0 item - ₹0.00

Sunday Tamil Service - 04 DEC 16 - பொருளாதார செழிப்பு: நல்லதா? கெட்டதா?

Transcript

புதிய ஏற்பாட்டில் செழிப்பு:
இயேசு கிறிஸ்து - நம்மை வாக்குப்பண்ணப்பட்ட தேசத்திற்குள் நடத்திச் செல்லும் மோசே

கடந்த சில வாரங்களாக பொருளாதார செழிப்பு நல்லதா?கெட்டதா?என்பதைக் குறித்து வேதவசனம் என்ன சொல்லுகிறது என்பதைப் பார்த்து வருகிறோம்.இதை ஆதியாகமம் 1 ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து பார்க்க ஆரம்பித்தோம்.தேவன் பொருள் ஆதாரங்கள் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி விட்டு, பிறகு மனுஷனை உண்டாக்கினார்.எல்லாம் மனுஷனுக்காக உண்டாக்கப்பட்டது.மனுஷன் வரும்போது எதிலும் குறைவு இருக்கக்கூடாது என்பதால்தான் தேவன்எல்லாவற்றையும் நிறைவாக உண்டாக்கி விட்டு, கடைசியில் மனுஷனைஉண்டாக்குகிறார்.எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கின பிறகு, அதைப் பார்த்து,"அது மிகவும் நல்லது" என்று சொன்னார்.அவருடைய பார்வைக்கு அது நல்லதாகத் தோன்றுகிறது.எல்லாம் நிறைவாக இருப்பதும், அந்த நிறைவின் மத்தியில் மனுஷன் வாழுவதுமான அப்படிப்பட்ட ஒரு சிருஷ்டிப்பை உண்டாக்கி வைத்துவிட்டு, அதில் மனுஷனை வைத்து அது மிகவும் நல்லது என்று கண்டார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. இது மிகவும் முக்கியம்.இதைத்தான் தேவன் மிகவும் நல்லது என்று காண்கிறார்.ஆனால் இன்றைக்கு சிலர், "மனுஷனுக்கு எல்லாம் இருந்தால் அது நல்லதல்ல, அது கெட்டது, நாம் தரித்திரத்தில் இருந்தால்தான் பரிசுத்தமடைய முடியும்"என்று சொல்லுகிறார்கள்.இது உண்மையல்ல. நாம் கர்த்தர் சொன்னதை கவனிக்க வேண்டும்.நமக்கு வேண்டியதற்கும் அதிகமாக இருப்பதுதான் நல்லது என்று அவர் கண்டார்.இதுதான் அவர் மனுஷ வாழ்க்கைக்காக வைத்த model.எனவேதான் இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்தில் அடிமைத்தனத்திற்குள் போன பிறகு கூட அவர்களை வெளியே கொண்டுவரும்போது வெறும் அதிலிருந்து விடுவித்தது மட்டுமல்ல, பாலும் தேனும் ஓடுகிற நலமும் விசாலமுமான தேசத்திற்குக் கொண்டுசெல்வேன் என்று சொல்லி, அவர்களுக்கு மோசே என்கிற ஒரு தலைவரை ஏற்படுத்தி, அவர்களை பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசத்திற்குக் கொண்டுவந்து சேர்க்கிறார். அவர்கள் அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலையில் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவர் அவர்களுக்காக வைத்திருக்கிற சித்தம்.அதைத்தான் அவர் நல்லது என்று சொல்லுகிறார்.அவர் நல்லது என்று சொன்னதை நாம் கெட்டது என்று சொல்லக்கூடாது.

பழைய ஏற்பாட்டிலிருந்து இன்னும் சில காரியங்களை விளக்கினேன்.பழைய ஏற்பாட்டில் சில பகுதிகள்ஐசுவரியத்தை கண்டனம் பண்ணுவது போல் இருக்கிறது.அதையெல்லாம் எப்படி வியாக்கியானம்பண்ணுவது என்பதைச் சொன்னேன்.தேவன் ஆதியிலே எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி, மனுஷனை அங்கு வைத்து, அதைப் பார்த்து, அது மிகவும் நல்லது என்று கண்டார்.அதே கர்த்தர் பிறகு இஸ்ரவேல் ஜனங்களை கானான் தேசத்திற்குக் கொண்டுவருகிறார்.அங்கு எல்லாம் நிறைவாக இருக்கிறது, பாலும் தேனும் ஓடுகிறது.ஆனால் அவர்கள் கர்த்தருடைய கட்டளைகளை கவனிக்காமல் அக்கிரமம்பண்ணி, தங்களுடைய இஷ்டப்படி வாழுகிறார்கள்.தேவன் அதைப் பார்த்து இது நல்லதல்ல என்று சொல்லுகிறார்.ஆகவேதான் அவர்களை வசைபாடுகிறார்.எனவேதான் தீர்க்கதரிசிகள் அவர்களை கண்டிக்கிறார்கள்.ஏனென்றால் அவர்களுக்கு ஐசுவரியம் இருக்கிறது, ஆனால் கர்த்தர் அதைப் பார்த்து இது நல்லது என்று சொல்லக்கூடிய அளவிற்கு அவர்கள் ஐசுவரியத்தில் இல்லை.அந்த ஐசுவரியம் அவர்களுக்கு நல்லதாக இல்லை.நமக்கு ஐசுவரியம் இருக்க வேண்டும் என்றும், ஆனால் அது அவர் பார்த்து நல்லது என்று சொல்லக்கூடிய அளவிற்கு இருக்க வேண்டும் என்றும் கர்த்தர்விரும்புகிறார்.அப்படி இல்லாததினால்தான் தீர்க்கதரிசிகள் கண்டித்துப் பேசினார்கள் என்பதை காண்பித்தேன்.

பிறகு புதிய ஏற்பாட்டிலிருந்து பார்க்க ஆரம்பித்தோம்.அநேகருக்கு இங்கே சிலகுழப்பங்கள் ஏற்படுகிறது.புதிய ஏற்பாட்டில் இயேசுதான் கதாநாயகன்.புதிய ஏற்பாடு முழுவதுமே அவரைப் பற்றியதுதான்.அவர் தன்னை வெளிப்படுத்துகிறார்.அவர் இந்த உலகத்திலேயே வாழுகிறார்.மத்தேயு, மாற்கு, லூக்கா, யோவான் ஆகிய சுவிசேஷங்களும் அவருடைய சரித்திரத்தை நமக்குத் தருகிறது;அவருடைய போதனைகள், ஊழியங்கள் எல்லாவற்றையும் நமக்குச் சொல்லுகிறது.அதிலே பார்க்கும்போது இயேசுவைக் குறித்து இரண்டு விதமான அபிப்பிராயங்கள் உண்டாகத்தக்க விதத்திலே சொல்லியிருக்கிறது. ஒன்று, "நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப்பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு; மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை"என்று அவர் பரம ஏழை, அவரிடத்தில் ஒன்றுமேயில்லை, அவர் தரித்திரத்திலே இருந்தார் என்பதைப் போன்ற ஒரு காட்சி. இன்னொரு பக்கத்தில், அவரைப் பார்த்தவர்கள், இவர்போஜனப்பிரியனும் மதுபானப்பிரியனுமான மனுஷன், ஆயக்காரருக்கும் பாவிகளுக்கும் சிநேகிதன் என்று சொல்லுகிற ஒரு காட்சி.இப்படி ஒரு பக்கம் இவர் ஒன்றுமே இல்லாதவர் போலவும், இன்னொரு பக்கம் எல்லா செளகரியங்களையும் அனுபவித்தவர் போலவும் இரண்டு விதமான காட்சிகளைச் சொல்லுகிறது.சிலர், இயேசுவுக்கு தலைசாய்க்கக்கூட இடமில்லை என்கிற காட்சியைப் பிடித்துக்கொண்டு, "அவருக்கே தலைசாய்க்க இடமில்லை என்றால், எனக்கு தலையணையும், கட்டிலும், வீடும் ஒரு கேடா? அவையெல்லாம் எனக்கு எப்படி இருக்கலாம்?என்னுடைய ஆண்டவருக்கே ஒன்றும் கிடையாது, அவரே ஒரு தரித்திரர், அவருக்கே ஒன்றுமில்லை, அப்படியென்றால் நமக்கெல்லாம் அதுஇருக்கலாமா?" என்கிற தத்துவத்தில் போய்விட்டார்கள்.இதற்கு ஏற்றாற்போல இயேசு சில இடங்களில், "உனக்கு உண்டான எல்லாவற்றையும் விற்று, அதை தரித்திரருக்குக் கொடுத்துவிட்டு, பிறகு என்னைப் பின்பற்றி வா" என்கிறார்.என்னைப் பின்பற்ற விரும்புகிறவன் அப்படிச் செய்து விட்டு வந்துதான் பின்பற்ற முடியும், இல்லையென்றால் என்னைப் பின்பற்றவே முடியாதுஎன்பது போன்று சொல்லுகிறார். இது அளவுக்கு மீறிய ஒரு நிபந்தனையைப் (demand) போல இருக்கிறது.இதை எப்படி புரிந்துகொள்வது என்று அநேகருக்குத் தெரியாமல் இருக்கிறது.முந்தைய போதனைகளில் நாம் இதை எப்படி புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதை விளக்கிக் காண்பித்தேன்.அதிலே இன்றைக்கு அடுத்த பக்கத்தைப் பார்ப்போம்.

அது என்னவென்றால், இயேசுவிடம் எல்லாம் இருந்தது, அவர் எல்லா சௌகரியங்களோடும் வாழ்ந்தார் என்பது போன்ற படம்.இதற்கு நான்கு விதமான உதாரணங்களை உங்களுக்கு காண்பிக்க விரும்புகிறேன்.ஒன்று, லூக்கா 7:33-35 வரை உள்ள வசனங்களில் இவரைப் பார்த்தவர்கள், "இவர் போஜனப்பிரியனும் மதுபானப்பிரியனுமான மனுஷன், ஆயக்காரருக்கும் பாவிகளுக்கும் சிநேகிதன்" என்று குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள். ஏனென்றால், சுவிசேஷங்களில் அநேக வேளைகளில் இவரும் சீஷர்களும் எங்கேயோ விருந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.இவர்கள் கலந்துகொள்கிறநிகழ்ச்சிகளைப் பார்த்தோம் என்றால், அது ஏதோ ஒரு கொண்டாட்டமாகவும், எல்லாரும் மேஜையில் உட்கார்ந்து ஐக்கியம்கொண்டு, சாப்பிட்டுக்கொண்டும், பேசிக்கொண்டும் இருப்பது போன்ற படங்கள் தான் அங்கு வருகிறது. அப்படிப்பட்ட வசனங்களைப் பார்த்து விட்டுத்தான், இவர் போஜனப்பிரியன், இவர் என்ன இப்படி இருக்கிறாரே என்று சொல்லுகிறார்கள்.

இரண்டாவது பகுதியை லூக்கா 5 ஆம் அதிகாரத்தில் வாசிக்கிறோம்.சிலருக்கு ஒரு கேள்வியே எழும்புகிறது.அவர்கள் இயேசுவிடம் வந்து, "யோவான் ஸ்நானகனுடைய சீஷர்கள் எப்போதும் உபவாசமும் ஜெபமுமாக இருக்கிறார்கள்.பரிசேயருடைய சீஷர்களும் அப்படியே இருக்கிறார்கள்.ஆனால் உம்முடைய சீஷர்கள் எப்போதும் போஜனபானம் பண்ணுகிறார்களே, அது எப்படி?" என்று கேட்கிறார்கள்.அதற்கு இயேசு, "மணவாளன் தங்களோடிருக்கையில் மணவாளனுடைய தோழர்களை நீங்கள் உபவாசிக்கச் செய்யக்கூடுமோ?" என்கிறார்.அதாவது, ஒரு மணவாளனின் வீட்டிற்கு மணவாளனுடைய தோழர்கள் வந்திருக்கிறார்கள், அந்த நேரத்திலா உபவாசக்கூட்டம் வைப்பது என்கிறார்.நம் வீட்டில் திருமணம் என்றால், திருமண நாளுக்கு முந்தின நாளிலே உறவினர்கள் எல்லாரும் வந்து விடுகிறார்கள்.நாம் அவர்களோடு நன்றாக சாப்பிட்டு, மகிழ்ச்சியாய் இருக்க வேண்டிய நேரம் அது.இயேசு, இது திருமண வீடு போன்றது, நாங்கள் கொண்டாட்டத்தில் இருக்கிறோம் என்கிறார்.ஜனங்களுக்கு இதெல்லாம் விளங்குவதில்லை.அவர்கள், இயேசுவைப் பற்றி இப்படிச் சொல்லியிருக்கிறதே, எல்லாரும் உபவாசம்பண்ணி ஜெபம்பண்ணுகிறார்கள், இவரும் இவருடைய சீஷர்களும் உபவாசம்பண்ணி ஜெபம்பண்ண வேண்டாமா?இவர் இப்படி ஒரு கெட்டப்பெயரை வாங்கி வந்து விட்டாரே, இவரும் இவருடைய சீஷர்களும் உபவாசம் பண்ணுவதில்லையென்றும், ஜெபம் செய்வதுமில்லையென்றும் ஒரு படம் இங்கு உண்டாகிறதே, இவர்கள் எப்போதும் சாப்பிட்டுக்கொண்டே இருப்பார்கள் போலிருக்கிறதே என்று சொல்லுகிற ஒரு தவறான படம்.

மூன்றாவது, இயேசு கானாவூர் கலியாணத்திற்குச் செல்கிறார்.இது நம் எல்லாருக்கும் நன்கு தெரிந்த சம்பவம்.இதை யோவான் 2 ஆம் அதிகாரத்தில் வாசிக்கிறோம்.கானாவூர் கலியாணத்தில் திராட்சரசம் குறைவுபடுகிறது.அக்காலத்திலே யூதர்கள் மத்தியில் ஒரு கலியாண வீட்டிற்குச் சென்றார்கள் என்றால் அங்கு திராட்சரசம் இருக்க வேண்டும்.அது அந்த நிகழ்ச்சிக்கு மிகவும் முக்கியமான ஒன்று.அது இல்லையென்றால் எல்லாரும் முணுமுணுக்க ஆரம்பித்து விடுவார்கள், எல்லாருக்கும் முகம் சுளித்துவிடும்.அங்கு திராட்சரசம் குறைவுபட்டவுடன், மரியாள் இதை இயேசுவிடம் சொல்லப்போய், இயேசுவும் அங்கு ஒரு பெரிய அற்புதத்தைச் செய்கிறார்.கால் கழுவுவதற்கு தண்ணீரை மொண்டு ஊற்றுவதற்குஆறு கற்சாடிகள் வைத்திருக்கிறார்கள்.ஒவ்வொரு கற்சாடியிலும் 30 காலன் தண்ணீர் நிரப்பலாம்.இயேசு, அதிலே தண்ணீரை நிரப்புங்கள் என்றார்,அவர்கள் நிரப்பினார்கள்.பிறகு அதை பந்தியில் பரிமாறுங்கள் என்றார்.அதை பரிமாறினபோது, அது இதுவரைக்கும் குடித்திராத அளவுக்கு அவ்வளவு ருசியான திராட்சரசமாய் இருக்கிறது.சிலர்,"கால் கழுவுவதற்கு கேட்டது போல இப்படி திராட்சரசத்தை உண்டாக்கித் தருகிறாரே, இது அவசியமா?இப்படியெல்லாம் உண்டாக்கலாமா?" என்று கேட்கிறார்கள்.அநேகருக்கு இது சரியாக விளங்குவதில்லை.இதையெல்லாம் வைத்து அவர்களுக்கு இயேசுவைக் குறித்து ஒரு தவறான அபிப்பிராயம் உண்டாகிறது."நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப்பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு; மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை"என்கிற வசனத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிற அநேகர் இது போன்ற வசனங்களுக்குச் செல்லமாட்டார்கள். அவர்கள் இயேசுவை ஏழை என்று சித்தரித்து அப்படியே வைத்துக்கொள்வார்கள்.


நான்காவது வசனம்மாற்கு 14 ஆம் அதிகாரத்தில் வருகிறது.அது என்னவென்றால், பாவியாகிய ஒரு ஸ்திரீஇயேசுவினிடத்தில் வந்து, தான் வைத்திருந்த தைலத்தை இயேசுவின் மீது ஊற்றி வணங்குகிறாள்.அந்த தைலத்தின் விலை முந்நூறு பணம் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.முந்நூறு பணம் என்பது அக்காலத்து அளவின்படி ஒரு சராசரி மனிதனுடைய ஒரு வருஷ வருமானமாகும்.அவள் தன் ஒரு வருஷவருமானத்தின் பெருமானமுள்ள வாசனை தைலத்தைஇயேசுவின் மீது ஊற்றி, அவரை பணிந்து கொள்கிறாள்.இதைப் பார்த்த எல்லாருக்கும் இவள் மீது கோபம் ஏற்படுகிறது.இவள் இந்த தைலத்தை விற்று தரித்திரருக்குக் கொடுத்திருக்கலாமே என்று வருத்தப்படுகிறார்கள்.ஆனால் இயேசு, "இவள் நற்கிரியை செய்கிறாள், இவளைத் தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம்" என்கிறார்.மேலும் அவர், "தரித்திரர் எப்போதும் உங்களிடத்தில் இருக்கிறார்கள்.உங்கள் மனம் விரும்பும்போதெல்லாம் அவர்களுக்கு உதவி செய்யலாம்.ஆனால் நானோ உங்களிடத்தில் எப்போதும் இரேன்" என்கிறார். மாற்கு எழுதின சுவிசேஷத்தில் இதை வாசித்துப் பார்த்தோமென்றால், இந்த வசனம் முடிந்தவுடன்அடுத்த வசனம்,"அப்பொழுது பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய யூதாஸ்காரியோத்து என்பவன் எழுந்துபோய், இவரை காட்டிக்கொடுப்பதற்காக எழுந்து போனான்" என்று சொல்லுகிறது. அதாவது, பாவியாகிய ஸ்திரீ அப்படிச் செய்ததை இயேசு நற்கிரியை என்று சொன்னதைப் பார்த்துவுடனே யூதாசுக்கு கோபம் வருகிறது.இவர் பிரசங்கியாரா?அவள் தன் ஒரு வருட சம்பாத்தியத்தின் பெருமானமுள்ள தைலத்தைக் கொண்டுவந்து ஊற்றுகிறாள், இவர் அதை கண்டிக்க வேண்டாமா?அதை விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு என்று சொல்ல வேண்டாமா?மாறாக, அதை நற்கிரியை என்று சொல்லுகிறாரே!என்று அவன் கோபப்படுகிறான்.இயேசு அவனுடைய கோபம் அடங்குவதற்குள், தரித்திரர் எப்போதும் உங்களிடத்தில் இருக்கிறார்கள்.அவர்களுக்கு நீங்கள் எப்போது வேண்டுமானாலும் உதவி செய்யலாம்.நான் எப்போதும் உங்களிடத்தில் இரேன், ஆகவே எனக்கு இதைச் செய்யட்டும் என்கிறார்.இவர் நல்ல மனுஷனே அல்ல, இவரை கொன்றே ஆக வேண்டும் என்று யூதாஸ் காட்டிக்கொடுக்க எழுந்துபோகிறான்.இயேசு ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறார் என்று அவனுக்குப் புரியவில்லை.ஆனால் அதை வியாக்கியானம்பண்ண வேண்டிய விதத்தில் வியாக்கியானம் பண்ணினால் இயேசு ஏன் அப்படி நடந்துகொள்கிறார் என்பது நமக்குத் தெளிவாக விளங்கும்.

இதை எப்படி வியாக்கியானம் பண்ண வேண்டும் என்பதை சில வேதப்போதகர்கள் சொல்லுகிறார்கள்.அவர்கள், லூக்கா சுவிசேஷத்தை எழுதின லூக்கா ஒரு காரியத்தை மனதில் வைத்துக்கொண்டு நோக்கத்தோடுதான் இந்த சுவிசேஷத்தைஎழுதுகிறார் என்கிறார்கள்.சிலர், லூக்கா இயேசுவை மோசேயைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசி என்கிற விதத்தில் presentபண்ணுகிறார் என்கிறார்கள்.மோசே தான் வாழ்ந்த காலத்திலேயே, "என்னைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசியை கர்த்தர் உங்களுக்கு அனுப்புவார்.அவருக்குச் செவிகொடுங்கள்"என்கிறார் (உபாகமம் 18:15).ஆகவே யூத ஜனங்கள் மோசேயைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசி வருவார் என்று எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.லூக்கா அதை மனதில் வைத்துக்கொண்டுதான் மோசே சொன்ன தீர்க்கதரிசி இவர்தான் என்கிற விதத்தில் இயேசுவை present பண்ணப் பார்க்கிறார்.ஆகவே லூக்கா எழுதின சுவிசேஷத்தையே நாம் ஒரு விதமாக பார்க்க வேண்டும்.மோசேயைப் போல ஒரு தீர்க்கதரிசி என்கிற விதத்தில் நாம் இயேசுவை பார்க்க வேண்டும்.அப்படிப் பார்த்தாலே அவர் ஏன் சில நேரங்களில் ஐசுவரியவான்களைக் கண்டிக்கிறார் என்பதும், ஏன் பொருளாதார செழிப்பை இவ்வளவு மேன்மையாக சொல்லுகிறார் அல்லது ஏன் இதை highlight பண்ணி காட்டுகிறார் என்பதும், ஏன் இவரே செழிப்பை அனுபவித்தவரைப் போல காண்பிக்கிறார் என்பதும் நமக்கு நன்கு விளங்கிவிடும்.இதே லூக்கா தான் அப்போஸ்தல நடபடிகள் புத்தகத்தையும் எழுதுகிறார்.அங்கு பேதுரு பிரசங்கம்பண்ணும்போது, "கர்த்தர் தன்னைப்போலவே ஒரு தீர்க்கதரிசியை அனுப்புவார், அவருக்குச் செவிகொடுங்கள்" என்று மோசே சொன்னவர் இவர்தான் என்று பிரசங்கம் பண்ணுகிறார். இதை எழுதினவரும் அதே லூக்காதான்.ஆக, லூக்கா எழுதின சுவிசேஷம் அந்த நோக்கத்தோடு எழுதப்பட்டிருக்கிறது.எனவே 'தரித்திரம்', 'ஐசுவரியவான்'என்பதையெல்லாம் அந்த ஒரு கண்ணோட்டத்தோடு பார்க்க வேண்டும்.
லூக்கா எழுதின சுவிசேஷம் 6 ஆம் அதிகாரத்தில், இயேசு தம்முடைய சீஷர்களை நோக்கி,"தரித்திரராகிய நீங்கள் பாக்கியவான்கள்;தேவனுடைய ராஜ்யம் உங்களுடையது" என்று சொன்னபோது எந்த தரித்திரரைக் குறித்து அவர் சொல்லுகிறார். பணம் இல்லாத தரித்திரரைக் குறித்து அவர் சொல்லுகிறாரா?கிடையாது.'தரித்திரர்' என்கிற வார்த்தை அங்கு ஆழமான அர்த்தத்தோடு பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.இயேசுவைப் பின்பற்றின எல்லாருமே தரித்திரர் அல்ல,அவருடைய சீஷர்களும் தரித்திரர் அல்ல. அவர் வேறுவிதமான தரித்திரரைக் குறித்துப் பேசுகிறார். தங்களுடைய ஆவிக்குரிய தேவையை உணர்ந்து, தங்களுடைய சொந்த பெலத்தினாலும், ஞானத்தினாலும் வாழ முடியாது என்பதை உணர்ந்து, தங்களைத் தாழ்த்தி, ஆண்டவருடைய உதவியை நாடி, இயேசுவை விசுவாசித்து அவரைப் பின்பற்றுகிறவர்களைக் குறித்துதான் அப்படிச் சொல்லுகிறார். ஏனென்றால் இவர்கள் தங்கள் குறைகளை உணர்ந்து, இயேசு எனக்குத் தேவை, இவர் இல்லாமல் எனக்கு நிறைவு கிடையாது என்று இவரிடத்தில் வந்திருக்கிறார்கள்.அப்பேர்ப்பட்டவர்கள் பாக்கியவான்கள் என்கிற விதத்தில் அப்படிச் சொல்லுகிறார்.லூக்கா 6 ஆம் அதிகாரத்தில் இன்னொரு இடத்தில், "ஐசுவரியவான்களே, உங்களுக்கு ஐயோ" என்று சொல்லுகிறார்.அநேக பிரசங்கியார்கள் இதை எடுத்துக்கொண்டு, எல்லா பணக்காரர்களுக்கும் ஐயோ என்று சொல்லி பிரசங்கித்து விட்டார்கள்.இயேசு, எல்லா ஐசுவரியவான்களுக்கும் ஐயோ என்று சொன்னாரா?அவருடைய சரீரத்தை கல்லறையில் வைத்தது அரிமத்தியா ஊரானாகிய யோசேப்பு, அவன் ஒரு ஐசுவரியவான், அவனுக்கு அந்த ஐயோவா?இயேசுவோடு கூடவே பிரயாணம்பண்ணி, தங்களுடைய ஆஸ்திகளால் அவருக்கு ஊழியஞ்செய்த ஸ்திரீகள் அவர்களுக்கெல்லாம் ஐயோவா?சீமோன் பேதுருவுடைய மாமியாருக்கு நல்ல வீடும், வேலைக்காரர்களும் இருந்தார்கள்.அவர்களுக்கு ஐயோவா?மார்த்தாள், மரியாள், லாசரு இவர்கள் நல்ல வசதியுள்ளவர்கள் போன்றுதான் இருக்கிறார்கள்.அவர்களுக்கெல்லாம் ஐயோவா?கிடையாது.அப்படியென்றால் எந்த விதமான ஐசுவரியவான்களைக் குறித்து இயேசு சொல்லுகிறார் என்றால்,ஆமோஸ் தீர்க்கதரிசி சொல்லுகிற ஐசுவரியவான்களைக் குறித்துதான் சொல்லுகிறார். கட்டிலில் படுத்துக்கொண்டு, அக்கிரமமும் அநியாயமும் செய்து கொண்டிருக்கும் அப்படிப்பட்ட ஐசுவரியவான்களைக் குறித்துச் சொல்லுகிறார்.கர்த்தர் அவர்களைப் பார்த்து, இது நல்லது என்று சொல்ல முடியவில்லை.அவர்கள் அவ்வளவு அக்கிரமமாக வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.கர்த்தர்தான் அவர்களை பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசத்திற்குக் கொண்டுவந்தார், நன்றாக இருப்பதற்கு கற்றுக்கொடுத்தார்.அவர்களுக்கு வீட்டையும், கட்டிலையும் எல்லாவற்றையும் தந்தவர் இவர்தான்.ஆனால்அவர்கள் அதில் படுத்துக்கொண்டு கர்த்தரை மறந்து விட்டார்கள், அக்கிரமும் அநியாயமும் பண்ணுகிறார்கள்.இவர்கள் ஏழைகள் மீது இரக்கம் காட்டுவதோ, நியாயம் செய்வதோ, தேவனுடைய கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிவதோ கிடையாது.அப்படிப்பட்டவர்களுக்குத்தான்"ஐசுவரியவான்களே உங்களுக்கு ஐயோ" என்று சொல்லுகிறார்.இதை எடுத்துக்கொண்டு சில பிரசங்கியார்கள், இது போன்ற கட்டில் உனக்குத் தேவையா?என்று நம் வீட்டில் இருக்கிற கட்டிலை சபித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.அப்படிச் செய்யக்கூடாது.ஏனென்றால் லூக்கா இயேசுவை ஒரு பெரிய தீர்க்கதரிசியாக சித்தரிக்கிறார்.

உபாகமம் புத்தகத்தில் மோசே சொல்லுவதை வாசித்துப் பாருங்கள்.கர்த்தருடைய கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தால் இந்த ஆசீர்வாதங்களெல்லாம் உன்னைப் பின்தொடரும் என்று உன் கர்ப்பத்தின் கனியிலும், நிலத்தின் கனியிலும், உன் ஆடு மாடுகளின் கனியிலும் எல்லாவற்றிலும் பெருக்கமும்ஆசீர்வாதமும் உண்டாயிருக்கும்.நீ மாபிசைகிற தொட்டி ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருக்கும்.உன்னுடைய விரோதிகள் ஒரு வழியாய் வந்து ஏழு வழியாய் ஓடிப்போவார்கள்.எல்லாரும் உன்னைக் கண்டு பயப்படுகிற அளவிற்கு கர்த்தர் உன்னை ஆசீர்வதிப்பார்.ஏற்ற காலத்தில் தேசத்தில் மழை பெய்யும்.நீ கடன் வாங்காமல், கடன் கொடுக்கிறவனாயிருப்பாய்.நீ கீழாயிராமல் மேலாக மாத்திரம் இருப்பாய்.வாலாயிராமல் தலையாய் இருப்பாய் என்றெல்லாம் சொல்லுகிறார்.ஆனால் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனால் உண்டாகும் சாபங்களைக் குறித்தும் மோசே சொல்லுகிறார்.அதையும் கவனிக்க வேண்டும்.ஒரு மலையிலிருந்து ஒருவன் சாபத்தையும், இன்னொரு மலையிலிருந்து ஒருவன் ஆசீர்வாதத்தையும் கூறுவானாம்.அப்படிப்பட்ட ஒரு தீர்க்கதரிசியைப் போலத்தான் இங்கே இயேசுவை லூக்கா சித்தரிக்கிறார்.ஆகவே லூக்கா எழுதின சுவிசேஷம் முழுக்க ஐசுவரியவான்களைக் குறித்தும், தரித்திரரைக் குறித்தும் அநேக பகுதிகள் வருகின்றன.ஆக, அந்த விதத்தில் நாம் அதைப் பார்க்க வேண்டும்.இயேசு எந்த விதமான ஐசுவரியவான்களைக் கண்டனம்பண்ணுகிறார்?தவறான விதத்தில் ஐசுவரியத்தை அனுபவித்துக் கொண்டு கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படி நடக்காதவர்கள், இயேசுவை விசுவாசியாதவர்கள் அவர்களுக்குத்தான் ஐயோ என்கிறார்.ஆகவே இதை எந்த விதமாக வியாக்கியானம் பண்ணுகிறோம் என்பதிலே மிக முக்கியமான காரியம் என்னவென்றால், லூக்கா இயேசுவை இந்த காலத்து மோசேயைப் போல சித்தரிக்கிறார்.

அப்படி எண்ணிப் பார்க்கும்போது லூக்கா 9 ஆம் அதிகாரத்தில் ஒரு முக்கியமான கதையை வாசிக்கிறோம்.மோசேக்கும் இயேசுவுக்கும் இருக்கிற ஒற்றுமையை காண்பிப்பதற்காகவே லூக்கா இந்த கதையை இங்கு கொண்டுவந்து வைத்திருக்கிறார் என்கிறார்கள்.லூக்காதான் இந்த சுவிசேஷத்தை தொகுக்கிறார்.அதிலே இந்த கதையை இந்த சுவிசேஷத்தின் நடுவிலே கொண்டுவந்து வைத்திருக்கிறார்.ஏன் இதை நடுவில் வைத்தார் என்றால், இயேசு மோசேயைப் போல ஒரு தீர்க்கதரிசி என்பதை மிகவும் highlight பண்ணி, இயேசுவுக்கும் மோசேக்கும் இருக்கும் ஒற்றுமையை காண்பிக்கும்படியாகவே. இருவருக்கும் இடையே நான்கு விதமான ஒற்றுமைகள் இருக்கிறது என்கிறார்.ஆகவேதான் இயேசு மறுரூப மலையிலே மறுரூபமான கதையை இங்கு நுழைக்கிறார்.

"இந்த வார்த்தைகளை அவர் சொல்லி ஏறக்குறைய எட்டு நாளானபின்பு, அவர் பேதுருவையும் யோவானையும் யாக்கோபையும் கூட்டிக்கொண்டு, ஜெபம்பண்ணுகிறதற்கு ஒரு மலையின்மேல் ஏறினார். அவர் ஜெபம்பண்ணுகையில், அவருடைய முகரூபம் மாறிற்று, அவருடைய வஸ்திரம் வெண்மையாகிப் பிரகாசித்தது"(லூக்கா 9:28, 29).

அந்த காலத்தில் இதை வாசித்தவுடன் மக்களுக்கு மோசே சீனாய் மலை மேல் சென்றார்,அங்குபத்து கற்பனைகள் கொடுக்கப்பட்டது,அவர் தேவனுடைய பிரசன்னத்தில் நின்றுவிட்டு கீழே வருகிறார். கீழே வந்த மோசேயை ஜனங்கள் ஏறெடுத்துக்கூட பார்க்க முடியவில்லை.அவர் மீது அவ்வளவு மகிமை பிரகாசம் இருந்தது என்பதுதான் ஞாபகத்திற்கு வரும் என்கிறார்.முதலாவது ஒற்றுமை மோசே ஒரு மலை மேலே ஏறிச் சென்றார், இயேசுவும் ஒரு மலை மேலே ஏறிச் சென்றார் என்பது.இரண்டாவதுமோசே பிரகாசமடைந்தார், இயேசுவும் பிரகாசமடைந்தார் என்பது.

"அன்றியும் மோசே எலியா என்னும் இரண்டுபேரும் மகிமையோடே காணப்பட்டு, அவருடனே சம்பாஷணைபண்ணி,அவர் எருசலேமிலே நிறைவேற்றப்போகிற அவருடைய மரணத்தைக்குறித்துப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.பேதுருவும் அவனோடிருந்தவர்களும் நித்திரைமயக்கமாயிருந்தார்கள்.ஆகிலும் அவர்கள் விழித்து அவருடைய மகிமையையும் அவரோடே நின்ற அவ்விரண்டு பேரையும் கண்டார்கள்.அவ்விருவரும் அவரை விட்டுப் பிரிந்துபோகையில், பேதுரு இயேசுவை நோக்கி: ஐயரே, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது, உமக்கு ஒரு கூடாரமும், மோசேக்கு ஒரு கூடாரமும், எலியாவுக்கு ஒரு கூடாரமுமாக, மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவோம் என்று, தான் சொல்லுகிறது இன்னதென்று அறியாமல் சொன்னான்.இப்படி அவன் பேசுகையில், ஒரு மேகம் வந்து அவர்கள்மேல் நிழலிட்டது, அவர்கள் அந்த மேகத்துக்குள் பிரவேசிக்கையில் சீஷர்கள் பயந்தார்கள்.அப்பொழுது: இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன், இவருக்குச் செவிகொடுங்கள் என்று மேகத்திலிருந்து ஒரு சத்தமுண்டாயிற்று. அந்தச் சத்தம் உண்டாகையில் இயேசு ஒருவரே காணப்பட்டார்.தாங்கள் கண்டவைகளில் ஒன்றையும் அவர்கள் அந்நாட்களில் ஒருவருக்கும் சொல்லாமல் அடக்கிவைத்திருந்தார்கள்"(லூக்கா 9:30-36).

சீனாய் மலையிலும் அதே காட்சிதான். மலை, மகிமை, மேகம், சத்தம் இந்த நான்கு காரியங்களும் மோசேக்கு நடந்தது போலவே இயேசுவுக்கும் நடந்தது என்பதை காண்பிப்பதற்காகத்தான் லூக்காஇந்த கதையை இந்த சுவிசேஷத்தின் நடுவில் கொண்டுவந்து வைத்து விட்டார் என்கிறார்கள். ஏனென்றால் இயேசு மோசேயைப் போல இன்னொரு தீர்க்கதரிசி."என்னைப் போல ஒரு தீர்க்கதரிசி வருவார், அவருக்குச் செவிகொடுங்கள்" என்று மோசேயே சொல்லிவிட்டார்.இயேசு மோசேயைப்போல ஒரு தீர்க்கதரிசியாய்இருக்கிறபடியால் மோசேயைப் போலவே பேசுகிறார்.மோசே கானான் தேசம் எப்படியிருக்கும் என்று பேசினார்.கட்டாத வீடுகளில் குடியிருப்பீர்கள், வெட்டாத கிணறுகளில் குடிப்பீர்கள், நடாத திராட்சத் தோட்டங்களிலிருந்து சாப்பிடுவீர்கள், அந்த தேசத்தில் செம்பை வெட்டி எடுக்கலாம், அது அப்பேர்ப்பட்ட ஆசீர்வாதமான தேசம். அங்கு இரும்பு ஏராளமாக இருக்கும்.நீ புசித்து, திருப்தியாகி, ஒன்றுக்கும் குறைவுபடாத தேசம் அது என்றெல்லாம் மோசே கானான் தேசத்தைப் பற்றி அப்படி வர்ணிக்கிறார்.ஆகவேதான் இயேசுவும் அந்த கானான் தேசத்தின் வாழ்க்கையை வர்ணிப்பதற்காகத்தான் இப்படிப்பட்ட விதத்தில் சில நேரங்களிலே நடந்து கொள்கிறார் என்கிறார்கள்.உபாகமம் புத்தகத்தில் புசிப்பு, குடிப்பு பற்றி அநேகம் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.கானான் தேசத்தைப் பற்றிச் சொல்லும்போது பாலும் தேனும் ஓடுகிற தேசம் என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.ஏன் அப்படிச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது?உபாகமம் புத்தகத்தில் மோசேயினுடைய language-இல் புசிப்பு, குடிப்பு என்பது தேவனுடைய ஆசீர்வாதத்தை highlight பண்ணுகிற வார்த்தைகள்.நீங்கள் திருப்தியாக சாப்பிடுவீர்கள், நன்றாக இருப்பீர்கள் என்று சொல்லுவது பிற்போக்கானது அல்ல. பட்டினியாய் இருப்பதுதான் பிற்போக்கானது.புசிப்பு, குடிப்பு என்பது கர்த்தர் உங்களை ஆசீர்வதிக்கப்போகிறார், நல்ல இடத்திற்கு கொண்டுவரப்போகிறார், நன்றாக வைத்திருக்கப்போகிறார், உங்களுடைய வாழ்க்கையில் எல்லா குறையையும் போக்கப்போகிறார் என்று சொல்லுகிற வார்த்தைகள். இன்னும் கேட்டால் தேவன்,பழைய ஏற்பாட்டு காலத்தில் மூன்று விதமான பண்டிகைகளை உண்டாக்கி, அவர்களை புசிக்கச் சொல்லுகிறார்.அவருக்கு முன்பாக வந்து புசித்து, களிகூரும்படிச் சொல்லுகிறார்.ஆக, இயேசு மோசேயைப் போல ஒரு தீர்க்கதரிசி.எனவேதான் இயேசு தாம் வந்தபோது அப்படிப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கிறார்.

"எப்படியெனில், யோவான்ஸ்நானன் அப்பம் புசியாதவனும் திராட்சரசம் குடியாதவனுமாய் வந்தான்; அதற்கு நீங்கள்: அவன் பிசாசு பிடித்திருக்கிறவன் என்கிறீர்கள். மனுஷகுமாரன் போஜனபானம்பண்ணுகிறவராய் வந்தார்; அதற்கு நீங்கள்: இதோ, போஜனப்பிரியனும் மதுபானப்பிரியனுமான மனுஷன், ஆயக்காரருக்கும் பாவிகளுக்கும் சிநேகிதன் என்கிறீர்கள். ஆனாலும் ஞானமானது அதன் பிள்ளைகளெல்லாராலும் நீதியுள்ளதென்று ஒப்புக்கொள்ளப்படும் என்றார்"(லூக்கா 7:33-35).

இயேசு, யோவான் ஸ்நானகன் சாப்பிடாமல் வந்தான்.அவனை பிசாசு பிடித்தவன் என்று சொல்லிவிட்டீர்கள்.நான் நன்றாக சாப்பிடுகிறவராக வந்தேன், என்னை போஜனப்பிரியன் என்று சொல்லுகிறீர்கள்.நான் எதை பிறப்பிக்கிறேன் என்று பாருங்கள்.அதை பார்த்தீர்கள் என்றாலே நான் யார், நான் செய்வது நல்லதா?கெட்டதா?என்றுஉங்களுக்குத் தெரியும்.என் மூலமாக சுகம், விடுதலை, சந்தோஷம், சமாதானம், இரட்சிப்பு உண்டாகிறது.அப்படியென்றால் நான் கெட்டவன் அல்ல, நல்லவன்.என்னை நீங்கள் தவறாக judge பண்ணுகிறீர்கள் என்கிறார்.ஏன் இயேசு போஜனம்பானம்பண்ணுகிறவராய் வந்தார்?ஏன் அவர் தன்னை அப்படி present பண்ணுகிறார்?இவர்களுடைய picture தவறானதல்ல. இவர்கள் எல்லாவற்றையும்பார்த்து விட்டுத்தான், அவர்களெல்லாரும் உபவாசமிருக்கிறார்கள், இவர் உபவாசமிருக்கிறதில்லை.அவர்கள் அப்படியிருந்தார்கள், ஆனால் இவர் வேறு மாதிரி இருக்கிறாரே என்கிறார்கள்.இயேசு தன்னுடைய வாழ்க்கையை ஒரு கொண்டாட்டம் போல வாழ்ந்து காட்டுகிறார்.எப்போது பார்த்தாலும் மேஜையில் உட்கார்ந்து சாப்பிடுவது போலத்தான் காட்சியிருக்கிறது.ஏனென்றால் அவர் கானான் தேசத்து வாழ்க்கையை பிரதிபலிக்கிறவராய் வந்தார்.எனவேதான் அவர் அப்படி நடந்துகொள்கிறார்.


"பின்பு அவர்கள் அவரை நோக்கி: யோவானுடைய சீஷர் அநேகந்தரம் உபவாசித்து ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டுவருகிறார்கள், பரிசேயருடைய சீஷரும் அப்படியே செய்கிறார்கள், உம்முடைய சீஷர் போஜனபானம்பண்ணுகிறார்களே, அதெப்படியென்று கேட்டார்கள்.அதற்கு அவர்: மணவாளன் தங்களோடிருக்கையில் மணவாளனுடைய தோழர்களை நீங்கள் உபவாசிக்கச் செய்யக்கூடுமா?மணவாளன் அவர்களை விட்டு எடுபடும் நாட்கள் வரும், அந்த நாட்களிலே உபவாசிப்பார்கள் என்றார்.அவர்களுக்கு ஒரு உவமையையும்சொன்னார்: ஒருவனும் புதிய வஸ்திரத்துண்டைப் பழைய வஸ்திரத்தின்மேல் போட்டு இணைக்கமாட்டான், இணைத்தால் புதியது பழையதைக் கிழிக்கும்; புதியவஸ்திரத்துண்டு பழைய வஸ்திரத்துக்கு ஒவ்வாது.ஒருவனும் புது திராட்சரசத்தைப் பழந்துருத்திகளில் வார்த்துவைக்கமாட்டான்: வார்த்துவைத்தால் புதுரசம் துருத்திகளைக் கிழித்துப்போடும், இரசமும் சிந்திப்போம், துருத்திகளும் கெட்டுப்போம்.புது ரசத்தைப் புது துருத்திகளில் வார்த்துவைக்கவேண்டும், அப்பொழுது இரண்டும் பத்திரப்பட்டிருக்கும்.அன்றியும் ஒருவனும் பழைய ரசத்தைக் குடித்தவுடனே புது ரசத்தை விரும்பமாட்டான், பழைய ரசமே நல்லதென்று சொல்லுவான் என்றார்"(லூக்கா 5:33-39).

இயேசு ஒரு உவமையைச் சொல்லும்போது நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்.ஏனென்றால் அவர் ஒரு காரியத்தை நேரடியாகச் சொல்லாமல் மறைமுகமாக சொல்ல விரும்புகிறார் என்று அர்த்தம்.நேரடியாகச் சொன்னால் இவர்கள் hurt-ஆகி விடுவார்கள் என்றுதான் உவமையைச் சொல்லுகிறார்.அக்காலத்திலே திராட்சரசத்தை தோல் துருத்திகளிலே வார்த்து வைப்பார்கள்.Fermentation-இல்அது expand ஆகிவிட்டதென்றால், பிறகு அதில் புது திராட்சரசத்தை ஊற்றினோம் என்றால் அது மறுபடியும் expand ஆகி கிழிந்துபோகும்.ஆகவேதான் எவரும் பழைய துருத்தியில் புது ரசத்தை ஊற்றமாட்டார்கள்.இயேசு அவர்களிடம்,நீங்கள் பழைய துருத்தி, நான் புது ரசம்.உங்களுக்கு இந்த சந்தோஷமும் கொண்டாட்டமும் விளங்காது.நான் எதற்கு சாப்பிடுகிறேன் என்பதும், நான் ஏன் இப்படி நடந்துகொள்கிறேன் என்பதும் உங்களுக்குப் புரியாது.ஏனென்றால் தரித்திர புத்தி உங்களுக்கு வந்துவிட்டது.நான் சாப்பிடாமல் இருக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்கள்.சாப்பிடுகிறவனெல்லாம் பொல்லாதவன் என்றும், நன்றாக வாழ்ந்தாலே அது கெட்டது என்றும் நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்.உங்களுக்கு இது புரியாது.பழைய துருத்தியில் புது ரசத்தை ஊற்றினால்கிழிந்துவிடும், அதுதான் இப்போது நடந்துகொண்டிருக்கிறது.உங்களால் தாங்க முடியவில்லை, என்னைப் பார்த்தவுடன் கிழிகிறீர்கள் என்கிறார்.இயேசு சொன்னது அவர்களுக்கு விளங்கியிருக்கும். நான் சந்தோஷத்தை பிரதிபலிக்கிறேன், அடிமைத்தனத்திலிருந்தும், தரித்திரத்திலிருந்தும், சாபத்திலிருந்தும், நோயிலிருந்தும் விடுதலை கொடுத்து, வெற்றியையும் வாழ்வையும் பிரதிபலிக்கிறேன், நான் இரட்சகர், இதை கொண்டுவருவதற்கு வந்திருக்கிறேன். மோசே எப்படி இஸ்ரவேல் ஜனங்களை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுதலையாக்கி, கானான் தேசத்திற்கு கொண்டுபோக வந்தானோ அப்படி கொண்டுபோக நான் வந்திருக்கிறேன்.அப்படியென்றால் இந்த பயணத்திலேயே சந்தோஷம் ஆரம்பித்து விட வேண்டுமே!நான் அந்த பயணத்தில் இருக்கிறேன், நான் மோசேயைப் போன்று இங்கேயிருந்து அங்கே கொண்டு செல்ல வந்திருக்கிறேன். இந்த தரித்திர வாழ்க்கையிலிருந்து transfer பண்ணி நல்ல வாழ்க்கைக்குள் கொண்டுபோய் விடுவதற்கு வந்திருக்கிறேன். ஆகவே இதை கொஞ்சம் புரிந்துகொள்ளுங்கள் என்கிறார்.

கானாவூர் கலியாணத்திலும் அப்படித்தான்.யோவான் 2:1-11 வரை உள்ள வசனங்களில் இயேசுதண்ணீரை திராட்சரசமாக்கினது சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. 11 ஆம் வசனத்தைக் கவனியுங்கள்.

"இவ்விதமாக இயேசு இந்த முதலாம் அற்புதத்தைக் கலிலேயாவிலுள்ள கானா ஊரிலே செய்து, தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்தினார், அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடத்தில் விசுவாசம் வைத்தார்கள்"(யோவான் 2:11).

இயேசு இந்த அற்புதத்தை எவ்விதமாய் செய்தார்?திராட்சரசம் குறைவுபட்டு விட்டது என்று சொன்னபோது, திராட்சரச ஜாடியை கொண்டுவாருங்கள் என்று சொல்லி அதை நிரப்பி தருவதற்குப் பதிலாக, கால் கழுவுகிற ஜாடியை எடுத்து வந்து, 180 காலன்களுக்கு திராட்சரசத்தைநிரப்பிக் கொடுக்கிறார். கால் கழுவுவதற்கு திராட்சரசத்தைக் கேட்டார்களா?இவ்வளவு திராட்சரசத்தை வேண்டுமென்றே best quality-உடன் உண்டாக்கி,அதை பரிமாறுங்கள் என்கிறார்.இவ்வளவு நேரம் இந்த திராட்சரசத்தை எங்கே ஒளித்து வைத்திருந்தீர்கள்? இப்போது கடைசி நேரத்தில் வந்து இதை கொடுக்கிறீர்களே!என்று எல்லாரும் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள்.அவர்களுக்கு அது விளங்கவில்லை.இயேசு எதற்கு அப்படிச் செய்தார் என்பதை யோவான் சொல்லுகிறார்.இது மிகவும் முக்கியமான ஒரு சம்பவம்.ஏனென்றால்இது முதலாவது அற்புதம்.இந்த முதலாவது அற்புதத்திலே இயேசு தான் யார் என்பதை காண்பிக்கப் போகிறார்.சரியான விதத்திலே தன்னை வெளிப்படுத்த விரும்புகிறார்.தன்னைப் பற்றி சில முக்கியமான காரியங்களை அங்கே காண்பிக்க விரும்புகிறார்.அதைத்தான் இங்கே யோவான், "தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்தினார்" என்று சொல்லுகிறார்.அவருடைய மகிமை என்ன?எல்லா குறைவும் மாறி, அங்கே நிறைவு உண்டாக வேண்டும் என்பதுதான் அவருடைய மகிமை.ஆதியிலே மனுஷனுக்காக வாழ்க்கையை ஏற்படுத்தி தந்த தேவன்paradigm-ஐ set பண்ணி விட்டார்.அவர் அவனுக்கு ஒரு குறைவு கூட வைக்கவில்லை.எனக்கு சாப்பாடு இல்லை, தண்ணீர் இல்லை என்று மனுஷன் எந்த பாடும் படவில்லை.தேவன் அவனுக்காக எல்லாவற்றையும் வைத்திருந்தார்.அதுதான் தேவனுடைய மகிமை.அவர் அப்படிப்பட்டவர்.மனுஷனுக்கு எல்லாம் நிறைவாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்.அது நல்லது என்று கண்டார்.

அநேகர், தேவன் தான் நம்மை தரித்திரத்தில் வைத்திருக்கிறார், அவருக்கு ஏதோ ஒரு நோக்கம் இருக்கிறது, ஆகவேதான் நம்மை இந்த நிலையில் வைத்திருக்கிறார் என்று எண்ணுகிறார்கள். தரித்திரம் இந்த உலகத்தில் இருக்கிறது.அதை யாரும் மறுக்க முடியாது.அது பல விதங்களில் இருக்கிறது.தரித்திரம் உண்டாவதற்கு நாம் ஒன்றும் கஷ்டப்படத் தேவையில்லை, எந்த வேலையும் செய்யாமல் படுத்து தூங்கினாலே தரித்திரம் வந்துவிடும், நாம் தரித்திரராகி விடுவோம்.அது ஒன்றும் தேவன் பரலோகத்திலிருந்து அனுப்பும் ஈவு அல்ல. ஒருவர், "தேவன் யாரை நேசிக்கிறாரோ அவர்களை சிட்சிக்கிறார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது.ஆகவே அவர் தாம் யார் மேல் அன்பு வைத்திருக்கிறேன் என்று பார்த்து, அவர்கள் மீது தரித்திரத்தை அம்பு போல அனுப்புகிறார், அது நம்மை வந்து ஒட்டிக்கொள்கிறது" என்கிறார்.இது தவறு. கர்த்தர் நல்லவர், இன்றைக்கு யாரை தரித்திரராக்கலாம், யாருடைய வியாபாரத்தைக் கெடுக்கலாம், யாருக்கு நஷ்டத்தையும் கஷ்டத்தையும் கொண்டுவரலாம் என்று அவர் பார்த்துக் கொண்டிருக்கவில்லை. இப்படிச் சொல்லுகிறவர்கள் வேதத்தை சரியாக வாசிக்கவில்லை."தம்மைப்பற்றி உத்தம இருதயத்தோடிருக்கிறவர்களுக்குத் தம்முடைய வல்லமையை விளங்கப்பண்ணும்படி,கர்த்தருடையகண்கள் பூமியெங்கும் உலாவிக்கொண்டிருக்கிறது" (2 நாளாகமம் 16:9) என்று வேதம் சொல்லுகிறது. இன்றைக்கு யாரை கெடுக்கலாம் என்று அவருடைய கண்கள் தேடிக் கொண்டிருக்கவில்லை.தம்மைத் தேடுகிற மனுஷன் யார், தம்மை நம்பியிருக்கிற மனுஷன் யார், தம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிற மனுஷன் யார், திக்கற்றவர்கள் யார் என்று அவர்களுக்கு நன்மை செய்யும்படியாக, அவர்களை விடுவிக்கும்படியாக, ஆசீர்வதிக்கும்படியாக அவர்களை நோக்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார். தேவனை தவறாக present பண்ணக்கூடாது.அவர் போதுமானதிற்கும் அதிகமானதாக செய்கிறார்.

இயேசு அந்த முதலாவது அற்புதத்திலே தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறார்.மகிமை என்றால் ஒரு பூ வளர்ந்து, மலரும்போது "it is in all of its glory" என்று சொல்லுவார்கள்.அதாவது, பூ வளர்ந்து, மலர்ந்து, எல்லா அழகான தோற்றமும் அதற்கு உண்டாகி, முழு வளர்ச்சி காணப்படும்போதுதான் மகிமையாய் காட்சியளிக்கிறது என்று சொல்லுவார்கள்.அது எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படி இருக்கிறது.தேவன் தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறார்.அவருடைய மகிமை என்ன?மனுஷனுடைய வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டுமோ அப்படி மாற்றுகிறவர்.அந்த விதத்தில் குறைகளை தீர்க்கிறவர்.அப்படி அவர் தம்முடைய மகிமையை வெளிப்படுத்துகிறார்.

இயேசுவின் மீது தைலத்தை ஊற்றின ஸ்திரீயும் அப்படித்தான்.
"அவர் பெத்தானியாவில் குஷ்டரோகியாயிருந்த சீமோன் வீட்டிலே போஜனபந்தியிருக்கையில், ஒரு ஸ்திரீ விலையேறப்பெற்ற நளதம் என்னும் உத்தம தைலமுள்ள வெள்ளைக்கல்பரணியைக் கொண்டுவந்து, அதை உடைத்து, அந்தத் தைலத்தை அவர் சிரசின்மேல் ஊற்றினாள்.அப்பொழுது சிலர் தங்களுக்குள்ளே விசனமடைந்து: இந்தத் தைலத்தை இப்படி வீணாய்ச் செலவழிப்பானேன்?இதை முந்நூறு பணத்திற்கு அதிகமான கிரயத்துக்கு விற்று தரித்திரருக்குக் கொடுக்கலாமே என்று சொல்லி, அவளைக்குறித்து முறுமுறுத்தார்கள்.இயேசு அவர்களை நோக்கி: அவளை விட்டுவிடுங்கள்; ஏன் அவளைத் தொந்தரவுபடுத்துகிறீர்கள்? என்னிடத்தில் நற்கிரியையைச் செய்திருக்கிறாள்.தரித்திரர் எப்போதும் உங்களிடத்தில் இருக்கிறார்கள்.உங்களுக்கு மனதுண்டாகும்போதெல்லாம் நீங்கள் அவர்களுக்கு நன்மை செய்யலாம்; நானோ எப்போதும் உங்களிடத்தில் இரேன்.இவள் தன்னால் இயன்றதைச் செய்தாள்; நான் அடக்கம்பண்ணுவதற்கு எத்தனமாக, என் சரீரத்தில் தைலம்பூச முந்திக்கொண்டாள்.இந்தச் சுவிசேஷம் உலகத்தில் எங்கெங்கே பிரசங்கிக்கப்படுமோ அங்கங்கே இவளை நினைப்பதற்காக இவள் செய்ததும் சொல்லப்படும் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன் என்றார்" (மாற்கு14:3-9).

இவர்கள், ஒரு ஸ்திரீ ஒரு வருஷ சம்பாத்திய பெருமானமுள்ள தைலத்தை இயேசுவினுடைய தலையில் ஊற்றி அதை வீணாக்கி விட்டாளே, அது வெறும் ஒரு மணி நேரம் மட்டும் வாசனையைத் தரும், அதற்குப் பிறகு ஒன்றுமில்லை என்கிறார்கள். ஆனால் இயேசு,"இந்தச் சுவிசேஷம் உலகத்தில் எங்கெங்கே பிரசங்கிக்கப்படுமோ அங்கங்கே இவளை நினைப்பதற்காக இவள் செய்ததும் சொல்லப்படும்" என்கிறார்.இந்த கதையில் அப்படி என்ன இருக்கிறது?இவர்களுடைய கண்கள் திறக்கப்படவில்லை.ஆகவேதான் அடுத்த வசனத்தில் இப்படி வாசிக்கிறோம்:

"அப்பொழுது, பன்னிருவரில் ஒருவனாகிய யூதாஸ்காரியோத்து என்பவன் அவரைப் பிரதான ஆசாரியருக்குக் காட்டிக்கொடுக்கும்படி அவர்களிடத்திற்குப் போனான்"(மாற்கு 14:10).

இயேசு அப்படிச் சொன்னபின்பு தான் இவர் மிகவும் மோசமானவர், இவரை காட்டிக் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்று யூதாசுக்கு inspiration வந்தது.இவர்கள், "இந்த தைலத்தை விற்று, அதை தரித்திரருக்குக் கொடுத்திருக்கலாமே" என்கிறார்கள்.அப்படி விற்று தரித்திரருக்குக் கொடுத்தால் அவர்களுடைய கொஞ்ச பிரச்சனைகள் தீரும் என்பது உண்மைதான்.பத்து பேருக்கு வேஷ்டியையும், இன்னும் பத்து பேருக்கு சேலையையும் கொடுக்கலாம்.இன்னும் சிலருக்கு பத்து நாளுக்கு தேவையான அளவு அரிசியைத் தரலாம்.ஆனால் அதற்குப் பிறகு வேறு ஒன்றும் தர முடியாது.பத்து நாளைக்குப் பிறகு திரும்பவும் அவர்கள் தரித்திரராகத்தான் இருப்பார்கள்.கொஞ்ச நாட்களுக்குப் பிறகு அந்த வேட்டியும், சேலையும் தேய்ந்து விடும்.பிறகு அவர்களுக்கு புதிய உடைகள் வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும்.நாம் எப்போது கொடுப்போம் என்று அவர்களும் காத்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.

அந்த ஸ்திரீ இயேசு கல்வாரி சிலுவையில் மரிக்கப் போகிறார் என்பதை எண்ணி அவருடைய மரணம் மற்றும் அடக்கம்பண்ணப்படுதல் இவற்றிற்கு ஏதுவாக அவரை கனம்பண்ணும்படியாகத்தான் அவர் தலை மீது தைலத்தை ஊற்றுகிறாள். அவருடைய மரணம் ஏன் அவ்வளவு மேன்மையுள்ளது என்றால், அவர் கல்வாரி சிலுவையிலே மரிக்கும்போது முள்முடியை அவர் தலைமீது வைத்தார்கள்.ஏதேன் தோட்டத்தில் மனுஷன் தேவனுடைய கட்டளையை மீறி பாவஞ்செய்தபோது,பூமி முள்ளும் குருக்கும் முளைப்பிக்கும் பூமியாக மாறினது.முள்ளும் குருக்கும் தரித்திரத்தைப் பிறப்பித்தது.விதைத்தது விளைவது மட்டுமல்லாமல், விதைக்காத முள்ளும் குருக்கும் இப்போது விளைகிறது.முள்ளும் குருக்கும் என்பது தரித்திரத்திற்கு அடையாளமாய் இருக்கிறது.அதை இயேசுவின் தலை மீது வைக்கிறார்கள்.ஏனென்றால் இந்நாள் வரையில் அது மனுவர்க்கத்தின் தலையில் (வாழ்க்கையில்) இருந்தது.இப்பொழுது கல்வாரி சிலுவையில் தொங்கின இயேசுவின் தலையிலே தரித்திரமாகிய அந்த சாபம் வைக்கப்பட்டு விட்டது.இயேசு தரித்திர சாபத்தையும் சுமந்து மரித்தார்.வெறும் இந்த தைலத்தை விற்று உலகத்தின் தரித்திரப் பிரச்சனையை தீர்த்துவிட முடியாது.ஆனால் இயேசுவினுடைய சிலுவை மரணம் உலகத்தின் தரித்திரத்தைப் போக்கக்கூடியதாய் இருக்கிறது.ஆகவேதான் நாம் செய்கிற எல்லா தான தர்மங்களைக் காட்டிலும் சுவிசேஷம் இன்னும் அதிக முக்கியமாக இருக்கிறது.ஏனென்றால் அதுதான் தரித்திரத்திற்கான நிரந்தர தீர்வைக் கொண்டுவருகிறது.நாம் செய்கிற தான தர்மங்கள் இன்றைக்கு மட்டுமேஒரு தீர்வைக் கொண்டுவருகிறது.இன்றைக்கு பசியாயிருக்கிறவனுக்கு இந்த நேரத்தில் ஆகாரத்தைக் கொடுப்பது மிகவும் முக்கியம்தான்.ஆனால் அதைக் காட்டிலும் முக்கியம் அவனுக்கு என்றைக்குமே சாப்பாடு உண்டாயிருக்க வேண்டுமே!இன்றைக்கு அவனுடைய நிர்வாணத்தை மூடுவதற்கு துணியைத் தருகிறோம்.அது நல்லதுதான். ஆனால் என்றைக்குமே அவனுடைய நிர்வாணம் மூடப்பட்டு, என்றைக்குமே அவனுடைய பசி தீர்ந்து நல்ல விதத்தில் வாழ முடியும் என்பது எப்படியென்றால், இயேசு கிறிஸ்துவின் சுவிசேஷத்திலே அவர் தரித்திரத்தை சுமந்திருக்கிறார் என்கிற நற்செய்தி அடங்கியிருக்கிறது."சுவிசேஷம் உலகத்தில் எங்கெங்கே பிரசங்கிக்கப்படுமோ அங்கங்கே இவளை நினைப்பதற்காக இவள் செய்ததும் சொல்லப்படும்" என்பதின் அர்த்தம் அதுதான்.அவளுக்கு அந்த வெளிப்பாடு உண்டாகி விட்டது.இவர் உலக இரட்சகர், இவர் எல்லா தரித்திரருடைய சாபத்தையும் போக்கக்கூடியவர்.பாவியாகிய என்னை இவர் மாற்றியிருக்கிறார்.இவரால் எல்லாரையும் மாற்ற முடியும்.எல்லாருக்கும் சந்தோஷத்தையும், சமாதானத்தையும், நிம்மதியையும், வாழ்வையும் கொடுக்கக்கூடியவர் இவர்.எனக்கு உள்ள எல்லாவற்றையும் கொண்டு இவரை நான் கனம்பண்ணப் போகிறேன்.ஏனென்றால் இவர் எல்லாருக்கும் வாழ்வைத் தர முடியும்.இந்த தைலம் எல்லாருக்கும் வாழ்வைத் தந்துவிட முடியாது.அது சிலருக்கு சில நாட்களுக்கு வேண்டுமானால் வாழ்வைத் தரலாம்.ஆனால் இவர் எல்லாருக்கும் வாழ்வளிக்கிறவர் என்பதை அன்றைக்கு அவள் வெளிப்படுத்தினாள்.அதுதான் இன்றைக்கு சுவிசேஷமாய் பிரசங்கிக்கப்படுகிறது.

இதெல்லாம் அவர்களுக்கு ஏன் விளங்கவில்லை என்றால், சிலருக்கு "நரிகளுக்குக் குழிகளும் ஆகாயத்துப்பறவைகளுக்குக் கூடுகளும் உண்டு; மனுஷகுமாரனுக்கோ தலைசாய்க்க இடமில்லை"என்கிற வசனம் மிகவும் பிடிக்கும். இதெல்லாம் அவர்களுக்குப் பிடிக்காது.ஏனென்றால் அவர்களுக்கு இதெல்லாம் அவர் கெட்ட இயேசு போன்று காண்பிக்கிறது."அவர் இப்படிச் செய்து விட்டாரே!அவர் இப்படிச் செய்யலாமா?அதைக் கேட்கும்போது எனக்கே ஒரு மாதிரியாக இருக்கிறது"என்று அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்.இந்த வேதப்பகுதியை ஏதோ தவறாக வேதத்தில் நுழைத்து விட்டது போன்று அவர்கள் எண்ணுகிறார்கள்.கிடையாது.ஒரு நோக்கத்தோடு தான் இந்தப் பகுதி இணைக்கப்பட்டிருக்கிறது.ஏனென்றால் இதெல்லாம் கானான் தேசத்தின் பாலும் தேனும் ஓடுகிற அந்த வாழ்க்கையின்பிரதிபலிப்பாக இருக்கிறது.இயேசு ஒரு பெரிய தீர்க்கதரிசியைப் போல வந்திருக்கிறார்.புசிப்பு, குடிப்பு, எல்லா ஆசீர்வாதங்களையும் அனுபவிப்பது இவையெல்லாம் கானான் தேசத்துக்குரிய காரியங்கள்.மோசே இஸ்ரவேல் ஜனங்களை எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்துகானான் தேசத்திற்கு கொண்டுபோகிறார்.Goal என்ன?ஆபிரகாமுக்கு தேவன் கொடுத்த அந்த வாக்குத்தத்தங்களெல்லாம் அவர்களுடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேற வேண்டும்; அவர்கள் எல்லா ஆசீர்வாதங்களையும் சுதந்தரிக்க வேண்டும்;கானான் தேசத்தை சொந்தமாக்க வேண்டும்;அங்கு நன்றாக வாழ்ந்து அதை அனுபவிக்க வேண்டும்;அவர்கள் கீழாயிருக்கக்கூடாது, மேலாக மாத்திரம் இருக்க வேண்டும்; அங்கு அவர்கள் சாப்பிட்டு, திருப்தியாகி, ஒன்றுக்கும் குறைவுபடாமல் வாழ வேண்டும் என்பதுதான். ஏனென்றால் அதுதான் ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம்.அதற்காகத்தான் இயேசு தன்னை இப்படிப்பட்டவராக எடுத்துக்காட்டுகிறார்.மோசே இஸ்ரவேல் ஜனங்களை அடிமைத்தனத்திலிருந்து வெளியே கொண்டுவந்து, பிறகு கானான் தேசத்து எல்லை வரை கொண்டுவந்து விடுகிறார்.அங்கு அவர் மரிக்கிறார்.அவர் மரித்த பிறகு அவர்கள் கானான் தேசத்திற்குள் நுழைகிறார்கள்.இயேசுவும் அதைத்தான் செய்கிறார்.இயேசுவும் சிலுவையிலே மரிக்கிறார்.அவர் சிலுவையிலே மரித்த பிறகு ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம் அவர்களுக்கு உண்டாயிருக்கிறது.அவர்கள்தேவனுடைய எல்லா ஆசீர்வாதத்திற்குள்ளும் பிரவேசிக்கிறார்கள்.உடன்படிக்கையின் ஆசீர்வாதங்கள் எல்லாம் அவர்களுக்குச் சொந்தமாகிறது.அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் வாசித்தோமென்றால், பெந்தெகொஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு அந்த கதை அப்படியே தொடருகிறது.அதையும் லூக்காதான் எழுதுகிறார்.அவர்கள் எப்படி கானான் தேசத்திலே போய் எல்லாவற்றையும் சுதந்தரித்துக் கொண்டார்கள் என்பதுதான் அப்போஸ்தலர் நடபடிகளின் கதை.பழைய ஏற்பாட்டினுடைய புதிய ஏற்பாட்டு வடிவம்தான் லூக்கா எழுதின சுவிசேஷமும் அப்போஸ்தலர் நடபடிகளும்.இதைப் புரிந்துகொண்டால் இயேசு யார், அவர் எதை தர வந்தார், அவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பது நமக்கு விளங்க ஆரம்பிக்கும்.

அநேகர் இதை கவனிப்பதில்லை.ஒருவர், "நீங்கள் என்ன பிரசங்கிக்கிறீர்கள்?இயேசு எல்லாவற்றையும் விற்று, தரித்திரருக்குக் கொடுத்துவிட்டு, என்னைப் பின்பற்றி வா என்றும்,அப்படிச் செய்ய முடியாதவன் என்னைப் பின்பற்ற முடியாது என்றும் சொன்னார்" என்றார். நான் அவரிடம், "நீங்கள் எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டீர்களா?இயேசு செருப்பு கூட இருக்கக்கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறாரே!நீங்கள் செருப்பு அணிந்து வந்திருக்கிறீர்களே" என்று கேட்டேன்.கூடுதலாக ஒரு ஆடை இருக்கக்கூடாது என்று இயேசுவே சொல்லியிருக்கிறார்.அது போன்ற வசனங்களும் இருக்கின்றன.இவர்கள் இரண்டு வசனத்தையும் வாசிப்பதில்லை.இயேசு ஒரு இடத்தில் பை, உடை, தடி, பாதரட்சை கூட எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்கிறார்.இப்படிச் சொன்ன சில அதிகாரங்களுக்குப் பிறகு இம்முறைஎல்லாவற்றையும் எடுத்துச் செல்லுங்கள் என்கிறார்.இவர்கள் அதை வாசிப்பதில்லை. அதை வாசித்தார்களானால், முன்பு இயேசு எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்று சொன்னாரே, ஆனால் இப்போது எடுத்துச் செல் என்று சொல்லுகிறாரே, அப்படியென்றால் இதெல்லாம் இருக்கக்கூடாது என்று அவர் சொல்லவில்லை. ஏதோ ஒரு காரணத்திற்காகத்தான் அதையெல்லாம் எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்று சொன்னார் என்று அதை விளங்கிக்கொள்வார்கள்.இயேசு ஏன் அப்படிச் சொன்னார் என்றால், நீஎதையும் எடுக்காமல் செல்லும்போது உன்னுடையஎல்லா தேவைகளையும் நான் சந்திப்பேன் என்பதை கற்றுக்கொள், இது ஒரு பயிற்சி போன்றது.ஆகவே எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம் என்று அவர் சொன்னார்.

தேவன் எகிப்தின் அடிமைத்தனத்திலிருந்த இஸ்ரவேல் ஜனங்களை வனாந்திரத்தின் வழியே அழைத்து வந்தார்.வனாந்திர வாழ்க்கையா நம்முடைய வாழ்க்கை?அநேகர் இந்த உலக வாழ்க்கையையே வனாந்திர வாழ்க்கையாக்கி விட்டார்கள்.அவர்கள்,தேவன் இஸ்ரவேல் ஜனங்களை வனாந்திரம் வழியாய் அழைத்து வந்தார்.அதுபோல நாமும் இப்போது வனாந்திரம் வழியாய் போய்க் கொண்டிருக்கிறோம்.நம்முடைய உலக வாழ்க்கை முழுவதுமே வனாந்திரம் தான்.நாம் மரித்த பிறகுதான் கானான் என்றாக்கி விட்டார்கள்.கிடையாது.வனாந்திரம் என்பது தற்காலிகமான ஒரு இடம்,சில நாட்களுக்குத்தான் அவர்களுக்கு அந்த வனாந்திர வாழ்க்கை.ஏன் தேவன் அவர்களை வனாந்திர வழியாய் அழைத்து வந்தார்?ஏன் சாப்பாடு இல்லாத இடத்திற்கு அவர்களைக் கொண்டுவந்தார்?ஏனென்றால் அவர்தான் சாப்பாட்டைத் தருகிறவர் என்பதை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ளும்படியாகவே.இவர்கள் அடிமைகளாயிருந்து மணி அடித்தால் சாப்பாடு பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு வரிசையில் நிற்கும் சந்ததியினர்.இவர்கள் அப்படியிருந்து பழகிவிட்டார்கள்.தேவன், நான் எப்படி சாப்பாடு தருகிறேன் என்பதைப் பார் என்கிறார்.அவர்கள் கையில் வெள்ளியும் பொன்னும் இருக்கிறது, ஆனால் வனாந்திரத்தில் எதையும் வாங்க முடியாத நிலை.அவர்களை போஷிப்பவர் இவர்தான் என்பதை பத்து நாட்களுக்குள் கற்றுக்கொடுத்து விட வேண்டும் என்பதற்காக வனாந்திரத்திற்குக் கொண்டுவந்தார்.ஆனால் இவர்கள் நாற்பது வருஷம் அங்கு தங்கிவிட்டார்கள்.அது இவர்களுடைய தவறு.

ஏன் இயேசு அவனிடம், "எல்லாவற்றையும் விற்று தரித்திரருக்குக் கொடுத்துவிட்டு வா" என்று சொன்னார் என்றால், அவன் பொருளாசைக்காரனாய் இருந்தான்.அவன் அந்த பொருள் மீதுதான் தன்னுடைய மனதை வைத்திருந்தான்.அந்த பொருள்தான் அவனுக்கு தெய்வமாகி விட்டது.அவனுடைய இருதயம் கர்த்தர் மேல் இல்லை, அவனுடைய பணத்தின் மேல் இருந்தது. ஆகவே என்றைக்கு உன் இருதயத்தை அதிலிருந்து எடுத்து என் மேல் வைக்கிறாயோ அன்றைக்குத்தான் நீ என்னைப் பின்பற்றுகிறவனாய் மாற முடியும் என்று அந்த அர்த்தத்தில் தான் "எல்லாவற்றையும் விற்று தரித்திரருக்குக் கொடுத்துவிட்டு வா" என்று சொல்லுகிறார். அவனுக்கு அது அவசியமாயிருந்தது.இதே லூக்கா சுவிசேஷத்தில் இயேசு சகேயு என்கிற மனுஷன் வீட்டிற்குச் செல்வதை வாசிக்கிறோம்."எல்லாவற்றையும் விற்று விட்டு வா" என்று இயேசு அவனுக்கும் சொல்லியிருக்க வேண்டும்.ஆனால் அவர் அவனுக்கு ஒன்றுமே சொல்லவில்லை.அவன், நான் யாரிடமாவது அநியாயமாய் வசூலித்திருந்தால் நாலத்தனையாய்த் திருப்பி கொடுத்து விடுகிறேன்.என்னுடைய ஆஸ்தியில் பாதியைக் கொடுத்து விடுகிறேன் என்கிறான்.எல்லாவற்றையும் விற்று தரித்திரருக்குக் கொடுத்தால்தான் என்னைப் பின்பற்ற முடியும் என்று அவனுக்குச் சொன்னேனே, அதை இவனுக்கும் சொல்லிவிடுவோம், இவனிடம் நிறைய இருக்கிறது, இவன் பாதியைத்தான் தருகிறேன் என்கிறான், அப்படியென்றால் மீதி என்னாவது? ஆகவே மீதியைக் கொடுத்தால்தான் நீ என்னைப் பின்பற்ற முடியும் என்று இயேசு இவனுக்குச்சொல்லவில்லை.அப்படிச் சொல்லாமல்,"உன்னுடைய வீட்டிற்கு இன்றைக்கு இரட்சிப்பு வந்தது" என்று சொல்லி விட்டார்.இவன் எதையும் விற்றுக்கொடுக்கவில்லையே, இவன் மீதியை எல்லாம் வைத்துக் கொண்டானே, பிறகு எப்படி இவனுக்கு இரட்சிப்பு வரும்? எப்படியென்றால்,இயேசு அவனிடம், மீதியை நீயே வைத்துக்கொள்,என்றைக்கு நாலத்தனையாய்த் திரும்பத் தருகிறேன் என்றும், உன்னுடைய ஆஸ்தியில் பாதியை தந்துவிடுகிறேன் என்றும் நீ சொன்னாயோ அப்போதே நீ திருந்தி விட்டாய், உன்னுடைய மனம் மாறிவிட்டது,நீ மனந்திருந்தி விட்டாய், இப்போது நான் உன்னுடையவாழ்க்கைக்குள்வந்து விட்டேன், உன்னுடைய ஆண்டவராகி விட்டேன். ஆகவே மீதி இருப்பதை இனிமேல் நீ நல்ல விதத்தில் செலவழிப்பாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.உன்னிடம் இருக்கும் மீதிப்பணத்திற்கு அர்த்தம் இருக்கிறது.இனிமேல் உனக்கு எவ்வளவு ஆஸ்தி இருந்தாலும் அதை நீ நல்ல விதத்தில் விநியோகம் பண்ணுவாய் என்று எனக்குத் தெரியும்.எனவே மீதி இருப்பது பரவாயில்லை என்கிறார்.

அநேகர், நம்முடைய bank book-ஐ ஒளித்து வைக்க வேண்டும், கர்த்தர் பார்த்துவிடப் போகிறார் என்று எண்ணுகிறார்கள்.கர்த்தர் அப்படிப்பட்ட அற்பத்தனமானவர் அல்ல. அவர் நமக்கு எல்லாவற்றையும் கொடுக்கிறவர்.எல்லாவற்றையும் சுரண்டி, அதை மூட்டை கட்டி, அதின்மேல் பத்திரமாக உட்கார்ந்து கொண்டு யாருக்கும் பணத்தைக் கொடுத்துவிடாதே, ஏனென்றால் எவரும் நமக்கு பணம் கொடுக்கமாட்டார்கள்என்பதுதான் சிலருடைய philosophy-ஆக இருக்கிறது. கர்த்தர், நீ அந்த philosophy-ஐ மாற்று, நீ வேறுவிதமான மனுஷனாக வாழு என்கிறார்.அதற்குத்தான் பழைய ஏற்பாட்டில் பொருளாதாரத்தைக் குறித்த கடன் மன்னிப்பு போன்ற பிரமாணங்கள் எல்லாம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.இரக்கம் குணமுள்ளவனாக, தாராள குணமுள்ளவனாக வாழு, உன்னுடைய செல்வத்தை இதற்காக நீ பயன்படுத்து.அப்படி நீ பயன்படுத்தினாய் என்றால் அது உன்னிடம் இருப்பதில் தவறில்லை.இன்னும் சொல்லப்போனால் அது இன்னும் உனக்கு இருப்பது நல்லது என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.நமக்கு இந்த பூமியிலே ஏராளமாய் செல்வம் உண்டாயிருந்து, அது நல்லது என்று அவர்சொல்லக்கூடிய விதத்தில் இருந்ததென்றால் அது நல்லது.இவன் கையில் வந்து இது சிக்கிக்கொண்டதே என்று அவர் சொல்லக்கூடிய இருந்ததென்றால் அது கெட்டது.கர்த்தர் பார்த்து இது நல்லது என்றுசொல்லுவது போல இருந்ததென்றால் அது சிறந்தது.நாம் ஒவ்வொருவரும் அப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்க வேண்டும்.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency