0 item - ₹0.00

Sunday Tamil Service - 03 July 2016 - Material Prosperity : Good or Evil?

Transcript

நாம் புதிய தொடர் போதனையை ஆரம்பிக்க இருக்கிறோம்.பொருளாதார செழிப்பைக்குறித்து பல நேரங்களில் பேசியிருக்கிறேன்.அது மிகவும் முக்கியமான காரியம்.ஏனென்றால் அதைப் போதிக்கும் போதெல்லாம் ஜனங்களுடைய வாழ்க்கையிலே பெரிய மாற்றம் உண்டாகிறதைநான் காண்கிறேன்.பொருளாதாரம் மிகவும் முக்கியமான விஷயம்.அதை மிக சாதாரணமாக எண்ணிவிடக்கூடாது.வேதம் இதைக் குறித்து நிறைய போதிக்கிறது.ஆனால் பொதுவாக கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியிலே இதைக் குறித்தஒரு தவறான அபிப்பிராயம் நிலவி வருகிறது.அதாவது, பொருளாதார செழிப்பு என்பது கிறிஸ்தவனுக்கு ஏற்றதே அல்ல, கிறிஸ்தவத்துக்கும் பொருளாதார செழிப்பிற்கும் சம்பந்தமே இல்லை,இவ்விரண்டும் ஒன்றோடொன்று ஒத்துப்போகவே போகாது என்கிற கருத்து கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் அதிகமாய் இருக்கிறது.நாம் இதை எதிர்த்துப் போராட வேண்டியிருக்கிறது, போராடித்தான் ஆக வேண்டும்.ஏனென்றால் அதை நாம் அப்படியே விட்டால் அது நம்மை அழித்துவிடும்.பொருளாதார ரீதியாக நம்மை அழித்துவிட்டால் வேறு எதில்தான் நாம் வெற்றி பெறுவது?பிறகு எல்லாமே தோல்வியாகிவிடும்.நம் குடும்ப வாழ்க்கை, பிள்ளைகளுடைய வாழ்க்கை,எதிர்காலம் எல்லாமே கெட்டுப்போய்விடும். பொருளாதார செழிப்பு நல்லது என்பதை உணர்ந்து,அதை அரவணைத்து, அதை ஏற்றுக்கொண்டு, அதை பாராட்டி அதை சொந்தமாக்கிக் கொள்ளாவிட்டால் வாழ்க்கையில் ஒரு பெரிய ஆசீர்வாதத்தை நாம் இழந்துவிடுவோம்.ஆகவேதான் இந்தக் காரியத்தை serious-ஆக எடுத்துப் போதிக்கிறேன். நான் இதை ஏன் போதிக்கிறேன் என்றால், எல்லாரும் பொருளாதார செழிப்பு என்கிறஆசீர்வாதத்துக்குள் பிரவேசிக்க வேண்டும், அதை அனுபவிக்க வேண்டும், அதை சுதந்தரித்துக்கொள்ள வேண்டும்,வெற்றியுள்ள வாழ்க்கை வாழ வேண்டும்,வெற்றியுள்ள குடும்பங்களாக திகழ வேண்டும் என்பதற்காகத்தான். நாம் இதை விட்டு விடக்கூடாது.நன்றாக ஜெபிக்கிறவர்களாக, ஆவிக்குரியவர்களாக இருந்துவிட்டு பிள்ளைக்கு பள்ளிக்கட்டணம் (school fees) கட்ட முடியவில்லை,வீட்டு வாடகை கட்ட முடியவில்லை,பொருளாதாரத்தில்முன்னேற முடியவில்லைஎன்கிற நிலைமை இருக்கக்கூடாது.ஆனால்அநேக கிறிஸ்தவர்கள் அப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்.ஆகவேதான் பொருளாதார செழிப்பைப் பற்றி பேச இருக்கிறேன்.இந்த போதனைக்கான தலைப்பை எப்படி கொடுத்திருக்கிறோம் என்றால் பொருளாதார செழிப்பு நல்லதா?கெட்டதா?என்பதுதான்.இதற்கான பதில் நல்லது.இன்னும் கேட்டால் மிகவும் நல்லது.அதைத்தான் விளக்கி போதிக்க இருக்கிறேன்.நான்இதைபலமுறை போதித்திருக்கிறேன்.ஆனால் ஏற்கனவே போதிக்காத அநேக காரியங்களை இந்த முறை எடுத்துப் போதிக்கப்போகிறேன்.இதைக் குறித்த பல சந்தேகங்கள் அகன்று போகும்படியாகவும், கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில் கிடைக்கும்படியாகவும் போதிக்க இருக்கிறேன். ஏனென்றால் அந்த சந்தேகங்கள் எல்லாம்நீங்குவது நல்லது.அவை நீங்கினால் தான் நம்முடைய வாழ்க்கையிலே இந்த விதத்திலே ஒரு மாற்றம் ஏற்பட முடியும்.ஆகவே இது மிக முக்கியமான போதனை.

கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியிலே பொருளாதார செழிப்பைக் குறித்த பிற்போக்கான அபிப்பிராயம்தான் (wealth negative perspective) அதிகமாக இருக்கிறது.நாம் கிறிஸ்துவுக்குள் வந்துவிட்டால் நமக்கு பணம், பொருள் எல்லாம் ஒன்றுமே கிடையாது, இதில் எல்லாம் நாம் கவனமே செலுத்தக்கூடாது, அதை நாம் பெரிதாகவே எண்ணக்கூடாது, நாம் அதையெல்லாம் விரும்பவோ, அதில் நமக்கு வளர்ச்சி இருக்க வேண்டும் என்றோ நினைக்கவே கூடாது. நாம் ஆவிக்குரியவர்களான பிறகு எப்படி பரிசுத்தமாக வாழ வேண்டும், நன்றாக ஜெபம் பண்ண வேண்டும், உபவாசம் இருக்க வேண்டும்,எப்படி செத்த பிறகு மோட்சத்திற்கு போக வேண்டும், கர்த்தருக்காக வாழ வேண்டும் என்று அவ்வளவுதான் யோசிக்க வேண்டுமே ஒழிய,பொருளாதார விதத்தில் நன்றாக வர வேண்டும், வெற்றிகரமாக வாழ வேண்டும் என்று யோசிக்கவே கூடாது என்கிற அபிப்பிராயம் தான் ஜனங்கள் மத்தியிலே அதிகமாக இருக்கிறது.

ஒருமுறைவெளிநாட்டு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒன்றைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.அந்த நிகழ்ச்சியில் interview பண்ணுகிற பெண்வேதத்தையும் படித்ததில்லை, சபைக்கும் போவதில்லை என்று எண்ணுகிறேன்.ஆனால் கிறிஸ்தவம் என்றால் என்ன என்பது பற்றி அவ்வளவுstrong-ஆன அபிப்பிராயம் மட்டும் அவர்களுக்கு இருக்கிறது.அதில் பொருளாதார செழிப்பை பற்றிப்போதிப்பதைக் குறித்து பேசுகிறார்கள்.அந்தப் பெண், "நாம் கிறிஸ்தவர்களாகி விட்டால் நமக்கு ஒன்றுமே இருக்கக்கூடாது என்றல்லவா வேதம் போதிக்கிறது"என்று சொன்னார்.அவர் அதிகாரப்பூர்வமாக அதைச் சொன்னார்.நாம் கிறிஸ்தவர்களாகிவிட்டால் நாமும் இயேசுவைப்போல ஆகிவிட வேண்டும், அவர் ஏழையாய் இருந்தார், நாமும் அவரைப் போலாகி விட வேண்டும், நமக்கு எதுவுமே இருக்கக்கூடாது, நாம் எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு அவரைப் பின்பற்றும்படித்தான் அவர் சொன்னார் என்றும் அந்தப் பெண் கூறினார். அந்தப் பெண் தான் எங்கேயோ கேட்டதை வைத்து, அதை பெரிய சத்தியமாக எடுத்துக்கொண்டு, அதிகாரப்பூர்வமாக அவ்வளவு பெரிய television show-வில் எல்லாருக்கும் கிறிஸ்தவம் என்றால் என்னவென்று சொன்னார்.இதுதானே கிறிஸ்தவம், நான் கேட்ட கிறிஸ்தவம் இதுதான் என்றார்.அவர் ஒருநாளும் வேதத்தை வாசித்தது கிடையாது, சபைக்குப் போனது கிடையாது, கிறிஸ்தவப் போதனை என்றால் என்னவென்றே அவருக்குத் தெரியாது.இது மிகவும் வருந்தத்தக்க காரியம்.கிறிஸ்தவம் என்றால் இதுதான் என்று அவர்கள் எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.நமக்கு எதுவும் இருக்கக்கூடாது, இயேசுவுக்குவீடு இருந்ததா, நிலம் இருந்ததா, கார் இருந்ததா, அவர் கழுதையில் அல்லவா சென்றார், அப்படியென்றால் நமக்கு எதற்கு இதெல்லாம் இருக்க வேண்டும்?நமக்கும் இதெல்லாம் தேவையில்லை, எனக்கு ஒன்றும் வேண்டாம் என்று இருப்பவன்தான் கிறிஸ்தவன் என்று போதித்து இதை ஜனங்களுக்குள் புகுத்தி விட்டார்கள். ஜனங்களும் ஒரு systematic–ஆன போதனையை கவனிப்பது இல்லை. நமது சபையில் systematic போதனையை பின்பற்றுகிறோம்.ஒரு subject எடுத்தோம் என்றால் systematic-ஆக வாரம்வாரம் அதை எடுத்து, இன்னும் அதிகதிமாக விளக்கி,படிப்படியாக, ஒவ்வொரு கோட்பாடாக,ஒவ்வொரு சத்தியமாக எடுத்துச் சொல்லுகிறோம். இதை கற்றுக்கொள்வது மிகவும் முக்கியம்.

ஏனெனில் தேவன் ஒரு உலகத்தை உண்டாக்கி அதில்தான் மனிதனை வைத்தாரே ஒழிய,பரலோகத்தில் வைக்கவில்லை.அநேக கிறிஸ்தவர்கள் பரலோகத்தில் இருக்கத்தான்ஏற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள்.அவர்கள் உலகத்தில் இருப்பதற்கேஏற்றவர்களாக இல்லை.இங்குபூமியில் இருந்துகொண்டு"பரலோகம் பரலோகம்" என்றுதான் எப்போதும்சொல்லிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.ஆனால் தேவன் ஒரு உலகத்தை உண்டாக்கினார்.அதை எல்லா பொருள் ஆதாரங்கள் நிறைந்த உலகமாக உண்டாக்கினார்.'பொருள் ஆதாரங்கள்' (material things) என்ற வார்த்தையைக் கவனியுங்கள்.மனுஷனுடைய வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமாய் இருக்கக்கூடிய அத்தனை பொருள் ஆதாரங்களையும் உண்டாக்கி வைத்து, அப்படிப்பட்ட ஒரு உலகத்தை உண்டாக்கி, அந்த உலகத்தில்தான்மனுஷனை வைத்தார். அவர் பொருள் ஆதாரங்களை எல்லாம் ration பண்ணி கொடுக்கவில்லை.ஒரு நபருக்கு இவ்வளவு அரிசி என்றோ, இவ்வளவு மண்ணெண்ணெய் என்றோ, இவ்வளவு மசாலா என்றோ கொடுக்கவில்லை.எல்லாவற்றையும் ஏராளம் தாராளமாக கொடுத்திருக்கிறார். இன்னும் வேண்டும் என்றால் அதினதிற்குள் அதினதின் விதைகளை வைத்திருக்கிறேன், அதை எடுத்து விதைத்துக்கொள், அது விளையும் என்று அப்படி பொருள் ஆதாரங்கள் எல்லாம்ஏராளம் தாராளமாக கிடைக்கக்கூடிய ஒரு இடமாக இந்த உலகத்தை உண்டாக்கி, அந்த உலகத்திலே தான் மனுஷனை வைத்தார்.

அந்த உலகத்தை உண்டாக்கினது மட்டுமல்ல, அது நல்லது என்றும் கண்டார்.'நல்லது' என்ற வார்த்தை ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்திலே திரும்பத் திரும்ப வருவதைக் காணலாம்.ஆதியாகமம் புத்தகத்தை எழுதியவர்கள் ஒரு காரியத்தை நமக்குச் சொல்லவிரும்புகிறார்கள்.அதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.'தேவன் நல்லது என்று கண்டார்'என்கிற அந்த ஒரு வாக்கியம் அந்த ஒரு அதிகாரத்தில் ஏன் அத்தனை முறை வர வேண்டும்?'தேவன் நல்லது என்று கண்டார்'என்று 4,10,12,18,21,25 ஆகிய வசனங்களிலும், அதன்பின் 31-ஆம் வசனத்தில்'மிகவும் நல்லது என்று கண்டார்' என்றும் வருகிறது.இந்த வார்த்தை ஏழு முறை வருகிறது.ஆறு முறை 'நல்லது என்று கண்டார்' என்றும், ஏழாவது முறை 'மிகவும் நல்லது என்று கண்டார்' என்றும் வருகிறது.அவ்வளவு அழுத்தம் திருத்தமாக மறுபடியும் மறுபடியும் ஒரு காரியம் ஏன் சொல்லப்படுகிறது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும். அதாவது என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என்றால்,தேவன் உலகத்தை உண்டாக்கினார், அதைகெட்டது என்று சொல்லாதீர்கள், இன்றைக்கு ஒருவேளை அந்த உலகம் சில விதங்களில்கெட்டதாக மாறி இருக்கலாம்.ஆனால் இந்த உலகத்தில் இருக்கிற எல்லாமே கெட்டது என்றுஎண்ணுவது தவறு.தேவன் உலகத்தை உண்டாக்கியிருக்கிறார்,அதை ஒரு நோக்கத்தோடு உண்டாக்கியிருக்கிறார், அதில் பொருள் ஆதாரங்களைவைத்திருக்கிறார் என்கிறார்கள்.

நான் வளர்ந்து வந்த பின்னணியில் சிலர்,"எனக்கு ஒரு மண்ணும் வேண்டாம், பொண்ணும் வேண்டாம்" என்றுஅதை ஒரு குப்பையாக எண்ணி அவ்வளவு அலட்சியமாக, கேவலமாக சொல்வார்கள்.அப்படிச் சொன்னால்தான் நீங்கள்ஆவிக்குரிய ஜீவியத்தில் ஒரு உச்சக்கட்டத்தை அடைந்த விசுவாசி என்று அன்றைக்கு நாங்கள் எண்ணுவோம்."எனக்கு மண்ணும் வேண்டாம், பொன்னும் வேண்டாம், எதுவும் வேண்டாம்" என்று சொன்னால் நாங்களும் கூட சேர்ந்துகொண்டு"அல்லேலூயா, ஆமென்" என்று சொல்லுவோம்.ஏனென்றால் மண்ணும் வேண்டாம், பொன்னும் வேண்டாம் என்பது ஒருவிதமான attitude.அதனால் பிரசங்கியார்கள் கூட காணிக்கை கொடுத்தால் அதை கைகளில் வாங்கமாட்டார்கள்.ஏனென்றால் இந்த அசுத்தத்தை ஏன் கைகளில் தொடுவானேன் என்று வேதாகமத்தை நீட்டி அதில் வாங்கிக்கொள்வார்கள்.நான்என்ன சொல்கிறேன் என்றால், கையால் வாங்க முடியாத அசிங்கத்தை வேதாகமத்தில் வாங்கலாமா?அவர்கள்,"நான் பணத்தை தொட விரும்பவில்லை, அது அழுக்கு, அசிங்கம், குப்பை, எனக்கு அது வேண்டாம், என் கை சுத்தமான கை, பணத்தையே தொடாத கை, அதனால் நான் அதைத் தொடமாட்டேன்" என்கிறார்கள். பணத்தையே தொடவில்லை என்றால் எப்படி அரிசி, பருப்பு வாங்குவீர்கள், எப்படி பஸ்ஸில் டிக்கெட் எடுப்பீர்கள், பஸ்ஸில் வேதாகமத்தை திறந்து கண்டக்டரிடம்,"நீங்களே பணத்தை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்"என்று சொல்லுவீர்களா?மிதமிஞ்சிய பரிசுத்தவான்களாக இருக்கக்கூடாது.சில கிறிஸ்தவர்கள் கர்த்தரைக் காட்டிலும் யோக்கியர்களாக மாறிவிட்டார்கள்.அவர்களுடைய attitude பொறுக்க முடியாத அளவிற்கு இருக்கிறது.அந்த அளவிற்கு பொருளாதாரத்தைக் குறித்து விகற்பமான எண்ணங்கள் அவர்களுக்கு இருக்கிறது.அது என்னவோ பெரிய அசிங்கம் போல,வேண்டா வெறுப்பாக அதைப் பற்றி பேசுகிறார்கள்.நீங்கள் அதை அப்படி treat பண்ணினீர்கள் என்றால் அதற்கும் வெட்கம்,மானம் எல்லாம் இருக்கிறது.அது உங்களிடம் அண்டாது,உங்களுக்கு பக்கத்திலேயே வராது.

'தேவன் நல்லது என்று கண்டார்' என்று ஏன் வேதம் திரும்பத் திரும்ப சொல்லுகிறது?நீங்களும் அதை நல்லது என்று பார்த்து, உங்களுக்கு அது பிரயோஜனப்படும் என்று பார்த்து, அதை மனதார ஏற்றுக்கொண்டு, கர்த்தருக்கு நன்றி சொல்லி இதையெல்லாம் அனுபவித்து,இதையெல்லாம் உடையவர்களாக வாழ வேண்டும்என்பதுதான் அதன் நோக்கம். மனம் திறக்கப்பட வேண்டும், மாற வேண்டும்.மனதில் ஒரு மாற்றம் ஏற்படவில்லை என்றால் வாழ்க்கையில் பெரிய மாற்றம் ஏற்படாது.அநேக கிறிஸ்தவர்களுடைய வாழ்க்கையில் ஏன் பொருளாதார ரீதியில் மாற்றம் ஏற்படவில்லை என்றால், அவர்கள் பொருளாதார செழிப்பைக் குறித்து ஒரு பிற்போக்கான அபிப்பிராயம்(negative perspective)உடையவர்களாக இருக்கிறார்கள்.இந்த அபிப்பிராயம் இருந்தாலே ஐசுவரியவானாய் மாறுவது கடினம்.அப்படி ஐசுவரியம் வந்தாலும் அவர்களுடைய மனமே அதை தடுத்துவிடும். மாறாக,தேவன் இதை எனக்காக உண்டுபண்ணியிருக்கிறார்,தேவனே இதை நல்லது என்கிறார்,இது என் வாழ்க்கைக்கு நல்லது, சில சௌகரியங்களைக் கொண்டுவருகிறது,தேவனுடைய நாம மகிமைக்காக நான் வாழ முடியும், அநேகருக்கு இதைக்கொண்டு நான் உதவ முடியும், இதைக்கொண்டு தேவனுடைய நோக்கங்களைநான் நிறைவேற்ற முடியும், இதைக்கொண்டு பல நல்ல காரியங்களை நான் செய்ய முடியும்என்றுஎண்ண ஆரம்பித்துவிட்டால், பொருளாதாரத்தை கவர்ந்து இழுக்கக்கூடிய காந்தம் போல நாம் மாறிவிடுவோம்.அநேக கிறிஸ்தவர்கள் பணத்தை அண்ட விடாமல் செய்வது எப்படி என்பதிலே champion-ஆக இருக்கிறார்கள். நாம் பொருளாதார செழிப்பை கவர்ந்து இழுக்கக்கூடியவர்களாக, அதை சொந்தமாக்கிக்கொள்கிறவர்களாக, சுதந்தரித்துக்கொள்கிறவர்களாக, அனுபவிக்கிறவர்களாக, அதைக்கொண்டு நன்மை செய்கிறவர்களாக மாற வேண்டும் என்கிற நோக்கத்தோடுதான் இதை போதித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

சிலர் இப்படிப்பட்ட போதனைகளை இதுவரை கேட்காமல் இருக்கலாம்.ஒருவேளை அவர்களுக்கு இது புதிதாக இருக்கலாம்.சில கிறிஸ்தவர்கள்'பொருளாதார செழிப்பு' என்ற தலைப்பைக் கேட்டவுடன்இது நமக்கு வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.யாரோ அப்படிச் சொல்ல எங்கேயோ கேட்டிருக்கிறார்கள், அவர்களுக்கு இதைப் பற்றி ஒன்றும் தெரியாது.இருந்தாலும் அது வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடுவார்கள்.அப்படிச் செய்வதற்கு முன்பு தயவுசெய்து கொஞ்சம் கவனித்து கேளுங்கள்.அதன்பிறகு வேண்டாம் என்றால் விட்டு விடுங்கள்.
எப்படி இருந்தாலும் நீங்கள் செய்வதைத்தான் செய்யப் போகிறீர்கள்.அதற்கு முன் கேட்டு கொஞ்சம் அறிவோடு செய்தால் நல்லது.அறிவையே பயன்படுத்தாமல், கொஞ்சம் கூட சிந்திக்காமல்,அலசி ஆராயாமல், ஆழமாக பார்க்காமல்எடுத்தவுடனேயே வேண்டாம் என்று சொல்லுவது தவறு.ஒருவரிடம்என்னுடைய போதனையை கேட்கக்கூடாது என்றும், அந்த சபைக்குள்ளே நுழைந்துவிடாதே என்றும் சொல்லி வைத்திருக்கிறார்கள்.அவர் என்னிடம், "எத்தனையோ நாட்களாக இது கள்ள உபதேசம் என்று சொன்னார்கள், நானும் நம்பிவிட்டேன்.கடைசியில் இது நல்ல உபதேசமாக இருக்கிறது.இத்தனை வருஷத்தை நான் இழந்துவிட்டேனே!"என்றார். நல்ல காலம் இப்போதாவது பிடித்துக்கொண்டாரே!அநேகர் இப்படி அநேகம் இழந்துவிட்டார்கள்.ஆகவே யாரோ சொல்லுவதை நம்பி,"இது வேண்டாம்" என்று சொல்லிவிடாதீர்கள்.தேவன் உங்களுக்கு அறிவைக் கொடுத்திருக்கிறார், உங்களிடம் வேதாகமம் இருக்கிறது, உங்களால் சிந்திக்க முடியும்,உங்களுக்குள் ஆவியானவர் இருக்கிறார், நீங்கள் அலசி ஆராய முடியும்.நான் சொல்லுவதை எல்லாம் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் என்று நான் சொல்லவில்லை.நீங்கள் போய் வேதத்தை திறந்து, இந்த வசனங்கள் இப்படித்தான் சொல்லுகிறதா, இதுதான் இதன் உண்மையான அர்த்தமா, இதுதான் உண்மையான கருத்தா, இவர் இப்படிச் சொல்லுகிறாரே இது உண்மைதானா என்று அலசி, ஆராய்ந்து பாருங்கள். என்னுடைய அணுகுமுறையே அதுதான்.நான் சொல்வதை எல்லாம் நம்பி விடுங்கள்,என்னிடம் எந்த தவறும் இருக்காது என்று நான் சொல்லவில்லை.தவறாக இருக்காதுதான், ஆனால் அதற்கென்று நான் சொல்லுவதையெல்லாம் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் என்று நான் சொல்லவில்லை.நீங்கள் அலசி, ஆராய்ந்து பாருங்கள்.நீங்கள் சத்தியத்தை சோதித்து அறிந்துகொள்ளுங்கள்.சத்தியத்தை நன்றாக பகுத்து அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஆகவே இது மிகவும் முக்கியம்.

கர்த்தர் தாம் உண்டாக்கினதையெல்லாம் பார்த்து 'நல்லது' என்று சொன்னார்.இன்றைக்கு நீங்கள் நல்லது என்பதை விளங்கிக்கொண்டு செல்ல வேண்டும்.அதற்காகத்தான் போதிக்கிறேன்.அவர் 'நல்லது' என்று எதையெல்லாம் சொன்னாரோ அதையெல்லாம் 'கெட்டது' என்று சொல்லுவதுதான் கிறிஸ்தவ ஜனங்களுடைய வேலையாகி விட்டது.தேவன் ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்தில் ஏழுமுறை 'நல்லது' என்று சொன்னார்.ஆதியாகமம் 2-ஆம் அதிகாரத்திற்கு வரும்போது ஒரு காரியத்தைத்தான் நல்லதல்ல என்று சொல்லுகிறார்."மனிதன் தனிமையாய் இருப்பது நல்லதல்ல" என்று தேவன் சொன்னார்.இன்றைக்கு கிறிஸ்தவர்கள் எவ்வளவுக்கு மிதமிஞ்சிய பரிசுத்தவான்களாக இருக்கிறார்கள் என்றால்,கர்த்தர் எதை நல்லதல்ல என்று சொன்னாரோ அதை நல்லது என்று போதிக்கிறார்கள்.திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருப்பது நல்லது, இவர் கர்த்தருக்காக திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள் என்கிறார்கள். ஆனால் கர்த்தர் அப்படிச் சொல்லவில்லையே!அவர் இதை நல்லதல்ல என்றுதானே சொன்னார்.நீங்கள் திருமணம் செய்துகொள்ளமாட்டீர்கள் என்றால் அது உங்களுடைய விருப்பம், அதை யாரும் கேட்கப்போவதில்லை.ஆனால், நான் கர்த்தருக்காக திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருக்கிறேன் என்று சொன்னால்,கர்த்தர் ஏதோ அப்படி இருக்கும்படிச் சொன்னது போலவும், இது ஒரு மேன்மையான ஸ்தானம் என்பது போலவும் பேசுவது தவறு. அவர், "மனுஷன் தனிமையாய் இருப்பது நல்லதல்ல"என்று சொல்லுகிறார்.கர்த்தரை விட smart ஆனவர்களா?அவர் அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறார், இருந்தாலும் கர்த்தருக்காக நான் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருக்கிறேன் என்று இவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்.அவர், இது வேண்டாத வேலை என்கிறார்.உங்களுக்கு திருமணம் வேண்டாம் என்றால் விட்டுப்போங்கள்.சிலர் அபூர்வமாக பல காரணங்களால் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருக்கலாம், அதில் எந்தத் தவறுமில்லை.ஆனால் பொதுவாக மனுஷனைக் குறித்து கர்த்தருடைய நோக்கம் என்னவென்றால், மனுஷன் தனிமையாய் இருப்பது நல்லதல்ல என்பதுதான்.அவர் எதை நல்லது என்று காண்கிறார்?கணவன் மனைவியாய் இருப்பது, குடும்பமாய் இருப்பது, அதன் மூலமாக பிள்ளைகள் உண்டாவது, இப்படி தேவனை வணங்குகிற மக்களால் இந்த உலகம் நிறைந்திருக்க வேண்டும் என்று அவர் விரும்புகிறார். அது அவருடைய நோக்கம்.அவர் நல்லது என்று சொன்னபிறகு நாம் அதை நல்லதல்ல என்று சொல்லக்கூடாது.மனுஷன் தனியாய் இருப்பதுதான் நல்லதல்ல என்றும், அவன்திருமணம் செய்துகொள்வது நல்லது என்றும் அவர் சொன்னார்.இன்றைக்கு சிலர், "பாருங்கள், நீங்களெல்லாம் திருமணம் செய்து வாழுகிறீர்கள்.ஆனால் அவர் திருமணம் செய்துகொள்ளாமல் இருக்கிறார்.அவர் எவ்வளவு பெரிய பரிசுத்தவான்!"என்று சொல்லுகிறார்கள்.வேதம் அதை நல்லதல்ல என்று சொல்லுகிறது.வேதம் எதையெல்லாம் நல்லதல்ல என்று சொல்லுகிறதோ அதெல்லாம் நல்லதல்ல. தேவன் ஆறுமுறை 'நல்லது' என்றும், ஏழாவது முறை 'மிகவும் நல்லது' என்று சொல்லிவிட்டார்.அதில் ஒன்றைக்கூட இவர்கள் நல்லது என்று சொல்லுவது கிடையாது.ஒரு காரியத்தை இது நல்லதல்ல என்று சொல்லியிருக்கிறார், இவர்கள் அதை எடுத்து, அது நல்லது என்று போதிக்கிறார்கள்.கர்த்தர் நல்லது என்று சொன்னாரே அதன் அர்த்தம் என்ன என்பதையும், நாம் அதை எப்படி நல்லது என்று ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதையும் உங்களுக்கு காண்பிக்கப் போகிறேன்.

கர்த்தர் பொருளாதார செழிப்பைமனுஷனுக்காக ஒரு தரிசனமாக தம்முடைய உள்ளத்திலே வைத்து அதை ஏற்படுத்தினார். சிருஷ்டிப்பில் ஏதேன் தோட்டத்தைப் பார்த்தீர்கள் என்றால், ஒரு மனுஷனுக்காக நான்கு நதிகள், ஆயிரக்கணக்கான மரம் செடி கொடிகள்,பொன் விளைகிற பூமி என்று ஒரு அற்புதமான ஒரு இடத்தை தேவன் உண்டாக்கினார். எதற்கு அவ்வளவு பெரிய வசதி?எதற்கு அவ்வளவு சௌகரியம்?சிலர், "சௌகரியமே தவறு, எந்த வசதியும் இருக்கக்கூடாது, வசதியே இல்லாமல் வாழ்வதுதான் ஆவிக்குரிய ஜீவியம்"என்று சொல்லுகிறார்கள்.அப்படியென்றால்கர்த்தர் ஏன் ஒரு மனுஷனுக்காக அவ்வளவு பெரிய வசதியை உண்டாக்கினார்?அவர் மனுஷனைக் குறித்த ஒரு தரிசனத்தை உள்ளே வைத்து, ஒரு தகப்பன்தன் பிள்ளைகள் எப்படி இருக்க வேண்டுமென்று ஒரு தரிசனத்தோடு நடந்துகொள்வானோ அதுபோல செய்கிறார். தகப்பன் தன்பிள்ளைகளுக்காக சேர்த்து வைத்து,வங்கியில் சேமித்து, நிலம் வாங்கி, வீடு கட்டி,அவர்களை நன்றாக படிக்க வைத்து எல்லாம் செய்வானோ அதுபோல நம்மைக் காட்டிலும் கோடி மடங்கு நல்லவரான கர்த்தர் ஆதிமுதல் மனுஷனை உண்டாக்கும் முன்பேஅவனுக்காக நல்ல எண்ணங்களை தம்முடைய மனதில் வைத்து, மனுஷன் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டுமென்று திட்டமிட்டு, ஒரு தரிசனத்தோடு வேலை செய்து, அந்த தரிசனத்தின் நிறைவேறுதல் தான் சிருஷ்டிப்பு. மனுஷன் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டுமென்று அவருக்கு ஒருதரிசனம் இருந்தது.அந்த தரிசனத்தினுடைய நிறைவேறுதல் தான் பூமியை சிருஷ்டித்தது.இதை உண்டாக்குவோம், அதை உண்டாக்குவோம் என்று அப்படி அவர் செய்யவில்லை.அவர் தமக்குள்ளே ஏற்கனவே திட்டமிட்டு வைத்துவிட்டார்.ஒரு வீட்டைக் கட்டுவதற்கு முன் எப்படி அழகாக திட்டமிட்டு, எல்லாவற்றையும் யோசித்துப் பார்த்து, எத்தனை அறைகள் வேண்டும், எத்தனை குளியலறை வேண்டும்,சமையலறை எப்படி இருக்க வேண்டும்,வாசல் எப்படி இருக்க வேண்டும், முன்புறம் எப்படி இருக்க வேண்டும், கொல்லைப்புறம்(backyard) எப்படி இருக்க வேண்டும், மாடி எப்படி இருக்க வேண்டும், படிக்கட்டு எப்படி இருக்க வேண்டும், கதவு எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று அங்குலம் அங்குலமாக எது நமக்கு வசதியாக இருக்கும் என்று எண்ணிப்பார்த்து,இது இந்த நிறத்தில், இந்த ரகத்தில் இருக்க வேண்டுமென்று அதற்கான சாமான்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு எவ்வளவுநேரம் ஆகிறது, அதற்காக எவ்வளவு திட்டமிடுகிறோம்,திட்டமிட்ட பிறகுதானே தேவையானதை எல்லாம் வாங்கி,அதற்கான நேரம் செலவிட்டு, மாதக்கணக்கில் ஒரு வீடு கட்டப்பட்டு வீடு உருவாகிறது. வீடு உருவாகி முடிந்த பிறகு,"என்னவோ இப்படி ஒரு சுவரை வைத்தேன், பிறகு அப்படி ஒரு சுவரை வைத்தேன், அதன் பிறகு குறுக்கே ஒரு சுவரை வைக்கலாம் என்று தோன்றினது, அதன் பிறகு அதையும் வைத்தேன்" என்று சொல்லுவோமா?சிலர் அப்படிச் செய்கிறார்கள்.ஆனால் கர்த்தர் அப்படிச் செய்வதில்லை.அவர், மனுஷன் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும், இப்படிப்பட்ட தரமான வாழ்க்கையைத்தான் அவன் வாழ வேண்டும் என்று பெரிய தரிசனத்தை தமக்குள் வைத்து அந்த தரிசனத்திற்கேற்ப ஒரு உலகத்தை உண்டாக்கினார். அதுதான் ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்தில்காணப்படுகிற சிருஷ்டிப்பு மற்றும் 2-ஆம் அதிகாரத்தில் காணப்படுகிற ஏதேன் தோட்டம்,இவை எல்லாமே அதன் மூலமாக உண்டான ஒன்று.இதுதான் கர்த்தருடைய தரிசனம்.

இந்த தரிசனம் பாவத்தினால் கெட்டுப்போனது.கர்த்தர் தரிசனத்தை மனுஷனுக்கு கொடுத்துவிட்டார்.பாவம் அதை கெடுத்து, மனுஷனை பிரச்சனைக்குள்ளாக்கி, தரித்திரத்திற்குள்ளாக்கி எல்லாம் பண்ணிவிட்டது.முள்ளும், குருக்கும் விளைய ஆரம்பித்து விட்டது;தரித்திரம் உள்ளே வந்துவிட்டது;எல்லா வேண்டாத காரியங்களும் உள்ளே வந்துவிட்டது.மனுஷனுடைய பாவத்தின் நிமித்தமாக இதெல்லாம்வந்ததே ஒழிய, சிருஷ்டிப்பிலே இதெல்லாம் இல்லை.ஆனால் நித்தியத்திலே பரலோகத்தில் மறுபடியும் ஏதேன் தோட்டம் போன்றுதான் இருக்கும்.ஆக தேவனுடைய திட்டத்தையும், தரிசனத்தையும் சிருஷ்டிப்பிலே பார்க்கலாம்.பரலோகம் எப்படி இருக்கிறது என்று பார்க்கும்போது அங்கும் அதைப் பார்க்கலாம்.அங்கு எந்த குறைவும் இல்லை, அங்கேகண்ணீர், பசி, பட்டினி இல்லை, அங்கு எந்த தேவையும் கிடையாது.அங்கு தங்க வீதி, மாளிகைகள் உண்டு என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.அப்படிப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கை.கர்த்தர் இதைத்தான் மனுஷனுக்கென்று வைத்திருக்கிறார்.நடுவில் பாவம் வந்து சில காரியங்களை கெடுத்துப்போட்டு விட்டது.ஆகவேதான் ஏதேன் தோட்டத்திற்கும் பரலோகத்திற்கும் நடுவில் பாலும் தேனும் ஓடுகிற நலமும் விசாலமுமான தேசம் என்பதைக் குறித்து வேதவசனம் போதிக்கிறது.அதாவது, இந்தப் பூமியிலே கர்த்தர் நமக்கு ஆசீர்வாதங்களை வைத்திருக்கிறார் என்பதை இதெல்லாம் எடுத்துக்காட்டுகிறது.வெறும் ஏதேன் தோட்டத்தில் மட்டுமல்ல,வருங்காலத்தில் பரலோகத்தில் மட்டுமல்ல,நாம் இப்பொழுதே இவைகளையெல்லாம் பெற்றனுபவிக்க வேண்டும் என்பதுதான் தேவனுடைய சித்தமாய் இருக்கிறது.

ஆக, வசதிகள், வாய்ப்புகள், சௌகரியங்கள், எல்லா ஆதாரங்கள் இவையெல்லாம்ஏராளம் தாராளமாய்நமக்கு உண்டாயிருப்பது என்பது கெட்டதல்ல. ஆதியிலே தேவன் மனுஷனுக்காக எதை திட்டமிட்டு வைத்தாரோ, அந்த நிலைக்கு மனுஷன் திரும்பிக் கொண்டிருக்கிறான் என்பதை அதுகாட்டுகிறது. முன்பு கஷ்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்த நீங்கள் இப்பொழுது கொஞ்சம் நல்ல நிலைக்கு வந்து, நல்ல வீட்டைக் கட்டி நன்றாக வாழுகிறீர்கள்,நன்றாக சௌகரியமாக இருக்கிறீர்கள், எல்லாம் வேண்டிய அளவிற்கு இருக்கிறது, நன்றாக சாப்பிடுகிறீர்கள், நன்றாக பிள்ளைகளை படிக்க வைக்கிறீர்கள் என்றால், அது நீங்கள் கெட்டுப்போய்விட்டீர்கள், வரவர உலகப்பிரகாரமாய் ஆகிவிட்டீர்கள் என்பதற்கு அடையாளம் அல்ல.ஏதேன் தோட்டத்தில் மனுஷனுக்காக தேவன் எந்த தரிசனத்தை வைத்து எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கி கொடுத்தாரோ அந்த தரிசனத்தை மறுபடியும் உங்களுடைய வாழ்க்கையில் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள். பாவத்திற்குள் தள்ளப்பட்ட நீங்கள் திரும்பவும் ஆண்டவருக்குள் வந்து, திரும்பவும் முந்தைய நிலைக்குள்ளாக வந்துகொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதற்கு அது அறிகுறியாய் இருக்கிறது.

முன்பு ஒருவர் ஸ்கூட்டர் வாங்கிவிட்டால் எல்லாம் அவரை ஒரு மாதிரியாக பார்ப்போம்."அவர் வரவர ரொம்ப கெட்டுப்போய்விட்டார், உலகப்பிரகாரமாக போய்விட்டார்" என்று பேசிக்கொள்வோம்.அவர் உலகப்பிரகாரமாய் போய்விட்டார் என்றுஏன் அப்படிச் சொல்லுவோம் என்றால், அவர் இப்போதுஷூ (shoe)அணிந்திருக்கிறார்.சிலர்,"அடியேன் ரப்பர் செருப்பைத் தவிர வேறு எதுவும் அணிந்தது கிடையாது.அந்த காலத்திலிருந்து இந்த காலம் வரைக்கும் ரப்பர் செருப்பைத்தான் நான் அணிந்திருக்கிறேன். நான் ஷூஅணிந்தது கிடையாது" என்று பெருமையாக சாட்சி சொல்வதைக் கேட்டிருக்கிறேன்.கர்த்தர் அதை நல்லது எனக் கண்டார்.மனுஷன் அதைத்தான் கண்டுபிடித்து அதை வைத்துஒருஷூவைசெய்திருக்கிறான்.ஷூ உங்களுக்கு நல்லது.அது உங்கள் பாதங்களைப் பாதுகாக்கும்.அதை அணிந்தால் ரோட்டில் உள்ள குப்பை உங்கள் காலில் ஒட்டாது, அதை வீட்டிற்குள் கொண்டுவரமாட்டீர்கள், கால் அடிபடாது, முள் குத்தாது, பாதுகாப்பாக இருக்கும், அது நமக்கு நல்லது. ஜனங்கள் எதில் எல்லாம் தவறு கண்டுபிடிக்கிறார்கள் என்று பாருங்கள்."அவர் ஷூ அணிந்திருக்கிறார், முன்பு ஷூ அணியமாட்டார், இப்போது ஷூ அணிந்திருக்கிறார்.உலகம் நுழைந்துவிட்டது என்று அப்போதே எனக்குத் தெரியும்" என்று சொல்லுகிற ஜனங்கள் மத்தியில் இருந்துதான் நான் வந்திருக்கிறேன்.நாம் அதையெல்லாம் விட்டு விலக வேண்டும்.கர்த்தர் பொருளாதார செழிப்பை நல்லது என்று காண்கிறார், நாமும் அதை நல்லது என்று காண வேண்டும்.முன்பு ஒரு மனுஷன் மோசமான நிலையில் இருந்தான், இப்போது அவன் பொருளாதாரத்தில் நல்ல நிலைக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறான் என்றால் அது எதற்கு அடையாளமாய் இருக்கிறது? பாவத்தின் நிமித்தமாக வறுமைக்கும், இல்லாமைக்கும் தள்ளப்பட்டிருந்த மனுஷன் இப்போது ஆண்டவராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாக மறுபடியும் ஆசீர்வாதமான ஒரு நிலைக்கு திரும்புகிறான். கர்த்தருடைய original தரிசனம் அவனுடைய வாழ்க்கையில் மறுபடியும் நிறைவேறிக் கொண்டிருக்கிறது என்று அப்படித்தான் அதைப்பற்றி யோசிக்க வேண்டுமே ஒழிய, அதைப் பற்றி பிற்போக்காக யோசிக்கக்கூடாது.

சிலர்,"பொருளாதாரம் அதிகமாக இருந்தால்ஜனங்கள் கர்த்தரைத் தேடமாட்டார்கள்" என்கிறார்கள்.பொதுவாக ஒருவர் இப்படிச் சொன்னால் கூட பத்து பேர் 'ஆமென்' என்று சொல்லுவார்கள்.எந்த ஒரு காரியத்திற்கும் 'ஆமென்' என்று சொல்லுவதற்கு முன் சற்று யோசிக்க வேண்டும்.'ஆமென்' சொல்லுவதில் முந்திக்கொள்ளக்கூடாது.நன்றாக யோசித்து, இது சரியாக இருக்கிறது என்று பார்த்து விட்டுத்தான் ஆமென் சொல்ல வேண்டும்."பணம் அதிகமாக வந்துவிட்டால் ஜனங்கள் கர்த்தரை தேடமாட்டார்கள், அது உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று சிலர் சொல்லுகிறார்கள்.இது தவறு.ஒருவர், "வருங்காலத்தில்பெரிய எழுப்புதல் உண்டாகப்போகிறது, அது பணக்காரர்கள் மத்தியில் ஆரம்பிக்கப் போகிறது, அது எப்படி ஆரம்பிக்கும் என்றால்,மனுஷன் அப்பத்தினால் மாத்திரமல்ல என்பதை அவர்கள் கண்டுகொள்ளப்போகிறார்கள். ஏனென்றால் அப்பம் போதுமானதற்கும் அதிகமாக இருக்கிறது.அவர்களுக்கு அப்பத்தைப் பற்றி கவலையே இல்லை, சாப்பாடு என்பது அவர்களுக்கு ஒரு பொருட்டே கிடையாது, அவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறது. அவ்வளவு அதிகமாக இருக்கும்போது அவர்கள் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்கள் என்றால், எனக்கு இவ்வளவு அதிகமாக இருக்கும்போது எல்லா சந்தோஷமும், நிறைவும் இருக்கிறது, எனக்கு எந்த தேவையும் இல்லை, நான் சந்தோஷமாக வாழப்போகிறேன், பணம் இருந்துவிட்டால் போதும், வாழ்க்கையில் சந்தோஷமாக இருந்துவிடலாம் என்று எண்ணுகிற ஆட்கள் அவர்கள்.மனுஷன் அப்பத்தினால் மாத்திரமல்ல என்பதை அவர்கள் கண்டுபிடிக்கப்போகிறார்கள்.அப்பத்தினால் மாத்திரமல்ல என்பது பணக்காரனுக்குத்தான் நன்கு விளங்கும்.அப்பம் அதிகமாக இருக்கிறவனுக்குத்தான் அப்பத்தினால் மாத்திரம் பிழைப்பதில்லை, தேவனுடைய வாயிலிருந்து புறப்படுகிற ஒவ்வொரு வார்த்தையினாலும் பிழைப்பான் என்பது விளங்கும். சந்தோஷம், சமாதானம், நிம்மதி, வாழ்க்கையின் அர்த்தம், நோக்கம் இவையெல்லாம் தேவனுடைய வார்த்தையிலிருந்து உண்டாகிறது.அந்த நோக்கம் இல்லையென்றால் கையிலிருக்கிற பணத்திற்கும், நல்வாழ்விற்கும்அர்த்தம் கிடையாது.பணத்தையும் பொருளையும் குவித்து வைத்திருக்கலாம்.ஆனால் அதற்கு அர்த்தமே இல்லாமல் போய்விடுகிறது,வாழ்க்கை சூன்யமாகி விடுகிறது.அநேக பணக்காரர்கள் அப்படிப்பட்ட ஒரு நிலைக்கு வரப்போகிறார்கள்,பணக்காரர்களாக இருப்பதினாலேயே அப்பத்தினால் மாத்திரமல்ல என்ற சத்தியத்தை உணரப்போகிறார்கள், கர்த்தரை தேடப்போகிறார்கள், இதற்கு அர்த்தத்தை நாடப்போகிறார்கள், கர்த்தர் எதற்காக என்னை இவ்வளவு ஆசீர்வதித்திருக்கிறார், எனக்கு இதற்கு இவ்வளவு கொடுத்திருக்கிறார் என்கிற எண்ணம் அவர்களுக்குள் உண்டாகப்போகிறது. அதன் மூலமாகவே ஒரு எழுப்புதல் உண்டாகும் என்கிறார்.இதையெல்லாம் நாம் சற்று யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும்.இதன் மறுபக்கத்தை முயற்சித்துப் பார்த்தாகி விட்டது.ஜனங்களிடத்தில் ஒன்றுமே இல்லையென்றால்அவர்கள் கர்த்தரைத் தேடுவார்கள் என்று பார்த்தால் ஒருவரும் கர்த்தரைத் தேடவில்லை.அவர்கள் தங்களிடத்தில் ஒன்றுமே இல்லாததினால் மட்டும் கர்த்தரைத் தேடிவிடமாட்டார்கள்.அப்படி பார்த்தால் எல்லாம் இருக்கிறதினாலும் ஜனங்கள் கர்த்தரைத் தேட ஆரம்பிக்கலாம்.ஏனென்றால், எல்லாம் இருக்கிறது என்பது அவர்களுக்குள் ஒரு வெறுமையையும், தனிமையையும் உண்டாக்குகிறது.அது அவர்களுக்குள் கேள்விகளை எழுப்புகிறது.இதன் மூலமாக அவர்களுக்குள்ளேயே கர்த்தரைத் தேடுகிற ஒரு குணம் உண்டாக முடியும்" என்கிறார்.

சரி இதை ஆரம்பிப்பதற்கு ஆதியாகமத்திற்குள் செல்வோம். ஆதியாகமம் 1:31-இல் ஆரம்பிப்போம்.

"அப்பொழுது தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அது மிகவும் நன்றாயிருந்தது; சாயங்காலமும் விடியற்காலமுமாகி ஆறாம் நாள் ஆயிற்று"(ஆதியாகமம் 1:31).

தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அது மிகவும் நன்றாயிருந்தது.இன்றைக்கு சொல்லப்போகிற விஷயம் இதுதான்.தேவன் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் நீங்கள் பார்க்கும்போது அவர் பார்க்கிற மாதிரியே பார்க்க வேண்டும்.அதை விட்டுவிட்டு தேவனுக்கு மிஞ்சின பரிசுத்தவானைப்போன்று நீங்கள் பார்க்கக்கூடாது.தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்.பொன், வெள்ளி, மரம், செடி, கொடிகள், மீன்கள், பறவைகள், வானத்தில் இருக்கிற நட்சத்திரங்கள், சூரியன், சந்திரன், எல்லா பொருள் ஆதாரங்கள் ஆகிய எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்.அது மிகவும் நன்றாய் இருந்த்தது.தேவன் பார்க்கிறதுபோல நாமும் பார்க்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.அவர் எப்படி பார்க்கிறாரோ அப்படி பார்த்தால்தான் அது நம் நல்வாழ்வுக்கு ஆரம்பமாய் இருக்கும். ஆகவேதான் ஆதியாகமம் 1,2,3ஆகிய அதிகாரங்கள்மிகவும் முக்கியம்.இது வேதவல்லுனர்களுக்கே தெரிகிறது. ஏனென்றால் அங்குதான் தேவன் original-ஆக எப்படி உண்டாக்கினார் என்பதும், அதில் என்ன கேடுகள் எல்லாம் வந்தது, எப்படி மாறினது என்பதும் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.ஆகவே வேதவசனத்தில் எந்த ஆவிக்குரிய subject-ஐ படிக்கப் போனாலும் எல்லாருமே ஆதியாகமத்தில் எவ்வளவு பின்னால் போக முடியுமோ அவ்வளவு பின்னால் போவார்கள்.ஆதியாகமம் 1,2 அதிகாரங்களுக்கு நிச்சயமாக போவார்கள். தேவனை அறிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால் ஆதியாகமம் 1-இல் ஆரம்பிப்பார்கள்.ஏனென்றால் அங்கு தேவன் இருக்கிறார்.ஆதியாகமம் 1:1-இல், "ஆதியிலே தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்" என்று வாசிக்கிறோம். இயேசுவைப் பார்க்க வேண்டுமென்றால் அங்கு பார்க்கலாம்.ஏனெனில் ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது.ஆவியானவரை பார்க்க வேண்டுமென்றால் 2-ஆம் வசனத்தில்,"ஜலத்தின்மேல் ஆவியானவர் அசைவாடிக் கொண்டிருந்தார்" என்று வாசிக்கிறோம்.இப்படி திரித்துவத்தை படிக்க வேண்டுமென்றால் அங்கேதான் போகிறார்கள்.முதலில் அங்கிருந்துதான் ஆரம்பிக்கிறார்கள்.பாவத்தைப்படிக்க வேண்டுமென்றால் முதல் மூன்று அதிகாரங்களைத்தான் பார்க்கிறார்கள்.மனுஷனைக் குறித்து அறிய வேண்டும் என்றாலும் அங்கேதான் போகிறார்கள்.மனுஷன் யார், அவன் எப்படி உண்டாக்கப்பட்டான், யாருடைய சாயலில் இருந்தான் என்று அறிய அங்குதான் போகிறார்கள்.மனுஷன், பாவம் இப்படி எந்த subject-ஐ பற்றி தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றாலும் அங்குதான் போகிறார்கள்.ஆனால் பொருளாதார செழிப்பு என்று வரும்போது மட்டும் முதல் மூன்று அதிகாரங்களுக்கு போவது கிடையாது.அப்படி போனால் தான் திருந்தி விடுவார்களே!அதை நடுவில் எங்கேயாவது இருந்து ஆரம்பித்துவிட்டு தவறாக போதிப்பார்கள்.நாம் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும், இல்லையென்றால் அது நம்மைக் கெடுத்து விடும்.பொருளாதார செழிப்பு கெட்டது, அது நல்லதல்ல என்று சொல்லுவார்கள்.இவர்கள் ஏன் இப்படிச் சொல்லுகிறார்கள் என்றால்,வேதத்தில் முதலிலிருந்து வாசிக்காமல் நடுவிலிருந்து வாசித்ததால் வந்த கோளாறுஇது.நடுவில் அப்படிப்பட்ட வசனங்கள் எல்லாம் இருக்கிறது.ஆனால் அவை ஏன் இருக்கிறது,என்ன சொல்ல வருகிறது என்பதை பிறகு சொல்கிறேன்.ஆனால் ஆதியாகமத்தின் முதல் இரண்டு அதிகாரங்கள் மிகவும் முக்கியம்.இந்த கோட்பாடு மிகவும் முக்கியம்.எதை எடுத்தாலும் முதலில் அங்கிருந்து ஆரம்பிக்க வேண்டும்என்பது மிகவும் முக்கியம்.

ஒருவர் பொருளாதார செழிப்பைப் பற்றி ஒரு புத்தகம் எழுதியுள்ளார். அந்த புத்தகத்தின் தலைப்பு என்னவென்றால், "Neither Poverty Nor Riches" என்பதே. அதாவது, எனக்கு தரித்திரத்தையும் ஐசுவரியத்தையும் கொடுக்க வேண்டாம் என்று நீதிமொழிகள் 30:8-இல்சொல்லியிருப்பதைஅவர் குறிக்கோளாய் எடுத்துக்கொண்டார். வசனம் இருந்தால் அதை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும், அவ்வளவுதான், அது என்ன சொல்லுகிறது என்று பகுத்தறிய வேண்டும் என்பதே கிடையாது.இவர்கள் நல்ல பெரிய போதகர்கள்தான்.வேதவசனத்தில் இருப்பதை அப்படியே எடுத்துக்கொண்டு, எனக்கு தரித்திரமும் வேண்டாம், ஐசுவரியமும்வேண்டாம் என்று வேதத்திலேயே சொல்லியிருக்கிறது.ஏனென்றால் தரித்திரம் ஆளை நோகடித்துவிடும், ஐசுவரியம் ஆளைகெடுத்துப்போட்டுவிடும்.ஆகவே எனக்கு தரித்திரமும் வேண்டாம், ஐசுவரியமும் வேண்டாம்.இப்படி இரண்டுமே வேண்டாம் என்கிற வாழ்க்கைதான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை.அவன்மிகவும் ஏழையும் கிடையாது, பணக்காரனும் கிடையாது, இப்படிப்பட்ட நிலையில் இருப்பவன் தான் கிறிஸ்தவன் என்று அந்த புத்தகத்தை எழுதியவர் சொல்லுகிறார்.அந்தப் புத்தகத்தில், ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து மோசே வரை என்று ஒரு அத்தியாயம் (chapter)இருக்கிறது.அவர் ஆதியாகமத்திலிருந்து யோசுவா புத்தகத்தில் இஸ்ரவேலர்கள் கானான் தேசத்துக்குள் நுழைகிற சம்பவம் வரைக்கும் வாசித்திருப்பார் என்று எண்ணுகிறேன்.அவர் என்ன conclusion-க்கு வருகிறார் என்றால்,இப்படியிருக்க கர்த்தர் மன்னாவைக் கொடுத்தது போல நமக்கும் அனுதின ஆகாரத்தைக்கொடுப்பார்.அன்றன்றைக்கு வேண்டியதை கர்த்தர் கொடுப்பார், அதற்கு மேல் எதிர்பார்த்தாலேநீ ஆவிக்குரியவன் அல்ல, நீ கெட்டவன், மன்னாதான் தேவனுடைய சித்தம் என்று சொல்லுகிறார்.அவர் மன்னா என்பதை பிடித்துக்கொண்டார்.சிலர், "கர்த்தர் வனாந்திரத்தில் மன்னாவை தினமும் கொடுத்தது போல நமக்கும் தினமும் தருவார்" என்கிறார்கள்.அனுதின மன்னாவை நாற்பது வருஷமாக சாப்பிட்டவர்கள் நொந்துபோய் விட்டார்கள்.அவர்கள் எந்த திருப்தியும் அடையவில்லை.ஏதேன் தோட்டத்திலிருந்து மோசே வரை உள்ள கதையை வேதத்தில் வாசித்துப் பார்த்தோமென்றால்கர்த்தர் இதைத்தான் சொல்லியிருக்கிறாரா?நானும் அதே பகுதியைத்தான் வாசிக்கிறேன்,அங்கு மன்னா இருக்கிறது, ஆனால் "மன்னாதான் உனக்கு மாதிரி, அதைத்தான் நீ பின்பற்ற வேண்டும்"என்று கர்த்தர் சொல்லவே கிடையாது.நான் எப்படி வாசிக்கிறேன் என்றால்,ஏதேன் தோட்டம்தான் மாதிரி.ஏராளம் தாராளம், நிறைவு, ஏராளமான பொருள் ஆதாரம், ஒரு மனுஷனுக்கு தேவைக்கும் அதிகமான அவ்வளவு பொருள் ஆதாரங்களையும் வைத்து, ஏதேன் தோட்டத்தை கர்த்தர் அங்கு வைத்தார்.இதுதான்அவர் வைத்திருக்கும் மாதிரி.
நம்முடைய வாழ்க்கைக்கு பின்பற்றுவதற்கு ஒரு மாதிரி வேண்டுமென்றால்,மன்னா எப்படி மாதிரியாய் இருக்க முடியும்? ஏனென்றால்மன்னாவைத்தான் கர்த்தர் அதை நிறுத்தி விட்டாரே!அதுதான் மாதிரி என்றால் கர்த்தர் அதை நிறுத்துவாரா?மன்னா நாற்பது வருஷம் வந்தது,பிறகு நின்று விட்டது.அன்றைக்கு சிலர்,"நாற்பது வருஷமாக வந்து கொண்டிருந்த மன்னாவை இப்பொழுதுஏன்நிறுத்திவிட்டார்?" என்று complaint பண்ணியிருப்பார்கள்.நீங்கள் யாருக்காவது மாதந்தோறும்பணம் அனுப்பிக் கொண்டிருந்தீர்கள் என்றால், அவர்கள் அதிலேயே பழகிப்போய் விடுவார்கள்.நாம் வேலைக்குப் போய் சம்பாதிக்க வேண்டும், நாம் சம்பாதித்தால் இதைவிட அதிகமாக சம்பாதிக்கலாம் என்கிற எண்ணம் போய்விடும்.நாம்அவர்களுக்கு அனுப்புகிற பணம் எப்போது வரும் என்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.அது வரவில்லை என்றால், ஏன் வரவில்லை என்று கேட்பார்கள்.அதுபோன்றுதான் இது.அன்றைக்கு அநேகர், "நேற்று மன்னா வந்ததே, இன்றைக்கு ஏன் திடீரென்று நின்றுவிட்டது.அவர் நேற்றும் இன்றும் என்றும் மாறாதவர் என்று சொன்னார்களே, ஆனால் மாறிவிட்டாரே!நாற்பது வருஷமாய் மன்னாவை அனுப்பினார், இன்றைக்கு அனுப்பவில்லையே!" என்று கேட்டிருப்பார்கள்.ஏன் அனுப்பவில்லை என்றால், நீங்கள் நன்றாக ஆசீர்வாதமாய் இருப்பதற்காகத்தான் அனுப்பவில்லை.தினமும் மன்னாவை மட்டும் உண்ண வேண்டாம்.மாறாக இன்றைக்கு கோழி, அடுத்த நாள் ஆடு, அதற்கு அடுத்த நாள் மீன், இறால்என்று இப்படி விதவிதமாய் சாப்பிடு என்றுதான் அதை நிறுத்தினேன்.உன்னுடைய நன்மைக்காகத்தான் அதை நிறுத்தினேன் என்கிறார்.இஸ்ரவேலர் மன்னாவை சாப்பிட்டுவிட்டுத்தான், "இதையே சாப்பிட்டு அலுத்துப்போய்விட்டோம், எங்களுக்கு போதும் போதும் என்றாகி விட்டது.எங்களுக்கு கறி கிடைக்காதா?" என்று கேட்டு முறுமுறுத்தார்கள்.ஆக, மன்னா என்றைக்கும் மாதிரியாக இருக்க முடியாது.அது நிறுத்தப்பட்டது. அந்த நாற்பது வருஷம் இவர்கள் ஒழுங்கீனமாய், கீழ்ப்படியாமல் இருந்ததினால்இவர்களை காப்பாற்றுவதற்காக தேவன் தயவாய் கொடுத்ததுதான் மன்னாவே ஒழிய, அது கர்த்தருடைய சித்தம் அல்ல. அப்படியென்றால் கர்த்தருடைய சித்தம்எது? பாலும் தேனும் ஓடுகிற நலமும் விசாலமுமான தேசம்தான் கர்த்தரின் சித்தம்.அதைத்தான் அவர் வைத்திருக்கிறார்.ஆகவேதான் நாம் ஆதியாகமத்திற்குப் போகிறோம்.

கர்த்தர் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்,அது எல்லாவற்றையும் நல்லது என்று கண்டார் என்று வாசிக்கிறோம்.இந்த வசனத்தை நன்றாக புரிந்துகொள்வோம்.இது 31-ஆம் வசனம்.இது கடைசியில்தான் வருகிறது.இதற்கு முன் என்ன நடக்கிறது என்றால்,தேவனுடைய சிருஷ்டிப்பைக் குறித்து ஒரு வெளிப்பாடு, தேவனைக் குறித்து ஒரு வெளிப்பாடு, மனுஷனைக் குறித்த ஒரு வெளிப்பாடு எல்லாம் அங்கு அடங்கியிருக்கிறது.ஒவ்வொன்றாய் கவனிப்போம்.

முதலில் சிருஷ்டிப்பைக் குறித்த வெளிப்பாட்டைக் கவனிப்போம்.1-ஆம் அதிகாரத்தில் 31-ஆம் வசனத்தைத்தான் நாம் வாசித்தோம்.அதற்கு முன் இருக்கிற முப்பது வசனங்களில் சிருஷ்டிப்பை பற்றி வாசிக்கிறோமே, அது தேவனைக் குறித்து ஒரு காரியத்தை நிச்சயமாக வெளிப்படுத்துகிறது.அது என்னவென்றால், தேவனுடைய படைப்புகளில் எதுவொன்றும் தேவனாக முடியாது.தேவனுக்கும் தேவன் படைத்தவைகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.இது ஏன் மிகவும் முக்கியம் என்றால்,ஆதியாகமம் புத்தகம் எழுதப்பட்ட காலத்திலே பல்வேறு தேசங்கள் இருந்தன, பல்வேறு ஜனங்கள் இருந்தார்கள், அவர்கள் மத்தியில் ஒரு அபிப்பிராயம் இருந்தது.தேவன் யார் என்று அவர்களிடம் கேட்டால் அவர்கள், சூரியன் ஒரு கடவுள், சந்திரன் ஒரு கடவுள், நட்சத்திரங்கள் ஒரு கடவுள்என்று சிருஷ்டிக்கப்பட்ட எல்லாவற்றையும் அவர்கள் வணங்கி வந்தார்கள்.அவர்கள் பொருட்களை வணங்கி வந்தார்கள்.எல்லாமே தேவன்தான் என்று சொல்லி எல்லாவற்றையும் அவர்கள் வணங்கி வந்தார்கள்.அப்படிப்பட்ட ஒரு உலகத்திலே ஆதியாகமம் முற்றிலும் வித்தியாசமான ஒரு போதனையைக் கொடுக்கிறது.எல்லாவற்றையும் வணங்க முடியாது, வணங்கக்கூடாது.ஏனென்றால் எல்லாம் தேவன் அல்ல, தேவன் அதைக்காட்டிலும் மிகப் பெரியவராய் இருக்கிறார்.அவர் சிருஷ்டி கர்த்தா, இவைகள் எல்லாம்சிருஷ்டிப்பு.சிருஷ்டிப்புகள் வெறும் சிருஷ்டிப்புகளாகத்தான் இருக்க முடியும்.அவைகளை நாம் பயன்படுத்தலாம், வைத்துக்கொள்ளலாம், அவைகள் சில சௌகரியங்களை நமக்குக் கொடுக்கிறது, அவைகள் நன்மையானவைகள், அவைகள் நல்லது, ஆனால் அவைகளை நாம் வணங்க முடியாது, அவைகளை நாம் தெய்வமாக எண்ண முடியாது.ஆக தேவனுடைய status-க்கும், படைக்கப்பட்ட பொருளுடைய status-க்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது என்பதை ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரம் நமக்குக் காண்பிக்கிறது.படைக்கப்பட்டவைகள் தெய்வமாக முடியாது.ஆகவேதான் யூதர்கள் மத்தியிலே விக்கிரக ஆராதனைக்கு கடுமையான எதிர்ப்பு இருந்தது.அவர்கள் அதை அனுமதிக்கவே மாட்டார்கள்.ஏன்?விக்கிரக ஆராதனையில் அவர்களுக்கு என்ன பிரச்சனை இருந்தது?அவர்களுடைய கண்ணோட்டத்தில் தேவன் எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினவர், இவைகளோ உண்டாக்கப்பட்டவைகள்.உண்டாக்கினவருக்கும் உண்டாக்கப்பட்டவைகளுக்கும் பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது.ஆகவே நாம் உண்டாக்கப்பட்டவைகளை வணங்கக்கூடாது,உண்டாக்கினவரைத்தான் வணங்க வேண்டும்.உண்டாக்கப்பட்டவைகளை பாராட்ட வேண்டும், அதை மெச்சிக்கொள்ள வேண்டும், அதை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும், அதை அனுபவிக்க வேண்டும், அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.ஆனால் அவைகளை வணங்கக்கூடாது, கர்த்தரைத்தான் வணங்க வேண்டும்.ஆக, படைப்புகள் தேவனாக முடியாது.அக்காலத்தில் படைப்புகள் எல்லாமே தெய்வம் என்று எண்ணி அதை வணங்கிக் கொண்டிருந்தவர்கள் மத்தியிலே படைப்புகளுக்கு ஒரு பதவி இறக்கம் (demotion) உண்டானது.இவைகள் படைப்புகள் தான், இவற்றை மேலே வைக்கக்கூடாது, இவற்றை தேவனாக எண்ணி வணங்கக்கூடாது என்று இறக்கி வைத்தாயிற்று.

ஜனங்கள் மத்தியிலே அப்படிப்பட்ட எண்ணத்தை மாற்றி படைத்தவருக்கும், படைப்புக்கும் வித்தியாசம் இருக்கிறது என்று சொல்லி, படைக்கப்பட்டவைகளுடைய மதிப்பை குறைத்துச் சொன்னாலும் கூட இன்னொரு காரியத்தை நாம் ஞாபகத்தில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.படைக்கப்பட்ட பொருள்கள் ஒன்றுமில்லை, அவைகளுக்கு எந்த மதிப்புமில்லை, அவைகள் முக்கியமே கிடையாது என்றும் வேதம் போதிக்கவில்லை.படைக்கப்பட்டவைகள் தேவன் அல்ல என்றுதான் வேதம் போதிக்கிறதே ஒழிய, அவைகள் முக்கியமே அல்ல, அவைகளுக்கு எந்த மதிப்போ, மரியாதையோ கிடையாது என்று வேதவசனம் போதிக்கவில்லை.அப்படியென்றால் வேதவசனம் படைக்கப்பட்டவைகளைக் (சிருஷ்டிப்பை) குறித்து என்ன போதிக்கிறது?தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார்,அவைகள் மிகவும் நல்லது என்று கண்டார்.இதுதான் வேதவசனத்தின் போதனை.ஆக, சரியான அபிப்பிராயம் என்னவாய் இருக்க வேண்டுமென்றால், நான் சிருஷ்டிக்கப்பட்டவைகளை வணங்குவது கிடையாது.ஏனென்றால் தேவன் அதை உண்டாக்கினவர், அவரைத் தவிர வேறு எதையும் நான் வணங்க முடியாது.சிருஷ்டிக்கப்பட்டவைகளை நான் அலட்சியம் பண்ணுவது கிடையாது, அவைகள் தெய்வங்கள் அல்ல என்று சொல்லுகிறேன், ஆனால் அவைகள் முக்கியமில்லை என்று சொல்லுவது கிடையாது.நான் அவைகளை மதிக்கிறேன்.ஏனென்றால் கர்த்தர் அவைகளை நல்லது என்று கண்டார்.அவர் அவைகளை நல்லது என்று கண்டதினால் நானும் அதற்கு மதிப்பு கொடுக்கிறேன், அதை விலையேறப்பெற்றதாக, விசேஷமானதாகஎண்ணுகிறேன், அதைப் பாராட்டுகிறேன்.இந்த எண்ணங்கள் வந்தாலே ஊரில் நிறைய திருத்தங்கள் ஏற்படும்.அநேகர் சிருஷ்டிப்பை மதிப்பது கிடையாது.அப்படி மதிக்காததினால்எங்கு வேண்டுமானாலும் குப்பையைக் கொட்டுகிறார்கள்.அழகான இடத்தை குப்பை மேடாக்கி விடுகிறார்கள்.இப்படி எல்லாவற்றையும் கெடுத்துவிட்டு, ஏன் ஊர் இப்படி இருக்கிறது என்கிறார்கள்.இப்படிப்பட்டவர்கள் இருக்கும்போது எப்படி ஊர் நன்றாக இருக்கும்?கர்த்தர் இவைகளையெல்லாம் நல்லது என்று கண்டார் என்பதை அவர்கள் புரிந்துகொள்ளவில்லை.

'நல்லது' என்ற வார்த்தையின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.இந்த நாற்காலி நல்லது என்று சொன்னேன் என்றால், எந்த அர்த்தத்தில் அது நல்லது என்று சொல்லுகிறேன்?தரையில் உட்காராமல் நாற்காலியில் உட்காருவதற்கு வசதியாக இருக்கிறது, அதனால் இது நல்லது.அதனுடைய பயனின் நிமித்தமாக அது நல்லது.ஆனால் தேவன் தாம் சிருஷ்டித்தவைகளைப் பார்த்து நல்லது என்று கண்டார் என்று சொல்லியிருப்பது அந்த விதத்தில் சொல்லவில்லை.வெறும் அதனால் ஏற்படக்கூடிய பயனை மனதில் வைத்து அவர் அப்படிச் சொல்லவில்லை.அதனால் பயன் இருக்கிறது, அது உண்மைதான், அதினாலும் அதை நல்லது என்று சொல்லலாம்.ஆனால் வெறும் அதினால் அது நல்லதல்ல. அதுவல்ல அங்கு பிரதானமான காரியம்.தேவன் நல்லது என்று கண்டார் என்றால் எந்த விதத்தில் நல்லது எனக் கண்டார்? அந்த சிருஷ்டிப்புகள் அவருடைய உள்ளத்திலிருந்த தரிசனத்தை நிறைவேற்றும்படியாய் உண்டாக்கப்பட்டவைகள், அது அவர் உண்டாக்கின சிருஷ்டிப்புகள்,ஆகவே அவைகள் பரிசுத்தமானவைகள், பரிபூரணமானவைகள், சுத்தமானவைகள். அவர் அதிலே மகிழுகிறார். அவைகள் பெரிய நோக்கத்தோடு உண்டாக்கப்பட்ட சிருஷ்டிப்புகள்.தேவன் எப்படி தம்முடைய சிருஷ்டிப்பைக் கண்டு பெருமிதம் கொள்கிறார் என்பதற்கு வசனங்கள் இருக்கின்றன.அவர் அதைப் பற்றி பெருமைபாராட்டிக்கொள்கிறார்.அதனுடைய பிரம்மிப்பான படைப்பைப் பார்த்து அவர் பெருமை கொள்கிறார்.ஆக, சிருஷ்டிப்பு நல்லது.எந்த விதத்தில் நல்லது?வெறும் பிரயோஜனப்படுகிறது என்பதற்கு மட்டுமல்ல, அது தேவன் உண்டாக்கினது.அதை நாம் மதிக்க வேண்டாமா?தேவன் அதை ஒரு நோக்கத்தோடு உண்டாக்கினார்.அது பரிசுத்தமானது.தேவனிடமிருந்து வருகிற எதுவுமே அசுத்தமாய் இருக்க முடியாது.அது மேன்மையானது.அது மரியாதைக்குரியது.தேவனே அதற்கு மரியாதை கொடுக்கிறார்.தேவன் அந்த சிருஷ்டிப்பிலே அன்புகூர்கிறார்.அதில் நோக்கங்கள் அடங்கியிருக்கிறது.அவையெல்லாம் ஒரு காரணத்திற்காக உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறது.'நல்லது என்று கண்டார்' என்கிற ஒரு வார்த்தையில் இதுதான் அடங்கியிருக்கிறது.இதையெல்லாம் மனிதன் அறிந்துகொள்ளும்போது எல்லாம் சுத்தமாகிவிடும்.இது நமக்கு நல்லது.தேவன் எல்லாவற்றையும் சொல்லி சொல்லி உண்டாக்குகிறார்.தம்முடைய உள்ளத்தின் ஆழத்திலிருந்து ஒரு பெரிய தரிசனத்தை வைத்துக்கொண்டு ஒரு அழகான, அற்புதமான படைப்பை உண்டாக்க வேண்டும்,அது மிகவும் பிரயோஜனமுள்ளதாக இருக்க வேண்டும், அது ஆசீர்வாதமாக இருக்க வேண்டும், இதை மனுஷனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும், அதை அவன் அனுபவிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தோடு அதை உண்டாக்கினார்.

அவர் இதையெல்லாம் மனுஷனுக்காக உண்டாக்கினார்.அதை உண்டாக்கும்போது எப்படிச் சொல்லி உண்டாக்குகிறார் என்பதைக் கவனியுங்கள்.

"பின்பு தேவன்: நமது சாயலாகவும் நமது ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக; அவர்கள் சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும், ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், மிருகஜீவன்களையும், பூமியனைத்தையும், பூமியின்மேல் ஊரும் சகலப் பிராணிகளையும் ஆளக்கடவர்கள் என்றார்"(ஆதியாகமம் 1:26).

'ஆளக்கடவர்கள்' என்றால் என்ன அர்த்தம்? தாம் உண்டாக்கினவைகள் எல்லாம் மனுஷனுக்குச் சொந்தமாகட்டும், அவன் இதைக்கொண்டு சௌகரியமாக வாழட்டும், இதையெல்லாம் அனுபவிக்கட்டும், இதையெல்லாம் பயன்படுத்திக்கொள்ளட்டும், இது அவனுக்கு எல்லா சௌகரியத்தையும், வசதியையும் கொடுக்கட்டும், இது அவனுக்கு பிரயோஜனமாய் இருக்கட்டும்,இதை அவன் எடுத்து பிரயோஜனப்படுத்திக்கொண்டு, இந்த சௌகரியத்தை எல்லாம் அனுபவித்துக்கொண்டு வாழ்வது மட்டுமல்ல, இதிலிருந்து இன்னும் என்னென்ன நன்மைகளை கொண்டுவர முடியும், கண்டுபிடிக்க முடியும் என்று பார்த்து அதையெல்லாம் கண்டுபிடித்து, இன்னும் அந்த சௌகரியங்களை மேம்படுத்திக்கொள்வதுதான் ஆளுவது. அவர் எல்லாவற்றையும் கொடுக்கிறார், அதிலேயே அநேக நன்மைகள் இருக்கின்றன.ஆனால் இதில் இன்னும் எத்தனை ஆயிரம் நன்மைகளை நான் எடுக்க முடியும்,இதில் புதைந்து, ஒளிந்து கிடக்கிற பிரயோஜனங்களை நான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்று சொல்லி மனுஷன் அதையெல்லாம் கண்டுபிடித்து, அனுபவித்து வாழ வேண்டும் என்றுதான் உண்டாக்கினார். ஆகவேதான், புராட்டஸ்டன்ட் கிறிஸ்தவம் எந்த நாடுகளில் எல்லாம் பரவினதோ, அந்த நாடுகளில் விஞ்ஞானமும், தொழில் நுட்பமும், பொருளாதார வசதியும், பெருக்கமும் அபரிமிதமான விதத்திலே உண்டானது என்கிறார்கள். ஏன் புராட்டஸ்டன்ட் போதனை என்று சொல்லுகிறேன் என்றால், இயேசுவுக்குப் பிறகு பல நூற்றாண்டுகளாக கிறிஸ்தவத்திற்குள்ளேயே ஒரு தவறான வலியுறுத்தல் வந்துவிட்டது.துறவற வாழ்க்கை, எதுவும் வேண்டாம் என்பதுதான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கை என்று வாழக்கூடிய காலம் ஒன்று வந்தது.அதை மேன்மைப்பாராட்டி, அதை பெரிதாக எண்ணி, அதுதான் ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை என்று எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளாக அதை promote பண்ணினார்கள். மார்ட்டின் லூத்தர், கால்வின் போன்றவர்கள் மறுமலர்ச்சியை உண்டாக்கி, புராட்டஸ்டன்ட் சபை உருவாவதற்கு முன்பு அவர்களெல்லாரும் அந்தப் பின்னணியில் இருந்தவர்கள்தான்.அவர்கள் அதையெல்லாம் வெறுத்து தள்ளிவிட்டு, அது தவறு என்று அதிலிருந்து வெளியே வந்து வேறுவிதமாகப் போதிக்க ஆரம்பித்தார்கள்.


அந்தப் போதனையிலிருந்து அதன் பிறகு ஜோனத்தான் எட்வர்ட்ஸ் என்கிற அமெரிக்கர் ஒருவர் வசதியான, செழிப்பான குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர்.அவர்தான் செழிப்பிலே தேவபக்தியைக் கண்டார். அந்தக் காலத்தில் செழிப்பில் தேவபக்தியே இருக்க முடியாது, செழிப்புக்கும் தேவபக்திக்கும் சம்பந்தமே கிடையாது, செழிப்பு இருந்தால் அங்கு பாவமும், மோசமான காரியங்களும் தான் இருக்கும்என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் இவர் ஒரு நல்ல தேவபக்தியுள்ள குடும்பத்தில் பிறந்து, நன்றாக வளர்க்கப்பட்டவர்,உயர்ந்த படிப்பைப் படித்தவர்.இளம் வயதிலேயே PrincetonUniversity-இல்President-ஆக ஆனார்,பெரிய பதவிக்கு வந்தார்.அமெரிக்காவையே உலுக்குகிற அளவிற்கு அவர் மூலம் எழுப்புதல் உண்டானது.அவர் சிறுவயதாய் இருக்கும்போதே தான் இப்படி இருப்பேன் என்று எழுபது தீர்மானங்களை எடுத்து, வாழ்நாள் முழுவதும் அதை பின்பற்றினார்.ஆகவே அவர் அவ்வளவு பெரிய உன்னதமான, அற்புதமான மனுஷனாய் திகழ்ந்தார்.வசதியான, படித்த, உயர்ந்த குடும்பத்திலிருந்து வந்த அவரிடம் போய், "பணம் கெட்டது, பொருளாதாரம் கெட்டது, வசதியான வாழ்க்கை கெட்டது" என்று சொன்னால் அவரால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அவர், அது நல்லது, தேவன்தானே இதைக் கொடுத்தார், ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்தை சரியாக வாசித்துப்பாருங்கள்.ஏன் இதை கெட்டது என்று சொல்லுகிறீர்கள்? இது கெட்டதல்ல, இது நல்லது, இது எனக்கு மட்டும் இருந்தால் போதாது, இது எல்லாருக்கும் இருக்க வேண்டும், இதெல்லாம் தேவனுடைய ஆசீர்வாதங்கள், இதை மனதார ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும், இதை நல்ல விதத்தில் அனுபவிக்க வேண்டும், அநேகருக்கு இது ஆசீர்வாதமாய் விளங்க வேண்டும், ஒரு மனுஷனும் தரித்திரத்தில் இருக்கக்கூடாதுஎன்று சொன்னார்.


இதுதான் புராட்டஸ்டன்ட் உபதேசம்.புராட்டஸ்டன்ட் உபதேசம் பரவின நாடுகளை எல்லாம் பார்த்தோம் என்றால், அங்கு விஞ்ஞான முன்னேற்றம், கண்டுபிடிப்புகள், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, அதன் மூலமாக பொருளாதார வளர்ச்சி ஆகிய இந்த மூன்றும் ஒன்றாக சேர்ந்து வந்தது. ஏன் அப்படி வளர்ச்சி உண்டானது என்பதற்கான காரணத்தையும் சொல்லுகிறார்கள்.அதற்குக் காரணம் புராட்டஸ்டன்ட் போதனை.புராட்டஸ்டன்ட் போதனை என்ன?கர்த்தர் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அது மிகவும் நல்லது என்றார் என்பதே.புராட்டஸ்டன்ட்டைப் பின்பற்றினவர்கள் அதைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள்.தேவன் எல்லாவற்றையும் நல்லது என்று கண்டார் என்றால், அதில் ஏதோ விஷயம் இருக்கிறது.சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரம் இவை கொடுக்கிற ஒளியிலிருந்தும், அங்கிருந்து வீசுகிற வெளிச்சத்திலிருந்தும் ஏதேதோ கிடைக்கும் போல, இதில் பல நன்மைகள் உண்டாகும் போல,ஆகாயவிரிவிலிருந்து கூட நன்மை உண்டாகலாம், இன்னும் பூமிக்கு அடியில் அநேக காரியங்கள்இருக்கிறது, பூமியில் இருக்கிற பல பொருட்களை எடுத்து, அதன் மூலமாக இன்னும் பல பொருட்களை உண்டாக்கலாம் என்று விஞ்ஞான, தொழில்நுட்ப ஆராய்ச்சியில் இறங்கி, அதில் அநேக காரியங்கள் இருக்கும் என்று எண்ணி, அதை அலசி, ஆராய்ந்து தேட ஆரம்பித்தார்கள். தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அதை மிகவும் நல்லது என்று கண்டார் என்பதை எவரும் அவர்களுக்குப் போதிக்கவில்லை என்றால், அவர்கள் அப்படி பார்த்திருக்கவேமாட்டார்கள்.அவர்கள் எந்த அளவிற்கு பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள் என்றால், எல்லா கிரகங்களிலும் போய் தேட ஆரம்பித்து, சந்திர மண்டலத்திற்குப்போய், அங்கு என்னதான் இருக்கிறது என்று பார்க்கிறேன் என்று போய்விட்டு வந்தார்கள்."ஏன் அங்கு போய் பணத்தை வீணாக்கிக் கொண்டிருக்கிறாய்?" என்று நீங்கள் சொல்லலாம்.பணம் வீணாகவில்லை, அதில் ஏதோ விஷயம் இருக்கிறது, அங்கே நமக்கு பிரயோஜனப்படக்கூடிய காரியங்கள் இருக்கலாம்.இன்னும் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள், கண்டுபிடிக்காமல் அதை விடவே மாட்டார்கள்.
இயேசு இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பாக இந்த உலகத்தில் வாழ்ந்தபோது ஒரு சைக்கிள் கூட கிடையாது. இன்றைக்கு என்னவெல்லாம் இருக்கிறது என்று பாருங்கள்!அன்றைக்கு இருந்தவர்கள் சைக்கிளைப் பார்த்திருந்தாலே ஆச்சரியப்பட்டிருப்பார்கள்.அவர்கள் நடந்தும், கழுதை மீதும் தான் சென்று பயணம்செய்தார்கள்.அன்றைக்கு ஒரு சைக்கிள் இருந்திருந்தால் பவுல் எவ்வளவு வேகமாகச் சென்றிருப்பார்!இன்றைக்கு நாம் காரில் போகிறோம்.இப்பொழுது தானாகவே ஓட்டிக்கொண்டு செல்கிற கார் வந்துவிட்டதாம்.நாம் ஓட்ட வேண்டியதில்லை, அதுவே ஓட்டிக்கொண்டு செல்லும்.அதில் ஏறி உட்கார்ந்தால் போதும்.எங்கே போக வேண்டும் என்கிற முகவரியை உள்ளே போட்டால் போதும், சரியாக அங்கே போய் நின்று விடும்.கார் தரையிலும் செல்லும், மேலே பறக்கவும் செய்யவும் என்பது போல கொண்டுவந்துவிட்டார்கள்.இதையெல்லாம் அனுபவிக்க வேண்டும்."இந்த ஆசை உங்களுக்கு எதற்கு?" என்று கேட்கிறீர்களா,தேவன் அதை நல்லது என்று கண்டார்.ஆதாம் காலத்திலேயேவிமானத்தைக் கண்டுபிடித்து ஏதேன் தோட்டத்தில் விமான நிலையத்தைக் கட்டியிருக்க வேண்டாமா?மனுஷன் எதையுமே சிருஷ்டிக்கவில்லை, எல்லாவற்றையும் அவர் சிருஷ்டித்தார்.அந்த சிருஷ்டிப்பை ஆராய்ந்து ஆராய்ந்து அதிலிருந்து சில காரியங்களை இவன் உண்டாக்குகிறானே ஒழிய, மனுஷன் இதுவரைக்கும் எதையும் சிருஷ்டித்ததே கிடையாது.விமானம் பறக்கிறது, சில இயற்கை விதிகளைக்கொண்டு அதை பறக்கச் செய்கிறார்கள்.அந்த விதிகளை மனுஷர்கள் உண்டாக்கினார்களா?கிடையாது.அது ஏற்கனவே இருந்தது.இவர்கள் அதை கண்டுபிடித்து, எப்படி பயன்படுத்த வேண்டும் என்று தெரிந்துகொண்டு, அதை பறக்க விடுகிறார்களே ஒழிய, அவர்கள் ஒன்றும் அந்த விதியை உண்டாக்கவில்லை.ஆதாம் இருந்தபோதே அந்த விதிகள் இருந்தன.ஆகவேதான் ஏதேன் தோட்டத்திலேயே விமான நிலையத்தைக் கட்டியிருக்கலாம், விமானத்தை விட்டிருக்கலாம் என்று சொல்லுகிறேன்.ஆனால் அவர்கள் எங்கு பிரயாணப்படுவது?அதனால் அவர்களும் தங்களுக்கு விமானம் வேண்டுமென்றுயோசிக்கவில்லை.ஆனால் இன்றைக்கு நாம் போவதற்கு அநேக இடங்கள் இருக்கின்றன.ஆகவேதான் இவர்கள் யோசித்து, கிட்டத்தட்ட நூறு வருடங்களுக்கு முன்பாகவே அதை பறக்கவிட்டு, இப்போது விமானத்தில் பறப்பது என்பது மிகவும் சாதாரணமாகி விட்டது.அதைத்தான் தேவன் தாம் உண்டாக்கின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார் என்று வேதம் சொல்லுகிறது.அவர் அன்றைக்கே கார், விமானம், இன்றைக்கு இருக்கிற வசதிகள் எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டார். தாம் உண்டாக்கியிருக்கிற காரியங்களுக்குள் இன்னும் எவ்வளவு காரியங்கள் அடங்கியிருக்கிறது, மனுஷ வாழ்க்கைக்குரிய சௌகரியங்களும், நல்ல காரியங்களும் எப்படி உண்டாகும், அவனுடைய வசதிக்காக, நல்வாழ்வுக்காக இதிலிருந்து இன்னும் என்னவெல்லாம் உண்டாகும் என்பதை அன்றைக்கே அவர் பார்த்துவிட்டார். அதைத்தான் அவர் மிகவும் நல்லது என்று கண்டார்.

அதுமட்டுமல்ல, தேவன் முதலில் சிருஷ்டித்தார், ஆறுமுறை 'நல்லது என்றும், ஏழாம் முறை 'மிகவும் நல்லது' என்று சொல்லுகிறார்.எப்போது அப்படிச் சொன்னார்?எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தபோது நல்லது என்று சொன்னார்.அதற்குப் பிறகு கடைசியாகமனுஷனை சிருஷ்டித்தார்.மனுஷன் மிகவும் முக்கியம்.ஏனென்றால் எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்து மனுஷனை சிருஷ்டிக்கவில்லை என்றால், அது மிகவும் நல்லதாய் இருக்க முடியாது.ஏனென்றால் சிருஷ்டிப்பு எல்லாம் நல்லதுதான், ஆனால் அதைப் பயன்படுத்துவதற்கு ஆள் இல்லையே!இந்த சிருஷ்டிப்பு எல்லாம் மனுஷனுக்காக உண்டாக்கப்பட்டது.ஆகவே எல்லாவற்றையும் சிருஷ்டித்தபோது நல்லது, நல்லது என்று தேவன் சொன்னார்.ஏனென்றால், நான் ஒரு மனுஷனை சிருஷ்டிக்கப்போகிறேன்.அவன் இதையெல்லாம் பெற்றனுபவிக்கப் போகிறான்.ஆகவே அது நல்லது என்று கண்டார்.கடைசியில் மனுஷனை சிருஷ்டித்து விட்டு, அவனையும் பார்க்கிறார், சிருஷ்டிப்பையும் பார்க்கிறார்,இந்த combination மிகவும் நல்லது என்கிறார்.இவன் எனக்காக, சிருஷ்டிப்பு எல்லாம் மனுஷனுக்காக, எல்லாம் இவனுக்குச் சொந்தம், இவன் எல்லாவற்றையும் அனுபவிக்க வேண்டுமென்று அவர் மிகவும் நல்லது என்று கண்டார்.ஆக, நாம் எதைப் பார்த்தாலும் அப்படி பார்க்க வேண்டும்.கிறிஸ்தவர்கள் தேவனைவிடஅதிமிஞ்சிய பரிசுத்தவான்களாய் இருக்கக்கூடாது.கார் வாங்கியிருக்கிறாயா?அது நம்மைக் கெடுத்துப்போடும் என்று சொல்லக்கூடாது.மழையில் நனையாமல் பாதுகாப்பாக போவதற்கு கார் பயன்படுகிறது.அதை நல்லது என்று பாருங்கள்.தேவன் அதை நல்லது என்று கண்டார்.நாம் குடிசையிலும், பசியிலும், இல்லாமையிலும், வறுமையிலும், பயத்திலும், நோயிலும் வாழ்வதை நல்லது என்று அவர் கண்டாரா? கிடையாது!நாம் நல்ல சூழலில், நல்ல வீட்டில், நல்ல விதத்தில் எல்லா வசதிகளையும், சௌகரியத்தையும் உள்ளவர்களாய் வாழுவதைத்தான் தேவன் நல்லது என்று கண்டார்.இதையெல்லாம் நமக்காகத்தான் அவர் உண்டாக்கினார்.அவருடைய அன்பு எல்லாவற்றையும் நமக்காக உண்டாக்கியிருக்கிறது.

தேவன் மனுஷனை தம்முடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கினார்.அநேகர், இந்த சாயல், ரூபம் என்றால் என்னவென்று மிகவும் குழம்பிப் போயிருக்கிறார்கள்.ஆனால் பழைய ஏற்பாட்டு போதகர்கள் எல்லாருமே இந்த விஷயத்தில் ஒற்றுமையாக சிந்திக்கிறார்கள்.தேவனுடைய சாயல் என்ன, ரூபம் என்ன என்பதுதான் அவர்களுக்கு குழப்பம். மனுஷனும் தேவனைப் போலவே சிந்திக்கக்கூடியவனாக, நல்லது கெட்டது அறிந்தவனாக இருக்கிறான், அவனுக்கும் தேவனுக்கும் பல விதங்களில் ஒற்றுமை இருக்கிறது என்பது போல எண்ணிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் இப்பொழுதோ, அதையெல்லாம் காட்டிலும் இன்னொரு விதத்தில் மனுஷன் தேவனைப்போல இருக்கிறான் என்பதை புரிந்துகொண்டார்கள்.அது என்னவென்றால், ஆளக்கடவர்கள் என்பதே.அதன் மூலம் தேவன் தம்முடைய சித்தத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்.ஏன் தேவன் மனுஷனை அவருடைய சாயலின்படி உண்டாக்குகிறார்?ஆளும்படியாக அப்படி உண்டாக்குகிறார்.எதை ஆளும்படியாக?எல்லா பிரச்சனையையும் ஆளக்கூடியவனாக உண்டாக்குகிறார்.சிருஷ்டிப்பை எடுத்து சரிசெய்ய வேண்டியதையெல்லாம் சரிசெய்து, அதிலிருந்து இன்னும் நல்ல காரியங்களை உண்டாக்கக்கூடியவனாக உண்டாக்குகிறார்.அவர் அப்படித்தான் ஆண்டுகொண்டார்?ஆதியாகமம் 1:1-இல் "ஆதியிலே தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்" என்றும், 2-ஆம் வசனத்தில், "பூமியானது ஒழுங்கின்மையும் வெறுமையுமாய் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது; தேவ ஆவியானவர் ஜலத்தின்மேல் அசைவாடிக்கொண்டிருந்தார்" என்றும் வாசிக்கிறோம். பூமியில் இருள், ஒழுங்கின்மை, வெறுமை இருந்தது.3-ஆம் வசனத்தில், "தேவன் வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவது என்றார், வெளிச்சம் உண்டாயிற்று"என்று வாசிக்கிறோம்.தேவன் என்ன செய்கிறார்?பூமியை ஆளுகிறார்.பூமிக்குச் சொந்தக்காரராகிய ராஜாதி ராஜன், கர்த்தாதி கர்த்தர் ஒழுங்கின்மையையும், வெறுமையையும், இருளையும் ஆளுகிறார். வெளிச்சம் உண்டாகக்கடவதாக, ஆகாயவிரிவு உண்டாகக்கடவதாக, புல், பூண்டுகள் உண்டாகக்கடவதாக, சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் உண்டாகக்கடவதாக, மீன்கள், பறவைகள், மிருக ஜீவன்கள் உண்டாகக்கடவதாக என்று சொல்லி அவைகளை உண்டாக்கி ஆண்டுகொள்கிறார். ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் இவை எல்லாம் போய் எல்லாம் நல்லது, நல்லது என்றாகி விட்டது.அதுதான் ஆள்வது.அதன் பிறகு "நமது சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக"என்கிறார்.அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?நம்மைப்போல காரியங்களைச் செய்வதற்கு மனுஷனை உண்டாக்குவோம் என்று அர்த்தம். அவன் இந்தப் பூமியை எடுத்து, அதைக்கொண்டு என்னவெல்லாம் செய்ய முடியுமோ, இன்னும் அதை எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்த முடியுமோ, அதிலிருந்து என்னவெல்லாம் நல்ல காரியங்களைக் கொண்டுவர முடியுமோ அத்தனையும் அவன் கொண்டுவர வேண்டும் என்றும்,தாம் செய்தது போலவே அவன் இந்தப் பூமியிலிருந்து நல்ல காரியங்களைப் பிறப்பிக்க வேண்டும் என்றும்தான் அவனை தம்முடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கினார்.

'ஆளக்கடவர்கள்' என்கிற வார்த்தை ஒரு ராஜாவைக் குறித்துச் சொல்லப்படுகிற வார்த்தை.ராஜாதான் ஆளுவார்.அந்தக் காலத்தில் ராஜாக்கள் ஆண்டார்கள்.அந்த ராஜாக்களை ஜனங்கள் தேவனுடைய சாயலாக, ரூபமாக எண்ணினார்கள்.ஒரு பெரிய வேதவல்லுனர், பெரிய ராஜாக்கள் பல ஊர்களை ஆண்டவர்கள், தங்களுடைய ஆளுகையை ஸ்தாபிப்பதற்காக ஆங்காங்கே தாங்கள் ஆளுகிற எல்லைகளில் எல்லாம் தங்களுடைய சிலையை அவர்கள் நிறுவினார்கள் என்று சொல்லுகிறார்.ஆகவேதான் நேபுகாத்நேச்சார் கதையில் சிலையை நிறுவி, அதை வணங்கவில்லை என்றால் கொன்றுவிடுவேன் என்பதெல்லாம் அப்படித்தான் வருகிறது.ராஜா ஒரு ஊரில் ஆளுகிறான், ஐநூறு மைல்களுக்கு அப்பால் உள்ளஊருக்கும் அவன்தான் ராஜா.அங்குள்ள ஜனங்கள் இவனைப் பார்த்ததில்லை, ஆகவே ஊர் ஊராக தன்னுடைய சிலையை வைக்கிறான்.ஏனென்றால் இவன்தான் ராஜா, இவன்தான் இதை ஆளுகிறவன் என்பதற்காக சிலையை வைக்கிறான்.இந்த வேதவல்லுனர் என்ன சொல்லுகிறார் என்றால், அக்காலத்தில் ராஜாக்கள் ஊர் ஊராக சிலைகளை நிறுவினார்கள்.இவர்கள்தான் இந்த எல்லைக்கு ராஜா, இவர்கள்தான் இதை ஆளுகிறவர்கள் என்பதை ஜனங்களுக்கு வெளிப்படுத்துவதற்காக சிலைகளை வைத்தார்கள்.அதுபோல நம்முடைய தேவன் தமக்காக ஊர் ஊராக சிலை வைக்கவில்லை, நம்மையே வைத்திருக்கிறார்.தமது சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் நம்மை உண்டாக்கி, நம்மை ஊர் ஊராக, தேசம் தேசமாக வைத்திருக்கிறார்.நாம் எல்லாரும் குட்டி ராஜாக்கள்.நமக்கு அந்த எண்ணம் வந்துவிட வேண்டும்.நம்முடைய ஊரில் நாம் ஒரு ராஜாவைப் போல இருக்கிறோம்.நாம் வாழுகிற இடத்தில் ராஜாதி ராஜாவாகிய தேவனுடைய பிரதிநிதியாக, அவரால் நியமிக்கப்பட்ட ராஜாவாக நாம் இருக்கிறோம்.அந்த அந்தஸ்து நமக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.நாம் தீர்மானிக்கலாம், முடிவு செய்யலாம், நாம் வாயைத் திறந்து சொன்னால் அது அப்படியே ஆகும், நமக்கு அதிகாரமும் வல்லமையும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.நாம் ஆளுகிறவர்கள்.ஒழுங்கின்மையை எல்லாம் ஒழுங்காக்கும்படியாக, வெறுமையிலும், தரித்திரத்திலும் இருப்பதை மாற்றி செழிப்பாக மாற்றும்படியாக இப்படி ஆளுகை செய்யும்படியாக, வாழ்க்கையை நல்ல காரியங்களால் நிரப்பக்கூடியவர்களாக கர்த்தர் நம்மை ஊர் ஊராக வைத்திருக்கிறார். வெறும் சிலையை வைத்தால் அது அங்கேயே நின்று கொண்டிருக்கும்.நாம் நடமாடுகிறவர்கள்.

நாம் தேவனுடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் இருந்துகொண்டு அவரைப்போலவே செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறோம்.நமக்கென்று எப்பேர்ப்பட்ட ஸ்தானம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று எண்ணிப்பாருங்கள்.தேவன் தாம் உண்டுபண்ணின எல்லாவற்றையும் பார்த்தார், அது நல்லது என்று கண்டார்.நாமும் அப்படி பார்க்க வேண்டும்.காசு, பணத்தைப் பார்த்து, நாம் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும், நாம் கெட்டுப்போய் விடுவோம் என்று எண்ணக்கூடாது.அது நல்லது.அநேகருக்கு ஒரு நல்ல வீட்டில் இருப்பது கூட ஒரு பிரச்சனையாய் இருக்கிறது.யாராவது ஏதாவது நினைத்துக்கொள்வார்கள் என்று அவர்கள் சொல்லுகிறார்கள்.எவரும் ஏதும் நினைக்கமாட்டார்கள்,நீங்கள் கர்த்தரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர் என்றுதான் எண்ணுவார்கள்.அதை நல்லது என்று பாருங்கள்.எல்லா வசதிகளையும், சௌகரியங்களையும் ஆசீர்வாதமாக, நல்லதாக பாருங்கள். இதை வைத்து நான் என்ன செய்யலாம், கர்த்தருடைய நோக்கங்களை எப்படி நிறைவேற்றலாம், எப்படி வாழலாம், எப்படி கர்த்தருக்கு மகிமையாய் காரியங்களைச் செய்யலாம் என்று அப்படி யோசியுங்கள். தேவன் உண்டாக்கின அனைத்தும் மிகவும் நல்லது.

Similar Topics

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency