0 item - ₹0.00

விசுவாச வாழ்க்கை (பாகம் 01) - நம்பிக்கை: விசுவாசத்தின் ஆரம்பம் - பகுதி 1

Sunday Tamil Service - 01 JUL 18

Transcript

எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரத்தின் அடிப்படையிலே விசுவாச வாழ்க்கையைக் குறித்துப் போதிக்க இருக்கிறேன்.விசுவாசம் என்று வேதம் போதிக்கிற காரியம் ஏதோ உலகத்தில் விசுவாசம் என்று சொல்லுகிறார்களே அப்படி அல்ல. ரயிலில் மும்பை செல்வதற்கு டிக்கெட் வாங்கி பயணிக்கிறோம்.அப்படி பயணிக்கும்போது ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலும் இறங்கி, இந்த ரயில் எங்கே போகிறது என்று நாம் கேட்பதில்லை.மும்பை செல்வதற்கு டிக்கெட் வாங்கியிருக்கிறோம,அது மும்பைக்குப் போகும் என்று நம்புகிறோம், ஆகவே நிம்மதியாக படுத்து தூங்குகிறோம்.பல மணி நேரங்களுக்குப் பிறகு அங்குபோய் சேருகிறோம்.டிக்கெட் வாங்கினவுடனேயே நமக்கு நம்பிக்கை வந்துவிடுகிறது.அது ஒருவிதமான விசுவாசம்.இங்கு நாம் சொல்லுவது அப்படிப்பட்ட விசுவாசம் அல்ல. இது இன்னும் சற்று வித்தியாசமானது.இது வேதவசனத்தை விசுவாசிப்பது, தேவனை விசுவாசிப்பது.விசுவாசிக்கிற விதமே அவரிடத்திலிருந்து வருகிறது.அவரே அந்த விசுவாசத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாய் இருக்கிறார்.அதைத்தான் தேவரகமான விசுவாசம் (God kind of faith)என்கிற தலைப்பிலே முன்பு போதித்திருக்கிறேன்.தேவன் எவ்விதமான விசுவாசத்தை உடையவராய் இருக்கிறாரோ, அதே விதமான விசுவாசத்தை நாமும் உடையவர்களாய் இருக்க வேண்டும்.ஏனென்றால் நாம் தேவனுடைய சாயலில் உண்டாக்கப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதைக் குறித்துப் போதித்திருக்கிறேன்.விசுவாசத்தைக் கொண்டு எப்படி சூழ்நிலைகளை மாற்ற முடியும் என்பதைக் குறித்தெல்லாம் போதித்தேன்.இப்போது விசுவாசத்திலே எப்படி வாழுவது என்பதைக் குறித்து போதிக்கப் போகிறோம்.

எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரத்தில் பல உதாரணங்களைப் பார்க்கிறோம்.ஆபிரகாம், ஈசாக்கு, யாக்கோபு, மோசே, ராகாப் முதற்கொண்டு எல்லாருடைய கதைகளையும் அங்கு பார்க்கிறோம். அவர்களுடைய வாழ்க்கையின் பல்வேறு இக்கட்டான சூழ்நிலைகளிலே சவால்களை சந்திப்பதற்கும், பிரச்சனைகளை மேற்கொள்வதற்கும் எப்படி விசுவாசத்தைப் பயன்படுத்தினார்கள் என்பதைக் குறித்து ஒரு பெரிய பாடம் நமக்கு இங்கே கொடுக்கப்படுகிறது. ஆகவே இது மிகவும் முக்கியமான பகுதி.எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரத்தின் அடிப்படையிலே தான் விசுவாச வாழ்க்கை போதிக்கப்படுகிறது.விசுவாச வாழ்க்கை என்றால் அநேகர் அதை வேறுவிதமாக எண்ணுகிறார்கள்.சிலர், இவர் அரசாங்க வேலையை விட்டு ஊழியத்திற்கு வந்துவிட்டார், இவர் விசுவாச வாழ்க்கை வாழுகிறார் என்று சொல்லுகிறார்கள்.அப்படி கிடையாது.விசுவாச வாழ்க்கை என்பது கர்த்தரைநம்புகிறவர்கள் அப்படித்தான் வாழ வேண்டும்.பழைய ஏற்பாட்டில்தன் விசுவாசத்தினாலே நீதிமான் பிழைப்பான் (ஆபகூக் 2:4) என்று வாசிக்கிறோம்.இந்த வசனம் புதிய ஏற்பாட்டில் மூன்று இடங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.பல வித்தியாசமான சூழ்நிலைகளில் ஒவ்வொரு முறையும் வித்தியாசமான ஒரு காரியத்தைச் சொல்லுவதற்காக பயன்படுத்தப்படுகிறது. ரோமர் 1:17, கலாத்தியர் 3:11 மற்றும் எபிரெயர் 10:38 ஆகியஇந்த மூன்று இடங்களிலும்இந்த வசனத்தை வாசிக்கிறோம். ரோமர், கலாத்தியர், எபிரெயர் இந்த மூன்று நிருபங்களுமே விசுவாச வாழ்க்கையைக் குறித்த விளக்கம் தான்.விசுவாசத்தினால் நீதிமான் பிழைப்பான்என்கிற அந்த ஒரு வசனத்தினுடைய விளக்கம்தான் (exposition) இந்த மூன்று நிருபங்களும்.ஆகவேதான் நிருபங்கள் மிகவும் முக்கியமானவைகள்.

விசுவாசத்தால் எப்படி பிழைப்பது?நாம் பிழைப்பதற்கென்று கர்த்தர் ஒரு வழியை வைத்திருக்கிறார்.நாம் மற்றவர்களுடைய காலில் விழுந்து, எதையாவது செய்து, ஏமாற்றி பிழைக்க வேண்டுமா?கிடையாது.விசுவாசத்தால் நீதிமான் பிழைப்பான் என்பது ஒரு உயர்ந்த ரகமான வாழ்க்கையைக் குறிக்கிறது.கர்த்தரையும், அவருடைய வாக்குத்தத்தங்களையும் நம்பி வாழுவதுதான் விசுவாசம்.எல்லா சூழ்நிலைகள் மத்தியிலும் கர்த்தரையும், அவர் உண்மையுள்ளவராய் இருக்கிறபடியால் அவர் சொன்னதையெல்லாம் நிறைவேற்றுவார் என்று நம்பி வாழுவதுதான் விசுவாச வாழ்க்கை. ஆகவே விசுவாசத்தைக் கற்றுக்கொள்வது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையில் மிகவும் முக்கியமான ஒரு காரியம்.விசுவாசம்தான் கிறிஸ்தவனை மற்றவர்களிடத்திலிருந்து வித்தியாசமானவனாக மாற்றுகிறது.ஒரு பெரிய மனிதர், ஒருவேளை என்னுடைய அடிகளை நான் எடுத்து வைக்கிற விதம், தாறுமாறாக அல்லது மற்றவர்களைக் காட்டிலும் வித்தியாசமாக இருக்கிறது என்பது போல உணர்ந்தீர்கள் என்றால் நான் இன்னொருவருடைய தாளத்திற்கு ஏற்றவாறு நடந்துகொண்டு வருகிறேன் என்பதை மனதில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள் (If i seemed to walk out of step that is because i am listening to anotherdrum beat) என்று சொல்லுகிறார்.கிறிஸ்தவன் மற்றவர்களைக் காட்டிலும் ஏன் வித்தியாசமானவனாக வாழுகிறான்?ஏனென்றால் அவனுடைய காதில் வேறொரு drum beat ஒலித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அவன் உலகத்தினுடைய drum beat-க்கு நடைபோடுவதில்லை. அவன் தேவனுடைய வார்த்தையின் drum beat-ஐ கேட்டு, அதை நம்பி வாழ்ந்துகொண்டு வருகிறான். இந்த உலகத்தில் அவனைப் பார்க்கிறவர்களுக்கு, இவனுடைய நடை சரியில்லையே என்று தெரியும்.ஆனால் அவனுடைய நடைகள் சரியாக இருக்கிறது.ஏனென்றால் அவன் கர்த்தருடைய வார்த்தையின்படி வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான்.இதுதான் அவனை வித்தியாசமானவனாக ஆக்குகிறது.ஆக, எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரம் முழுவதும் விசுவாசத்தை நமக்குப் போதிக்கிற அற்புதமான வசனங்கள்.விசுவாசத்திலே நம் முன்னோர்கள் எப்படி வாழ்ந்தார்கள், நற்சாட்சி பெற்றார்கள் என்பதை நமக்குச் சொல்லுகிறது.எதற்காக நமக்குச் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது?நாம் எப்படி வாழ வேண்டும், விசுவாசம் என்றால் என்ன, அது எப்படி வருகிறது, செயல்படுகிறது, அது என்னவெல்லாம் செய்யும் ஆகிய இவைகளைத்த்தான் இங்கு பார்க்கப்போகிறோம்.இது மிகவும் முக்கியமான போதனை.

விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதியும், காணப்படாதவைகளின் நிச்சயமுமாயிருக்கிறது(எபிரெயர்11:1).

ஆங்கிலத்தில், Now faith is the substance of things hoped for, the evidence of things not seen (NKJV)என்று வாசிக்கிறோம்.  now (இப்பொழுது) என்ற வார்த்தையில் இந்த வசனம் ஆரம்பிக்கிறது. இந்த வார்த்தை மிகவும் முக்கியம்.இது ஒரு தொடர்பைக் காண்பிக்கிறது.எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர் 10-ஆம் அதிகாரம் வரைக்கும் ஏதோ ஒரு காரியத்தைச் சொல்லிக்கொண்டு வருகிறார், அங்கு அதை முடித்துவிட்டு 11-ஆம் அதிகாரத்தில்அதை தொடரும்போது விசுவாசம் என்றால் என்னவென்று சொல்லுகிறேன் என்கிறார். 10-ஆம் அதிகாரம் வரை என்ன சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்?குறிப்பாக 10-ஆம் அதிகாரத்தில் என்ன சொல்லுகிறார்?

முதலில் இந்த நிருபம் யாருக்கு எழுதப்பட்டது என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.முதல் நூற்றாண்டிலே யூத மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் கிறிஸ்தவர்களாக மாறி, இயேசுவை விசுவாசிக்க ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்.இந்த நிருபத்தின் ஆசிரியர் அவர்களுக்கு இதை எழுதுகிறார்.எபிரெய மார்க்கத்திலிருந்து வந்ததால் அவர்களுக்கு பிரச்சனைகள் உண்டாகிறது.ஏனென்றால் அநேகர் இப்படி கிறிஸ்தவத்திற்குப் போய்க் கொண்டிருக்கிறார்கள்.எருசலேம் முழுவதும் இந்த செய்தி பரவி, தெரு எங்கும் ஜெபக்கூட்டங்கள் நடக்கிறது, ஜனங்கள் கூடுகிறார்கள், வசனத்தைக் கேட்கிறார்கள்.கிறிஸ்தவ செய்தியின் மூலமமாக ஒரு தாக்கம் உண்டாகிவிட்டது.இயேசு உயிர்த்தெழுந்துவிட்டார், அவர்தான் இரட்சகர் என்று விசுவாசித்து அநேகர் யூத மார்க்கத்திலிருந்து கிறிஸ்தவத்திற்கு வந்துவிட்டார்கள்.இவர்களை திரும்ப எப்படியாவது யூத மார்க்கத்தில் கொண்டுவர வேண்டும் என்று பெரிய முயற்சி நடக்கிறது.ஆகவேதான் பவுலைக் கொண்டுவந்து, சபைகளை அடித்து, நொறுக்கினார்கள்.ஆனாலும் கிறிஸ்தவம் பரவிக்கொண்டே இருக்கிறது.கிறிஸ்தவர்கள் உபத்திரவத்தின் நிமித்தமாக பல இடங்களுக்கு சிதறிப்போனார்கள்.அவர்கள் எங்கெல்லாம் சென்றார்களோ அங்கெல்லாம் சபை உருவாகி விட்டது.எனவே கிறிஸ்தவர்களை சிதறடிக்கப்பண்ணுவதில் ஜாக்கிரதையாய் இருக்க வேண்டும்.ஏனென்றால் அது இன்னும் அதிகமாக பரவி விடும்.அதுபோலவே அன்றைக்கு கிறிஸ்தவம் எங்கும் பரவிவிட்டது.இதை தடுப்பதற்கு யூதர்கள் கிறிஸ்தவர்களை கேலியும், பரியாசமும் பண்ணுகிறார்கள்.நமக்கு பெரிய தேவாலயம் இருக்கிறது, அதின் திரைச்சீலையை பார்த்திருக்கிறீர்களா, அங்கு மகா பரிசுத்த ஸ்தலம் இருக்கிறது. மேலும் பலிகள் இருக்கிறது, முறைமை இருக்கிறது, பண்டிகைகள் இருக்கிறது, பிரதான ஆசாரியன் இருக்கிறார், ஆசாரியர்களையும், அவர்களுடைய உடையையும் பார்த்திருக்கிறீர்களா, இவ்வளவு பெரிய மார்க்கத்திலிருந்து மாறி சிலுவையில் நிர்வாணமாய் தொங்கின இயேசுவை ஆண்டவர், இரட்சகர் என்று சொல்லி விசுவாசித்து கிறிஸ்தவத்திற்கு போய்விட்டீர்களே, நீங்கள் மாபெரும் மார்க்கமான யூதமார்க்கத்திற்கு திரும்ப வேண்டும் என்பதுதான் அவர்களுடைய வாதம். அப்படிப்பட்ட சவாலை சந்தித்த கிறிஸ்தவர்களுக்கு ஆறுதல் அளிக்கவும், அவர்கள் சந்தித்திருக்கிற இந்த சவாலை மேற்கொள்ள உதவுவதற்காகவும் தான் எபிரெயர் நிருபம் எழுதப்படுகிறது. எபிரெயர் நிருபத்தின் ஒட்டுமொத்த சாராம்சம் என்னவென்றால், இயேசு எல்லாவற்றைக் காட்டிலும் மேலானவர் (better) என்பதுதான்.Better என்கிற வார்த்தை இந்த நிருபத்தில் 12 முறை பயன்படுத்தப்படுகிறது. Better என்றால் மேலான என்று அர்த்தம். தமிழ் வேதாகமத்தில் சில இடங்களில் விசேஷித்த என்ற இன்னொரு வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.இதில் என்ன விசேஷம் இருக்கிறது, இது ஏன் மேலானது என்பதை இங்கு சொல்ல விரும்புகிறார்கள்.ஏனென்றால் எபிரெய மார்க்கத்திலிருந்து வந்த கிறிஸ்தவர்கள் திரும்ப அங்கு இழுக்கப்படுகிறார்கள், யூதர்கள் தங்களுடைய வாதங்களை பிரமாதமாக வைக்கிறார்கள், யூதமார்க்கத்திலிருந்து வந்த கிறிஸ்தவர்களும் அது சரி என்பது போலத்தானே தெரிகிறது என்று யோசிக்கிறார்கள். ஆகவேதான் எபிரெயர் நிருபத்தின் ஆசிரியர், மோசே, ஆரோன் இவர்களைக் காட்டிலும் இயேசு பெரியவர்;பழைய உடன்படிக்கையைக் காட்டிலும் புதிய உடன்படிக்கை பெரியது;பழைய உடன்படிக்கையில் வெறும் ஆடு, மாடுகளின் இரத்தம் சிந்தப்பட்டது, ஆனால் இங்கு இயேசுவின் இரத்தம் சிந்தப்படுகிறது;தேவன் தம்முடைய சொந்த இரத்தத்தினாலே நம்மை மீட்டுக்கொண்டார்; நம்முடைய மனசாட்சி சுத்திகரிக்கப்படுகிறது என்பதையெல்லாம் சொல்லி நமக்கு இங்கே போதனை நடக்கிறது. 10-ஆம் அதிகாரத்தில் இந்தப் போதனைகளை கிட்டத்தட்ட முடிவுக்குக் கொண்டுவருகிறார்.

நீங்கள் தேவனுடைய சித்தத்தின்படி செய்து, வாக்குத்தத்தம்பண்ணப்பட்டதைப் பெறும்படிக்குப் பொறுமை உங்களுக்கு வேண்டியதாயிருக்கிறது.வருகிறவர் இன்னுங் கொஞ்சக்காலத்தில் வருவார், தாமதம்பண்ணார்.விசுவாசத்தினாலே நீதிமான் பிழைப்பான், பின்வாங்கிப்போவானானால் அவன்மேல் என் ஆத்துமா பிரியமாயிராது என்கிறார்.நாமோ கெட்டுப்போகப் பின்வாங்குகிறவர்களாயிராமல், ஆத்துமா ஈடேற விசுவாசிக்கிறவர்களாயிருக்கிறோம்(எபிரெயர்10:36-39).

விசுவாசியாமல் கெட்டுப்போய் விடாதீர்கள், திரும்ப அந்த பழைய நிலைக்குள் போய்விடாதீர்கள், நீங்கள் புதிய உடன்படிக்கைக்குள் வந்திருக்கிறீர்கள், இயேசுவை விசுவாசித்திருக்கிறீர்கள்,நாம் விசுவாசிக்கிறவர்களாய் இருக்கிறோம் என்று ஆசிரியர் சொல்லிவிட்டு,இப்பொழுது விசுவாசமானது என்று 11:1-இல்ஆரம்பிக்கிறார். விசுவாசம் என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன், அப்போது விசுவாசிப்பது என்றால் என்னவென்று உங்களுக்கு தெளிவாகத் தெரியும் என்கிறார்.இன்றைக்கும் விசுவாசிகள் விசுவாசிப்பது என்றால் என்னவென்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.அவர்களுக்கு பல சவால்களும், பல எதிர்மறையான சூழ்நிலைகளும் இருக்கிறது.வேதவசனம் சொல்லுகிற காரியங்கள் ஒருவிதமாக இருக்கிறது, ஆனால் நடப்பது வேறு மாதிரி இருக்கிறதே!கர்த்தர் வாக்குப்பண்ணியிருக்கிறார், அது எப்போது நிறைவேறப்போகிறது?அது நிறைவேறுமா, நிறைவேறாதா?அவர் வாக்குப்பண்ணினது உண்மையா?வாக்குப்பண்ணினவர் உண்மையாய் செய்வாரா?என்றுஇப்படி பல கேள்விகள் விசுவாசிகளுடைய உள்ளத்தில் இருக்கிறது.ஆகவேதான் நமக்கும் இந்தப் போதனை அவசியமாய் இருக்கிறது.நாம் விசுவாசித்து வாழ வேண்டுமென்றால், மீட்பின் மூலம் கர்த்தர் நமக்கு சம்பாதித்துக் கொடுத்திருக்கிற அத்தனை காரியங்களையும் சொந்தமாக்கிக்கொள்ள வேண்டுமென்றால், ஆற&##3009;தலையும், பொறுமையையும் உடையவர்களாய் இருந்து, பின்வாங்குகிறவர்களாய் இராமல், விசுவாசிக்கிறவர்களாய் இருக்க வேண்டும். நாம் விசுவாசிக்கிறவர்களாய் இருக்க வேண்டுமென்றால், எப்படி விசுவாசிப்பது என்பதைத்தான் இங்கு ஆசிரியர் சொல்லுகிறார்.

விசுவாசத்தைப் பற்றி ஒரு காரியத்தை இன்றைக்கு பார்க்கப்போகிறோம்.விசுவாசம் என்பது நம்பிக்கையிலே (hope) ஆரம்பமாகிறது.Hope என்கிற வார்த்தை மிகவும் அருமையான வார்த்தை. இதை நாம் அதிகமாக பயன்படுத்துகிறோம்.Hope you pass your exam ,Hope you get married, Hope things go well with you என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லுவார்கள். நீ தேர்ச்சி பெறுவாய் என்று நம்புகிறேன், உனக்கு திருமணம் ஆகிவிடும் என்று நம்புகிறேன், உனக்கு நல்ல வேலை கிடைக்கும் என்று நம்புகிறேன் என்று சொல்லுகிறோம்.Hope என்ற வார்த்தை ஒரு எதிர்பார்ப்பைக் குறிக்கிறது. Hope, faith இந்த இரண்டு வார்த்தைகளுக்கும் வித்தியாசம் உண்டு.ஆனால் அவைகள் ஒன்றோடொன்று மிகவும் சம்மந்தப்பட்டதாய் இருக்கிறது.விசுவாசமே நம்பிக்கையில் தான் ஆரம்பிக்கிறது.Hope என்றால் இனி எனக்கு நல்ல காரியம் நடக்கப்போகிறது என்று எதிர்காலத்தைக் குறித்த ஒரு எதிர்பார்ப்பு.Faith என்றால் இன்றைக்கே நான் அந்த நல்ல காலத்திற்கு சொந்தக்காரன் என்கிற நிச்சயம். நாம் வியாதிப்பட்டிருக்கும்போதுநான் நன்றாகி விடுவேன் என்று நம்புகிறேன் என்று hope சொல்லுகிறது. இதில் எந்தத் தவறுமில்லை.ஆனால் ஒருவர், நான் நன்றாகி விடுவேனா என்பதை என்னால் நம்ப முடியவில்லை என்று சொன்னால் அதற்குத்தான் கவலைப்பட வேண்டும்.அவர் நான் நம்புகிறேன் என்று சொன்னால் சந்தோஷப்பட வேண்டும். ஏனென்றால் faith இல்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால் hope இருக்கிறதே!hope இருந்தால் அவர் பிழைத்துக்கொள்வார், ஏனென்றால் சில நாட்கள் பொறுத்துhope ஆனது faith ஆகி விடும். நான் நன்றாகி விடுவேன் என்று நம்புகிறேன் என்பது மாறி, அவருடைய தழும்புகளால் நான் குணமானேன்என்ற நிலைக்கு அவர் வந்துவிடுவார்.சுகம் என்னுடைய பிறப்புரிமை, அது எனக்குச் சொந்தம், நான் அதற்குச் சொந்தக்காரன், கல்வாரி சிலுவையில் மீட்பின் மூலமாக தேவன் அதை எனக்குப் பெற்றுத் தந்திருக்கிறார், நான் உரிமையாளன் என்கிற நிச்சயம் அவருக்குள் வந்துவிடுகிறது. அது பத்திரம் போன்றது.நீங்கள் நிலத்தையே பார்த்திருக்கமாட்டீர்கள்;ஆனால் பத்திரம், அந்த நிலம் உங்களுடையது என்று சொல்லுகிறது.சுகத்தை இன்னும் பார்க்கவில்லை; ஆனால் பத்திரம், அது நம்முடையது என்று சொல்லுகிறது.பத்திரத்தை வைத்து நாம் தான் சொந்தக்காரன் என்பதைப் பேசுகிறோம்.நிலத்தில் போய் கால் வைத்தால்தான் சொந்தக்காரன் என்று கிடையாது.என்றைக்கு பத்திரத்தில் நம்முடைய பெயர் வந்துவிட்டதோ, அன்றைக்கே நாம் சொந்தக்காரர்கள் தான்.அதன் பிறகு நாம் நிலத்தில் கால் வைத்து, அங்கு வீட்டைக் கட்டி, வாழுவோம்.இதுதான் விசுவாசம்.விசுவாசம் என்பது அது எனக்கு இன்றைக்கு சொந்தம் என்கிற நிச்சயம்.நாளைக்கு எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்பது நம்பிக்கை.நம்பிக்கை மிகவும் முக்கியம், இது மோசமானது அல்ல, இங்குதான் ஆரம்பிக்கிறது.ஆக, விசுவாசத்தின் ஆரம்பமே நம்பிக்கை தான்.

விசுவாசத்தில் எப்படி வாழுவது?எபிரெயர் 11-ஆம் அதிகாரம் விசுவாச வீரர்களைப் பற்றியது.இவர்கள் எப்படி இப்படிப்பட்ட வீரர்கள் ஆனார்கள்?நாமும் விசுவாச வீரர்களாக ஆக முடியுமா?அப்படி ஆவதற்கு நம்பிக்கையில் ஆரம்பிக்க வேண்டும்.இன்றைக்கு நம்பிக்கையைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.என்னுடைய வாழ்க்கையில் நல்ல நாள் வரப்போகிறது என்பதைப் பற்றிய ஒரு நம்பிக்கை.எபிரெயர் நிருபத்தில் better என்கிற வார்த்தை 12 முறை வருகிறது.புதிய உடன்படிக்கையில் எல்லாமே better-ஆக இருக்கிறது என்று சொல்லுவதுதான் எபிரெயர் நிருபம்.விசுவாசம் என்பது என்ன?நான் இப்போது இருக்கிற நிலையிலிருந்து இன்னொரு better நிலைக்கு செல்ல முடியும் என்கிற ஒரு நம்பிக்கையில் தான் விசுவாசம் ஆரம்பிக்கிறது.இந்த நிருபத்தின் ஆசிரியர் அதைத்தான் சொல்லுகிறார்.யூதர்கள் பழைய ஏற்பாட்டைப் பற்றி மோசே, ஆரோன், தேவாலயம், பலிகள், பிரதான ஆசாரியர்… என்று பெருமைபாராட்டுகிறார்கள்.அதைவிட இது எவ்வளவு better, தேவகுமாரனே இறங்கி வந்து இரத்தத்தைச் சிந்தி, இரட்சிப்பைக் கொடுத்து, எல்லாவற்றையும் நமக்குச் சொந்தமாக்கி விட்டார்;இந்த better-ஐ இழந்துபோய் விடாதீர்கள், இதை சொந்தமாக்கிக் கொள்வதற்கு பொறுமை உள்ளவர்களாயிருந்து, மற்ற எதையும் பார்க்காமல், இந்த better என்னுடையது என்பதை மனதில் வைத்துஅதை உங்களுடையதாக்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லுவதுதான் எபிரெயர் நிருபம். நான் இன்றைக்கு இருப்பதை விட better-ஆக இருக்க முடியும் என்கிற நம்பிக்கையில் தான் விசுவாசம் ஆரம்பிக்கிறது.

சில கிறிஸ்தவர்களுக்கு எந்த நம்பிக்கையும் கிடையாது, நம்பிக்கை வேண்டும் என்ற எண்ணமும் கிடையாது.அவர்கள் எதைப் பற்றியும் கவலைப்படாமல் பல மணி நேரங்கள் முட்டாள்தனமான காரியங்களை டி.வி-இல் பார்த்துக்கொண்டிருப்பார்கள்.இந்த பிரச்சனையெல்லாம் இருக்கிறதே, இதையெல்லாம் மேற்கொண்டு எப்படி நாம் better நிலைக்குப்போவது, தேவன் நமக்கு என்ன வைத்திருக்கிறார், இயேசு எதற்காக சிலுவையில் மரித்தார், அவர் நமக்காக என்ன செய்திருக்கிறார், சுவிசேஷம் என்றால் என்ன, அது நம்மை எங்கிருந்து எங்கு கொண்டுபோகிறது என்பதை அவர்கள்எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. இன்றைக்கு நான் இருக்கிற நிலை சரியானது அல்ல, இதின்மேல் எனக்கு திருப்தி இல்லை, நான் முன்னேற வேண்டும் என்கிற அவசியம் இருக்கிறது என்பதை உணருகிற மனுஷனுக்குத்தான் விசுவாசம் இருக்க முடியும். சிலர், எனக்கு இது போதும், எனக்கும் என் பிள்ளைகளுக்கும் வேண்டியது இருக்கிறது.எங்களுக்கு இதற்கு மேல் ஒன்றும் வேண்டாம் என்று சொல்லுகிறார்கள்.இவர்களுக்கு மற்றவர்களைப் பற்றி எந்த எண்ணமும் கிடையாது.இப்படிப்பட்டவர்களுக்கு விசுவாசம் தேவை இல்லை.ஏனோ தானோ என்றும், எது எப்படிப் போனால் நமக்கு என்ன என்றும்வாழுவது விசுவாசத்திற்கு மாபெரும் தடையாக இருக்கிறது.நம்பிக்கை என்பது ஒரு தரிசனம்.இன்றைக்கு அநேகருக்கு தரிசனமே கிடையாது.தரிசனமே இல்லாத ஒருவனுக்கு ஒரு பெண்ணை திருமணம் செய்து வைத்தால் அந்தப் பெண் சீக்கிரத்தில் தகப்பன் வீட்டிற்கு வந்துவிடுவாள்.அவன் காலையில் எழும்பும்போதே ஏன் தான் எழுந்தோமோ, எழுந்திருக்க வேண்டியதாய் இருக்கிறதே என்று எண்ணித்தான் எழுந்திருக்கிறான்.எங்கு போக வேண்டும், என்ன செய்ய வேண்டும், எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதைப் பற்றி எந்த தரிசனமும் அவனுக்குக் கிடையாது.அவனோடு வாழுவது மிகவும் கடினம்.குடும்பப் பிரச்சனை எல்லாம் இங்குதான் ஆரம்பிக்கிறது.அவன் எந்த தரிசனமும், விசுவாசமும், நம்பிக்கையும் இல்லாமல் ஒன்றுமில்லாதிருக்கிறான்.இன்னும் கேட்டால், தோல்வியையும், விரக்தியையும் பேசிக்கொண்டிருக்கிறான்.ஆகவேதான் பிரச்சனை வருகிறது.ஆக, நம்பிக்கை என்பது வரப்போகிற நல்ல நாட்களைக் குறித்த தரிசனம் (vision for better days).அந்த தரிசனத்தின் மூலமாக இன்றைக்கு இவன் வித்தியாசமானவனாக மாறிவிடுகிறான்.நம்பிக்கை இவனை வேறுவிதமாக வாழ வைக்கிறது.கர்த்தர் இவனுக்காக வைத்திருக்கிற அந்த வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்கிற தரிசனம் உள்ளே உண்டாகி விட்டால் அவன் வித்தியாசமானவனாகி விடுகிறான்.

உதாரணத்திற்கு, ஒருவன் படிக்கிற மாணவனாய் இருக்கிறான்.நன்றாக படித்து, நல்ல நிலைக்கு வர வேண்டும்,உயர்ந்த மதிப்பெண்கள் வாங்க வேண்டும் என்ற குறிக்கோள் அவனுக்குள் வந்துவிடுகிறது.அதுதான் தரிசனம்.அந்த தரிசனம் வந்தவுடன் அவன் ஆளே மாறிவிடுகிறான்.அப்படிப்பட்ட தரிசனத்தை நமக்குக் கொடுப்பதற்காக கர்த்தர் வாக்குத்தத்தங்களை வைத்திருக்கிறார்.வேதத்தை வாசிக்கும்போதே இதிலிருந்து என்னுடைய வாழ்க்கைக்கான தரிசனத்தை நான் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்என்கிற நோக்கத்தோடு வாசிக்க வேண்டும்.வேதம், நாம் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதையும், இதுதான் கர்த்தருடைய சித்தம் என்பதையும் நமக்குத் தருகிறது.வாக்குத்தத்தங்களைப் பார்த்தவுடனேயே உள்ளத்தில் உற்சாகம் வந்துவிடுகிறது.ஒரு பிள்ளையிடம்,நல்ல செல்போன் வாங்கித் தருகிறேன் என்று சொன்னவுடன், நல்ல செல்போன் எது என்று நாம் பார்த்து சொல்லுவோம் என்று அவன் online-இல் போய், எல்லாவற்றையும் பார்த்து, தனக்கு எது வேண்டும் என்று ஆராய ஆரம்பித்து விடுகிறான். அவனுடைய உள்ளத்தில் உற்சாகம் பிறந்து விடுகிறது, காரியங்களை தேட ஆரம்பிக்கிறான்.வேதவசனம் அதைத்தான் செய்கிறது.கர்த்தர் ஏன் தம்முடைய வார்த்தையை அனுப்புகிறார்?ஏதோ ஒன்றைச் செய்யும்படியாகத்தான் அவர் வார்த்தையை அனுப்புகிறார்.வார்த்தை வந்தவுடனேயே நம்பிக்கை பிறக்க ஆரம்பித்து விடுகிறது.தரிசனம் இல்லாதவர்களுக்கு தரிசனம் வர ஆரம்பிக்கிறது.விசுவாசம் மட்டுமல்ல, நம்பிக்கையும் வார்த்தையினால் தான் வருகிறது.

தேவவசனத்தினால் உண்டாகும் பொறுமையினாலும் ஆறுதலினாலும் நாம் நம்பிக்கையுள்ளவர்களாகும்படிக்கு, முன்பு எழுதியிருக்கிறவைகளெல்லாம் நமக்குப் போதனையாக எழுதியிருக்கிறது(ரோமர்15:4).

வசனம் எப்படிப்பட்ட வேலையைச் செய்கிறது என்று கவனியுங்கள்.வசனத்தின் போதனைகளைக் கேட்கும்போது ஆள் மாற்றப்படுகிறோம்.ஏனென்றால் தேவவசனத்தினால் பொறுமையும், ஆறுதலும் நமக்கு உண்டாகிறது.ஒருவேளை சபைக்குள் வரும்போது அழுகையுடனும், பாரத்துடனும், கவலையுடனும், பிரச்சனையுடன் பயந்து குழம்பிப்போய் வந்திருக்கலாம்.ஆனால் வசனம் புறப்பட்டு வரும்போது, உள்ளத்திற்குள் பொறுமையும், ஆறுதலும் உண்டாகி, நம்பிக்கை உள்ளவர்களாக மாறிவிடுகிறோம்.நான் சுகமாகிவிடுவேன், நான் முன்னேறிவிடுவேன், எனக்கு வேலை கிடைத்துவிடும், நான் நல்ல வாழ்க்கைக்குள் பிரவேசிப்பேன், நான் வெற்றிகரமாய் வாழுவேன் என்கிற நம்பிக்கையை உள்ளத்தில் உண்டாக்குவதற்குத்தான் கர்த்தர் வசனத்தைப் பயன்படுத்துகிறார்.

எபிரெயர் 11:1-ஆம் வசனம் விசுவாசமானது நம்பப்படுகிறவைகளின் உறுதி என்று சொல்லுகிறது. நீங்கள் எதையாவது நம்பிக்கொண்டிருக்கிறீர்களா?விசுவாசம் நம்பிக்கையில் ஆரம்பிக்கிறது, அது பின்நாளில் உறுதியாக ஆரம்பிக்கிறது, உறுதியாக மாறினவுடன் அது விசுவாசமாக ஆகிவிடுகிறது.

நம்பிக்கை எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதைப் பற்றி ஒரு அற்புதமான உதாரணம் எரேமியா புத்தகத்தில் இருக்கிறது.எரேமியா ஒரு நம்பிக்கையின் தீர்க்கதரிசி.கி.மு. 627-ஆம் ஆண்டிலே அவன் வாலிபனாக இருக்கும்போது கர்த்தர் அவனிடம், உன் தாயின் கருவிலே நீ உருவாகும் முன்னதாகவே உன்னை அறிந்து, ஒரு குறிப்பிட்ட காரியத்திற்காக பிரித்தெடுத்து வைத்திருக்கிறேன். உன்னை ஜாதிகளுக்கு தீர்க்கதரிசியாக ஏற்படுத்தியிருக்கிறேன் என்று சொல்லுகிறார்.பிறகு அவன் தீர்க்கதரிசியாக எழும்பி, இக்கட்டான சூழ்நிலையிலே தீர்க்கதரிசனங்களை உரைக்கிறான்.கி.மு.587-இல் பாபிலோன் என்கிற சாம்ராஜ்யம் வளர்ந்து, பெருகி எருசலேம் பட்டணத்தைச் சூழ்ந்துகொண்டது.ஏதோ ஒருநாள், இரண்டு நாள் அல்ல, மாதக்கணக்கில் அவர்கள் சூழ்ந்துகொள்கிறார்கள். அப்படி சூழ்ந்துகொள்ளும்போது ஜனங்கள் உள்ளே போக முடியாது, வெளியே வர முடியாது, வியாபாரம் பண்ண முடியாது, எந்த விதமான தொழில் செய்ய முடியாது, விவசாயம் நடக்க முடியாது. ஆகவே எருசலேமில் இருந்த ஜனங்களுக்கு பசியும், பட்டினியும் உண்டாகிவிட்டது.அவர்கள் மிகவும் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.அக்காலத்தில் செதேக்கியா என்கிற ஒரு ராஜா இருந்தான்.அவன், பாபிலோன் ராஜாவை தீர்த்துக்கட்டி விடலாம், கர்த்தர் நமக்கு உதவி செய்வார் என்று சொல்லி நேபுகாத்நேச்சார் என்கிற பாபிலோனிய ராஜாவை எதிர்த்து போராடிக் கொண்டிருக்கிறான். கர்த்தர் எரேமியா தீர்க்கதரிசியிடம், செதேக்கியாவை எதிர்த்துப் போராட வேண்டாம் என்று சொல்.ஏனென்றால் இஸ்ரவேலர்கள் என்னை மறந்து, அந்நிய தெய்வங்களைப் பின்பற்றி சேவித்து, அக்கிரமம்பண்ணினார்கள்.நான் சொல்லுகிற எதையும் இவர்கள் கேட்கவில்லை.பாபிலோனியர் இவர்களை ஆட்கொள்வது நியாயத்தீர்ப்பாக வருகிறது என்று சொல்லுகிறார்.அந்நியர்கள் இவர்களை ஆளமாட்டார்கள் என்பதுதான் ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதம்.ஆனால் கர்த்தருக்கு விரோதமாக இவர்கள் செயல்பட ஆரம்பித்தவுடனே எல்லாம் தாறுமாறாக நடக்கிறது.எரேமியா தீர்க்கதரிசி செதேக்கியா ராஜாவிடம் சென்று, நீ வீணாகப்போய் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தால் ஒன்றுமில்லாமல் போய்விடும்.பாபிலோனிய ராஜா எருசலேம் பட்டணத்தைப் பாழாக்கி, எல்லாரையும் சிறைபிடித்து அடிமைகளாகக் கொண்டுபோவான்.கடைசியில் கர்த்தர் இதிலிருந்து விடுதலையைத் தருவார்,நீங்கள் ஒரு பாடத்தைக் கற்றுக்கொள்வீர்கள் என்று சொல்லுகிறான்.இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் மத்தியில் ராஜாவுக்கு பிடித்தது போன்று தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிற தீர்க்கதரிசிகளும் இருந்தார்கள்.செதேக்கியா ராஜா நேபுகாத்நேச்சாரை தீர்த்துகட்டி விடலாம் என்று எண்ணுகிறான்.அதற்கு சில தீர்க்கதரிசிகள், ராஜாவே, நாம் போவோம், கர்த்தர் நம்மோடிருக்கிறார், அவர் நமக்கு வெற்றியைத் தருவார், நாம் எப்போதும் ஜெயிக்கிறவர்கள் என்று சொல்லுகிறார்கள். ஆனால் பாபிலோனியர்களோடு யுத்தம்பண்ண போக வேண்டாம் என்று எரேமியா தொடர்ந்து எச்சரித்துக்கொண்டடே வருகிறான்.அவன், இது ஒரு ஆவிக்குரிய பிரச்சனை, இதை நன்றாக யோசியுங்கள்,ஜனங்கள் தேவனைவிட்டுப்போய்விட்டார்கள், மிகவும் தவறாக நடந்துகொண்டார்கள்.அதனால் வருகிற நியாயத்தீர்ப்பு இது என்று சொல்லுகிறான்.ஆனால் எவரும் அதை கேட்கவில்லை.இன்னும் கேட்டால் செதேக்கியா ராஜா எரேமியாவைப் பிடித்து, தேசத்துரோகி என்று சொல்லி சிறையில் போட்டு அடைத்துவிடுகிறான்.எரேமியா சிறையில் உட்கார்ந்து ஆறுதலான வார்த்தைகளைப் பேசுகிறான்.எரேமியா 30-33 வரை உள்ள நான்கு அதிகாரங்கள் அவன் சிறையிலிருந்து எழுதுகிற வசனங்கள்.இன்னும் சொல்லப்போனால் 29-ஆம் அதிகாரத்திலேயே அவன் இதை ஆரம்பித்துவிடுகிறான்.அவன் சிறைச்சாலையில் இருந்துகொண்டு, தள்ளப்பட்டவனாக, குற்றஞ்சாட்டப்பட்டவனாக, இழிவுபடுத்தப்பட்டவனாக இருந்துகொண்டு எழுதுகிறான்.இவர்கள் சிறைபட்டுப்போகப் போகிறார்கள், பட்டணமே சுட்டெரிக்கப்படப் போகிறது, எருசலேமே பாழாய்ப் போகப்பேகிறது.ஆனால் கர்த்தர் இவர்களை இங்கு திரும்பக் கொண்டுவருவார் என்கிற நம்பிக்கையின் வார்த்தைகளை அவன் சொல்லுகிறான்.

நீங்கள் வீடுகளைக் கட்டி, குடியிருந்து, தோட்டங்களை நாட்டி, அவைகளின் கனியைச் சாப்பிடுங்கள்.நீங்கள் பெண்களை விவாகம்பண்ணி, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்று, உங்கள் குமாரருக்குப் பெண்களைக்கொண்டு, உங்கள் குமாரத்திகளைப் புருஷருக்குக் கொடுங்கள்; இவர்களும் குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெறட்டும்; நீங்கள் அங்கே குறுகாமல் பெருகி,நான் உங்களைச் சிறைப்பட்டுப்போகப்பண்ணின பட்டணத்தின் சமாதானத்தைத் தேடி, அதற்காகக்கர்த்தரைவிண்ணப்பம்பண்ணுங்கள்; அதற்குச் சமாதானமிருக்கையில் உங்களுக்கும் சமாதானமிருக்கும்(எரேமியா29:5-7).

நீங்கள் எதிர்பார்த்திருக்கும் முடிவை உங்களுக்கு கொடுக்கும்படிக்கு நான் உங்கள்பேரில் நினைத்திருக்கிற நினைவுகளை அறிவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அவைகள் தீமைக்கல்ல, சமாதானத்துக்கேதுவான நினைவுகளே(எரேமியா29:11).

பட்டணத்தைச் சுட்டெரிக்கப் போகிறார்கள், ஜனங்களை அடிமைகளாக கொண்டுசெல்லப்போகிறார்கள்.அப்போது எரேமியா, கர்த்தர் தீமைக்காக யோசனைகளை வைத்திருக்கவில்லை.அவர் நன்மைக்கு ஏதுவாக சில காரியங்களை வைத்திருக்கிறார் என்று சொல்லி நம்பிக்கையைப் பேசுகிறான்.

அவர்கள் என் வார்த்தைகளைக் கேளாமற்போனபடியால், நான் அவர்களைப் பட்டயத்தாலும், பஞ்சத்தாலும் கொள்ளைநோயாலும் பின்தொடர்ந்து, அவர்களைப் பூமியிலுள்ள எல்லா ராஜ்யங்களிலும் அலைந்து திரிகிறவர்களாகவும், நான் அவர்களைத் துரத்துகிற எல்லா ஜாதிகளிடத்திலும் சாபமாகவும், பாழாகவும், ஈசலிடுதலுக்கிடமாகவும், நிந்தையாகவும் வைப்பேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார். நான் உங்களிடத்திற்குத் தீர்க்கதரிசிகளாகிய என் ஊழியக்காரரை ஏற்கனவே அனுப்பிக்கொண்டேயிருந்தும், நீங்கள் செவிகொடாமற்போனீர்களே என்றுகர்த்தர்சொல்லுகிறார்(எரேமியா29:18, 19).

இந்த காரியங்கள் எல்லாம் ஏன் நடக்கிறது என்பதை கர்த்தர் சொல்லுகிறார்.

இதோ, நாட்கள் வருமென்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார், அப்பொழுது நான் இஸ்ரவேலும் யூதாவுமாகிய என் ஜனத்தின் சிறையிருப்பைத் திருப்பி, நான் அவர்கள் பிதாக்களுக்குக் கொடுத்த தேசத்துக்கு அவர்களைத் திரும்ப வரப்பண்ணுவேன்; அதை அவர்கள் சுதந்தரித்துக்கொள்ளுவார்கள் என்றுகர்த்தர்சொல்லுகிறார்(எரேமியா30:3).

கர்த்தர், என்ன நடக்கப்போகிறது என்பதைச் சொல்லுகிறார்.

அந்நாளில் நான் அவன் நுகத்தை உன் கழுத்தின்மேல் இராதபடிக்கு உடைத்து, உன் கட்டுகளை அறுப்பேன் என்று சேனைகளின்கர்த்தர்சொல்லுகிறார்; அந்நியர் இனி அவனை அடிமை கொள்வதில்லை.தங்கள் தேவனாகியகர்த்தரையும், நான் தங்களுக்கு எழுப்பப்போகிற தங்கள் ராஜாவாகிய தாவீதையுமே சேவிப்பார்கள்(எரேமியா30:8, 9).

அவர்கள்: உன்னை விசாரிப்பாரற்ற சீயோன் என்று சொல்லி, உனக்குத் தள்ளுண்டவள் என்று பேரிட்டபடியால், நான் உனக்கு ஆரோக்கியம் வரப்பண்ணி, உன் காயங்களை ஆற்றுவேன் என்றுகர்த்தர்சொல்லுகிறார். கர்த்தர்சொல்லுகிறது என்னவென்றால், இதோ, நான் யாக்கோபுடைய கூடாரங்களின் சிறையிருப்பைத் திருப்பி, அவன் வாசஸ்தலங்களுக்கு இரக்கஞ்செய்வேன்; நகரம் தன் மண்மேட்டின்மேல் கட்டப்பட்டு, அரமனை முன்போல நிலைப்படும். அவைகளிலிருந்து ஸ்தோத்திரமும் ஆடல்பாடலின் சத்தமும் புறப்படும்; அவர்களை வர்த்திக்கப்பண்ணுவேன், அவர்கள் குறுகிப்போவதில்லை, அவர்களை மகிமைப்படுத்துவேன், அவர்கள் சிறுமைப்படுவதில்லை. அவர்கள் பிள்ளைகள் முன்போலிருப்பார்கள்; அவர்கள் சபை எனக்கு முன்பாகத் திடப்படும்; அவர்களை ஒடுக்கின யாவரையும் தண்டிப்பேன்(எரேமியா30:17-20).

31, 33 ஆகிய அதிகாரங்களிலும் இதுபோன்று இன்னும் அநேக வசனங்கள் இருக்கின்றன.நல்ல நாட்கள் வரப்போகிறது என்பதைக் குறித்து எரேமியா தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிறார்.எல்லாம் மோசமாக நடக்கிறதே, கர்த்தர் நம்மை நேசிக்கிறாரா, அவர் நம்மை கைவிட்டாரா என்று ஜனங்களால் எண்ணுகிறார்கள்.

இங்கு நடக்கிற காரியங்களிலிருந்து நம்பிக்கையைப் பற்றி நான்கு காரியங்களைப் பார்க்கலாம்.ஒன்று நம்பிக்கை என்பது தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களிலிருந்து உண்டாகிறது.தேவன், நான் இதைச் செய்வேன் என்று வாக்குப்பண்ணுகிறார்.வாக்குப்பண்ணுவது என்பது சாதாரண ஒரு காரியம் அல்ல. நம்பிக்கை என்பது நாம் ஆசைப்படுகிற காரியம் அல்ல (visual thinking).அநேகர் அநேக காரியங்களை நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.பிச்சை எடுக்கிறவன் கூட சிக்கிம் லாட்டரி தனக்குக் விழும், அடுத்த மாதத்திற்குள் மூன்று கோடி வந்துவிடும் என்று நம்புகிறான்.அவன் அதை விரும்புகிறான்.ஆனால் விரும்புகிறதெல்லாம் நடக்குமா?நடக்காது.அநேகர், அவர்கள் எதையோ நம்பி, எதையோ கற்பனை செய்துபார்த்து, இது நன்றாக இருக்கும், அது நன்றாக இருக்கும் என்று விரும்புவதுதான் நம்பிக்கை என்று எண்ணுகிறார்கள்.ஆனால் நம்பிக்கை அப்படிப்பட்டதல்ல. நம்பிக்கை தேவனுடைய வசனத்தினால் உண்டாகிற ஒன்று.எரேமியா நம்பிக்கையைப் பேசுகிறான்.அதெல்லாம் கர்த்தருடைய வார்த்தை. கர்த்தர், நான் நிச்சயமாக விடுதலைபண்ணுவேன், ஜனங்கள் முன்பு போல இருப்பார்கள், இந்தப் பட்டணத்தை திரும்பக்கட்டுவேன், திரும்ப இவர்களைக் கொண்டுவந்து ஆசீர்வதிப்பேன் என்று சொல்லுகிறார். நம்பிக்கை வாக்குத்தத்தத்திலிருந்து வருகிறது, வாக்குத்தத்தம் தேவனிடத்திலிருந்து வருகிறது.

எரேமியா ஏன் இப்படிப் பேசுகிறார்?ஜனங்கள் இதைக் கேட்கும்போது, நாங்கள் பாழாய்ப்போகப் போகிறோம், பட்டணம் பாழாய்ப்போகப் போகிறது, எங்களை பாபிலோனுக்கு சிறையிருப்பில் அடிமையாக கொண்டுபோகப் போகிறார்கள் என்று சொல்லிவிட்டு, கர்த்தர் உங்களை திரும்பவும் கொண்டுவருவார் என்று சொல்லுகிறாய், இது என்ன பேச்சு? என்று எரேமியாவிடம்கேட்டிருப்பார்கள். ஏன் இந்த வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு நம்பிக்கையை கொண்டுவர முடியும் என்றால், கர்த்தர் ஏற்கனவே இஸ்ரவேல் ஜனங்களுக்கு இதைப் பண்ணியிருக்கிறார்.இஸ்ரவேல் ஜனங்கள் எகிப்தில் அடிமைத்தனத்தில் இருந்தார்கள்.கர்த்தர் அவர்களை அங்கிருந்து விடுதலையாக்கினார்.நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பதாகவே ஆபிரகாமுக்கு வாக்குப்பண்ணியிருந்தார்.நானூறு ஆண்டுகள் உன்னுடைய ஜனங்கள் அந்நிய தேசத்திலிருந்து அவர்களை சேவிப்பார்கள்.பிறகு அவர்களை பலத்த புயத்தினால் நான் வெளியே கொண்டுவருவேன்.அவர்கள் வெள்ளியோடும் பொன்னோடும் வெளியே வருவார்கள்.அவர்களுக்கு கானான் தேசத்தைக் கொடுப்பேன் என்று வாக்குப்பண்ணினார்.அதை அப்படியே நிறைவேற்றினார்.இப்போது ஏன் நம்ப வேண்டும் என்றால், கடந்த முறை சிவந்த சமுத்திரத்தையே பிளந்தாரே, வானத்திலிருந்து மன்னாவைப் பொழிந்தாரே, கற்பாறையிலிருந்து தண்ணீரைக் கொடுத்தாரே, இந்த முறை செய்யாமல் போய்விடுவாரா? அவர் சொன்ன ஒரு வார்த்தையாகிலும் கீழே விழுந்ததா, நிறைவேறாமல் போனதா?எல்லாமே நிறைவேறினது.அப்படியிருக்க இப்போது எப்படி செய்யாமல் இருப்பார் என்பதுதான் நம்பிக்கைக்கு அடிப்படை.ஆகவேதான் நாம் வசனத்தில் உறுதியாய் இருக்க வேண்டும்.நம்பிக்கை வெட்கப்படுத்தாது (ரோமர் 5:5) என்று வேதம் சொல்லுகிறது.வெட்கப்படுத்துகிறது என்றால் அது கர்த்தரிடத்திலிருந்து வரவில்லை என்று அர்த்தம்.நம்பிக்கை கர்த்தருடைய வார்த்தையிலிருந்து வந்தது என்றால் அது வெட்கப்படுத்தாது.அது நிச்சயமாய் நிறைவேறும்.சிலருக்கு நம்பிக்கை சினிமாவைப் பார்த்து வருகிறது.முன்பு அவன் ரிக்‌ஷா ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான், இப்போது மாளிகை கட்டிவிட்டான் என்று சொல்லுகிறார்கள்.அது சினிமா, நம்பிக்கை அங்கிருந்து வரக்கூடாது.நம்பிக்கை கர்த்தருடைய வார்த்தையிலிருந்து வர வேண்டும்.ஆபிரகாமின் ஆசீர்வாதத்தை நமக்குத் தருவதற்காகவே இயேசு சிலுவையில் மரித்தார் என்று நாம் சொன்னோமா?கிடையாது.வேதத்தில் அப்படிச் சொல்லியிருக்கிறது (கலாத்தியர் 3:13).ஆசீர்வாதம் நம்முடையது என்கிற நமக்கு நம்பிக்கை அதிலிருந்து வருகிறது.பிறரைப் பார்த்து, அவர் இப்படியிருக்கிறாரே, நான் ஏன் இப்படி ஆகக்கூடாது என்று இப்படியெல்லாம் நம்முடைய நம்பிக்கையை வளர்த்துக்கொள்வதில்லை.நாம் கர்த்தருடைய வார்த்தையிலிருந்து நம்பிக்கை வளர்த்துக்கொள்கிறோம்.ஆக, நம்பிக்கை கர்த்தருடைய வசனத்திலிருந்து வருகிறது.

இரண்டாவது, நம்பிக்கை கர்த்தர் உண்மையுள்ளவர் என்பதிலிருந்து வருகிறது.வாக்குத்தத்தத்தைக் கொடுத்தவர் எவ்வளவு உண்மையுள்ளவர், உத்தமர் என்பதிலிருந்து நம்பிக்கை வருகிறது.அவர் என்றைக்காவது பொய் சொல்லியிருக்கிறாரா, அவரால் பொய் சொல்ல முடியுமா, கிடையாவே கிடையாது.நாம்யோசித்து, கற்பனை செய்து, மனக்கோட்டை கட்டுகிற அந்த விதமான நம்பிக்கையை நாம் போதிப்பதில்லை.வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை உள்ளவர்களாய் வாழ வேண்டுமா?சுகம், விடுதலை, எதிர்காலம், வெற்றி இவற்றைப் பற்றிய நம்பிக்கை வேண்டுமா?கர்த்தருடைய வார்த்தைதான் நம்பிக்கையைத் தருகிறது.அந்த நம்பிக்கை வீண் போகாது, வெட்கப்படுத்தாது.தேவன் யார் என்பதில் தான் இந்த நம்பிக்கை இருக்கிறது.இவர் பரிசுத்தர், உண்மையுள்ளவர், நீதியுள்ளவர், நியாயம் செய்கிறவர்.

மூன்றாவது நம்பிக்கை இன்றைக்கே நம்மைவித்தியாசமானவர்களாக்கி விடுகிறது.இதுதான் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் மாற்றம்.ஒருவன் இயேசுவை ஆண்டவராக, இரட்சகராக ஏற்றுக்கொண்ட பிறகு வசனத்தண்டையிலே வருகிறான், அவனுக்கு வசனம் போதிக்கப்படுகிறது, அப்போது நம்பிக்கை உண்டாகிறது.அந்த நம்பிக்கையின் நிமித்தமாக அவன் மாறுகிறான்.ஒரு தகப்பன் தன் பிள்ளைகளிடம்,கிரிக்கெட் போட்டிக்கான டிக்கெட்டுகளை வாங்கிவிட்டேன்.நாம் குடும்பமாக மைதானத்திற்குச் சென்று, best seat-இல் உட்கார்ந்து நேரடியாக போட்டிகளை பார்க்கப்போகிறோம் என்று சொன்னார் என்றால் உடனே பிள்ளைகள் வித்தியாசமானவர்களாகி விடுவார்கள். தினமும் காலண்டரைப் பார்த்துக்கொண்டு, இன்னும் எத்தனை நாள் இருக்கிறது, என்ன ஆகும் என்று அந்தப் போட்டி வரும் நாளுக்காக ஆர்வமுடன் இருப்பார்கள்.நாங்கள் கிரிக்கெட் போட்டியை நேரடியாக பார்க்கப்போகிறோம், என்னுடைய அப்பா டிக்கெட் வாங்கி வைத்திருக்கிறார் என்று எல்லாரிடமும் சொல்லுவார்கள்.நம்பிக்கை ஆளை வித்தியாசமானவனாக்குகிறது.ஒரு பெண்ணுக்கும் பையனுக்கும் நிச்சயதார்த்தம் நடக்கும்போதும் அப்படித்தான்.ஏனென்றால் திருமணம் நடக்கப்போகிறது என்கிற நம்பிக்கை.ஆக, கர்த்தருடைய வார்த்தை வரும்போது நீங்கள் எப்படி இருப்பீர்கள் என்ற தரிசனம் உண்டாகிறது.அந்த தரிசனம் உண்டானால் வெறும் கிரிக்கெட் போட்டியோ, திருமணமோ அல்ல, அதைக்காட்டிலும் எவ்வளவு அற்புதமான காரியம் உங்களை எப்படி மாற்றுகிறது என்று பாருங்கள்.கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையினுடைய மாற்றமே அங்கிருந்துதான் வருகிறது.

நம்பிக்கை வந்துவிட்டால் ஒருவன் பெரிய விருப்பத்தோடு வாழ ஆரம்பிக்கிறான்.சில காரியங்களை மனதில் வைத்து அதற்காக தன்னை பரிசுத்தப்படுத்துகிறான்.இதையெல்லாம் கர்த்தர் எனக்கு தந்திருக்கிறார், இதற்கு தகுதி உள்ளவனாய் நான் வாழ வேண்டும், இதையெல்லாம் நான் அடைய வேண்டும் என்று அதன் நிமித்தமாக எல்லா கெட்ட காரியங்களிலிருந்தும் விலகுகிறான்;தன்னுடைய வாழ்க்கையை நன்றாக அமைத்துக்கொள்கிறான். அவனுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு தீவிரம் வந்துவிடுகிறது.ஏனென்றால் ஒரு புதிய எதிர்காலம், புதிய நம்பிக்கை அங்கே உண்டாகி விட்டது.

நம்பிக்கை சில அபாரமான காரியங்களைச் செய்ய வைக்கிறது.இதற்கு ஒரு உதாரணத்தை எரேமியா 32-ஆம் அதிகாரத்தில் பார்க்கலாம்.எரேமியா சிறைச்சாலையிலிருந்து பேசுகிறார்.சிறையிருப்பு, பட்டணம் பாழாய்ப்போவது இதெல்லாம் நடக்கப்போகிறது.ஆனால் அதற்குப் பிறகு நடக்கப்போகிற நன்மைகளைப் பற்றி அவர் பேசுகிறார்.இதற்கு நடுவில் 32-ஆம் அதிகாரத்தில் எரேமியாவின் பெரியப்பா வருகிறார்.அது ஒரு விசித்தரமான கதை.அவர் வருவதற்கு முன்னமே கர்த்தர் எரேமியாவிடம், உன்னுடைய பெரியப்பாவின் ஆட்கள் வந்து, இந்த நிலத்தை வாங்கிக்கொள் என்று சொல்லுவார்கள், நீ அதை வாங்கிக்கொள்என்று சொல்லுகிறார். அதுபோலவே எரேமியாவின் பெரியப்பா அவரிடம் வந்து, ஒரு நிலத்தை வாங்கிக்கொள், நீதான் இதற்கு உரிமையாளன், நீ இதை வைத்துக்கொள்என்கிறார்.அதற்கு இவன், நான் சிறைச்சாலையில் இருக்கிறேன், என்னுடைய பிழைப்பே பெரிய திண்டாட்டமாக இருக்கிறது, இது நிலம் வாங்குகிற நேரமா?இன்னும் கேட்டால், ஊரையே பாழாக்கி, எல்லாவற்றையும் பிடுங்கிக்கொண்டு, நம்மை அடிமைகளாய் கொண்டுபோவதற்கு என்றே பாபிலோனியர்கள் வந்திருக்கிறார்கள்.இந்த நேரத்தில் வந்து நிலத்தை வாங்கிக்கொள் என்று சொல்லுகிறீரே, இது நிலத்தை வாங்குகிற நேரமா? என்று கேட்கிறான்.எரேமியா இதை கர்த்தரிடமே கேட்கிறான்.அதற்கு கர்த்தர், எழுபது வருஷத்திற்குப் பிறகு நான் உங்களுடைய தேசத்தையே திரும்ப இங்கு கொண்டுவந்து, மறுபடியும் கட்டிக் காண்பிப்பேன் என்பதை நீ நம்புகிறாய் என்பதற்கு இது ஆதாரம். ஆகவே நிலத்தை வாங்கிக்கொள் என்று சொல்லுகிறார்.எரேமியா நிலத்தை வாங்கி, பத்திரத்தை பதிவு செய்து, அதை பத்திரப்படுத்துவதற்கு ஒரு பாத்திரத்தில் வைக்கிறான்.அந்த ஊரில் இருந்தவர்கள் எரேமியாவிடம், இது நிலம் வாங்குகிற நேரமா, உனக்கு புத்தி கெட்டுப்போய் விட்டதா?எதிரி எல்லாவற்றையும் பிடுங்கிக்கொண்டு போகப்போகிறான், அது நாளைக்கு உன்னுடையதாய் இல்லாமல் போய்விட்டால் என்ன செய்வாய், அந்த பயமே உனக்கு இல்லையா?என்று கேட்டிருப்பார்கள். அதற்கு அவன், கர்த்தர் திரும்ப கொண்டுவருவார், கட்டுவார், முன்புபோல நாம் நன்றாய் இருப்போம், நான் அதை மனதார நம்புகிறேன், எனக்கு நம்பிக்கை வந்துவிட்டது,ஆகவே அதன்படி செயல்படுகிறேன் என்று சொல்லுகிறான்.

அநேகருக்கு நம்பிக்கை வரவில்லை, ஆகவேதான் அவர்கள் செயல்படவில்லை.நம்பிக்கை வந்துவிட்டால் விசுவாசத்தை செயலில் பார்க்கலாம்.கர்த்தருடைய வாக்குத்தத்தங்கள் ஒவ்வொன்றும் நிறைவேறும், அதில் சந்தேகமே வேண்டாம்.விசுவாசம் நம்பிக்கையில் தான் ஆரம்பிக்கிறது.புதிய வாழ்வு, புதிய எதிர்காலம், நல்ல நாட்களுக்கான நம்பிக்கை உண்டாக வேண்டும்.நல்ல நாட்கள் வருமா?நிச்சயமாக வரும்.ஏனென்றால் கர்த்தர்அதைச் சொல்லியிருக்கிறார்.அவர் பொய்யுரையாதவர்.விசுவாச வாழ்க்கை நம்பிக்கையில் ஆரம்பிக்கிறது.

Donation
eStore
Copyright © 2017 Victory Christian Foundation. All rights reserved.
Website & Social Media by Open Minds Agency