கூடவே இருவரைக் கூட்டிக்கொண்டு வருவார்கள். இப்போது குடும்பமாகி விட்டது. சிலர், "வீடு போதவில்லை, பெரிய வீட்டிற்குச் செல்கிறேன்" என்கிறார்கள். ஏனென்றால் வீடு நிரம்பி விட்டது. அதுதான் 'நிரப்பி' என்கிற வேலை. பிறகு பிள்ளைகள் நன்றாக வளர்ந்து வருகிறார்கள். நான்கைந்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள். பிள்ளைகள் எங்கே என்று கேட்டால், "ஒருவன் மும்பையில் business-ஐ கவனிக்கிறான், இன்னொருவன் டெல்லியில் business-ஐ கவனிக்கிறான், இன்னொருவன் சென்னையில் business-ஐ கவனிக்கிறான், இன்னொருவன் அமெரிக்காவில் business-ஐ கவனிக்கிறான்"என்று சொல்லுவார்கள். இது என்ன? ஏனென்றால்இது'கீழ்ப்படுத்தி', 'ஆண்டுகொள்வது'. இதைச் செய்யநான்கு இடங்களில் நான்கு business இருந்தால் நான்கு பேர் வேண்டும். ஆக, பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்பது வாழ்க்கைத்துணை இல்லாமல் முடியாது.இது வேலை. தேவன், இந்த வேலைக்கு ஏற்றாற்போலத்தான் மனைவியைக் கொடுக்கிறார். அந்த வேலையை சாத்தியமாக்கக்கூடியவள் இவள். ஏனென்றால் ஏதேன் தோட்டம் ஒரு சிறிய இடம். இதே போன்று உலகம் முழுவதும் செய்து காண்பிக்க வேண்டும். அதற்கு எவ்வளவு ஆள் தேவை! பிள்ளைகளைப் பெற்று, அவர்கள் வளர்ந்து, அவர்கள் பிள்ளைகளைப் பெற்று, அவர்கள் வளர்ந்து... என்று அப்படித்தான் உலகம் முழுக்க நிரப்ப முடியும். அப்படித்தான் ஏதேன் தோட்டம் போன்று உலகம் முழுக்க ஆக்கி காண்பிக்க முடியும். இதற்காகத்தான் தேவன் வாழ்க்கைத் துணையைத் தருகிறார். ஆக, வேலையையும் குடும்பத்தையும் பிரிக்கவே முடியாது. கர்த்தருடைய நோக்கத்தின்படி தான் இதெல்லாம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஏன் தேவனுடைய சாயலும், ரூபமும் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது? வேலையின் நிமித்தமாகவே. அவர் நமக்கு என்ன செய்யச் சொல்லியிருக்கிறாரோ அதைச் செய்வதற்காகத்தான் அவருடைய சாயலையும், ரூபத்தையும் நமக்குக் கொடுத்திருக்கிறார். இதையெல்லாம் செய்வதற்காக அவரைப் போன்றே நம்மை ஆக்கியிருக்கிறார். ஏன் தேவன் நமக்கு வாழ்க்கைத் துணையைத் தருகிறார்? வேலையின் நிமித்தமாகவே. அவர் நமக்கு என்ன வேலையைக் கொடுத்திருக்கிறார்? பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளச் சொல்லியிருக்கிறார். அதற்காக வாழ்க்கைத் துணையைத் தருகிறார். மனுஷனுடைய வாழ்க்கையை சிறப்பிப்பதற்காக, கர்த்தர் அவனுக்குக் கொடுத்த வேலையை வெற்றிகரமாய் செய்து முடிப்பதற்காக திருமண வாழ்க்கை அவசியப்படுகிறது. தேவன் அதற்காக வாழ்க்கைத் துணையைத் தருகிறார்.

மூன்றாவது, மனுஷர்களாகிய நாம் இந்த பூமியில் எதற்காக வைக்கப்பட்டிருக்கிறோம்? ஏன் தேவன் நமக்குவேலையையும், பொறுப்பையும், கட்டளையையும், ஆசீர்வாதத்தையும்கொடுத்து இந்த பூமியில் நம்மை வைத்திருக்கிறார்?ஏனென்றால் இவர் அதரிசனமான தேவன், கண்ணால் பார்க்கக்கூடாத தேவன். எந்த மனுஷனும் தேவனை பார்த்ததே கிடையாது, பார்க்கவும் முடியாது. அப்படிப்பட்ட தேவனை இந்த உலகத்திலே தரிசனமாக்கி காட்டுவதற்காக, உலக மக்கள் அவரைக் காணும்படியாக, உலகம் அவரை அறிந்துகொள்ளும்படியாக, இந்த பூமி எங்கும் தேவனுடைய மகிமையினால் நிரம்பும்படியாகத்தான் தேவன் மனுஷனை இந்த உலகத்தில் வைத்திருக்கிறார். அவர், "பூமியை நிரப்பி"என்று சொல்லுகிறார். ஏன்? அவருடைய மகிமையாலும், அவரைக் குறித்த அறிவினாலும் இந்த உலகம் நிறைந்திருக்க வேண்டும். ஆகவேதான் "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி,எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்" என்கிறார். ஏன்? தேவனுடைய நோக்கமும், சித்தமும் இந்த உலகம் முழுவதும் நிறைவேற வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். பெரிய வேத வல்லுனர்கள் இந்த சிருஷ்டிப்பின் கதையை இப்படி வாசிக்க வேண்டும் என்று சொல்லுகிறார்கள்:தேவன் உலகத்தை உண்டாக்கி, மனுஷனை அங்கு வைத்ததை ஒரு temple போல பார்க்க வேண்டும். ஒரு temple-க்குள் தெய்வங்கள் இருக்கும். அதுபோல அதைப் பார்க்க வேண்டும் என்கிறார்கள். அக்காலத்தில் ஆண்ட ராஜாக்களில்ஒருவன்பெரிய ராஜாவாக இருந்தான் என்றால், அவனுடைய சாம்ராஜ்யம் பெரிதாக இருக்கும். அவனுக்குக் கீழானவர்கள், அவனுடைய எல்லைக்குள் இருப்பவர்கள் எல்லாம்தூர தேசத்தில் இருப்பார்கள். அந்த ராஜா அங்கு போயிருக்கவே மாட்டான். ஆனால் அவனுடைய ஆளுகையில் தான் அது இருக்கும். ராஜா என்றால் யார் என்றே அந்தஜனங்களுக்குத் தெரியாது. அக்காலத்தில் டி.வியும் கிடையாது, ஒன்றும் கிடையாது. இவனுடைய சத்தத்தைக்கூட அவர்கள் கேட்டிருக்கமாட்டார்கள். இவனைப் பற்றி கேள்விப்பட்டிருப்பதே மிகக்குறைவு. ஏனென்றால் அவர்கள்ஆயிரம் மைல்களுக்கு அப்பால் இருந்தார்கள் என்றால், எப்படி பிரயாணம் செய்வார்கள்? எத்தனை முறை ராஜாவைப் பற்றிக் கேட்டிருப்பார்கள்? ஒன்றும் இருக்காது. ஆகவே ராஜாக்களுக்கு ஒரு பிரச்சனை இருந்தது. அவர்கள் தான் ஆளுகிறார்கள், ஆனால் அந்த இடத்திற்கு யார் ராஜா என்றே தெரியவில்லையென்றால் பிரச்சனையாகி விடுமே! ஆகவே அவர்கள்ஊர் ஊராக தங்களுடைய சிலையை திறப்பார்களாம். ஏனென்றால், நான் தான் ஆளுகிறேன், நன்றாக பார்த்துக்கொள் என்பதற்காக அப்படிச் செய்வார்கள். அந்த ஊரில் இருப்பவர்கள் ராஜாவை பார்த்ததில்லை, பார்ப்பதற்கு வாய்ப்புமில்லை. ஏனென்றால் அவர் ஆயிரம் மைல் தூரத்தில் இருக்கிறார். அவர் வரப்போவதில்லை. அவர்களிடம், யார் ராஜா என்று கேட்டால், அவர்களுக்கு சிலை தான் தெரியும். சிலைக்கு மாலை போட்டு, கும்பிடு போட்டு வந்துவிடுவார்கள். ஏனென்றால் அவர்களுக்கு சிலை வரைக்கும் தான் தெரியும். குறைந்தபட்சம் அதாவது இருக்கிறதே என்று அவர்கள் அதை வைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். என்னை எல்லாருக்கும் தெரியும், அவர்கள்என் சிலையைப் பார்த்திருக்கிறார்கள் என்று ராஜாவுக்கும் ஒரு சந்தோஷம். ஆனால் ராஜா எப்படிப்பட்டவர் என்று அவர்களுக்குத் தெரியுமா? அவர் நல்லவரா, கெட்டவரா என்று தெரியுமா? உயிருள்ளவராக அவர்கள் மத்தியில் போய் இருந்தால் தானே அவர் நல்லவரா, கெட்டவரா என்று தெரியும். எனவே ராஜா எப்படிப்பட்டவர் என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. அவர்கள் வெறும் சிலையைத்தான் பார்த்திருக்கிறார்களே ஒழிய, அந்த ராஜாவை பார்த்தது கிடையாது, அவர் எப்படிப்பட்டவர் என்று அறிந்துகொள்ள வாய்ப்பில்லை. உயிர் இருந்தால் தானே அதை வெளிப்படுத்த முடியும். வெறும் சிலையை வைத்து அதை வெளிப்படுத்த முடியாது.

நம்முடைய தேவன் ராஜாதி ராஜா, கர்த்தாதி கர்த்தா, வானத்தையும் பூமியையும் உண்டாக்கினவர், சர்வத்தையும் ஆளுகிறவர், அந்த ஆளுகையை நம்மிடம் கொடுத்து, அவர் ஊர் ஊராக சிலை வைப்பதற்குப் பதிலாகஊரெல்லாம் மக்களை உண்டாக்கி வைத்துவிட்டார். ஏன்? எங்கு போனாலும் ராஜாதி ராஜா யார், நம்மைப் படைத்தவர் யார்,நம்மை உண்டாக்கின தெய்வம் யார், அவர் எப்படிப்பட்டவர், அவர் எவ்வளவு அன்பானவர், அவர் எவ்வளவு கிருபையுள்ளவர், அவர் எவ்வளவு பெரியவர், அவர் எவ்வளவு வல்லவர், அவர் எவ்வளவு நன்மைகளைச் செய்கிறவர் என்பது எல்லாருக்கும்விளங்க வேண்டும் என்பதற்காகவே ஊரெல்லாம் சிலையை வைப்பதற்குப் பதிலாக, உயிருள்ள மனுஷரை வைத்திருக்கிறார். அதுதான் அவருடைய திட்டம். இவர்கள் தேவனுடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கப்பட்ட மக்கள். நாம் இந்தப் பட்டணத்தில் எதற்கு இருக்கிறோம்? நம் ஆண்டவர் ஊரெல்லாம் சிலையை வைக்கவில்லை. உங்களையும் என்னையும் தான் வைத்திருக்கிறார். ஏன்? நம் ஆண்டவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதை விளக்கிக் காண்பிக்கும்படியாகவே. அதை எப்படி விளக்கிக் காண்பிக்கிறோம்? வேலை அதை விளக்கி காண்பிக்கிற ஒரு வழி. வேலை அந்த நோக்கத்திற்காக கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த வேலையை நாம் எவ்வளவு சிறப்பாக, அற்புதமாக, ஒழுங்காக, உண்மையாக, நேர்த்தியாக செய்கிறோமோ அந்த அளவிற்கு ஆண்டவரையே மனிதர்கள் பார்க்க முடியும். நம்முடைய படைப்புகள், நாம் உண்டாக்குகிற காரியங்கள், நாம் செய்கிற வேலை, நம்மால் இந்த பூமியில் உண்டாகிற பயன்கள், நம்முடைய கையின் பிரயாசம் இவையெல்லாம் ஆண்டவர் எவ்வளவு நல்லவர் என்பதைக் காண்பிக்க வேண்டும்.

ஆக, எல்லா வேலையும் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்கிற ஐந்து காரியங்களோடு சம்பந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறது. ரோடு போடுகிற வேலையைச் செய்கிறவர்கள், "நான் ரோடு தானே போடுகிறேன், தார் ஊற்றுகிறேன், இதெல்லாம் ஒரு பெரிய வேலையா? நீங்கள் வேதாகமத்தை தூக்கிக்கொண்டு போய் பிரசங்கிக்கிறீர்கள், ஊழியக்காரர். நான் இங்கே ரோடு போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன், அழுக்காய் இருக்கிறேன், வியர்வை சிந்தி வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறேன், நாங்கள் உலக வேலையைச் செய்கிறோம்" என்று எண்ணுகிறார்கள். இப்படி எண்ணுவது தவறு. அது தெய்வீகமான வேலை. அது கர்த்தர் கொடுத்த வேலையோடு சம்பந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறது. எப்படி? ரோடு போட்டால் தான் பலுகிப் பெருகுகிறவர்கள் போய் வர முடியும்;உலகம் வளர்ந்துகொண்டே போகும்; பட்டணங்கள் பெருகிக்கொண்டே போகும்; ஊர்களும், நகரங்களும், நாடுகளும் வளர்ச்சியடைய முடியும்; சரக்கு போக முடியும். ஆகவே ரோடு மிகவும் முக்கியம். ரோடு இல்லையென்றால் வளர்ச்சியே கிடையாது. ஆக, ரோடு என்பது ஒரு நல்ல உள்கட்டமைப்பு (infrastructure). ரோடைப் போடுகிறவன் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்வதற்கு தன்னுடைய தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்தி, பங்களித்து, தன்னுடைய வேலையைச் செய்கிறான். அது தெய்வீகமான ஒரு வேலை. ஆசிரியர்கள்ஒன்றும் தெரியாத, பள்ளிக்கூடம் செல்லமாட்டேன் என்று அழுகிற பிள்ளையை எடுத்துபாடம் கற்றுத்தருகிறார்கள்.அந்த பிள்ளை ஒரு வாரம் வெறும் அழுதுகொண்டே தான் இருக்கும். அந்த பிள்ளை ஒரு வாரம் முழுவதும் எதையும் படிப்பதிலை, அழுதுகொண்டே சென்று, அழுதுகொண்டே இருந்து, அழுதுகொண்டே வந்துவிடும். ஆசிரியர்கள் அந்த பிள்ளையிடம் பொறுமையாய் இருந்து, A,B,C,D முதற்கொண்டு கற்றுக்கொடுத்து, பின்நாளில் அந்த பிள்ளை டாக்டராகவோ, இன்ஜீனியராகவோ, வழக்கறிஞராகவோ, ஆசிரியராகவோ பலவித வேலையில்அமரும். அது எப்படிப்பட்ட ஒரு developmental work என்று பாருங்கள். பள்ளிக்கூடம் இல்லையென்றால்,ஆசிரியர் இல்லையென்றால் இன்றைக்கு உலகம் எப்படியிருக்கும் என்று சற்று சிந்தித்துப்பாருங்கள். நாம் இன்றைக்கு பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்வதற்கு அது ஒரு வேலை. Software development அதுபோன்று ஒரு வேலை, Engineer என்பது அதுபோன்று ஒரு வேலை.

நீங்கள் பல வேலைகளைச் செய்கிறவர்களாய் இருக்கலாம். அது எந்த விதமான வேலையாக இருந்தாலும் இந்த ஐந்து காரியங்களோடு சம்பந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறது. ஆகவேதான் வேலை தெய்வீகமானது என்று சொல்லுகிறேன். ஆனால் ஒரு காரியத்தைச் சொல்லிவிடுகிறேன். எல்ல வேலையும் தெய்வீகமானது என்று சொல்லிவிட முடியாது. சிலர் கொலை செய்வதற்குக்கூட ஆட்களை hire பண்ணுகிறார்கள். அது பிசாசினுடைய வேலை. இது கூட தெய்வீகமானதுதான், என்னால் முடிந்ததை நான் செய்கிறேன் என்று அப்படிச் சொல்லிவிடக்கூடாது. எது தெய்வீகமான வேலை? உங்களுடைய வேலையைப் பற்றி நீங்கள் நினைக்கும்போது இந்த ஐந்து காரியங்களோடு அது சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதைப் பார்க்க முடிகிறதா? அது தேவன் கொடுத்த original வேலையோடு சம்பந்தப்பட்தாய் இருக்கிறதா? அந்த original வேலையை, அந்த பொறுப்பை நிறைவேற்றக்கூடிய ஸ்தானத்தில் நீங்கள்இருக்கிறீர்களா? "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி ஆண்டுகொள்ளுங்கள்"என்று வேதம் சொல்லுகிறதே அதற்கு ஏதாவது ஒரு விதத்தில் நாம் பங்களிக்கிறோமா? நம்முடைய வேலை அதற்கு பயனுள்ளதாய் இருக்கிறதா? அதோடு கொஞ்சமாவது சம்பந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறதா? அப்படியென்றால் அது தெய்வீகமான வேலை. நாம் அதை உயர்வாக, மேன்மையாக எண்ண வேண்டும்; அதை நேர்த்தியாக செய்ய வேண்டும். அப்படிச் செய்து தேவனுடைய நாமத்திற்கு மகிமையையும், கனத்தையும் நாம் உண்டாக்க வேண்டும். இதற்காகத்தான் கர்த்தர் நம்மை இங்கே வைத்திருக்கிறார். ஒவ்வொரு நாளும் வேலைக்குப் போகும்போதும் அதை எண்ணிப்பாருங்கள். தேவன் உலகமெங்கும் தம்முடைய சாயலிலும், ரூபத்திலும் இருக்கிற மக்களை வைத்திருக்கிறார். ஆகவேதான் இயேசு, "நீங்கள் பூமிக்கு உப்பாயிருக்கிறீர்கள்" (மத்தேயு 5:13) என்றும், "நீங்கள் உலகத்துக்கு வெளிச்சமாயிருக்கிறீர்கள்" (மத்தேயு 5:14)என்றும் சொன்னார். நமக்கு இங்கே ஒரு வேலை இருக்கிறது. நாம் உப்பாகவும், வெளிச்சமாகவும் இருக்க வேண்டும். கர்த்தர் நம்மை இந்த பூமியில் ஒரு பெரிய காரணத்திற்காக வைத்திருக்கிறார்.

Similar Topics

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency