0 item - ₹0.00

Sunday Tamil Service - 05 MAR 17 - இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை

Transcript

இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை 5(05.03.2017)
இயேசுவின் இரத்தத்தின் அடிப்படையில் வழக்காடுவது

"ஆகையால், நீங்கள் புளிப்பில்லாதவர்களாயிருக்கிறபடியே, புதிதாய்ப் பிசைந்த மாவாயிருக்கும்படிக்கு, பழைய புளித்தமாவைப் புறம்பே கழித்துப்போடுங்கள்.ஏனெனில் நம்முடைய பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து நமக்காக பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே" (1 கொரிந்தியர் 5:7).

"நீங்கள் இருக்கும் வீடுகளில் அந்த இரத்தம் உங்களுக்காக அடையாளமாய் இருக்கும்; அந்த இரத்தத்தை நான் கண்டு, உங்களைக் கடந்துபோவேன்; நான் எகிப்துதேசத்தை அழிக்கும்போது, அழிக்கும் வாதை உங்களுக்குள்ளே வராதிருக்கும்" (யாத்திராகமம்12:13).

இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமையைக் குறித்துப் போதித்து வருகிறோம்.இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமையை புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால் நாம் ஒரு சம்பவத்தை புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பழைய ஏற்பாட்டுக் காலத்திலே இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையான அன்றையத்தினத்திலே பஸ்காவை ஆசரிக்கும்படியாய் அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கப்பட்டது.பஸ்கா ஆசரிப்பு என்றால் என்ன?ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வாங்கி, அதைக் கொண்டுவந்து வீட்டில் நான்கு நாட்கள் வைத்திருந்து, பிறகு குறிப்பிட்ட அந்த நாளிலே, அந்த ஆட்டைக் கொன்று, அதினுடைய இரத்தத்தை சிந்தி, ஒரு கிண்ணத்தில் எடுத்து, ஈசோப்பு என்னப்பட்ட செடியின் கொழுந்தின் கொத்தை எடுத்து, அந்த இரத்தத்தில் தோய்த்து, வீட்டு வாசலில் நிலைக்கால்களிலும், மேற்சட்டத்திலும் பூச வேண்டும். அப்படிப் பூசும்போது சங்காரத்தூதன் வரும்போது அவர்களுடைய வீட்டைக் கடந்துபோவான்.'கடந்துபோவான்' என்றவார்த்தைதான் ஆங்கிலத்தில் 'Passover' என்று வருகிறது.சங்காரத்தூதன் எகிப்து தேசத்திலுள்ள எல்லா தலைச்சன் பிள்ளைகளையும் அழிக்கப்போகிறான்.ஏனென்றால்,இஸ்ரவேல் ஜனங்களை அங்கிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்.
பார்வோனும், அவனுடைய தேசமும்கிட்டத்தட்ட நானூறு வருஷம் இஸ்ரவேலர்களை ஒடுக்குகிறார்கள்.செங்கற்சூளையில் வைத்து வேலை வாங்கி, கொத்தடிமைகளாக வைத்து, அரை வயிற்றுக் கஞ்சியும் அண்ட ஒரு குடிசையும் என்கிற நிலையில் இவர்களை வாழ வைத்து, உரிமைகளைப் பறித்து, இன்னும் கேட்டால் இவர்களுக்குப் பிறக்கிற ஆண் குழந்தைகளையெல்லாம் அழித்து, அதன் மூலமாக இந்த வம்சத்தையே அழிக்க வேண்டும் என்று திட்டமிட்டு, குழந்தை பிறக்க உதவி செய்கிற தாதிமார்களுக்கு அப்படி கட்டளையிட்டு, குழந்தைகளை கொன்று குவித்து, அப்படி அக்கிரமம்பண்ணி இவர்களை ஒடுக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். கர்த்தர் அதற்கு எதிராக இவர்களை விடுவிக்கப் பார்க்கிறார்.பார்வோன் இவர்களை அனுப்பமாட்டேன் என்கிறான்.கர்த்தர் முதலில் ஒரு வாதையை அனுப்புகிறார்.அது மிகவும் சாதாரணமான வாதை தான்.ஆனால் பார்வோன், ஜனங்களை அனுப்ப முடியாது என்று சொல்லி தன் மனதை கடினப்படுத்துகிறான்.அடுத்த முறை வாதையின் கொடூரம் அதிகரிக்கிறது. இப்படி ஒன்றைக் காட்டிலும் அடுத்த வாதை அதிக கொடூரம் என்பது போன்று பார்வோனின் மனது கடினப்படுவதற்கு ஏற்றது போன்று கர்த்தர் வாதையின் கொடூரத்தை அதிகரித்துக்கொண்டே போகிறார். பார்வோன் தன் மனதை கடினப்படுத்திக்கொண்டே போகிறான்.ஒன்பது வாதைகள் வந்துவிட்டது.அவன் அவற்றைப் பொருட்படுத்தாமல் மறுபடியும் தன்னுடைய மனதை கடினப்படுத்திக்கொண்டு, ஜனங்களைப் போகவிடமாட்டேன் என்று கர்த்தருக்கு எதிராக நிற்கிறான்.அவன் மிகவும் ஆணவமும் அகங்காரமும் பிடித்தவன்.தன்னுடைய மனதை மாற்றிக்கொள்ள அவனுக்கு மனமில்லை.எப்பேர்ப்பட்ட வாதைகளைப் பார்த்தும் அவன் தன் மனதை மாற்றிக்கொள்ளமாட்டேன் என்கிறான்.கர்த்தர் பத்தாவதாக ஒரு வாதையை அனுப்பப் போகிறார்.அதுதான் தலைச்சன் பிள்ளைகளின் சாவு.எகிப்திலிருக்கிற அத்தனை தலைச்சன் பிள்ளைகளும் சாகப்போகிறது.இஸ்ரவேல் ஜனங்களும் எகிப்து தேசத்தில் தான் வசிக்கிறார்கள்.இவர்களுக்கும் அவர்களுக்கும் எப்படி வித்தியாசத்தை உண்டுபண்ணுவது?கர்த்தர் ஒவ்வொரு வாதையிலும் இவர்களுக்கும் அவர்களுக்கும் வித்தியாசத்தை உண்டுபண்ணுகிறார்.எல்லா வாதைகளும் எகிப்தியருக்குத்தான் வாதையாக வந்ததே ஒழிய, இவர்களுக்கு வாதையாக வரவில்லை.இப்போது வரப்போகிற பத்தாவது வாதை மிகவும் முக்கியமான வாதை.இந்த வாதையில் இருவருக்கும் இடையே வித்தியாசத்தை உண்டுபண்ணியே ஆக வேண்டும்.இல்லையென்றால் இஸ்ரவேலரின் தலைச்சன் பிள்ளைகளும் சாக வேண்டியதாயிருக்கும்.ஆகவே இருவருக்கும் வித்தியாசத்தை உண்டுபண்ணுவதற்காக கர்த்தர் ஒரு முறைமையை இங்கே கையாளுகிறார்.ஒரு ஆட்டுக்குட்டியை வாங்கி, அதைக் கொண்டுவந்து வீட்டில் நான்கு நாட்கள் வைத்திருந்து, பிறகு குறிப்பிட்ட அந்த நாளிலே, அந்த ஆட்டைக் கொன்று, அதினுடைய இரத்தத்தை சிந்தி, ஒரு கிண்ணத்தில் எடுத்து, ஈசோப்பு என்னப்பட்ட செடியின் கொழுந்தின் கொத்தை எடுத்து, அந்த இரத்தத்தில் தோய்த்து, வீட்டு வாசலில் நிலைக்கால்களிலும், மேற்சட்டத்திலும் பூசி, நீங்கள் வீட்டிற்குள் உட்கார்ந்து கொள்ளுங்கள்.அந்த இரத்தம் உங்களுக்கு அடையாளமாய் இருக்கும்.சங்காரத்தூதன் அதைக் கண்டு உங்களைக் கடந்துபோவான்.சங்காரமெல்லாம் முடிந்த பிறகு நீங்கள் எகிப்திலிருந்து விடுதலையாகி வெளியே போகலாம் என்று தேவன் சொல்லித்தருகிறார்.இதைத்தான் 'பஸ்கா ஆசரிப்பு' என்று சொல்லுகிறோம்.இதுதான் முதன் முதலாக நடந்த பஸ்கா ஆசரிப்பு.இதை அவர்கள் காலகாலமாக வருகிற காலத்திலே தொடர வேண்டுமென்று தேவன் அவர்களுக்குக் கட்டளையாய் சொல்லியிருந்தார்.பஸ்கா ஆசரிப்பை கவனிக்காமல்இயேசுவின் இரத்தத்தினுடைய வல்லமையை நாம் புரிந்துகொள்ளவே முடியாது.பஸ்கா ஆசரிப்புக்குப் பிறகு, தேவன் இஸ்ரவேல் ஜனங்களைகொண்டுசென்று வனாந்திரத்தில் வைத்து, பல பலிகளையும், அதைக் குறித்த முறைமைகளையும் சொல்லித்தருகிறார்.அந்த பலிகளெல்லாம் சிந்தப்பட்ட இரத்தத்தினால் தான்விடுதலையும், பாதுகாப்பும், புதுவாழ்வும் உண்டாயிருக்கிறது என்பதைப் போதித்தது.அது முதன் முதலில் பஸ்கா ஆசரிப்பிலே தான் போதிக்கப்பட்டது.அது மிகவும் விரிவான போதனை.

இதைப் போதிப்பதற்கு முன்பாகவே நான் உங்களுக்கு ஒரு காரியத்தைக் காண்பித்தேன்.தேவன் ஆதாமுக்கு தோலினாலான ஆடைகளை உண்டுபண்ணினபோதே, பாவம் செய்தால் அதற்கு மரணம் ஏற்படும், ஒரு மிருகம் சாக வேண்டும், பாவத்தின் மூலமாய் ஏற்பட்ட விளைவுகளையும், அவமானத்தையும், பயத்தையும் போக்குவதற்கு ஒரு மிருகம் செத்து, ஜீவனைக் கொடுத்து, அதின் தோலின் மூலமாகத்தான் இவனுடைய நிர்வாணம் மூடப்பட முடியும் என்பதையெல்லாம் ஏற்கனவே காண்பித்து விட்டார். ஆனால் பஸ்கா அனுசரிப்பிலே இன்னும் அதிகமான விவரங்கள் வருகிறது.சிந்தப்பட்ட இரத்தத்தின் மூலமாக இஸ்ரவேலர்களுக்கு பாதுகாப்பு உண்டாகிறது.எல்லாருடைய வீட்டிலும் அழிவு உண்டாகிறது, ஆனால் இவர்களுடைய வீடு மட்டும் பாதுகாக்கப்படுகிறது.தேவன் அப்படி ஒரு இரத்தக்கோட்டை போன்று உண்டாக்குகிறார்.அதுமட்டுமல்லாமல், அவர்களுக்கு விடுதலையை உண்டாக்குகிறார்.மேலும் அன்றைக்கு அவர்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, புதுவாழ்க்கையை ஆரம்பிக்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு புது நாள் உண்டாகிறது.இதையெல்லாம் பஸ்காவிலே தான் நாம் கற்றுக்கொள்ள முடியும்.இதிலிருந்துதான் இயேசுவின் இரத்தம் எப்பேர்ப்பட்ட வல்லமையுடையது என்பதையும், அதினுடைய ஆசீர்வாதங்களையெல்லாம் நாம் எப்படி பெற்றனுபவிக்கலாம் என்பதையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

இயேசு இந்த உலகத்திற்கு வந்து, பிறந்து, வளர்ந்து, ஊழியத்தில் பிரவேசிக்கும் முன்பதாக யோவான் ஸ்நானகனிடம் ஞானஸ்நானம் எடுக்க வருகிறார்.அப்போது யோவான் ஸ்நானகன் அவரைக் கண்டு, "இதோ, உலகத்தின் பாவத்தைச் சுமந்துதீர்க்கிற தேவ ஆட்டுக்குட்டி"(யோவான் 1:29) என்கிறான். அவன் "தேவ ஆட்டுக்குட்டி" என்று சொன்னவுடன் அன்றைக்கு இருந்த யூதர்கள் அத்தனை பேருக்கும் அது விளங்கியிருக்கும். ஏனென்றால் அவர்கள் பஸ்காவை அனுசரிக்கிறவர்கள். மோசேயின் காலத்திலே முதலாவது பஸ்கா அனுசரிக்கப்பட்டது மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு வருஷமும் பஸ்கா பண்டிகை என்று வைத்து, அன்றைக்கு எகிப்தில் பஸ்காவிலே என்ன நடந்தது என்பதை அப்படியே செய்து காட்டும்படியாக கர்த்தர் கட்டளையிட்டிருந்தார். அதைத்தான் யாத்திராகமம் 12:14-இல் வாசித்தோம். ஆக, இப்படி அவர்கள் காலகாலமாக இதை அனுசரித்து வருவதால் தேவ ஆட்டுக்குட்டி என்று சொன்னால் அது பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி என்று அவர்களுக்குத் தெரியும். ஆனால், மேசியா இரத்தத்தை சிந்தி மீட்பை உண்டாக்குகிற பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியாக வருவார் என்பது அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை. மேசியா ரோம சாம்ராஜ்யத்தின் ராஜாவை விரட்டியடித்து விட்டு, ராஜாவாயிருந்து ஆளுவார், தங்களுடைய ஜனங்களை காப்பாற்றுவார் என்று அப்படி அவர்கள் எண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள்.ஆனால் இவர் தேவ ஆட்டுக்குட்டியாக வருகிறார். ஆக, அன்றைக்கு பஸ்கா ஆட்டின் மூலம் என்னவெல்லாம் போதிக்கப்பட்டதோ அதெல்லாம் புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுவின் மூலமாக நிறைவேறுவதை நாம் பார்க்கிறோம்.

இயேசுவின் சிந்தப்பட்ட இரத்தம் அல்லது ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் என்று சொல்லும்போது சிலர், "என்ன, இரத்தத்தைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்கள்.நம்முடைய கிறிஸ்தவ மார்க்கமே இப்படி கோர மார்க்கமாக இருக்கிறது.இரத்தத்தைப் பூசுதல், இரத்தம் சிந்துதலில்லாமல் பாவமன்னிப்பில்லை, இயேசு இரத்தம் சிந்தினார்என்பதெல்லாம் பழங்காலத்து மூடத்தனம் போன்றிருக்கிறது, இது என்ன மார்க்கம்" என்று இதைக் குறித்து வெட்கப்படுகிறார்கள். அநேகருக்கு இரத்தம் என்றாலே பிடிக்காது.பெண்கள் இரண்டு சொட்டு இரத்தத்தைப் பார்த்தாலே ஓடிவிடுவார்கள்.இந்த கோர காட்சியை பார்க்க முடியவில்லை என்று முகத்தை திருப்பிக்கொள்வார்கள்.ஆனால் கல்வாரி சிலுவையிலே இயேசுவின் தலையில் முட்கிரீடத்தை வைத்தார்கள்.அவருடைய உடல் உழுத நிலம் போலாயிற்று. அப்படி அவரை அடித்திருக்கிறார்கள்.தலையிலிருந்து இரத்தம் வடிகிறது.கைகளிலும், கால்களிலும் ஆணிகளை அடிக்கிறார்கள்.ஈட்டியால் விலாவிலே குத்துகிறார்கள்.இப்படி அவர்இரத்தத்தால் தோய்க்கப்பட்டு சிலுவையிலே தொங்கினார்.இந்த கோர காட்சியை சற்று எண்ணிப்பாருங்கள்.எல்லாரும், "கிறிஸ்தவ மார்க்கம் இப்படியிருக்கிறதே!இப்படி ஒருவர் இரத்தம் சிந்த வேண்டுமா? இப்படிஉச்சந்தலையிலிருந்து உள்ளங்கால் வரைக்கும் இரத்தம் தோய்க்கப்பட்டவராக, தன்னுடைய கடைசி சொட்டு இரத்தம் வரைக்கும் சிந்திதான் அவர் மனுஷனுக்கு மீட்பை உண்டுபண்ண வேண்டுமா? இது ஒரு பழங்கால மூட நம்பிக்கை போன்றிருக்கிறது"என்கிறார்கள்.ஆனால் வேதவசனம் இயேசுவின் இரத்தத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது அது'விலையேறப்பெற்ற இரத்தம்'என்று சொல்லுகிறது. பேதுரு, 1 பேதுரு 1:18,19-இல்,"வெள்ளியினாலும் பொன்னினாலும் மீட்கப்படாமல்,குற்றமில்லாத மாசற்ற ஆட்டுக்குட்டியாகிய கிறிஸ்துவின் விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தினாலே மீட்கப்பட்டீர்களென்று அறிந்திருக்கிறீர்களே" என்கிறார். ஏன் அதை விலையேறப்பெற்ற இரத்தம் என்று வேதம் அழைக்கிறது?ஏன் அதன் விலைமதிப்பு அவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறது?ஏனென்றால் அதன் மூலமாய் நடக்கிற காரியங்கள் அப்படிப்பட்டது.மனுஷன் பாவத்திற்கும் பிசாசிற்கும் அடிமையாய் இருக்கிறானே, அந்த அடிமைத்தனத்திலிருந்தும், பிசாசின் அதிகாரத்திற்குக் கீழிருந்து ஒடுக்கப்பட்டு, கஷ்டப்பட்டு, நசுக்கப்படுகிறானே இதிலிருந்தும் அவனுக்கு விடுதலையை உலகத்தில் எந்த சக்தியும் கொடுக்க முடியாது. அப்பேர்ப்பட்ட விடுதலையை இயேசு கல்வாரி சிலுவையிலே சிந்தின இரத்தம் கொடுக்கிறது.ஆகவேதான் அது விலையேறப்பெற்ற இரத்தம்.ஏனென்றால் உலகத்தில் எந்த சக்தியும் செய்ய முடியாத ஒன்றை இயேசுவின் இரத்தம் செய்கிறது.

இந்த இரத்தத்தின் வல்லமையை நாம் எப்படி அனுபவிப்பது என்பதை நன்றாக தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஏனென்றால் இது நமக்காக சிந்தப்பட்ட இரத்தம்.பவுல், "நம்முடைய பஸ்காவாகிய கிறிஸ்து பலியிடப்பட்டிருக்கிறாரே"என்கிறார்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?அன்றைக்கு இஸ்ரவேலர்களுக்காக பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி அடிக்கப்பட்டது.அவர்களுக்கு அழிவிலிருந்து பாதுகாப்பு உண்டானது, விடுதலை உண்டானது.பல வருஷங்களாக பார்வோன் இவர்களை கட்டி வைத்திருந்தான்.அவன் இவர்களை வெளியே விடமாட்டேன் என்று சொல்லிவிட்டான்.இவர்கள் அவனுடைய அடிமைத்தனத்தில் இருந்தார்கள்.அதிலிருந்து அவர்களுக்கு விடுதலை உண்டானது.அப்போதுபார்வோனின் ஆளுகை முடிந்தது.இனி இவர்களுடைய வாழ்க்கையில் அவன் ஆள முடியாது, அதற்கு அதிகாரம் கிடையாது.அப்படிப்பட்ட விடுதலை அவர்களுக்கு உண்டானது.அன்றைக்கு அவர்களுக்கு புது வாழ்க்கை ஆரம்பித்தது.அவர்கள் சுதந்திர ஜனமாக எகிப்திலிருந்து வெளியே வந்தார்கள்.புதிய ஏற்பாட்டு கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் இப்படி இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமையை எப்படி அனுபவிப்பது?அதெல்லாம் இதற்கு அடையாளமாகத்தான் இருக்கிறது.இதுதான் நிஜம், அது வெறும் அடையாளம்.நிழலிலேயே அவர்கள் அற்புதமான அனுபவங்களை அடைந்தார்கள் என்றால்,நிஜத்திலே வாழுகிற நமக்கு எவ்வளவு உண்டாயிருக்கும் என்று எண்ணிப்பாருங்கள்!இயேசுவின் இரத்தமே நமக்காக சிந்தப்பட்டிருக்கிறது.இயேசுவே தேவ ஆட்டுக்குட்டியாய் இருக்கிறார்.நாம் எப்படி இந்த இரத்தத்தின் வல்லமையை அனுபவிப்பது என்பதைத்தான் புரிந்துகொள்ளப் போகிறோம்.

இதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு 'pleading the blood'என்கிற கருத்து உதவுகிறது.இதை தமிழில் சொல்லுவதற்கு அவ்வளவு வசதியாக இல்லை.ஆகவே ஆங்கிலத்தில் சொல்லுகிறேன்.பிறகு தமிழில் விளக்கிச் சொல்லுகிறேன்.ஏன் 'pleading' என்பதை உடனே நான் தமிழில் விளக்கிச்சொல்லவில்லை என்றால், 'pleading' என்பதை அப்படியே மொழிபெயர்த்தால் 'கெஞ்சுவது' என்று அர்த்தமாகி விடும்.ஏற்கனவே கெஞ்சுகிற கிறிஸ்தவர்கள் அநேகர் இருக்கிறார்கள்.கெஞ்சுகிற mode-இல் தான் அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.நான் இனிமேல் இரத்தத்தை சொல்லி, சொல்லி கெஞ்சப்போகிறேன் என்று ஆரம்பித்துவிடுவார்கள்.கெஞ்சுவதற்காக நாம் அழைக்கப்படவில்லை.நாம் அவரிடம் வந்து பிச்சைக்கேட்டு கெஞ்சுகிறவர்களாய் இருக்க வேண்டும்என்பதற்காக அவர் கல்வாரி சிலுவையில் தன்னுடைய கடைசி சொட்டு இரத்தத்தையும் சிந்தவில்லை. அவ்வளவு விலையேறப்பெற்ற இரத்தத்தை சிந்தி அவர் நம்மை மீட்டது, கெஞ்சுகிறவர்களாய் வைப்பதற்காக அல்ல. தம்முடைய பிள்ளைகளாக வைப்பதற்காக அவர் அப்படிச் செய்திருக்கிறார். ஆகவே கெஞ்சுவதை விட வேண்டும்.'pleading' என்பதை 'கெஞ்சுதல்' என்று மொழிபெயர்க்கலாம். ஆனால் அதை இன்னொரு விதத்திலும் மொழிபெயர்க்கலாம்.'pleading' என்பது நீதிமன்றங்களிலும் பயன்படுத்தப்படுகிற ஒரு வார்த்தை. வழக்கறிஞர்கள் அதை பயன்படுத்துகிறார்கள்.சட்டரீதியாக அது பயன்படுத்தப்படுகிறது.'pleading' என்றால் ஒரு வழக்கறிஞர் நமக்காக ஒரு வழக்கை தாக்கல் (file) செய்கிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். நம் பக்கம் நியாயம் இருக்கிறது, சட்டம் நம் பக்கம் இருக்கிறது, சட்டம் நம்மை பாதுகாக்கிறது; நமக்கு சில உரிமைகளையும், சிலாக்கியங்களையும் தருகிறது.அதற்கு சட்டத்தில் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.அதை எடுத்து வைத்துக்கொண்டு நமக்காக வாதாடும் அந்த வழக்கறிஞர் நம்முடைய வழக்கை plead பண்ணுகிறார். 'pleading' என்கிற வார்த்தை அங்கு பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இது அப்படிப்பட்ட pleading.அவர் நியாயத்தைக் கோருகிறார்.அவர் அழுது, கெஞ்சி கோரவில்லை.அழுதாலோ, கெஞ்சினாலோ நீதிமன்றத்தில் ஒன்றும் நடக்காது.வழக்கறிஞர் எவ்வளவு கண்ணீர் விட்டார் என்று பார்த்துதான் நீதிபதி தீர்ப்பு செய்கிறாரா?இவர் கண்ணீர் விடவில்லையே, இவருக்கு ஒன்றுமே தரக்கூடாது,இவர் முழங்கால்படியிடவே இல்லையே, இவர்பணிந்து எதுவும் செய்யவில்லையே என்றெல்லாம்கிடையாது.வழக்கறிஞர் சட்டத்தைத்தான் பேச வேண்டும்.எந்த சட்டம், சட்டம் எண் என்ன, அதில் என்ன சொல்லியிருக்கிறது,முன்பு அதின் அர்த்தத்தை எப்படி புரிந்துகொண்டு எந்தெந்த நீதிமன்றத்தில் எப்படி தீர்ப்பு உண்டாயிருக்கிறது என்று அப்படித்தான் பேச வேண்டும். அப்படி பேசி convince பண்ண வேண்டும். அதுதான் pleading.நம்முடைய வழக்கை plead பண்ணும்போது சட்டத்தை கையில் எடுத்துக்கொண்டு, அதன் நியாயங்களைப்பேசி, அதிலே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற உரிமைகளை நிலைநாட்டி,சிலாக்கியங்களைப் பெறுவதற்கு வழக்கறிஞர் பேசுகிறார்.

pleading the blood என்பதுஅக்காலத்தில் பெந்தெகொஸ்தே ஜனங்கள் மத்தியில் அதிகமாக பயன்படுத்தப்பட்ட பதம். மற்ற வட்டாரங்களில் இதை அவ்வளவாக பார்க்க முடியாது.நான் பெந்தெகொஸ்தேவிலே பிறந்து, வளர்ந்தவன்.அதில் சில நல்ல காரியங்களை கற்றுக்கொண்டேன்.அந்த நல்ல காரியங்களில் ஒரு மகத்தான நல்ல காரியம் என்னவென்றால் இயேசுவின் இரத்தத்தின் வல்லமை.சில வேளைகளில் சில வேண்டாத காரியங்களும் கூடபெந்தெகொஸ்தேவில்வருகிறது.வேண்டாததை விட்டுவிட்டு நல்லதையெல்லாம் எடுத்துக்கொள்வோம்.அவர்கள் ஒரு காரியத்தில் தெளிவாக இருந்தார்கள்.அவர்களுடைய பாஷையே வித்தியாசமாக இருக்கும்.அதுபோன்று மற்ற ஆட்கள் மத்தியில் பார்க்க முடியாது.பெந்தெகொஸ்தேவினரிடம் மட்டும்தான் அதைப் பார்க்க முடியும்."இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்றும், "ஆண்டவரே, இரத்தத்திற்குள் மூடிக்கொள்ளும்" என்றும், "இரத்தத்தைப்பூசுகிறோம்" என்றும் அவர்கள் சொல்லுவார்கள்.வேறு யாரும் பொதுவாக அப்படிச் சொல்லமாட்டார்கள்.ஒருவேளை ஒன்றிரண்டு பேர் சொல்லலாம்.ஆனால் பெந்தெகொஸ்துவினர் மத்தியில் இது அதிகமாகச் சொல்லப்படும்.அவர்களுக்கு அநேக காரியங்கள் விளங்காமல் இருந்திருக்கிறது.ஏனென்றால் அக்காலத்தில் போதனை அவ்வளவு கிடையாது.பிரசங்கம் உண்டு, சில காரியங்களை லேசாக புரிந்து வைத்துக்கொண்டு பெரிய பிரசங்கம் செய்துவிடுவார்கள்.ஆனால் போதனையை விளக்கிப் போதித்தது கிடையாது.ஆகவே அவர்களுக்கே கூட விளங்காமல் இருந்திருக்கலாம்.ஆனால் ஒரு திறவுகோல் போன்று இதைப் பிடித்து வைத்துக்கொண்டார்கள்.இதில் ஏதோ வல்லமை இருக்கிறது, இது முக்கியமான விவகாரம் என்று அவர்களுக்குத் தெரிகிறது.ஒரு சாதாரண மனுஷனுக்குக்கூட,"சிலுவை மிகவும் முக்கியம், அதன் மூலமாகத்தான் மனுக்குலத்திற்கே மீட்பு உண்டாயிருக்கிறது.அங்கே சிந்தப்பட்ட இரத்தம் விலையேறப்பெற்ற இரத்தம்.ஏனென்றால் எந்த மனுஷனுடைய இரத்தமும் மாசற்ற இரத்தம் அல்ல. தேவகுமாரனுடைய இரத்தம் சிந்தப்பட்டது.அந்த இரத்தத்தால் நாம் கழுவப்படுகிறோம்,வெண்மையாகிறோம்.அது நம்மை பாவங்களற சுத்தமாக கழுவுகிறது" என்று விளங்குகிறது.அதினால் அந்த இரத்தத்தில் வல்லமை இருக்கலாம் என்று அவர்களுக்கு அன்றைக்கே விளங்கியிருக்கிறது.அவர்கள் மத்தியில், இரத்தத்தைப் பூசுகிறோம், இரத்தத்தை தெளிக்கிறோம், இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம், இரத்தத்தால் மூடிக்கொள்ளும் என்று சொல்லுவார்கள்.பெந்தெகொஸ்தே பின்னணியிலிருந்து வந்தவர்களுக்கு இது நன்றாகத் தெரியும்.அவர்கள் இதை கேட்டிருப்பார்கள்.அடிக்கடி இதுபோன்ற பேச்சு நடக்கும்.இது ஒரு நல்ல காரியம்.நான் இதை நன்றாக பிடித்துக்கொண்டேன்.நல்ல காரியத்தையெல்லாம் விட்டுவிடக்கூடாது,வேண்டாததைவிட்டுவிடலாம்.அது யாரிடம் கற்றுக்கொண்டாலும் சரி.நல்ல காரியத்தை விடவே கூடாது, அதைப் பிடித்துக்கொள்ள வேண்டும்.அதை நான் பிடித்துக்கொண்டேன்.

இரத்தத்தைப் பற்றி பேசினால் சிலர், ஜீபூம்பா போன்று இது ஒரு மந்திர வார்த்தை என்று எண்ணி,இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம் என்பதைஒரு மந்திரக்கோல்போன்று பயன்படுத்துவதற்காக வைத்துக்கொள்கிறார்கள். இதைச் சொன்னால் நடந்துவிடும் என்று எண்ணுகிறார்கள்.அநேகர் அப்படி பயன்படுத்துகிறார்கள்.அப்படி நினைப்பது பெரிய தவறு.இயேசுவின் இரத்தம் எவ்வளவு வல்லமை உள்ளதாய் இருக்கிறது?ஏன் அது வல்லமை உள்ளது?ஏன் அதை நாம் உச்சரிக்கிறோம்?ஏன் அதைச் சொல்லுகிறோம்?நாம் அதை அறிக்கை செய்யும்போது என்ன பண்ணுகிறோம்?அன்றைக்கு இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் இரத்தத்தை எடுத்து நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் பூசினார்கள். அதுபோல நாம் இயேசு எனக்காக மரித்தார், அவருடைய இரத்தம் என்னை பாவங்களற கழுவுகிறது, நான் அறிக்கை செய்யும்போது அது என்னை இரட்சிக்கிறது என்று அறிக்கை செய்யும்போது நம்முடைய இருதயத்தின் நிலைக்கால்களிலும் சட்டத்திலும் நாம் அதை பூசிக்கொள்கிறோம். அன்றைக்கு அவர்கள் அடைந்த பயனை இன்றைக்கு நாம் ஆவிக்குரிய விதத்தில் அடைகிறோம்.இதை நாம் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.அன்றைக்கு அந்த இரத்தம் செய்தே அதே வேலையை இன்றைக்கும் நம்முடைய வாழ்க்கையிலே அது செய்ய வல்லமை உள்ளதாய் இருக்கிறது.ஆகவே பஸ்கா ஆசரிப்பிலே நடந்த சில காரியங்களை நான் உங்களுக்குக் காண்பிக்கப் போகிறேன்.அன்றைக்கு நடந்ததிலே நான்கு காரியங்களை நாம் பார்க்கப்போகிறோம்.அந்த நான்கு காரியங்கள் அப்படியே நமக்கும் பொருந்துகிறது.இன்றைக்கு நாமும் அதை அப்பியாசப்படுத்தலாம்.அன்றைக்கு அவர்களுக்கு நடந்த நான்கு காரியங்கள்/நன்மைகள்நமக்கும் பொருந்துகிறதாய் இருக்கிறது.நாம் அதை எப்படி அணுக வேண்டும் என்பதையும்,இன்றைக்கு அந்த நன்மைகளை சிந்தப்பட்ட அந்த இரத்தத்தின் மூலமாய் எப்படி அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதையும் குறித்து நாம் பார்க்கப்போகிறோம்.

அந்த நான்கு காரியங்களில்ஒன்று, இரத்தம் அவர்களை அழிவிலிருந்து பாதுகாத்தது.அன்றைக்கு தலைச்சன் பிள்ளைகள் சாக வேண்டிய ஒரு சூழ்நிலை.எல்லாருடைய வீட்டிலிருந்தும் அழுகையின் சத்தம் கேட்கப்போகிறது, ஜனங்கள் பதறி அடித்து ஓடப்போகிறார்கள், தலைச்சன் பிள்ளைகள் சாகப்போகிறது.அப்படிப்பட்ட ஒரு கோர சம்பவம் நாடு முழுவதும் நடக்கப்போகிறது.அது நடக்காத வீடே இருக்காது.ஏனென்றால் அங்கு வயதானவர் இருந்தால்கூட அவர் தலைச்சன் பிள்ளையாய் இருந்தால் சாக வேண்டும்.அவருடைய பையன் அவருக்கு தலைச்சன் பிள்ளையாக இருப்பான், அவனும் சாக வேண்டும்.இவனுக்கு ஒரு பையன் தலைச்சன் பிள்ளையாக இருப்பான், அவனும் சாக வேண்டும்.இப்படி சில வீடுகளில் பல சாவுகள் நடக்கும்.அது அப்படிப்பட்ட ஒரு கோர சம்பவம்.இது எப்படியிருக்கும் என்று சற்று கற்பனை செய்துபாருங்கள்.அந்த சூழ்நிலையின் மத்தியில் ஜனங்கள் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.ஆக, பாதுகாப்பு என்பது ஒரு லேசான விவகாரம் அல்ல. இதிலிருந்து யாராவது பாதுகாக்கிறார்கள் என்றால், அது ஒரு மகா பெரிய காரியமாக இருக்கிறது.கர்த்தர் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை விடுதலையாக்குவதற்காகத்தான் அதைச் செய்கிறார்.ஏதோ அவர்களை அடிக்க வேண்டும் என்பதற்கோ, கொல்ல வேண்டும் என்பதற்கோ கிடையாது.தேவன், "ஜனங்களைப் போகவிடு" என்கிறார்.ஆனால் பார்வோன், "போகவிடமாட்டேன்" என்கிறான்.ஆணவமும், அகங்காரமும், திமிரும் பிடித்தவனாய்உங்கள் தேவன் யார்?அவர் என்ன போகவிடு என்று சொல்லுவது?போகவிட முடியாது என்று உங்கள் தேவனிடம் சொல், அவர் என்ன செய்கிறாரோ அதை செய்யச் சொல் பார்க்கலாம் என்று சவால் விடுகிற ஒரு மனுஷன் இவன்.அவன் முற்றிலும் அகங்காரத்தினாலும், பெருமையினாலும், மேட்டிமையினாலும் நிறைந்திருக்கிறான்.கர்த்தர் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை காப்பாற்ற விரும்புகிறார்.

இவர்கள் அவருடைய உடன்படிக்கையின் மக்கள்.கர்த்தர் ஆபிரகாமோடு இரத்த உடன்படிக்கை செய்திருக்கிறார்.அவர் ஆபிரகாமிடம், உன் ஜனங்கள் அடிமைகளாய் இருப்பார்கள்.நான் அவர்களை வெளியே கொண்டுவருவேன்.ஏனென்றால் நான் உன்னோடு ஒரு உடன்படிக்கை செய்திருக்கிறேன்.பிள்ளையில்லாத உனக்கு ஈசாக்கு என்கிற ஒரு மகனைக் கொடுப்பேன்.அவன் மூலம் ஒரு சந்ததியையே உண்டாக்குவேன்.உன்னுடைய சந்ததியை வானத்து நட்சத்திரங்களைப்போலாக்குவேன்.அவர்களுக்கு இந்த தேசத்தைக் கொடுப்பேன்.உன்னுடைய சந்ததியார் இந்த தேசத்தை சுதந்தரிப்பார்கள் என்று வாக்கு பண்ணினார்.அவர் எப்படி வாக்குபண்ணினார்? ஆதியாகமம் 15-ஆம் அதிகாரத்தில் பார்த்தோம் என்றால்,அவர்அவனிடம் பலிகளை கொண்டுவரச் சொல்லி, அந்த பலிகளை வெட்டி இரண்டு துண்டுகளாக்கச் சொல்லி, அதன் நடுவேஅவர்கடந்து சென்று இரத்தத்தினாலே உடன்படிக்கை பண்ணினார். அதை எவரும் மீறவே முடியாது.ஆகவேதான் அவர் ஆடுகள் மேய்த்துக் கொண்டிருந்த மோசேயிடம், நான் ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு என்பவர்களுடைய தேவன் என்பதைநீ மறந்துவிட்டாயா, நான் மறக்கவில்லை,நான் பண்ணின வாக்குத்தத்தத்தை மறக்கவில்லை. உன்னுடைய ஜனங்களுடைய கஷ்டத்தையும், பாடுகளையும் மறக்கவில்லை.நான் உங்களை அப்படியே விடமாட்டேன்.நான் பண்ணின உடன்படிக்கையின் நிமித்தமாக உங்களை விடுதலையாக்க வந்திருக்கிறேன்.நீ போ, பார்வோனிடம் சென்று, "ஜனங்களைப் போகவிடு" என்று சொல் என்கிறார்.அதற்குள் இவர்கள் கிட்டத்தட்ட நானூறு வருஷங்கள் பாடுபட்டிருக்கிறார்கள்.மொத்தம் நானூற்று முப்பது வருஷம் எகிப்தில் இருந்தார்கள்.நானூற்று முப்பது வருஷம் முடிந்தவுடன் தான் அங்கிருந்து வெளியே கிளம்புகிறார்கள்.அதில் எழுபது வருஷம் நல்ல ஆண்டுகள். மீதியெல்லாம் போகப் போக மோசமாகி, கடைசியில் இவர்களுடைய ஆண் பிள்ளைகளைஎல்லாம் கொல்லுகிற ஒரு கட்டம் வந்து, இப்படி கொன்று குவிக்கிற ஒரு ராஜாவிடம் கஷ்டப்பட்டு, ஒடுக்கப்பட்டு, நசுக்கப்பட்டு, ஏழ்மைத்தனத்திலும், அடிமைத்தனத்திலும் பெலனற்றவர்களாக, அடிமைகளாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள். அந்த ராஜாவிடமிருந்து எவரும் தப்ப முடியாது.அங்கிருந்து அவர்களை விடுவிக்க வேண்டும்.இது எவ்வளவு முக்கியம்.சிலர், "என்ன ஐயா, இப்படிப்பட்ட ஒரு சங்காரம்" என்று சொல்லுகிறார்கள்.இந்த காரியத்தைக் கவனியுங்கள்.இவ்வளவு ஜனங்களை இப்படி ஒடுக்கி, நசுக்கி, ஒன்றுமில்லாமலாக்கி, இத்தனை பிள்ளைகளை கொன்றானே அவனை எப்படி deal பண்ணுவது?கர்த்தர் எப்படி deal பண்ணுகிறார் என்று பாருங்கள். அவர் மிகவும் பொறுமையாக காத்துக்கொண்டிருந்தார்.வாதையில் ஆரம்பிக்கும்போது மிகவும் smooth-ஆகத்தான் ஆரம்பிக்கிறார்.சிறிய சிறிய அடையாளங்களாக ஆரம்பிக்கிறார்.சிறிய சிறிய அற்புதங்களாகச் செய்கிறார்.எடுத்தவுடனேயே எகிப்தியர்களை அடிக்கவில்லை.ஆனால் பார்வோன் கடின உள்ளம் கொண்டவனாக இருக்கிறான்;கர்த்தருக்கே சவால் கொடுக்கிறான்.போகவிட முடியாது, உன் ஆண்டவர் என்ன செய்கிறார் என்று பார்க்கலாம் என்றுதான் அவன் பேசுகிறான்.அப்போது கர்த்தர்,சரி, நான் மிகவும் பொறுமையாகத்தான் இருக்கிறேன்.ஒன்பது வாதை கொடுத்தாயிற்று, இப்போது பத்தாவதைக் கொடுக்கப்போகிறேன் என்கிறார்.

இது எப்பேர்ப்பட்ட வாதை என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.ஒவ்வொரு வீட்டிலும் சாவு நடக்கப்போகிறது.அந்தச் சூழ்நிலையிலே கர்த்தர் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை எகிப்துஜனங்களிலிருந்து பிரித்துக்காட்டும்படியாக ஒரு வழி பண்ணுகிறார்.எல்லா வாதைகளுமே இஸ்ரவேலருக்கு வரவில்லை,எகிப்தியருக்கு மட்டும் தான் வந்தது.இஸ்ரவேலருடைய வீட்டில் இருள் வரவில்லை,அங்கு வெளிச்சம் இருந்தது.எகிப்தியர் வீட்டில் தான் இருள் இருந்தது.அதுபோலவே இந்த சங்காரமும் இஸ்ரவேலர் வீட்டில் நடக்கப்போவதில்லை.இரண்டு பேரையும் எப்படி பிரித்துக் காட்டுவது?எந்த வீடு யாருடைய வீடு என்று எப்படி தெரியும்?ஆகவேதான் தேவன், ஆட்டுக்குட்டியைக் கொன்று, அதின் இரத்தத்தை சிந்தி, அந்த இரத்தத்தை நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் பூசு, அது உனக்கு அடையாளமாய் இருக்கக்கடவது.அந்த அடையாளத்தைப் பார்த்து சங்காரம் பண்ணுகிறவன் கடந்துபோவான் என்கிறார்.இந்த ஏற்பாட்டை (arrangement) அவர் தான் செய்கிறார்.அன்றைக்கு பாதுகாப்பு என்றால் அவர்களுக்கு எவ்வளவு பெரிய ஒரு காரியமாக இருந்திருக்கும் என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.கர்த்தர் இவர்களை தம்முடைய இரத்தத்தினால் பாதுகாக்கிறார்.அன்றைக்கு அந்த ஜனங்களுக்கு கல்வாரி என்றால் என்னவென்றும், இயேசுவின் இரத்தம் என்றால் என்னவென்றும் விளங்கியிருக்காது.அதனுடைய அர்த்தம் முழுவதுமாக அவர்களுக்கு விளங்கியிருக்க வாய்ப்பே கிடையாது.ஏன் தேவன் ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை நிலைக்கால்களிலும், சட்டத்திலும் அடையாளமாக பூசச் சொல்லுகிறார்?இந்த அடையாளத்தைப் பார்த்து சங்காரத்தூதன் போய்விடுவான் என்கிறார்.இது என்னவென்றே அவர்களுக்கு விளங்கியிருக்காது.

ஆனால் இன்றைக்குபுதிய ஏற்பாட்டு காலத்திலே நாம் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம், பின்னோக்கிப் பார்க்கிறோம்.இன்றைக்கு நமக்கு எல்லாம் விளங்குகிறது.ஏனென்றால், அந்த நிழலில் காண்பிக்கப்படுகிறதை புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசு கிறிஸ்து நிஜமாக செய்து முடித்துவிட்டார்.நாம் திரும்பிப் பார்க்கும்போது இயேசுவின் இரத்தம் நமக்கு என்ன பண்ணுகிறது என்பது நன்றாக புரிகிறது.இயேசுவின் இரத்தம் நமக்கு என்ன பண்ணுகிறது?இரத்தம் பூசப்பட்டவர்களாகிய நம்மை அது பாதுகாக்கிறது.எந்த விதத்தில் பாதுகாக்கிறது?ஒருநாள் நியாயத்தீர்ப்பு வரப்போகிறது.இந்த இரத்தம் பூசப்பட்ட இடத்திற்குள்ளே வந்து வாசம்பண்ணாதவர்கள் எல்லாம் அப்படிப்பட்ட ஒருஅழிவை சந்திக்கப்போகிறார்கள்.ஆனால் இரத்தம் பூசப்பட்டவர்களோ அந்த அழிவிலிருந்து காப்பாற்றப்படுகிறார்கள்.இது வேதவசனத்தின் சத்தியம்.

அதுமட்டுமல்ல, இன்றைக்கு எல்லா ஆபத்துகளிலுமிருந்தும் காக்கிறவரும் நம்முடைய தேவனாயிருக்கிறார்.நாம் அவருடைய பார்வையில் விசேஷமானவர்களாய் இருக்கிறோம்.கர்த்தர் நம்மை வித்தியாசமாக்கி காண்பிக்க விரும்புகிறார்.நாம் இதை நம்ப வேண்டும், அரவணைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.எல்லாருக்கும் நடப்பதுதான் நமக்கும் நடக்கும் என்று நினைத்தோம் என்றால், எந்த விதத்திலும் நாமும் உலகமும் வித்தியாசமே கிடையாது என்று நாம் சொல்லுகிறோம்.சிலருக்கு வித்தியாசம் என்னவென்றால், நான் இந்த சட்டையை உடுத்துகிறேன், அவர்கள் அந்த சட்டையை உடுத்துகிறார்கள் என்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு அவ்வளவுதான் வித்தியாசம்.கிறிஸ்தவத்தை சரியாக புரிந்துகொள்ளாமல்சட்டையில் தான் மாற்றம் என்றும், வெளித்தோற்றத்தில் தான் மாற்றம் என்றும் ஆகிவிட்டது.நமக்கும் உலகத்திற்கும் ஒரு பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.நாம் இரத்தம் பூசப்பட்டவர்கள்.ஆண்டவராகிய இயேசுவின் இரத்தத்தினால் கழுவப்பட்டவர்கள்.நாம் வித்தியாசமானவர்கள்.இந்த உலகத்தில் நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.நாமும் அவர்களும் ஒன்றல்ல. ஆகவே எல்லா சூழ்நிலையிலும் நாம் அதை விசுவாசிக்க வேண்டும்.அன்றைக்கு இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் அதை விசுவாசிக்கவில்லை என்றால், "தேசமெங்கும் சங்காரம் நடக்கப்போகிறதாம், பிறகு என்னை மட்டும் யார் காப்பாற்ற முடியும்?"என்று எண்ணியிருப்பார்கள்.தேவன் இரத்தத்தைப் பூசிவிட்டு உள்ளே உட்காரச் சொல்லுகிறார்.ஒருவன் அதைச் செய்யாமல் ஊரைச் சுற்றிக்கொண்டிருந்தான் என்றால்போகிற வழியிலேஅவனுக்கு ஆபத்து நேரிட்டிருக்கும்.

இயேசுவின் இரத்தத்தை நம்ப வேண்டும், விசுவாசிக்க வேண்டும், அரவணைத்துக்கொள்ள வேண்டும், ஒவ்வொரு நாளும் அதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.ஒவ்வொரு நாளும் இரத்தத்தினால் உண்டாகிற பாதுகாப்பை நாம் சொந்தமாக்கிக்கொள்ள வேண்டும்.இதில் தான் பெந்தெகொஸ்தே ஜனங்கள் மத்தியில் ஒரு பெரிய நன்மையை அவர்கள் கண்டடைந்தார்கள்."இரத்தத்தைப் பூசுகிறோம், தெளிக்கிறோம்" என்று அவர்கள் ஜெபிப்பார்கள்.அதில் ஒரு பெரிய வல்லமை இருக்கிறது.ஆனால் அதே நேரத்தில், "நான் பாவி, நான் புழு, பூச்சி, தூசி, குப்பை" என்றும் சொல்லுவார்கள்.இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டிருந்தால் நீங்கள் எப்படி புழு, பூச்சி, தூசி, குப்பையாக இருக்க முடியும்?இரத்தம் நம்மை வெண்மையாய் கழுவுகிறது, பாவங்களற கழுவுகிறது.நாம் 'இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவர்கள்' என்றுஎப்போது நம்மை பற்றிச் சொல்லுகிறோமோ அப்போதே நாம் பாவி என்று சொல்லுவதை நிறுத்த வேண்டும்.நாம் பாவியல்ல, அவருடைய பிள்ளை.ஒருபக்கம் இரத்தத்தைச் சொல்லிக்கொண்டு, இன்னொரு பக்கம் நான் பாவி, நான் புழு, பூச்சி, தூசி, குப்பை என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தோம் என்றால்,அதை ஒரு மந்திர வார்த்தை போல பயன்படுத்துகிறோமே ஒழிய, உண்மையாக நமக்கு பயனளிக்கிற விதத்தில் நாம் அதை பயன்படுத்தவில்லை என்று அர்த்தம். அப்படி பயன்படுத்துவதற்காக இது கொடுக்கப்படவில்லை.சிலருக்கு அதுபோன்ற காரியங்கள் பிடிக்கும்."இதை கையில் கட்டிக்கொள், இதை வைத்துக்கொள்"என்றுசொல்லுவார்கள். ஒருவர் தன்னுடைய பாக்கெட்டில் ஒன்றை வைத்திருந்தார்."இதை என்னுடைய தாத்தா எனக்குக் கொடுத்தார்.இதை எப்போதும் பாக்கெட்டில் வைத்திருக்கச் சொன்னார்.இதை வைத்திருந்தால் ராசி வரும்" என்றார்.இப்படிப்பட்டவர்கள் ராசி வரும் என்று சொல்லிவிட்டு, வேலை எதுவும் செய்யாமல் ஓசியில் ஏதாவது வரும் என்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.இவர்களுக்கு ஒன்றும் வராது, தரித்திரம் தான் வரும்.கடைசியில் பாக்கெட்டில் உள்ளதுதான் மிஞ்சும், வேறொன்றும் இருக்காது.அவர் அதை பத்திரமாக பாக்கெட்டில் பொத்தி பொத்தி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.ஏனென்றால் அதில் ஏதோ மந்திரம் இருக்கிறது என்று அவர் நினைக்கிறார்.கிறிஸ்தவம் அப்படிப்பட்டது கிடையாது.இங்கு வருகிறவர்களுக்கு, "இதை வாங்கி பாக்கெட்டில் பத்திரமாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள், இதை வாங்கி வீட்டின் சுவற்றில் தொங்கவிடுங்கள்"என்றுஅதுபோல ஏதாவது நாங்கள் கொடுக்கிறோமா? கிடையாது.ஏனென்றால் அப்படியெல்லாம் எதுவும் கிடையாது.இது முழுக்க, முழுக்க நான் எதை விசுவாசிக்கிறேன், நான் எதை அறிக்கை செய்கிறேன், எதை என் இருதயத்தில் வைக்கிறேன், எதை மனதில் வைக்கிறேன் என்று அப்படிப்பட்ட காரியங்களால் நிறைந்தது.

ஆக, "இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்று நாம் சொல்லுகிறோம் என்றால், அதையும் சொல்லிக்கொண்டு, யாரோ தகடு வைத்துவிட்டார்கள், கொஞ்சம் தகட்டை பார்த்து எடுங்கள், அதினால் தான் எனக்கு இதுபோன்று பிரச்சனையாக இருக்கிறது, அவன்என் பின்னாடியே வந்து காலடி மண்ணை எடுத்துக்கொண்டு போகிறான் என்று அப்படிபேசக்கூடாது.சிலர் இயேசுவின் இரத்தம் என்ன செய்திருக்கிறது என்பதை விளங்கிக்கொள்ளாமல் ஒரு மந்திரம் போல அதை பயன்படுத்துகிறார்கள்.இது தவறு.அது நமக்கு பயன் அளிக்காது.ஏனென்றால் வெறும் மந்திரம் போல அதை பயன்படுத்தக்கூடாது.அதை நன்றாக புரிந்துவைத்துக்கொண்டு பயன்படுத்த வேண்டும்."இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்றும், "இயேசுவின் இரத்தத்தைத் தெளிக்கிறேன்" என்றும் நான் சொல்வேன் என்றால், எதை மனதில் வைத்துக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்?பஸ்கா அன்றைக்கு நடந்த அந்த சம்பவத்தை ஞாபகம் வைத்துக்கொண்டு சொல்லுகிறேன்.அன்றைக்கு ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்ட அந்த வீட்டு வாசலுக்குள் சங்காரக்காரன் நுழைவதற்கு அனுமதி கிடையாது;எந்த பிசாசின் சக்தியும் அங்கு நுழைய முடியாது. ஒரு இரத்தக்கோட்டை போன்று அங்கு உருவாகிவிட்டது.அப்படிப்பட்ட இரத்தக்கோட்டைக்குள் நாம் இருக்கிறோம்.ஆக நாம் இயேசுவின் இரத்தம், இயேசுவின் இரத்தம் என்று வெறுமனே மந்திரம் போன்று பயன்படுத்துவதில்லை.சிலர் இதை எடுத்துக்கொண்டு, "நான் தினமும் இயேசுவின் இரத்தம், இயேசுவின் இரத்தம் என்று காலை மூன்று முறையும், மதியம் மூன்று முறையும், மாலை மூன்று முறையும் பயன்படுத்தப்போகிறேன்" என்கிறார்கள். நான் அப்படி சொல்லச் சொல்லவில்லை.முதலில் அதன் அர்த்தம் என்னவென்று புரிந்துகொள்ளுங்கள்.பிறகு எந்நேரமும் நீங்களே தானாக சொல்லுவீர்கள்.

அன்றைக்கு இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டபோது அந்த இடத்திற்கு பாதுகாப்பு உண்டானது.இவன் என்னுடையவன், எனக்குச் சொந்தமானவன், மீட்கப்பட்டவன், இவனைத் தொடக்கூடாது என்பதற்கு அடையாளமாக அது இருக்கிறது.இயேசுவின் இரத்தம் உங்களுடைய இருதயத்தில் பூசப்பட்டிருக்கிறது என்று எத்தனை பேர் சொல்லுகிறீர்கள்?இதை தினமும் யோசித்துப்பாருங்கள், இதை தியானியுங்கள்.ஏதாவது ஒரு ஆபத்து வரும்போதும், ஏதாவது ஒரு பிரச்சனை வரும்போதும், உங்களை பயமுறுத்துகிற சூழ்நிலைகள் வரும்போதும்இதை சற்று யோசியுங்கள். நான் இயேசுவின் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவன், இயேசுவை இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறேன், அவருடைய இரத்தம் எனக்காக சிந்தப்பட்டது, அந்த இரத்தம் மாசற்ற இரத்தம், அது என்னை பாவங்களற கழுவியிருக்கிறது, தேவன் என்னை நேசிக்கிறார், தம்முடைய கடைசி சொட்டு இரத்தத்தையும் எனக்காக சிந்தி, எனக்கு மீட்பை உண்டுபண்ணியிருக்கிறார். அவர் என்னை காப்பாற்றுவார்.எந்த தீங்கும் அணுக முடியாது, பொல்லாப்பு நேரிட முடியாது.நான் இரத்தக்கோட்டைக்குள் இருக்கிறேன்.இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்.வெறும் "இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்று சொல்லிவிட்டு, நான் மேற்சொன்ன காரியங்கள் எல்லாம் அங்கு கிடையாது என்றால் என்ன செய்வது?அப்போதுதான் அதை மந்திரக்கோல் போன்று பயன்படுத்துகிறோம்.நான் மேற்சொன்ன காரியங்களை மனதில் வைத்துக்கொண்டு "இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்று சொன்னோம்என்றால், அது உண்மையான விசுவாசத்தின் அறிக்கை.ஆகவேதான் பெந்தெகொஸ்துவில் நாங்கள்,"இயேசுவின் இரத்தத்தைச் சுற்றி தெளிக்கிறோம், தெய்வீக பாதுகாப்பை வைக்கிறோம், இரத்தத்தைப் பூசுகிறோம், இரத்தத்தால் மூடிக்கொள்ளும்" என்று ஜெபம்பண்ணுவோம். ஏனென்றால் அதற்குப் பின்னால் பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டி, அதன் மூலமாக உண்டான பாதுகாப்பு இதையெல்லாம் மனதில் வைத்துக்கொண்டுதான் பேசுகிறோம்.ஆக, இரத்தத்தினால் நமக்கு பாதுகாப்பு உண்டாயிருக்கிறது.இயேசுவின் இரத்தத்தினால் தெய்வீக பாதுகாப்பு நமக்கு உண்டாயிருக்கிறது.இன்றைக்கும், வரப்போகிற நியாயத்தீர்ப்பிலும் நமக்கு விலக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.அன்றைக்கு தேவன் உலகத்தை நியாயந்தீர்க்கும்போது இரத்தம் தெளிக்கப்பட்ட நம்மைகாண்பார்,நமக்கு விலக்கு உண்டு.இன்றைக்கும் தினந்தோறும் கர்த்தர் நம்மை அப்படித்தான் பார்க்கிறார்.பிரச்சனை என்னவென்றால், நாம் நம்மை அப்படி பார்ப்பதில்லை.நாம் நம்மை சாதாரண ஆளாகத்தான் பார்க்கிறோம்.

ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டு இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் பாதுகாக்கப்பட்டார்கள்.சங்காரத்தூதன் வருகிறான்,வெளியே சாவு நடக்கிறது.ஆனால் இவர்கள் வீட்டிலோசாவு இல்லை.இவர்கள் வெளியே வருகிறார்கள், வெளியே வந்த பிறகு எவரும் இவர்கள் மேல் கை வைக்க முடியவில்லை.ஏனென்றால் இரத்தம் அந்த வீட்டோடு போய்விடவில்லை.இவர்களைச் சுற்றி அந்த இரத்தக்கோட்டை இருந்துகொண்டே இருக்கிறது.பிலேயாம் என்கிற குறிசொல்லுகிறவன் ராஜாவிடம் பணம் பெற்றுக்கொண்டு, பணத்திற்காக எதையாவது சொல்லி இஸ்ரவேல் ஜனங்களை சபித்துவிட்டுப் போகலாம் என்று வருகிறான்.அவன் சபிப்பதற்கு வாயைத் திறக்கிறான், ஆனால் அவனால் சபிக்கமுடியவில்லை.கர்த்தர் ஆசீர்வதித்த ஜனங்களை நான் எப்படி சபிப்பது என்கிறான்.அந்தக் கதையில் தான் "யாக்கோபுக்குவிரோதமாக மந்திரவாதமும் இல்லை, இஸ்ரவேலுக்கு விரோதமாக குறிசொல்லுதலும் இல்லை"என்று வாசிக்கிறோம் (எண்ணாகமம் 23:23).ஆக, தகட்டைப் பற்றி பேசவே கூடாது.செய்வினை வைத்துவிட்டார்கள், மண்ணை எடுத்துவிட்டார்கள், என்னவோ செய்துவிட்டார்கள் என்கிற பேச்சே இருக்கக்கூடாது.ஏனென்றால் இயேசுவின் இரத்தம் நம்மைச் சுற்றி தெளிக்கப்பட்டிருக்கிறது.நான் தினந்தோறும் அதை நம்புகிறேன்,நான் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டவன், என்னைச் சுற்றி இரத்தம் பூசப்பட்டிருக்கிறது, நான் இரத்தக்கோட்டைக்குள் இருக்கிறேன், தெய்வீக பாதுகாப்புக்குள் நான் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறேன், எந்த குறிசொல்லுதலும், எந்த மந்திரவாதமும் என்மேல் பலிக்காது. இயேசுவின் நாமத்திலே அந்த பாதுகாப்பை நான் எடுத்துக்கொள்கிறேன். இதுதான் பெந்தெகொஸ்தே சபையில் இல்லாதிருந்தது. ஒருபக்கம் இயேசுவின் இரத்தம் என்று சொல்லுவது, மறுபக்கம் தகடு தேடிக்கொண்டிருப்பது என்று இருந்தார்கள். இது ஒரு பெரிய குழப்பம். இரத்தத்தின் மதிப்பு என்ன? தகட்டின் மதிப்பு என்ன? தகடு காலணாவிற்குக்கூட மதிப்பு இல்லாதது. அதில் எந்த வல்லமையும் கிடையாது. இரத்தத்தில் சர்வலோகத்தின் பாவத்தையும் கழுவுகிற வல்லமை இருக்கிறது. அன்றைக்கு பார்வோனின் கையிலிருந்தவர்களை விடுவிப்பது மட்டுமல்ல, பிசாசின் கையிலிருக்கிறவர்களையே விடுவிக்கக்கூடிய வல்லமை இந்த இரத்தத்திலே இருக்கிறது. இரத்தத்தினால் பாதுகாப்பு உண்டாயிருக்கிறது. நான் இரத்தம் பூசப்பட்டவன், என்மேல் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டிருக்கிறது, அந்த இரத்தத்திற்குள் நான் இருக்கிறேன் என்பதை ஒவ்வொரு நாளும் அறிக்கை செய்ய வேண்டும்.

இரண்டாவது, இரத்தம் அன்றைக்கு இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்கு விடுதலையைக் கொடுத்தது.அவர்கள் நானூற்று முப்பது ஆண்டுகள் எகிப்தில் இருந்துவிட்டார்கள்.அதில் எழுபது ஆண்டுகள் போக, மீதி முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகள் அடிமைகளாக வாழ்ந்தார்கள்.அது கொஞ்ச கஷ்டமல்ல, அதுமூன்று ஆண்டு கஷ்டமல்ல,முந்நூற்று அறுபது ஆண்டு கஷ்டம்.அவர்கள் எப்பேர்ப்பட்ட பயங்கரமான கஷ்டத்தின் பிடியில் இருந்திருக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்.பார்வோன் இவர்களை அடக்கி, ஒடுக்கி, நசுக்கி, கசக்கிப் பிழிந்து ஆளோட்டிகளை வைத்து வேலை வாங்குகிறான்.இவர்களை ஓட்டுவதற்கும், அடிப்பதற்கும் ஆட்களை வைத்திருக்கிறான்.அப்படி இத்தனை ஆண்டுகளாக, தலைமுறை தலைமுறையாக அவனுக்குக் கீழ் இவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்.ஆக, விடுதலை என்பது லேசான விடுதலை அல்ல. இவனிடமிருந்து தப்பிப்போய் விடலாம் என்று பார்த்தால் எவரும் தப்ப முடியாது.அப்பேர்ப்பட்ட ஒரு ராஜா இவன்.இவனுடைய அதிகாரத்திற்குக் கீழே எல்லாம் இருக்கிறது.ஒருவனும் தப்பி ஓட முடியாது.மோசே பார்வோனிடம், "கர்த்தர் சொல்லுகிறார் போகவிடு" என்று கேட்கிறான்.அதற்கு அவன், "உன் கர்த்தரிடம் சென்று போகவிட முடியாது என்று சொல், அவர் என்ன செய்கிறார் என்று பார்க்கலாம்" என்று சொல்லுகிறான்.அவன் அப்பேர்ப்பட்ட அகங்காரமும் திமிரும் பிடித்தவன், பொல்லாதவன், இரக்கமே இல்லாதவன்.முந்நூற்று அறுபது ஆண்டுகளாக இவர்களை வாதித்து, ஒன்றுமில்லாமலாக்கி, நசுக்கி வைத்திருக்கிறான்.அவன் கையிலிருந்து எவரும் தப்ப முடியாது.இவர்கள் அப்படிசிக்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.வேறெந்த ராஜாவும் இவர்களை விடுவிக்க முடியாது.அன்றைக்கு இவன்தான் super power.No.1 world power இவன்தான்.ஆனால் நம்முடைய தேவனாகிய கர்த்தருக்கு அவனைக் காட்டிலும் வல்லமை இருக்கிறது.
அன்றைக்கு இஸ்ரவேலர்கள்ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தத்தை சிந்தி, நிலைக்கால்களில் பூசி, வீட்டிற்குள் உட்கார்ந்து ஆட்டுக்குட்டியின் மாம்சத்தைப் புசித்தார்கள். வெளியே சங்காரம் நடக்கிறது, இவர்கள் எல்லாரும் வஸ்திரத்தை உடுத்திக்கொண்டு, பாதரட்சையை அணிந்துகொண்டு, தடியை எடுத்துக்கொண்டு ஆயத்தமாக இருக்கிறார்கள்.சற்று யோசித்துப்பாருங்கள்.ஆண்டவர் எப்படி இங்கிருந்து நம்மை புறப்படச் சொல்லுகிறார்?இது லேசான காரியமா?பார்வோன் நம்மை போகவிடுவானா?அவன்ஆங்காங்கே தன்னுடைய இராணுவத்தை வைத்திருப்பானே,நாம் தெருவை விட்டே வெளியே போக முடியாதே, நம்மை பிடித்துவிடுவார்களே, ஆனால் தேவன்புறப்படு என்கிறாரே, வஸ்திரத்தை உடுத்திக்கொள்,பாதரட்சையை போட்டுக்கொள், தடியை எடுத்துக்கொள் என்கிறாரே, நாம் எப்படி போக முடியும்? என்று அவர்கள் யோசித்திருப்பார்கள்.ஆனால் அன்றைக்கு எப்படியோ அவர்களுக்கு விசுவாசம் வந்துவிட்டது.எல்லாரும் புறப்படுவதற்கு ஆயத்தமாகி விட்டார்கள்.அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியே கிளம்புகிறார்கள்.அந்த இரத்தம் அவர்களை தொடர்ந்து கொண்டு வருகிறது.அது ஒரு கோட்டை போல அவர்களைச் சுற்றியிருக்கிறது.எவரும் அவர்களை தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை.ஏனென்றால் அன்றைக்கு பார்வோனுடைய வீட்டிலேயே சாவு உண்டானது.அவனுடைய அதிகாரம் முறிக்கப்பட்டு விட்டது.அவனுடைய பெலனெல்லாம் தீர்ந்தது.அவனுடைய தைரியமெல்லாம் அவனைவிட்டுப் போயிற்று.மனம் தளர்ந்துபோயிற்று.அவன்நம்பிக்கை இழந்தவனாக மாறினான்.இவர்கள் போனால் போதும் என்றாகி விட்டது.அன்றைக்கு கர்த்தர் பார்வோனுடைய முதுகெலும்பை முறித்தார்.என்றைக்கு நாம்இயேசு கிறிஸ்துவின் இரத்தம் எனக்காக சிந்தப்பட்டதுஎன்று அறிக்கை செய்து,அதைப் பூசிக்கொள்கிறோமோ, அன்றைக்கு பிசாசினுடைய முதுகெலும்பு நம்முடைய வாழ்க்கையில் முறிக்கப்படுகிறது. அவன் பெலன் இழந்தவனாகிறான்.அவனுக்கு எந்த அதிகாரமும், மேன்மையும் கிடையாது.அவன் இனி ஆளவோ, ஒடுக்கவோ, நசுக்கவோ முடியாது.அவனுடைய வல்லமை அங்கு பலிக்காது.அவன் ஒன்றுமில்லாமல் ஆகிறான்.நமக்கு விடுதலை உண்டாகிறது.எந்த மனுஷனும் தர முடியாத விடுதலையை அன்றைக்கு ஆட்டுக்குட்டியின் இரத்தம் அவர்களுக்கு உண்டாக்கித் தருகிறது.
கிறிஸ்தவர்கள் இந்த சத்தியத்திற்கு விழித்துக்கொள்ள வேண்டும்.ஆகவேதான் விடுதலைக்கூட்டம் அவசியமில்லை என்று நான் சொல்லுகிறேன்.விடுதலைக் கூட்டத்திலிருந்து விடுதலை வேண்டும்.ஏனென்றால் உண்டாயிருக்கிற விடுதலையையே எவரும் விசுவாசிப்பதில்லை.என்றைக்கு இயேசுவின் இரத்தம் எனக்காக சிந்தப்பட்டது என்று நம்பி, அதை விசுவாசித்து, அறிக்கை செய்தோமோ அன்றைக்கே நமக்கு விடுதலை உண்டாகி விட்டது.இன்றைக்கு பிசாசினுடைய கிரியையை நான் எங்கேயாவது பார்த்தேன் என்றால், உடனே அந்த விடுதலையைத்தான் சொல்லுகிறேன்.பிசாசிற்கு அதிகாரம் கிடையாது, என்மீது அவனுக்கு பெலன் கிடையாது, அவன் பெலனற்றவன், முதுகெலும்பு ஒடிக்கப்பட்டவன், அவனுடைய அதிகாரத்தின் கொடூரம் அன்றைக்கே ஒன்றுமில்லாமல் போய்விட்டது,இயேசுவினுடைய இரத்தம் அவனை பெலன் இழக்கச்செய்துவிட்டது, அவன் ஒன்றுமில்லை, நான் தேவனுடைய பிள்ளை,அவன் தோற்கடிக்கப்பட்டவன், நான் முற்றும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவன் என்பதை அறிக்கை செய்ய வேண்டும். அதுதான் விடுதலை.ஆனால் கிறிஸ்தவர்கள் ஒவ்வொரு வாரமும் ஒரு விடுதலைக் கூட்டத்திற்கு போகிறார்கள்.இத்தனை விடுதலைக் கூட்டத்திற்கும் போய் எனக்குத் தெரிந்து சிலருக்கு 35 வருடங்களாக விடுதலை கிடைக்கவில்லை.அவர்கள் விடுதலையை தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.வேதவசனம் சொல்லுகிறதை அவர்கள் கவனிப்பதில்லை.

அன்றைக்கு இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் நானூற்று முப்பது வருஷ அடிமைத்தனத்திலிருந்துவிடுதலையானார்கள்.எவருமே கொடுக்க முடியாத விடுதலை அன்றைக்கு கிடைத்தது.பார்வோன் பிசாசிற்கு ஒப்பானவன்.இயேசுவின் இரத்தம் வெறும் பார்வோனின் பிடியிலிருந்து நம்மை விடுதலையாக்கவில்லை.அவனைவிட பெரிய வல்லவனாய் இருந்த பிசாசினுடைய கரத்திலிருந்தே நம்மை விடுதலையாக்கி இருக்கிறது.அந்த விடுதலையை தினந்தோறும் கூற வேண்டும்."இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்று நான் சொல்லும்போது எந்த ஜெயத்தை சொல்லுகிறேன்?பிசாசினுடைய வல்லமையிலிருந்தும், ஆளுகையிலிருந்தும், அதிகாரத்திலிருந்தும், நசுக்குதலிலும் ஒடுக்குதலிலுமிருந்தும் எனக்கு விடுதலை உண்டாயிருக்கிறது.அவன் என்னை பயமுறுத்தவோ, நசுக்கவோ, ஓட வைக்கவோ முடியாது.இன்னும் கேட்டால் இப்போது அவன் ஓட வேண்டும்.நான் அவனை விரட்டுகிறவனாய் இருக்கிறேன்."இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்று சொல்லும்போது இதை மனதில் வைத்துக்கொண்டுதான் சொல்லுகிறேன்.இயேசு பிசாசின் முதுகெலும்பையே ஒடித்துவிட்டார், பாதாளம் வரை சென்று அவனை தோற்கடித்து, வெற்றிசிறந்தவராய் பரமேறியிருக்கிறார், பிதாவின் வலதுபாரிசத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறார், எல்லா துரைத்தனங்களுக்கும், அதிகாரங்களுக்கும், வல்லமைகளுக்கும், கர்த்தத்துவத்திற்கும் மேலாக உயர்ந்தவராய் இருக்கிறார். என்னையும் அவரோடுகூட உட்கார வைத்திருக்கிறார்.எல்லாம் என்னுடைய பாதத்தின் அடியிலும் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.இதுதான் வேதவசனத்தின் சத்தியம்.இந்த சத்தியங்களைப் புரிந்துகொண்டால் அநேக குழப்பங்கள் நீங்கும்.இவ்வளவு பெரிய பொக்கிஷம் போன்று இந்த சத்தியத்தை வைத்துக்கொண்டுஜனங்கள்ஒன்றுமே இல்லாதவர்கள் போல, "எனக்கு விடுதலை உண்டாகாதா?எனக்கு அவர் விடுதலையை தர முடியாதா?" என்று அங்கும் இங்கும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.கர்த்தர் உங்களுக்குத் தராத விடுதலையை வேறு எவரும் தர முடியாது.கர்த்தர் தந்த விடுதலையைப் பெற்றுக்கொள்வதற்காக நீங்கள் எங்கேயும் ஓட வேண்டியதில்லை.சத்தியத்தை அறிந்துகொள்ள வேண்டும், அதை எப்படி பெற்றுக்கொள்ள வேண்டுமோ அப்படி பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.ஒவ்வொரு முறையும் நாம் திருவிருந்தில் கலந்துகொள்ளும்போதும் எந்த விதத்தில் கலந்துகொள்ள வேண்டும்?சிந்தப்பட்ட இரத்தத்தை நினைக்க வேண்டும்.இயேசு,"என்னை நினைவுகூரும்படி இதைச் செய்யுங்கள்" என்றார்.அவர் சிலுவையில் எனக்காக மரித்தார், கடைசி சொட்டு இரத்தம் வரைக்கும் அங்கு சிந்தினார், அவர் சிந்தின இரத்தம் பிசாசினுடைய ஆளுகைக்கு முடிவுகட்டி விட்டது,பிசாசு என்னை ஆள முடியாது, அவனுக்கு என்மீது அதிகாரம் கிடையாது,பிசாசை என்னை ஒன்றும் செய்ய முடியாது,நான் பிசாசின் மீது அதிகாரமுள்ளவனாக இருக்கிறேன் என்று அதை நினைத்துக்கொண்டு தான் திருவிருந்தில்பங்கெடுக்க வேண்டும்.

மூன்றாவது, அன்றைக்கு இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்கு ஒரு புதிய வாழ்க்கை, புதிய எதிர்காலம் உதித்தது.அவர்கள் நானூற்றுமுப்பது வருஷங்களாக அந்நிய தேசத்திலே இருக்கிறார்கள்.பெரும்பாலான வருஷங்களை அடிமைத்தனத்திலேயே செலவழித்த இவர்கள் என்றைக்கு விடிவு காலம் வரும் என்றிருக்கிறார்கள்.விடிவு காலம் கண்ணுக்கே தெரியவில்லை, இருண்ட உலகமாய் இருக்கிறது.பார்வோனுடைய கையிலிருந்து எவரும் இவர்களை விடுவிக்க முடியாது, அவன் போக விடமாட்டான், எகிப்தியருடைய பொருளாதாரமே இந்த அடிமைகளை நம்பி இருக்கிறது.Laborcheap-ஆக கிடைக்கிறது.அவன் இவர்களை வைத்து வேலை வாங்கிபெரிய பட்டணங்களை கட்டி எழுப்புகிறான்.இப்படியிருக்கும்போது இவர்களை எப்படி போக விடுவான்?பொருளாதாரமே ஒன்றுமில்லாமல் ஆகிவிடுமே!அவன் தன்னுடைய பெலத்தையெல்லாம் பயன்படுத்தி அவர்களை அடிமைகளாக்குகிறான்.நமக்கு விடிவு காலம் உண்டாகுமா?புதிய எதிர்காலம் உண்டாகுமா?புதிய நாளைக் காண்போமா?இதிலிருந்து நமக்கு விமோச்சனம் உண்டா?என்று காத்துக்கொண்டிருக்கிறவர்களுக்கு என்றைக்கு இரத்தம் சிந்தப்பட்டு, அது நிலைக்கால்களில் பூசப்பட்டதோ அன்றைக்கு விடிவுகாலம் உண்டானது, இன்றைக்கு அநேகர் பிசாசின் அடிமைத்தனத்திலும், பலவிதமான கட்டுகளிலும், கஷ்டத்தின் மத்தியிலும் சிக்கிக்கொண்டு, பாரப்பட்டு, கவலைப்பட்டு, நசுக்கப்பட்டு, ஒடுக்கப்படுகிறார்கள். அப்பேர்ப்பட்டவர்கள் இன்றைக்கு நான் பிரசங்கிப்பதை கேட்டுக்கொண்டிருக்கலாம்.எனக்கு விடிவு காலம் உண்டாகுமா? இனிமேல் எங்கே உண்டாகப்போகிறது,கண் பார்க்கிற தூரத்திற்கு வெளிச்சமே தெரியவில்லையே!அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் தெரியவில்லையே!நம்பிக்கையே இல்லையே!என்று நீங்கள் நினைக்கலாம்.கல்வாரி சிலுவையிலே இயேசு கடைசி சொட்டு இரத்தத்தையும் உங்களுடைய மீட்பிற்காகவும், விடுதலைக்காகவும் சிந்தியிருக்கிறார்.என்றைக்கு அவருடைய இரத்தம் உங்களுக்காக சிந்தப்பட்டது என்பதை விசுவாசித்து ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களோ அன்றைக்கே உங்களுக்கு புது வாழ்வு உண்டாகிறது, புதிய எதிர்காலம் உதயமாகிறது.

"ஒருவன் கிறிஸ்துவுக்குள்ளிருந்தால் புதுச்சிருஷ்டியாயிருக்கிறான்; பழையவைகள் ஒழிந்துபோயின, எல்லாம் புதிதாயின" (2 கொரிந்தியர் 5:17) என்று வேதம் சொல்லுகிறது. பழையவைகள் எல்லாம்ஒழிந்துபோய் விட்டால் எவ்வளவு அருமையாக இருக்கும் என்று பாருங்கள்!சிலர், "பழையதை ஞாபகம் கூட இல்லாதபடி அழித்தால் நன்றாக இருக்கும்.அதை யோசித்துப் பார்த்தாலே கண்ணீர் தான் வருகிறது.எனக்கு புது வாழ்வு உண்டாகாதா?"என்கிறார்கள்.கிறிஸ்தவமே இந்த புது வாழ்வைக் குறித்ததுதான்.அடிமைத்தனத்தை மாற்றி, பார்வோனைப் போன்றிருக்கிற பிசாசின் வல்லமையை முறித்து, விடுதலையாக்கி, புதுவாழ்வையும், புதிய எதிர்காலத்தையும்உண்டாக்குவதுதான் கிறிஸ்தவத்தினுடைய அடிப்படை போதனை. இயேசு கிறிஸ்து அதற்காகத்தான் வந்தார்.அவர் ஒரு மதத்தை ஆரம்பிப்பதற்காக வரவில்லை, மனுஷருக்கு பாதுகாப்பையும், விடுதலையையும், புது வாழ்வையும் தந்து புதிய ஆரம்பத்தை உண்டாக்குவதற்காக வந்தார்.ஆகவேதான் இஸ்ரவேலர்கள்பஸ்காவை எப்போது அனுசரித்தார்களோஅது அவர்களுக்கு வருஷத்தின் முதலாம் மாதம் என்றாகி விட்டது.யாத்திராகமம் 12:2 அதைச் சொல்லுகிறது.தேவன், "இந்த மாதம் உங்களுக்குப் பிரதான மாதம்; இது உங்களுக்கு வருஷத்தின் முதலாம் மாதமாய் இருப்பதாக" என்று சொல்லுகிறார்.பழையதை எல்லாம் மறந்துவிடு, அதற்கு முன்பு ஒன்றும் கிடையாது.இதுதான் வருஷத்தின் ஆரம்பம்என்கிறார்.புது வாழ்வை ஆரம்பிக்காதவர்கள் இன்றைக்கு ஆரம்பிக்கலாம்.புதிய எதிர்காலம் இன்றைக்கே சாத்தியமாகிறது.

நான்காவது, இரத்தம் அவர்களுடைய வீட்டின் வாசலிலே தெளிக்கப்பட்டது.அதாவது, வீட்டு வாசலின் நிலைக்கால்களிலும், மேற்சட்டத்திலும் இரத்தம் தெளிக்கப்பட்டது.சங்காரத்தூதன் வந்து அதைப் பார்த்துவிட்டு, அடையாளமாக வைத்துவிட்டுப்போவது மட்டுமல்லாமல், ஊரில் இருக்கிற ஜனங்களும் அதைப் பார்க்க முடியும்.அன்றைக்கு எகிப்தியர் சிலரும் இஸ்ரவேல் ஜனங்களுடைய வீட்டிற்குள் இருந்திருப்பார்கள்.ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலரினுடைய வீடும் நிரம்பியிருக்கும்.ஏனென்றால் இஸ்ரவேலர் அங்கிருந்து வெளியே கிளம்பும்போது, அவர்களோடேகூடப் பல ஜாதியான ஜனங்கள் அநேகர்இருந்தார்கள் என்று வேதம் சொல்லுகிறது (யாத்திராகமம் 12:38).அதில் எகிப்தியர்களும் அடங்குவார்கள்.அநேக எகிப்தியர்களும் இஸ்ரவேலரோடு புறப்பட்டிருக்கிறார்கள்.ஏனென்றால் ஒன்பது வாதைகளின் போதே சில புத்திசாலிகள் இதை கண்டுபிடித்திருப்பார்கள்.என்ன இது? அவர்களுடைய வீட்டில் வெளிச்சம் இருக்கிறது, நம் வீட்டில் இருளாய் இருக்கிறதே! அங்கு மட்டும்வாதை இல்லை, இங்கு வாதை இருக்கிறதே!என்று இஸ்ரவேலர்களுடைய தேவன் பலத்த வல்லமையுள்ள தேவன் என்பதை கண்டுபிடித்து, போகப்போக அந்த conviction அதிகமாகி, அவர்கள் இதை நம்ப ஆரம்பித்திருப்பார்கள்.கடைசியில் இந்த வாதை வரப்போகிறது என்பது தெரிந்தவுடன், இஸ்ரவேலர்கள் ஆட்டுக்குட்டியைக் கொல்லுவதையும், இரத்தத்தை சிந்தி பூசுவதையும் பார்த்திருந்தார்கள் என்றால், என்ன விஷயம் என்று தெரிந்துகொண்டு, "நானும் உங்கள் வீட்டிற்கே வந்துவிடுகிறேன், நீங்கள் இரத்தத்தைப் பூசுவதற்கு முன் எனக்கும் சொல்லிவிடுங்கள், நானும் வந்து உங்களோடுகூட உட்கார்ந்துகொள்கிறேன்"என்று அவர்கள் சொல்லி, அன்றைக்கு ஒவ்வொரு இஸ்ரவேலருடைய வீடும் நிரம்பியிருந்திருக்கும். ஏனென்றால் இந்த வீட்டை வெளியே இருந்து பார்த்தாலே, இதில் இரத்தம் பூசப்பட்டிருக்கிறது, இந்த வீட்டிற்குள் சங்காரம் வராது, இங்கே பத்திரமாக இருக்கலாம் என்பது தெரிகிறது.

இது இன்றைக்கு நமக்கு எப்படி அர்த்தமாகிறது?நம்முடைய வீட்டையும், குடும்பத்தையும் பார்த்தாலே இது இரத்தம் பூசப்பட்ட இடம், இவர்கள் தேவனுடைய பிள்ளைகள், இவர்களைப் போலத்தான் என்னுடைய வாழ்க்கையும் இருக்க வேண்டும் என்று ஒவ்வொரு மனுஷனுக்கும் விளங்க வேண்டும். கர்த்தர் நமக்கும் மற்றவர்களுக்கும் ஒரு பெரிய வித்தியாசத்தை வைத்திருக்கிறார்.நான் இப்படியிருக்கக்கூடாது, அவர்களைப் போன்றுதான் இருக்க வேண்டும்.இந்த சந்தோஷமும், சமாதானமும்,நல்வாழ்வும், ஆசீர்வாதமும்எனக்கு வேண்டும் என்று அவர்கள் சொல்ல வேண்டும்.ஆகவேதான் நாம் நன்றாக இருப்பதே ஒரு பெரிய சாட்சி.எனவேதான் ஏசாயா 60-ஆம் அதிகாரத்தில் "எழும்பிப் பிரகாசி; உன் ஒளி வந்தது"என்று சொல்லுகிறார்.கிறிஸ்தவன் எழும்பிப் பிரகாசிக்கிறவன்.உங்கள் மேல் ஒளி இருக்கிறது.நீங்கள் உலகத்திற்கு உப்பாயும், வெளிச்சமாயும்இருக்கிறீர்கள் என்று இயேசுவே சொல்லியிருக்கிறார் (மத்தேயு 5:13,14). நாம் இல்லாமல் உலகமே உலகமாய் இருக்காது. நாம் இருக்கிறதினால் தான் அதில் கொஞ்சம் ருசி இருக்கிறது, இல்லையென்றால் ருசி இருக்காது. ஆகவே உங்களைப் பார்க்கிறவர்களுக்கு வித்தியாசம் தெரிய வேண்டும். நம்மைப் பார்த்தாலே அவர்கள் இழுக்கப்பட வேண்டும். நம்முடைய பாடல்களை கேட்டாலே, நம்முடைய சந்தோஷத்தையும், சமாதானத்தையும், வாழ்வையும் பார்த்தாலே கவர்ச்சிகரமானதாய் இருக்க வேண்டும். ஆக, அன்றைக்கு இரத்தம் பூசப்பட்ட வீடு என்று எல்லாரும் நுழைந்திருப்பார்கள்.அப்படிப்பட்ட வீடுகளாய் நம் வீடுகள் இருக்க வேண்டும். அன்றைக்கு இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டபோது அவர்களோடுஅநேக இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் அல்லாதவர்களும்புறப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்று வேதவசனம் நமக்குச் சொல்லுகிறது. ஆகவே இன்றைக்கும் இயேசுவின் இரத்தம் நமக்கு அப்படிப்பட்ட காரியங்களைச் செய்கிறது.

நாம் இயேசுவின் இரத்தம் என்ன செய்திருக்கிறது என்பதை அறிந்துகொண்டு, எல்லா விதமான தாக்குதல்களிலும், நமக்கு எதிராக நடக்கிற காரியங்களிலும், எல்லா பிசாசின் கிரியைகள் மத்தியிலும், ஒருவேளை சில நேரத்தில் பாவத்தினால் சோதிக்கப்பட்டு, இழுக்கப்படும்போதும் அல்லது ஆக்கினைத்தீர்ப்பின் உணர்வு உண்டாகும்போதும் எப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையாய் இருந்தாலும்,எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் இயேசுவின் இரத்தத்தை நினைக்க வேண்டும். அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் அப்படித்தான் நினைக்கிறார்.ரோமர் 8-ஆம் அதிகாரம் 32-ஆம் வசனத்திலிருந்து வாசித்துப் பார்த்தோம் என்றால், அவர், "தேவன் நம்முடைய பட்சத்திலிருந்தால் நமக்கு விரோதமாயிருப்பவன் யார்?" என்கிறார். தேவனே தம்முடைய குமாரனை அனுப்பி, கல்வாரி சிலுவையில் கடைசி சொட்டு இரத்தத்தை சிந்தி, என்னை மீட்டு, எனக்கு விலைக்கிரயம் கொடுத்து வாங்கி, என்மீது இவ்வளவு அன்பு காட்டிவிட்டார்.இன்றைக்குபிசாசு என்னை கெடுக்க முடியுமா?அவன் என்னை குற்றஞ்சாட்ட முடியுமா?என்று சொல்லி,"கர்த்தரால் தெரிந்துகொள்ளப்பட்டவனுக்கு விரோதமாய் குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் யார்?"என்று சொல்லிவிட்டு, அவரே வந்து, சிலுவையில் மரித்து, உயிரோடெழுந்து, அவரே என்னை நீதிமானாக்கியிருக்கிறார். ஆகவே என்னை யார் குற்றஞ்சாட்ட முடியும்?என்கிறார்.அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்றால், அவரே வந்து, இரத்தஞ்சிந்தி என்னை இப்படி ஆக்கிவிட்டார்.எந்த பிசாசு என்னை பாவி என்று சொல்ல முடியும்?என்கிறார்.ஆகவேதான் இயேசுவின் "இரத்தம் ஜெயம்" என்று சொல்லிவிட்டு, அந்த பக்கம் திரும்பி, "நான் பாவி, நான் புழு, பூச்சி, தூசி, குப்பை"என்று பேசவே முடியாது.இரத்தம் கழுவப்பட்டிருக்கிறது என்றால் வெண்மையானோம்.ஆக, அதைத்தான் பேச வேண்டும்.நான் பிள்ளையாய் இருக்கிறேன்.நான் புழு, பூச்சி, தூசி, குப்பை அல்ல. நான் நன்றாக இருக்கிறேன், ஆண்டவருடைய பிள்ளையாய் இருக்கிறேன் என்று அறிக்கை செய்ய வேண்டும்.

நம்முடைய எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் இயேசுவின் இரத்தம் நமக்காக என்ன செய்திருக்கிறது என்பதை மனதில் வைக்க வேண்டும்.அது பிசாசின் வல்லமையை முறித்திருக்கிறது.பிசாசு தோற்கடிக்கப்பட்டவன்.இயேசு கல்வாரி சிலுவையில் மரித்ததின் மூலமாக பாவத்தையும், நோயையும், சாவையும், எல்லாவற்றையும் மேற்கொண்டிருக்கிறார், ஜெயித்திருக்கிறார், நம்மை முற்றும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்களாய் ஆக்கியிருக்கிறார் என்பதின் அடிப்படையில் தான் "இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்" என்று நாம் சொல்லுகிறோம். இன்றைக்கு நாம் இரத்தத்தை தெளிக்கிறோம், பூசுகிறோம்.இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்.அவர் நம்முடைய பாவங்களுக்காக இரத்தத்தைச் சிந்தி, பாவங்களற நம்மைக் கழுவி, சுத்தமாக்கியிருக்கிறார்.பிசாசானவன் நம்மை அணுக முடியாது, ஜெயிக்க முடியாது.இயேசு பிசாசின் முதுகெலும்பை முறித்திருக்கிறார்.பிசாசு தோற்கடிக்கப்பட்டவன், நாம் முற்றும் ஜெயங்கொள்ளுகிறவர்கள், இயேசுவின் இரத்தம் நமக்காக இன்றைக்கு மேலான காரியங்களை பேசிக்கொண்டிருக்கிறது.அதுஒவ்வொரு நாளும் எல்லா சூழ்நிலையிலும் நம்மை ஜெயிக்க வைக்கிறது, பாதுகாக்கிறது,விடுவிக்கிறது, புது வாழ்வைத் தருகிறது; எல்லா நன்மையான ஈவுகளையும் நாம் பெற்றுக்கொள்ளும்படியாக நம்மைத் தகுதிப்படுத்துகிறது. இயேசுவின் இரத்தம் ஜெயம்.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency