0 item - ₹0.00

மீட்பும் நம்முடைய கையின் பிரயாசமும் (பாகம் 21) - தேவனுடைய இராஜ்யத்திற்க்காக வேலை...

Sunday Tamil Service - 08 APR 18

Transcript

நாம் ஏன் வேலை செய்ய வேண்டும் என்பதைக் குறித்துப் போதித்தேன். கர்த்தர் நம்மை வேலை செய்கிறவர்களாக உண்டாக்கியிருக்கிறார். அவர் தம்முடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் நம்மை உண்டாக்கியிருக்கிறார். அவர் ஆறுநாட்கள் வேலை செய்து, ஏழாம் நாள் ஓய்ந்திருந்தார். அதுபோல நம்மையும் உண்டாக்கியிருக்கிறார். தேவன் வேலையை நமக்கு ஏன் நியமித்தார், ஏன் நம்மை வேலை செய்கிறவர்களாக உண்டாக்கியிருக்கிறார் என்பதையெல்லாம் பார்த்தோம். அவருடைய நோக்கங்களை இந்த பூமியில் நிறைவேற்றுவதற்காகவும், அவர் கொடுத்த தாலந்துகள், கிருபைகள் இவற்றை வெளிப்படுத்துவதற்காகவும், அவருடைய மகிமையை வெளிப்படுத்தி, எல்லாவற்றையும் நேர்த்தியாக செய்து, நம்மை உண்டாக்கினவர் எவ்வளவு பெரியவர், நல்லவர் என்பதை காட்டுவதற்காகவும் தான் வேலை கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்படிச் செய்யும்போது வேலை நமக்கு திருப்தியையும், மகிழ்ச்சியையும், மனநிறைவையும் கொண்டுவருகிறது. நமக்குள் இருக்கிற தாலந்துகளை எல்லாம் பயன்படுத்த, அதின் கனியை பார்க்க நமக்கு உதவுகிறது என்பதைத்தான் நாம் பார்த்தோம். அதன் பிறகு வேலை ஏன் கடினமானது என்பதை இரண்டாம் பகுதியிலே பார்த்தோம். ஆதாம் செய்த பாவத்தின் நிமித்தமாக அருமையான நோக்கத்திற்காக கொடுக்கப்பட்ட வேலை கெட்டுப்போய் விட்டது. இன்றைக்கு வேலை கடினமான பிரயாசமாக மாறிவிட்டது. நெற்றி வேர்வையில் உழைக்கக்கூடிய அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையாக மனுஷ வாழ்க்கை மாறிவிட்டது. பாவத்திலிருந்து நம்மை மீட்பதற்காகத்தான் இயேசு வந்தார். அதைத்தான் இப்போது பார்த்து வருகிறோம். இயேசு பாவத்திலிருந்தும் சாபத்திலிருந்தும் நம்மை மீட்டுக்கொண்டார். பாவத்தின் சாபத்தை வேலையிலே நாம் அதிகமாக பார்க்க முடிகிறது. தேவன் மனுஷனிடம், "நீ இப்படிச் செய்தபடியால் உன்நெற்றி வேர்வையால் ஆகாரம் புசிப்பாய்.பூமி முள்ளும் குருக்கும் முளைப்பிக்கும்" என்று சொன்னார்.பாவத்தைப் போக்கி, அதன் மூலமாக வந்த எல்லா சாபக்கேடுகளையும் போக்கும்படியாக இயேசு இந்த பூமிக்கு வந்தார். இரண்டாயிரம் வருஷங்களுக்கு முன்பாக கல்வாரி சிலுவையிலே அதைச் செய்து முடித்தார். நாம் இன்றைக்கு மீட்கப்பட்டவர்களாய் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம். மீட்கப்பட்ட ஜனமாகிய நாம் மீட்பினுடைய தாக்கத்தை வேலையிலே காண வேண்டும். அதைத்தான் காண்பித்து வருகிறேன். பல்வேறு வேதப்பகுதிகளிலிருந்து இதை காண்பித்து வருகிறேன். கடந்த போதனையிலே சங்கீதப் புத்தகத்திற்குச் சென்றோம்.இஸ்ரவேல் ஜனங்களும் ஒருவிதத்தில் மீட்கப்பட்ட ஜனங்கள். அவர்கள் பழைய ஏற்பாட்டில் இரத்தத்தால் மீட்கப்பட்டவர்கள். கர்த்தர் அவர்களுடைய வேலையை எப்படி ஆசீர்வதித்தார், அவர்கள் மத்தியில் வேலையைப் பற்றிய கண்ணோட்டம் எப்படி இருந்தது என்பதைப் பார்த்தோம். யோவான் எழுதின சுவிசேஷம் 6:27-ஐ வாசிப்போம்.

"அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல, நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே கிரியை நடப்பியுங்கள்..."(யோவான்6:27).

'தமிழ் வேதாகமத்தில் கிரியை நடப்பியுங்கள்' என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. NKJV என்னும் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு வேதாகமம் அதை 'Labor' என்று மொழிபெயர்த்திருக்கிறது. அதாவது உழையுங்கள், வேலை செய்யுங்கள் என்று அர்த்தம். அப்படியென்றால் இந்த வசனத்தின் அர்த்தம் என்ன? அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல, நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே உழையுங்கள் என்கிற அர்த்தத்தில் தான் அது சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.நாம் வேலையை எதற்காக செய்ய வேண்டும் என்பதைக் குறித்த statement இது.வேலையைக் குறித்து எழுதிப்போடப்பட்டிருக்கும் வாசகங்களை பல இடங்களில் நான் வாசித்திருக்கிறேன். சில இடங்களில் 'உழைப்பே தெய்வம்', 'உழைப்பே உயர்வு' என்று எழுதிப்போட்டிருப்பார்கள். ஒரு இடத்தில் 'உழைப்பே வாழ்வு' (Labor is life) என்று எழுதிப்போட்டிருந்தார்கள். இது கேட்பதற்கு மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது. உழைப்பே வாழ்வு என்று சொல்லுவதின் அர்த்தம் என்ன?நாம் நன்றாக உழைக்கவில்லை என்றால் வாழ்க்கையே நன்றாக இருக்க முடியாது, வாழ்வு என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. ஏனென்றால் வேலை இல்லையென்றால் ஆகாரம், உடை, வீடு இவை எதுவும் இருக்காது, குடும்பத்திற்கு எதுவும் செய்ய முடியாது. உழைப்பு இருந்தால்தான் எதுவும் செய்ய முடியும்.உழைப்பு இல்லையென்றால் வாழ்க்கையே கிடையாது என்கிறார்கள். இது கேட்பதற்கு நல்லது போலவும், எல்லாரும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய உண்மை போலவும்தெரிகிறது. ஆனால் இந்த வசனத்தில் உழைப்பே வாழ்வு என்பதற்கு எதிராக சொல்லுவது போல இருக்கிறது.உழைப்பது பிழைப்புக்காக அல்ல, நித்தியத்திற்கு அடுத்த காரியங்களுக்காக உழையுங்கள் என்பது போல இங்கே இயேசு சொல்லுகிறார். இதைப் பார்க்கும்போது நாம் எண்ணுவதற்கும், வேதவசனம் சொல்லுவதற்கும் முற்றிலும் வித்தியாசம் போல தெரிகிறது. சிலர், "இது நியாயமாகவே இல்லை. நாம் பிழைப்பதற்காகத்தானே உழைக்கிறோம், உழைப்பின் மூலமாகத்தானே பிழைப்பு உண்டாகிறது. ஆனால் பிழைப்பதிற்காக உழைக்க வேண்டாம் என்று வேதவசனம் சொல்லுகிறதே, வேதம் இப்படிச் சொல்லலாமா? நாம் வீட்டு வாடகை கொடுப்பதற்கும், சாப்பிடுவதற்கும், நமக்கு வேண்டிய காரியங்களை வாங்குவதற்கும் தானே உழைக்கிறோம், இதுதானே உண்மை, பிறகு பிழைப்பதற்காக உழைக்காதே என்று வேதவசனம் சொல்லுகிறதே எப்படி?" என்று சொல்லுகிறார்கள். இப்படி வசனங்கள் எதிரும் புதிருமாய் இருப்பது போல தெரியும்போது அதை நாம் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அங்கு ஆழ்ந்த, பிரயோஜனமான சத்தியம் இருக்கிறது என்று அர்த்தம். ஆகவே பிழைப்பதற்காக உழைக்க வேண்டாம், நித்தியத்திற்கு அடுத்த காரியங்களுக்காக உழையுங்கள் என்பதின் அர்த்தம் என்ன என்பதை இன்றைக்குப் பார்ப்போம்.

இயேசு இதைச் சொல்லும்போது பிழைப்புக்காக அல்ல, நித்தியஜீவன் வரைக்கும் நிலைத்திருக்கிற காரியங்களுக்காக உழைக்க வேண்டும் என்று எதற்காக உழைக்கக்கூடாது, எதற்கு உழைக்க வேண்டும் என்று இரண்டு விதமாக சொல்லுகிறார். நித்தியஜீவன் வரைக்கும் நிலைத்திருக்கிற காரியங்களுக்காக உழைப்பது என்றால் என்ன? இயேசு இதை எந்த சந்தர்ப்பத்தில் சொல்லுகிறார் என்பதை கவனித்தாலே இதன் அர்த்தம் என்னவென்று விளங்கும்.இயேசு ஐந்து அப்பம், இரண்டு மீனைக் கொண்டு ஐயாயிரம் பேரை போஷித்தார். அங்கு ஆண்களை மட்டும் கணக்கிட்டதில் ஐயாயிரம் பேர் இருந்தனர். அப்படியென்றால் சிறுபிள்ளைகள், பெண்கள் எல்லாரையும் சேர்த்து கிட்டத்தட்ட 15,000 பேர் இருந்திருப்பார்கள் என்று சொல்லுகிறார்கள். சிறுபிள்ளைகளையும், பெண்களையும் அன்றைக்கு எண்ணிக்கையிலேயே எடுத்துக்கொள்வதில்லை. வேதம் சிறுபிள்ளைகளுக்கும், பெண்களுக்கும் எதிரி அல்ல. அந்த காலத்து கலாச்சாரம் அப்படி இருந்தது. வேதம் பெண்களுக்கு பெரிய மரியாதையைக் கொடுக்கிறது."மனைவிக்கு செலுத்த வேண்டிய கனத்தைச் செலுத்துங்கள்" என்று பேதுரு இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன் ஆணாதிக்கம் நிறைந்த அந்த உலகத்திலேயே எழுதிவிட்டார்.ஆகவே வேதம் அதையெல்லாம் போதிப்பதில்லை. ஆனால் வேதம் எழுதப்பட்ட காலத்திலே கலாச்சாரம் அப்படி இருந்தது.அன்றைக்கு ஆண்களைத்தான் எண்ணிக்கையிலே எடுத்துக்கொண்டார்கள், சிறுபிள்ளைகளையும், பெண்களையும் எண்ணிக்கையில் எடுத்துக்கொள்ளமாட்டார்கள். இயேசு, "சிறுபிள்ளைகள் என்னிடத்தில் வருவதற்கு தடைபண்ணாதிருங்கள்" என்றும், "ஒருவன் சிறுபிள்ளையைப்போல் ஆகவில்லை என்றால் தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்க முடியாது" என்றும் சொல்லுகிறார். அவர் சிறுபிள்ளைகளைப் பற்றி அவ்வளவு மேன்மையாக பேசுகிறார். இயேசு ஐந்து அப்பம், இரண்டு மீனைக் கொண்டு அந்த ஜனங்களைப் போஷித்தார். ஜனங்கள் அப்பத்தையும், மீனையும் சாப்பிட்டார்கள். இந்த சம்பவத்தை எடுத்துக்கொண்டு சிலர், இயேசுவே சாப்பாடு கொடுத்துதான் கூட்டம் வைத்தார் என்றும், ஆகவே நாம் ஒரு கூட்டம் நடத்தினால் சாப்பாடு கொடுக்க வேண்டும் என்றும் சொல்லுகிறார்கள். இயேசு அதற்காக சாப்பாடு கொடுக்கவில்லை. அவர் வேறொரு காரணத்திற்காக சாப்பாடு கொடுத்தார்.

யோவான் எழுதின சுவிசேஷம் மிகவும் அர்த்தமுள்ளது.மற்ற சுவிசேஷங்களில் நடந்த சம்பவங்களை அப்படியே எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் யோவான் இயேசு தேவகுமாரன், இரட்சகர் என்பதை நாம் விசுவாசிக்கிறதற்கு ஏதுவாக சம்பவங்களை தேர்ந்தெடுத்து எழுதுகிறார். ஆகவேதான் மற்ற மூன்று சுவிசேஷங்களில் இல்லாத சம்பவங்கள் இந்த சுவிசேஷத்தில் இருக்கும். மற்ற மூன்று சுவிசேஷங்களும் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியாக இருக்கும்.ஆனால் இதுவித்தியாசமாக இருக்கும்.யோவான் வித்தியாசமான சம்பவங்களையும், போதனைகளையும், அற்புதங்களையும் எடுக்கிறார்.ஆகவேதான் முதல் மூன்று சுவிசேஷங்களை 'synoptic gospels' என்று சொல்லுவார்கள். முதல் மூன்று சுவிசேஷங்களில் அநேக காரியங்கள் ஒத்துப்போகிறது. நான்காவது சுவிசேஷமான யோவான் சுவிசேஷம் வித்தியாசமானது.வேதாகமக் கல்லூரியில் அந்த மூன்று சுவிசேஷங்களையும் ஒன்றாகவும், இதை தனியாகவும் போதிப்பார்கள். யோவான் இதை ஒரு நோக்கத்தோடு எழுதுகிறார். நீங்கள் விசுவாசிக்கிறதற்கு ஏதுவாக இதையெல்லாம் எழுதியிருக்கிறேன் என்கிறார். இயேசு கானாவூர் கலியாணத்திற்குச் சென்று தண்ணீரை திராட்சரசமாக மாற்றினார் என்கிற சம்பவத்தை எழுதுகிறார். அதை முடிக்கும்போது, "இவ்விதமாக இயேசு இந்த முதலாம் அற்புதத்தைக் கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரிலே செய்து, தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்தினார்" என்கிறார். அது ஒரு காரியத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக செய்யப்பட்ட அற்புதம். இயேசு தண்ணீரை திராட்சரசமாய் மாற்றினது என்பது மந்திரம் போல செய்து காண்பித்து, தான் எவ்வளவு பெரிய ஆள் என்பதை காட்டுவதற்காக செய்யவில்லை. தண்ணீரில் நிறமும் கிடையாது, மணமும் கிடையாது, ருசியும் கிடையாது என்று சொல்லுவார்கள். நிறமும், மணமும், ருசியும் அற்ற தண்ணீரை எடுத்து நிறமுள்ளதாக, மணமுள்ளதாக, ருசியுள்ளதாக மாற்றித் தந்ததின் மூலம் அவர் தம்முடைய மகிமையை எப்படி வெளிப்படுத்துகிறார் என்றால், நம்முடைய வாழ்க்கை மிகவும் சாதாரணமாக இருக்கிறது. மனுஷன் பாவத்தில் விழுந்ததின் மூலமாக அவனுடைய வாழ்க்கையில் நிறம், மணம், ருசி எதுவும் கிடையாது.தான் அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையை எடுத்து, மீட்பின் மூலமாக நிறமுள்ளதாக, மணமுள்ளதாக, ருசியுள்ளதாக மாற்றும்படி வந்தவர் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறார்.இதை வெளிப்படுத்துவதற்காகத்தான் அந்த அற்புதங்களைச் செய்தார்.

ஐந்து அப்பம் இரண்டு மீனைக் கொண்டு ஐயாயிரம் பேரை போஷித்ததும் அதுபோலத்தான். ஜனங்கள் இதன் அர்த்தத்தை விளங்கிக்கொள்ளவில்லை.நல்ல சாப்பாடு கிடைக்கிறது என்று அதற்காக அவர்கள் வந்தார்கள், ஆனால் இயேசு அங்கு இல்லை.இயேசு அக்கரையில் இருக்கிறார் என்று கேள்விப்பட்டு, உடனே எல்லாரும் படகை எடுத்துக்கொண்டு அக்கரைக்கு இயேசுவிடம் வருகிறார்கள்.அவர் அவர்களுடைய பிரயாசத்தைப் பார்த்து, "அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல, நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே கிரியை நடப்பியுங்கள்"என்கிறார். அவர் என்ன அர்த்தத்தில் இதைச் சொல்லுகிறார்? நான் வயிற்றுக்கு சாப்பாடு கொடுப்பதற்காக வரவில்லை, ஆண்டவரிடத்திலேயே உங்களை கொண்டுவந்து சேர்க்கும்படியாக வந்திருக்கிறேன். பாவம் உங்களை ஆண்டவரை விட்டுப் பிரித்துவிட்டது, வாழ்க்கையை கெடுத்துவிட்டது. வெறும் சாப்பாடு இல்லாமல் பண்ணினதும், வறுமையைக் கொண்டுவந்ததும் மட்டுமல்ல. அது எல்லா தீமையையும் கொண்டுவந்துவிட்டது.அது வாழ்க்கையை சந்தோஷமில்லாத, கசப்பான வாழ்க்கையாக மாற்றிவிட்டது. அதை மாற்றித் தருவதற்காக நான் வந்திருக்கிறேன். இந்த அற்புதத்தைச் செய்யும்போது, நீங்கள் என்னை அறிந்துகொள்ளும்படியாக, என்னுடைய மீட்பை புரிந்துகொள்ளும்படியாக, அதன் மூலமாக இதையெல்லாம் பெற வேண்டும் என்பதை காட்டுவதற்காகத்தான் நான் வந்தேன் என்பதை அவர்களுக்கு விளக்கிச் சொல்லுகிறார். 6-ஆம் அதிகாரம் 35-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"ஜீவ அப்பம் நானே, என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருக்காலும் பசியடையான், என்னிடத்தில் விசுவாசமாயிருக்கிறவன் ஒருக்காலும் தாகமடையான்"(யோவான்6:35).

ஜீவ அப்பம் நான் என்று சொல்லுவதற்காகத்தான் இந்த அற்புதத்தை செய்தேன். இந்த அற்புதம் ஒரு அடையாளம் என்று அவர் சொல்லுகிறார். புதிய ஏற்பாட்டில் சுவிசேஷங்களில் அற்புதங்கள், அடையாளங்கள் என்று வாசிக்கிறோம். 'அடையாளம்' (sign) என்கிற வார்த்தை என்ன சொல்லுகிறது? Mount Road-இல் திருச்சி என்று அம்புக்குறி போட்டு இந்த பக்கமாக செல் என்று சொல்லுகிறார்கள். அது எதற்கு அடையாளமாக இருக்கிறது? இந்தப் பக்ககமாக போனால் திருச்சி வரும், இதுதான் வழி, இத்தனை மைல் தூரத்தில் திருச்சி வந்துவிடும்என்று அது சொல்லுகிறது. ஆக, இயேசுவினுடைய அற்புதங்கள் இவரைநம்பு, இவர்மேல் விசுவாசத்தை வை, இவர் யார் என்பதை கவனி, இவரை அறிந்துகொள், இவர் மீட்பை உண்டுபண்ணும்படியாய் வந்திருக்கிறார், இவர் சிலுவையில் மரிக்கும்படியாய் வந்திருக்கிறார், இவர் உன்னுடைய பாவத்தையும் சாபத்தையும் சுமக்கும்படியாய் வந்திருக்கிறார் என்பதற்கு அடையாளமாக இருக்கின்றன. இவர் விசேஷமானவர், இவர் யார் என்பதை புரிந்துகொள்வதில் தான் வாழ்க்கையே இருக்கிறது என்பதை காட்டுவதற்கு அடையாளமாகத்தான் அற்புதங்கள் நடந்தது. இயேசு, "ஜீவ அப்பம் நானே, என்னிடத்தில் வருகிறவன் ஒருக்காலும் பசியடையான்" என்று சொல்லுகிறார். இது வயிற்றை நிரப்புவதைப் பற்றி அல்ல. இங்கு அதற்குமேல் ஒரு காரியத்தைச் சொல்லுகிறார். என்னிடத்தில் வந்தால் வாழ்க்கையிலேயே எல்லா பசியும் தீரும், எல்லா திருப்தியும் நிறைவும்ஏற்படும் என்கிறார்.இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, அடுத்த step-இல் இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாக போகிறார்.51-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"நானே வானத்திலிருந்திறங்கின ஜீவ அப்பம்; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவன் என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான்; நான் கொடுக்கும் அப்பம் உலகத்தின் ஜீவனுக்காக நான் கொடுக்கும் என் மாம்சமே என்றார்"(யோவான்6:51).

இது சர்ச்சைக்குரிய ஒரு போதனை.அன்றைக்கு இதைக் கேட்டு அநேகர் அவரை விட்டுப் போய்விட்டார்கள். ஏனென்றால் அவர்களால் இதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அடுத்த வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"அப்பொழுது யூதர்கள்; இவன் தன்னுடைய மாம்சத்தை எப்படி நமக்குப் புசிக்கக் கொடுப்பான் என்று தங்களுக்குள்ளே வாக்குவாதம்பண்ணினார்கள்"(யோவான்6:52).

இது கள்ள போதனையாக இருக்கிறது, இவர் மாம்சத்தைக் கொடுப்பாராம், நாம் அதை சாப்பிட வேண்டுமாம், அப்படித்தான் இந்த உலகத்தில் எல்லாருக்கும் ஜீவன் உண்டாகுமாம், இவர் காட்டுமிராண்டித்தனத்தைப் போதிக்கிறாரே என்று யூதர்கள் கோபப்படுகிறார்கள். அநேக இடங்களில் இயேசு சிலரை கோபமூட்டுவதற்காகத்தான் இப்படி பண்ணுகிறார். அவர்களுக்கு கோபம் வந்தாவது பிறகு அறிவு வரட்டும் என்றுதான் அப்படிச் செய்கிறார். யோவான் 9-ஆம் அதிகாரத்தில், இயேசு பிறவி குருடன் ஒருவனை சுகமாக்குகிறார். அவனை சுகமாக்கும்போது அவன் கண்ணில் கையை வைத்து, சுகமாகு என்று சொல்லி சுகமாக்கியிருக்கலாம். அப்படிச் செய்திருந்தால் அது எந்த சர்ச்சையையும் உண்டாக்கியிருக்காது. ஆனால் விசுவாசியாத யூதர்கள் இவர்மேல் குறை கண்டுபிடிக்க வேண்டும், இவரை எப்படியாவது கொல்ல வேண்டும் என்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆகவே வேண்டுமென்றே அவர்களை வம்புக்கு இழுக்கிறார். அவர்களை யோசிக்க வைத்து, உண்மையை உணர வைப்பது எப்படி என்று எண்ணி அப்படிச் செய்கிறார். அதை எப்படிச் செய்கிறார் என்றால், மண்ணில் துப்பி, குழைத்து, அதை எடுத்து குருடனுடைய கண்களில் பூசுகிறார். அநேகருக்கு இதன் அர்த்தம் விளங்கவில்லை. இயேசு ஏன் இப்படிச் செய்தார்? அந்த குருடன் சுகமானவுடன் யூதர்கள் அவனிடம் வந்து, யார் உன்னை சுகமாக்கினது என்று கேட்கிறார்கள். அதற்கு அவன், இயேசு என்னை சுகமாக்கினார் என்கிறான். அப்பொழுது அவர்கள், அவர் ஓய்வுநாளில் எப்படி இப்படிச் செய்யலாம் என்று அவரைதிட்டுகிறார்கள். அதற்கு அவன், முன்பு நான் பார்வை இல்லாமல் இருந்தேன், இப்போது பார்க்கிறேன், அவர் ஒரு பெரிய தேவமனுஷன்என்கிறான்.அதற்கு இவர்கள், இல்லை, அவன் தேவன் மனுஷன் அல்ல, அவன் தேவமனுஷனாய் இருந்தால் ஓய்வுநாளில் வேலை செய்யக்கூடாது என்று கற்பனை சொல்லியிருக்கிறதே, ஆனால் அவன் ஓய்வுநாளை அனுசரிக்கவில்லையே என்கிறார்கள்.

அந்த சம்பவத்தில் ஓய்வுநாள் என்பது அங்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.இந்த அற்புதம் ஓய்வுநாளில் நடந்தது. ஓய்வுநாள் அன்று இந்த வேலையைச் செய்யலாமா என்பது அவர்களுடைய கேள்வி. ஓய்வுநாளில் வேலை செய்யக்கூடாது என்பது கற்பனை. இதற்கு அர்த்தம் சொல்லுவதற்கு பரிசேயர்கள் ஒரு புத்தகத்தை எழுதினார்கள். அவர்கள் இந்த ஒரு கற்பனையை எடுத்து, உழக்கூடாது, அறுவடை செய்யக்கூடாது, விதைக்கக்கூடாது என்று எந்தெந்த வேலை செய்யக்கூடாது என்று விரிவாக்கினார்கள்.உழக்கூடாது என்பதற்கு என்ன அர்த்தம் என்று அவர்கள் பிரசங்கித்தார்கள். இவர்களுடைய பிரசங்கம் எப்படி இருக்கிறது என்று பாருங்கள். இப்படி பிரசங்கித்தால் யார் அந்த பிரசங்கத்தைக் கேட்பார்கள். ஆகவேதான் எவரும்இவர்களுடைய பிரசங்கத்தைக் கேட்கவில்லை.இயேசு பிரசங்கிக்கும்போது, "என்னத்தை புசிப்போம், என்னத்தை குடிப்போம், என்னத்தை உடுத்துவோம் என்பதைக் குறித்து கவலைப்படாதிருங்கள். ஆகாயத்துப் பறவைகளைப் பாருங்கள், காட்டுப் புஷ்பங்களைப் பாருங்கள், இவைகளெல்லாம் உழைக்கிறதா, நூற்கிறதா, பரலோகப்பிதா இவைகளுக்குப் பிழைப்பூட்டுகிறார், உங்களையும் பிழைப்பூட்டமாட்டாரா" என்று பிரசங்கிக்கிறார். அவருடைய பிரசங்கத்தைக் கேட்க திரள் கூட்ட ஜனங்கள் வருகிறார்கள்.பரிசேயர்களுடைய பிரசங்கத்தைக் கேட்க எவரும் வரவில்லை. ஏனென்றால் இவர்கள், வேலை செய்யக்கூடாது, வேலை செய்யக்கூடாது என்றால் உழக்கூடாது, உழக்கூடாது என்றால் நாற்காலி, மேஜை இவற்றைஇழுத்து வைக்கக்கூடாது. அது தரையை உழுதது போலாகிவிடும் என்று பிரசங்கித்தார்கள்.மேலும்நிலத்தில் அறுவடை செய்யக்கூடாது என்று கற்பனை இருக்கிறது. இதற்கு இவர்கள் எப்படி அர்த்தம் சொல்லுகிறார்கள் என்றால், நாம் கண்ணாடியில் முகம் பார்க்கும்போது தலையில் வெள்ளை முடி இருந்தால் அதைப் பிடுங்குவோம். ஓய்வுநாளில் அப்படிச் செய்தால் நீ கட்டளையை மீறிவிட்டாய் என்று இவர்கள் பிரசங்கித்தார்கள். அவர்கள் இதை எந்த அளவிற்கு கொண்டுபோகிறார்கள் என்று பாருங்கள்.

இயேசு ஓய்வுநாள் அன்று உமிழ்ந்து, குழைத்து, அதை அவனுடைய கண்களில் பூசி, சீலோவாம் குளத்தில் கழுவச் சொன்னார். சீலோவாம் தூரத்தில் உள்ளது. அவ்வளவு தூரம் நடக்கக்கூடாது. இப்படி அன்றைக்குச் செய்த எல்லாமே தவறானது. ஓய்வுநாளில் இவ்வளவு காரியங்களைச் செய்யலாமா, இவர் ஓய்வுநாளை அனுசரிக்கவில்லை, ஆகவே இவர் தீர்க்கதரிசியாய் இருக்கவே முடியாது என்கிறார்கள். இயேசு தாம் யார் என்பதை அவர்கள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று வேண்டுமென்றே வெறும் அற்புதத்தை மட்டும் செய்யாமல், அந்த அற்புதத்தில் ஒரு குளறுபடியைச் செய்து, அவர்களுக்கு கோபத்தை உண்டாக்கி, அவர்களை சிந்திக்க வைக்க வேண்டுமென்று அப்படிச் செய்கிறார். அவர் ஐயாயிரம் பேரை போஷித்தபோது எதற்காக அப்படிச் செய்தார் என்பதும் அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை.அவர் செய்த எல்லாவற்றிற்கும் அர்த்தம் இருக்கிறது. அவரே ஜீவ அப்பம் என்பதை காட்டுவதற்காக அப்படிச் செய்தார். ஆனால் அது அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை. அன்றைக்கு சாப்பாடு கிடைத்தது, இன்றைக்கும் சாப்பாடு கிடைக்கும் என்று எண்ணித்தான் அவர்கள் வந்தார்கள். அப்படி எண்ணி வந்தவர்களுக்குத்தான் இயேசு, நீங்கள் அழிந்துபோகிற ஆகாரத்திற்காக இப்படி அலைகிறீர்கள். நித்திய ஜீவனுக்கு அடுத்த காரியங்களைக் கவனியுங்கள். அதற்காகத்தான் நான் இதைச் சொன்னேன் என்று சொல்லுகிறார். 53-57 வரை உள்ள வசனங்களைக் கவனியுங்கள்.
"அதற்கு இயேசு அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் மனுஷகுமாரனுடைய மாம்சத்தைப் புசியாமலும், அவருடைய இரத்தத்தைப் பானம்பண்ணாமலும் இருந்தால் உங்களுக்குள்ளே ஜீவனில்லை என்று மெய்யாகவே மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். என் மாம்சத்தைப் புசித்து, என் இரத்தத்தைப் பானம்பண்ணுகிறவனுக்கு நித்தியஜீவன் உண்டு; நான் அவனைக் கடைசிநாளில் எழுப்புவேன். என் மாம்சம் மெய்யான போஜனமாயிருக்கிறது, என் இரத்தம் மெய்யான பானமாயிருக்கிறது.என் மாம்சத்தைப் புசித்து, என் இரத்தத்தைப் பானம் பண்ணுகிறவன் என்னிலே நிலைத்திருக்கிறான், நானும் அவனிலே நிலைத்திருக்கிறேன். ஜீவனுள்ள பிதா என்னை அனுப்பினதுபோலவும், நான் பிதாவினால் பிழைத்திருக்கிறதுபோலவும், என்னைப் புசிக்கிறவனும் என்னாலே பிழைப்பான்"(யோவான்6:53-57).

பிழைப்புக்காக உழைப்பு அல்ல. நாம் பிழைப்பதற்கு கர்த்தர் வேறொரு வழியை வைத்திருக்கிறார். அது என்ன வழி? அவருடைய மாம்சத்தைப் புசித்து, அவருடைய இரத்தத்தைப் பானம்பண்ணுதே அந்த வழி.இயேசு என்ன அர்த்தத்தில் இதைச் சொல்லுகிறார்? அதாவது, இவருடைய சரீரம் கல்வாரி சிலுவையிலே பிட்கப்படும்படியாக ஒப்புக்கொடுக்கப்படப்போகிறது. இவருடைய இரத்தம் சிலுவையிலே சிந்தப்படப்போகிறது. அது நம்முடைய பாவத்தைப் போக்கும் இரத்தமாக இருக்கிறது. அங்கு பிட்கப்படுகிற மாம்சம் நமக்காக பிட்கப்படுகிறது. இந்த மாம்சத்தை எப்படி புசிப்பது? இந்த இரத்தத்தை எப்படி குடிப்பது? என்னிடத்தில் வா, என்னை விசுவாசி, என்னை ஏற்றுக்கொள், நான் உனக்கு இதன் மூலம் மீட்பை உண்டுபண்ணியிருக்கிறேன் என்பதை விசுவாசி, இது உன்னை பாவத்திலிருந்தும் சாபத்திலிருந்தும் விடுதலையாக்குகிறது. இது உனக்கு வாழ்வளிக்கிறது என்பதை விசுவாசித்து, ஏற்றுக்கொண்டு, இதை தியானி, இதை அறிந்துகொள் என்றுஇதைத்தான் புசிப்பது குடிப்பது என்று இயேசு சொன்னார்.புசிப்பது என்றால் என்னுடைய மாம்சத்தை வெட்டித் தருகிறேன், அதை புசியுங்கள் என்று அவர் சொன்னாரா? கிடையாது. இயேசு என்ன சொல்லுகிறார் என்பதே அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை.இயேசு, கல்வாரி சிலுவையில் நான் மரிக்கப்போகிறேன், அங்கே என்னுடைய மாம்சம் பிட்கப்படப்போகிறது, என்னுடைய இரத்தம் சிந்தப்படப்போகிறது, அது உனக்காக என்பதை நீ புரிந்துகொள், இந்த இரத்தம் உன்னுடைய பாவங்களை கழுவுகிறது என்பதை புரிந்துகொள், பிட்கப்படுகிற மாம்சம் உனக்கு பெலனையும், ஆரோக்கியத்தையும் உண்டாக்குகிறது என்பதை புரிந்துகொள் என்கிறார். தேவன் எகிப்திலிருந்து புறப்பட்ட இஸ்ரவேல் ஜனங்களிடம் ஆட்டுக்குட்டியை அடித்து, அதின் மாம்சத்தைப் புசிக்கச் சொன்னார்.அவர் ஏன் அதை புசிக்கச் சொன்னார் என்றால், நீண்ட தூரம் பிரயாணிக்க வேண்டும். நீண்ட தூரம் பிரயாணிப்பதற்கு பெலப்படும்படியாக புசிக்கச் சொன்னார். நம்முடைய வாழ்க்கைப் பயணத்தை வெற்றிகரமாக மேற்கொள்ளும்படியாக, அதற்கு வேண்டிய பெலனை பெறும்படியாக கல்வாரி சிலுவையிலே அவர் செய்த தியாகத்தை, அவர் பட்ட காயத்தை, அவர் நமக்காக உண்டுபண்ணின மீட்பை, அவர் ஏற்படுத்தின இரட்சிப்பை, அவரால் உண்டான நன்மைகளை தியானித்து, அதை அறிந்து, சிந்தித்து, ஏற்றுக்கொண்டு, விசுவாசித்து பெலனைப் பெற்றுக்கொள். வாழ்க்கையில் சந்திக்கப்போகிற எல்லா காரியங்களுக்கும் பெலன் இதன் மூலமாய் உண்டாயிருக்கும்.இது உங்களுக்கு வெற்றியையும், நல்ல எதிர்காலத்தையும் தரும்.வாழ்க்கைப் பயணத்தை வெற்றிகரமாய் மேற்கொள்ள இது உதவும் என்கிறார். இஸ்ரவேலர்கள் பிரயாணிப்பதற்காக புசித்தார்கள், நீயும் புசி என்கிறார்.ஏன்? பெலனும், சுகமும், ஆரோக்கியமும், தைரியமும், ஆற்றலும், ஜீவனும் எல்லாம் என் மூலமாகத்தான் உனக்கு வருகிறது. ஆகவே இதை புசி என்கிறார். எப்படி புசிப்பது? இதை ஏற்றுக்கொண்டு, விசுவாசித்து, அறிக்கை செய்து, சொந்தமாக்கிக் கொள்வதின் மூலமாக புசிக்க வேண்டும். இயேசு இதைத்தான் சொல்லுகிறார். ஆனால் அவர்களுக்கு அது விளங்கவில்லை.

"வானத்திலிருந்திறங்கின அப்பம் இதுவே; இது உங்கள் பிதாக்கள் புசித்தமன்னாவைப் போலல்ல, அவர்கள் மரித்தார்களே; இந்த அப்பத்தைப் புசிக்கிறவனோ என்றென்றைக்கும் பிழைப்பான் என்றார்"(யோவான்6:58).

மன்னாவை சாப்பிட்டவர்கள் மரித்துவிட்டார்கள், அது வெறும் அடையாளம் தான். ஆனால் இது நிஜம். இதைப் புசித்தவர்கள் மரித்தாலும் பிழைப்பார்கள். நான் அவனை உயிரோடு எழுப்புவேன் என்கிறார்.

"அவருடைய சீஷரில் அநேகர் இவைகளைக் கேட்டபொழுது, இது கடினமான உபதேசம், யார் இதைக் கேட்பார்கள் என்றார்கள். சீஷர்கள் அதைக்குறித்து முறுமுறுக்கிறார்களென்று இயேசு தமக்குள்ளே அறிந்து, அவர்களை நோக்கி: இது உங்களுக்கு இடறலாயிருக்கிறதோ? மனுஷகுமாரன் தாம் முன்னிருந்த இடத்திற்கு ஏறிப்போகிறதை நீங்கள் காண்பீர்களானால் எப்படியிருக்கும்? ஆவியே உயிர்ப்பிக்கிறது, மாம்சமானது ஒன்றுக்கும் உதவாது; நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிற வசனங்கள் ஆவியாயும் ஜீவனாயும் இருக்கிறது"(யோவான்6:60-63).

இயேசு,யோவான் 6:27-இல் நித்திய ஜீவன் வரைக்கும் நிலைத்திருக்கிற போஜனம் என்று சொல்லுவதின் அர்த்தம் என்னவென்றால், அவரை விசுவாசிப்பது, அவரை ஏற்றுக்கொள்வது, அவர் சிலுவையில் என்ன செய்தார் என்பதை அறிந்துகொள்வது, அதை ஆழமாக புரிந்துகொள்வது, அதனுடைய ஆசீர்வாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்வது, அதை உடையவர்களாக இருப்பது என்று அதைத்தான் அப்படிச் சொல்லுகிறார்.

நான் படிக்கிற காலத்தில் ஒருவர் எனக்கு ஒரு காரியத்தை சொல்லிக் கொடுத்தார்.அது எனக்கு இன்னும் ஞாபகம் இருக்கிறது. அது எப்போதும் எனக்கு பிரயோஜனமாக இருக்கிறது. அது என்னவென்றால், வேதவசனத்தில் not but என்று இரண்டு வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவார்கள்.அதாவது, இதுவல்ல அது என்கிற விதத்தில் அதை சொல்லுவார்கள். 27-ஆம் வசனத்தில், "அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல, நித்தியஜீவன் வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே" என்று வருகிற வசனங்களை கவனிக்கச் சொல்லுகிறார்கள். அதை கவனிக்கும்போதே அதன் அர்த்தம் நன்றாக விளங்கும் என்று சொல்லுகிறார்கள். அது உண்மைதான்.இதில், நித்தியஜீவன் வரைக்கும் நிலைநிற்கிற போஜனத்திற்காகவே பிரயாசப்படுங்கள் என்று சொல்லியிருந்தால் இதன் அர்த்தம் என்னவென்று அவ்வளவு விளங்கியிருக்காது. அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல என்று பிற்போக்காக சொல்லியிருப்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். ஏனென்றால், இது அல்ல, அது என்று சொல்லும்போது அவர் எதை சொல்ல வருகிறார் என்பது இன்னும் நன்றாக விளங்குகிறது.

இயேசு, அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக அல்ல என்கிறார்.இதன் அர்த்தம் என்ன? இன்றைக்கு அநேகர் இதை தவறாக புரிந்துவைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள், அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக உழைக்காதீர்கள் என்று வேதத்தில் சொல்லியிருக்கிறது என்று எண்ணுகிறார்கள். சில கிறிஸ்தவர்கள் ஒரு extreme-க்குச் செல்வார்கள், இல்லையென்றால் அடுத்த extreme-க்குச் சென்று விடுவார்கள். அவர்கள், அழிந்துபோகிற போஜனத்திற்காக நாம் பிரயாசப்பட வேண்டாம், நாம் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வேண்டும் என்று வேதத்தில் சொல்லியிருக்கிறது. ஆகவே நான் வேலை செய்யாமல், தினமும் வேதத்தை வாசித்து, ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கலாம் என்று எண்ணுகிறேன் என்று சொல்லுவார்கள். வேதம் அப்படிச் சொல்லுகிறதா? வேதவசனத்தை வாசிக்கும்போது ஏதோ ஒரு வசனத்தை வாசித்துவிட்டு அதை பெரிதாக சொல்லக்கூடாது. அதை மற்ற வசனங்களோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்க வேண்டும். சில வசனங்களை வாசிக்கிறேன்.வேலை செய்ய வேண்டாம் என்று வேதம் சொல்லுகிறதா அல்லது வேலை செய்து வருமானம் சம்பாதித்து, அதைவைத்து வாடகை கொடுத்து, சாப்பிட்டு அப்படி இருப்பது தவறு என்று வேதம் போதிக்கிறதா? சிலர் வேதம் அப்படி போதிக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள். கிடையாது, வேதம் அப்படி போதிக்கவில்லை.

இயேசு சீஷர்களை ஊழியத்திற்கு அனுப்பும்போது பணப்பையையும், சாமான் பையையும் கொண்டுபோக வேண்டாம் என்கிறார். ஏன்? கர்த்தர் உன்னுடைய தேவைகள் எல்லாவற்றையும் சந்திப்பார் என்பதை அவர்களுக்கு கற்றுத்தருகிறார்.சீஷர்கள் ஊழியத்திற்குச் சென்று வந்தபோது அவர்களிடம், "உங்களுக்கு ஏதாவது குறைவு இருந்ததா?" என்று கேட்கிறார்.அதற்கு அவர்கள், "எந்தக் குறைவும் இல்லை" என்று சொல்லுகிறார்கள்.

"ஒரு வீட்டில் பிரவேசிக்கிறபோது: இந்த வீட்டுக்குச் சமாதானம் உண்டாவதாகவென்று முதலாவது சொல்லுங்கள். சமாதான பாத்திரன் அங்கே இருந்தால், நீங்கள் கூறின சமாதானம் அவனிடத்தில் தங்கும், இல்லாதிருந்தால் அது உங்களிடத்திற்குத் திரும்பிவரும்.அந்த வீட்டிலேதானே நீங்கள் தங்கியிருந்து, அவர்கள் கொடுக்கிறவைகளைப் புசித்துக் குடியுங்கள்; வேலையாள் தன் கூலிக்குப் பாத்திரனாயிருக்கிறான்.வீட்டுக்கு வீடு போகாதிருங்கள்" (லூக்கா10:5-7).

இயேசு வீட்டுக்கு வீடு போகாதிருங்கள் என்கிறார். ஏன்?வீட்டுக்கு வீடு போனால் எல்லா தேவைகளும் சந்திக்கப்பட்டு விடும் என்று இவர்கள் எண்ணுகிறார்கள். ஆனால் இயேசு, ஒரு வீட்டிற்குப் போனால் அங்கேயே இரு, அவர்கள் புசிக்க கொடுப்பதை புசி, குடிக்க கொடுப்பதை குடி, அங்கு ஊழியத்தை செய். நீ வீட்டுக்கு வீடு போவதால் உன்னுடைய தேவைகள் சந்திக்கப்படப் போவதில்லை. உனக்கு எஜமான் ஒருவர் இருக்கிறார்.அவர்தான் உனக்கு கூலியைத் தருகிறவர். உலகத்திலுள்ள எஜமான்களே வேலை செய்தவர்களுக்கு ஒழுங்காக 1-ஆம் தேதி அன்று கூலியைத் தரும்போது இந்த உண்மையான ஜீவனுள்ள தேவன் தமக்காக வேலை செய்கிறவர்களுக்கு நிச்சயமாக தருவார். அநேக நேரங்களில் ஏன் சரியாக கிடைக்கவில்லை என்றால் இவர்கள் வீட்டுக்கு வீடு போவதால்தான்.அப்படி போனால் குறைவுதான் ஏற்படும்.தேவன் சொல்வதை நம்புவதற்குத்தான் ஆட்கள் இல்லை.நாம் அவருக்கு வேலை செய்தால் அவர் சரியாக தருவார்.நானே போய் பிரயாசப்பட்டு அங்கும் இங்கும் தேடிவிடுகிறேன், நான் 300 பேர் list வைத்திருக்கிறேன் என்று போனால், அது சரிப்பட்டு வராது. வேலையாள் கூலிக்கு பாத்திரனாக இருக்கிறான்.வேலை செய்வதிலும், வேலை செய்ததினால் சம்பளம் வருவதிலும் தவறு இல்லை.வேலைக்கு எதிராக வேதவசனம் போதிக்கவில்லை. வேலை செய்ய வேண்டும், வேலைக்கு கூலி இருக்க வேண்டும், கூலி கொடுப்பவர்கள் நியாயமான கூலியைக் கொடுக்க வேண்டும். வேலையாள் கூலிக்குப் பாத்திரனாய் இருக்கிறான் என்பது தேவகுமாரன் இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்தபோது சொன்னது அது. 2 தெசலோனிக்கேயர் 3:10-ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"ஒருவன் வேலைசெய்ய மனதில்லாதிருந்தால் அவன் சாப்பிடவும் கூடாதென்று நாங்கள் உங்களிடத்தில் இருந்தபோது உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டோமே" (2 தெசலோனிக்கேயர்3:10).

தெசலோனிக்கேயர் மத்தியில் ஒரு பிரச்சனை இருந்தது. இயேசு சீக்கிரம் வரப்போகிறார்.நீ ஏன் வேலைக்கு சென்று கொண்டிருக்கிறாய்? அவர் திடீரென்று இன்றைக்கு வந்தாலும் வந்துவிடுவார், இல்லையென்றால் நாளைக்கே வந்தாலும் வந்துவிடுவார். ஆகவே எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு அவருடைய வருகைக்காக காத்திரு என்ற கொள்கையில் அவர்கள் இருந்தார்கள். பவுல் அப்படி இருந்தவர்களை கண்டித்து, "ஒருவன் வேலைசெய்ய மனதில்லாதிருந்தால் அவன் சாப்பிடவும் கூடாது" என்று எழுதுகிறார். ஆக வேலை செய்து, அதன் மூலமாக வருமானம் வந்து, அதை சாப்பிடுவது என்பது வேதத்திற்கு விரோதமானது அல்ல. எபேசியர் 4:28-ஐ கவனியுங்கள்.

"திருடுகிறவன் இனித் திருடாமல், குறைச்சலுள்ளவனுக்குக் கொடுக்கத்தக்கதாகத் தனக்கு உண்டாயிருக்கும்படி, தன் கைகளினால் நலமான வேலைசெய்து, பிரயாசப்படக்கடவன்" (எபேசியர்4:28).

வேலை செய்வது, பிரயாசப்படுவது தவறா? கிடையாது.ஒரு நல்ல வேலையை தேர்ந்தெடுத்து அதைச் செய்வது தவறா? கிடையாது. இன்னும் கேட்டால் அதைச் செய்து, உங்களுடைய தேவையை சந்திக்கக்கூடிய அளவிற்கு அது இருக்க வேண்டும், அதற்கு மேலும் நீங்கள் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்கிறார். சிலர், நமக்கு வேண்டியதற்கும் மேல் நமக்கு இருக்கக்கூடாது என்கிறார்கள்.ஆனால் வேதம், நமக்கு வேண்டியதற்கும் மேல் நமக்கு இருக்க வேண்டும் என்கிறது. ஐந்து அப்பம் இரண்டு மீனைக் கொண்டு ஐயாயிரம் பேரை போஷித்து பன்னிரண்டு கூடைகள் மீதம் இருந்தது போல் நம் வீட்டில் மீதம் இருக்க வேண்டும் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. ஏன்?குறைச்சல் உள்ளவனுக்கு கொடுக்கத்தக்கதாக அப்படி இருக்க வேண்டும்.சிலர், "எனக்கும் என்னுடைய இரண்டு பிள்ளைகளுக்கும், மனைவிக்கும் இத்தனை கிலோ அரிசியும், பருப்பும் இருந்தால் போதும். மற்றவர்கள் எப்படி இருந்தால் எங்களுக்கு என்ன? நாங்கள் ஒன்றும் செய்ய முடியாது" என்கிறார்கள். அப்படியென்றால், நீங்கள் ஒருவருக்கும் எதுவும் செய்யமாட்டீர்கள், நீங்களும்உங்கள் குடும்பமும் என்று அவ்வளவுதான் உங்களுடைய ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையா? அது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையே கிடையாது. இது மோசமான வாழ்க்கை.நம்மிடம் மிகவும் அதிகமாக இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் நாம் மற்றவர்களுக்கு எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் கொடுக்கலாம், என்ன உதவி வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். இல்லாதவர்களுக்கு ஏதாவது கொடுக்க வேண்டுமென்று எப்போதாவது நினைத்திருக்கிறீர்களா? சிலர், "என்னிடம் இருந்தால் நான் செய்வேன்" என்கிறார்கள்.இவர்களிடம் ஏன் இல்லை?ஏனென்றால், உனக்கு அதிகமாக இருக்கக்கூடாது என்று இவர்கள் போதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.இல்லாதவர்களுக்கு கொடுக்கும்படியாக நம்மிடம் அதிகம் இருக்க வேண்டும். ஆகவே வேலை செய்து சம்பாதித்தால் மட்டும் போதாது, அதிகமாக சம்பாதிக்க வேண்டும்.ஏனென்றால் இல்லாதவர்களுக்கு கொடுக்கத்தக்கதாக சம்பாதிக்க வேண்டும். இதெல்லாம் வேதவசனத்தில் இருக்கிறது. பிறகு ஏன் பிழைப்புக்காக உழைக்க வேண்டாம், நித்தியஜீவன்வரைக்கும் நிலைநிற்கிற காரியங்களுக்காக உழையுங்கள் என்று இயேசு சொன்னார்? இதன் அர்த்தத்தை விளங்கிக்கொள்ள மத்தேயு 6:33-ஐ வாசிப்போம்.

"முதலாவது தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்" (மத்தேயு6:33).

ஏன் வெறும் போஜனத்திற்காக வேலை செய்வது தவறு? சிலர், "நாம் சாப்பிட வேண்டுமே, பிள்ளைக்கு fees கட்ட வேண்டுமே, என்னுடைய தேவைகள் எல்லாம் சந்திக்கப்பட வேண்டுமே, அதற்காக நான் வேலைக்குச் செல்கிறேன்" என்கிறார்கள். வேதம் அது தவறு என்று சொல்லுகிறது. பிறகு எதற்காக நாம் வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும்? தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் நாம்தேடுகிறோம், அதற்காக நாம் வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும். எப்படி நாம்தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுகிறோம்? என்னை உண்டாக்கின தேவன் ஒருவர் இருக்கிறார், அவர் பெரிய திட்டத்துடன் இந்த உலகத்தில் வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறார். அதில் எனக்கு ஒரு பங்கைத் தந்திருக்கிறார். என்னை இந்த பூமியில் உண்டாக்கி வைத்து எனக்கு தாலந்துகளையும், ஆற்றல்களையும், திறமைகளையும், கிருபையையும் கொடுத்து,இது உன்னுடைய பங்கு, நீ இதைச் செய் என்று நம்மிடம் கொடுத்திருக்கிறார். நாம் அவரவருடைய வேலையைச் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். தேவனுடைய ராஜ்யம் இன்றைக்கே உலகத்தில் வந்திருக்கிறது. அது நம்மூலமாக ஸ்தாபிக்கப்பட இருக்கிறது.அதிலே நமக்கு பங்கு உண்டு. அந்த ராஜ்யத்தின் நலன், அதின் நோக்கங்கள் இவைகளுக்காகத்தான் நாம் வேலை செய்துகொண்டிருக்கிறோம். வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக அல்ல, வேலை செய்தால் ஏதாவது கிடைக்கும் என்பதற்காக அல்ல. நாம் தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் முதலாவது தேடினால் மற்ற எல்லாம் நமக்கு கூட, மிகவும் அதிகமாக கொடுக்கப்படுகிறது. நாம் எதற்காக வேலை செய்கிறோம்? கர்த்தர் நம்மை வேலை செய்கிறவர்களாய் உண்டாக்கிவிட்டார், அவர் நமக்கு தாலந்துகளையும், கிருபைகளையும், ஆற்றல்களையும் கொடுத்திருக்கிறார், அதை நாம் பயன்படுத்த வேண்டுமே, அதற்காக வேலை செய்கிறோம்.தேவனுடைய நோக்கங்கள் இந்த பூமியில் நிறைவேற வேண்டியிருக்கிறது.அதில் நமக்கு ஒரு பங்கை கொடுத்திருக்கிறார்.அவருடைய நாமம் பூமியில் மகிமைப்பட வேண்டும். நாம் செய்கிற நேர்த்தியான வேலையைப் பார்த்து அநேகர் இயேசுவைக் காண வேண்டுமே, மீட்பையும் தேவ அன்பையும் காண வேண்டுமே, அதற்காக வேலை செய்கிறோம். தேவன் என்று ஒருவர் இல்லையென்றால், அவர் நம்மை உண்டாக்கவில்லை என்றால், அவர் எந்த நோக்கத்தையும் பொறுப்பையும் நமக்கு கொடுக்கவில்லை என்றால் நாம் வேலைக்குப் போக வேண்டியதில்லை. ஆனால் தேவன் இருக்கிறார், அவர் நம்மை உண்டாக்கியிருக்கிறார், அவர் நமக்கு ஒரு நோக்கத்தை வைத்திருக்கிறார், நமக்கு ஒரு பங்கையும், பொறுப்பையும் கொடுத்திருக்கிறார்.நாம் அவருடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்த வேண்டியவர்கள், இந்த பூமியிலே அவருடைய அன்பை வெளிப்படுத்த வேண்டியவர்கள்.நாம் அதினாலே வேலைக்குப் போகிறோம். இந்த எண்ணத்துடன் வேலைக்குச் சென்றால் தலை நிமிர்ந்துவிடும், வேலையில் மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் வெற்றியும் உண்டாகும், பிறகு நமக்கு ஒரு குறைவும் இருக்காது. ஏனென்றால் வேதவசனம், "தேவனுடைய ராஜ்யத்தையும் அவருடைய நீதியையும் தேடுங்கள்; அப்பொழுது இவைகளெல்லாம் உங்களுக்குக் கூடக் கொடுக்கப்படும்" என்று சொல்லுகிறது. நாம் வயிற்றுப்பிழைப்புக்காக வேலைக்குச் செல்லக்கூடாது.இயேசு நமக்கு வயிற்றுப்பிழைப்பு உண்டாக வேண்டும் என்பதற்காக வந்தவர் அல்ல. அவர் நம்மை தேவனோடு இணைக்கிறவர்.நாம் அவரோடு ஐக்கியப்பட்டுவிட்டால், பிறகு supply ஏராளம் தாராளமாக இருக்கும். நாம் மற்றதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டியதே கிடையாது.செழிப்பு என்பது அவரிடத்திலிருந்து வருவது.

இயேசு சமாரியா ஸ்தீரியிடம் கிணற்றண்டையிலே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்.சீஷர்கள் சாப்பாடு வாங்கி வரச் சென்றிருக்கிறார்கள். அதுவரைக்கும் அவர்அந்த ஸ்திரீயிடம் பேசி, அவளுக்கு இரட்சிப்பை உண்டாக்கிவிட்டார். அவளுக்கு மட்டுமல்ல, அந்த ஊருக்கே இரட்சிப்பு உண்டாயிருக்கிறது.சீஷர்கள் சாப்பாடு வாங்கிக்கொண்டு வந்துவிட்டார்கள்.

"இப்படி நடக்கையில் சீஷர்கள் அவரை நோக்கி: ரபீ, போஜனம்பண்ணும் என்று வேண்டிக்கொண்டார்கள்.அதற்கு அவர்: நான் புசிப்பதற்கு நீங்கள் அறியாத ஒரு போஜனம் எனக்கு உண்டு என்றார்.அப்பொழுது சீஷர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்து: யாராவது அவருக்குப் போஜனம் கொண்டுவந்திருப்பானோ என்றார்கள்.இயேசு அவர்களை நோக்கி: நான் என்னை அனுப்பினவருடைய சித்தத்தின்படி செய்து அவருடைய கிரியையை முடிப்பதே என்னுடைய போஜனமாயிருக்கிறது" (யோவான் 4:31-34).

அவருடைய சித்தம் என்ன? அவருடைய கிரியை என்ன? அந்த ஸ்திரீயிடம் அவர் பேசினது, தன்னை வெளிப்படுத்தினது, தம்முடைய மகிமையை காண்பித்தது, அந்த ஊருக்கே ஒரு பெரிய இரட்சிப்பு உண்டாகும்படியாக அன்றைக்கு செய்ததுதான் அவருடைய கிரியை. அவர் இதைச் செய்வதற்காக வந்தவர்.அவர் வேலையிலே busy-ஆக இருக்கிறார்.அவர், "அதுதான் என்னுடைய போஜனம்"என்கிறார். நாம் வயிற்றுப்பிழைப்பிற்காக வேலை செய்கிறவர்கள் அல்ல. உலகம் அறியாத போஜனம் நமக்கு இருக்கிறது. ஆண்டவருடைய சித்தத்திற்காக வேலை செய்கிறவர்கள் நாம். இன்றைக்கு அநேக கிறிஸ்தவர்கள் ஏதோ ஒரு தேவைக்காக கர்த்தரிடத்தில் வருகிறார்கள். அவர்களுடைய தேவை சந்திக்கப்படுகிறது. ஐந்து அப்பம் இரண்டு மீனைக் கொண்டு ஐயாயிரம் பேரை போஷித்தபோது வந்து சாப்பிட்டுச் சென்று, மறுபடியும் சாப்பாடு கிடைக்குமா என்று வந்த ஜனங்களைப் போன்றவர்கள் அவர்கள். அவர்களை அடுத்த முறை எப்போது பார்க்கலாம் என்றால், அவர்களுக்கு வேறு ஏதாவது தேவை ஏற்படும்போதுதான் வருவார்கள். வெறும் வயிற்றுப்பிழைப்புக்காகத்தான் அவர்கள் வருகிறார்கள். அவர்களுக்குஇயேசுவை தெரியவில்லை. அவர் தன்னை வெளிப்படுத்தப்பார்க்கிறார், ஆனால் அவர்கள்அதை புரிந்துகொள்ளவில்லை. அவர்கள் வெறும் சாப்பாட்டை சாப்பிட்டார்கள், வயிறு மட்டும் நிரம்பினது, உள்ளம் நிரம்பவில்லை. இயேசுவைக் குறித்த வெளிப்பாடு இல்லை, இரட்சிப்பு இல்லை.அப்படிப்பட்டவர்கள் அநேகர் இருக்கிறார்கள். நாம் எதற்காக இயேசுவினிடத்தில் வந்திருக்கிறோம்? வெறும் வயிறு நிரம்புவதற்காக அல்ல, நம்முடைய எல்லா தேவைகளையும் சந்திக்கிற அவரையே அறிந்துகொண்டு, அவரோடு இணைக்கப்பட வேண்டும். அப்படி இருக்கும்போது நமக்கு எல்லாமே நிறைவாய்வந்து கிடைக்கிறது என்பதுதான் உண்மை.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency