0 item - ₹0.00

மீட்பும் நம்முடைய கையின் பிரயாசமும் (பாகம் 06) - சுவிசேஷமும் சிருஷ்டிப்பின்...

Sunday Tamil Service - 03 DEC 17

Transcript

இன்றைக்கு இரண்டு வேதப்பகுதிகளை வாசிக்கப்போகிறோம்.மத்தேயு 28-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து ஒரு பகுதியையும், ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து ஒரு பகுதியையும் பார்க்கப்போகிறோம்.இந்த இரண்டுக்கும் உள்ள தொடர்பை இன்றைக்கு காண்பிக்கப் போகிறேன். மத்தேயு 28:18-20 வரை உள்ள வசனங்களை பார்ப்போம்.

"அப்பொழுது இயேசு சமீபத்தில் வந்து, அவர்களை நோக்கி: வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய் சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து,நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம் பண்ணுங்கள்; இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன் என்றார். ஆமென்" (மத்தேயு 28:18-20).

அடுத்த பகுதி ஆதியாகமம் 1:28-ஐ பார்ப்போம்.

"பின்பு தேவன் அவர்களை நோக்கி: நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, அதைக் கீழ்ப்படுத்தி, சமுத்திரத்தின் மச்சங்களையும் ஆகாயத்துப் பறவைகளையும், பூமியின்மேல் நடமாடுகிற சகல ஜீவஜந்துக்களையும் ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்று சொல்லி, தேவன் அவர்களை ஆசீர்வதித்தார்" (ஆதியாகமம் 1:28).
வேலையைக் குறித்து போதித்து வருகிறோம்.ஆதியிலே தேவன் மனுஷனை உண்டாக்கினபோது வேலை செய்கிறவனாய் அவனை உண்டாக்கினார்.பாவம் வருவதற்கு முன் வேலையை அவனுக்குக் கொடுத்து வேலை செய்கிறவனாகவே அவனை வடிவமைத்திருந்தார்.வேலையை ஏதோ ஒரு நோக்கத்தோடு அவனுக்கு வடிவமைத்துக் கொடுத்தார்.அதையெல்லாம் பார்த்தோம்.அதன்பிறகு பாவமும் சாபமும் உலகத்தில் வந்தபிறகு அது எந்த அளவிற்கு மனுஷனுடைய வேலையை பாதித்தது, கடினமாக்கினது என்பதைப் பார்த்தோம்.இன்றைக்கு மூன்றாவது பகுதியில் இருக்கிறோம்.இதற்கு"மீட்பும் கையின் பிரயாசமும்" என்று தலைப்பு கொடுத்திருக்கிறோம்.ஆண்டவராகிய இயேசு வந்து, கல்வாரி சிலுவையில் மரித்து, மீட்பை உண்டாக்கின பிறகு அதனுடைய தாக்கம் நம்முடைய வேலையில் எப்படி இருக்கிறது என்பதை இங்கு பார்த்து வருகிறோம். முன்பு சாபம் நம்மை கீழே இழுத்தது, வேலையைக் கெடுத்து கடினமாக்கினது.இப்போது மீட்பு தேவ ஆசீர்வாதத்தைக் கொண்டுவந்து, எப்படியெல்லாம் நம்முடைய வேலையை மாற்றுகிறது என்பதைக் குறித்து போதித்து வருகிறேன்.இதில் சில காரியங்களை சில வாரங்களாக ஏற்கனவே சொல்லிவருகிறேன்.

இன்றையிலிருந்து இதில் ஒரு புதிய திசையில் செல்லப்போகிறோம்.அதாவது, வேலையைக் குறித்து புராட்டஸ்டன்ட் சீர்திருத்தவாதிகள் மார்ட்டின் லூத்தர் துவங்கி, கால்வின் மற்றும் அநேக சீர்திருத்தவாதிகள்வேலையைக் குறித்து என்ன போதித்தார்கள் என்பதைக் குறித்து நான் இங்கே விளக்கி போதிக்க இருக்கிறேன்.இது மிகவும் முக்கியம்.Protestant work ethicஎன்பது உலகத்திலேயே மிகவும் பிரசித்தி பெற்ற ஒன்று.ஆக, வேலையைப் பற்றிய புராட்டஸ்டன்ட் உபதேசம் மிகவும் முக்கியமான உபதேசம்.பல நூற்றாண்டுகளாக புதைந்து கிடந்த ஒரு புதையலை மார்ட்டின் லூத்தர் கண்டுபிடித்தார்.அது என்ன கண்டுபிடிப்பு?நாம் செய்கிற வேலை, அது ஊழிய வேலையாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது வீட்டில் ஒரு தாய் இரண்டு, மூன்று பிள்ளைகளை வளர்த்து, ஆளாக்குகிற வேலையாக இருந்தாலும் சரி, அல்லது மருத்துவ வேலையாகவோ, ஆசிரிய வேலையாகவோ இருந்தாலும் சரி, தச்சு வேலையாகவோ, எலெக்ட்ரீசியன் வேலையாகவோ,எப்படிப்பட்ட வேலையாக இருந்தாலும் சரி, உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிற தாலந்துகள், கிருபைகள் தான் உங்களுடைய தொழிலுக்கு நேராக உங்களை நடத்துகிறது. அதை வைத்துதான் உங்களுடைய தொழிலுக்கு நேராக நீங்கள் செல்லுகிறீர்கள்.அப்படி நீங்கள் செய்கிற தொழில் தேவன் உங்களுக்கு இந்த வாழ்க்கையிலே கொடுத்திருக்கிற அழைப்பு என்கிற ஒரு கண்டுபிடிப்பை மார்ட்டின் லூத்தர் கண்டறிந்தார்.இது உலகத்தின் சரித்திரத்தையே மாற்றிவிட்டது.16-ஆம் நூற்றாண்டிலே சபையிலே சீர்திருத்தத்தைக் கொண்டுவந்த இவர் இப்படிப்பட்ட சில சத்தியங்களை தோண்டி எடுத்தார்.அதில் முக்கியமான ஒன்று இது.புராட்டஸ்டன்ட் மார்க்கத்தை தழுவிய நாடுகள் எல்லாம் இந்த சத்தியத்தை அரவணைத்துக் கொண்டன.இது புராட்டஸ்டன்ட் மார்க்கம் பரவின எல்லா சமுதாயங்களிலும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.ஐரோப்பாவின் வட நாடுகளான சுவீடன், டென்மார்க், நார்வே, ஜெர்மனி, சுவிட்சர்லாந்து போன்ற நாடுகள் இதனுடைய தாக்கத்திற்குக் கீழ் வந்தன.அதனிமித்தமாக ஐரோப்பாவில் உள்ள அந்த நாடுகள் வளமான நாடுகளாக உருவானது.அதுமட்டுமல்லாமல், அமெரிக்காவும் அப்படித்தான். அமெரிக்காவும் அந்த காலக்கட்டத்தில் தான் புதிதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, சீர்திருந்தினவர்கள் அங்கு சென்று குடியேறி,இந்த புதிய தத்துவத்தை அங்கு கொண்டுசென்று, அதுதான் பொருளாதாரத்திலே வலுவான ஒரு சமுதாயத்தை கட்டியெழுப்ப வாய்ப்பை உண்டாக்கி தந்தது. இதெல்லாம் சரித்திரம் சொல்லும் கதைகள்.ஆகவே இதை நாம் அறிந்துகொள்வது அவசியம்.இன்றைக்கு அப்பேர்ப்பட்ட நாடுகளில் கூட அநேகர் தேவனையும், இந்த தத்துவங்களையும், போதனைகளையும் மறந்துவிட்டார்கள்.ஆகவே இன்றைக்கு அதனுடைய பாதிப்பை அங்கும் பார்க்க முடிகிறது.புராட்டஸ்டன்ட் சீர்திருத்தம் வந்த நாட்களில் இதெல்லாம் புதைந்து கிடந்தது, எவருக்குமே தெரியாமல் இருந்தது.மார்ட்டின் லூத்தர் இதை கண்டெடுத்தார் என்று சொன்னேன்.அது ஏற்கனவே இருக்கிறது, ஆனால் எவருக்கும் அது தெரியாது.அது நூற்றுக்கணக்கான ஆண்டுகளாக புதைக்கப்பட்டு இருந்தது.அவர் அதை கண்டெடுத்தார்.

நாம் 2017-ஆம் ஆண்டில் இருக்கிறோம்.இன்றைக்குக்குக்கூட இது ஒரு புதையல் போன்றுதான் இருக்கிறது.அநேகருக்கு இது தெரியாது. சில கிறிஸ்தவர்களிடம்நீங்கள் ஆண்டவருக்காக இந்த உலகத்தில் செய்கிற வேலை என்ன என்று கேட்டால்,அவர்களுடைய பதில் எப்படியிருக்கும் என்றால், "நான் வாரந்தோறும் சபைக்குச் சென்று, Sunday school teacher-ஆக, Volunteer-ஆக இருக்கிறேன். நான் ஊழியத்திற்காக இவர்களோடு செல்கிறேன், காரியங்களைச் செய்கிறேன்.இதுதான் நான் ஆண்டவருக்காக செய்யும் வேலை" என்று சொல்லுவார்கள்.இவர்கள் வாரத்தில் 40-50 மணி நேரங்கள் ஒரு வேலையில் ஈடுபடுகிறார்கள்.அதற்காகவே படித்து, அறிவை வளர்த்துக்கொண்டு, வேலை செய்து, நாள்முழுவதும் பாடுபடுகிறார்கள்.ஆனால் அதை ஆண்டவருக்காக செய்த வேலை என்று அவர்கள் எண்ணுவதில்லை.ஏனென்றால், அவர்கள் இந்த சத்தியத்தை அறியவில்லை.அவர்கள் புராட்டஸ்டன்ட் சபையில் இருக்கிறார்கள், ஆனால் இந்த சத்தியம் அவர்களுக்கு தெரியாது.ஆகவேதான் சபைக்கு வந்து செய்கிற அந்த ஒரு மணி நேரபணியை ஆண்டவருக்காக செய்கிற பணி என்றும், வேலையிலே ஒரு நாளைக்கு 8-12 மணி நேரம் வரை செய்கிற பணியை உலகப்பிரகாரமான பணி என்றும் அதை புரிந்துவைத்திருக்கிறார்கள். இப்படிப்பட்டவர்களை பார்த்தீர்கள் என்றால், அவர்கள் மிஷனெரி ஊழியம் செய்கிறவர்களையும், போதகர்களையும், முழு நேரம் ஊழியம் செய்கிறவர்களையும் பார்த்து பொறாமை கூட அடைகிறார்கள். "ஐயோ, அவர்களுக்கு ஊழியம் செய்வதற்கு எப்படிப்பட்ட ஒரு வாய்ப்பு இருக்கிறது, எனக்கு அப்படி கிடைக்கவில்லையே, நான் இந்த பாழாய்ப்போன உலக வேலையிலே இருக்கிறேனே, ஒன்றுக்கும் உதவாத வியாபாரத்தை செய்துகொண்டிருக்கிறேனே, வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக இதை நடத்திக்கொண்டிருக்கிறேனே, அவர்களைப் போன்று ஊழியம் செய்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!" என்று அவர்களைப் பார்த்து பொறாமைப்படுகிற அளவில் இருக்கிறார்கள். ஏனென்றால், வேலையைப் பற்றிய புராட்டஸ்டன்ட் உபதேசத்தை எவரும் அவர்களுக்குச்சொல்லவில்லை.அவர்கள் புராட்டஸ்டன்ட் மார்க்கத்தில் இருக்கிறார்கள், அவர்களுக்கு சில காரியங்கள் புரிகிறது.ஆனால் இந்த முக்கியமான சத்தியம் அவர்களுக்கு புரியவில்லை.

நீங்கள் வேலையிலே வெற்றி பெறவில்லை என்றால், அதில் சந்தோஷமில்லை என்றால், அதன் நோக்கம் புரியவில்லை என்றால் எல்லாமே சூன்யமாகி விடும்.வேலை வாழ்க்கையில் மிகவும் முக்கியம்.குடும்ப வாழ்க்கை சரியில்லை என்றால் எப்படி எல்லாம் கெட்டுப்போகிறதோ அதுபோலத்தான் இதுவும்.வேலையிலேநோக்கமும், அர்த்தமும் இல்லாமல், ஏதோ ஒரு விரக்தியோடு வேலைக்குச் சென்றுவந்தீர்கள் என்றால், எத்தனை வருஷம் அப்படி வேலை செய்யப்போகிறீர்கள்?30-40 வருஷங்கள் அப்படி வேலை செய்தீர்கள் என்றால் வாழ்க்கை என்னாவது?இதை யோசித்துப்பார்க்க வேண்டும். ஆனால் புராட்டஸ்டன்ட் போதனை, வேலை தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறது என்றும், அது எல்லாருக்கும் பயனுள்ளதாய் இருக்கிறது என்றும், இந்த பூமியில் தேவனுடைய ராஜ்யம் பரவுவதற்கு ஏதுவாய் இருக்கிறது என்றும் சொல்லுகிறது. இந்த பூமியில் தேவனுடைய ராஜ்யம் பரவுவது என்றால் என்ன?தேவனுடைய ஆளுகை, அவருடைய சித்தம் எல்லா இடத்திலும், எல்லா விதத்திலும் நிறைவேறும்படியாக பரவுவதற்குநம்முடைய வேலை காரணமாகி விடுகிறது.நாம் ஒரு கம்பெனி நடத்துகிறோம், அதில் 50 பேர் வேலை செய்கிறார்கள் என்றால், அங்கு கர்த்தருடைய சித்தம் நிறைவேறுமா, கர்த்தர் செய்கிற விதத்தில் நாம் அதைச் செய்வோமா, அங்கு கர்த்தர் இருந்து நடத்தினால் எப்படி நடத்துவாரோ அப்படி நடத்துவோமா, ஆம் அப்படித்தான் செய்வோம். இப்படித்தான் தேவனுடைய ராஜ்யம் பரவுகிறது.எங்கெல்லாம் தேவனுடைய மக்கள் அதிகாரத்தில் இருக்கிறார்களோ, ஒரு பணியைச் செய்கிறார்களோஅங்கெல்லாம் தேவனுடைய ராஜ்யம் இன்னும் அதிகமாக பரவுகிறது.ஆக புராட்டஸ்டன்ட் போதனை என்ன சொல்லுகிறது?வேலை சாதாரண ஒரு காரியம் அல்ல. நீங்கள் எந்த வேலையைச் செய்தாலும், அதை உலக வேலை, ஊழிய வேலை என்று பிரித்துவிடாதீர்கள்.அது எந்த வேலையாக இருந்தாலும் அது தேவனை மகிமைப்படுத்துகிறது.அதன் மூலமாக எல்லாருக்கும் பொது நன்மை உண்டாயிருக்கிறது. அதுமட்டுமல்லாமல் தேவனுடைய ராஜ்யம் வளருகிறது, பெருகுகிறது. இதைத்தான் புராட்டஸ்டன்ட் போதனை நமக்குச் சொல்லுகிறது.

கடந்த வாரம், நாம் எப்படி பூமிக்கு உப்பாயிருக்கிறோம், உலகத்திற்கு வெளிச்சமாயியிருக்கிறோம் என்பதை பார்த்தோம்.நம்முடைய வேலை எவ்வளவு முக்கியம் என்று பாருங்கள்!உப்பை ஆகாரம் கெடாமல் பாதுகாப்பதற்கு பயன்படுத்துகிறார்கள்.உப்பை ஆகாரத்தின் மீது தடவ வேண்டும்.எதை அழியாமல் காக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோமோ அதோடு உப்பைcontact பண்ணவைக்க வேண்டும். கர்த்தர் உங்களை இந்த பூமியிலேஉப்பாக வைத்திருக்கிறார் என்றால், இந்த உலகத்தில் நீங்கள் இருக்க வேண்டும்.ஆகவேதான் நீங்கள் காட்டிற்குச் சென்றுவிடக்கூடாது, சந்நியாசியாக ஆவதை பெரிதாக எண்ணக்கூடாது.இப்படி எண்ணுகிற கிறிஸ்தவர்கள் அநேகர் இருக்கிறார்கள்.ஒருவர், "உங்களுக்கு என்ன ஐயா, நீங்கள் கோட்-சூட் அணிந்து பிரசங்கம்பண்ணுகிறீர்கள், ஆனால் அந்த ஊழியர் எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு, ஊருக்கு வெளியே இருக்கிறார்.அவர் எவரோடும் பேசமாட்டார்.அவர் அங்கு அமைதலாக தியானத்தில் இருக்கிறார்" என்றார்.இது எனக்குப் புரிகிறது.சிலவேளைகளில் நாம்ஜெபிப்பதற்காகவும், உபவாசிப்பதற்காகவும், நேரத்தை ஒதுக்கி, ஓரிரு நாட்கள் தனிமையான இடத்திற்குச் சென்று ஜெபித்து, வேதம் வாசித்து தியானிக்கலாம், அதெல்லாம் நமக்கு நல்லது. அப்படி நேரத்தை ஒதுக்குவது நல்லது. ஆனால் வாழ்க்கையையே ஒரு சந்நியாசி போன்று காட்டில் எங்கேயோ சென்றுவாழ வேண்டும் என்பது வேதவசனத்தின் போதனை அல்ல. அப்படி இருப்பவர்கள் எப்படி பூமிக்கு உப்பாக இருக்க முடியும்? உப்பு பூமியில் இருக்க வேண்டும்.நாம் ஊரில் இருக்க வேண்டும்.சிலர், "இந்த பட்டணத்தில் எல்லாரும் அயோக்கியர்களாய் இருக்கிறார்கள்.நான் இவர்களோடு இருக்க விரும்பவில்லை.இந்த உலகம் பொல்லாதது, எங்கு பார்த்தாலும் அக்கிரமம் இருக்கிறது" என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஆனால் தேவன் அங்குதான் நம்மை இருக்கச் சொல்லுகிறார்.இதை அப்படியே விட்டுவிட்டால் அக்கிரமமும், பாவமும் உலகத்தை அழித்துவிடும்.ஆகவேதான் கர்த்தர் உங்களை அந்த இடத்தில் வைத்திருக்கிறார்.நீங்கள் அங்கு இருப்பதின் மூலமாக அழியாமல் காக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காகத்தான் உங்களை அங்கு வைத்திருக்கிறார்.இதுதான் புராட்டஸ்டன்ட் உபதேசத்தினுடைய சாராம்சம்.

நம்முடைய வேலைக்கு பெரிய மதிப்பு இருக்கிறது.தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் அதற்கென்று ஒரு நோக்கம் இருக்கிறது.ஏதோ நாம் பிழைப்பு நடத்துவதற்காக வேலை செய்வதில்லை, நாம் வேலை செய்வதற்காகவே இருக்கிறோம்.ஏனென்றால் வேலையை ஒரு நோக்கத்தோடு செய்கிறோம், தேவனுடைய நாமத்தை மகிமைப்படுத்த வேண்டும், தேவனுடைய ராஜ்யம் பரவ வேண்டும், நம்மூலமாக ஏராளமான பேருக்கு நன்மை உண்டாக வேண்டும் என்கிற அந்த நோக்கத்தோடு நாம் வாழுகிறபடியால் வேலையை வேறுவிதமாக பார்க்கிறோம். இந்த போதனையில் முக்கியமாக ஒரு காரியத்தை நான் விளக்கப்போகிறேன்.அது என்னவென்றால்,எல்லா வேலையும் அழைப்பு என்பது.இன்றைக்கு கிறிஸ்தவ உலகம் இதை மறந்துவிட்டது.இந்த போதனையில் வளர்ந்து, வளமான நாடுகளாக மாறின நாடுகள் கூட இன்றைக்கு இதை மறந்துவிட்டனர்.ஏனென்றால் பல நூற்றாண்டுகளாகி விட்டது.அவர்கள் இதைவிட்டு தூரமாக வந்துவிட்டனர்.

அமெரிக்காவில் motivational speeches கொடுப்பார்கள்.அவர்கள் ஜனங்களை ஊக்குவிப்பதற்காக பிரமாதமாக பேசுவார்கள்.இந்த கூட்டத்தில் ஆயிரக்கணக்கானோர் கலந்துகொள்வார்கள்.அதில் ticket வாங்கிக்கொண்டு கூட கலந்துகொள்வார்கள்.அப்படி ஒரு கூட்டம் நடந்தது.அதில் ஐயாயிரம் பேர் வந்திருந்தார்கள்.அதில் அந்த பேச்சாளர், "இன்றைக்கு நீங்கள் வீட்டிற்குப் போகும்போது உங்களுக்கு ஒரு கடிதம் வந்திருக்கிறது. நீங்கள் அதை திறந்து பார்க்கிறீர்கள், அதிலே உங்களுடைய தூர உறவினர் ஒருவர் மரிக்கும்போது, அவர் உங்களுக்கு 65 கோடியை விட்டுப்போயிருக்கிறார், அதை cheque-ஆக அனுப்பியிருக்கிறார்கள்,அது உங்களுக்கு இப்போது கிடைக்கிறது. இப்படியிருக்கும்போது நாளைக்கு நீங்கள் வேலைக்குச் செல்வீர்களா?"என்று கேட்டார்.இந்த கேள்வியை நான் உங்களிடம் கேட்டிருந்தால், போகமாட்டோம் என்று அநேகர் சொல்லியிருப்பீர்கள் என எண்ணுகிறேன்.Gallup pollஎன்கிற survey பண்ணுகிற ஒரு கம்பெனி இருக்கிறது.பல பிரச்சனைகளில் ஜனங்களுடைய மனதை புரிந்துகொள்வதற்கு அவர்கள்பிரபலமான survey-ஐ நடத்துவார்கள்.அவர்கள், 77% அமெரிக்கர்கள் தங்களுடைய வேலைகளை வெறுக்கிறார்கள் என்று சொல்லுகிறார்கள்.பாதிபேர் கூட தங்களுடைய வேலையின் மீது விருப்பம் இல்லாதவர்களாக இருக்கிறார்கள்.ஒரு வாரத்திற்கு 50 மணி நேரத்திற்கும் மேல் வேலை செய்கிறோம்.வேலைக்குச் சென்று வர பிரயாணம் தூரம் அதிகமாக இருக்கிறது.என்றைக்கு இதிலிருந்து ஓய்வு பெறலாம் என்கிற ரீதியில் தான் அநேகர் இருக்கிறார்கள்.

அநேக கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில், பிழைப்புக்காகத்தான் வேலை செய்கிறேன் என்கிற எண்ணம் இருக்கிறது.மனைவி, பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், bills கட்ட வேண்டும், payment-ஐ அடுத்த 20 வருடங்கள் கட்டிக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.ஆகவே நான் வேலையிலிருந்து நிற்க முடியாது, வேலை செய்தே ஆக வேண்டும், அதனால்தான் வேலை செய்து கொண்டிருக்கிறேன். ஏனென்றால் payment கட்ட வேண்டும், பிள்ளைகளை படிக்க வைக்க வேண்டும், அவர்களுடைய எதிர்காலத்திற்காக எல்லாம் செய்ய வேண்டும், இப்படி பிழைப்புக்காகத்தான் வேலை செய்கிறேன் என்கிற எண்ணம் வந்துவிட்டது. அதுமட்டுமல்லாமல், கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியிலே Sacred, Secular என்று பிரித்துவிட்டார்கள்.Sacred என்றால் ஆவிக்குரியது, Secular என்றால் உலகப்பிரகாரமானது என்று பிரித்து, ஆவிக்குரியது மேன்மையானது என்றும், உலகப்பிரகாரமானது இழிவானது என்றும் போதித்துவிட்டார்கள்.ஆகவே பிரசங்கியாராய் இருப்பது, மிஷனெரி ஊழியம் செய்வது போன்ற பணிகளில் ஈடுபடுவதுஉயர்ந்த வேலை என்றும், உலக வேலையை செய்வது ஒரு தாழ்வான, இழிவான ஒரு காரியம் என்றும் ஒரு எண்ணத்தை உண்டாக்கிவிட்டார்கள். கிறிஸ்தவர்கள் மத்தியில் இந்த எண்ணம் இருக்கிறது.ஆகவேதான் நல்ல வேலையில் இருப்பவர்கள் கூட, "நீங்கள் ஊழியத்தில் இருக்கிறீர்கள், என்னால் ஊழியத்திற்கு வர முடியவில்லையே, உங்களைப் பார்த்தால் எனக்கு பொறாமையாக இருக்கிறது" என்று சொல்லுவார்கள். ஏனென்றால் கர்த்தர் எதற்காக வேலையைக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பது அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை.

புராட்டஸ்டன்ட் சீர்திருத்தத்தை உண்டுபண்ணினவர்கள் 16-ஆம் நூற்றாண்டிலே, எல்லா வேலையும் மேன்மையானது, அந்த வேலையை தேவனுடைய அழைப்பாய் ஏற்றுக்கொண்டு, தேவனுக்காகவே நாம் அந்த வேலையைச் செய்யும்போது, அது மேன்மையானதாக இருக்கிறது என்று போதித்தார்கள்.அவர்களுடைய போதனையின் சாராம்சம் அதுதான்.எல்லா வேலையுமே மேன்மையானது.ஏனென்றால் எல்லா வேலையுமே தேவன் கொடுத்த ஒரு அழைப்பு.அதை என்னுடைய வயிற்றுப் பிழைப்பிற்காகவோ, யாருக்காகவோ அல்ல,தேவனுக்காக செய்கிறேன் என்று எண்ணும்போது அந்த வேலை மேன்மையைப் பெறுகிறது.இந்தப் போதனைகள் அக்காலத்தில் ஐரோப்பாவிலும், அமெரிக்காவிலும் மிகவும் பிரபலமாக பரவி, அதன் மூலமாக வளமான சமுதாயமே உருவானது.ஆனால் இன்றைக்கு அவர்களே அதையெல்லாம் மறந்துவிட்டார்கள்.கர்த்தர் நம்மை எங்கு வைக்கிறாரோ அங்கு நாம் உப்பாகவும், வெளிச்சமாகவும் இருக்கிறோம்.நாம் உப்பாக இருந்து நம்முடைய சாரம் அங்கே ஏறுகிறது;வெளிச்சமாக இருந்து அந்த இடத்திலே பிரகாசிக்கிறோம் என்று இந்த புராட்டஸ்டன்ட் போதனைகள் போதிக்கின்றன.

அழைப்பு இரண்டு விதமாக இருக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.வரும் வாரங்களில் இதை இன்னும் விளக்கி போதிக்கப்போகிறேன்.முதலில் நான் என்னவாக இருக்கும்படி அழைக்கப்பட்டிருக்கிறேன் என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.முதலாவதாக, தேவன் தாமே என்னை அழைத்திருக்கிறார்.அவரிடத்திற்கு என்னை அழைத்திருக்கிறார்.அவருக்காக என்னை அழைத்திருக்கிறார்.இது நாம் என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்கிற அழைப்பு.அடுத்தது, நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்கிற அழைப்பு.நான் இயேசுவை விசுவாசிக்கிறேன், என்னுடைய பாவங்கள் நீங்கினது, நான் மீட்பைப் பெற்றிருக்கிறேன், தேவனுடைய பிள்ளையாய் இருக்கிறேன்,புது மனுஷனாயிருக்கிறேன் என்பதைக்கொண்டுவந்து நம்முடைய வாழ்க்கையின் எல்லா அம்சங்களிலும் புகுத்த வேண்டும். நாம்உலகத்தில் என்னவெல்லாம் செய்கிறோமோ,அங்கெல்லாம் நம்முடைய எண்ணங்கள், பேச்சு, நடவடிக்கை, வாழ்க்கை இவற்றின் மூலமாக நாம் எப்பேர்ப்பட்ட மனுஷனாய் மாறிவிட்டோம்என்பதை வெளிப்படுத்த வேண்டும். இதுதான் நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்கிற அழைப்பு.ஆக நாம் பல காரியங்களைச் செய்கிறோம், பல இடங்களுக்குப் போகிறோம்.அதில் நாம் செய்கிற வேலை மிகவும் முக்கியமானது.அதைப்பற்றித்தான் நாம் முக்கியமாக கவனிக்க இருக்கிறோம்.வேதவசனம் தேவனையே வேலை செய்கிறவராகத்தான் சித்தரிக்கிறது.நாம் அதையெல்லாம் பார்த்தோம்.ஆதியிலே தேவன் வானத்தையும் பூமியையும் சிருஷ்டித்தார்.வேதம், அவரை வேலை செய்கிறவராக காண்பிக்கிறது.அவர் ஒழுங்கின்மை, வெறுமை, இருள் இவற்றையெல்லாம் போக்கி, சீரமைத்து, அருமையானதாக, அழகானதாக, மனுஷன் வாழக்கூடிய உலகமாக வைக்கிறார்.
'வேலை' என்கிற வார்த்தை வேதத்திலே 800 முறை வருகிறது.'ஆராதனை', 'இசை', 'துதி', 'பாடல்கள்' என்கிற வார்த்தைகள் எல்லாம் ஒட்டுமொத்தமாகவேதத்தில் 800 முறை சொல்லப்படவில்லை.ஆனால் 'வேலை' என்கிற வார்த்தை800 முறை பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது.ஆகவேதான் இதை படிக்க இருக்கிறோம்.வேலையைக் குறித்த புராட்டஸ்டன்ட் போதனை நமக்கு மிகவும் பிரயோஜனமாக இருக்கும்.அது நாம் வேலை செய்கிற விதத்தையும், நம்முடைய எதிர்காலத்தையும் மாற்றிவிடும்.

இதை சரியாக கற்றுக்கொள்ள வேண்டுமென்றால் ஐந்து காரியங்களை கவனிக்க வேண்டும்.ஒன்று, சுவிசேஷம் நான்கு பகுதிகளாக இருக்கிறது.அந்த நான்கு பகுதிகள் என்னவென்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்.இரண்டாவது சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனம் என்னவென்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.அதாவது, தேவன் மனுஷனை உண்டாக்கினபோது ஒரு பிரகடனத்தை அறிவித்தார்."பலுகிப்பெருகி, பூமியை நிரப்பி, எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்று பிரகடனம் பண்ணினார்.ஆகவேதான் மத்தேயு 28:18-20-ஐயும், ஆதியாகமம் 1:28-ஐயும் வாசித்தோம். கடைசியில் இவ்விரண்டும் எப்படி தொடர்புடையதாய் இருக்கிறது என்பதைப் பார்ப்போம்.தேவன் ஒரு பிரகடனத்தை பண்ணிவிட்டார்.அதைத்தான் 'சிருஷ்டிப்பு பிரகடனம்'என்று சொல்லுகிறோம்.அந்த பிரகடனம் என்ன,அதினுடைய அர்த்தம் என்ன, அதினுடைய விளைவுகள் என்ன,அதன் மூலமாய் மனுஷன் எப்படி உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறான் என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஆக முதலாவது, சுவிசேஷம் நான்கு பகுதிகளாக இருக்கிறது.இரண்டாவது, சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனம்.இவ்விரண்டையும் தான் இன்றைக்கு பார்க்கப்போகிறோம்.மூன்றாவது, தேவனுடைய ராஜ்யம்.அது எப்படி வருகிறது, அது எப்படி இருக்கிறது, எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.நான்காவது, பொதுவான கிருபை.இரட்சிக்கப்பட்ட நாம் விசேஷித்த கிருபையை பெற்றிருக்கிறோம்.விசேஷித்த கிருபை என்றால் என்ன?நமக்கு பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்.நம்முடைய பிள்ளைகளை விசேஷித்த விதத்தில் கவனிக்கிறோம்.ஆனால் ரோட்டில் ஒரு பிள்ளை பசியோடு இருப்பதைப் பார்த்தால் அந்த பிள்ளையையும் கவனிக்கிறோம்.நமக்கு மனது இலகினால்ஹோட்டலில் 50 ரூபாய் பணம் கொடுத்து, "இந்த பிள்ளைக்கு சாப்பாடு கொடுங்கள்"என்று சொல்லி கொடுக்கலாம்.அந்த பிள்ளை யாருடைய பிள்ளையென்று நமக்கு தெரியாது, நமக்கும் அந்த பிள்ளைக்கும் சம்பந்தம் கிடையாது.இருந்தாலும் அந்த பிள்ளை பசியில் சாப்பாடு வேண்டும் என்று கேட்கிறது, ஆகவே நம்மால் முடிந்ததை வாங்கித் தருகிறோம்.ஆனால் நம்முடைய பிள்ளைக்கு மட்டன், சிக்கன் எல்லாம் செய்து வைத்திருக்கிறோம்.அப்படிச் செய்யவில்லை என்றால் "இன்றைக்கு சிக்கன் இல்லையா" என்று அவனே கேட்பான்.நம்முடைய பிள்ளையை விசேஷமாக கவனிக்கிறோம்.கஷ்டப்படுகிற பிள்ளைகளுக்கும் நாம் செய்கிறோம்.நாம் நம்முடைய விசேஷமாக கவனிப்பதுபோல தேவன் நம்மை விசேஷமாக கவனிக்கிறார்.மீட்கப்பட்டவர்களுக்கு அது விசேஷித்த கிருபை.ஆனால் அவர் எல்லாரையுமே நேசிக்கிறார்.தேவன் இல்லை, தேவனை நம்புகிறவன் பயித்தியக்காரன் என்று சொல்லுகிறவனைக்கூட கர்த்தர் நேசிக்கிறார்.அவனுக்கும் அவர் மழையைப் பெய்யப்பண்ணுகிறார், சூரியனை உதிக்கப்பண்ணுகிறார்."அவர் தீயோர் மேலும் நல்லோர் மேலும் தமது சூரியனை உதிக்கப்பண்ணி, நீதியுள்ளவர்கள் மேலும் அநீதியுள்ளவர்கள் மேலும் மழையைப் பெய்யப்பண்ணுகிறார்" (மத்தேயு 5:45) என்று வேதவசனம் சொல்லுகிறது.இந்த பொதுவான கிருபை இல்லையென்றால் எவருமே உயிர் வாழ முடியாது.ஐந்தாவது, வெற்றியின் அர்த்தம்.வாழ்க்கையில் வெற்றி என்றால் என்ன அர்த்தம் என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஆக முதலாவது, சுவிசேஷம் நான்கு பகுதிகளாக இருக்கிறது என்பதை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.இரண்டாவதுசிருஷ்டிப்பின் பிரகடனம், அதன் அர்த்தம், விளைவுகள் இதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.மூன்றாவது, தேவனுடைய ராஜ்யம், அது எப்படி வருகிறது, அது எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.நான்காவது, எல்லாருக்கும் கிடைக்கிற பொதுவான கிருபை எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.ஐந்தாவது, வெற்றியின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.இன்றைக்கு முதல் இரண்டு காரியங்களை மட்டும் பார்ப்போம்.முதலில் சுவிசேஷம் எப்படி நான்கு பகுதிகளாக இருக்கிறது என்பதை பார்ப்போம்.ஒன்று, சிருஷ்டிப்பு;இரண்டாவது, பாவமும், மனிதனுடைய வீழ்ச்சியும்;மூன்றாவது, இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாக உண்டாகிற மீட்பு; நான்காவது, தேவன், பாவத்தின் மூலமாக கெட்டுப்போன எல்லாவற்றையும் பழைய நிலைக்கு கொண்டுவரப்போகிறார். இதுதான் சரியான சுவிசேஷம்.இன்றைக்கு அநேகர் சுவிசேஷத்தை இரண்டு பகுதிகளாக்கி விட்டார்கள்.ஒன்று, பாவமும் வீழ்ச்சியும்;இரண்டாவது, மீட்பு. சுவிசேஷத்தை எங்கு ஆரம்பிப்பார்கள் என்றால், மனுஷன் பாவியாய் இருக்கிறான், அவன் பாவத்திலே விழுந்துபோனான், நரகத்திற்கு போய்க்கொண்டிருக்கிறான், கெட்டு, அழிந்துகொண்டிருக்கிறான், இப்போது நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்றால்,இயேசு இரட்சகராய் இருக்கிறார், அவர் உனக்காகவே வந்தார், உன்னை நேசிக்கிறார், உனக்காக சிலுவையில் மரித்தார். அவரை நீ விசுவாசித்தால் இரட்சிக்கப்படுவாய், உன்னுடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும், நீ தேவனுடைய பிள்ளையாக மாறுவாய், நீ மரித்தால் மோட்சம் போவாய், இவ்வளவு தான் சுவிசேஷம் என்று சொல்லிவிடுவார்கள். பாவம்தான் பிரச்சனை, இயேசுதான் பிரச்சனைக்கு பதில் என்று சுவிசேஷத்தை இரண்டு பகுதிகளாக்கி, மற்ற இரண்டு பகுதிகளான சிருஷ்டிப்பையும், எல்லாவற்றையும் பழைய நிலைக்கு திரும்ப கொண்டுவருவார் என்பதையும் விட்டுவிட்டார்கள். ஆனால் இவை இரண்டும் மிகவும் முக்கியமான பகுதிகள்.இந்த இரண்டையும் எடுத்துவிட்டால் சுவிசேஷம் உங்களுக்கு புரியவே புரியாது.

இதில்தான் பிரச்சனை வருகிறது.இவர்கள், நன்றாக இருக்கிறது மிகவும் முக்கியமா?எது முக்கியம் தெரியுமா?பாவம் மன்னிக்கப்பட வேண்டும், செத்தால் மோட்சம் போக வேண்டும், அதுதான் முக்கியம் என்று சொல்லுவார்கள்.ஏனென்றால் இவர்கள்சுவிசேஷத்தின் இரண்டு பகுதிகளை மட்டும் கேட்டவர்கள்.ஆதியாகமத்தை 3-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து வாசிக்கக்கூடாது.அங்குதான் இரண்டு பகுதிகள் உள்ள சுவிசேஷம் ஆரம்பமாகிறது.இங்குதான் மனுஷனுடைய பாவம், அதன் மூலமாக வந்த விளைவுகளை வாசிக்கிறோம்.இது எங்கு முடிகிறது?புதிய ஏற்பாட்டில் சுவிசேஷ புத்தகங்கள், நிருபங்கள் என்று அதோடு முடிந்துவிடுகிறது.இவர்கள் வெளிப்படுத்தின விசேஷத்திற்கு செல்வதில்லை.ஏனென்றால் அங்கு தேவன் எல்லாவற்றையும் திரும்ப எப்படி பழைய நிலைக்கு கொண்டுவருகிறார் என்பது சொல்லப்பட்டுள்ளது.இவர்கள் இந்த கதையை விட்டு விடுகிறார்கள். இப்படி விட்டு விடுவதால் பாவமன்னிப்பைப் பெற்று, இரட்சிப்பைப் பெற வேண்டும், செத்தால் மோட்சம் போக வேண்டும், இதுதான் முக்கியம் என்று எண்ணுகிறார்களே ஒழிய, நான் யார், நான் எப்படி உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறேன், நான் எப்படி ஆதியில் இருந்த அந்த நிலைக்கு திரும்ப வேண்டும், அது எவ்வளவு முக்கியம், அதுதான் இரட்சிப்பு, நானும் சிருஷ்டிப்பும் பழைய அந்த நிலைக்கு திரும்பாமல் அது இரட்சிப்பாய் இருக்க முடியாது என்று எண்ணுவதில்லை.ஆகவேதான் ஆதியாகமம் 1-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து வாசிக்க வேண்டும்.1-ஆம் அதிகாரம் என்ன சொல்லுகிறது?தேவன்,"நமது சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியேயும் மனுஷனை உண்டாக்குவோமாக" (ஆதியாகமம் 1:26) என்று சொல்லுகிறார்.27-ஆம் வசனத்தில், "தேவன் தம்முடைய சாயலாக மனுஷனைச் சிருஷ்டித்தார்.ஆணும் பெண்ணுமாக அவர்களைச் சிருஷ்டித்தார்" என்று வாசிக்கிறோம்.28-ஆம் வசனம், "நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்று சொல்லி தேவன் அவர்களை ஆசீர்வதித்தார் என்று சொல்லுகிறது.அதுதான் சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனம்.ஆக, மனுஷன் கனத்தினாலும் மகிமையினாலும் முடிசூட்டப்பட்டவன்.சகலமும் அவனுடைய பாதபடியின் கீழே வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.அவன் எல்லாவற்றையும் ஆண்டுகொள்ளக்கூடியவன்.இதுதான் ஆதியிலே மனுஷனுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஸ்தானமும் வாழ்க்கையும்.இதைப் போதிக்காமல் இரட்சிப்பை போதிக்கக்கூடாது.இப்படித்தான் மனுஷன் உண்டாக்கப்பட்டான்.

சுவிசேஷம் இங்குதான் ஆரம்பமாகிறது.இதை முதலில் சொன்னால்தானே மனுஷன் எதிலிருந்து விழுந்தான் என்பதுதெரியும்.வெறும், மனுஷன் விழுந்துவிட்டான் என்று சொன்னால், அவன், நான் நன்றாகத்தானே இருக்கிறேன் என்கிறான்.ஒருவர் இன்னொருவரிடம் இயேசுவைப் பற்றி சொல்லிக்கொண்டிருந்தாராம்.அதைக் கேட்டவர், "நான் நன்றாகத்தான் இருக்கிறேன்" என்றார்.ஏனென்றால் இதைச் சொன்னவர், "பாருங்கள், நாமெல்லாரும் பாவிகளாயிருக்கிறோம்" என்று பாவத்தில் ஆரம்பித்திருக்கிறார்.அந்த நபர், "நீ பாவியாக இருக்கலாம், நான் பாவி அல்ல" என்று சொன்னார்.நாம் ஆரம்பிக்கும்போது, நாம் தேவனுடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கப்பட்டவர்கள், அவ்வளவு மேன்மையான ஸ்தானத்தில் வைக்கப்பட்டவர்கள், எல்லாவற்றையும் ஆண்டுகொள்ளும்படியாய் வைக்கப்பட்டவர்கள், பலுகிப்பெருகி, நிரப்பக்கூடியவர்கள், ஒரு அபார சக்தி தேவனால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டது. தேவன் எல்லாவற்றையும் நம்முடைய பாதத்திற்கு கீழே வைத்தார்.மனுஷனை கனத்தினாலும், மகிமையினாலும் முடிசூட்டினார் என்று ஆரம்பிக்க வேண்டும்.அவனிடம் ஆரம்பிக்கும்போதே நீ பாவி என்று சொல்லக்கூடாது.அதை வேறுவிதமாகச் சொல்ல வேண்டும்.மனுஷன் என்று சொல்லி அப்படி பேச வேண்டும்.இன்றைக்கு மனுஷன் அப்படி இல்லையே, ஏன் மனுஷன் இப்படியிருக்கிறான்?ஏனென்றால் மனுஷன் பாவத்தில் விழுந்துபோனான்.பாவம் அவனை பாதித்துவிட்டது.இன்றைக்கு அவன் கீழே கிடக்கிறான்.ஆளுகிறவனாக அல்ல, ஆளப்படுகிறவனாக இருக்கிறான். போதை மருந்து, சாராயம், சந்தோஷமில்லாத நிலை, திருப்தியின்மை, வெறுமை, குழப்பம், ஒழுங்கின்மை, இருள்போன்ற காரியங்கள் அவனைஆளுகிறது என்று இப்படிச் சொன்னவுடன் அவனுக்கு விளங்க ஆரம்பிக்கும். மனுஷன் எதிலிருந்து விழுந்தான் என்பதை நாம் காண்பிக்க வேண்டும்.ஆகவே அங்கு ஆரம்பித்து, பாவத்தில் விழுந்ததினால் எப்படிப்பட்ட பாதிப்பு ஏற்பட்டது என்பதை காண்பித்து, அதன்பிறகு இயேசு இரட்சிக்க வந்தார் என்று சொல்லி, அந்த இரட்சிப்புஎன்னவெல்லாம் உண்டாக்குகிறது என்பதைச் சொல்ல வேண்டும். அது பாவமன்னிப்பைக் கொடுத்து, தேவனுடைய பிள்ளைகளாக ஆக்குகிறது மட்டுமல்ல, ஆதியில் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கனமும், அந்தஸ்தும் திரும்ப கொடுக்கப்பட வேண்டும்.அதுதான் இரட்சிப்பு.கடைசியில் போய் நிற்கும்போது ஆதியில் நம்மை எப்படி உண்டாக்கினாரோ அந்த நிலைக்கு நாம் திரும்ப வந்துவிட வேண்டும்.நம்முடைய சரீரம் கூட மீட்கப்படும்,சாகாத ஒரு சரீரமாக மாற்றப்படும்.அப்படிப்பட்ட பூரண மீட்பு கடைசியில் நமக்குக் கொடுக்கப்படுகிறது.அதனுடைய பல பரிமாணங்களை இந்த உலகத்திலேயே நாம் பார்க்கிறோம். இரட்சிக்கப்பட்ட மக்கள் பரிசுத்த வாழ்க்கையை வாழுவது, வெற்றிகரமாய் வாழுவது, சந்தோஷமாய் இருப்பது, மற்றவர்களுக்கு முன் உதாரணமாய் இருப்பது போன்ற இதெல்லாம் அப்படிப்பட்ட வாழ்க்கையினுடைய காட்சி. ஆக, இரண்டு பகுதிகள் உள்ள சுவிசேஷம் போதாது.சுவிசேஷம் நான்கு பகுதிகளாக இருக்கிறது என்பதை நாம் புரிந்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனத்தை பற்றிப் பார்ப்போம்.இதை 'கலாச்சார பிரகடனம்' என்று சொல்லுகிறார்கள்.ஏன் அப்படிச் சொல்லுகிறார்கள்?சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனம் என்றால் என்ன?தேவன் மனுஷனை தம்முடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டாக்கினார்.அவனை உண்டாக்கும்போது ஒரு அறிவிப்பைக் கொடுக்கிறார்.என்ன அறிவிப்பு?பலுகிப்பெருகி, பூமியை நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்கிறார்.அதாவது, நீ இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும் என்கிறார்.இதுதான் அவர் கொடுக்கிற அறிவிப்பு.மனுஷன் தேவன் வைத்தபடி வாழ்ந்தான் என்றால், அவன் ஒருவிதமான கலாச்சாரத்தையே உண்டுபண்ணுவான்.அது என்ன கலாச்சாரம்?பலுகுகிற, பெருகுகிற, நிரப்புகிற, கீழ்ப்படுத்துகிற, ஆண்டுகொள்ளுகிற கலாச்சாரத்தை அவன் உண்டுபண்ணியிருப்பான்.தேவன் அப்படித்தான் உண்டுபண்ணச் சொன்னார்.அவர் ஒரு தோட்டத்தை உண்டாக்கி அங்கு மனுஷனை வைத்து, "பண்படுத்தி, காத்துக்கொள்" என்று சொல்லி அவனுக்கு வேலையைக் கொடுத்தார்.பண்படுத்துகிறது என்றால் எப்படி என்று அவன் கர்த்தரிடம் கேட்க வேண்டியதாய் இருந்ததா?பண்படுத்துகிறதைப் பற்றி அவன் பயிற்சி எடுக்க வேண்டியிருந்ததா?அப்படி எடுக்க வேண்டியதில்லை.ஏனென்றால், தேவன் என்ன செய்தார் என்பதும், அவர் எப்படிப்பட்டவர் என்பதும் அவனுக்கு தெரியும்.அதுமட்டுமல்ல, அவருடைய சாயலும், ரூபமும் இவனுக்கு இருக்கிறது.அவர் என்ன செய்தார்?ஆதியிலே பூமியானது ஒழுங்கின்மையும், வெறுமையுமாய் இருந்தது; ஆழத்தின்மேல் இருள் இருந்தது.அவர் ஒழுங்கின்மையையும், வெறுமையையும், இருளையும் போக்கி, அருமையான, அழகான, மனுஷன் வாழக்கூடிய, நல்ல காரியங்களைப் பிறப்பிக்கக்கூடிய உலகமாக அதை உண்டுபண்ணினார்.ஆகவே "பண்படுத்தி, காத்துக்கொள்" என்றால் என்னவென்று மனுஷனுக்குத் தெரியும்.இந்த பூமியை எடுத்து அழகானதாக, ஆசீர்வாதமானதாக, பயன்தர தக்கதாக, அற்புதமானதாக மாற்றிக் காண்பிக்க வேண்டும் என்று அவனுக்குத் தெரியும்.அதைத்தான் அவன் செய்துவந்தான்.அதற்காகத்தான் அவன் ஏதேன் தோட்டத்திலே வைக்கப்பட்டான்.இப்படிப்பட்ட வேலை பாவம் வருவதற்கு முன்பாகவே அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டது.வேலை என்றால் என்னவென்றும், என்ன செய்ய வேண்டுமென்றும் அவனுக்குத் தெரியும்.
ஆதியாகமம் 1:28-ஐ கர்த்தர் அவனுக்குத்தான் சொன்னார்.இந்த வசனத்தை கவனியுங்கள்.இங்கு ஐந்து காரியங்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.முதலில், "பலுகிப்பெருகி, நிரப்பி" என்று சொல்லியிருக்கிறது.இதன் அர்த்தமென்ன?மனுஷன் சமுதாய ரீதியிலே ஒரு அபிவிருத்தியை செய்ய வேண்டும்.எப்படிச் செய்ய வேண்டும்? குடும்பங்களை கட்டியெழுப்ப வேண்டும்,பட்டணங்களை கட்டியெழுப்ப வேண்டும், பள்ளிக்கூடங்களை கட்டியெழுப்ப வேண்டும், அரசாங்கங்களை கட்டியெழுப்ப வேண்டும், சட்டங்களை கட்டியெழுப்ப வேண்டும், சபைகளை கட்டியெழுப்ப வேண்டும். இப்படி பல காரியங்களை சமுதாய ரீதியிலே கட்டி எழுப்பக்கூடியவனாக மனுஷனை வைத்தார்."பலுகிப்பெருகி, நிரப்பி" என்றால் அதுதான் அர்த்தம்."கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்றால் என்ன அர்த்தம்?தேவன் உலகத்தில் வைத்திருக்கிற அத்தனை காரியங்களையும் எடுத்து, அதிலிருந்து பல காரியங்களை உண்டாக்கி, மனுஷனுடைய பிரயோஜனத்திற்காக பல காரியங்களை கொண்டுவர வேண்டும். அப்படியென்றால் என்ன அர்த்தம்?விதவிதமாக பயிரிட வேண்டும், மரங்களை நட வேண்டும், பாலங்களை கட்ட வேண்டும், கம்ப்யூட்டர்களை உண்டாக்க வேண்டும், விமானம், கார் இவற்றை உண்டாக்க வேண்டும்.இப்படியெல்லாம் உண்டாக்கி, மனுஷனுடைய வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதற்கு எல்லா காரியங்களையும் செய்ய வேண்டும்.

இன்றைக்கு டிரைவர் இல்லாத கார் கூட வருகிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.ரொம்ப சந்தோஷம்.கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்வது என்றால் அதுதான்.மனுஷன் எதை கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்கிறான்?நம் தேசத்தில் ஒரு வருஷத்திற்கு லட்சக்கணக்கான விபத்துகள் நடக்கின்றன.டிரைவர் இல்லாத கார் எவ்வளவு ஆசீர்வாதமாக இருக்கும் தெரியுமா?டிரைவர் இல்லாத கார் எங்கேயாவது சென்று மோதி விடும் என்று நீங்கள் எண்ணுகிறீர்கள்.டிரைவர் இல்லாத காராக எல்லாம் மாறும்போது விபத்துகள் முழுவதுமாக குறைந்துவிடும்.நாம் ஓட்டுவதால் தான் விபத்துகள் ஏற்படுகிறது.சில ஊர்களில் டிரைவர் இல்லாத Taxiவர ஆரம்பித்துவிட்டது.நம் ஊரிலும் அது வரப்போகிறது என்று சொல்லுகிறார்கள்.நாம் Taxi-ஐ book பண்ணினோம் என்றால், ஒரு Taxi வந்து நிற்கும்.அதில் டிரைவர் இருக்கமாட்டார்.நீங்கள் எவருக்கும் பயப்பட வேண்டியதில்லை.காரில் ஏறி உட்காரலாம்.நீங்கள் எங்கு செல்ல வேண்டும் என்பதை book பண்ணும்போதே சொல்லிவிட்டீர்கள், ஆகவே அந்த முகவரிக்கு சரியாக உங்களை கொண்டுசென்று விடும்.அப்போது விபத்தே ஏற்படாது.சில நாடுகளில் டிரைவர் இல்லாத கார் நன்றாக ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது.நம் நாட்டிற்கு எது எவ்வளவு பெரிய ஆசீர்வாதமாக இருக்கும் தெரியுமா?கொஞ்சம் காலத்திற்குப் பிறகு Driving Licence இருக்காது என்று சொல்லுகிறார்கள்.எவரும் கார் ஓட்டமாட்டார்கள்.கார் ஓட்டுவது வீணான வேலையாகிவிடும்.எல்லா காரும் டிரைவர் இல்லாத காராக இருப்பதால் அது மிகவும் பாதுகாப்பானது, நாம் சாலைகளில் தைரியமாகச் செல்லலாம்.அதாவது ஒரு பிரச்சனை ஏற்படுகிறது, மனுஷன் அந்த பிரச்சனைக்கு பதிலை கண்டுபிடித்து அதை ஆண்டுகொள்கிறான்.ஏன் இவ்வளவு விபத்துகள் நடக்கின்றன?ஏன் லட்சக்கணக்கானோர் விபத்தில் மரிக்கிறார்கள்?ஏனென்றால் மனுஷன் வண்டியை அப்படி ஓட்டுகிறான்.அவன் வேகமாகத்தான் ஓட்டுவான்.அப்படி ஓட்டினால் தான் அவனுக்கு சந்தோஷம் உண்டாகிறது.ஆனால் டிரைவர் இல்லாத கார் அப்படி அல்ல. இது சரியான வேகத்தில் செல்லும்.நாம் ஒன்றும் சொல்லவோ, செய்யவோ வேண்டியதில்லை.ஆக, ஆண்டுகொள்வது என்பது அதுதான்.ஆண்டுகொள்வது என்றால் என்ன?பிரச்சனையை மேற்கொள்வதற்கு, அதன் மத்தியில் பல வசதிகளை உண்டாக்கித் தருவதற்கு, வாழ்க்கையை இன்னும் நன்றாக ஆக்குவதற்கு என்னவெல்லாம் செய்ய வேண்டுமோ அதையெல்லாம் செய்வதுதான் ஆண்டுகொள்வது. ஆகவேதான் இது கலாச்சார பிரகடனம்.

இதை எப்படி practical-ஆக நாம் புரிந்துகொள்வது?இந்த உலகத்தில் தேவன் ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கிற raw materials-ஐ எடுத்து, அவற்றைக் கொண்டு பல்வேறு காரியங்களை உண்டாக்கி, அதிலிருந்து என்னவெல்லாம் உண்டாக்க முடியுமோ அத்தனையையும் உண்டாக்குவதுதான் பலுகிப்பெருகி, பூமியை நிரப்பி, எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள் என்பதின் அர்த்தம். ஆக கலாச்சார பிரகடனம் எதைக் காண்பிக்கிறது?தேவன் மனுஷனுடைய வாழ்க்கையை வேலை செய்யாமல் சாப்பிடும்படியாய் உண்டாக்கவில்லை.அது வாழ்க்கையே கிடையாது.அநேகர் அது ஒரு வாழ்க்கை என்று எண்ணுகிறார்கள்.தேவன் மனுஷனுடைய வாழ்க்கையை எப்படி உண்டாக்கினார்?மனுஷன் எந்நேரமும் எதையாவது ஒன்றை சிருஷ்டிக்கிறவனாக, ஒரு குட்டி சிருஷ்டிகனாக, சிருஷ்டிகரைப் போலவே இவன் ஒரு சிருஷ்டிகனாக, பல பிரச்சனைகளை தீர்ப்பதற்கு, பலருக்கு நன்மை பயக்கும் விதத்தில் காரியங்களை உண்டாக்குகிறவனாக, புதுபுது காரியங்களை கொண்டுவருகிறவனாக, உற்பத்தி செய்கிறவனாக, கண்டுபிடிக்கிறவனாக என்று அப்படித்தான் தேவன் மனுஷனை வடிவமைத்திருக்கிறார். அப்படி இருக்கும்படித்தான் அவர் கட்டளையிட்டிருக்கிறார்.அந்த பிரகடனம் அதைக் குறித்ததுதான்.மனுஷன் பாவத்தில் விழுந்த பிறகு இனி இதெல்லாம் கிடையாது என்று கர்த்தர் சொல்லவில்லை.நோவாவின் காலத்தில் வெள்ளம் வந்து எல்லாம் அழிந்துபோய், அவனுடைய குடும்பம் மட்டும் காப்பாற்றப்படுகிறது.ஆதியாகமம் 8-ஆம் அதிகாரத்தில் தேவன் நோவாவிடம்,"பலுகிப்பெருகி, நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்"என்கிறார்.தேவன் திரும்பவும் அந்த பிரகடனத்தைத்தான் பண்ணுகிறார்.அவர் ஒருபோதும் அதை நீக்கவில்லை.

இதில் விசேஷம் என்னவென்றால், சீர்திருத்தவாதிகள் என்ன சொல்லுகிறார்கள் என்றால்,மத்தேயு 28:18-20-இல் இயேசு, "வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய் சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம் பண்ணுங்கள்; இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்" என்று சொன்ன இந்த வார்த்தைகளும், ஆதியாகமம் 1:28-இல்,"பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்று சொன்னாரே அந்த வார்த்தைகளும் ஒரே மாதிரியானவை என்று சொல்லுகிறார்கள். அது ஒரு பிரகடனம், இது ஒரு பிரகடனம்.அது முதல் சிருஷ்டிப்பில் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு பிரகடனம் என்றும், இது புது சிருஷ்டிப்பில் கொடுக்கப்பட்ட பிரகடனம் என்றும் சொல்லுகிறார்கள்.அது எப்படி ஒரு சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனமோ அதைப்போல இதுவும் ஒரு சிருஷ்டிப்பின் பிரகடனம்.அது எப்படி ஒரு கலாச்சார பிரகடனமோ இதுவும் அப்படியே என்கிறார்கள்.அதுவும் இதுவும்ஒன்றே.அது அன்றைக்கு ஆதாமுக்கு கொடுக்கப்பட்டது.இது இன்றைக்கு இயேசுவுக்கு கீழானவர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டது என்கிறார்கள்.மத்தேயு 28-இல் இயேசு இதை எப்படி சொல்லுகிறார் என்பதை கவனியுங்கள்."வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய்" என்று சொல்லுகிறார்.அவருக்கு எதற்கு வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரம்கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது?ஆதியிலே எல்லாவற்றையும் உண்டாக்கினவரே இவர்தான்." உண்டானதொன்றும் அவராலேயல்லாமல் உண்டாகவில்லை"என்று யோவான் 1:3 சொல்லுகிறது.சிருஷ்டிகரே இவர்தான், இவருக்கு எதற்கு வானத்திலும் பூமியிலும் அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது?இவரிடம் இல்லாத அதிகாரமா?இங்கு இயேசு என்ன சொல்லுகிறார்?இயேசு வானத்திலிருந்து இறங்கி மனுஅவதாரம் எடுத்து பூமிக்கு வந்தபோது மனுஷனுடைய பிரதிநிதியாக மாறிவிட்டார்.மனுஷனுக்காக அவனுடைய பாவங்களைச் சுமந்து சிலுவையிலே மரித்தார்.அவர் உயிரோடெழுந்தபோது மனுஷனுடைய பிரதிநிதியாக இருக்கிறார்.தேவன் மனுஷனுக்கு திரும்பக் கொடுத்த சகல அதிகாரத்தையும் இவர் மனுஷனுடைய பிரதியாக பெற்றுக்கொண்டார்.இல்லையென்றால் இவருக்கு எதற்கு அதிகாரம்? இவர் தேவகுமாரனாயிற்றே!இவர் திரித்துவத்தின் இரண்டாம் நபர்.இவருக்கு அதிகாரம் கொடுக்க தேவையில்லை.இவர் உயிரோடெழுந்தபோது வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் கொடுக்கப்பட்டது என்று சொல்லும்போது, அது அவருக்கு கொடுக்கப்படவில்லை,அவருக்கு ஏற்கனவே அதிகாரம் இருக்கிறது.மனுஷனுடைய பிரதிநிதியாய் மாறிவிட்ட இயேசு, நம்முடைய பிரதிநிதியாக வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரத்தையும் பெற்றுக்கொண்டார்.ஆகவேதான் அவர் அப்படிச் சொல்லுகிறார்.

அவர் சொல்லுவதை நன்றாக கவனித்திருந்தீர்கள் என்றால், அதிகாரம் உங்களுக்கு கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது, அப்படியென்றால் நீங்கள் புறப்பட்டுப் போங்கள் என்று அவரிடம் சொல்லியிருப்போம்.யாருக்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறதோ அவர்கள் தானே புறப்பட்டுப் போக வேண்டும்.அப்படியென்றால் அவர் சொல்லுவதிலேயே அர்த்தம் இல்லாதது போன்று இருக்கிறதே!இயேசு,"வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய் சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, ஞானங்கொடுங்கள்" என்கிறார்.அவர் ஏன் அப்படிச் சொல்லுகிறார்?அதனுடைய அர்த்தம் என்ன?உனக்கு கொடுக்க வேண்டிய அதிகாரத்தை பிரதிநிதியாக இருந்து நான் பெற்றுக்கொண்டேன்.எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்றால், அது உனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று அர்த்தம்.இதனால் தான் சுவிசேஷத்தின் நான்கு பகுதிகள் மிகவும் முக்கியம். இங்கு வெறும் பாவமன்னிப்பு அல்ல, மனுஷனுக்கு கொடுக்கப்படுவது பாவமன்னிப்பாகிய மீட்பு அல்ல. அவன் சிருஷ்டிப்பிலே எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுகிறவனாக உண்டாக்கப்பட்டான். இப்போது இரட்சிப்பிலே மறுபடியும் ஆண்டுகொள்ளுகிற அதிகாரம் அவனுக்கு கொடுக்கப்படுகிறது.இதை சொல்லாததினால் இன்றைக்கு இரட்சிக்கப்பட்ட அநேகருக்கு இது விளங்காததால் அவர்கள் இரட்சிக்கப்பட்டது போன்றே இல்லை.ஏனென்றால் அதிகாரம் என்கிற concept அவர்களுக்கு விளங்கவில்லை.சுவிசேஷத்தின் நான்கு பகுதிகள் இல்லாமல் இதெல்லாம் விளங்காது.இதெல்லாம் விளங்கவில்லை என்றால் தோல்வியிலே வாழ வேண்டியதுதான்.ஆக, வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.ஆகவேதான் இயேசு நம்மை புறப்பட்டுப் போகச் சொல்லுகிறார்.அதிகாரம் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

இயேசு, மனுஷனுடைய பிரதிநிதியாக நான் அதிகாரத்தைப் பெற்றிருக்கிறேன்.நீங்கள் போய், எல்லா சிருஷ்டிக்கும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கியுங்கள், அவர்களை சீஷராக்குங்கள், பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தினாலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங் கொடுங்கள் என்கிறார். அவர் அதோடு நின்றுவிடவில்லை.இதை நன்றாக கவனிக்க வேண்டும்.அநேகர் இந்த வசனங்களை வாசிக்கும்போது 19-ஆம் வசனத்தோடு நிறுத்திவிடுவார்கள்.அவர்கள், எப்படியாவது யாரையாவது பிடித்து ஞானஸ்நானம் கொடுத்துவிட வேண்டும் என்று எண்ணுகிறர்கள்.ஆகவே மற்றவர்களிடம், நீங்கள் இன்றைக்கு ஞானஸ்நானம் எடுத்து விடுகிறீர்களா?அல்லது அடுத்த வாரம் எடுத்து விடுகிறீர்களா?சீக்கிரத்தில் ஞானஸ்நானம் எடுத்துவிட வேண்டும்.ஏனென்றால் நடுவில் ஏதாவது ஆகிவிட்டால் பரலோகம் போவீர்களா?எனவே சீக்கிரம் ஞானஸ்நானம் எடுங்கள் என்கிறார்கள்.ஆகவே ஞானஸ்நானம் எடுக்கிறவர்களும் அதை பரலோகத்திற்கு டிக்கெட் வாங்குவது போல எண்ணுகிறார்கள்.முன்பு நான் ஞானஸ்நானம் கொடுப்பேன், இப்போது இன்னொரு போதகர் கொடுக்கிறார். நான் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கும்போது, "ஆண்டவராகிய இயேசுவை விசுவாசித்திருக்கிறீர்களா, அவரை இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறீர்களா, அவரை வாழ்நாள் முழுவதும் பின்பற்றுவீர்களா, சபைக்கு தொடர்ந்து வந்து தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு, அதன்படி செய்வீர்களா" என்று கேட்பேன். அவர்கள், "நான் செய்யமாட்டேன்" என்று சொன்னால், நான் அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கமாட்டேன்.இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு சுவிசேஷம் என்றால் என்னவென்றே புரியவில்லை.ஞானஸ்நானம் பெற்ற பிறகு சபைக்கு வந்து, தேவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு அதன்படி நடப்பீர்களா என்று நான் கேட்பேன்.ஏனென்றால், இயேசு ஞானஸ்நானத்தோடு நிறுத்தவில்லை. 20-ஆம் வசனத்தில், "நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள்;இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்" என்று சொல்லுகிறார். ஆக இது பெரிய project.சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து, ஞானஸ்நானம் கொடுப்பது ஆரம்ப வேலை.அதற்குப் பிறகு அவர்களுக்கு போதிக்க வேண்டும்.ஆகவேதான் சபையில் இவ்வளவு பேர் உட்கார்ந்திருக்கிறீர்கள்.இல்லையென்றால் ஞானஸ்நானம் எடுத்துவிட்டு வீட்டிலேயே இருந்துகொள்ளலாமே, மரித்தபிறகு பரலோகம் போய் விடலாம்.எதற்கு சபைக்குவந்து நேரத்தை வீணாக்க வேண்டும்?நீங்கள் எதற்கு சபைக்கு வந்திருக்கிறீர்கள்?நாம் வெறும் ஞானஸ்நானத்தோடு விடுகிறோமா, கிடையாது.

ரோமர் நிருபத்தின் முதல் 11 அதிகாரங்கள் இரட்சிப்பை பற்றி போதிக்கிறது.12-ஆம் அதிகாரத்திலிருந்து இரட்சிக்கப்பட்ட நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை போதிக்கிறது.நாம் எப்படி வாழ வேண்டும் என்று போதிக்கிற இடத்தில், மற்றவர்களை எப்படி நடத்த வேண்டும், திருமண வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டும், நாம் எப்படி ஒருவரையொருவர் அன்புகூர வேண்டும், கவலைப்படாமல் எப்படி இருக்க வேண்டும், மாய்மாலம் இருக்கக்கூடாது, களவு செய்யக்கூடாது என்று எல்லா விஷயத்தையும் சொல்லுகிறது. நிருபங்களை பாதிப் புத்தகமாக பிரித்துவிடலாம்.ஒன்று, இரட்சிப்பு எப்படி உண்டாகிறது என்பது, மற்றொன்று இரட்சிக்கப்பட்டவர்கள் எப்படி நடந்துகொள்ள வேண்டும் என்பது.எபேசியர் நிருபத்தில் முதல் 3 அதிகாரங்களில் இரட்சிப்பின் உபதேசமும், அடுத்த 3 அதிகாரங்களில் இரட்சிக்கப்பட்டதால் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.நான் என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்றால், உலகமெங்கும் சென்று, சகல ஜாதிகளுக்கும் சுவிசேஷத்தைப் பிரசங்கித்து, அவர்களை சீஷராக்கி, பிதா, குமாரன், பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்தினாலே ஞானஸ்நானம் கொடுத்தால் போதாது, அதற்குப் பிறகு பெரிய வேலையே இருக்கிறது. அது என்ன?ஒரு புதிய கலாச்சாரத்தையே உருவாக்க வேண்டும்.புதுவிதமான மனுஷனை உருவாக்க வேண்டும்.அநேகர் தண்ணீரில் மூழ்கினார்களே ஒழிய, பழைய பாவியாகத்தான் இருக்கிறார்கள்.அதே வாழ்க்கை தான் வாழுகிறார்கள்.வாழ்க்கை கொஞ்சம் கூட மாறவில்லை.கொஞ்சம் கூட வசனத்தைக் கேட்பதில்லை.அவர்களுடைய எண்ணத்திலும், செய்கையிலும், நடவடிக்கையிலும் கொஞ்சம் கூட மாற்றம் கிடையாது.அவர்கள் ஞானஸ்நானம் எடுத்தபோது எப்படி இருந்தார்களோ அப்படித்தான் இருக்கிறார்கள்.மாறுவதற்கு அவர்களுக்கு எந்த உத்தேசமும் கிடையாது.வசனத்தைக் கேட்டால்தானே மாற்றம் ஏற்படும்.ஏன் மாற வேண்டும்?தேவன், "பலுகிப் பெருகி, பூமியை நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுங்கள்" என்று சொல்லியிருக்கிறார்.அப்படி ஆளக்கூடியவனாக, அதிகாரம் பெற்றவனாக வல்லமை உள்ள வாழ்க்கையைப் பெறுவதற்கு இதெல்லாம் அவசியமாக இருக்கிறது.

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் 1 கொரிந்தியர் 15:45-49 வரை உள்ள வசனங்களில், ஆதாமை 'ஆதாம்' என்றும், இயேசுவை 'கடைசி ஆதாம்' என்றும் சொல்லுகிறார்.இரண்டிற்கும் தொடர்பு இருக்கிறது.ஆகவேதான் ஆதியாகமம் 1:28-ம், மத்தேயு 28:18-20-ம் சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்லுகிறார்கள். அங்கு சொல்லப்பட்டது போலவே இங்கு சொல்லப்பட்டிருக்கிறது.அது பழைய ஆதாமுக்கு சொல்லப்பட்டது.இங்கு புதிய ஆதாமுக்கு கீழ் இருக்கிறவர்களுக்குச் சொல்லப்படுகிறது.தேவன் பழைய ஆதாமுக்கு பலுகிப்பெருகி, நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள் என்று ஒரு பிரகடனத்தைக் கொடுத்தார்.அவன் பாவத்தில் விழுந்து, எல்லாவற்றையும் இழந்துபோனான்.இந்த புதிய ஆதாமுக்கு புதிய பிரகடனத்தைக் கொடுக்கிறார்."நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய் சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுங்கள்"என்கிறார்.இதற்கு என்ன அர்த்தம்?பலுகிப் பெருகி, நிரப்பு என்று அர்த்தம்.உன்னைப் போன்று இன்னும் அநேகரை உண்டாக்கு என்று அர்த்தம்.அதன் பிறகு, "நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள்" என்கிறார்.இதற்கு என்ன அர்த்தம்?எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளக்கூடியவர்களாக, வெற்றியுள்ளவர்களாக அவர்களை மாற்று என்று அர்த்தம்.இங்கு வார்த்தைகள் தான் வெவ்வேறாக இருக்கிறதே ஒழிய, மற்றபடி விஷயம் அதுதான் என்கிறார்கள்.ஆக, பழைய ஆதாம் இழந்துபோனான்.இப்போது புதிய ஆதாமுக்குக் கீழே வந்த நமக்கு அதே பிரகடனம் கொடுக்கப்படுகிறது.பழைய ஆதாம் விட்டுச் சென்ற வேலையை நாம் ஆரம்பிக்கிறோம்.பழைய ஆதாமைதோட்டத்தில் வைத்து, "பண்படுத்தி, காத்துக்கொள்" என்று சொல்லி அவனுக்கு ஏற்ற துணையைக் கொடுத்தார்.ஏனென்றால் பண்படுத்தி, காப்பது என்பது பெரிய வேலை.பலுகிப் பெருகி, நிரப்புவது என்பதை ஏவாள் இல்லாமல் செய்ய முடியாது.கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்வதற்கும் அவனுக்கு துணை தேவை.அதுபோலவே தேவன், கடைசி ஆதாமாகிய இயேசுவுக்கு கிறிஸ்துவின் சபையை துணையாகக் கொடுத்தார்.இன்றைக்கு இந்த துணையினுடைய உதவியைக் கொண்டுகடைசி ஆதாமாகிய இயேசுபழைய ஆதாம் செய்யாமல் விட்டதை செய்துகொண்டிருக்கிறார்.இந்த கடைசி ஆதாம் பலுகிப் பெருகி, நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொண்டிருக்கிறார்.அவர் இதை எப்படிச் செய்கிறார்?நம்மூலாக அதைச் செய்துகொண்டிருக்கிறார்.அவருடைய சாயலின்படியும், ரூபத்தின்படியும் உண்டானஇன்னும் ஏராளமான பேர் வருகிறார்கள், மாற்றப்படுகிறார்கள், விசேஷமானவர்களாக மாறுகிறார்கள்.ஆகவேதான் அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், "நாம் தேவனுக்கு உடன்வேலையாட்களாய் இருக்கிறோம்" (1 கொரிந்தியர் 3:9) என்கிறார்.தேவன் உலகத்தில் பெரிய வேலையை செய்துகொண்டிருக்கிறார்.அது என்ன?பலுகிப் பெருகி, நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொள்ளுகிற வேலையை இயேசு செய்துகொண்டிருக்கிறார்.அதை நம்மை வைத்து செய்கிறார்.ஆகவேதான் நாம் அவருக்கு உடன்வேலையாட்களாய் இருக்கிறோம்.நீங்கள் மருத்துவராக, வழக்கறிஞராக, ஆசிரியராக, தொழில் செய்கிறவராக, யாராக இருந்தாலும் சரி, நீங்கள் உங்களுடைய வேலையின் மூலமாக இயேசுவினுடைய வேலையை அவரோடுகூட சேர்ந்து செய்துகொண்டிருக்கிறீர்கள். பிரசங்கம் பண்ணுவதுதான் தேவனுடைய ஊழியம் என்று நாம் எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறோம்.கிடையாது.நீங்கள் செய்வது தேவனுடைய ஊழியம்.

சிலர், "நான் இந்த உலக வேலையை செய்கிறேன்" என்கிறார்கள்.இப்படிச் சொல்வது தவறு.நீங்கள் செய்வது பெரிய ஊழியம்.எப்படி அது ஊழியம்?நீங்கள் பலுகிப் பெருகி, நிரப்பி, கீழ்ப்படுத்தி, ஆண்டுகொண்டிருக்கிறீர்கள்.இயேசுவின் ஒளியை எங்கும் பிரகாசிக்கப்பண்ணுகிறீர்கள்.அவருடைய மணத்தை எங்கும் வீசப்பண்ணுகிறீர்கள்.நீங்கள் போகிற, பேசுகிற, நடவடிக்கை எடுக்கிற இடங்களில் எல்லாம் இயேசுவினுடைய வாசனை வீசுகிறது.அவருடைய நாமம் உயர்த்தப்படுகிறது.ஆக, எல்லா வேலையுமே ஆண்டவருடைய வேலை, அதில் நாம் பங்குதாரர்களாய் இருந்து அவரோடுகூட செய்துகொண்டிருக்கிறோம்.சிலர், "என் மனைவி எந்த வேலையும் செய்யவில்லை, எங்களுக்கு இரண்டு பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள், ஆகவே அவர் வேலை செய்யவில்லை" என்று சொல்லுவார்கள்.கிடையாது.உங்களுடைய மனைவி அதைச் செய்வது பெரிய வேலை.இரண்டு பிள்ளைகளையும் யாரிடம் விடப்போகிறீர்கள்?ஒரு வேலைக்காரப் பெண்ணை வைத்துபிள்ளைகளை பார்த்துக்கொள்ளப் போகிறீர்களா?அந்தப் பெண், பிள்ளைகள் ரோட்டிற்குச் செல்லாமல் பார்த்துக்கொள்வார்.அந்த வேலைக்கார பெண்ணுக்கு அவ்வளவுதான் தெரியுமே ஒழிய,பிள்ளைகளை ஆளாக்க முடியாது.பிள்ளைகளை ஆளாக்க வேண்டுமென்றால் உங்களைப் போன்ற தேவனுடைய பிள்ளை ஒருவர் தேவை.தேவன் தாயை அதற்கென்றே கொடுத்திருக்கிறார்.அதற்குரிய மனதையும், பக்குவத்தையும் கொடுத்திருக்கிறார்.அநேகர் இதை ஒரு பெரிய வேலையாக எண்ணுவதில்லை.வீட்டில் உள்ள வயதானவர்களிடம் பிள்ளைகளை விட்டு அவர்களை பார்த்துக்கொள்ளும்படி சொல்லிவிடுகிறார்கள்.ஒரு பிள்ளையை உருவாக்குவது மிகப்பெரிய வேலை.இதை சரியாக செய்யாமல் போகும்போதுதான் பின்நாளில் பிள்ளைக்கு 18 வயதான பிறகு அவன் சாராயக்கடையில் போய் நிற்கிறான்.அப்போது பெற்றோர் போதகரிடம் வந்து, "பிரதர், நீங்கள் உபவாசம்பண்ணி என் பிள்ளைக்காக ஜெபம்பண்ணுங்கள், என் பிள்ளை நான் சொல்லுகிறதை கேட்பதில்லை, சாராயம் குடிக்கிறான்"என்கிறார்கள். அதற்குத்தான் சிறுவயதிலேயே அதை பெரிய வேலையாக எடுத்து, அவனை சபைக்கு அழைத்து வந்து, வேதாகமத்தை வாசிக்க வைத்து, ஜெபிக்க வைத்து, அவன் எந்த வழியில் நடக்க வேண்டும் என்பதை அவனுக்கு போதித்து நடத்தினால் முதிர்வயதானாலும் அவன் அதை விட்டு விலகமாட்டான் என்று வேதம் சொல்லுகிறது. "இல்லை பிரதர், நான் எனக்கு பிடித்த வேலையை செய்கிறேன்" என்று சொல்லக்கூடாது.இது தேவன் கொடுத்த பெரிய வேலை.நாம் அதை மதிக்க வேண்டும்.கர்த்தர் நமக்கு நல்ல குடும்பத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

ஆக, நாம் எந்த விதமான வேலையிலும், தொழிலிலும் இருந்தாலும் அந்த வேலையின் மூலமாக தேவனை வெளிப்படுத்தலாம்.அந்த வேலையின் மூலம் பூமிக்கு உப்பாய் இருக்கலாம்.அதுதான் வேதவசனத்தின் போதனை.வேலை, தேவன் நமக்குக் கொடுத்த அழைப்பு.தேவன் நம்மை அங்கே வைத்திருக்கிறார்.தேவன் நமக்கு அந்த ஸ்தானத்தைக் கொடுத்திருக்கிறார்.நம்முடைய வேலையை நாம் அந்த விதத்தில் செய்ய வேண்டும்.தேவனுக்காக செய்கிறது போல் செய்யவேண்டும்.தேவன் நம்மை இங்கு வைத்திருக்கிறார், அவர் அழைத்திருக்கிறார் என்கிற விதத்தில் செய்ய வேண்டும்.அப்போது நீங்கள் வாழ்க்கையிலே பெரிய வெற்றியைப் பெறுவீர்கள்.அநேகருக்கு ஆசீர்வாதமாய் விளங்குவீர்கள்.தேவனுடைய நாமம் உங்கள் மூலமாக மகிமைப்படும், தேவனுடைய ராஜ்யம் வளரும்.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency